Diablo II: Resurrected

Niektórzy czekali na Diablo 2 Resurrected bardziej niż na Diablo 4, Last Epoch, Lost Ark czy dowolnego nadchodzącego giganta gier hack’n’slash. Rozumiem, bo Vicarious Visions zafundowało mocarny nostalgia trip, ale zobaczymy, na ile ten drag wystarczy.

Diablo II: Resurrected to szlachetne klikadło. Plusy... Odświeżona oprawa wizualna robi piorunujące wrażenie. Zwłaszcza, gdy dla porównania wciśniemy klawisz odpowiedzialny za przełączanie między nową a starą grafiką - różnica jest imponująca. Większość lokacji prezentuje się zjawiskowo, a pieczołowicie przygotowane poziomy tylko wzmagają chęć eksploracji. Bardzo fajnie działa tu fizyka i różnorakie efekty. Dzieło wyróżnia świetny, niezwykle charakterystyczny, a także przemyślany interfejs. Cut-sceny zaś to klasa światowa, do czego zdążył już nas przyzwyczaić Blizzard. Posępna muzyka i kapitalny dźwięk robią klimat. Atmosfera praktycznie tak dobra jak w pierwowzorze, a to duży komplement. Gameplay jest soczysty i nie pozwala oderwać się od ekranu. Mechanik opisywał nie będę, bo to po prostu stara dobra szkoła. Cieszy zaś usprawnienie niektórych elementów. Poziom trudności oraz długość przygody wydają się satysfakcjonujące. Nad wyraz dobrze prezentują się wszelkiej maści pomioty szatana, a także oręż do ich unicestwiania. Postaci niezależne wraz z opowiadanymi przez nie historyjkami tworzą całkiem ciekawe tło fabularne. Swojskości dodaje pełna polonizacja z rodzimym dubbingiem. Minusy... Granie w kooperacji, delikatnie rzecz ujmując, nie było bezproblemowe. Nie chcę się rozwodzić nad problemem, ale coś jest na rzeczy z balansem, coś grubo poszło nie tak. Podobna sytuacja spotkała mnie z zaliczaniem questów tudzież ginącymi pieniędzmi. Irytujący jest zaiste fakt, że wystarczy chwila nieuwagi i czeka nas butowanie kilometrów z miasta do miejsca zgonu. Jest też parę innych archaizmów i głupotek, ale to chyba scheda po oryginale. Ogólnie sama rozgrywka jest mało ambitna i ma tu miejsce wszechobecny grind, ale taki też urok gatunku. Moja ocena – 8.0/10

+++Filmy między aktami ++Zdetalowane, często mroczne, lokalizacje ++Impakt używanych zdolności ++Dużo ciekawych zdolności aktywnych ++Każdy poziom ma odczuwalny wpływ na rozgrywkę ++Bardzo wciągająca +Design przeciwników +Dziennik +Zarządzanie ekwipunkiem +Prosta ale interesująca fabuła +Balans złota +Kostka horadrimów +Pace'ing +Przydatni towarzysze (niestety pozbawieni historii) --Czempioni nie wyróżniają się względem podstawowych wrogów --Mało miejsc na przypisanie zdolności -Niezbyt wyróżniający się bossowie (oprócz Diablo i Baala) -Mało satysfakcjonująca eksploracja -Zbyt prosta

Diablo 2: Resurrected 8/10Platforma: Xbox Series XCzas ukończenia: 25hDiablo to diablo... Co tu się dużo rozpisywać. Druga część jest moją ulubioną, a nowa oprawa graficzna jest zupełnie taka, jakiej oczekiwałem. Na pewno przejdę jeszcze nie jeden raz, bo każda postać oferuje zupełnie odmienny styl gry. Polecam.

Powrót wspaniałego klasyka. Może pod względami wygody są lepsze gry tego typu, ale dla mnie Diablo zawsze będzie krok przed innymi. Kapitalny klimat i muzyka, perfekcyjnie dopasowane dźwięki kliknięć, identyfikacji, złota, town portal - tutaj każda taka pierdoła ma mnóstwo miodu. Grafika po zmianie silnika jest obłędna i wierna oryginałowi, a dynamiczne oświetlenie potęguje mroczną atmosferę.Gra posiada też naprawdę dobre lore i całą otoczkę walki z siłami piekielnymi. Tworzenie postaci wymaga analizy i pomimo prostoty gra nie jest samograjem. Niemal każdy wypadający przedmiot wzbudza ciekawość - ogólnie twórcy trafili tutaj idealnie w punkt. Na koniec najważniejsze - czynnik 'x', czyli grywalność. Diablo 2 jest niemal uzależniające. Kombinacja wszystkich elementów sprawia, że otrzymujemy grę kompletną, która bawi przez setki godzin.

Po kilkunastu godzinach gry online z trójką kumpli stwierdzam z pełną mocą - to jest to samo magiczne Diablo 2, tylko nowocześniejsze i ładniejsze. Pół oczka zabieram za problemy z serwerami, jak zwykle.

Wstyd, a może odpowiednio wyczekany moment na podejście do gry, kiedy faktycznie mnie zaciekawiła, a jest legendarna, nie wiem, ale wiem, że wciągnęła mnie po godzinie, głównie z prostego powodu, lootu, który losowo wyskakuje i faktycznie zmienia grę. Będąc szczerym sama historia mnie nie wciągnęła, ale jest wystarczająco angażująca, żeby kontynuować, przyjemna siekanka na długie godziny, chociaż z przerwami, bo po czasie traci "napęd".