Polecamy Recenzje Przed premierą Publicystyka Warto zagrać

Marvel's Guardians of the Galaxy Recenzja gry

Recenzja gry 25 października 2021, 15:00

autor: Draug

Gracz, fantasta, bibliotekarz. Entuzjasta dobrych opowieści, intensywnych strzelanin i samochodówek.

Recenzja Marvel's Guardians of the Galaxy - nieprędko zagracie w lepszego Mass Effecta

Ubiegłoroczne Avengers zgasiło Wasz entuzjazm wobec kolejnych marvelowskich gier Square Enix? Dobrze radzę, wykrzeszcie go z siebie trochę dla Guardians of the Galaxy. To jedna z najlepszych produkcji tego roku.

Recenzja powstała na bazie wersji PS5. Dotyczy również wersji XSX

Żaden krytyk nie lubi odszczekiwać tego, co powiedział, i odwoływać swoich wyroków – ale cóż, czasem nie ma innego wyjścia.

Gdybym nie widział filmów Jamesa Gunna, powiedziałbym, że Eidos Montreal robi dobrą robotę. Ale niestety widziałem i – sądząc po trailerach – gra nie umywa się do nich pod względem reżyserii, scenopisarstwa, dialogów i humoru. Brakuje jej lekkości, subtelności, polotu...

Oj, troszkę przeszarżowałem. Oczywiście kluczowe w powyższej wypowiedzi – którą wygłosiłem przy okazji redakcyjnego przeglądu premier zaplanowanych na październik – są słowa „sądząc po trailerach”. Tym razem, w przeciwieństwie do niedawnego Far Crya 6, zwiastuny nie pokazały tego, co najlepsze w warstwie narracyjnej gry. Wręcz przeciwnie. Kilka wyrwanych z kontekstu scen nie obrazuje, jak zgrabnie skomponowaną, zręcznie napisaną i zabawną opowieścią jest Marvel’s Guardians of the Galaxy (no, może klip z Cosmo był w miarę reprezentatywny dla całości). Studia BioWare i Obsidian powinny przestudiować tę grę i sporządzić notatki z projektowania kosmicznych przygód, zanim zabiorą się na poważnie za kolejne części Mass Effecta i The Outer Worlds.

„Erpegizowana” gra akcji

PLUSY:
  1. wciągająca rozgrywka, złożona z różnorodnych sekwencji;
  2. zręczna reżyseria, której nie powstydziłby się James Gunn;
  3. rewelacyjnie napisane i zagrane dialogi (angielskie);
  4. tona wybornego humoru;
  5. kapitalna ścieżka dźwiękowa;
  6. angażująca fabuła;
  7. satysfakcjonująca długość gry;
  8. bardzo atrakcyjna oprawa wizualna – zwłaszcza projekt poziomów i cutscenki;
  9. wybory są miłym akcentem i niezłym powodem, by zagrać drugi raz.
MINUSY:
  1. czasami podczas walki sterowanie i kamera nie działają jak trzeba, a na ekranie dzieje się za dużo;
  2. sporadycznie zdarzają się błędy, przez które trzeba wczytać poprzedni punkt kontrolny;
  3. niektórym gra może wydać się przegadana.

Hola, hola, autorze – ktoś mógłby zakrzyknąć w tym miejscu – nie przesadzasz aby z tym Mass Effectem? Nie. I sam jestem tym zaskoczony. Ostatnio na forum mignął mi komentarz, którego autor orzekł, iż dla niego Marvel’s Guardians of the Galaxy wygląda jak kolejna zwykła „nawalanka”. Bardzo, bardzo mylne wrażenie. Owszem, tytuł ten nie zalicza się do przedstawicieli gatunku RPG – uznałbym go raczej za przygodową grę akcji – ale gdy spojrzeć z odpowiedniego dystansu, trudno zauważyć różnicę między nim a takim Mass Effectem 2.

„Strażnicy” też kładą nacisk na opowieść w filmowej otoczce, dialogi (często interaktywne), relacje z towarzyszami w drużynie i uczestnictwo w wielkiej kosmicznej przygodzie. Tutejszy system rozwoju postaci jest tylko troszkę mniej rozbudowany, zarządzanie ekwipunkiem w obu grach sprowadza się do ogólnych ulepszeń, a walka... cóż, starć w GotG jest odczuwalnie mniej niż w Mass Effekcie 2. Największa rozbieżność to fakt, że dzieło studia Eidos Montreal ma klasyczną, liniową strukturę i brak tu miejsca na misje poboczne czy swobodną eksplorację galaktyki (co oczywiście nie oznacza, że na poszczególnych poziomach jest za mało zakamarków, w które można by zajrzeć).

Z czego więc BioWare miałoby niby robić tutaj notatki? Z reżyserii. Sposób, w jaki tytułowi bohaterowie wchodzą ze sobą w interakcje, jest niesamowity. Choć grywalną postacią uczyniono Star-Lorda, nie jest to komandor Shepard z grupką popychadeł, które zazwyczaj siedzą pozamykane w swoich kajutach na statku albo w milczeniu podążają za nim (nią) krok w krok. W tej drużynie wszyscy członkowie okazują się jednakowo ważni, a dynamika ich relacji przysysa do ekranu. Cały czas do siebie mówią, dogryzają sobie nawzajem, komentują działania protagonisty/gracza, przerzucają się pomysłami, wspominają wspólne przygody, a potem jeszcze trochę sobie dogryzają.

Recenzja Marvels Guardians of the Galaxy - nieprędko zagracie w lepszego Mass Effecta - ilustracja #1
Z początku fani filmów mogą mieć problem z przyzwyczajeniem się do tutejszego wyglądu Strażników. Gwarantuję, że 20 godzin gry później to Chris Pratt, Dave Bautista i reszta będą wydawać Wam się dziwni w swoich rolach.

Oczywiście nie na wiele by się to wszystko zdało, gdyby dialogi nie stały na wysokim poziomie (zarówno od strony pisarskiej, jak i aktorskiej). A stoją. Oj, stoją... Gigantyczny wpływ na odbiór gry ma, rzecz jasna, to, jaki jest Wasz stosunek do Strażników Galaktyki jako takich. Sądzę, że jeśli lubicie filmy Jamesa Gunna o tych bohaterach – a zwłaszcza typ humoru, który w nich występuje – to będziecie zachwyceni dziełem studia Eidos Montreal. Ja w każdym razie jestem. Czekacie na trzeci obraz z serii w wykonaniu tego reżysera? Równie dobrze możecie uznać, że już się doczekaliście. I że tym razem Gunn nakręcił jakieś 20 godzin materiału.

Recenzja Marvels Guardians of the Galaxy - nieprędko zagracie w lepszego Mass Effecta - ilustracja #2
Sporym plusem gry jest samo komiksowe uniwersum, obfitujące w barwne postacie, przykuwające wzrok widoki i inne dziwy.

CZY TO EGRANIZACJA FILMU?

Nie, gra Marvel’s Guardians of the Galaxy opowiada osobną historię w barwnym kosmicznym uniwersum Marvela, niepowiązaną bezpośrednio ani z filmami Jamesa Gunna, ani z konkretnymi komiksami. Choć traficie tu na parę motywów i postaci znanych ze srebrnego ekranu, w ogólnym zarysie studio Eidos Montreal kształtuje drużynę Strażników Galaktyki we własny, odrębny sposób. Ot, zrezygnowało chociażby z wątku romantycznego.

„Interaktywny film” ma nowe znaczenie

Brak zadań pobocznych, szwendania się po kosmosie i innego erpegowego sztafażu sprawia, że Marvel’s Guardians of the Galaxy ma zwartą, dobrze przemyślaną kompozycję. To, jak filmiki przerywnikowe, sceny akcji i segmenty eksploracyjne przeplatają się z zagadkami środowiskowymi, przedstawia sobą jakość, której nie powstydziliby się nawet najbardziej utytułowani przedstawiciele gatunku action adventure, tacy jak God of War czy The Last of Us – przy czym „Strażnikom” jeszcze trudniej niż tym pozycjom zarzucić przeładowanie walką (choć tylko troszkę trudniej). Mając czwórkę bohaterów stale obecnych u boku kierowanej postaci, studio Eidos Montreal położyło znacznie większy nacisk na dialogi – z wybornym rezultatem.

Do tego dochodzą znakomicie zaprojektowane poziomy – zróżnicowane, zjawiskowe, klimatyczne i pomysłowe. Pomysłowości nie sposób odmówić też designerom rozgrywki, którzy na każdym kroku mają dla gracza nową zabawkę, użyteczną w walce czy eksploracji, albo jakąś specjalną, niepowtarzalną sekwencję z unikalnymi mechanikami. Zmuszanie bohaterów do śpiewania Don’t Worry, Be Happy po to, by skierować lamę w odpowiednie miejsce na pokładzie statku i uwolnić ich z potrzasku (zrozumiecie, jak zagracie), jest mocnym kandydatem do tytułu najlepszego growego momentu roku 2021. Na marginesie: ścieżka dźwiękowa złożona z rockowych (i nie tylko) szlagierów z lat 80. stanowi kolejnego asa w rękawie studia Eidos Montreal – i to mistrzowsko zagranego asa.

Recenzja Marvels Guardians of the Galaxy - nieprędko zagracie w lepszego Mass Effecta - ilustracja #3
Format gry sprawia, że każdy Strażnik ma dla siebie znacznie więcej czasu "ekranowego" niż w filmach. Dzięki temu taki Drax może być kimś znacznie więcej niż brutalnym matołkiem, którego trzyma się obsceniczny humor.

Ma się rozumieć, że wszystkie te walory nie decydowałyby o sukcesie gry, gdyby nie spinała ich wystarczająco interesująca fabuła. Na szczęście spina. Choć uczestniczymy w typowo superbohaterskich bajaniach o ratowaniu (wszech)świata, dynamiczny montaż, mnóstwo zwrotów akcji i wplecenie w to wszystko osobistych wątków poszczególnych postaci sprawiają, że historia przysysa do ekranu, angażuje, a okazjonalnie nawet budzi emocje. Tak, wbrew komediowej otoczce Guardians of the Galaxy ma też poważniejsze momenty – i zostały one naprawdę zręcznie wkomponowane w całość (nie inaczej niż w filmach Gunna).

Recenzja Marvels Guardians of the Galaxy - nieprędko zagracie w lepszego Mass Effecta - ilustracja #4
Coś mi mówi, że w angielskiej wersji językowej jest trochę lepiej z walką - tam pewnie nie ma słów, któe wylewają się na pół ekranu.

Niemały wpływ na pozytywny odbiór warstwy narracyjnej mają też pojawiające się dość często podczas dialogów wybory. Naturalnie nie pełnią one tak istotnej funkcji jak w Mass Effectach, jednak nie są też zaledwie kosmetycznym dodatkiem jak np. w Titanfallu 2. Nie prowadzą do różnych zakończeń, ale mogą zmienić przebieg wybranych sekwencji, np. oszczędzić nam paru cięższych walk podczas finałowej bitwy. Nazwałbym wręcz owe wybory niezłym pretekstem, by zagrać w Strażników Galaktyki po raz drugi. Poza tym pomagają wczuć się w rolę i jeszcze bardziej zżyć z postaciami, co dla mnie samo w sobie stanowi wystarczający argument za tym, by umieszczać je w grach (tak jak we wspomnianym Titanfallu 2).

TWOIM ZDANIEM

Zagrasz w Guardiansów?

Tak!
73,4%
Nie.
15,8%
Dawać mi tego Deus Exa!
10,7%
Zobacz inne ankiety
Oceny redaktorów, ekspertów oraz czytelników VIP ?

Elessar90 Ekspert 25 października 2021

(PS5) Po wielkim zawodzie jakim było Marvel's Avengers, nie miałem wielkich oczekiwań względem GotG. Ostatecznie okazało się, że gra to mix sprzeczności. Z jednej strony mamy całkiem niezłą historię i interesujących bohaterów, którzy stoją na własnych nogach - szybko zapomina się o porównaniach do Chrisa Pratta i spółki. Z drugiej mamy totalnie nużący gameplay, który na dłuższą metę sprowadza się do stosowania ciągle tych samych kombinacji umiejętności drużyny w trakcie walki. Gdyby nie licencja i lubiane uniwersum, prawdopodobnie nie miałbym motywacji do przejścia do końca.

7.0
Battlefield 2042 - recenzja. Dla każdego coś multiplayerowego
Battlefield 2042 - recenzja. Dla każdego coś multiplayerowego

Recenzja gry

Najnowsza produkcja studia DICE zrezygnowała z kampanii singlowej – zamiast tego zdecydowano, że gracze otrzymają więcej różnorodności w zawartości dla wielu graczy. Czy to dobry kierunek rozwoju?

Recenzja GTA Trilogy Definitive Edition - nie o taki remaster nic nie robiłem
Recenzja GTA Trilogy Definitive Edition - nie o taki remaster nic nie robiłem

Recenzja gry

GTA: The Trilogy Definitive Edition to mocno nieprzemyślany pakiet remasterów. Pomimo dość ładnej grafiki za cenę jednej gry dostajemy trzy stare. Można się przy nich nieźle bawić, ale raczej nie przekonają do siebie nowych graczy.

Recenzja gry Call of Duty: Vanguard - tylko dla największych fanów serii
Recenzja gry Call of Duty: Vanguard - tylko dla największych fanów serii

Recenzja gry

Najnowszy Call of Duty: Vanguard to poprawna strzelanka w singlu i powtórka z rozrywki w multi. Nie zaskakuje ani na plus, ani na minus, co czyni z niej nieco bladą, łatwą do zapomnienia odsłonę.