Not4u94

Jerry_D Nie wszystko, co jest szumnie nazwane AI, to dokładnie to AI, które mamy na myśli. Najczęściej w sprzęcie AGD jest to mocno podkolorowany argument marketingowy. I o ile te funkcje są fajne i często przydatne, bo komuś coś ułatwiają, to życzyłbym sobie i wszystkim prostego przełącznika, który pozwalałby zrezygnować z tych funkcji na rzecz klasycznego, analogowego działania sprzętu.Druga sprawa jest taka, że w ostatnich latach Samsung bardzo mocno inwestuje w AI i coraz większą część funkcjonalności swoich urządzeń opiera na oprogramowaniu. Jednocześnie coraz częściej słyszymy o problemach ze stabilnością oprogramowania w jego urządzeniach. Co rusz pojawiają się informacje o wpadkach i wypadkach w sprzętach Samsunga. A to aktualizacja ucegliła telefony, albo unieruchomiła pralki, uruchamiała w nocy odkurzacze, a teraz wyłącza lodówki...
Albo za bardzo oddali pisanie kodu w „ręce” AI, albo po prostu nie wyrabiają...
Bez wątpienia ludzie chcą funkcji AI, dopóki mówi się o nich w samych superlatywach, ale gdy zaczyna się palić, wszyscy są nagle przeciwnikami.
Ja osobiście doceniam komunikaty o konieczności wymiany filtra czy końcu daty przydatności serka w lodówce, ale nie oszukujmy się, to jeszcze nie jest samo myślące AI, tylko kilka linijek oprogramowania. A to, że było ono wadliwe lub że aktualizacja była wadliwa, nie jest winą samej technologii, tylko jej producenta albo kogoś, kto wpuścił wadliwy update na serwery OTA.
Prawdziwym problemem nie jest technologia, tylko to, że jako jej konsumenci, podobnie jak przy samoobsługowej kasie w Lidlu, jesteśmy jednocześnie klientem i kasjerem. Tak samo tutaj jesteśmy jednocześnie konsumentem i testerem.
A AI jest zwykłym narzędziem, jak każde inne. Tylko czasem bywa źle zaprojektowane albo po prostu jest słabej jakości.
I właśnie dlatego najbardziej wkurza mnie nie samo AI, tylko brak prostych zabezpieczeń, które powinny być standardem. Dlaczego nie można dać użytkownikowi prostego przełącznika „funkcje inteligentne: włącz/wyłącz”? Ja osobiście nazwałbym je raczej „funkcjami adaptacyjnymi”, ale wiadomo, że „AI” lepiej wygląda w reklamie.
Dlaczego aktualizacja oprogramowania nie ma mechanizmu automatycznej oceny, czy wszystko po aktualizacji działa prawidłowo? Dlaczego nie ma automatycznego rollbacku do poprzedniej, sprawdzonej wersji, jeżeli aktualizacja zakończy się błędem? W urządzeniach, których podstawowe działanie ma realne konsekwencje, powinien istnieć plan B.
Przecież rozwiązania tego typu nie są żadną technologią z przyszłości. Mechanizmy A/B, watchdogi czy automatyczny rollback są znane od lat. Można zainstalować nową wersję na drugiej partycji, uruchomić ją, przeprowadzić testy podstawowych funkcji i dopiero wtedy uznać aktualizację za poprawną. Jeżeli coś pójdzie nie tak, system wraca do poprzedniej wersji. Proste.
I przede wszystkim: funkcje dodatkowe nie powinny mieć możliwości unieruchomienia funkcji podstawowych. Jeżeli przestanie działać rozpoznawanie produktów, SmartThings czy jakaś funkcja „AI”, lodówka nadal powinna być w stanie... chłodzić. To naprawdę nie jest wygórowane wymaganie.
Nie rozumiem więc, dlaczego producenci z góry zakładają, że aktualizacja przejdzie bez problemu, zamiast projektować cały system również pod kątem scenariusza awaryjnego. Bo pytanie nie powinno brzmieć tylko „co zrobimy, jeśli aktualizacja się powiedzie?”, ale przede wszystkim „co zrobimy, jeśli się nie powiedzie?”.
Bo właśnie wtedy poznajemy jakość całego rozwiązania. Nie po tym, jak wszystko działa zgodnie z planem, tylko po tym, jak system zachowuje się wtedy, gdy coś pójdzie nie tak.
Dochodzi do tego jeszcze jeden aspekt: bezpieczeństwo. AGD jest dziś stale połączone z naszym Wi-Fi, komunikuje się ze smartfonem przez Bluetooth i często również z chmurą producenta. To oznacza, że wraz z dodatkowymi funkcjami dokładamy kolejne elementy, które mogą stać się potencjalnym celem ataku.
Wystarczy jedna poważna luka i odpowiednio przygotowany exploit, żeby urządzenie, które kosztowało kilka czy kilkanaście tysięcy złotych, w skrajnym przypadku przestało być czymś więcej niż bezużytecznym kawałkiem elektroniki stojącym w domu. Zamiast inteligentnego urządzenia mamy wtedy po prostu eksponat.
I właśnie dlatego im bardziej uzależniamy podstawowe funkcje sprzętu od oprogramowania, sieci i usług producenta, tym większe znaczenie mają odpowiednia izolacja funkcji krytycznych, zabezpieczenia, możliwość awaryjnego powrotu do sprawdzonego oprogramowania oraz zwykły zdrowy rozsądek przy projektowaniu całego systemu.
Bo sprzęt za kilka tysięcy złotych powinien być przede wszystkim urządzeniem, które działa. „Inteligentne” funkcje mają być dodatkiem, a nie warunkiem jego istnienia.

MilornDiester Przestań marzyć. % z odsprzedaży cyfrowej gry musiałby być abstrakcyjnie duży żeby wydawcy/producentowi się to opłacało w stosunku do sprzedania kolejnej cyfrowej licencji nowemu graczowi. Po co mieli by inkasować niewielki % z odsprzedaży cyfrowej kopii miedzy graczami skoro mogą mieć powiedzmy 100% zysku gdy ktoś kupuje cyfrę w sklepie a nie od kogoś z "drugiej reki"

Dead Men Dla kogo? Dla poprzedniego pokolenia owszem. Dla młodszego pokolenia to tylko praca na zasadzie isć, odbębnić, zapomnieć... Zero sentymentów, zaangażowania, czegokolwiek - znam temat mundurowki bardzo dobrze codziennie widzę jak to wygląda. Oczywiście są wyjątki ale to zdecydowana rzadkosć

Bukary Ja tam nie mam niechęci tylko jestem realistą. Jeśli w naszym polskim klimacie coś wydaje się zbyt piękne by było prawdziwe to właśnie takie jest

Mutant z Krainy OZ A sora nie tu odpowiedziałem xD

Mutant z Krainy OZ Ja tam nie wiem gdzie ty kolego widziałes w PS3 dobrą jakość wykonania chyba że masz na myśli samo PCB bo mnie osobiście plejstacje kojarzą się z tandetnym trzeszczącym i rysującym się od patrzenia plastikiem i ciągłymi awariami napędów cd. Ale i tak nie zmienia to faktu że zwłaszcza PS3 bardzo polubiłem do tego stopnia że po szkole zasuwałem do Tesco gdzie PS3 wyło na eleganckiej ekspozycji w ciemni z wygodnym fotelem i odpaloną demówką Dante's Inferno