Polecamy Recenzje Przed premierą Publicystyka Warto zagrać
Hyde Park 15 listopada 2002, 14:27

autor:

Komputer w rozwoju dziecka

Artykłuł omawiający zagadnienia znaczenia gier komputerowych w rozwoju najmłodszych, doboru treści i formy jej przekazu oraz pozytywnego negatywnego wpływu gier na osobowość dziecka, wygłoszony na spotkaniu prasowym dziennikarek pism kobiecych.
Poniższy tekst został nadesłany przez naszego czytelnika i został opublikowany w oryginalnej formie.

Od Redakcji: Poniższy artykuł powstał na zamówienie firmy LEM i jest częścią kampanii promocyjnej nowej gry tego wydawnictwa pt. „Modi i Nana Sprytne Smyki”. Mimo promocyjnego charakteru, uważamy, że tekst jest interesujący i warto się z nim zapoznać.

Komputer w rozwoju dziecka

Poglądy na wychowanie dzieci ulegają ciągłym przemianom. Szczególnie w dzisiejszych czasach, gdzie zmiany we wszystkich dziedzinach życia zachodzą niezwykle dynamicznie, trudno jest jednoznacznie stwierdzić jak proces wychowawczy wpłynie na przyszłość naszych dzieci. Peter Drucker w swojej książce „Społeczeństwo post-kapitalistyczne” zauważa, że wystarczy zaledwie kilkadziesiąt lat by społeczeństwo zmieniło światopogląd, podstawowy system wartości, struktury społeczne, instytucje. Co ważniejsze spostrzega, że ludzie urodzeni i wychowani w nowym społeczeństwie nie mogą wyobrazić sobie świata w jakim żyli rodzice.

Jeszcze kilkanaście lat temu socjologowie ostro krytykowali upowszechnianie gier komputerowych, wówczas kojarzących się z „Nintendo”. Obawiano się, że uzależniające właściwości tej formy rozrywki odepchną dzieci od tradycyjnych zabaw. Niedoceniano przy tym możliwości edukacyjnych stwarzanych przez nową technologię.

Uzależniające i co się z tym wiąże niebezpieczne czynniki związane z użytkowaniem komputera przez dzieci, trzeba mieć na uwadze. Jednak, poprzez rozsądne i właściwe wykorzystanie jego możliwości, można osiągnąć cele jeszcze kilkanaście lat temu pozostające w sferze wyobraźni. Przykładem może być program „Starbright World” (Gwiezdny Świat), wprowadzony w sieci szpitali pediatrycznych w Stanach Zjednoczonych, mający służyć przyspieszeniu leczenia i terapii przewlekłych chorób, np. nowotworowych. Za pośrednictwem myszki dzieci mogą przemierzać różne krainy, słuchać śpiewu ptaków i szumu wodospadów. Mogą kontaktować się z rówieśnikami, bawić się i rozmawiać. Dzięki programowi mają możliwość oderwania się od bolesnej rzeczywistości i szybszego powrotu do zdrowia.

Komputery mogą znaleźć zastosowanie nie tylko w procesie terapeutycznym, ale także edukacyjnym. Komputery mają tę przewagę nad większością narzędzi, że zazwyczaj spotykają się z dużym zainteresowaniem ze strony dzieci. Posiadają też bardzo cenne cechy – są cierpliwe i nigdy się nie męczą wielokrotnym powtarzaniem, sprawdzaniem a więc czynnikami bardzo istotnymi w procesie nauczania. Ponadto dziecko może samo wybierać sobie poziom, styl nauczania, czy wygląd programu, dzięki czemu proces edukacji staje się bardziej przyjazny i atrakcyjny. Sukcesy odnoszone w grach wzmacniają poczucie własnej wartości dziecka. Także porażki interpretowane w kategoriach błędu nie zagrażają jego samoocenie. Inną korzyścią mogącą płynąć z zastosowania komputera jest nawiązywanie kontaktów, a co ważniejsze podtrzymanie więzi z rodzicami. Dotyczy to szczególnie ojców, którzy zazwyczaj są inicjatorami i głównymi użytkownikami sprzętu. Wielu rodziców stwierdziło, że właśnie dzięki komputerom więcej czasu spędzają z dziećmi.

Dzięki coraz bardziej zaawansowanym technologiom wykorzystywanym do produkcji programów, komputerowe możliwości edukacji są niemal nieograniczone . Szeroko znane są zalety programów wykorzystywanych w nauce języków obcych czy podstawowych przedmiotów szkolnych, oraz programy poszerzające wiedzę i rozwijające zainteresowania. Coraz większą popularność zyskują również programy wspomagające korygowanie niektórych zaburzeń u dzieci - dysleksję, wady wymowy oraz usprawniające funkcję orientacji przestrzennej, koordynację wzrokowo-ruchową. Mniej rozpowszechnione (zwłaszcza na rynku polskim) są programy rozwijające „inteligencję emocjonalną”. Największa grupa programów stymulujących inteligencję emocjonalną dziecka pozwala na twórcze wyrażanie swojej osoby. Dzięki takim programom kilkulatki mogą tworzyć własne książki, komiksy, a nawet filmy animowane wyrażając swoje myśli bez ograniczeń. Obecnie na rynku programów komputerowych skierowanych do dzieci około jednej trzeciej stanowią programy edukacyjne, resztę - dość powszechnie krytykowane gry. Jednak nawet gry mogą być skutecznym uzupełnieniem procesu nauczania. Szczególnie te, które zawierają elementy edukacyjne i zręcznościowe. Najważniejszym czynnikiem decydującym o wartości gry są metody i cele rozwiązywania problemów. Odpowiednie ukierunkowanie na działania o charakterze prospołecznym może korzystnie wpływać na rozwój społeczny i emocjonalny dzieci.