Dear Esther

po premierze

Data wydania: 14 lutego 2012

Przygodowe, FPP, Indie, Eksperymentalne/artystyczne, Eksploracyjne, Singleplayer

Dear Esther to przygodowa gra FPP, o dość ciężkim i mrocznym klimacie. Zajmujemy się tu wyłącznie eksploracją otoczenia i słuchaniem strzępków opowieści, które musimy złożyć w spójną historię.

7.9

Gracze

7.6

Steam





 Oceń Grę

 tvgry 1

 Video 1

 Screenshoty 34

Apple iOS

2 października 2019

Angielskie napisy i dialogi.

PC Windows

14 lutego 2012

Angielskie napisy i dialogi.

Statystyki graczy z Moje Gry

2graczy chce zagrać w tę grę.

87graczy grało w tę grę.

52graczy ukończyło tę grę.

48 graczy dodało tę grę do Ulubionych.

Oceny i Recenzje



Producent: The Chinese Room

Wydawca: The Chinese Room

Ograniczenia wiekowe: 12+

The Witness

Myst (1995)

Peregrin

Pierwowzór Dear Esther został stworzony przez Dana Pinchbecka jako eksperyment podejmujący próbę zrewolucjonizowania sposobu opowiadania historii w grach. Twórcą komercyjnej wersji gry jest natomiast Robert Briscoe, który pracował jako jeden z projektantów poziomów w Mirror’s Edge.

Rozgrywkę obserwujemy z perspektywy pierwszej osoby. Nie ma tu jednak praktycznie żadnej okazji do interakcji – zagadek środowiskowych, walki czy sekcji zręcznościowych. Zamiast tego cała zabawa polega na swobodnym eksplorowaniu opuszczonej wyspy i odkrywaniu jej tajemnic. Ani imię, ani tożsamość postaci, w którą się wcielamy, nie zostają nigdy jasno określone. Podczas podróży słyszymy czasem męski głos, odczytujący listy napisane do kobiety imieniem Esther. Te fragmenty wraz z elementami otoczenia (takimi jak znaki na skałach, papierowe łódki na brzegu itp.) stanowią kawałki układanki, które gracz sam musi złożyć w całość i zinterpretować.

Czytaj więcej

Dear Esther stawia na głowie schematy, do których przyzwyczaiły nas gry wideo, i nie oferuje prostej rozrywki. Trudno ją sklasyfikować również pod względem gatunkowym; elementów tradycyjnie pojmowanego gameplayu jest tu tak mało, że od lat trwają dyskusje o tym, czy w ogóle jest to gra wideo. Nie zmienia to faktu, że uważa się ją za protoplastę specyficznego podgatunku gier przygodowych – narracyjnych gier eksploracyjnych, zwanych „symulatorami chodzenia” (ang. walking sim), ograniczających do minimum wszystkie aspekty rozgrywki poza zwiedzaniem lokacji i stopniowym poznawaniem kolejnych fragmentów opowieści.

Komercyjna edycja Dear Esther korzysta z silnika Source, znanego z gier takich jak Half-Life 2 czy Left4Dead. Robert Briscoe wycisnął z tej technologii ostatnie soki, oferując grafikę przebijającą wszystko co to tej pory stworzono w oparciu o ten silnik. Odkrywanie tajemnic wyspy umila niezwykle nastrojowa ścieżka dźwiękowa.