Jans

Persecuted Pomysł, że istnieje korelacja między płcią bohatera, a ilością sprzedanych kopii wziął się pewnie stąd, że... istnieje korelacja. To co miałeś na myśli to związek przyczynowo-skutkowy, bo korelacja nie jest równoznaczna z jego istnieniem.

A jednak wiele przemawia za tym, że taki związek istnieje, bo już samo istnienie korelacji w tej sytuacji jest mocnym dowodem na istnienie związku. Gdyby go nie było to sama ilość wydawanych gier zrobiłaby swoje i nie byłoby takich różnic w sprzedanych kopiach między grami z żeńskimi i męskimi protagonistami. Poza tym granie w gry to forma eskapizmu. A ludzie uprawiają eskapizm, aby oderać się od szarego życia i np. w przypadku mężczyzn wcielić sie w superbohatera niszczącego wrogów i romansującego z pięknymi kobietami.

MilornDiester Czytanie ze zrozumieniem to najwidoczniej nie jest jego najmocniejsza strona. Następnym razem wstaw mu jakiś obrazek np. wykres graficzy, to może zrozumie.

No i też warto zauważyć, że wybór kolejnego głównego bohateria serii nie ograniczał się do Ciri i Geralta. Z powodzeniem można było wykreować nową postać Wiedźmina.

@smartboygod Ale gościu. Ja nigdy nie grałem w Wiedźmina 3, bo to nie mój typ gier. Jestem tylko skromnym akcjonariuszem CDR i seria Wiedźmin interesuje mnie głównie z tej perspektywy. Żeby "poczuć sie męsko" gram raczej w Warno, Olden Erę pvp i inne gry dla autystyków.

SylwesterZ Ale my nie rozmawiamy o książkach, tylko o grach.

Persecuted Ale ja nie napisałem, że kobiece protagonistki się źle sprzedają. Wprost przeciwnie. W wielu gatunkach i seriach sprzedają się lepiej niż męscy protagoniści. Sam lubię grać w przygodówki i horrory, w których głównymi bohaterkami są kobiety. Chodziło mi o to, że w tej konkretnie serii to zły wybór.

Samaritan 2/2: A wracając do Wiedźmina 3 to nie projektuje własnych pragnień na populację, bo zwyczajnie... w W3 nie grałem i nie jest to mój typ gier (za to lubię serię LIS, w której gra się kobietami). Serią Wiedźmin interesuje się bardziej z perspektywy inwestora, który posiada akcje CDR od 2 lat i zastanawia się czy warto to trzymać dalej. I moje wnioski są takie, że kobieca postać będzie obciążeniem tej serii. Chociaż nie uważam, aby eskapizm polegający na odgrywaniu bohatera w grze był czymś złym. Wprost przeciwnie. Młodzi ludzie potrzebują takich wzorców jak Geralt, który jest waleczny, ochrania słabych, opiekuje się przybranym dzieckiem i cieszy się powodzeniem u płci przeciwnej. Jeśli identyfikują się z taką postacią to dobrze. Piszesz, że Wiedźmin kobiecymi postaciami stoi - no właśnie. Stoi kobiecymi NPCami, ale głównym bohaterem był mężczyzna. I to stanowiło sile tej serii.

Samaritan 1/2: Przecież napisałem, że chodzi mi konkretnie o gatunek do którego należy Wiedźmin tj. action rpg w otwartym Świecie. Żadna z wymienionych przez ciebie gier nie należy do tego gatunku. Napisałem również wyraźnie, że kobiety jako bohaterki sprawdzają się dobrze w horrorach i grach przygodowych (The last of us 2 i Tomb Rider to dla mnie właśnie gry przygodowe, osobiście podobają mi się bohaterki kobiece w ostatnim Silent Hillu, Residencie i w ostatnim Life is Strange). Może przeczytaj komentarz na który odpisujesz zanim zaczniesz wylewać swoje frustracje?

szukamszczescia  Gry Paradoxu są trudne, ale w obsłudze. Nie są jednak trudne w rywalizacji z przeciwnikami sterowanymi przez AI, gdy już wiesz jak działają mechaniki. Dla mnie gry Paradoxu były fajne w młodości, gdy miałem dużo czasu i chęci, aby uczyć sie mechanik i wielu znajomych nerdów, aby rozgrywać kampanie multi (chociaż ostatnio miałem okazje zagrać kampanię w CK3, w której rywalizowaliśmy o zjednoczenie Polski).

Obecnie cenię bardziej gry typu "easy to learn hard to master" z matchmakingiem i dużą bazą graczy. W Olden Era fajne jest to, że dość łatwo wejść w grę, a jednocześnie mechaniki są na tyle głębokie że wymasterowanie gry nie będzie łatwe. No i matchmaking w połączeniu z dużą bazą graczy jest spoko. Bo można wrócić z pracy, zjeść obiad i szybko znaleźć przeciwnika na zbliżonym poziomie (duża baza graczy to gwarantuje). Jednocześnie gra jest tak zaprojektowana, że możliwe są rozgrywki ekspresowe (tryb arena, gdzie bitwę można zagrać w 15 minut), rozgrywki średniej długości (jeden bohater - tryb na 1-1,5 godziny) i klasyczna rozgrywka (2-2.5 godziny). Z grając poza matchmakingiem na dużej mapie można rozgrywać grę i wiele godzin jak ktoś chce. Bardzo fajnie zostały również zaprojektowane szablony do gier multi.

 Mnie do zakupu przekonały następujące czynniki: 
- ciekawa i przemyślana mechanika (w przeciwieństwie do H3, gdzie w grach mp liczy sie tylko magia ziemi, implozja i wskrzeszenie). 
- przemyślane i ciekawe szablony do rozgrywek online. 
- tryby gry, które oferują zarówno rozgrywki krótkie, średniej długości i długie gry. 
- duża baza graczy, co sprawia że łatwo będzie znaleźć graczy na swoim poziomie w matchmakingu (w grach z małą baza graczy bardzo szybko dochodzi do sytuacji, w której po jakimś czasie w mp grają sami wyjadacze, z którymi trudno wygrać). 
- sukces sprzedażowy co gwarantuje długi rozwój gry i jej długie życie. 
- fakt, że to gra easy to learn hard to master (nie lubię sie godzinami uczyć fundamentu rozgrywki)

Iselor Mnie strategie singlowe również nużą, głównie dlatego że są łatwe i nie stanowią wyzwania. Ale zupełnie inaczej jest w trybem multi - wtedy to jest bajka. Tak naprawdę tylko w multi strategia staje się strategią. To jest zupełnie inna gra. Grając z komputerem się po prostu bawisz, a ruchy nie muszą być szczególnie przemyślane. Przekładajac to np. na serię Heroes III, po prostu chodzisz sobie koniem od budynku do budynku i od artefaktu do artefaktu. Jest to idea kompletnie nudna. Gdy na przeciwko jest żywy przeciwnik, to gra wymusza myślenie. Zastanawianie się jaką strategie wybrać, jak optymalnie wykorzystać mapę, jakie struktury zająć, z kim walczyć. Ja od lat nie potrafię zmusić się w granie w gry strategiczne w trybie singlowym (poza serią Decesive Campaigns) - na ogół od razu przechodzę do multi. Jedynie w Olden Erę sobie trochę potrenuje, aby się mieścic w timerze i znać jakieś podstawy. 

Kwestia tego czego oczekujesz od gry.

Iselor Ja tam w Hote nie gram, a w H3 grałem bardzo dawno temu, ale akurat multi to jedyny sensowy tryb w takich grach jak Olden Era. Być może rozwój AI to zmieni (i pozwoli na to, aby sztuczna inteligencja w grach startegicznych dorównywała człowiekowi), ale dla każdego średnioogarniętego fana gier strategicznych komputer to nie jest żaden przeciwnik, chyba że otrzyma od projektantów gry ogromne bonusy na najwyższym poziomie trudności (czyli jednym słowem, gdy komputer na maksa oszukuje). Dotyczy to serii Heroes, Total War, Cywilizacji, gier Paradoxu (EU, HOI, Victoria, CK), gier Eugena (Warno/Steel Division). 

Mnie tam cieszy, że Olden Era jest nastawiona na multi i są dostępne szybkie tryby multi (same bitwy oraz zróżnicowane szablony z jednym bohaterem), bo dzięki temu rozgrywka to wyzwanie i musisz się naparwdę zastanowić nad swoją strategią na rozgrywkę. 

I jak najbardziej jest w multi miejsce dla niedzielnych graczy. Po to stworzono system matchmakingu. Jak masz mało punktów rankingowych to gra dobiera gracza, który również ma mało czyli jest na podobnym poziomie. Czyli nie grasz z żadnym wyjadaczem. No chyba, że sam nim jestes. To wtedy matchmaking dobiera innego wyjadacza.

Nie tylko marketingowy. Wydawanie gry pod szyldem znanej marki to także znacznie większa szansa na dobrą i rozbudowaną pod każdym względem grę. Po prostu wydając grę pod marką Baldur's Gate znacznie łatwiej pozyskać finansowanie od inwestorów albo zaryzykować własne pieniądze, a co za tym idzie gra może mieć znacznie większy budżet.

Sukces Baldur's Gate 3 wynikał m.in. z ogromnego jak na grę crpg budżetu. A ten budżet wynikał z tego, że łatwo było pozyskać na taki tytuł finansowanie, a także tego że Swen Vincke odważył się zaryzykować swój własny majątek, aby wydać tą grę. A większy dostęp do finansowania wynika oczywiście z tego, że sama marketingowa wartość tytułu daje gwarancję większej sprzedaży.

Stąd dla graczy lepiej, aby gry crpg w światach spod szyldu d&d wychodziły pod znanymi szyldami, nawet jeśli nie będą miały wiele wspólnego z poprzednimi grami z serii.