Assassin's Creed: Brotherhood

W przypadku pecetowej edycji Brotherhooda Ubisoftowi udało się dochować tradycji – tym razem czas obsuwy wyniósł dokładnie cztery miesiące i jeden dzień. Czy warto było tyle czekać na kolejną odsłonę przygód Ezia?

W Assassin's Creed: Brotherhood Ezio powrócił by po raz ostatni stawić czoła potężnej rodzinie Borgia. Jakim wynikiem zakończyło się to starcie?

AC: Brotherhood to wyborny sequel. Kontynuuje to co rozpoczęła dwójka i poprawia wiele rzeczy. Przede wszystkim do tych ulepszonych aspektów możemy zaliczyć otwarty świat. Brotherhood to genialny i przemyślany sandbox. System walki również został urozmaicony. Historia opowiedziana w produkcji stała się bardziej dynamiczna i pozbawiona większości błędów poprzedniczki, choć w pewnym momencie za bardzo przyspieszyła przez co mam wrażenie niepotrzebnie się skróciła. Jedna z lepszych gier w mojej bibliotece.

Bardzo dobra kontynuacja drugiej czesci gdzie ponownie wcielamy sie w Ezio.Gra posiada swietną muzyke,dobrą fabułe i niezłą grafike.W grze głównie poruszamy sie po znakomicie przedstawionym renesansowym Rzymie.Miasto jest dosc duze i podzielone na kilka dzielnic.Jest co zwiedzac:)W grze oprócz głównej kampanii zawarto mase aktywnosci pobocznych,znanych z dwójki jak i całkiem nowych(np. zdobywanie wiez Borgiów,inwestowanie w sklepy,zarządzanie gildią asasynów i wysyłaniem ich na misje,nudzic sie nie będziemy).Teraz mozna swobodnie wychodzic z animusa i zwiedzac kryjówke jako Desmond.W grze jest sporo ekwipunku jak i sekretów do zebrania.Mamy rowniez swietnie zaprojektowaną i przejrzystą mape Rzymu .Polecam

W porównaniu do wersji PC wersja konsolowa wypada ciut gorzej i oczywiście pomijam aspekt graficzny, który na konsolach nie może równać się pecetom, lecz zgrzytać zębami muszę na stronę techniczną gry, która to co rusz sypie babolami tj. źle działające znaczniki celów na radarze, które kierują gracza w przeciwną stronę, czy nie zawsze działający poprawnie system kontry.

Słowo, które najlepiej oddaje to, co czułem, odkładając pad po przejściu Brotherhooda, brzmi: zażenowanie. Makabrycznie rozciągnięta walka z finałowym bossem idealnie podsumowała całą przygodę, w podobny sposób sztucznie wydłużaną w nieskończoność (jeszcze jedno zadanie śledzenia kogoś, a bym zwariował). Poza tym należało doszlifować fundamentalną mechanikę rozgrywki (choćby SI przeciwników), zamiast tworzyć multiplayer i jakieś quasi-strategiczne metagry. Szkoda, że tak wyszło, bo zaczynało się cudnie – Rzym był piękny, Ezio charyzmatyczny, a opowieść o Pierwszej Cywilizacji naprawdę ciekawa.

Moja ocena 7.5Sam się sobie dziwie ale w ten „odgrzewany kotlet” grało mi się przyjemniej niż w AC i AC2. Niestety dalej renesansowe Włochy, a kamera podczas sekcji platformowych czasami bez sensu się zawiesza. Edzio dostaje możliwość kopnięcia co jeszcze bardziej ułatwia już proste potyczki, a jego wygląd nie jest adekwatny do wieku ( 41- 48 lat ) Niedorzeczne jest tez mapa bractwa ( Moskwa na granicy Polsko-Ukraińskiej), naciągane celowe pustoszenie Rzymu przez Borgiów i jego odbudowa przez Assasynów, i żałosna nagroda za 100 % synchronizacji we wszystkich sekwencjach ( nie licząc satysfakcji). Rzym jest słaby jako miasto do free-run’u , ale osobiście jestem za jednym większym miastem niż 4 mniejszymi połączonymi loading’ami. A w Romie jest naprawdę dużo ciekawych aktywności: gildia Assasynów, wspomnienia Cristiny itp. A właśnie uważam że postać Edzio lepiej jest przedstawiona jako lider bractwa niż niedoinformowany chłopak szukający zemsty. Wielkim plusem są dodatkowe cele do osiągnięcia 100 % synchronizacji ( co podnosi poziom trudności i satysfakcji ) oraz duża ilość misji skradankowych. Wisienką na torcie jest sporo czasu spędzonego poza animusem ( można wychodzić z niego w dowolnej chwili ) no i jest jeszcze prolog i epilog . Podsumowując dobra gra.

Punkt mniej ode mnie niż AC2 - niestety dalej nie poprawiono sterowania na klawiaturze. Nieskomentuje też niektórych misji - np. tej w której . Nie mniej gra nadal trzyma poziom.

W przededniu premiery Assassin's Creed: Revelations w końcu zmobilizowałem się do tego aby zagrać i ukończyć część poprzednią tej serii - czyli Brotherhood. Do tej pory jakoś nie mogłem się do tego zmusić, przede wszystkim dlatego, że Warhammer Online skutecznie wykrada mi kolejne godziny mojego życia, a po drugie cena premierowa wersji na X360 jakoś do mnie nie przemawiała – rozsądek podpowiadał, że kupuje trzeci raz to samo. Podejście takie okazało się błędne, bo Brotherhood wart był tej ceny, a tym bardziej polecam nabyć go w obecnej, czyli coś koło 80-90 złotych (mowa o edycji na klocka). Co więc jest takiego super w tym Creedzie względem dwóch poprzednich?

Kontynuacja przygód Ezio to kontynuacja dobrej passy Ubisoftu. Gra jest po prostu bardzo dobra.

Bardzo dobra kontynuacja dwójki. Nie jest to jednak więcej tego samego, a zmiana podejścia. Główna lokalizacja - renesansowy Rzym, jest po prostu piękna i ogromna - zamiast wielu miast w dwójce. Klimat wylewa się z ekranu. Arsenał został mocno zróżnicowany, dodano kuszę i kombosy. Pojawiła się możliwość werbowania swoich ludzi, wysyłania ich na misje i zasięgania ich pomocy w walce. Fabuła to kontynuacja historii zemsty Ezio doprowadzona do satysfakcjonującego zakończenia, a wątek współczesny zagęszcza się jeszcze bardziej. W zasadzie jedyne co mi się nie podobało to trochę nużący motyw odbudowy miasta.

Jest to bardzo dobra kontynuacja AC2, ale ma wiele mankamentów. Po pierwsze częste glitch'e. Wpadałem na niewidzialnych strażników, czasem wtapiali się w dachy i ulice. Najbardziej denerwującą rzeczą była zmiana kąta kamery w zręcznościowych elementach rozgrywki. Podczas zmiany kąta kamery zmieniał się kąt sterowania, przez co często spadałem i musiałem powtarzać poszczególne misje. Zdarzało mi się również, że gra zaczynała się bez powodu zacinać. No i miałem dziwny błąd ze zbroją Brutusa. Gdy ją zdobyłem (w beznadziejnej sekwencji 8) postać mi się zawiesiła i musiałem resetować wspomnienie. Po czym zbroja zniknęła z gry. Wielu zachwyca się Rzymem, ale na mnie nie zrobił wrażenia. Może i świetnie odwzorowany, ale w porównaniu do pięknej Florencji z AC2, Rzym wygląda jak biedny dystrykt - kompletnie mnie nie ujął.To za co gra plusuje to przede wszystkim muzyka! Jest wspaniała! Chętnie puszczam sobie soundtrack z gry do czytania książek. Fabuła ma swoje wzloty i upadki (zwłaszcza sekwencja 8 i 9 są zrobione trochę na siłę i bez pomysłu), ale ogólnie nie jest źle. Walka wydaje się prostsza niż w poprzedniej części - ale w tym nie widzę nic złego.