Forza Horizon 6

Forza Horizon 6 broni tytułu najlepszej gry wyścigowej na rynku – ale już nie przychodzi jej to bez trudu. Konkurencja nie śpi, za to Playground Games ewidentnie spoczęło na laurach, wychodząc z założenia, że cudowna Japonia sama odeprze wszelkie ataki.

To Forza w Japonii, więc powinna być szczytowym punktem, jeśli chodzi o ambicje tej serii. Tak jednak nie jest, przy czym wielu graczy będzie miało na to wywalone, bo mogą sobie zbić maskotkę przy drodze. AI może wylecieć z trasy i mimo pominięcia checkpointa będzie jechać, jakby nigdy nic. Drivatary cheatują jak w poprzednich odsłonach, jadąc w wyższych kategoriach jak po sznurku. UI nadal wymaga przeklikania się przez dziesiątki okienek. Nie, nie chcę znowu wracać do miasteczka festiwalowego, żeby kupić nowy samochód. Dostarczcie mi go pod dom. Błagam, dajcie mi wgrać tuning przed wyścigiem co-op. Dlaczego nie mogę?I czemu mam ten obowiązkowy, ponad godzinny onboarding na starcie gry z fabuła stylizowaną na weekend na Ibizie w towarzystwie bardzo grzecznych ludzi. Ja chce odpalić co-op z kolegą hejterem.Kiedy myślę o ściganiu się po Japonii, zawsze przychodzi mi do głowy, że można by tam zrobić następny rajd Dakar, dlatego w Forzie Horizon 6 jest tak dużo wyścigów za kierownicą buggy i terenówek.Ale ta Japonia! Gra wygląda pięknie z ray tracingiem, samochodów jest dużo i nie trzeba spędzać wielu godzin, żeby je odblokować. Niektórzy chcieliby w tej grze progresji, ale twórcy wiedzą, że większość ich odbiorców przestałaby grać, gdyby nie byli ciągle czymś nagradzani i utkneli. Mi to odpowiada, przyznaję się. Forza to Charlie i fabryka czekolady, tylko że czekoladą są samochody. Gracze mają być zachwyceni słodyczami, a nie zwracać uwagi na to, że Umpa-Lumpasi z Turn 10 Studios tyrają nadgodziny, a i tak nie umieją zrobić prawidłowej symulacji ruchu ulicznego. Ja już trochę zaczynam się budzić, przeszkadzają mi rzeczy, na które przymykałem oczy.Po 4 i 5 mam wrażenie, że wracam do tego samego. Z kolegami wciąż gra się świetnie, po prostu nie mam ochoty odblokowywać samemu zawartości, z czym poprzednio nie miałem takiego problemu.

Dla mnie Forza Horizon to czysta, prosta i bardzo satysfakcjonująca zabawa. Motoryzacja to nie moje hobby, w inne "ścigałki" praktycznie nie gram, ale przy FH6 bawiłem się znakomicie (podobnie zresztą jak przy "czwórce" i trochę słabiej w przypadku "piątki"). To tytuł, który idealnie sprawdza się jako odskocznia, przyjemna 15-45 minutowa przerwa. Siadasz w fotelu, bierzesz pada do ręki, w momencie lądujesz przed kierownicą, zaliczasz wyścig, pobijasz rekord prędkości, rozwozisz jedzenie lub uczestniczysz w wycieczce po Tokio.

Grało mi się przyjemnie. Do momentu, gdy zobaczyłem co trzeba zrobić aby wbić poziom LEGEND. To wszystko co zawsze, tylko w nowej oprawie. Sporo aut ślizga się jak mydelniczki, ale też grałem Porsche, które trzymało się aż zanadto podłoża. Fajna gra, ale żeby ją skończyć to zacztna się mocny grind. Grałem na game pass, więc nie żałuję.

To jest dobra gra, w której sporej części osób będzie się ciężko dobrze bawić. Pamiętam jaki szał zrobiła premiera FH3 i FH4, gromiąc wręcz NFSy. Te jednak odrobiły lekcję, a Forza stanęła w miejscu. No ale do sedna.Mapa gry jest średnia i niestety ale kompletnie nieklimatyczna. To zamiast Japonii równie dobrze mogłoby być jakiekolwiek inne państewko po wycięciu niektórych detali. W budowaniu klimatu nie bierze udziału także ścieżka dźwiękowa, czy np. smaczki / jakieś stylizowane aktywności. Spoty samochodowe czy odwiedzanie naszego garażu jak podejrzewałem już na starcie jest martwe.Samochodów dużo, ale w sumie to już nimi jeździłem w poprzednich częściach serii - nie ma tego wow co kiedyś. Są wykonane ładnie również we wnętrzach i za to duży plus. Niezbyt ładnie prezentuje się jednak cała reszta. Ogólnie świat wydaje się być pozbawiony efektów wizualnych, oświetlenia i cieni.Tuning i model jazdy niestety moim zdaniem to pięta achillesowa. Elementy wizualne wpływają na osiągi pojazdu, wiec czasem trzeba zwieśniaczyć auto żeby zapewnić mu optymalne osiągi. Ogólnie auta w tej grze są bazowo mocno podsterowne i trzeba grzebać w garażu żeby zaczęły skręcać. Nie zawsze to wychodzi, a jak się już uda to się okazuje, że takim autkiem mamy do zrobienia może 3-4 wyścigi i już gra krzyczy o kolejny model. Także jakieś 90% graczy nie będzie tego robić i w grze skazane zostanie na odbijanie się od lewej lub prawej bandy. Ponownie można ściągnąć zapis tuningowy od innego gracza, ale ofc ponownie gra uniemożliwia nam dokonanie w nim zmian czego kompletnie nie rozumiem. Na dokładkę dodam, że tuning wizualny jest przeciętny, a czasem wręcz ubogi.Gameplay i progresja to kopiuj wklej, przyjemny ale już nudzi. Pogram czasem ze znajomymi, ale po niedługim czasie każdy wychodzi z gry. Nie ma tu co pisać - to samo co w poprzednich częściach, ale o ile wyścig z latającym szkotem był fajnym doświadczeniem, tak ganianie gigantycznego robota po Tokio to po prostu dziadostwo. Balans ekonomiczny ssie. Supercary za grosze i złomy za miliony. Zarobki z wyścigów mikroskopijne, kasa znów losowo - z wheelspinów i wyzwań. Także nie ma się zbytnio o co starać. Dom aukcyjny znów działa tragicznie i też świeci na teraz pustkami z uwagi na niedawną premierę.Ocena końcowa 6,5 moim zdaniem jest uczciwa. Gra nie jest warta swojej ceny - ograć w game passie i zapomnieć.

Bardzo dobre rozwinięcie serii. Piękne krajobrazy i dobrze zrobione modele samochodów. Jazda jest przyjemna i można ją dostosować pod własny styl gry. Muzyka uprzyjemnia jazdę. Tak samo jak w poprzednich odsłonach serii dostępnych jest bardzo wiele rozmaitych aktywności. Sztos.