SabiSabi

CyberKiller Fallout był pod tym względem dobrze skonstruowany, bo część przed odnalezieniem modułu była na tyle krótka, że dało się ją powtarzać bez większego bólu, była też całkiem logicznie zaprojektowana. Gra miała też drugi limit, ale zdecydowanie dużo dłuższy. Sama gra też nie była aż tak rozbudowana, jak część druga, kończyło się ją też na stosunkowo niskim poziomie.

NekoRei Jednocześnie nie muszą i nie powinny być. Podstawową funkcją gier jest dostarczanie rozrywki, reszta pozostaje na dalszym planie. Jeżeli nadmiernie skupiasz się na tym, żeby gra była "sztuką" (czymkolwiek jest "sztuka" bo to już zaczątek do zbyt długiej polemiki na temat definicji), ignorujesz jej podstawowy cel i w efekcie, sens jej istnienia.

pieterkov A to jakiś problem pisać po polsku? Wystarczy translator lub odgórnie przygotowany zestaw haseł i odpowiedzi. Często spotykanym przypadkiem było np. bezpośrednie tłumaczenie zwrotów rosyjskich na polski, np. "za czym wy protestujecie" albo wielokrotne nawiasy w stylu ")))))", język nie jest tu w żadnym stopniu barierą.

Vukodlak W którymś tam numerze jubileuszowym wytłumaczyli, że (z bliżej nieokreślonych powodów) myśleli, że animacje i scenki obecne w grze pochodzą nie z filmu, o którego istnieniu nie zdawali sobie pojęcia, tylko były stworzone na potrzeby gry. Pytanie, czy jest to wystarczająco wiarygodne tłumaczenie pozostaje otwarte. Jak dla mnie, jest zbyt naciągane.

elathir Zobaczymy, co powiedzą zwolennicy, ale ja powiem tak - jeżeli już ktoś ma w tą grę zagrać, to wystarczy "podstawka" bo sama w sobie jest zwyczajnie "średnia". I to dosłownie "średnia" - ani ziębi, ani mrozi, niby wszystko jest na swoim miejscu, można grać ale nie czuć niczego wyjątkowego, co zachęcałoby do dalszego obcowania z tytułem. Gra wydaje się głęboka na początku ale szybko okazuje się płytka, jak kałuża. Grałem rok temu, przeszedłem wszystkie podstawowe regiony i z przykrością stwierdzam, że grało się praktycznie tak samo na początku, w środku i na końcu. Po pierwszych paru poziomach doświadczenia dalsze przychodziły bardzo powoli, zadania sprowadzały się w 90% przypadków do "idź do punktu X i zabij Y przeciwników", walka różniła się tylko liczbami, bo cały czas i tak korzystało się z tych samych umiejętności, nawet w przypadku zaznaczenia opcji braku skalowania przeciwników gra dalej skalowała ich ilość więc powyżej pewnej liczebności drużyny nie opłacało się już nikogo zatrudniać bo skutkowało to tylko większą ilością przeciwników do usiekania. Nie jest to tragedia bo faktycznie można grać bez bólu, ale jeżeli po skończeniu nie czułem absolutnie żadnych emocji związanych z tytułem, to nie brzmi to jak rekomendacja.

PCMREpic Pójdźmy jeszcze dalej. Gracz w GTA ciągle popełnia jakieś przestępstwa, prawda? Więc niech policja wystawia mandaty, kieruje sprawę do sądów, wzywa na przesłuchania, zamyka w areszcie. I nie, że gracz sobie po prostu klika w menu i "przeskakuje" dzień, niech siedzi w czasie rzeczywistym. No i wspomniane leczenie - kto to widział, żeby tak szybko negować rany postrzałowe? Niech każda "kulka" ma faktyczne konsekwencje, łącznie z permanentną utratą pełnej sprawności. I obowiązkowo leczenie w czasie rzeczywistym, niech sobie nie myślą, że można złamać nogę i dalej przechodzić grę bez latania o kulach albo w gipsie. I koniecznie system zdrowego żywienia, choroby układu pokarmowego (biegunka po przedterminowym jedzeniu) i tak dalej i tak dalej.

Skoro to ma być gra wszech czasów, taki Mesjasz rynku, to po co się ograniczać?

WolfDale Też się tutaj przychylę do w miarę pozytywnej oceny samego serialu. Oglądałem, jak jeszcze był pokazywany w telewizji, nie znalazłem jakiś większych wad, ogólne wrażenia wskazywały na typową produkcję z tamtego okresu. Ale też nie mam jakiegoś szczególnego szacunku dla serii książek (czytałem kilka fragmentów drukowanych w prasie, wyglądały na typowe "czytadło toaletowe"), więc może dlatego.

ObiŁan "How you doing?"

Flat.earth.truth Wiesz, są ludzie, którzy nawet polubili, jak ich w klubach SM prowadzą w kagańcu i traktują biczem, co nie oznacza, że też mam tym brać udział albo aprobować.

Flat.earth.truth A to z tego, że było to już często przerabiane w przypadku gier wydawanych przez Paradox i kończy się tak samo - wspomnianym dojeniem i nieskończonym ciągiem "DLC" z których każde dodaje absolutne minimum, ewentualnie nowe mechaniki, podczas gdy główna gra jest "poprawiana" i balansowana pod pełny pakiet, nie podstawę. Pierwszy, drugi, trzeci, trzydziesty "season pass" a z gry głównej zostaje mało interesujący i ledwo trzymający się całości szkielet, praktycznie niegrywalny bez tych ton dodatków, których skumulowany koszt dobija do tysiąca.

Też mi się to nie podoba co absolutnie nie oznacza, że nie mogę piętnować chorych praktyk.

lionlion A możesz rozwinąć temat?

Dead Men Bardziej zastanawiające, że ktoś to ogląda.

prochu Przecież kwestia kodów w pudełkach była poruszana wielokrotnie i to przez wiele lat - teraz ucichła bo ile razy można podnosić ten sam argument, który trafia w ścianę?

I różnica jest głównie taka, że na konsolach jeszcze funkcjonował rynek wtórny, na PCtach za to miałeś duże obniżki w sklepach internetowych. Bez płyt na konsolach zostają ci tylko absurdalnie wysokie ceny.

Kwisatz_Haderach Nic się nie dostaje, oddział ninja od MS wpada momentalnie do pokoju i dekapituje delikwenta. Szybko, sprawnie i bez świadków.

Soulcatcher A ja sugeruję, żeby chociaż spróbować zrozumieć, że inny człowiek widzi, czuje, działa i potrzebuje inaczej od pozostałych. Że świat nie kręci się wyłącznie wokół ciebie, a twoje wartości czy doświadczenia nie są uniwersalne ani obiektywne. Że sprowadzanie wartości człowieka do tego, czy ma partnera, czy nie, jest zbrodniczym wręcz uproszczeniem rzeczywistości.

Ale wątpię, czy taki "normik" jest w stanie to zrozumieć.

Soulcatcher To jeszcze może napisz, że mam(y) się zabić, bo ktoś śmie być inny, niż "ustawa" przewiduje.

dzielny_wilk Ale w przypadku Strasznego Filmu o to właśnie chodzi - on MA być bezdennie głupi, to ciąg luźno powiązanych gagów niskich lotów. Czego się spodziewałeś, błyskotliwej analizy współczesnego świata?

mgr. Kuba Kolega po prostu chciałby się przyłączyć, tylko nie wie, jak zagadać.

Nie musisz angażować zespoły kulturoznawców, chodzi tu o odpowiednie podejście do tematu, tak samo, jak nie musisz robić doktoratu z chemii, żeby rozpatrzyć problem mechanizmu konkretnej reakcji. Twierdzisz, że argument o innej kulturze cię nie przekonuje, ale to właśnie stanowi klucz problemu - masz ten sam "obiekt" (postać, wątek, symbol, etc), który jest interpretowany diametralnie różnie przez osoby o innym podłożu kulturowym. Piszesz o przygotowaniu pracy dyplomowej, co już implikuje konieczność odpowiedniego podejścia naukowego, w tym oddzielenie emocji od faktów. A w szczególności unikanie stawiania tezy przed zbieraniem i analizowaniem informacji. Ponownie - ten temat nie jest nowy, był już analizowany wielokrotnie przez ludzi o znacznie bardziej odpowiednim przygotowaniu naukowym od twojego, więc rozmowa z takimi osobami albo na zbliżonym poziomie wyjdzie ci tylko na dobre. Tu trzeba zadać pytanie w rodzaju "to sprawia, że czuję się niekomfortowo i chcę wiedzieć dlaczego" zamiast "to jest niemoralne i chcę wiedzieć dlaczego". Kwestia interpretacji naprawdę wynika z różnic kulturowych, klarownego rozdzielenia fikcji od rzeczywistości, "tatemae" i "honne", fenomenu kawaii/moe, itd. To nie jest coś, co wytłumaczyć można w komentarzu, to może zająć nie rozdział książki a całą bibliotekę. Nie jestem kulturoznawcą tylko fizykiem, wiem, że są osoby, które wytłumaczą to dużo lepiej, jeżeli faktycznie chcesz słuchać. Bo, jak sam zauważyłeś, temat nie jest łatwy ze względu na olbrzymi ładunek emocjonalny.

A myślisz, że tego problemu nie da się analizować także w kulturze "zachodniej"? Czy "Lolita" nie jest przedmiotem dyskusji powiązanym z literaturą zachodnią? Czy w kulturze zachodniej nie mamy do czynienia z często niezdrową gloryfikacją młodości czy seksualizacją młodych, zwłaszcza w kulturze masowej? Uogólnianie to paskudna sprawa. Używając twojego własnego przykładu - wspomniana gra sama w sobie należy do kategorii niszowych "ecchi" bijatyk, ale stosowanie rozumowania "X występuje w A a nie w B, więc problem leży w A" jest niebezpiecznym skrótem myślowym.

Takie, jak za "starych, dobrych czasów", kiedy fandom raczkował, a ludzie jeszcze nie do końca wiedzieli, jak "ugryźć" temat, zaś niektórzy doszukiwali się wpływu samych mocy piekielnych. Taka dawka nostalgii.

Ale zakładając, przez moment, że pytanie jest faktycznie na serio - w znacznej większości to nadinterpretacje. Nie spotkałem się jeszcze z doniesieniami o jakichkolwiek niestosownych treściach w Genshin Impact (a biorąc pod uwagę olbrzymią popularność tej gry i nośność tematu, raczej nie przeleciałoby to "pod radarem", tym bardziej w grze produkcji Chińskiej), faktycznie niepokojących produkcji na przestrzeni lat było bardzo mało, a medialne reakcje dotyczyły głównie stylistyki i różnic kulturowych. I tak, dla przykładu, poczucie humoru Japończyków jest dosyć specyficzne i, znowu przykład, cała otoczka serii GalGun dla kogoś "osadzonego" mocno w naszej kulturze Europejskiej wizja "strzelania feromonami" do dziewcząt wydaje się głupia (w najlepszym przypadku) lub obrzydliwa (w gorszym) ale dla typowego Japończyka będzie to po prostu rodzaj absurdalnego humoru. O najbardziej kontrowersyjnych grach prawdopodobnie się nawet nie dowiesz (i ja również, na szczęście), bo nie będą dostępne za granicą. "Kazirodcze homoromase" i inne brzmi groźnie, ale dobrze by było podać konkretne przykłady, np "w grze XYZ postacie A i B są otwarcie w związku pomimo bycia rodzeństwem". Tak to powinno wyglądać w pracy dyplomowej i do takiej formy można się prawidłowo odnieść.

Jeżeli naprawdę piszesz pracę na ten temat i naprawdę chcesz go zbadać - skontaktuj się ze studentami japonistyki na wybranej uczelni. Nie jesteś pierwszą ani ostatnią osobą, która podejmuje ten problem i gwarantuję, że został on już zbadany, a dobry kulturoznawca albo nakieruje cię na odpowiednie źródła albo wyjaśni sprawę dużo lepiej, niż losowe osoby na forum internetowym. Ale ponownie - szczerze w to wątpię, bo sformułowania w rodzaju "oczywiście nikogo o zdrowych zmysłach takie tłumaczenie nie przekonuje" nie pasują do faktycznej rozprawy ani dyskusji naukowej, nie mówiąc już o tym, że to podręcznikowe "argumenty nierzeczowe" (ad populum w tym przypadku - dyskredytacja i odwołanie do presji społecznej).

Spróbować całkiem innego gatunku gier (a nie ciągle strategie/RPG) albo jakiegoś kreatywnego hobby przez jakiś czas. Za dużo tego samego.

Znaczy się - wystawiający pozytywne opinie mają swego rodzaju dysonans poznawczy i starają się udowodnić, że nie zmarnowali pieniędzy/czasu na kiepską produkcję?

Bo są różne wersje Denuvo - niektóre firmy, takie jak Sega, mają podpisaną umowę na starszą, dożywotnią wersję i zwyczajnie nie opłaca im się ich usuwać. Obecnie Denuvo faktycznie opłaca się usuwać po roku lub kilku miesiącach.

No tak, ja to nie mam prawa mieć swojej opinii bo nie zgadza się z innym randomem z GOLa. Brzmi sensownie.

Mam konkretne pretensje do Paradoxu właśnie dlatego, że gra i jej rozwój prezentują typowy dla tej firmy model - nieustający pociąg DLC, nieustanne przebudowywanie gry, dodawanie, usuwanie lub zmienianie mechanik przy okazji każdego mniejszego lub większego dodatku (przez co trzeba faktycznie ogarniać to czy owo na nowo, jak przeskoczysz kilka dodatków - może być ciężko), co powoli acz nieuchronnie przekształca grę w dziwaczny, koślawy twór pełen niesprawdzonych pomysłów, co mogłem już zaobserwować we wspomnianym Stellaris. Tak, grałem ileś dodatków temu, byłem na tyle głupi, żeby zakupić grę koło premiery w wersji "z dodatkami" (tj. z pierwszą serią bo przecież, znowu, pociąg musi jechać), co też zaznaczyłem w samym poście. Tym niemniej, zaliczyłem "kampanię" (o ile można to tak nazwać) i kilkanaście losowych map (dla oddania sprawiedliwości) co w pełni uprawnia mnie do wydania opinii na ten temat. Co mnie obchodzi, że gra ma więcej grających, niż poprzednia? Od kiedy jakość gier mierzymy w ilości grających? To może od razu uznajmy Fortnite za ponadczasowe arcydzieło, nie mówiąc już o porównywaniu (Chińskich) grających w sporo ichnich produkcji w porównaniu do tych zachodnich.

Dobrze, że to swoiste eksportowanie bohaterów, jak pisze Asmodeus, (już) działa - u mnie (jeszcze) nie działało. Gorzej, że jak słyszę, system klas/umiejętności przeszedł przebudowę, która, ponownie, wyszła bokiem. Tu też podpisuję się pod argumentem o warunkach zwycięstwa, dodam tylko, że wtedy i tak sprowadzało się to do tego samego - do tego stopnia, że musiałem faktycznie przyłożyć się, żeby NIE wygrać na zlikwidowanie wszystkich przeciwników. Co do bohaterów, drobny przykład "designu" gry - w pewnym momencie deweloperzy dodali dodatkową karę do morale armii przy obecności więcej niż jednego bohatera. Biorąc pod uwagę, że większość grających miała zazwyczaj dwóch bohaterów w pojedynczych armiach (dowódcę z bonusami dla samej armii i kogoś dopasowanego czysto do walki), nie ma się co dziwić, że reakcja była mocno negatywna. I znowu - deweloperzy bronili decyzji "bo balans", "bo konflikt dowodzenia" (bezsens), w tematach na Steam aktywnie atakowali narzekających fani deweloperów, bo przecież wszystko, co tamci robią to objawienie od Pana Boga. I co? W którejś aktualizacji po prostu z tego zrezygnowano. Bez przepraszam ani "pocałuj mnie w...", od tak. Uprzedzając - Steam dalej wyświetla mi aktualności na temat AoW 4 na pasku, to mogę sobie od czasu do czasu podejrzeć, co tam się dzieje bez grania.

Czy nie jest "aż tak tragicznie"? Dało się grać, grę przeszedłem, same walki turowe były w porządku. Tyle, że są lepsze gry z tego gatunku, które można ograć zamiast tego, a samo AoW 4 nie jest warte swojej ceny, szczególnie, jeżeli doliczy się ceny wszystkich tych drobnych DLC, dobijając do absurdalnych kwot. Już Spellforce: Conquest of Eo było przyjemniejsze (chociaż to bardziej RPG niż 4x a losowe mapy dodali dopiero w dodatku).

"Argument" o "radzeniu sobie" z kolejnymi DLC przemilczę. Zgadnij czemu.

A potem w pracy wzywają cię do HR i wręczają wypowiedzenie, bo twoje komentarze na forum nie przypadły im do gustu lub twój profil sugeruje granie w gry komputerowe podczas gdy firma dba o wizerunek miejsca dla prawdziwie dorosłych ludzi. Gdzie indziej Ania Kowalska nie przechodzi rozmowy kwalifikacyjnej, bo w sieci chwaliła się swoimi kreacjami cosplay, a Jan Nowak ma problemy za dyskutowanie o anime, bo przecież dla Anetki z HR te dziewczynki wyglądają za młodo. Dwa lata później Anetka sama wylatuje, bo zmienił się rząd, a ona sama nie wyrażała się przychylnie o poprzedniej ekipie.

Wszyscy więc siedzą cicho, każdy boi się odezwać czy komentować, całe życie w strachu - bo ostatni bastion w miarę wolnego słowa upadł, przy akompaniamencie oklasków od takich jak ty.