Wyszło spolszczenie do gry Clive Baker's Undying - https://grajpopolsku.pl/forum/viewtopic.php?t=4637. Jest ono mego autorstwa. Testowane na wersji gog.
Całkiem solidny dodatek do Allied Assault. Ma kilka intensywnych momentów i jeden minus, można go ukończyć w zaledwie 3,5 godziny. Mumo wszystko warto w niego zagrać, mamy tu do dyspozycji choćby nowe rodzaje bronie i przyczepne bomby.
Jedna z najprzyjemniejszych strategii, jakie grałem w swoim życiu. Tutaj istotne jest planowane, dbanie o popularność, czy też pilnowanie, aby w spichlerzu nie zabrakło żywności. Bo w tym ostatnim wypadku jak do tego dojdzie to mamy spory problem.
Bardzo przyjemna gra. Dodam, że jak ktoś nie zna angielskiego to do tej gry jest spolszczenie.
Z klasycznej trylogii Splinter Cella ta odsłona jest najlepsza i najbardziej dopracowana. Poprawiono Al wrogów, oprawa wraz z modami trzyma isę nieźle pomimo upływu lat. Wkurzały mnie tylko etapy czasowe. No i polski dubbing jest znakomity wg mnie.
Bawiłem się lepiej niż przy jedynce. Większa ilość gadżetów, wytyczne, które podczas misji należy się trzymać. Sam też od czasu do czasu zmienia ciuchy. Minus to samoczek nie wspomina o zastosowaniu pewnych przedmiotów.
Zdecydowanie lepsza niż jedynka. Lepszy model jazdy, ciekawsze i wpadające w pamięć postacie, niezła muzyka, bardzo dobra oprawa graficzna. Przyczepię do działania po cichu, które tutaj jest tutaj skopane, wrogowi mają sokoli wzrok, zwłok nie można ukryć, więc często używałem siłowych rozwiązań.
Dobrze się przy tej grze bawiłem, zaznaczam, że to poprzednia część Prisoner of Ice. Dobrze napisane dialogi, wciągająca fabuła, niezła muzyka. Na minus, w grze łatwo jest zginąć, dlatego warto często zapisywać grę.
Grało mi się równie przyjemnie, co w wersją oryginalną i Director's Cut. Na plus grę wzbogacono o nowe dialogi, nowy dziennik w stosunku do Director's Cut, system podpowiedzi. Z minusów to grafika odświeżona przez Al. W pewnych miejscach przełączałem na oryginalną grafikę, bo nie mogłem patrzeć na oczy hrabiny. Dotyczy to też paru innych osób i lokacji.
Naprawdę porządna, liniowa gra akcji. Duże możliwości, jeśli chodzi o egzekucje. Naprawdę wspaniała oprawa graficzna, ciekawe walki z bossami, niezła muzyka, dobrze napisane dialogi. Formacja żółw rządzi w tej grze. Przyczepie się do nieco ociężałości postaci oraz czasami pracy kamery, kiedy jest zbyt czasem zbliżona do bohatera. Polecam zagrać w tą grę.
Wyszło spolszczenie, nowy link - https://mega.nz/file/QIAhBLBY#3cfJtf0It-PkpC9Fi93fjenVXlzHYewo85JY2f-q-us.
Wyszło spolszczenie mojego autorstwa, link - https://mega.nz/file/1A4wCJTT#yQxSGJzw3bHBIyqWxmTnACYTuZCKxiIY1J0uJcxFzuw.
Bardzo dobra pozycja od Eidos Montreal. Mamy tutaj mniej akcji, a więcej eksploracji terenu, tj. grobówców, krypt, itp. Oprawa robi wrażenie. W ciągu 36 godzin bawiłem się naprawdę bardzo dobrze. Przyczepię się do dwóch bugów, które mogą utrudnić zakończenie dwóch etapów w grze, czy też do systemu umiejętności, w poprzednich częściach dana kategoria umiejek była oddzielnie, teraz są złączone razem, przez co mało to przejrzyste w stosunku do poprzedników.
Udany sequel Tomb Raider z 2013 roku. Rozbudowano tutaj system umiejętności Lary oraz elementy surwiwalowe gry. Jest też dłuższa od poprzedniczki. Wprowadzono kilka pomocnych funkcji, jak sprint, leczenie. Przyczepię się tylko do pos
taci Jonaha, jest ona dosyć słabo zarysowana, odnoszę wrażenie, że została wprowadzona w późnej fazie projektowania rozgrywki.
Bardzo udany reboot, inspirowano się wyraźnie serią Uncharted plus wprowadzono elementy survivalu. Fabuła trzyma w napięciu do samego końca. Pomarudzę tylko na zablokowany klatkarz do 60FPS oraz elementy skradankowe (sam wolał bym decydować, kiedy Lara ma się skradać).
Najlepsze DLC do Deus Ex Manking Divided. Więzienie jest silnie strzeżone, a nawet z rozbudowanymi umiejętnościami hakowania i zdalnego hakowania nie jest łatwo omijać strażnik, roboty, czy też kamery i wieżyczki. Polecam zagrać w to DLC.
Odnoszę wrażenie, że to DLC zostało wycięte z gry, gdyż dzieję się w Pradze, zaś jego akcja ma miejsce niedługo po zamachu bombowym w Pradze. W każdym razie żeby cicho się tu prześlizgnąć to radzę zainwestować w hakowanie i zdalne hakowanie.
Lepsza od Rozłamu Ludzkości, bo nie ma siłowych walk z bossami. Z nowych wszczepów przypadło mi zdalne hakowanie, ułatwia ciche poruszanie się. Radzę wyłączyć Directx 12 przed uruchomieniem gry, bo będzie wywalać błąd sterownika.
DLC składa się z siedmiue scenariusz, na każdy z nich przypada poziom wypełniony akcją. Naprawdę bardzo dobre DLC.
Naprawdę świetne DLC, uświadomiło mi, czego brakowało w Far Cry 5. Ciekawe napisane dialogi, w dodatku pełne humoru, zwrot akcji w końcówce, dynamiczna muzyka, kiedy walczymy przeciw większej grupie wrogów, czy też wciągająca rozgrywka. Naprawdę świetnie się bawiłem w tren dodatek dziejący się na Marsie.
Bardzo przyjemne DLC, bawiłem się w nie przez 4 godziny o wiele lepiej niż w podstawowej grze. Gęsta roślinność Wietnamu ułatwia skradanie, mamy też cele dodatkowe po drodze. Misja obrony bazy ewakuacyjnej jest bardzo emocjonująca, żadna misja podstawki nie wywołała u mnie podobnych odczuć. Na minus - całość można zaliczyć w 4 godziny.
Powiem tak, grało się nieźle, ale po takiej marce spodziewam się więcej. Na plus zaliczam system towarzyszy, wędkarstwo, bardzo dobrą oprawę graficzną. Na minus, naciąganą fabułę, spłycenie rozgrywki, zwłaszcza względem czwórki, czy też jakości kampanii, w trójce i czwórce bawiłem się znacznie lepiej.
W tytuł bardzo dobrze mi się grało, podobają mi się nawiązania do Bright Falls i Alana Wake'a. Na uwagę zasługuję bardzo dobra oprawa graficzna, zwłaszcza ray tracing. Na minus to do mapy trzeba się przyzwyczaić, czasem miałem dość walki, bo wrogów jest sporo, a czasem się odnawiają po jakimś czasie, poziom trudności, czasem bywa naprawdę ciężko, jeden przeciwnik potrafi cię srogo zranić lub nawet zabić.
Dodatek można zaliczyć w 3 godziny, w dodatku należy go traktować jako alternatywna wersja historia. Dużo tutaj humoru, zwłaszcza w epizodzie drugim dodatku.
Bardzo elegancko mi się to grało, klimat jest tak gęsty, że można go kroić na plasterki, jeszcze więcej elementów horroru. Dodatek można przejść w 3 godziny, ale zgrabnie łączy się z fabułą z podstawki.
Wyszło spolszczenie do Director's Cut - https://grajpopolsku.pl/download/broken-sword-directors-cut/.
Na plus zaliczam odświeżoną szatę graficzną plus nowe etapy z Nico. Dodam, że wprowadzono tutaj system podpowiedzi i dziennik, które nie były obecne w oryginale. Na minus, w stosunku do oryginału wycięto część dialogów, np. nie uświadczymy w Director's Cut komentarza potwierdzającego, że pracownik hotelu szarpał się z Khanem po pokazaniu zdjęcia, nie uświadczymy dialogu Lady Piermont o różnicach klasowych, czy też nie pokażemu Rosso opakowania po zapałkach.
Bardzo udana gra przygodowa. Gra podejmuję tak ciężkie tematy, jak próby samobójcze, zgwałcenie, trauma, eksperymenty na ludziach. Łącznie grami pięcioma postaciami i każda skrywa jakiegoś rodzaju sekret. Osobiście radzę grać z poradnikiem, czasem przedmioty są kiepsko widoczne, trzeba też przyzwyczaić się do topornego sterowania. Polecam zagrać, zwłaszcza, że ostatnio wyszło spolszczenie.
Udana, nowa marka Capcomu. Ciekawa fabuła, interesujący świat, system pionków, różne style rozgrywki. Do tego gra jest całkiem długa, więc trochę czasu nam zajmie. Z minusów - gra nie komunikuję nam, które zadanie ma ramy czasowe, jest tak tylko w jednym przypadku. W przypadku misji eskortowych nie można ich anulować, zaś przyjęcie zlecenia, że dana postać będzie za nami pałętać. W każdym razie polecam zagrać - zwłaszcza, że wyszło spolszczenie.
Wyszło spolszczenie - https://grajpopolsku.pl/spolszczenie-i-have-no-mouth-and-i-must-scream-wydane/
Wyszło spolszczenie - https://grajpopolsku.pl/spolszczenie-i-have-no-mouth-and-i-must-scream-wydane/
Wyszło spolszczenie, oto link - https://mega.nz/file/wVg3DBpS#g4fcJMoKW5ixv_Vg8c-fm6cofZzGRPK7Mj8bDJ0na4c. Pliki wrzucamy do katalogu CD.
Naprawdę spoko kampania dla jednego gracza od czasu Bad Company 2. Skradanie jest tutaj istotnym elementem układanki w przygodzie dla jednego gracza. Multi po już prawdziwa rozkosz, podbój i szturmowanie pozycji to jedne z najprzyjemniejszych doznań, jakie doznałem grając w gry komputerowe, polecam.
Jedna z najlepszych kampanii FPS, jakie grałem. Szybka, dynamiczna, dużo się dzieję. Poza tym pewien etap z anomaliami czasowy żywcem wzięty z innego FPS-a Singularity. Podoba mi się też relacja, jaka łączy pilota z Tytana. Kampanię można przejść w niecałe siedem godzin, ale będą to niezapomniane przeżycia.
Jest nowy instalator spolszczenia. Naniosłem poprawki w plikach z tekstami z angielskimi komendami w kwadratowych nawiasach, teraz podpowiedzi w dialogach, jeśli chodzi o przyciski powinny być wyświetlane. Zapraszam do pobierania nowego instalatora spolszczenia, który jest na drugiej stronie na forum graj po polsku.
Zdecydowanie najlepszy dodatek do Cienia Mordoru. Zarzut to jest trochę krótki, bo w 4 godziny można go przejść. Tutaj rozgrywka zmienia zasady, bo tutaj rekrutujemy najemników za kasę. Poza tym musimy uważać na takie duże potwory podobne do tych z Diuny. Spotykamy też pewnego znajomego krasnoluda z Cienia Mordoru. Rozgrywka ułatwia szybkie przemieszanie się linki z hakiem, zaś w przypadku zdrowia korzystamy z apteczek.
Dobrze zrobione DLC, ale krótkie, historię można ukończyć w około 2,5 godziny. Niby można powalczyć z wodzami orków, ale prawdę mówiąc nie miałem na to ochoty. Mi w pamięć wpadły orki lubujące się w materiałach wybuchowych oraz ork romantyk. Dosyć ciekawe DLC, szkoda, że krótkie.
Graj zdecydowania lepsza i bardziej dopracowana, jeśli chodzi o mechaniki. Jednak oczko w dół muszę obniżyć za system fortec w epilogu. Widać, że było to programowane pod mikropłatności, bo nagle mamy do czynienia z orkami, które przewyższają nam poziomem, nawet o 10. W dodatku jeden strzał potrafi być dla nas wtedy śmiertelnie groźny. Ogólnie gra się fajnie w kampanię, ale biorąc pod uwagę, że tak zamieszali z fortecami, że koniecznym jest żmudny grind nieco psuję wrażenia z rozgrywki.
Naprawdę spoko dodatek utrzymany w szpiegowskim stylu. Dogtown to takie miasto w mieście rządzone twardą ręką przez charyzmatycznego pułkownika. Chciałoby się tylko, żeby Widmo Wolności było dłuższe, zwłaszcza jeśli chodzi o zadania poboczne.
Z minusów muszę się przyczepić do modelu jazdy, miałem wrażenie, że sterowałem czołgiem, a nie samochodem. Poza tym samouczek nie wspomina o pewnych mechanizmach rozgrywki, jak urządzenie mieszkania, czy też jak wydać punkty atrybutów. Z plusów to bardzo dobra oprawa graficzna z świetnym ray tracingiem, dobra ścieżka dźwiękowa, fabuła z ciekawymi zadaniami pobocznymi, postać Johnego Silverhanda, czy też bardzo dobry polski dubbing, ponad 100 godzin spędziłem znakomicie.
Naprawdę kapitalna produkcja, muzyka, grafika, historia, narracja na najwyższym poziomie. Przyczepić się muszę tylko do kamery, jest zbyt blisko bohatera oraz wysokiego poziomu trudności na normalnym. W każdym razie naprawdę kapitalna produkcja, pieniądze od Epica naprawdę dobrze zainwestowane.
Naprawdę bardzo dobry Need for Speed, stajemy po dwóch stronach barykady, jako policjant oraz jako kierowca wyścigowy. Grafika wozów i drogi, szczególnie, gdy chlapie deszcz naprawdę cieszy tło , ale już dalsze tło nie prezentuję się tak okazale, przypominają mi się czasy siódmej generacji konsol. Trochę tuta mało trybów w kampanii, mi brakowało tutaj choćby driftu, czy też ostatni odpada po każdym okrążeniu. Muza jest niezła, są kawałki, które bardzo mi się podobają, a inne czasem mniej. W kampanii komputer na dalszym etapie rozgrywki lubi kantować.
Grało mi się w Riptide nieźle, ale kilka rzeczy w stosunku do podstawki irytują. Zombiaki są tutaj bardzo szybkie, nie sposób ich pominąć, jak na Banoi, w dodatku nowa postać występująca w grze dosyć często się przewraca. Niby wojskowy, a byle zombiak może powalić bohatera. W dodatku działamy tutaj na stosunkowo niedużym obszarze podstawki była bardziej zróżnicowana. Bawiłem się dobrze, ale jakby miał do wyboru przejść ponownie Dead Island i Riptide wybrałbym to pierwsze.
Ogólnie bawiłem się bardzo dobrze, ale odnoszę wrażenie, że gra nie wykorzystuję w pełni swego potencjału. W stosunku do gameplayów z wersji przedpremierowych sporo wycięto, jak wigor telekinezy, anomalie pogodowe, możliwość dokonywania drobnych wyborów. Przyczepię się też do niskiego poziomu trudności oraz braku napisów podczas puszczania audiologów. Szkoda też, że finałowa walka to obrona sterowca, a nie walka z wielkim ptakiem.
Zdecydowanie lepsza od Rytuału Skorpiona, lepsza jakość filmików i modeli postaci, więcej lokacji, jest też dłuższa. Polecam zagrać.
Gierka całkiem solidna, ale widać braki budżetowe. Oprawa otoczenia robi wrażenie, ale wygląd postaci i jakość filmów gorsza niż w pierwszym Art of Murder. Poza tym bohaterka ma komentarze tylko do niektórych przedmiotów, mamy tutaj system podpowiedzi, dobrą fabułę i muzykę. Do najlepszych gier z gatunku trochę jej brakuję, ale i tak warto dać tej pozycji szansę, zwłaszcza, że grę dosyć często można tanio dorwać na promocji Steam.
Co do Baldur's Gate 3 to przy tak dużej ilości pracy do przełożenia pracował zaledwie jeden korektor przy sześciu tłumaczach. Z tego, co wiem od jednego zawodowego tłumacza z kanału discord graj po polsku nawet przy mniejszych projektach pracuję minimum dwóch korektorów.
Ja się w trójkę bawiłem bardzo dobrze. Jest to najtrudniejsza odsłona serii, ponieważ już dwóch przeciwników na raz, zwłaszcza na początku może położyć nas na łopatki, dlatego do starć należy podchodzić z rozwagą. Wzorem poprzednich części zdobywamy moce, które umożliwiają nam dostęp do wcześniej niedostępnych miejsc. Graficznie wygląda nieźle, muzyka też jest na poziomie. Brakuję mi tutaj jazdy na wierzchowcu oraz porządnego samouczka, bo pewnych funkcji i umiejętności gra nie tłumaczy, ale polecam zagrać, zwłaszcza, że polski dubbing jest na bardzo dobrym poziomie.
Mam takie pytanie z zakresu programowo techniczne. Otóż skończyłem tłumaczyć tekst z gry przygodowej Prisoner of Ice, które pliki tekstowe wyciągnąłem programem Quick BMS z pliku a_klang.kro.
Po skończeniu tłumaczenia próbowałem je zaimportować z powrotem do pliku a_klang.kro, ale coś mi nie wychodziło. Wysłałem odpowiednie pliki do osoby, która robiła polski instalator do spolszczenia Child of Ligt. Otóż okazało się, że polski tekst nie może być zaimportowany do wspomnianego pliku, gdyż polski tekst względem wersji angielskiej zmienił swoje położenie, przez co gra może nie znaleźć stosownych tekstów, nawet gdybym je zapakował z powrotem do pliku a_klang.kro.
A to nie jedyny problem, gdyż polskie tłumaczenie zmieniło system binarny plików, gdzie zamiast liczb 00 dominuję liczba 20. Wie ktoś, jak rozwiązać ten problem? Bo szkoda byłoby mi trzytygodniowej pracy nad tłumaczeniem i korektą tekstów w grze.
Bardzo przyjemna platformówka 2D, etapy w księgach mające swoje 2 wersje to ciekawe urozmaicenie rozgrywki. Powracają postacie z poprzedniej odsłony, jak Trowzer, Capital B. Muzyka też jest przyjemna, przyczepię się do wysokiego poziomu trudności z bossem, jest on nawet trudniejszy niż w pierwszej części oraz pomysł z łapaniem nietoperza, żeby potem nie zginąć w danym etapie. Było to dla mnie bardzo frustrujące, już wolałem pomysł z życiami z poprzedniej odsłony.
Grało mi się w ten tytuł nieźle, najmocniejsze strony to fabuła i dobrze napisane dialogi. Niezła jest też oprawa graficzna i muzyka, na minus zdecydowanie system walki, a jak dodamy fakt, że podczas potyczek czasem z winy kamery nie widzimy wroga to już dopełnia to czarę goryczy. Ponadto, nawet jak żyję lider danej dzielnicy to czasem prawie wszyscy ludzie łapią jakąś chorobę. Rozumiałby 2-3 osoby, ale nie prawie cała dzielnica. Irytowało mnie to, że wskazówka dotycząca danej osoby może przepaść wybierając złą odpowiedź. Jak ktoś chce poznać głównie fabułę to polecam łatwy poziom trudności.
Jest wersja spolszczenia dla posiadaczy steamowej wersji, parę osób zgłaszało, że poprzednia wersja nie chciała działać z platformą Valve. Na linku chomika powinniście pobrać wersję dla Steam.
Jest już nowa wersja spolszczenia do Child of Light, oto link - https://chomikuj.pl/marcin.shadow/Child+of+Light+spolszczenie+beta
Wersja beta spolszczenia do pobrania pod tym linkiem - https://chomikuj.pl/marcin.shadow/Child+of+Light+spolszczenie+beta .
Grafika, rozgrywka, muzyka, wszystko prezentuję solidny poziom, ale gra mogłaby być lepsza. Za długo tu trwa przeładowanie, leczenie (ktoś wymyślił, żeby podczas leczenia postać stała w miejscu!), zbieranie amunicji, w dodatku brakuję tu zawartości dla rozgrywki kooperacyjnej. Wspomniana Kamczatka w Japonii jest dostępna jako DLC, co potwierdza fakt, że część zawartość specjalnie została wycięta. Left for Dead 2 jednak jest lepszy.
Naprawdę świetna gra przygodowa, idealna dla początkujących fanów gier przygodowych. Trzymająca w napięciu fabuła, wyboru, które mogą sprawić, że kogoś nie ujrzymy w dalszej części opowieści, niezła ścieżka audio, czy też całkiem przyzwoity czas rozgrywki, mi ukończenie zajęło mi 19 godzin.
Bardzo dobre RPG, walka tutaj jest opcją, poza tym mamy sporą swobodę działania, jeśli chodzi o wykonywanie zadań i sposobów ich wykonania. Sporo tu ciekawych postaci, jak Morte, Dakkon, Niesława, Wiekuisty, Trias Niezaspokojona Żądza. Muszę przyznać, że przeżyłem wspaniałą przygodę, bo fabuła to mocna strona tej produkcji.
Naprawdę świetna gra wyścigowa, uczucie pędu jest tutaj bardzo satysfakcjonujące. Jeśli mało wam torów i aut to warto poszukać w sieci dodatków stworzonych przez graczy. Marzy się wam pościg na farmie, na stacji kosmicznej, w szpitalu, porcie, zamku, bibliotece, stacji benzynowej? Nowe tory to wam zapewnią.
Bardzo solidny dodatek, obniża odporność niektórych przeciwników, bo np. do czarnych rycerzy musiałem posłać ponad 10 strzał na jednego przeciwnika! W Hellfire wystarczy 4, jeśli ma się dobry łuk. A co do wyposażenia dla Łotrzycy, w podstawce nie mogłem przez dłuższy czas znaleźć łuku dla niej, teraz to nie był problem. Nawet Wirt miał dla mnie ciekawe łuki, są runy jako pułapki, ale jak dla mnie to słabe wyposażenie. Dodano nowe lokacje, tj. gniazdo i krypta oraz przemodelowano lochy z podstawki, teraz szczególnie niebezpieczne są bestie miotające na odległość pociskami. Polecam zagrać!
Prawdziwa esencja gry hack and slash, gra ma znakomity system walki, wspaniałą muzykę, czy też interesującą fabułę. Z perspektywy dzisiejszego gracza brakuję mi tutaj aktywnej pauzy, zaś zawsze byłem ciekaw, co mi wypadnie z przeciwników. Polecam zagrać, jeśli ktoś to nie zrobił.
Ludzie od Callisto Protocol są sami sobie winni, bo jak to możliwe, że gra nawet na najnowszych RTX się dusiła, nie osiągając nawet 30 klatek na sekundę. Dosyć szybko to naprawili, ale niesmak pozostał. W dodatku quaz narzekał na bugi w grze, nie mógł podnieść przedmiotu i musiał jeszcze raz stoczyć walkę, narzekał też na system walki wręcz. Poza tym są byki w polonizacji, bo brakuję odmian, np. zamiast Kuźnia mamy Kuźni i wygląda na to, że tłumacz przekładał dialogi, które ktoś potem w finalnej wersji przyciął. W dodatku reklamowano to jako duchowy następca Dead Space, co nie do końca okazało się prawdą.
Co do remake pierwszego Dead Space, warto pooglądać gameplay z polskiej wersji na PPE.PL, już tam widać delikatne zmiany w fabule. A premiera remaku byłą dla pewnych nabywców problematyczna, bo trzy osoby na forum CD-Action skarżyło się, że brakuję polskiego interfejsu, tj. napisy po angielsku, zaś głosy po polsku (podobna sytuacja, jak w God of War Ragnarok, tylko tam brakowało polskiego dubbingu). Ale wystarczy pobrać aplikację Origin, np. z instalki.pl, potem EA App powinno już załapać, żeby dał polskie napisy.
Bardzo dobra przygodówka z gęstym klimatem i świetnym polskim dubbingiem. Fabuła trzyma się kupy, w dodatku wydarzenia poznajemy wstecz, z udziałem pacjentów. Zagadki są logiczne, trzeba kombinować z nagraniami pacjentów. Jeśli chodzi o wady to pewne wątki są tutaj niewyjaśnione, czy też trochę mała liczba lokacji.
Gra krótka, ale intensywna. Skala zniszczeń jest tutaj większa niż w serii Max Payne, bohater potrafi ślizgać się na poręczać i wózkach restauracyjnych, skacząc na ladę demolujemy towar. Grę można ukończyć w 6 godzin pełnej intensywnej akcji dostarczającej wrażeń do mózgu. Zastrzeżenia to pod koniec rośnie tempo zwolnionych strzałów z pistoletu do przeciwników stojących obok ciebie, czy też poziom trudności w niektórych momentach, kiedy wrogowie nagle materializują się przed tobą.
Gra przygodowa z dużą dawką absurdalnego humoru. Za to daję głównie dziewiątkę, pod koniec są etapy sztucznie wydłużając rozgrywkę, jak labirynt i pustynia, ale świetne dialogi ze znakomitym polskim dubbingiem wynagrodziły mi tę niedogodność.
Naprawdę świetna gra rajdowa z DOS. Samochody różnie się prowadzi ,zależy od marki pojazdu. Mamy tutaj różne warunki pogodowe i pory dnia, samochody się brudzą, zaś części zużywają. Najwięcej czasu spędziłem w trybie arcade oraz próbach czasowych. Dziesiątki godzin w to przegrałem w Dosie.
Bardzo przyjemna gra taktyczna - eksploracyjna. Na plus zaliczam dobrą fabułę z zwrotami akcji, stylową oprawę graficzną, wspaniałą muzykę, nad walkami, szczególnie z bossami trzeba pokombinować, towarzysze też są ciekawi. Z minusów grze przydałby się porządny samouczek, bo tym, jak wymienić towarzysza w trakcie walki, czy też tworzenie klejnotów dowiedziałem się z Internetu. I na początku jesteśmy zmuszeni do grindu, tj. ciągłych walk, bo pierwszego bossa pokonałem dopiero na 6 levelu. Szkoda, że nie ma polskiej wersji, ale i tak polecam ten tytuł.
Znakomita gra akcji, z jednej strony czasem musimy wykonać misję cicho, innym razem trzeba sobie pobrudzić ręce. Sporo gadżetów do pomocy, granat łzawiący, pociski paraliżujące i ogłuszające, zakłócacz kamer, wytrychy, miny reagujące na ruch. Jeśli miałbym się czegoś przyczepić to samouczek nie pokazuję pewnych rzeczy, np. alternatywnych trybów strzałów, czy też jak używać granatów łzawiących.
Solidna produkcja od Bułgarów, chociaż widać, że to tytuł z PS Vita. Małe lokacje, doczytująca się grafika z oddali ale gra się i tak przyjemnie. Zwiedzimy Nowy Orlean i bagna wokół niego, zawitamy do Meksyku, czy też wykonamy wspólną misję z Connorem ,bohaterem trzeciej odsłony. Tożsamość przedsiębiorcy, głównego wroga była dla mnie zaskoczeniem, szkoda tylko, że fabuła nie jest bardziej rozbudowana, bo pewne wątki, jak. np. dokładnie Aveline poznała Agate są bardzo spłycone. Co prawda nie mamy tutaj pływania statkiem, ale jest tutaj mała łódka kanu, w dodatku możemy robić interesy na handlu.
Bardzo przyjemna produkcja, parę światów, jeśli chodzi o dokopanie się do nich. Muzyczka też jest fajna, tylko irytuję mnie tylko zbieranie kul, aby odblokować ulepszenie. Mimo wszystko 9 godzin było udanych, szkoda, że kończy się tak szybko.
Mimo, że to nie poziom dwójki i tak się bawiłem bardzo dobrze, bardzo miło będę wspominał ponad 94 godziny spędzone z grą. Na plus zaliczam świetną oprawę graficzną, dobre jakościowo zadania poboczne, naprawdę dynamiczną akcję podczas walk z kettami i innymi przeciwnikami, ciekawi towarzysze (moi ulubieńcy to Jaal i Drack), ciekawą fabułę, czy też przyjemną jazdę Nomadem. Na minus spadki płynności oraz zastrzeżenia do systemu chowania się za zasłonami. Są pewne niedokończone wątki, ale podejrzewam, że w piątce może dostaniemy część odpowiedzi.
Graficznie trzyma wciąż się nieźle, walka jest przyjemna, muzyka metaliczna jest spoko. Ale w stosunku do Devil May Cry 4 to wypada blado, bo raz, że kamera nie pokazuję wszystkich przeciwników wokół, jest bardzo blisko bohatera, co sprawia, że trzeba wroga szukać wokół siebie, co w slasherze jest niedopuszczalne. Grafika jest tutaj bardziej cukierkowata niż w grach Capcomu, poza tym demon z piłą jakoś nie pasuję mi do świata gry, podobnie, jak opętany pociąg. O ile w DMC 4 bawiłem się znakomicie, to tutaj jest tylko nieźle, tylko tyle i aż tyle.
Gra jest całkiem niezła, grafika wygląda dobrze do dziś, muzyka bardzo przypadła do gustu, również pokonywanie przeszkód i fabuła stoją na wysokim poziomie. Do minusów zaliczam pracę kamery, przeciągające się walki, nie są tak przyjemne, jak z serii Batman Arkham, czy też elementy QTE, aby zakończyć walkę z bossami (na szczęście finałowa walka jest tego pozbawiona). Dla mnie ocena tytułu to +7/10.
Przyczepię się tutaj do naciąganego zakończenia, jakby twórcy chcieli wytłumaczyć finał trójki oraz czasówek, szczególnie jeśli chodzi o końcówkę gry. Na pochwałę zasługuję ładna, ręcznie rysowana oprawa, niezła muzyka, sporo dawek absurdalnego humoru oraz destrukcja, jaką Rufus czyni swoimi decyzjami.
Bawiłem się bardzo dobrze z tym tytułem ,graficznie to jedna z najlepszych gier, jakie grałem. Ale kilka rzeczy wkurza, po pierwsze kto wymyślił, że Cal musi zwolnić, kiedy używa styma, wtedy jesteśmy bardzo podatni na trafienie. Po drugie, różnica między poziomami wątek fabularny, a rycerz jedi jest spora. O ile z żołnierzami imperium sobie radziłem to już walki z bossami są trudniejsze, zadają oni sporo obrażeń, a mi się nie uśmiechało parokrotne podejście do jednej walki. W sumie to tytuł godny polecenia.
Naprawdę solidne DLC, podobało mi się najbardziej obrona i rozbudowa bazy. Z minusów przyczepię się do braku szybkiej podróży do naszej bazy.
Rozwija formułę trójki, ale kilka rzeczy irytują. Na przykład strasznie duże nagromadzenie zdarzeń losowych, np. atak dzikich zwierząt, kurier, ciężarówka z dostawą, parę razy zginąłem w wyniku takich zdarzeń, bo strasznie się nagromadziły. W przypadku drzewa umiejętności możemy w kampanii wybrać tylko takie umiejętności, na które pozwala nam gra, czasem to postęp w fabule, czasem odbicie wież. Na pewno jestem zadowolony, że to Pagan Min jest głównym złym, bo lubiłem słuchać jego charakterystycznych tekstów. W dodatku w fabule w pewnym momencie mamy wybór po której stronie rewolucji staniemy.
Na plus zaliczam bardzo dobrą oprawę graficzną, niezłą muzykę, bardzo dobra historia. Z minusów niepełna polska wersja językowa (niektóre dialogi wyświetlały się po angielsku, jeden po rusku, jeden po niemiecku), słabą optymalizacją (co irytuję podczas ucieczek), czy też wspomniane ucieczki. Ciekawe, co będzie w sequelu, bo zakończenie to sugeruję. Dodam, że początkowo gra ma klimat Bioshocka, ale potem od 3 rozdziału czułem się, jak w Dead Space z pierwszej odsłony.
Na plus zaliczam solidną oprawę graficzną, niezła muzyka, walki z bossami, czy też projekty lokacji - mój ulubiony to Galaxy Galleon. Na minus - widoczne braki budżetowe, najbardziej widać to po grach aktorów, których nie ma, słychać tylko pomrukiwania w dialogach, przekombinowana walka z ostatnim bossem (ma aż 8 faz ataków, a w międzyczasie nie ma podczas tak długiej walki się podleczyć, a dodam, że starłem się z nim na maksymalnym zdrowiu, czyli 13 motylków), czy też czasem problemy z kamerą, co bardzo czasem utrudnia zbieranie złotych stron podczas jakiś wyzwań. Solidna platformer 3D.
Pod wzglęm jakości zadań to właśnie ten dodatek prezentuję najlepszą zawartą quest ową, jeśli chodzi o zadanie w Morrowind. Mamy tutaj finałowego bossa do wyboru w 3 postaciach, zadania związane z rozbudową kolonii, inne ciekawe questy.
Jeżeli chodzi o fabułę to wyjaśnienie od postaci, która wynajęła Mroczne Bractwo do zaatakowania nas jest bardzo naciągane, bo w pewnym momencie główna oś fabularna pchnie cię w innym kierunku. Trybunał najbardziej cenię za możliwość zdobycia potężnych przedmiotów, bo mamy tutaj do zdobycia płomień prawdy, ostrze nadziei czy łuk deadryczny.
Do Morrowinda trzeba przywyknąć, bo ma specyficzny rozwój postaci, musimy uważnie patrzeć na dziennik, aby znaleźć dane miejsce. Dużym plusem są tutaj muzyka oraz przyjemność płynąca z eksploracji. Zadań do wykonania mamy sporo, mamy tutaj rody, gildie, tajne organizacje, w dodatku mamy poboczne od różnych NPC. Chcesz grać inkwizytorem opierając się walką na długim ostrzu, gra jak najbardziej ci to zapewnia. Irytują bugi, bo czasem postać wpadnie poza teksturę, innym razem przeciwnicy się blokują, jeszcze indziej przedmiot związany z zadaniem ci znika. Mimo wszystko bawiłem się świetnie, polec
W stosunku do Cienia Czarnobyla poprawiono lekko oprawę graficzną, podniesiono poziom trudności (teraz bandyci paradują w naprawdę solidnym wyposażeniu), dodano możliwość szybkiej podróży (ale jest haczyk, bo podróż w odległe w miejsca trochę kosztuję), możliwość ulepszania i naprawia wyposażenia, nowe lokacje, w tym czerwony las jest naprawdę ok. Denerwowały występujące w grze bugi oraz brak informacji, że po wejściu do Limanska nie ma możliwości powrotu do znanych lokacji. Poza tym po wykonaniu questa dla danej frakcji trzeba było solidnie nadłożyć drogi, aby odebrać nagrodę.
Miło mi zleciało ponad 14 godzin z grą. Na plus liczę świetne napisane dialogi, polską wersję językową (Jarosław Boberek w roli Kruka rządzi), powrót do znajomych lokacji, interesującą fabułę. Na minus to słabo zrealizowane walki (dobrze, że większości da się uniknąć) oraz sekwencje skradankowe. W każdym razie jest to przede wszystkim opowieść o Zoe Castillo, zaś April jak mówi Strażnik Równowagi w grze ona swoje już zrobiła, zaś to co dzięje się pomiędzy światami należy już do zadania innej osoby. Widać, że postać April sporo przeszła przez 10 lat, Kian też jest interesującą postacią, ale dos
Naprawdę świetna produkcja, mamy tutaj 3 różne postacie w fabule, duża dawka humoru w polskiej wersji językowej (koniecznie ściągnijcie sobie spolszczenie, bo wersja angielska z goga lub Steama nawet w połowie nie jest tak dobra jak polska), różne komiczne efekty, jak bomba skokowa, zaś jak walniemy Kabuto mocno to aż ziemia cała drży. Oprócz akcji mamy w ramach odmiany także wyścigi, budowa i obrona bazy, zaś przyczepię się do fabuły, bo w pewnym momencie wspomina o złych bystrzakach, zaś w trakcie fabuły ani Yan ani Burszuas o nich nie wspominają, więc wątek jest naciągany. Dla mnie naprawdę znakomita produkcja, zwłaszcza w polskiej wersji językowej.
Bardzo porządny dodatek wprowadzający nowości, jak możliwość zamknięcia przeciwnika w pokoju, małego robota oraz kamery z karabinkami maszynowy. Trzeba przyznać, że historia trzyma w napięciu do końca dzięki której poznamy przeszłość T-Bone'a. Szkoda tylko, że z tych wymienionych nowości rzadko możemy skorzystać podczas około 10 godzinnej rozgrywki. Muzyka, podobnie jak w podstawowej wersji gry nie porywa, stacje radiową od razu wyłączałem. Ale mimo wszystko grało mi się lepiej niż w historii Aidena Pearc'a.
Gierka niezła, ale nie wykorzystuję do końca swojego potencjału. Na plus zaliczam hakowanie (jest zrobione naprawdę dobrze), dobry model jazdy, niezłą oprawę graficzną, historię w dalszym etapie rozgrywki. Na minus początkowo historia nie porywa, miałem też kłopoty z optymalizacją tytułu, wydajność bardzo często spadała poniżej 30 fps, szczególnie podczas pościgów i ucieczek pojazdami, brakuję też sensownym zadań fabularnych, bo poza szukaniem walizek, żeby ukarać ludzi za akcję oraz kwestia poszukiwania seryjnego mordercy to nie ma tutaj za bardzo nic do roboty. Miło mi się grało w ten tytuł.
Ciekawa gra i I wojnie światowej, nie ma za wiele gier o tej tematyce. Wielka Wojna została tu ukazana z paru persepektyw, tytuł ma ciekawy styl graficzny, interesującą muzykę, czy też dobrą fabułę. Irytowały mnie czasem sekcje zręcznościowe z Anną podczas opatrywania ran pacjenta. Ale najbardziej podobały mi się etapy z samochodem.
Jeżeli ktoś lubi kino lat 80 lub 90, to będzie czuł się jak u siebie. Gra rzuca nawiązaniami do takich klasyków, jak He-Man, Mortal Kombat, Rambo. Ciekawy styl graficzny, fajna muzyka, spora dawka humoru. Z minusów to trochę cierpi przejrzystość graficzna tytułu, gdy cię atakuję srebny pies przy tego samego rodzaju koloru schodów to czasem ciężko się skapnąć, że coś cię atakuję. Grę serdecznie polecam.
Na liście brakuję mi remake XIII, zaledwie 13% ocen jest pozytywnych. Jak można było to spieprzyć?
Bardzo dobry RTS, lubię w nim to, że po ustawieniu obrony mamy nieograniczony czas na spokojną produkcję jednostek i ruszenie całą parą na bazę przeciwnika. Warto zauważyć, że nie ma tutaj tzw. mgły wojny, więc możemy spokojnie śledzić ruchy wrogich wojsk. Kampania GDI zajęła mi 29 godzin, teraz będę się brał za Bractwo Nod. Z minusów to brak napisów w menu oraz budynki można stawiać w pobliżu innych budowli.
20 godzin Need fod Speed Shift za mną. Muszę wymienić kilka rzeczy, które mnie wkurzyły. Po pierwsze, to problem z uruchomieniem, pomogło dopiero podmiana plików i musiałem robić to raz na jakiś czas. Po drugie, gra nie ma samouczka, od razu rzucają cię do jakiegoś wyścigu, żeby określić twoje umiejętności i ustawienia auta. Po jakimś czasie zorientowałem się sam, jak zmienić widok samochodu i odnaleźć klawiszologię na klawiaturze, bo tytuł obsługuję sporo modeli kierownic.
Po trzecie tytuł potrafi miejscami przyciąć, co przy wyrównanej walce potrafi wkurzyć. I wreszcie, po czwarte, gra jest podzielona na poziomy wyścigów, w pewnym momencie po przekroczeniu gwiazdek, które stanowią punkty reputacji od razu lądujemy w mistrzowskiej klasie. Problem w tym, że gra nie pyta nas, czy chcemy pojeździć od razu, tylko rzuca nas tam bez pytania o zdanie. Miałem z tym duży kłopot na początku, bo tam warto mieć samochód 4 klasy, a miałem dopiero 3 z wykupionymi wszystkimi ulepszeniami. Jak z początku odstawało się od konkurencji autem 3 klasy to warto powtórzyć wyścig, bo o dogonieniu konkurencji można wtedy pomarzyć.
Z zalet warto wymienić zróżnicowane tory, niektóre zakręty mają dłuższą szerokość, co sprawia, że często wyprzedzałem konkurencję korzystając z driftu. Ponadto gra ocenia nas styl jazdy, jest precyzyjny i agresywny, z początku miałem duszę brutala, ale z czasem postawiłem na precyzję. Oprócz wyścigów mistrzowskim, czteropoziomowych, mamy jeszcze wyścigi najlepszych kierowców z ich ligą oraz jazdy na zaproszenie. Rodzaj tego drugiego wyzwania zależy od stylu, jaki jeździmy. Mamy tam próby czasowe (dostajemy określone auto), wyścigi producentów (wybór z aut dwóch określonych marek), eliminacja (odpada najsłabszy po danym okrążeniu), rodzaj eliminacji (tutaj odpada z najsłabszy czasem okrążenia), klasyczne wyścigi.
Wchodząc w zakręt mamy podpowiedź w formie strzałek, czy nie przesadzamy z prędkością na danym zakręcie. O ile czasem warto podriftować to przy ostrym zakręcie nie warto tego robić. Mimo wszystko grało mi się przyjemnie, ale szkoda, że 3 poziom wyścigów ledwo liznąłem, z czwartym nawet się nie zapoznałem, a gra nie pozwala wrócić do niższych lig po zakwalifikowaniu się do ligi Need for Speed World. W każdy razie to tytuł warty wg mnie oceny 8/10.
Plusy:
- początkowy wyścig oceniający twoje umiejętności i ustawienia samochodu oraz ułątwiaczy
- zróżnicowane trasy
- dwa style jazdy
- możliwość pościgania się różnymi, fajnymi modelami samochodów (gra ci czasem narzuca określony samochód lub samochody)
- całkiem zróżnicowane tryby
Minusy:
- brak samouczka
- kłopoty z uruchomieniem
- kłopoty miejscami z płynnością
- chamska zagrywka z niemożliwością powrotu do niższych lig
No i 17 godzin z Pince of Persia z 2008 roku zleciało mi szybko. Pierwsze, co muszę pochwalić to świetną polską wersję językową, studio International Polska odwaliło kawał porządnej roboty. Stwierdzenie "Nie mogłem wpaść do lasu pełnego Amazonek" granego przez Macieja Zakościelnego wpadło mi do głowy, również postać Eliki grana przez Izabelę Bukowską Chądzyńska również świetnie się sprawdziła, te uwagi rzucane głównemu bohaterowi sprawiły, że nie raz parsknąłem śmiechem przy dialogach.
A już prawdziwym mistrzostwem są świetnie podłożone głosy złoczyńców, są one nawet lepsze niż w wersji angielskiej moim zdaniem. Mirosław Zbrojewicz świetnie zagrał Arymana, Brygida Turowska Szymczak kapitalnie konkubinę (w polskiej wersji to naprawdę złośliwe babsko), Adam Bauman jako Alchemik oraz Jan Kulczycki jako Wojownik (brzmi on groźniej niż w wersji angielskiej). Jeśli macie możliwość zagrać w polską wersję to szczerze ją polecam.
Z plusów warto wymienić tutaj ładną, ręcznie rysowaną oprawę graficzną, muzykę - która idealnie pasuję do serii, ciekawi bossowie oraz ciekawie pomyślane elementy z przeszkodami. W pamięć wpadła mi zagadka z napełnianiem fontan, szkoda, że jest ich tak mało w produkcji.
Do minusów, walki z tymi samymi przeciwnikami są bardzo częste, szczególnie dotyczy do bossów. Tutaj jest recykling większy niż w produkcjach Capcomu, bo z czarnymi charakterami mierzymy się nawet pięciokrotnie. Poza tym do systemu sterowaniu i walki trzeba się przyzwyczaić, zaś segmenty QTE w wersji PC ewidentnie były robione na konsolowe wersje, bo mając pada od Xbox 360 łatwo skojarzyć, że żółty znacznik dotyczy przycisku Y, zaś na klawiaturze trochę czasu mi zabrało skojarzenie odpowiednich klawiszy pod określonymi kolorami.
Co do Eliki, dobrze, że ratowała mi tyłek , kiedy coś mi nie wyszło, bo sterowanie bohaterem rożni się od trylogii Piasków Czasu i bardzo często łapałem się na starych nawykach. Elika ratuję tyłek przy walkach z wrogami, ale warto pamiętać, że przy nieudanych sekwencjach QTE, kiedy Elika używa mocy, by nas ratować, pasek zdrowia oponenta się powiększa, więc lepiej system walki przyswoić dosyć szybko.
No i warto zauważyć, że to pierwsza odsłona z Prince of Persia, gdzie mamy otwarty świat. Za znajdźki służą nam takie świecące kulki (ziarna życia to się chyba nazywało), a bez odpowiedniej ilość nie odblokowujemy określonej mocy, a bez tego nie odstaniemy się do pół życia w określonych lokacjach.
Sama gra jest warta oceny 8/10, ale dałem dodatkowy plusik za świetną polską wersję językową.
Ocena +8/10
Plusy:
- Bardzo dobra jakość polskiej wersji językowej
- ręcznie, ładna rysowana grafika
- muzyka pasuję do klimatu tej serii
- system walki i sterowanie mimo początkowych niedogodności daję radę
Minusy:
- do systemu walki i sterowania trzeba przywyknąć
- recykling przeciwników
- DLC z prawdziwym zakończeniem tylko na konsolach :(
Na pochwałę zasługuję oprawa graficzna, możliwość zapisu w jedynce między poziomami (w wersji oryginalnej grę mogliśmy zapisać tylko w poziomach bonusowych), pełne wykorzystanie monitorów 21:9. Z wad irytowało mnie to, że jedynka jest trudniejsza od pierwowzoru, Crash porusza się bardziej ociężale, zaś kamera jest ustawiona za blisko pleców bohatera. W pozostałych odsłonach jest w porządku, porządna platfomówka 3D, polecam zagrać, szkoda, że w odświeżeniu jedynki nei ma zabawnych scen śmierci Crasha.
Analizując poszczególne punkty:
1. Kiepskie porty gier - owszem Batman Arkham Night był spartaczony na PC, obecnie na stareńkim GTX 970 chodzi jak złoto w full detalach, tylko pościgi batmobilem na maksymalnych detalach lekko ścinają, ale da się przeżyć. Obecnie więcej się mówi o kiepskich portach na konsolach, przykład to premierowy Cyberpunk 2077 na PS4 i XO, Control na zwykłym PS4 chodził nawet w 10 FPS, Maneater - gra o rekinie granie na zwykłym PS4 to było totalne nieporozumienie, kłopoty z PS4 miały takie gry, jak Monster Hunter World, Kingdom Come Delivrance (trzy osoby recenzowały w CDA-Action tą grę, dwie na PC, jedna na PS4 i w tym wypadku autor żałował, że nie testował wersji PC, która była stabilniejsza i mniej zabugowana).
2. Launchery - owszem, jest ich trochę, ale dzięki konkurencji mamy niższe ceny, przykład to Epic i jego kupony.
3. Ja z Windows 10 nie miałem większych problemów, jak mi ostatnio system wolno mi chodził, to po prostu łatwo przywrócić dziesiątkę do stanu początkowego, kiedyś w czasach choćby Windows 95 musiałeś system najpierw sformatować, a potem zainstalować na nowo.
4. Stare gry - jest taka platforma gog, która dba o to, żeby tytuły chodziły nawet na Windows 10. Ze Steamem to bywa różnie, np. pierwszy Gothic, Robin Hood Legenda Sherwood, a poza tym są do pewnych gier fanowskie łatki i porady, jak tytuł uruchomić na nowszych systemach operacyjnych. Poza tym cena za pierwsze Diablo nie jest taka wysoka, ja sam dałem za tytuł 30 zł i nie czuję, żebym przepłacił, w końcu do gry są dwa fanowskie polskie dubbingi!, mody graficzne poprawiające wygląd i jest to pierwszy tytuł z gatunku hack and slash.
5. Sterowniki - chyba to nie jest duży problem od czasu do czasu ściągnąć odpowiednią łatkę dla karty graficznej?
6. Cheaterzy - oszuści zawsze się zdarzali w grach multiplayer, to od producentów i wydawców zależy, jak sobie z tym poradzą, jedni robią to lepiej, inni gorzej.
7. Poziom światowego piractwa jest niższy niż powiedzmy w latach 90, obecnie mamy do wyboru tanie gry niezależne, dosyć szybkie przeceny dużych tytułów, nawet po trzech miesiącach lub miesiącu właśnie, obecnie sporo marek konsolowych jest wydawanych na PC, patrz Tekken, Final Fantasy, Dragon Quest, Kingdom Hearts, seria Forza, Gearsy, ostatnio przecież Sony przenosi swoje perełki na blaszaki, więc mamy duży wybór gier do ogrania.
8. Ceny sprzętu - kiedyś to się wszystko uspokoi, świat wróci do normalności, zaś ceny kryptowalut już teraz zaliczają poważne spadki, więc z czasem ceny sprzęty staną się bardziej atrakcyjne.
Cała kampania Tzara: Ciężaru Korony za mną. Muszę przyznać, że poziom trudności na normalu jest naprawdę wysoki, od 10 misji byłem zmuszony grać na kodach, bo o ile zwykłe jednostki to pół biedy, to utrata bohaterów oznacza koniec misji. Gdyby jeszcze AL naszych jednostek działała, jak trzeba, ale armia lubi się bardzo wyrywać do przodu, inna sprawa, że czasami stoją, jak te słupy soli, kiedy ich kompani są atakowani przez wroga. Wcześniej mogłem schować bohaterów do fortu i i nie musiałem się o nich martwić, w 10 misji nie mam możliwości budowania fortu.
Wogóle to taka 15 misja to bez kodów też bym nie przeszedł, bo nie dość, że wróg atakuję całą chmarą to jeszcze ma on do dyspozycji smoki. W każdym razie odnoszę wrażenie, że kampania jest od 10 misja kiepsko zbalansowana, podejrzewam, że pierwotnie miała liczyć 10 misji, ale przecież gracze musieli się jakoś zapoznać z rasą Arabską i Azjatycką, dlatego dodali nowe narodowości do fabuły zapominając o balansie rozgrywki. W każdym razie pogram sobie teraz na gotowych mapach, bo słyszałem, że Tzar rozwija skrzydła w trybie losowej rozgrywki oraz w multiplayerze.
Z pewnością sobie pobiorę fanowskie kampanie, takie jak Excalibur oraz Mag, oczywiście przetłumaczone. Na plus grze zaliczam urodzą muzykę w formie midi, grafika jakoś strasznie się nie zestarzała, do interfejsu trzeba przywyknąć, dlatego polecam ukończyć samouczek. Szkoda, że postacią nie mają kwestii głosowych, ale twórcy nie mieli takie budżetu, jak Blizzard przy tworzeniu Warcrafta 2. Animacja ścinania drzewa jest podobna, jak w hicie Zamieci, ale Tzar ma też własne unikalne pomysły, jak budowanie mostów, bram, murów (przydaję się to zwłaszcza przy wąskich terenach), budowa fortów (gdzie nasze jednostki mogą odpocząć) oraz przejmowanie budowli wroga. Ciekawą budowlą jest gospodą, gdzie możemy wymienić zbędne surowce na te, które potrzebujemy (przydatne okazało się to w misji 9, kiedy w okolicy nie było drewna, a musiał wysadzać jednostki za pomocą statków).
W każdym razie teraz bawię się w trybie swobodnej rozgrywki Arabami (podoba mi się ta nacja dlatego, że ich łucznicy na koniach szybko poruszają się po danych terenie, poza tym ich ulepszenia pozwalają też najtaniej rekrutować wieśniaków). Ja tytuł oceniam na 8/10 i warto się z tą strategią zapoznać, tylko niech początkujący gracze lepiej wezmą się za coś łatwiejszego, bo poziom trudności w kampanii może początkujących graczy odstraszyć.
Ocena 8/10
Plusy:
- muzyka w formie midi jest urocza
- grafika aż tak się nie zestarzała (w razie czego w sieci jest HD Mod pozwalający grać w wyższych rozdzielczościach)
- kilka własnych unikalnych pomysłów
- znakomita grywalność
Minusy:
- AL naszych jednostek kuleję
- poziom trudności może na początku odstraszyć nowych graczy
- bugi w misji 11 i 13 (nie zadziałał tutaj odpowiedni skrypt, więc musiałem używać kodów na następną misję)
- do interfejsu trzeba się przyzwyczaić
Solidny FPS od Raven Software, graficznie trzyma się do dziś nieźle, muzyka jest ok, AL przeciwników przyzwoite, broni może mało, ale nadrabiają to jakością i przyjemnością modelu strzelania, polska wersja językowa jest bardzo dobrej jakości, polskie głosy z rosyjskim akcentem brzmią po prostu świetnie. Do minusów zaliczam brak granatów (wrogowie mogą z nich korzystać), brak napisów w dialogach (co przy słuchaniu audiologów trochę doskwiera, bo czasami aktorzy mówią za cicho lub niewyraźnie), amunicję musimy zbierać sami ją podnosząc, co nawet w 2010 było archaicznym rozwiązaniem.
Fajna gra przygodowa, z dobrym jakościowo polskim dubbingiem, lekką dawką humoru, ale w stosunku do innych przygodówek widać ewidentnie niższy budżet. Mimo wszystko z grą polecam się zapoznać.
407 godzin, tyle spędziłem czasu w Assasin's Creed: Odyssey grając Kasandrą. Wiele rzeczy mi się w tej produkcji podobało, ale kilka zirytowało. Na plus zaliczam dobrą oprawę graficzną, zdecydowanie jest czymś nacieszyć oko, posągi, wyspy, warownie, modele broni, wszystko zostało bardzo dobrze wykonane. Niestety, optymalizacja niby lepsza niż w Origin, ale musiałem kombinować, aby mieć w miarę stabilną grę, tj. ustawienia graficzne przez Geforce Expierience oraz ustawienie w menadżerze zadań priorytet powyżej normalne, inaczej w custcenkach możecie mieć biały obraz z napisami.
A propo napisów, mi się nie wyświetlały w całości przy dłuższych dialogach, próbowałem nawet korzystać z pomocy technicznej Ubisoftu, ale nic to nie dało. Dobrze, że angielski ze słuchu radzę sobie już od dłuższego czasu. Kolejna sprawa to bugi, a tutaj niestety jest ich sporo, ładujące się tekstury, niemożność rozpoczęcia dialogu - pomaga zapis gry lub wejście do ekranu ekwipunku, ekrany mapy mapy, załogi i itp. są przez chwilę czarne, zanim się załadują, postać w zadaniach fabularnych czasami mi stanęła i nie chciała się ruszyć, pomagało tylko loading. Najgorsze to niezaładowanie się listy zadań, znowu pomaga loading.
Kolejna element gry, czyli ekwipunek, jest tego sporo, mamy tutaj podział na przedmioty zwykłe, legendarne, rzadkie i takie z fioletową obwolutą. Jest tutaj sporo rzeczy do roboty, główny wątek fabularny, zadania poboczne, zlecenia dla najemnika, misje morskie (ja nawet tego nie ruszałem), eksploracja terenu, żeby dowiedzieć się, co kryję pod danym znacznikiem. Wydając punkty umiejętności możemy je przeznaczyć na jedną z trzech drzewek rozwoju, czyli łowca, wojownik, asasyn.
Jeśli chodzi o zabijanie po cichu to w Odyssey straciło to trochę sensu, bo słabszych rywali wyeliminujemy bez problemu, ale kapitanowie i polimarchowie to inna sprawa, ja korzystałem często z ukształtowania terenu i zrzucałem ich z dużej wysokości. Warto wspomnieć coś, co przypomina system gwiazdek z GTA. Jeśli nabroimy to ściągniemy sobie najemników na głowę, a im wyższy mamy level, z tym z potężniejszymi misthios będziemy mieć do czynienia. Dodam tylko, że dwóch to już jest duży problem, bo bardzo często korzystają z umiejętności specjalnych, np. zatruta broń lub strzała, a niektórym towarzyszą oswojone dzikie zwierzęta. Maksymalnie może nas ścigać 5 takich przeciwników, ale ich pokonanie wiąże się z dużą ilością drachm oraz zdobyciem rzadkiego ekwipunku.
Co do statku, fajne jest to zrobione, bitwy ok, ale to nie ta sama liga, co Black Flag. Tam przez dłuższy czas nie ruszałem głównej fabuły, żeby posłuchać pirackich szant, zmusiło mnie dopiero wymóg ukończenia więcej sekwencji fabularnych, aby zdobyć ulepszenia dla statku. W Black Flag fale morskie były imponujące, mieliśmy też możliwość zdobywania nowej floty i handlowania, w Odyssey wszystko mamy w uboższej wersji.
A co do załogi, możemy werbować ich członków wykonując zadania poboczne lub werbując takie osoby ogłuszając ich w obozach wojskowych lub warowniach. Do zalet zalet zaliczam dużą swobodę rozgrywki, można wykupić np. wszystkie ulepszenia statku nie ruszając za bardzo wątku fabularnego, Black Flag bardzo ograniczał w tym aspekcie gracza. Ponadto jeśli masz ochotę pozwiedzać teren to można pozabijać paru wojskowych, aby zdobyć ich broń, aby po rozebraniu na części zdobyć cenne surowce, które mogą się przydać do ulepszania naszego ekwipunku. Wykonując zadania mamy czasem do wyboru nawet 3 opcje, w większości są dwa, co potęguje uczucie swobody rozgrywki. Bardzo podoba mi się muzyka, wpada ucha i naprawdę miło się mi jej słucha.
Mimo paru wad oceniam tytuł na 9/10, bo obojętnie, czy zwiedzamy jakiś grobowiec, wykonując zadanie, polując na dzikie zwierzęta, czy eliminujemy wojskowych ze Sparty lub Aten i uczestnicząc w podboju danego terenu rozgrywka ani razu mnie nie znużyła, grywalność to spora zaleta tego tytułu.
Ocena 9/10
Plusy:
- spora grywalność
- duża swoboda rozgrywki
- muzyka jest naprawdę dobra
- dużo rzeczy do roboty
- fajny moduł ze statkiem, nie tak dobrze, jak w Black Flag, ale daję radę
- bardzo dobra oprawa graficzna
- optymalizacja niby lepsza niż w Origins, ale...
Minusy:
- ... pozostawia trochę do życzenia
- bugi i glitche
- kłopoty z napisami
- działanie po cichu utrudnione przez wytrzymałość przeciwników
Dostać Rtx 2060 w cenie 1350 zł to marzenie ścięte głowy, ceny osiągają kwoty rzędu 2100 zł, podobnie się ma sprawa z Rtx 3080 za 3500 zł, też ciężko go upolować w takiej cenie.
Niestety sporą część tego wyliczenia stanowi podatek VAT wynoszący na produkty elektroniczne 23%. Licząc na kalkulatorze 579$ razy kurs dolara po 3,75 wyszła kwota 2171.25, teraz dodajmy VAT i wychodzi 2670,63. Reszta kwoty stanowi około 10% marży danego sklepu z elektroniką.
Co do gier Nintendo to firma sama sobie zgotowała sobie ten los. U nas w Polsce swoje przedstawicielstwa od dawna mają Microsoft oraz Sony, poza tym gry na konsole od tych firm mają język PL (choć z Microsoftem różnie bywa, to Sony wszystkie swoje tytuły na wyłączność dubbinguję), w przypadku Nintendo sytuacja wygląda, jak w erze PS2 i PS3 (początkowo) w Polsce, ich gry nie zostają przetłumaczone na język polski, w dodatku za dystrybucję Nintendo Switch i gier odpowiada firma z Czech (dla porównania Czechy zajmują 49 miejsce pod względem wielkość rynku sprzedaży gier, Polska jest na tej liście 25), więc w tej sytuacji firma ewidentnie robi sobie jaja z Polaków.
Warto pooglądać materiał Jordana z TV Gry, dlaczego Nintendo przegrało walkę o Polskę.
17 godzin za mną z tym tytułem. Na pierwszy rzut oka rzuca się w oczy ładna oprawa graficzna, nie jet to poziom Wiedźmina 3, ale i tak jest świetnie, jak na grę przygodową. Na plus zaliczam bardzo dobrze napisane dialogi, system dedukcji, niezła muzyka, świetne 6 spraw dostępnych w grze. Co do sytemu dedukcji, warto wybierać pewne opcje po przeanalizowaniu dowodów, bo dana sprawa może mieć różne zakończenia. Wspomnę, że w grze występuję coś w rodzaju systemu podpowiedzi, kiedy patrzymy na dany obszar, gdzie warto nacisnąć klawisz T, system wyobraźni Holmesa również przypadł mi do gustu. Co do zagadek i elementów zręcznościowych, możemy niektóre pominąć, jeśli nie chcemy utknąć w rozgrywce, co będzie przydatne dla tych, którzy nie lubią się frustrować rozgrywką. Z zagadek podobało mi się badanie dowodów, jak pochodzenie włosa, czy też sprawdzenia w archiwach Holmesa informacji o danym zagadnieniu.
Jeżeli coś mi się nie podobało to długie doczytywanie lokacji, nie są one duże, a loading trwa nawet ponad minutę. Przyczepię się do małego stopnia wykorzystania systemu przebieranek głównego bohatera oraz jego psa - Toby'iego. Co do oceny, daję mocną ósemkę.
Ocena +8/10
Plusa:
- Bardzo dobra oprawa graficzna
- niezła muzyka
- system dedukcji
- dobrze napisane dialogi
- pewne zagadki i elementy zręcznościowe można pominąć
- całkiem długa
Minusy:
- długie doczytywanie lokacji
- mało wykorzystany pomysł z przebierankami i psem Holmesa
20 godzin w Stalker: Cień Czarnobyla za mną. Na początek wspomnę o boskim polskim lektorze, gość jest naprawdę świetny, tak dawno nie słuchałem dobrego aktora głosowego od czasu, kiedy oglądałem Transformersów G1 w latach 90, jak brat wypożyczał kasety VHS z wypożyczalni. Muzyka też jest niczego sobie, ale fabuła też jest dobra. Przyznam, że zaskoczyła mnie tożsamość naznaczonego (bo tak się zwracają do naszej postaci). Gra ma naprawdę przedni klimat, Zona to niebezpieczne miejsce, mamy tu do czynienia z bandytami, wojskowymi, członkami monolitu, zmutowanymi potworami, a do tego dochodzą anomalie i promieniowanie.
Gra jest dosyć trudna nawet na najniższym poziomie trudności, radzę często zapisywać grę (misja w elektrowni dała mi popalić, pełno tam uzbrojonych i opancerzonych przeciwników, w dodatku porządnie uzbrojeni, w pewnym momencie leciałem na oparach, jeśli chodzi o amunicję, apteczki lub leki przeciwpromienne), posiada aż siedem różnych zakończeń (pięć związanych z zadaniem Spełniacz Życzeń, dwa z Tajemniczym Laboratorium). Ważnym wyposażeniem jest lornetka, bo czasem warto uniknąć potyczek z wrogiem, kiedy mamy pewność, że mało zyskamy, a czasem się przekradnąć i poszukać artefaktów. Te artefakty są dosyć cenne, niektóre zwiększają nasze zdrowie lub kondycję, ale też umniejszają pewne cechy, jak wytrzymałość).
Co do zadań, warto zaznaczyć, że niektóre mają limit czasowy, więc bardzo uważnie radziłbym je wybierać. Z minusów to brak pojazdów bardzo doskwierał. Teren gry jest dosyć spory, handlarzy skupujących od nas wszystko tylko trzech na całą grę (możemy handlować z innymi postaciami, ale pewnych rzeczy u nich nie sprzedamy), w dodatku nasza postać musi czasem odpocząć. Warto zaznaczyć, że pierwotnie gra miała mieć pojazdy, ale szkoda, że pomysł się ostał w ostatecznej wersji.
Ja bawiłem się bardzo dobrze i oceniam Cień Czarnobyla na solidne +8/10.
Plusy:
- klimat
- niezła muzyka
- fabuła
- siedem zakończeń zależnych od naszych wyborów
- świetna polska wersja językowa
Minusy:
- brak pojazdów doskwiera na tak dużym terenie
- gra jest trudna nawet na najniższym poziomie trudności
Microsoft ma naprawdę potężne zaplecze studiów, a do tego zapowiedzieli, że to nie koniec przejęć. Warto zaznaczyć, że dofinansowali swoje studia, jak Playground, The Initiative, Inxile i pracuję jednocześnie nad dwoma projektami jednocześnie, więc gier od zielonych nie zabraknie.A dodajmy fakt, że Arkane również ma w planach dwie gry na przyszłość.
Kuba Rozpruwacz to bardzo dobre DLC do gry, kierujemy tytułowym Kubą oraz przez większość część czasu Evie starszą o 20 lat, która ma nowe animacje ruchów i zabawki. Klimacik jest taki gęsty, mroczny, w DLC grało mi się wyśmienicie i szkoda tylko, że jest krótkie. Ocenia ten dodatek na 8+/10.
Ponad 90 godzin za mną w Assassin's Creed: Syndicate, z zadań z podstawowej wersji gry nie ukończyłem DLC Ostatni Maharadża, gdyż w czwartej sekwencji ekran jest czarny (próbowałem kombinować z ustawieniami grafika, weryfikacją plików gry, nic to nie dało). Zacznę od minusów, niestety optymalizacja, jest lepiej niż w Unity, ale żeby w miarę normalnie grać, musiałem zejść z grafiką do minimalnych ustawień. Zresztą na wysokich gra nie wygląda jakoś dużo lepiej, więc dużo z widoków nie tracicie. A już słabo wygląda, kiedy pomyślimy, że w 2015 na PC można było pograć w takie hity, jak GTA V, Wiedźmin 3, czy choćby pecetowy port Batman Arkham Night (ten ostatni zaliczył sporo wtopę na tą platformę, ale z czasem twórcy ostro połatali ten tytuł i jest ok z wydajnością). W przypadku tych pozycji oprawa była zdecydowanie lepsza oraz nie miałem problemów z wydajnością.
Najgorzej, kiedy jesteśmy na dachu pociągu lub mamy misje z dorożkami, czasami oglądałem pokaz slajdów. Z problemów technicznych dodajmy fakt, że gra po misjach fabularnych wyrzucała mnie do pulpitu. Aha, nie radzę korzystać z dorożek z jeszcze jednego powodu, konie mają swoje humory i niektórych etapach fabularnych krew nie raz mnie zalewała, co te rumaki wyprawiają. Problem z dorożkami dotyczy także NPC-ów. I na koniec długie czasy ładowania, potrafią one trwać bardzo długo, nawet 6 minut.
Z plusów, interesująca muzyka, taka operowa, jak przechadzamy się po mieście, dosyć ciekawi bohaterowie. Jacob to taki typ cwaniaczka, Evie jest bardziej rozsądna od swojego brata bliźniaka. Różnic w sterowaniu nimi nie ma dużo, animacje walki Jacoba są bardziej brutalne, dlatego wyzwalałem nim dzielnice oraz walczyłem w zawodach bokserskich. Evie korzystałem głownie w misji dla niej przeznaczonych (przez większość część gry można wybierać między postaciami). Z zadań pobocznych uwielbiałem zadania z Karolem Dickensem i klubem duchów oraz wspomniane walki bokserskie.
Jeżeli chodzi o ulepszenia postaci, tutaj wprowadzono poziomy. Im wyższy level, tym łatwiej nam pokonać nędzników o niższym poziomie wyszkolenia. Z prowadzonych interesów, możemy wejść na rynek herbaty, przekupić członków parlamentu, aby płacić niższe podatki z działalności (wszystkie robimy z poziomu ekranu ulepszeń). Zgromadzoną gotówkę odbieramy w pociągu. A własnie, skoro o pociągu mowa, jest on naszym takim centrum zarządzania, niektóre misje możemy odebrać tylko tam, kupić coś u sprzedawcy oraz zaczynamy określone sekwencje fabularne.
Co do wyzwalania dzielnic, musimy w nich porwać przestępców i odeskortować w określone miejsce, wyzwolić pracujące przymusowo dzieci oraz zabić określoną liczbę templariuszy w ich miejscówce (nie używam słowa twierdzy, gdyż te rejony to często obskórne budynki). Warto zaznaczyć, że każdy rejon ma swojego szefa i nie będzie czekam, aż wszystko wyzwolimy do końca, gdyż zdarza się bardzo często, że przy wyzwoleniu ponad 50% dzielnicy pojawia się osobiście, warto takiego osobnika załatwić, zanim czmychnie. Jeśli zabijemy szefa, to nie będziemy musieli z nim walczyć w tzw. wojnie gangów (pojawia się taka opcja, gdy wykonamy wszystkie misje związane z wyzwalaniem).
Z przydatnych przedmiotów warto wspomnieć o lince z hakiem (polecam z nich korzystać przy poruszaniu się przy mieście, bo dorożki to jakaś gehenna), substancję powodującą atakowanie najbliższych osób wokół siebie oraz bomby galwaniczne służące do oszołomienia przeciwnika. A co do zadań fabularnych, bywa czasami tak, że zabicie określonego templariusza rodzi konsekwencje dla Londynu, przez co grając Evie musimy naprawiać powstały ambaras. Przykład to syrop produkowany przez pewnego doktora w sekwencji czwartej, jeśli go zabijemy, to grając Evie będziemy musieli uratować dobrze znaną nam postać, gdyż wskutek braku wyrobu Starricka (główny zły w tej odsłonie) ludzie sięgną po zamienniki, przez co sytuacja stanie się gorsza niż za czasów dostępności tego wyrobu.
I na koniec Londyn, to wizytówka sama w sobie. Najbardziej podobały mi się dzielnice z Tamizą oraz London City. Jako, że grało mi się lepiej niż w Unity oceniam ten tytuł na solidne +7/10.
Plusy:
- ciekawi bohaterowie
- niezła muzyka
- zadania z klubem duchów
- pokazane konsekwencje działań asasyna
- linka z hakiem
- wirtualny Londyn przyjemnie się zwiedza
Minusy:
- długie czasy ładowania
- uciążliwe sterowanie dorożkami
- oprawia jakoś szału nie robi, choć jest przyzwoita
- kłopoty z wydajnością
Co do artykułu w sprawie pojawienia się gry na innych platformach autor nie zauważył co najmniej kilku faktów:
- marka Crash Bandicoot nie należy już do Sony, tylko do Activision, więc wersja na inne platformy jest bardzo duża,
- dlaczego przy Alan Wake 2 wersja na inne platformy jest umiarkowana?, Remedy nie jest studiem Sony, ostatnio przecież podpisali umowę wydawniczą z Epic Games, a Control ukazał się na PS4, XBO oraz PC,
- w przypadku gier od Naughty Dog - tutaj powinna być wzmianka o możliwej wersji PC, przecież w tamtym roku to studio dało ogłoszenie o poszukiwaniu specjalisty od sterowników Nviidia oraz Direcxt 12, a przecież nowe konsole działają na podzespołach AMD, więc tutaj wnioski nasuwają się same
- Horizon Zero Dawn 2 - jedynka już tego lata zadebiutuję na PC, więc dwójka też jest możliwa
- pozostałe gry ze studiów fist party - na razie Sony zapowiedziało, że nie planuję więcej portów, ale dobra sprzedaż Horizon Zero Dawn i Death Stranding może to zmienić, dlatego powinna być w szansa ia inne platformy - szanse na pojawienie się na PC
Oj Czarny Wilku, powinieneś się lepiej przygotować do napisania artykułu, bo ostatnio kilka informacji przegapiłeś lub zignorowałeś.
Wina wydawcy jest tutaj ewidentna, jak się torpeduję zmiany, a potem dziwi się, dlaczego redakcja rezygnuję z płyty, cięcia w stronach. Moje serce aż się kraje, bo zbierałem magazyn regularnie od 19 numeru.
Sony raczej nie skomentuję tej sytuacji, bo oni zawsze są konsekwentni i plotek nie komentują. W tym przypadku będzie pewnie podobnie.
Uncharted i The Last of Us to nie pomyłka, jakiś czas temu Naughty Dog szukało kogoś obeznanego z Directx 12 i sterowniki Nvidia, więc raczej to lipa nie jest.
Bardzo porządny action RPG. Mamy tutaj pięć różnorodnych krain, drzewiasty Daletarth, Równiny, Pustynny Detyre, nieprzyjemny Klurikon oraz zimową Alabastrę. Mocnym punktem gry są jej dobrze napisane dialogi, naprawdę miło mi się ich słuchało. A co do zadań, mamy tu podział na główne, frakcyjne, poboczne oraz prace.
Warto zaznaczyć, że na początku gry mamy możliwość wyboru rasy bohatera i jego płci, co przekłada się na jego początkowe statystyki. Gra jest długa, do jej ukończenia wraz z zadania pobocznymi potrzebowałem 102 godzin i ani razu się nie nudziłem. Fabuła trzyma poziom, zadania frakcyjne także, mi najbardziej pobodał się wątek najemników w związku z pojawienie się Niskaru.
Muzyki naprawdę miło mi się słuchało, grafika mimo paru lat na karku też trzyma poziom. Mamy tutaj też także spory wybór uzbrojenia do wyboru, łuki, sztylety, czakramy, ostrza Fae, długie i ogromne miecze, jest tego trochę.
Z wad, na normalnym poziomie gra dla większości graczy nie będzie stanowić wyzwania, poza tym dziwi mnie to, że po wejściu do środka budynku gra się ładuję, owszem krótko, ale ładuję. Rozumiem, że mapa świata gry jest ogromna, przy wejściu do nowej krainy rozumiem doładowanie, ale przy małych obszarach? No i szkoda, że nie ma oficjalnej polskiej wersji językowej, trzeba się posiłkować fanowskim spolszczeniem, w którym i tak wszystkiego nie przełożono.
Ja w każdym razie bardzo polecam tą produkcję, spędzicie w niej dziesiątki dobrze spędzonych godzin.
Ocena: +8/10
Plusy:
- grafika trzyma poziom
- duży wybór uzbrojenia
- dobrze napisane dialogi
- muzyka też jest niezła
- dużo wybór ekwipunku
- trochę zdolności wyboru rozwoju postaci też mamy
- fabuła
- dobry, zręcznościowy system walki
Minusy:
- brak oficjalnej polskiej wersji językowej
- na normalnym gra jest trochę za łatwa
- ładowanie przy wchodzeniu do budynków
Całkiem przyjemnie mi się w nią grało, niezła muzyka, grafika stylizowana na Diablo 1 i 2, czasem trzeba pokombinować walcząc i gospodarować zasobami. Z minusów, w intrze i filmikach wprowadzających w dany rozdział brakuję napisów (dużo z historii nie tracicie, gdyż fabuła to jakiś bełkot), fabuły i dialogi mogły być odrobinę lepsze, brakuję tu jakiś ciekawych postaci, chociaż postać kapitana jest sympatyczna to główny wróg, Hekubach, czy jak jej tam było strasznie duże ma ego.
Pewnie kiedyś do tego tytułu wrócę, bo jak na razie przeszedłem gra jako wojownik.
Mała uwaga do autora newsa - Soul Calibur to marka firmy Bandai Namco, nie Sega (do niej należy marka Virtua Fighter). A sam zestaw naprawdę zacny, kupię Humble Monthly drugi raz z rzędu.
W porównaniu do Badoo Tindera jest ubogi o parę ciekawych funkcji, Tindera bez żalu skasowałem.
Ciekawe są plotki o zakupie nowych studiów przez Microsoft, a oto fakty:
- Relic - tutaj Microsoft bardzo chciałby kupić to studio, ale weto stawia Sega, więc z transakcji raczej nici
- IO Interactive - plotki o przejęciu studia pojawiły się w zeszłym roku, ale na razie skupia się na otworzeniu nowych siedzib w innych krajach
- Asobo - rozmowy o przejęcie trwają
Szans Mircosoft nie ma na zakup Creative Assembly (które podobnie jak Relic należy do Segi) oraz CD Projekt Red. Gigant z Redmond ma także chrapkę na:
- Bluepoint Games - studio od remasterów Sony
- Platunium Games - tutaj sprawa jest skomplikowana, bo skasowany Scalebound na pewno nie wpłynął na relacje obu firm
- 4A Games - twórcy serii Metro, ale czy im się to uda, to już inna sprawa.
Najnowszy Doom, Rage 2 i Fallout 76 pojawią się na Steamie, więc artykuł trzeba zmodyfikować.
Mała uwaga do Dark Messiah Might and Magic - gra nie jest po polsku, kiedyś przechodziłem wersję steamową i wszystko było po angielsku, jednak w sieci łatwo znaleźć spolszczenie.
Do tej listy warto dodać nadchodzące Gears 5 tylko w Microsoft Store. Age of Empire Definitive Edition patrząc na listę bestsellerów sklepu Microsoftu sprzedał się dobrze, więc na Steama nie zawita. Poza tym nie wiadomo, co z nowym Doomem, ale podejrzewam, że dostępny będzie przez jakiś czas w sklepie Bethesdy.
O ile samą firmę Razer kojarzę ze sprzętem dla graczy to pierwsze słyszę, że mieli sklep z dystrybucją cyfrową. Ktoś widocznie pokpił kampanię marketingową.
Ten artykuł to typowy trolling, wykazujecie, że najlepiej oceniane produkcje nie ukazały się na PC, ale nie wolno zapominać, że taki God of War i Spiderman to tytuły na wyłączność PS4, a co Read Read Redemption 2 - dwójka z pewnością ukaże się na PC, tylko w późniejszym terminie. Co do indyków, nie wolno zapominać, że Switch nie ma jeszcze tak dużej liczby biblioteki gier niezależnych jaką ma Steam, stąd mniejsza konkurencja. A poza tym jak wskazują twórcy gier indie wolą teraz platformę itcho.io, poza tym gry niezależne są również na gogu.
A to, że każdy wydawca marzy o własnej wersji Steama - trudno się im dziwić, 100 procent trafia bezpośrednio do nich, ma to też dobre strony, bo nieraz taki Uplay, cz EA potrafią zaoferować lepsze ceny niż platforma Valve.
Ja zacząłem do was zaglądać w 2004 roku, kiedy mój znajomy powiedział, że jeśli chodzi o serwisy o grach to zagląda tylko do was. Muszę zaznaczyć, że w 2004 roku miało dopiero dostęp przez Internet dzięki firmie oferującej kablówkę, a tak net był na parę osób.
Watch dogs 2 obecnie na Uplay kosztuję poniżej 50 zł i to w złotej edycji, Dishonored można taniej nabyć w cdkeys.
Gog nie ma się czego obawiać, gdyż celuję on głownie w fanów klasyków oraz wersji bez DRM.
Co do romansu, jeśli nawet w jedynce i dwójce romansowałeś z Triss to spokojnie możesz uderzać do Yennefer, wtedy niemiła rzecz cię nie spotka. Respawn dotyczy pomniejszych potworów, zaś co do skrzyń mam wrażenie, że znajdowany tam ekwipunek jest losowy.
Jak korzystam z:
1. Steam.
2. Origin.
3. Uplay.
4. Gog Galaxy.
5. Strona Blizzarda.
6. Muve digital.
7. Microsoft Store.
Moja zastrzeżenia do artykułu:
Silent Hill 2 - w porównaniu do jedynki dwójka nie ma sobie nic z horroru, to bardzie thriller psychologiczny, pierwsza odsłona to dopiero potrafiła mnie przestraszyć, kontynuacja nie ma nic ze straszenia.
Resident Evil 4 Ultimate HD - ta odsłona także nie ma nic z horroru, była pierwszą główną odsłoną serii, która zapoczątkowała zwrot w kierunku akcji. Jeśli ktoś lubi horrory w uniwersum Resident Evil to niech pogra w odsłony 1-3, siódemkę oraz spinoffy Revelations.
Co do F.E.A.R. - oba dodatki do pierwszej części, tj. Extraction Point oraz Perseus Mandate również potrafiły przestraszyć. Polecam się z nimi zapoznać.
@Ghost2P Remedy nigdy nie należało do Microsoftu, tworzyli tylko gry na wyłączność na ich zlecenie. Z tego, co się orientuję to chodzą plotki, że Quantum Break 2 jest już zamówione przez Microsoft.
@Placek89
Akurat sprzedaż jedynki na PC jest świetna, sprzedaż powoli dobija do miliona egzemplarzy, co jest świetnym wynikiem, biorąc pod uwagę, jaki gatunek ta gra reprezentuję.
Sega ostatnio wydaję trochę gier z konsol na PC, jak choćby Bayonetta, czy Vanquish, ale na porty trochę musimy poczekać. Podobnie pewnie będzie z Valkyria Chronicles 2, 3, 4, też się kiedyś ukażą na PC, ale trzeba czasu, aby je dobrze przeportortować.
Grałem ostatnio w jedynkę na emulatorze i muszę powiedzieć, że to jeden z najlepszych horrorów, jakie grałem, tak gra ma naprawdę klimacik wpadający w pamięć.
Ta wasza metodologia ma wiele zmiennych. Po pierwsze, jak bym kupował telewizor do konsoli, to na pewno nie za 300-400 zł, tylko jakiegoś renomowanego producenta, koszt pewnie to co najmniej 700-800 zł za 22 cale (większość graczy zrobiłaby pewnie to samo). Po drugie system operacyjny, bardzo dużo graczy ma system jeszcze z poprzedniego kompa, poza tym Windows 10 był rozdawany za darmo dla posiadaczy siódemki, więc koszt zakupu nowego Windowsa wielu osobom by teraz odpadało.
Po trzecie, nie rozumiem czemu do upgradu konsoli nie zaliczyliście zamianę zwykłych edycji PS4 i Xbox One na ich bardziej wypasione edycje, to też w pewnym sensie ulepszenie konsol, w końcu dla posiadaczy starych wersji nie ma żadnych zniżek. Po czwarte, ceny gier pecetowych rzeczywiście powoli zrównują się z tymi na konsolach, w przypadku gier indie różnica w cenie to zaledwie złotówka. Jeśli chodzi o duże tytuły to różnica to czasem zaledwie 20 zł.
Po piąte, wbrew twierdzeniom autora artykułu, ceny takiego składaka potrafią być niższe niż gotowego podzespołu komputera, sam mam takiego składaka z procesorem I5 4590, 8 GB Ram oraz Geforce 970 od MSI, za zestaw dałem wraz ze zniżką od magazynu CD Action około 3520 zł, dodam że podobne wydajnościowe zestawy kosztowały by mnie tak ze 100 zł więcej.
Po szóste, nie rozumiem pomijania sklepów z kluczami do gier, witryny typu G2A Com oraz Kinguin cieszą się sporą popularnością, niemało osób tam kupuję, można tam wyrwać nieliche atrakcje.
Po siódme, ta roczna subkrypcja Humble Bundle Monthly jest średnio opłacalna, lepiej upolować jakiegoś bundla lub poszukać tych ofert na allegro. Po ósme, można sprzedawać używane cyfrówki na pc, wystarczy za każdym razem zakładać nowe konto.
Reasumując artykuł bardzo ciekawy, ale to czy pecet wypada drożej od konsoli to już bym się kłócił. Za dużo tu zmiennych czynników, więc ciężko miarodajnie powiedzieć, czy coś jest droższe lub tanie.
Moją pierwszą odsłoną była Settlers 3 dodana kiedyś w CDA w Złotej Edycji, ale szybko się od niej odbiłem. Bardzie podpasowała mi gra Knights and Merchants, do dzisiaj bardzo popularna, szkoda że nie ma szans na sequel. Kolejne przygoda z serią to Settlers Online - niby wszystko ok, ale mikropłatności oraz powolne tempo rozgrywki bardzo irytują, nic dziwnego, że fani serii są wściekli na Ubisoft z tego powodu. Ostatnio pykałem sobie w Settlers 7, naprawdę przyjemna produkcja, ale w stosunku do takiego Knights and Merchants bardzo uproszczona.
Na tej liście brakuję mi International Rally Championship - naprawdę zacna gra rajdowa.
Knights and Merchats i Spec Ops: Line to bardzo dobre gry, nie wiem czemu zostały one uznane przez recenzentów średniakami.
O ile rozumiem wysoką pozycję Gears od War 4 na XBO i PC to zupełnie nie pojmuję, jak można wysoko oceniać spartaczone porty na PC Forza Horizon 3, Gears of War: Ultimate Edition oraz co najwyżej niezłego Recore.
Najnowszy Call of Duty jako największa niespodzianka 2016 roku? Brzmi jak ponury żart.
Dobrze, że problem niedostępności niektórych gier w dystrybucji cyfrowej został poruszony w tym artykule.
Rzeczywiście brakuję tutaj pozycji Gothic 3, ostatni patch w wersji 1.75 wydany został w 2012 roku.
Oj Sony, 1 kwietnia dopiero za parę miesięcy, a wy już teraz żartujecie. Po premierze Project Scorpio pewnie niedługo usłyszymy o PS4 Pro2.
Oto zestawienie odsłon w które grałem do tej pory:
1. Black Flag - za klimat piracki oraz to, że skupia się nie na wojnie dwóch zwalczających się stronnictw.
2. Brotherhood - miał najlepsze zadania poboczne w serii.
3. AC 2 - zdecydowanie bardziej rozbudowany i większa ilość czynności pobocznych.
4. AC 3 - choć sporo narzeka na tę odsłonę to mi klimat rewolucji amerykańskiej bardzo pasował, do tego sposób, jak Connor majestatycznie wywija swym toporem, to zaiste maestria brutalności, zadanie i czynności poboczne dają radę, ale to nie poziom Brotherhood.
7. AC - w jedynkę bardzo dobrze mi się grało, ale przyczepię się do tego, że w zasadzie robimy przez całą grę to samo, tj. przesłuchujemy świadka, podsłuchujemy oraz kradzieży, a potem eliminujemy cel, czynności podoczne dosyś powtarzalne.
8. AC: Revelations - spore rozczarowanie, wątek główny bardzo mi się podobał, ale czynności poboczne sa słabo rozbudowane, mam tu na myśli bardzo mało liczby zadań pobocznych. W stosunku do Brotherhood ta odsłona wypada blado, zmarnowano drzemiący w niej potencjał.
Otoczenie w remasterze jeszcze daję radę, ale do postaci się przywalę, wg mnie wyglądają gorzej niż w oryginale, choćby taki Joker.
Całe szczęście, że to powoli się zmienia, przykładem niech będzie Capcom. Pamiętajmy o koszmarnych portach Onimusha 3 i Devil May Cry 3, teraz jest na szczęście inaczej, bo robienie portów na blaszaki zleca polskiej firmie QLOC. Inna sprawa, że skoro wydawca olewa PC poprzez okrojenie danej zawartości w stosunku do nextgenów to sam sobie strzela w stopę. Bo jak kogoś przekonać do kupienia edycji na blaszaki, jak jest on dymany na samym początku. Chcesz mieć dobre pieniądze z pecetowej wersji zainwestuj w dobry port - przykłady to Dragon's Dogma, seria Guilty Gear Xrd (w Europie wersja PS4 nie dostała żadnego patcha, na Steamie ma aż 4 aktualizacje), Resident 5 i 6.
Do PS3 i Xbox 360 emulatory jak najbardziej są, nazywają się odpowiednio RPCS 3 oraz EmuXbox360 w wersji 1.05 plus jest jeszcze Xenia, zresztą do Xbox One i PS4 też są. Widziałem na youtubie, jak ktoś odpalał Bloodborne na PC dzięki właśnie emulatorowi.
Ekskluzywność powoli w dzisiejszych czasach traci sens, gry traktowane są teraz jako usługa. Microsoft wszystkie swoje najbliższe pozycje wyda na PC, Sony uruchamia usługę Playstation Now na PC, wcale nie zdziwiłbym się, gdy jeszcze jego gry zaczęły się pojawiać na Steamie.
A dodajmy jeszcze fakt, że istnieje coś takiego, jak emulator do danej konsoli, więc zagrać w tytuły z Xbox 360/Xbox One, PS3/PS4 oraz Wii/WiiU jak najbardziej można. Wiadomo, tutaj pojawia się kwestia ochrony praw autorskich, ale piraci się tym nie przejmują.
Mi się bardzo podobał DLC do Bioshock 2 o nazwie Minerva's Den, fabuła lepsza niż w samej dwójce.
Od niedawna mam kłopoty, aby uruchomić wasze filmiki na tvgry.pl. Kiedy chcę to zrobić nic mi się nie wyświetla, tylko obok mam x wokół danego materiału filmowego. Czyściłem pamięć podręczną, mam najnowszego Adobe, ale nic nie pomaga.
Ja sam mam od jakiegoś czasu "Windowsa 10 i muszę przyznać, że jestem szczerze zadowolony z niego. Skorzystałem z darmowej aktualizacji i zauważyłem, że chodzi zauważalnie szybciej od siódemki.
Grałem we wszystkie odsłony Modern Warfare, w jedynce tylko jedna misja wbiła mi się w pamięć, początek na chyboczącym statku, ale muszę, że grało mi się przyjemnie. W pierwszym MW irytowało duża skuteczność wrogów w rzucaniu granatami.
Ja sobie przypominam sobie sytuację z Mafią 2, gdzie wycięto 3 ostatnie misje fabularne, misje poboczne oraz etapy, gdy Vito służył jeszcze w wojsku.
Grę do dzisiaj wspominam ciepło, mam wersję cyfrową zarówno bez drmu, jak i steamową. Polecam dodatek K&M Remake, wprowadza sporo usprawnień.
Mnie w Battlefield 3 najbardziej podobały mi się mapy Metro oraz Kanały. Pierwszą zapamiętałem ze względu na tryb podbój, gdzie w punkcie B toczyły się zażarte walki o zdobycie tego terytorium. Jej minusem było to, że droga to tego punktu prowadziła przez schody, a nie można było zaskoczyć przeciwnika inną drogą, przez co trudno było drużynie przeciwnej odbić tą pozycję. Drugą mapę Kanały zapamiętam głownie dzięki temu, ze można łodzią szybko się przedostać z jednego końca mapy do drugiej, co dodawało spore możliwości taktyczne i okazję do zaskoczeń.
Mafia 2 to bardzo dobra pozycja, ale troszkę zmarnowała swój potencjał względem jedynki. Miały być aż 4 zakończenia, wykastrowano ją ze sporej zawartości - m.in. usunięto misje poboczne, zadania z kradzieżami aut, 3 ostatnie misje, miasto było mniejsze względem jedynki, nie było wypadów za miasto, ale mimo wszystko dobrze się bawiłem. Mam nadzieję, że w trójce naprawią te wszystkie niedopatrzenia.
Dla mnie era hanheldów powoli dobiega końca. Po pierwsze bardzo mała ilość tytułów typu exclusive, a po druge ceny tych gier. Na smartfona można mieć dobre gry nawet za darmo, zaś na tych urządzeniach trzeba wybulić za jeden tytuł nawet 200 zł. Kiedyś zastanawiałem się nad kupnem PS Vita, ale rozczarowała mnie tak onsola - trudno nie odnieść wrażenia, że Sony odpuściło sobie rynek gier na platformy handheld.
Ja ten etap pamiętam do dziś. W pierwszej wersji gry nie było poziomów trudności, trzeba było idealnie panować nad pojazdem, idealnie wchodzić w zakręt, unikać kraks, zaś jeden błąd mógł cię kosztować przegranie wyścigu.
Z GTA 3 kiedyś mi misja ze snajperką sprawiała mi problemy, w Vice City nienawidziłem zadania kierowca, zaś w San Andreas szkoła latania to wręcz koszmar.
Mi się w pamięć wbił osatni boss w Kapitanie Pazurze, Dante w Devil May Cry 4 oraz Letho z Wiedźmina 2.
Moim zdanie ewidetnie wygrywa PC pod względem grafiki - wystarczu przyjrzeć się teksturom choćby kanionu i od razu widać, że więcej jest tam szczegółowości, jeśli chodzi o oprawę.
Moim zdaniem ewidentnie pod względem grafiki wygrywa Battlefield 4. Zauważyłem, że redaktorzy przy porównaniach ewidentnie sugerują się animacją, a zapominają często przyjrzeć się jakośći tekstur, np. ziemii, trawy, itp. Dużej róznicy graficznej nie ma, ale jednak są.
Rzeczywiście szału nie ma, bo w zdecydowanej większośći wypadków są to tytuły, które były już nie raz przeceniane. Większość z pozycji, która ma być objęta letnią wyprzedażą, a które mnie interesowałyby kiedyś już posiadam. W każdym razie jak zakupię z pewnośćią Bioschock 2.
Powiem tak - z takimi wymaganiami to lepiej robić praktyki na Zachodzie. Po pierwsze zaawansowany angielski przyda się bardzo za granicą. A po drugie - tam za praktyki firmy zachodnie płacą, wiec coraz ciężej polskim firmom będzie skłonić Polaków z bardzo dobrą znajomośćią angielskiego do praktyk w kraju. Zwłaszcza, ze jesteśmy już ósmy rok w Unii Eurpojeskiej.
A poza tym kiedyś w pewnej gazecie czytałem anonimową wypowiedź pracownika firmy LOT, że coraz ciężęj jest o praktykantów do nich, pomimo aktrakcyjnych warunków. Dodał też, że decyduję o tym fakt, że na Zachodzie za takie uczenie się płaci, w Wielkiej Brytanii nosi to nazwę bodajże postojowego.
Kiedyś może taka oferta wzbudziłaby większe zainteresowanie, ale jako że jesteśmy w UE od dłuższego już czasu i wymaganie dobrej znajomości angielskiego plus brak zapłaty za praktyki do 17 sprawia, że wątpię, by ktoś się skusił. Gdybyście uatrakcyjnili ofertę, np. o kursy o angielskiego i nie wymagaliście znajomości tego języka to może liczba chętnych byłaby zdecydowanie większa.
Bo powiedzmy sobie szczerze - kto ze studentów lub osób po szkole średniej w dzisiejszych czasach może sobie pozwolić na pracę za darmo? Ktoś powie, że dzięki temu zyskuję się doświadczenie, ale w dzisiejszych czasach to właściwie żadna zachęta - biorąc pod uwagę warunki zachodnie. Nie mówiąc już o tym, że mało takich grup ludzi posługuję się zaawansowanym angielskim.
Dodam także, że Polacy, którzy ukończyli dobre uczelnie wyższe w Wielkiej Brytanii (a w taki wypadku muszą bardzo dobrze znać język) nie chcą wracać do kraju, a jeśli już to jest to bardzo mała grupa. W przypadku takich osób taka oferta praktyk wzbudziła uśmiech politowania. Cenego powiem jedno - zejdź na ziemię z takimi wymaganiami, jeśli koniecznie szukacie praktykanta!
Mam kłopot związany z walką z Abbadonem - finałowym przeciwnikiem. O ile w postaci smoka pojedynek ten nie sprawia mi kłopotów, o tyle w drugiej części walki, gdy dochodzi do skrzyżowania mieczy pojawia się sekwencja QTE, która nakazuję naciskać lewy przycisk myszy. Naciskałem ten przycisk, jak najszybciej się dało, ale przeciwnik zawsze w takich momentach dosięga mnie mieczem. Jak temu zaradzić?
W tym roku wychodzi sporo dobrych gier, więc tracenie czasu na tytułu tylko solidne to błąd. Gdy Homefront byłby bardziej dopracowany to pewnie by odniósł większy sikces. Szkoda tylko, że nie są wypuszczane dema tak jak kiedyś.
Wyniki sprzedaży tej odsłony mnie nie dziwią. Ostatnio zakupiłem oryginał i powiem szczerze, że bawię się tym tytułem o wiele lepiej niż z którąś z edycji NBA Live. W każdym razie dobrze, że seria NBA 2K trafiła na PC, zaś NBA Live jest już wydawana tylko na konsolach - za sportowymi grami EA za tęsknić nie będe.
Widzę, że cenowo jest atrakcyjnie już nawet dla takiego narodu, jak Polska. Gta 4 za 31 zł i Bioshock za 20 zł to naprawdę atrakcyjne ceny. Chyba kiedyś pewnego dnia przerzuce się częśćiowo na dystrybucję elektroniczną.
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
