Resident Evil 0 HD

Po dość ciepłym przyjęciu Resident Evil HD Remaster, Capcom postanowił pójść za ciosem i zremasterował kolejną grę – Resident Evil Zero.Nigdy nie miałem okazji zagrać w oryginalną wersję Resident Evil Zero, gdyż ta pojawiła się na konsolach od Nintendo – GameCube oraz Wii, których nie posiadam (jeszcze) w swoich zbiorach. Dlatego też, korzystając z promocji, zakupiłem zremasterowaną wersję na platformie Steam zaraz po tym jak przekonałem się do Resident Evil HD Remaster.Resident Evil 0 HD Remaster to kolejna część z cyklu cenionych survival horror’ów z zombie w roli głównej. A dokładniej rzecz ujmując opowiada historię sprzed wydarzeń znanych z pierwszej części serii (jest prequel’em). Po ukończeniu Resident Evil (obu kampanii), dostałem ogromnego apetytu na więcej i oczekiwałem rozrywki przynajmniej na takim samym poziomie.Gra posiada taki sam szkielet mechaniki, jak poprzedniczka, z tą różnicą, że w prequel’u sterujemy dwójką bohaterów zamiennie, ale w jednej kampanii i to my decydujemy kiedy prowadzić odpowiednią postać (aczkolwiek są momenty, gdy gra wymusza działanie konkretną postacią). I to jest chyba największy minus gry. Nie powiem koncepcja dość ciekawa, ale ciągłe przełączanie się pomiędzy bohaterami jest uciążliwe i wyprowadza z rytmu. Co innego, gdyby zastosowano tutaj tryb kooperacyjny dla dwóch graczy. Zabawa mogłaby być przednia!Podobnie jak w oryginalnej wersji (i Resident Evil HD Remaster) mamy do czynienia z czołgowym modelem sterowania (z możliwością zmiany na alternatywne) oraz stałymi, kadrowymi kamerami, których również jestem przeciwnikiem. Sterowanie i kamery jestem jednak w stanie przełknąć, gdyż zdążyłem się do nich przyzwyczaić ogrywając Resident Evil HD Remaster.Drobny modyfikacjom uległy zasady korzystania z ekwipunku. Najważniejsze? Można w końcu upuszczać przedmioty w każdym momencie. Niestety ktoś zdecydował, że większe przedmioty (np. strzelba) powinny zajmować dwa sloty (nawet jeśli trzyma się ją w dłoniach). Mamy również możliwość wymiany przedmiotów pomiędzy partnerami (pod warunkiem, że nie są oddzieleni). Drugą przydatną zmianą jest fakt, że można korzystać z przedmiotów leczących, nie wkładając ich do ekwipunku. Przy użyciu funkcji „akcja”, gra pyta nas, czy chcemy podnieść przedmiot i do wyboru mamy 3 opcje: YES (tak – opcja ta przenosi przedmiot do ekwipunku), NO (nie – przedmiot pozostaje na miejscu), USE (użyj – przedmiot jest używany). Dzięki temu można się wyleczyć, nawet jeśli mamy wszystkie sloty ekwipunku zapełnione.Podobnie do innych gier cyklu, gra opiera się na rozwiązywaniu zagadek oraz walką (lub ucieczką) z różnego rodzaju tałatajstwem. Tym razem jednak jest to delikatnie utrudnione, bo nie dość, że musimy uważać na siebie, to jeszcze na swojego partnera, który lwią część gry podróżuje krok w krok za nami. Capcom dodał jeszcze pewną mechanikę do działania z partnerem – możliwość wydawania prostych poleceń.Niestety tak samo jak w poprzedniej części, mechanika zapisu gry działa na zasadzie korzystania z maszyn do pisania i tuszy. Tak samo jak poprzednio, jeśli nie mamy tuszu, nie będzie możliwości zapisu stanu gry.Do wyboru mamy 3 poziomy trudności: łatwy, normalny i trudny. Z czego trudny, poza zwiększeniem siły i żywotności przeciwników, bardzo ogranicza ilość zasobów w grze.Gra przedstawia nam historię drużyny Bravo, oddziału specjalnego S.T.A.R.S. policji Raccoon City, którą zdążyliśmy już poznać w części pierwszej. Drużyna zostaje wysłana do śledztwa częstych i dziwnych morderstw na przedmieściach i w okolicach miasta. Niestety śmigłowiec ulega awarii i zalicza bardzo twarde lądowanie w lesie. Drużyna przeszukuje okolicę lądowania i tak trafia najpierw na trop więźnia oskarżonego o wielobójstwo, a następnie na opuszczony pociąg…I tu poznajemy głównych protagonistów gry. Rebecca Chambers, to najmłodszy (i najsłodszy!) członek oddziału S.T.A.R.S., a poznaliśmy ją już w pierwszej części (a nawet mieliśmy możliwość nią sterować). Rebecca jest medykiem i chemiczką oraz posiada umiejętności tworzenia leków ze znalezionych ziół. Drugi bohater, Billy Coen, jest rzeczonym uciekinierem i byłym oficerem Marynarki Wojennej. Jest znacznie wytrzymalszy i silniejszy od panny Chambers, dzięki czemu jest w stanie znieść więcej obrażeń i przesuwać cięższe przedmioty. I o ile naszą sanitariuszkę polubiłem od razu, tak Billy zniechęca do siebie swoją aparycją cwaniaczka.Graficznie gra prezentuje się wyśmienicie. Nie można zarzucić niczego, ani efektom graficznym, ani modelom, ani animacjom. Pod tym względem gra utrzymuje poziom poprzedniego remastera.Dźwiękowo również nie można się do niczego doczepić. Muzyka buduje napięcie, odgłosy są dobrze zrobione. Jedynie huki wystrzałów mogłyby być głośniejsze. Jedyny problem z dźwiękiem jaki odnotowałem, to ten sam problem z podłączeniem słuchawek co w Resident Evil HD Remaster. Gdy podczas gry podpinałem (lub odłączałem) słuchawki, dźwięk nadal płynął z pierwotnego źródła.Gra chodzi płynnie, nie zdarzyło mi się, aby doszło do jakichkolwiek zacięć lub nieoczekiwanych błędów.Coś co mi się nie podobało, to fakt, że postaci mają problem ze zbieraniem przedmiotów, korzystania z interaktywnych przedmiotów takich jak drzwi i skarpy, lub chociażby maszyn do pisania. Trzeba bardzo precyzyjnie stanąć przy takich rzeczach, a i tak postać ma problem, aby zebrać lub wykorzystać takie przedmioty. Wielokrotnie „tańcowałem” wokół przedmiotów wciskając przycisk akcji.Mam również kilka zastrzeżeń do sterowania. W pierwszej części za szybkie odwrócenie odpowiadał tylko jeden klawisz. Tutaj musimy korzystać z kombinacji dwóch klawiszy, co w nagłych przypadkach, pod wpływem adrenaliny, trwa wolniej. Miałem również inny problem z klawiszologią. Konkretnie – nie mogłem ustawić funkcji po swojemu. Gdy w menu poprzestawiałem klawisze pod siebie, gra je zapisała, ale włączając grę i tak miałem ustawienia „Default”, a „Custom” nie były zapisane. Po kilku godzinach gry postanowiłem użyć kontrolera. Powoli zacząłem przyzwyczajać się do sterowania, ale po wyłączeniu gry i ponownym jej uruchomieniu zmieniły mi się ustawienia przycisków. I nie mogłem powrócić do poprzedniej klawiszologii.Grę pod względem długości można porównać do jednej kampanii z Resident Evil, co oznacza około 10-13 godzin, przy pierwszym podejściu. Po przejściu odblokowują się dwa nowe tryby: Leech Hunter i Wesker Mode. W trybie Leech Hunter głównym zadaniem jest zebranie statuetek i likwidacja potworów z Ośrodka szkoleniowego. Wesker Mode to kolejny tryb kampanii (taki sam jak oryginalny) z tą różnicą, że kierujemy losami Albert’a Wesker’a i Rebecc’i Chambers zmodyfikowanymi wirusem. Ich wygląd jest mroczniejszy, a ponadto Wesker dysponuje dwoma „super umiejętnościami”.Osobiście gra nie przykuła mnie do monitora tak mocno jak pierwsza część. Oczywiście cieszę się, że poznałem historię panny Chambers, ale gra nie wciągnęła mnie tak mocno. Głównym powodem jest mechanika zmian postaci, problemy z podnoszeniem przedmiotów oraz klawiszologią. To zniechęciło mnie do wielokrotnego przejścia gry.Podsumowując, Resident Evil 0 HD Remaster, jest porządnie zrobionym remake’m, ale nie jest tak dobrą grą, jak pierwsza część. Ma niezłą grafikę i ścieżkę dźwiękową, klimat pierwszej misji, pociągu wypełnionego zombie jest fenomenalny, a postać naszej słodkiej sanitariuszki… no, ciężko nie darzyć jej pozytywnym uczuciem. Choć do kątowych kamer i czołgowego sterowania odrobinę już się przyzwyczaiłem (ale nadal nie lubię!), to najbardziej odrzuciła mnie mechanika zmiany postaci, która wybijała mnie z rozgrywki. Brak zapisu gry w dowolnej chwili to również spory mankament tej gry. Grę można polecić przede wszystkim największym fanom serii Resident Evil oraz survival horror’ów. Jest dobrą grą, ale nie na poziomie pierwszej części.PLUSY:+ Dobrze wykonany remaster z szacunkiem do oryginału.+ Grafika.+ Muzyka i udźwiękowienie.+ Fabuła.+ Klimat grozy.+ Rebecca Chambers. + Można używać przedmiotów leczących, bez przenoszenia ich do ekwipunku.+ Kadrowe ujęcia kamery nadają grze filmowości…MINUSY:- … ale zabierają doznania immersyjne.- Toporne sterowanie. Zmiana klawisza odpowiedzialnego za „obrót w tył” na kombinację klawiszy.- „Custom’owe” ustawienie klawiszy nie zapisuje się.- Skąpa pojemność ekwipunku. Klucze zajmu-ją sloty ekwipunku.- Brak możliwości zapisu stanu gry w dowolnym momencie. Spełnienie dodatkowych warunków (posiadanie tuszu), aby zapisać grę.- Kursorem myszy nie wyłącza się podczas gry.- Błąd z dźwiękiem przy podpinaniu słuchawek.- Ciągłe zmiany postaci wybijają z rytmu.- Mało precyzyjne korzystanie z przedmiotów interaktywnych i leżących na ziemi.

Nawet fajna, pomimo wieku gra się nieźle. Nie mam sentymentu bo przygodę z serią zacząłem od 7, potem 8. Seria spodobała mi się na tyle , ze zabrałem się od początku. Musiałem parę razy z youtube skorzystać, sporo chodzenia tam i z powrotem.

Resident Evil 0 jest prequlem dla pierwszych trzech części. Gra została wydana pod koniec 2002 roku na GameCube i była przez kilkanaście lat exem Nintendo. Dopiero w 2016 roku została przeportowana na inne platformy w formie zremasterowanej z rozdzielczościami panoramicznymi HD, ale graficznie niewiele się różnią obie wersje. To tytuł równie ładny i klimatyczny co Resident evil 1 remake. To gra pełna strachu. Z drugiej strony do ideału jej daleko i perfekcyjny przykład, że świetna grafika i nowoczesna technologia to za mało, by gra powaliła na kolana, jeśli są irytujące rzeczy w gameplayu.Fabuła. Gra przenosi nas do wydarzeń przed pierwszą częścią. Połowa 1998 roku. Pociąg należący do firmy farmaceutycznej Umbrella Ecliptic Express zostaje zaatakowany przez rój pijawek. Dwie godziny później Bravo Team z jednostki S.T.A.R.S.zostaje wysłana w celu zbadania serii kanibalistycznych morderstw w górach Arklay niedaleko Raccoon City. W drodze na miejsce zdarzenia helikopter ma awarię silnika i rozbija się w lesie. Przeszukując okolicę funkcjonariuszka Rebecca Chambers z Bravo Team natrafia na nieruchomy pociąg. Zaczyna badać miejsce zdarzenia i odkrywa, że pasażerowie i załoga zamienili się w zombie. Nie zdaje sobie sprawy, że ich przemiana jest wynikiem narażenia na wirus T zawarty w pijawkach. Badając pociąg łączy siły z Billym Coenem, byłym oficerem rozpoznania sił piechoty morskiej, który miał zostać stracony za zabicie 23 osób. W opuszczonym ośrodku szkoleniowym Umbrella odkrywają, że były dyrektor placówki i współzałożyciel korporacji dr James Marcus był odpowiedzialny za odkrycie w latach 60' XX wieku tzw. wirusa Progenitor i postanowił zbadać jego potencjał jako broni biologicznej. Połączył go z DNA pijawki, aby stworzyć wirusa T, który powoduje szybkie mutacje w żywych organizmach i w ten sposób przekształca ludzi i zwierzęta w zombie i potwory.Gameplay. Podstawowa konfiguracja sterowania Re0 jest wręcz identyczna jak w Re1 remake oraz w klasycznych częściach 1-3 z Psx. Poruszamy się postacią po renderowanych lokacjach i mamy statyczne kamery. W prequelu oryginalnej gry mamy dwie grywalne postacie. Pierwszą z nich jest agentka S.T.A.R.S. Rebecca Chambers, która ma również epizod w Resident evil 1 remake. Drugą postacią jest Billy Coen, który jest byłym żołnierzem Navy SEALs. Nowością w rozgrywce nie jest to, że obie biorą udział przy jednym scenariuszu jak w Code Veronica ale to, że możemy między nimi przełącząc się kiedy chcemy. Dodanie możliwości kontrolowania dwóch postaci jednocześnie jest na swój sposób oryginalne i dodaje grze głębszego poczucia strategii. Każda postać ma unikalne zdolności. Łamigłówki w grze wymagają często od postaci współpracy. Możemy sterować jedną z postaci, a druga za nami podąża, bo jest kierowana sztuczną inteligencją lub chodzić jedną postacią dając komendę, by druga została na miejscu. Styl gry jest taki sam jak w poprzedniczkach. Czeka nas wiele strzelania, eksploracji i zagadek. Najpierw musimy zbadać przesiąknięty zombie pociąg, a następnie ośrodek szkoleniowy, laboratorium, fabrykę i oczyszczalnię. Dużą wadą jest mała ilość slotów na przedmioty. Mimo dwóch postaci i przerzucania przedmiotów między nimi ciągle brakuje miejsca w ekwipunku, bo każda z postaci ma ledwie 6 slotów, a niektóre rzeczy zajmują 2 sloty. W żadnej części nie jest to tak dokuczliwe i irytujące. Do tego to jedyna z klasycznych części, gdzie nie ma skrzyń, gdzie można było magazynować zapasy więc to co nie weźmiemy rzucamy na ziemię. Niezrozumiała okropność, by część gratów rzucać na podłogę i robić śmietnisko. Lokalizacje upuszczonych przedmiotów są wyświetlane na mapie gry. Liczba przedmiotów, które można upuścić w pomieszczeniu jest ograniczona 10–12. Grafika, dźwięki i elementy rozgrywki robią swoje tworząc klimatyczne środowisko. Od strasznych, ciemnych pomieszczeń oświetlonych świecami po jęki zombie, a także innych wrogów. Kąty kamery również odgrywają dużą rolę w niepokoju. Ostatecznie w Resident Evil 0 tak naprawdę chodzi o atmosferę. Także ta część odniosła na tym polu zadziwiający sukces. Gra na poziomach Hard i Normal jest porównywalnie trudna jak Resident evil 1 remake. Jest ciężko. Na Hard prawie zawsze wydaje się nam, że nie mamy wystarczających zapasów naboi lub zdrowia na później. Pod koniec gry pojawia się duża ropucha losowo w pewnym miejscu, która nas zjada na śniadanie.Grafika i udźwiękowienie. Ta sama technologia, która napędza Resident Evil 1 remake wydany pół roku wcześniej na Gamecube również ożywia świat w RE0 z wszystkimi szczegółami. Zatem obie gry z 2002 roku wyglądają bardzo podobnie. Połączenie wyraźnego renderowanego tła 2d i animacji postaci/potworów w 3d. Styl i kierunek graficzny to klasa sama w sobie. Nastrój w grze tworzy fenomenalnie szczegółowa grafika. W miarę postępów projekty wydają się jeszcze bardziej gotyckie i industrialne co ładnie przedłuża mroczny nastrój. Przesuwające się cienie wyglądają fenomenalnie. Jeszcze bardziej imponujące są tereny zewnętrzne, które ożywają dzięki fantastycznie animowanemu deszczowi. Ruchy potworów są piękne i płynne. Duże wrażenie robią zombie pijawki. 20 lat temu dużo fanów serii, którzy ogrywali pierwsze części na Psx lub Pc widząc, że Resident evil 1 remake oraz Resident evil 0 wyglądają kapitalnie i są exami na Gamecube kupowali dla tych dwóch gier tę konsolę. Te dwie gry z 2002 roku przez wiele, wiele lat miały najlepiej wyglądające zombie. Tak spektakularny efekt uzyskano, bo prawie cała moc przerobowa nowoczesnej wtedy konsoli Gamecube poszła w wygląd potworów 3d, gdy tła są w 2d. Dopiero Resident evil 2 remake w 2019 roku przebił je wyglądem zombiaków. To niesamowite jak wiele upiornego nastroju pomaga stworzyć dźwięk. Firma Capcom po raz kolejny wykonała niesamowitą robotę wykorzystując środowisko dźwiękowe do stworzenia genialnej atmosfery. Od jęków zombie w tle przez skrzypienie podłogi po trzask szkła wszystko to składa się na cudowne wrażenia słuchowe. Capcom nie boi się też wykorzystywać ciszy jako największego czynnika wywołującego napięcie. To oczekiwanie, a nie akt jest często najbardziej przerażającą częścią horrorów. Podsumowanie. Grę przeszedłem dwa razy. RE0 to naprawdę solidna pozycja survival horror z piękną grafiką i nastrojową atmosferą w którą gra się fajnie, ale jest to także produkcja naznaczona kilkoma rysami. Z wszystkich sześciu klasycznych części serii (RE1, RE2, RE3, RE CV, RE1 remake, RE0) z lat 1996-2002 ta ma najsłabszy rdzeń rozgrywki. Mimo wszystko warto wejść do tego pociągu i minimum raz przeżyć tą przygodę wartą grzechu.https://www.youtube.com/watch?v=mBawx8QbOrs&ab_channel=Shirrako

24-11-2022. Dobry tytuł ale ma kilka niedoskonałości, zabrali skrzynki na przedmiot, brak możliwości powiększenia ekwipunku choć często sterujemy 2 postaciami często musimy działać sami. Bosowie mało finezyjni brak im dobrego wejścia i szkaradności. Najfajniejszy etap na początku w pociągu. Poza tym standardowy Resident, zagadki bieganie backtraking i zamknięta rezydencja :)

Resident którego akcja dzieje się przed wydarzeniami z pierwszej części serii wyciągający na światło dzienne kulisy incydentów znanych z części chronologicznie późniejszych oraz uzupełniający historię o nieznane dotąd fakty.Typowy dla serii model rozgrywki, z dobrze znaną mechaniką, zagadkami oraz klasycznym rozmieszczeniem oraz designem lokacji(choć trzeba przyznać, że pierwsze miejsce akcji jakim jest pociąg wyrywa się z tego schematu i to zdecydowanie na plus). Do tego warto zaznaczyć że remaster graficznie prezentuje się bardzo ładnie, po przeciwnej stronie mamy nijaki soundtrack który obok dziur fabularnych(jak chociażby pojawienie się Enrico oraz znajomy wygląd fabryki z RE2) jest w mojej opinii najsłabszym punktem RE0.Nowością jest tutaj posiadanie dwójki grywalnych protagonistów oraz konieczność ich współpracy która nieco urozmaica klasyczny residentowy gameplay. Oczywiście przez dużą część gry można kierować postaciami w wybrany przez nas sposób, jednak pojawiają się momenty separacji oraz takie w których potrzebna nam będzie ich interakcja.Gra z pewnością trafi do sympatyków cyklu i jako ostatni bastion w pełni residentowego survival horroru(przed rewolucją którą przyniósł Resident Evil 4) powinien sprawdzić się zacnie, nawet jeśli nie należy do najlepszych gier serii.

Gra prezentuje się elegancko, ale klimatem odstaje dość mocno od najlepszych odsłon serii plus nie wszystko wypada fajnie pod względem rozgrywki, jak np. wyrzucanie przedmiotów, zamiast pozostawiania ich w skrzyniach. Krótko pisząc, zagrałem, ukończyłem i pewnie zapomnę za miesiąc :P

Kolejny świetny remake. Byłem zachwycony Resident Evil HD i teraz również się nie zawiodłem. Jedyne wady: krótka, trochę słaba fabularnie

Kolejna moja przygoda z RE, a w starym stylu 2nd po RE Hd - ten sam upierdliwy system zapisu, ciągły brak miejsca w ekwipunku i niedobory życia i amunicji... Wszystko fajnie, ale przechodząc 2nd raz na normalu trochę się zmęczyłem, a szczególnie faktem, że czasami nie mogę czegoś podnieść... ale pewnie za jakiś czas i tak wrócę i zacznę od początku...