Outlast

Outlast to najstraszniejsza gra, jaka ukazała się w ostatnich latach. Produkcja studia Red Barrels pod względem klimatu i atmosfery zostawia daleko w tyle Amnesię: A Machine for Pigs – swoją główną konkurentkę.

Świetny,bardzo klimatyczny horror.Fajny patent z kamerą,bateriami i swiatłem bez którego ani rusz.Klimat w osrodku psychiatrycznym wymiata,mozna sie niezle przestraszyc w kilku miejscach,zwłaszcza grajac w nocy w słuchawkach.Dobra grafika,swietne dzwieki budujące klimat grozy.Przyzwoita i wciagajaca fabuła.Nie posiadamy broni by walczyc,mozna tylko uciekac lub sie chowac.Gra jest troche krótka ale bardzo intensywna.Polecam

Gra jest mocna. Musiałem robić przerwy. Grafika i muzyka naprawdę na wysokim poziomie. Klimat perfekcyjny. Dobrze zaprojektowane lokacje. Do końca sie nie nudziłem i chciało mi się grać.Końcówka troche dziwna ale ogólnie cała historia bardo fajna.

Outlast to krwawy horror wysokiej próby. Jest posępny klimat, jest walka o życie, jest świetna oprawa audio-video oraz ciekawa historia, a na dodatek jest zaskakująco dużo gore (więcej niż horroru). Polecam na lato. Podawać w ciemnym pomieszczeniu.

Outlast wzbudził moje zainteresowanie specyficznym podejściem do gatunku survival horror. Plusy... Pomysł. Sama koncepcja umieszczenia gracza za kamerą i obserwowanie wszystkiego przez obiektyw to strzał w dziesiątkę. Dobrze wpływa na to ograniczenie informacji do minimum i przedstawienie ich tylko na wyświetlaczu urządzenia. Mamy więc charakterystyczny skrót REC, ikonkę HD, poziom naładowania baterii czy realnie liczony czas nagrywania. Sprawia to, że świat gry wydaje się realny, a my szybko weń wsiąkamy. Oprawa graficzna stoi na wysokim poziomie. Szczególnie podobało mi się oświetlenie. Jednak najbardziej zaimponował mi zastosowany filtr graficzny w trybie nocnym kamery. Daje to świetny efekt. Od aspektów wizualnych daleko nie odbiega oprawa muzyczno-dźwiękowa. Dobrze zrobiono wstawki filmowe. Wszystko dzieje się na żywo - akcja nie zostaje przerwana, więc obraz płynnie przechodzi we właściwą rozgrywkę. W ogóle animacje głównego bohatera widziane przez gracza z perspektywy oczu reportera to widok co najmniej satysfakcjonujący. Ukrywanie się w szafkach, wyglądanie zza rogu czy rewelacyjny patent z obracaniem głowy podczas szalonej ucieczki to elementy bardzo charakterystyczne dla tej produkcji. Nawet takie drobiazgi jak ślady krwi zostawiane na podłodze przez buty czy krople deszczu na obiektywie kamery budują klimat. A klimatu tej grze odmówić nie można. Zakład psychiatryczny to zdecydowanie odpowiednie miejsce na osadzenie akcji. Cała ta brutalność, stylistyka gore i ogólny mrok jest w stanie przyprawić o dreszcze. Gra może okazać się wymagająca, a to ze względu na to, że naszą jedyną bronią jest ucieczka. Czasami trzeba nieźle się napocić spieprzając, innym razem zmuszeni jesteśmy trochę pogłówkować. Ale i tak nie ma co narzekać na dynamikę, bo sytuacja co chwilę zmusza nas do raptownej ucieczki. Poruszanie się i system autozapisu działają sprawnie. Sam gameplay w większości odbieram jako ciekawy i oryginalny. Minusy... Produkcja Red Barrels okazuje się przerażająco krótka. Cała moja ekspedycja trwała zaledwie pięć godzin. W pewnym momencie zdałem sobie sprawę, że rozgrywka staje się nazbyt schematyczna. Fabuła, mimo że wydała się interesująca, to była dla mnie niezrozumiała. Moim zdaniem przy tak szybkim tempie akcji nie ma czasu nad zastanawianiem się nad faktami i przebiegiem historii. Sama narracja też pozostawia trochę do życzenia. Niech wspomnę tylko czytanie notek, które w gruncie rzeczy nic nie wnoszą. To samo tyczy się dialogów i postaci, które są słabo zarysowane. No i na koniec wytknąć muszę sytuacje, gdy wróg nas zablokuje, a bohater nie może ani go ominąć ani przeskoczyć niektórych przedmiotów. Niestety mocno psuje to płynność gry. A teraz pytanie nasuwające się przy okazji każdego horroru. Czy Outlast jest straszny? Poza kilkoma momentami, mnie jakoś nie wziął. Fajny pomysł, lecz czegoś brakowało i ostatecznie czuć spory niedosyt. Moja ocena – 7.0/10

Fajny survival horror - bardzo podobny do Slendera. Zalety: Bardzo dobra grafika, łatwe sterowanie, fajny klimat. Wady: bardzo krótka, troche mało straszna (Slender potrafi bardziej trzymac w napieciu), słaba fabuła (ogólnie pomysł ośrodka psychiatrycznego świetny i zakończenie nie do przewidzenia, ale cała akcja nie trzymała mnie wbitego w fotel), mało przeciwników w porównaniu do ilości krwi i flaków, niski poziom trudności.Ogolnie rzecz biorąc czekam na kontynuację z nadzieją, że kolejna część poprawi wyzej wymienione błędy

Peumbra spotyka suffering to dobre podsumowanie tej gry.Plusy - Ładna grafika- Brutalność że hej - Szybkie ładowanie - Potrafi przestraszyć - Jest naprawdę mocarny, nie boi się epatować przemocą i obrzydliwością - Porządne spolszczenie Minusy - momentami bywa frustrujący przez co jest mniej straszny - Czasem brakuje więcej zapisów , szczególnie podczas zbierania czegoś, gra zapisze stan w momencie jak zebraliśmy już wszystko

No nie jestem w stanie sie do tej gry przekonać, nie boje sie jej, jest wkurwiająca głównie, miernie wypada na tle reszty horrorów, nawet amnezji