Chriso25

Myslalem ze drukowanie dwustronne jest zarezerwowane dla drozszych drukarek powyzej 500 zl ale jak jest taka opcja w tanszych urzadzeniach to zawsze to fajny dodatek.

Spoko. Kto wie może wybiorę Xboxa zamiast Sony w następnej generacji jeśli ci drudzy nie będą mieć nic do zaoferowania bo PS5 to porażka.

Uncharted 2 to bardzo udana kontynacja przygod Nathana Drake. Wiele elementow rozgrywki zostalo poprawionych a graficznie sama gra wyciska siodme poty z PS3 i oferuje doskonala grafike ktora wciaz cieszy oko po tylu latach.
Mozna sie przyczepic do duzej ilosci strzelanin ale sa one wykonane bardzo dobrze a walka z czolgiem czy helikopterem jest bardzo emocjonujaca przez co nie ma chwili nudy.
Oprocz czystej jatki nie zabraklo tez oczywiscie zagadek i etapow nastawionych na eksploracje ale jest ich dosc malo i czuc niedosyt bo powinno byc tego wiecej.

Po latach robie sobie taki maly maraton z seria Uncharted na PS3. Pierwsza juz ograna i wnioski sa takie ze jak na dzisiejsze standardy widac ze gra sie troche zestarzala ale nadal jest to mocny tytul na PS3 i jeden z lepszych exow na ta konsole.
Najwiekszy zarzut jest taki ze jest tu zdecydowanie za duzo strzelania a za malo eksploracji i rozwiazywania zagadek. Uncharted powinien byc gra przygodowa z elementami akcji a tak naprawde mamy solidnie wykonany shooter TPP z elementami gry przygodowej.
Ostatnie etapy to juz nawet maly hardcore bo mamy doczynienia z dobrze uzbrojonymi przeciwnikami ktorzy sa bardzo odporni na olow i przez co mozna ginac dosc czesto.
Odpornosc przeciwnikow to jeden z najpowazniejszych problemow bo nawet normalu w zwyklego pirata chodzacym w zwyklym t-shircie trzeba zmarnowac prawie caly magazynek zeby wreszcie padl.
Nie podoba mi sie rowniez watek z mutantami. Co prawda jako tako mi nie przeszkadzaja ale ich chamski ciagly respawn w jednym z koncowych etapow gdzie musimy wlaczyc generator jest nie do zaakceptowania.
Jak juz mamy te elementy przygodowe i mala eksploracje to jest to dobrze wykonane. Zagadki nie sa zbyt skomplikowane a jak gdzies sie utknie to w dzienniku Nathana jest podpowiedz co trzeba wykonac aby pchnac fabule do przodu.
Jedynie moze zagadka z przekrecaniem posogow w bibliotece moze narobic troche problemow.
Graficznie jak na jedna z pierwszych gier na PS3 to daje rade. Lokacje sa korytarzowe i moze nie sa zbyt duze ale dobrze wykonane z dbaloscia o detale.
Widac ze PS3 mialo spory potencjal i zapas mocy na kolejne lata jesli programisci potrafili okielznac skomplikowana architekture prcesora Cell co udowdnily kolejne czesci Uncharted i inne exy PS3.
Uncharted to tez gra mocno oskryptowana zrobiona w iscie filmowym stylu gdzie bohater wykonuje akrobacje wspinaczkowe ktore w realnym zyciu sa niemozliwe do wykonania.
Oczywiscie po jakims czasie jak pozna sie mechanike to wiadomo ze podczas wspinaczki zaraz odpadnie jakas cegla, wygnie sie jakas rura albo bohater spadnie z duzej wysokosci i co najwyzej wstanie i sie oklepie i nic mu nie bedzie.

Po latach przymierzam sie jeszcze raz do zagrania w Two Words. Z tego co pamietam to byla bardzo drewniana gra o wiele bardziej drewniana niz seria Gothic ale Gothicowi tak do piet nie dorastala po mimo kilku fajnych patentow.
Ogolnia gra wymagala jeszcze co najmniej z rok pracy to moze bylaby duzo lepsza a tak to szkoda potencjalu bo wyszla troche kupa ktora mimo wszystko mozna ograc,.
Mam dwa kompy. Na Windows 7 okazuje sie ze nie dziala myszka w grze wiec za cholere nie idzie nawet oryginalnego klucza wpisac jaki jest na pudelku z gra.
Drugie podjescie bylo takie za majac oryginalny nosnik postanowilem pobrac sobie wersje GOG z nadzieja ze problem z kompatybilnoscia z systemami nowszymi niz Vista bedzie rozwiazany ale w tej wersji tez mysz nie dzialala.
Dopiero na systemie Windows 10 wersja GOG z wlaczona o dziwo kompatybilnoscia z Windows 8 myszka zaczela dzialac poprawnie.
Grafika w 4K wyglada przyzwoicie ale chyba zjade do 1440p bo interfesj jest slabo skalowany i zbyt maly aby swobodnie sie po nim poruszac w tak wysokiej rozdzielcozsci.

Tak wyszlo na PS3 i nie wyszedl Betchesdzie port. Niby tam slyszalem ze na PS3 grafika jest nieco lepsza niz na Xbox 360 i obsluguje pelne HD 1280x720 ale optymalizacja lezy i kwiczy.
W Miescie Cesarskim dropy nawet do 15 fps sie zdarzaja a sama gra dosc rzadko trzyma 30 fps.
Na przerobionych konsolach z wgranym cfw i zainstalowanym modmanem mozna sprawdzic jak naprawde gry chodza na PS3 i na tytulach ekskluzywnych w wiekszosci przypadkow nie ma problemow to na grach multiplatformowych juz tak rozowo nie jest.
Ogolnie nie warto w Obliviona grac na konsoli na ktorej nie mozna modow instalowac bo to jest tytul typowo stworzony pod PC i przeniesiony na konsole.

Po kilkunastu latach wrocilem do Obliviona i mam juz pewnie ze 100 godzin ogranych.
Generalnie ta gra bez modow jest jest wyzszej klasy sredniakiem ocenianym przeze mnie w skali 1 do 10, 7/10. Najwieksza bolaczka Obliviona jest kompletnie spartaczony level scaling ktory sprawia ze przyjemnosc z grania jest o wiele mniejsza niz powinna byc.
Na szczescie sa mody ktore wylaczaja level scaling i naprawiaja wiele bugow.
Dopiero po zainstalowaniu kilunastu modow gra staje znacznie ciekawsza a sam gameplay duzo przyjemniejszy.
Mody jak dla mnie must have to:
- Wszystkie nieoficjalne patche naprawiajace tony bagow
- OBSE czy Oblivion Script Manager
- 4 GB patch
- Chase Camera Mode ktory ulepsza widok kamery w TPP bo tym prefeuje grac.
- Ultimate Leveling ktory zmienia rozwoj postaci tak ze przypomina on bardziej klasyczny cRPG w ktorym za zabicie potworow, wykonaniu zadan, czytaniu ksiazek, odkrywaniu nowych lokacji idt dostajemy punkty doswiadczenia ktore rozjadajemy wedlug naszego uznania.
- Maskars Oblivion Overhaul ktory ulepsza chyba wszystko co sie da w Oblivionie a tych zmian jest tyle ze polecam samemu sobie o nim poczytac
-FOV modifier - ktory lepiej dostosowuje widok kamery w grze.

A poza tym mody ktore sprawiaja ze swiat Obliviona nie jest taki pusty i dodajace wiecej potworow a nawet gesi, kaczki, ptake latajace po na niebie czy nawet zwierzeta hodowlane jak krowy, swinie, kurczaki itd.
To sa takie pierdoly ale sprawiaja wlasnie ze nie ma takiej pustki i zawsze cos sie dzieje jak lazimy bez celu po mapie.

Heavy Fire Afghanistan to tylko celowniczek ale moim zdaniem sie sprawdza i jest to niezla budzetowa strzelanka gdzie naszym celem jest eliminacja wszystkiego co sie rusza.
Gralem na poziomie rookie a pozniej na veteranie i o ile ta pierwsza opcja jest typowo casualowa i nie wymaga zbytniej refleksji to veteran w niektorych misjach jest calkiem wymagajacy.
Zaskoczyl mnie klimat gry w ktorej faktycznie mozna poczuc sie jak w amerykanskiej armii. Mimo ze to budzetowa producja to voice acting stoi na bardzo przywoitym poziomie i w grze mozna uslyszec typowe wojskowe zdania typu ''Tango Down'' (ktore oznacza cel wyeliminowany), ''More Tangos'' i inne.
Oprawa graficzna rowniez prezentuje sie zaskakujaco dobrze. Lokacje sa oczywiscie dosc male ze wzgledu na to ze nie mozemy sami poruszac postacia ale sa wykonane z duza iloscia detali. Rowniez efekty specjalne moga sie podobac.
Co prawda gra byla tworzona glownie pod konsole i nie obluguje antyaliasingu ale gra w wersji PC obsluguje 4K i w tej rozdzielczosci juz tak nie kluje to w oczy.
Oczywiscie gra ma tez swoje wady jak np bardzo ciche odglosy broni ktore przypominaja raczej strzelanie z kapiszonow niz z prawdziwych pukawek.
W grze tez nie uswiadczymy zbytniej przemocy bo nie ma np efektu krwi ktora by sie lala z przeciwnikow.
Do wad mozna zaliczyc tez dlugosc gry. Calosc mozna ukonczyc w godzine moze troche dluzej.
Widac ze autor opisu nie gral w gre bo nie ma tu 24 misji a tylko 12 plus dwa dodatkowe okolo minutowe strzelanie na strzelnicy.
Jak wspominalem mozna grac w dwoch trybach najpierw na poziomie trudnosci rookie a jak go ukonczymy to odblokowuje sie tryb weteran a jedyna roznica jest taka ze niektore misje rozgrywaja sie o innej porze dnia.
Jest tez trzeci tryb co prawda ale ale polega on na tym ze mozna przejsc dwa pierwsze tryby z odblokowanymi wszystkimi broniami i umiejetnosciami bo gra ma takie prosciutkie elementy rpg.
Heavy Fire Afghanistan to gra wydana typowo pod rynek amerykanski pod mlodszego odbiorce i fanow marines dla ktorych armia USA jest niezwyciezona.
Mimo wszystko mozna polecic gre bo jest dobrze wykonana jak na swoj nietypowy w tych czasach gatunek i jest to najlepsza gra z tej serii.
Obecnie na Steam kosztuje 11 zl i np pewno jest to cena uczciwa.

Mysle zeby kupic ten konwenter z Amazona. Nie potrzebuje zasilacza do dzialania a cenowo jest calkiem przystepny.

https://www.amazon.pl/Konwerter-cyfrowy-analogowy-optycznym-wzmacniacza/dp/B07D7X8FCW?th=1

Dzieki. Przejrzalem te mody z Nexusa, troche na anglojezycznych stronach poszukalem jaie warto zainstalowac i wybralem kilkanascie.

Unnoficial patche do podstawki i Shivering Isles plus jeszcze do kilku DLC.
Do pozbycia sie level scalingu to podobno dobra robote robi - Oblivion Scaling Unclustered.
Jako ze jestem bardziej nastawiony na sradanke i lucznictwo to zainstalowalem mod o nazwie Archery Rebalance ktory poprawia walke lukiem.
Najciekawszy mod to jest Ultimate Leveling ktory calkowice zmienia system levelowania postaci na bardziej znany z klasycznych gier Rpg.
Czy dostaje sie punkty doswiadczenia za zabijanie wrogow, potworow, wykonywanie zadan czy nawet za czytanie ksiazek a pozniej te punkty przy awansowaniu rozdziela sie wedlug wlasnego widzimisie.
Wybralem tez jeden wiekszy mod o nazwie Maskar's Oblivion Overhul ktory zmienia wiele aspektow gry jednoczesnie zachowujac klimat Obliviona.
Zmniejszych to modow to wybralem np ChaseCameraMod ktory ulepsza kamere w widoku TPP na ta przypominajaca Morrowinda i usuwa np drzenie kamery podczas ruch.
Oczywiscie tez wybralem 4GB ram patch ktory ma poprawic wydajnosc.

Narazie to mi wystarczy.

Nitro Family to taki typowy niskobudzetowy klasyczny FPS wzorowany na Serious Sam ale z jeszcze wiekszymi absurdami w rozgrywce i z pewnymi unikalnymi cechami ktore w innych podobnych grach sie nie uswiadczy.
Fabula niby jakas jest ale w tego typu grze jest ona calkowicie nie istotna. Ot ktos porwal dzieciaka glownych bohaterow a ci wyruszaja w dluga podroz zeby go odzyskac likwidujac po drodze cale chordy przeciwnikow.
Unikalne cechy w tej grze sa takie ze glowny bohater o swojskim nazwisku Chopski nosi caly czas dwie spluwy w rekach i tylko od czasu do czasu mozna sie przelaczyc w typowy wodk FPP z jedna bronia w reku np gdy chcemy uzyc snajperki czy wiekszej wyrzutni rakiet.
Rowniez unikalna cecha jest to ze jego wspolmalzonka Maria siedzi mu na plecach a jej rola polega na tym ze biczem potrafi odciac glowe przeciwnikowi ktory sie do gracza zbyt zblizy.
Od czasu do czasu tez potrafi sie oderwac od Chopskiego kiedy gracz uzyje spejcalnej broni dla niej przeznaczonej np wtedy kiedy na ekranie jest bardzo duzo przeciwnikow i bombarduje ich z powietrza po czym wraca na plecy Chopskiego.
Na papierze to wszystko wyglada ciekawie jednak samo wykonanie gry jest bardzo srednie.
Gra posiada mnostwo irytujacych bledow utrudniajacych rozgrywke a takze niezbalansowany poziom trudnosci w niektorych momentach. Np przeciwnicy potrafia spawnowac sie z nienacka nawet metr przed graczem. Czesto tez trzeba sie ogladac za plecy bo w tej grze jest normalne ze spawnuja sie za graczem
AI w tej grze w ogole nie istnieje. Przeciwnicy to tylko mieso armatnie do odstrzelenia co jest normalne ale ich zachowanie wola o pomste do nieba.
Ot potrafia sie zaciac na byle kamieniu, krawezniku czy scianie przy ktorej sa drzwi. Sa to przeszkody dla nich nie do pokonania i biegaja w miejscu nie potrafiac ominac glazu co wyglada komicznie.
Wspomnialem o nie zbalasowanym poziomie trudnosci. Najgorsze misje pod tym wzgledem sa etapy w dzungli i ostani finalowy poziom.
W dzungli najbardziej wkorzaja przeciwnicy ukryci za plotem z drzew ktorzy rzucaja granatami w gracza i robia to bardzo celnie i z bardzo duzej odleglosci przez co te etapy staja sie malym koszmarkiem.
Ostani poziom to juz przegiecie totalne ze strony tworcow.
Rozumiem ze taki etap ma byc trudniejszy od innych ale tutaj mozna zginac i to doslownie w kilka sekund.
Przeciwnicy dysponuja poteznymi broniami a w dodatku celuja tak dobrze ze w wielu przypadkach jest niemozliwe schowanie sie przed takim instnsywnym ostrzalem.
Najgorszy moment w tym poziomie jest wtedy kiedy Maria hakuje drzwi. Kiedy zjedziemy winda do pomieszczenia ktore prowadzi do pierwszego spotkania z glownym bosem. Jest tam pole elektryczne i jak tylko je przekroczymy to natychmiast spawnuje sie kilku przeciwnikow z poteznymi karabinami w i wyrzutniami rakiet.
Tu mozna zginac doslownie w ciagu 5 sekund!!! Podchodzilem do tego etapu kilkadziesiat razy bez uzycia cheatu Nitro God.
Najlepszym sposobem jest przeskoczenie przez to pole a potem natychmiast wykonanie skou w tyl i wycofanie sie w strone windy.
Jednak jest to ekstremalnie trudne do wykonania bo gracz jest pod ciaglym ostrzalem a w dodatku zle skoki i dotkniecie pola eletrycznego konczy sie natychmiastowa smiercia.
Takie cos nazywam juz czystem skorwysynstwem ze strony tworcow i jak ktos nie ma cierpliwosci to od razu niech sobie uzyje cheatu Nitro God bo wiele nerwow mozna sobie zaoszczedzic.
Na szczescie takich etapow w grze nie ma zbyt wiele wiec wiekszosc gry mozna przejsc w miare bez stresu na normalnym piziomie trudnosci.
Gra sklada sie z kilku rozdzialow i pod rozdzialow a na koncu kazdego rozdzialu czeka nas walka z bosem. Na szczescie nie sa oni jacys trudni do pokonania a najlepszym sposobem ich ubicia sa dwie strzelby bo wyrzutnie rakiet czy karabiny nie zadaja im specjalnie duzych obrazen.
Sekrety w tej grze polegaja na zbieraniu tak zwanych Madnum Cards. Jednak wystarczy ich zebrac tylko 20 aby odblokowac w ostanim poziomie scene z ponetna pania u ktorej mozna kupic bron. Nie sa one jakos specjalnie pochowane i raczej kazdy wymagana ilosc uzbiera do konca gry.
Jesli chodzi o te Madnum Cards to w etapie w dzungli jest pewna ciekawostka. Znalazlem dwie karty ktore sa ukryte za drzewami w ktorej przeciwnicy rzucaja granatami ale problem jest taki ze nie znalazlalem sposobu zeby sie tam dostac wiec jedyna mozliwoscia zdobycia ich jest uzycie cheatu Nitro Ghost i przenikniecie przez ten plot.
Jedna karta ukryta tez jest pod wodospadem na samym dnie zatrutej rzeki ale legalnie i bez uzycia Nitro God zobycie jej rowniez graniczy z cudem poniewaz bardzo szybko gracz traci zycie i zanim wydostanie sie na powieszchnie to bedzie trupem.
Kolejna karta ciezko do zdobycia tez jest w dzungli ale w swiatyni. Niby jest ona latwa do zdobycia ale jak sie podejdzie do niej to zamkna sie kamienne drzwi i rowniez nie znalazlem zadnego przycisku ktore by odblokowaly te drzwi wiec ponownie skorzystalem z cheatu Nitro Ghost zeby ja zdobyc. Jak ktos zna legalne sposobyzeby je zdobyc to moze podzielic sie z tym tutaj.
Jak mam ocenic ta gre to daje jej takie 5/10 i gdyby nie te wkurzajace momenty to dalbym ten punkt wiecej.
Na pewno Nitro Family wymagalo kilku miesiecy dodatkowej pracy a przy najmniej wydaniu kilku patchy ktore naprawilby wiekszosc bledow.
Niestety tworcy po wydaniu gry juz calkowicie olali swoje dzielo i nie wypuscili ani jednej latki a po kliku miesiacach juz zbankrutowali i zwineli interes.
No coz pomysl byl ciekawy ale ostatecznie wyszla taka troche kaszanka ktora byla dodawana do gazetek z grami za kilka zlotych (W Polsce gdzie bylo po 10 ''pelnych wersji'' gier) i chyba tylko w takich gazetkach byla wychwalana bo bardziej poczytne magazyny to zrownaly ta gre z ziemia w swoich recenzjach.
Na okladce tej gry pisze ze to nawet gra roku 2004 ale nalezy to traktowac mocno z przymrozeniem oka bo nawet nie ma co porownywac do takich gier jak Far Cry, Half Life 2 czy Doom 3 ktore wyszly w tyym samym roku.
Jakbym mial kiedys wrocic do Nitro Family to raczej bede gral na easy i na pewno we wkurzajacych momentach uzyje cheatow zeby sie nie steresowac.
Z tego co dokopalem sie w necie to tworcy planowali kontynuacje ale sprzedaz musiala byc na tyle niska ze musieli zweryfikowac swoje plany i nic z tego nie wyszlo.
Moze gdyby wykonanie bylo lepsze to i sprzedaz moglaby byc lepsza a wtedy kto wie moze uzyliby do kontynuacji silnika z Serious Sam 2 ale to takie gdybanie tylko i Nitro Family to juz przeszlosc o ktorej malo kto pamieta.
Gre mozna dzisiaj odpalic na Windows 10 a takze zagrac w rozdzielczosciach panoramicznych jak 2560x1440 czy 3840x2160. Jak ktos zaintresowany to odsylam do PC Gaming Wiki bo potrzeba skopiowac do folderu z gra dwa pliki i zmienic rozdzielczosc w pliku ini.
Jedyna wkorzajaca rzecza jest to ze gra po zmianach w pliku ini i wlaczeniu czesto resetuje sie do 640x480 wiec czesto tez trzeba ustawiac zadana rozdzielczosc w tym pliku.

https://www.pcgamingwiki.com/wiki/Nitro_Family

Witam. Szukam sprawdzonych, dobrych fundacji w województwie śląskim które naprawdę pomagają ludziom w ciężkiej sytuacji życiowej.
Jedna z moich znajomych znalazła się na zakręcie życiowym.
W skrócie. Brak pieniędzy na życie i do tego opiekowanie się babcią która też wymaga codziennej opieki.
Moja znajoma jakoś do tej pory ledwo dawała sobie radę a teraz sama zmaga się z chorobą i już widać ze nie daje sobie rady.
Nie chce się tu na forum broń Boże zebrać o pieniądze na pomoc ale szukam jakiejś sprawdzonej fundacji, wolontariuszy kogokolwiek do których można isc szczegółowo wyjaśnić sytuacje i jak z weryfikują to faktycznie coś mogą pomóc i odciążyć moją znajomą żeby mogła zająć się leczeniem siebie.
Największym problemem jest jej babcia która wymaga praktycznie codziennej opieki.
Ktoś może powiedzieć dlaczego rodzina nie pomaga. Ona jest z rodziny patologicznej. Ojciec zapił się na smierć jak była mała, matka zawsze miała dzieci w dupie i nie utrzymuje z nią kontaktu, siostra mieszka w Anglii i tez ma wszystko w dupie i od dwóch lat nie maja ze sobą kontaktu.
Jedynie ja i garstka znajomych pomagamy jej ale to tylko połowiczna pomoc.
Ja wpadłem na pomysł ze może trzeba się zgłosić do jakiejś fundacji która przynajmniej pomoże jej zaopiekować się babcią która już do końca życia będzie wymagać codziennej opieki.
Pierwszy raz w życiu znam kogoś kto potrzebuje pomocy i nie wiem gdzie takowej szukać.
Jedynie Caritas mi przychodzi do głowy ale dobrze znać tez alternatywy.
On jest taka dumna i uparta z charakteru trochę i mówi ze jakoś da sobie da rade ale na dłuższa metę to ja wykończy.
Jak ktoś zna jakieś fundacje ze śląska które pomagają ludziom to proszę o kontakt do nich.

Zaczalem myslec o wyjezdzie do Niemiec (poniewaz najblizej) ale mimo wszystko to wiadomo, rozlaka z rodzina, z kotem:), ze znajomymi, mieszkanie z obcymi ludzmi pod jednym dachem itd.
Na rok moglbym pojechac, domowy budzet sie podreperuje ale tez nie jest to opcja na dluzsza mete.
Za mlodego pracowalem Holandii i wiem jak zycie za granica wyglada. Wiekszosc przyjezdzala tam zeby przejarac i przepic swoje tygodniowki w euro i tych weekendowych libacji na domku nie zapomne do konca zycia :).
Swiety nie bylem ale potrafilem sobie odlozyc zarobiony hajs.
No ale to inne czasy. Nie bylem w zwiazku, nie bylo wiekszych obowiazkow, nie bylo dziecka i kota w domu :) wiec mozna bylo sobie zaszalec od czasu do czasu.

Na PC to bedzie walka z waiatrakami bo adblocki beda szybko aktualizowane tak zeby ukryc sie przed algorytmem Google. Na telofonach i jakis innych urzadzeniach jak telewizory moze gorzej ale mi to tam rybka bo dosc rzadko na nich ogladam Youtube.

Wszystko wskazuje na to ze gra zostanie anulowana. Studio Antimatter zostalo zamkniete. Szkoda ale tak to jest jak jedna gre sie robi przez 5 lat. Mogli zostac przy Unreal Engine 4 i dokonczyc na nim gre.
Pierwsze gry IGI nie zachwycaly grafika ale mialy swoj niepowtarzalny klimat.

Pamietam jak odpalilem pierwszy raz Morrowinda. Szczena mi opadla na podloge. Ta grafika w 1280x1024, niesamowity wyglad nieba, ta realistyczna mgla, woda ktora robila pozytek z Directx 8 czy juz nawet 8.1. Nawet nie korzystalem z szybkiej podrozy, po prostu przeszedlem sie do Balmory na piechote, podziwiajac krajobraz.
To byla pierwsza gra ktora faktycznie zrobila wtedy pozytek z mojego nowiutkiego wtedy Geforce 4200 TI.

Troche tez pobawilem sie modami i teraz wiem dlaczego tworcy zdecydowali ze zbytnie oddalenie sie od celu misjii zakonczy gre. Z modem Super Jump i niesmiertelnoscia mozna wyskoczyc poza mape i zobaczyc wielka czarna dziure! Oczywiscie czasu jest malo bo gra szybko zakonczy misje. Jednak w misji Border Crossing nie ma takiego ograniczenia, bo dookola jest pole minowe i normalnie i tak sie nie wyjdzie za nie ale z tym modem mozna sobie pofruwac do woli. Mi nawet udalo sie wskoczyc na wrogi helikopter i polatac nim po mapie
Teraz wiem ze ta gra rozgrywa sie alternatywnym swiecie po drugiej stronie czarnej dziury!

https://www.youtube.com/watch?v=6b0rn3m2SZM

Hitman Contracts to dobra czesc starej serii ale jednak troche za malo nowosci. Wiekszosc misji to odswierzone wersje z jedynki ktore mozna przejsc w nieco inny sposob.
Oprawa graficzna wzgledem Silent Assassin lekko podrasowana i dodano efekt HDR i byla to jedna z pierwszych gier wykorzystujacych ten efekt. Minus jest taki ze nie mozna wlaczyc wygladzania krawedzi ale gralem w 4K wiec az tak to nie razilo w oczy.
Dla mnie minusem jest to ze jest troche zbyt mroczna. Misje rozgrywaja sie tylko w nocy a jak w czwartej misji zaczal padac deszcz to przestalo padac dopiero w ostatniej i w tej kwestii tworcy troche pale przegieli.
Dzisiaj polecam grac tylko w wersje Steam. Obsluguje spokojnie rozdzielczosci panoramiczne w tym 4K. Wersja GOG z tego co slyszalem niestety obsluguje tylko formaty 4:3.
Darowac sobie mozna wersje CD, poniewaz na wspolczesnych PC jest problem z wyswietlaniem deszczu i moze go nie byc w grze.
Ze starych Hitmanow Silent Assassin jest zdecydowanie najlepszy i dalem ocene 9/10, jedynka 8/10 a Contracts oceniam na 7/10.

I znów po kilku latach wzięło mnie na odgrzanie gier IGI.
Decyzja długo nie trwała i zainstalowałem druga cześć ale mam jeszcze Windows 7 64 Bit wiec nie ma większych problemów.
Jako ze monitor juz mam 4K to trochę przeżyłem szok. IGI 2 spokojnie rozpoznaje rozdzielczość 3840x2160 i granie w tej rozdzielczość nie stanowi żadnego problemu. Jedynie HUD trochę mały ale da się przeżyć.
Pierwsza misja zaliczona na hard z ranga David Jones i zobaczymy jak będzie dalej.

Po wielu latach postanowilem ze ponownie zagram w gre-film Johna Woo czyli Stranglehold ktory jest sequelem filmu Dzieci Triady.
Na fabule nie bede sie skupial ze wzgledu na spoilery i lepiej jak ktos chce zagrac to najpierw niech obejrzy film a potem zagra w gre.
Na poczatku odpalenia gry maly szok, mialem czarny ekran ale muzyke slyszalem. Pokombinowalem i okazalo sie ze winne tego stanu jest wlaczane w sterownikach nvidii antyaliasing, ktory trzeba wylaczyc. Jako ze mam monitor 4K kolejny zawod, brak mozliwosci ustawienia wiekszej rozdzielczosci niz 1920x1080. No to wujek Google i szukanie rozwiazania tego problemu. Jest solucja, trzeba recznie edytowac plik konfiguracyjny i wpisac rozdzielczosc ktorej nie ma w menu.
Mysle ze koniec klopotow i czas odpalic gre i kolejny zonk. Kamera jest tak blisko ustawiona ze po paru minutach bierze mnie na rzyganie. Stop i ponownie do wujka Google wolam o pomoc. Wujek Google wypluwa solucje, maly trainer ktory pozwala na manipulowanie FOV w grze.
Wreszcie moge zaczac gre od nowa i cieszyc sie juz rozgrywka. Ta na poczatku daje sporo frajdy ale szybko okazuje sie ze jest bardzo powtarzalna. Na gracza w kazdym lewelu czeka kilkadziesiat jak nie setki respawnujacych tak samo wygladajacych sie wrogow, ktorzy spawnuja sie w miejscach gdzie przed chwila nikogo nie bylo albo za plecami gracza.
Na wiekszosci koncowych etapach poziomu czeka na nas boss Terminator ale ludzki w ktorego trzeba wladowac tone olowiu aby wreszcie padl.
Na szczescie w eliminowaniu ich gra daje graczowi do dyspozycji spory arsenal ale Tequila moze tylko dwie giwery naraz trzymac co jest realistyczne ale potrafi robic takie wygibasy ze realizm w noszeniu dwoch giwer nie jest potrzebny.
To co jest najwieksza zaleta gry jest bullet time rodem z Max Payne i fizyka otoczenia ktora wymiata i niszczy wiekszosc wspolczenych gier.
Nie spodziewalem sie ze gra z 2007 roku moze miec bardziej zaawansowana fizyke niz gry z 2020. Niszczyc mozna doslownie wszystko.
Po wystrzeleniu serii z karabinu rozlatuja sie kszesla, szyby, stoly, obrazy na scianach a kafelki odlatuja ze scian zostawiajac po sobie kupe kurzu.
Graficznie z kolei jest tak sobie nawet jak na rok 2007. Widac ze tworcy nie wykorzystali potencjalu silnika Unreal Engine 3, przez co czesto raza nas tektury niskiej jakosci, bloom i migotanie tekstor od czasu do czasu.
Widac ze cala moc owczenych konsol, czyli PS3 i Xbox 360 poszla na liczenie fizyki za ktora odpowiedzialny jest Havok. Szkoda bo na pecetach mozna bylo pokusic sie przynajmniej o lepsze tekstory.
Rozczarowaniem jest angielska wersja jezykowa, przez co aktorzy brzmia fatalnie i sztucznie i zdecydowanie lepiej aby by bylo aby aktorzy rozmawiali ze soba w oryginalnym jezyku z napisami angielskimi.
Calosc oceniam na takie mocne 6/10. Na pewno warto zagrac dla samej fizyki ale za duzo tu elementow z Serious Sam przez co ciagle strzelanie do respawnujacych sie na okraglo wrogow zaczyna dosc szybko nudzic. Jednak fizyka i bullet time troche ta nude urozmaicaja.

Kolejny dowod na to ze prawo nie nadaza za rozwojem technologii. Za taki przekret i scam powinno z miejsca scigac ich FBI.

Slyszac glos Sama w nowych grach mam wrazenie ze jeden i ten sam facet od ponad 20 lat udziela mu glosu.

Niedawno przypomnialem sobie dwie pierwsze odslony Sama i ponownie bawilem sie bardzo dobrze, chociaz ta czesc w Egipcie jest troche bardziej monotonna po dluzszej zabawie.
Tu nie ma miejsca na myslenie, tylko na ciagle trzymanie palca na spuscie wszelkiego rodzaju karabinow, tych znanych klasycznych po calkowicie nierealnych i science fiction.
Grafika wiadomo sie zestarzala ale godnie. Za to gre mozna dzisiaj spokojnie uruchomic w rozdzielczosci wyzszej niz 1080p np 2K i 4K i z prawdziwym widescreenem, chociaz wymaga to pogrzebania w pliku konfiguracyjnym.

Owady latajace ciagna do swiatla dlatego wieczorami nie nalezy zapalac oswietlenia w domu przy otwartym oknie.
Moga tez je przyciagac roznego rodzaju zapachy pozywienia w kuchni wiec nie nalezy zostawiac resztek jedzenia na talerzach, bo zapach wydobywajacy sie na zewnatrz jest jak zaproszenie ich na uczte.

Udalo mi sie rozwiazac problem z mikroprzycieciami. Otoz przeszukalem troche internet i trafilem na pewien watek o Dead Island gdzie jeden kolega narzekal na mikroprzyciecia, pomimo ze mial mocnego PC.
Drugi uzytkownik odpowiedzial mu zeby wylaczyl V-Sync w opcjach karty graficznej i to pomoglo.
Nastepna opcja ktora pomaga, to odlaczenie klawiatury i granie na padzie. Oczywiscie u mnie granie na padzie w FPSa nie wchodzi w gre, dlatego wybralem pierwsza opcje.
Jako ze Call of Juarez The Cartel korzysta z tego samego silnika graficznego, postanowilem wylaczyc V-Sync i zadzialalo. Gra chodzi zuwazalnie lepiej ale to sprawilo, ze wiatrak na moim GTXie 1070 Ti zaczal chodzic na maksymalnych obrotach.
Troche tez poszperalem na angielskim internecie i okazalo sie ze faktycznie za mikroprzyciecia odpowiada klawiatura!
No prosze panstwa z Techlandu. Nie spodziewalem sie po was ze silnik gry nie zostanie do porzadku zoptymalizowany. Zeby zwykla klawiatura powodowala problemy z wydajnoscia, to juz przekracza wszelkie granice!

https://pcgamingwiki.com/wiki/Call_of_Juarez:_The_Cartel#Microstuttering

No to po ukonczeniu dwoch pierwszych odslon Call of Juarez, ktore byly bardzo dobrymi grami, wzialem sie za najbardziej kontrowersyjny tytul z tej serii czyli The Cartel.
Na razie ukonczylem pierwszy poziom, ktory byl taka typowa strzelanka bez wiekszych urozmaicen.
Pierwsze co rzuca sie w oczy to oprawa graficzna, ktora jest inna niz w Call of Juarez Bound in Blood.
Otoz w tamtej grze obraz byl ostry jak zyleta, mial swietna jakosc tesktor, chodzil bardzo plynnie, mial niezle wygladajaca roslinnosc i dzialal na silniku Chrome Engine 4.
Spodziewalem sie, ze skoro gra wykorzystuja nowsza wersje silnika, czyli Chrome Engine 5 to graficznie bedzie jeszcze lepiej.
A tymczasem sie okazalo ze jest jednak troche gorzej. Tesktory sa takiej sobie jakosci, obraz jest mniej wyrazny a najwieksza bolaczka jest i musze to napisac z duzej litery sa potezne MIKROPRZYCIECIA. Gra na takim GeForce 1070 TI chodzi u mnie w 4K w stalych 60 fps na sekunde a przez MIKROPRZYCIECIA wyglada jakby dzialala w jakis 25 fps.
O co tutaj chodzi? Jak to mozliwe ze nikt w Techlandzie nie zajal sie porzadna optymalizacja nowszego silnika?
Bound in Blood byl fantastycznie zoptymalizowany a tu dostalismy wersje silnika, ktora jest skopana.
Mam nadzieje ze przynajmniej tych mikroprzyciec nie bedzie w Dead Island, ktorego tez chce wreszcie zagrac, bo nie mialem okazji ze wzgledu na leciwego PC kilka lat temu.
Po pierwszej misji jest bez rewelacji, ale tez jest nie najgorzej ale epickiej fabuly juz raczej nie nalezy sie spodziewac ale mam nadzieje ze jako Shooter Call of Juarez The Cartel sie sprawdzi dobrze.

El Matador to ciekawa niskobudzetowa gra akcji w stylu Max Payne i slowo niskobudzetowa nie oznacza ze jest krapem pokroju niektorych starych gier City Interactive.
Otoz jest to gra naprawde niezla ale bardzo krotka. Mamy prolog i szesc rozdzialow i wystarczy jakies dwie godziny grania, aby ukonczyc gre.
El Matador podobnie jak Max Payne jest gra typu TPP nastawiona wylacznie na akcje. Nie mu tu zadnych elementow skradankowych, ktore troszke urozmaicilyby gre.
W grze wcielamy sie w Victora Corbeta, agenta DEA ktory zostal wyslany do Kolumbii aby walczyc z narkotykowymi kartelami i robi to w calkiem efektywny sposob. Oprocz slynnego Bullet Time, Corbet ma do dyspozycji caly arsenal pod reka.
Jako ze gra nie jest nastawiona na realizm, to nasz bohater moze trzymac w kieszeni kilka pistoletow i karabinow w tym, uzi, kalacha, karabin m4, shotguna, ciezki karabin maszynowy czy wyrzutnie rakiet.
W grze czasami towarzysza nam inni policjanci z jednostek specjalnych ale sa oni kompletnie nie przydatni, bo najczesciej gina zaraz po zaladowniu nowej misji.
W grze tez jest kilka cutscenek poprzedzajacych misje w ktorej wystepuje nasz przelozony i piekna pani policjantka Mia Rodriguez. Liczylem troche nawet na maly watek milosny pomiedzy naszym bohaterem a pania Rodriguez niczym z Kolumbijskich, Meksykanskich czy Brazylijskich telenowel ale sie przeliczylem.
Po ukonczeniu watku fabularnego pojawila sie na ekranie informacja ze nasz heros zostal przeniesiony do Azji, co sugerowalo ze tworcy planowali kontynuacje ale jak widac, ostatecznie nic z tego nie wyszlo.
Graficznie jak na rok 2006 jest tak sobie. Wykorzystany silnik przypominal mi troche takiego ulepszonego Source z Half Life 2.
Dziwie sie ze gra nie pojawila sie na konsolach, zwlaszcza Xboxie 360. Moze sprzedaz bylaby lepsza i kontynuacja by powstala, bo wydanie gry tylko na PC w 2006 roku, kiedy mocno sie promowalo ''next geny'' czyli konsole Xbox 360 i PS3 nie byla dobrym wyborem.
Z grafika tez jest zwiazana pewno niedogodnosc. Otoz gra po wydaniu patcha, obsluguje widescreen ale wybor rozdzielczosci jest ograniczony do maksymalnie 1920 x 1200. To oczywiscie bylo duzo jak na rok 2006, ale po latach, niestety to ograniczenie, dla osob ktore tak jak ja, przesiadly sie na 4K Ultra HD jest wrzodem na dupie!
Na szczescie dostepny jest mod ktory usuwa ta niedogodnosc i umozliwa granie w 2560 x1440 czy 3840 x2160 a nawet wiekszej, wiec jak posiadasz monitor o wiekszej rozdzielczsci niz Full HD, koniecznie pobierz tego moda, a nawet jak nie posiadasz to tez pownienes sie nim zainteresowac, poniewaz mod przywraca Hor+ (poprawny widescreen) i naprawia bledy graficzne zwiazane z cieniami w grze.

http://www.wsgf.org/dr/el-matador

Polecam zagrac w El Matadora. Jak dla mnie zasluguje na ocene 7 i jak na gre o niskim budzecie jest to przyzwoita produkcja.

Gra ukonczona i moge napisac cos wiecej. Na pewno jest to bardzo udana kontynuacja, ktora w niektorych momentach przebija czesc pierwsza.
Fabularnie Bound In Blood jest powiazane z czescia pierwsza. Tu sie dowiedzialem np, ze Marissa to matka Billlego. Poznajemy tez historie dwoch pozostalych braci McCall czyli Wiliama i Thomasa. Poznajemy tez blizej Indianina Running River, ktory tez pojawil sie w oryginalnym Call of Juarez jako Calm Water. No i oczywiscie poznajemy blizej bandziora Juareza.
Z ciekawostek mozna wymienic ze dwie lokacje sa przeniesione z oryginalnego Call of Juarez. Pierwsza to posiadlosc Juareza w ktorej czesci pierwszej byla finalowa misja a druga to? Raczej nie bede spoilerowac i lepiej sie samemu o tym dowiedziec.
Pierwszy Call of Juarez to gra akcji z elementami przygodowymi i troche platformowymi a Bound In Blood to juz typowy Shooter nastawiony na ciagla akcje.
W wiekszosci misji mamy do wyboru kim chcemy grac Rayem czy Thomasem. Obydwoje maja nieco inny styl walki. Ray to maszyna do zabijania a Thomas troche bardziej preferuje spryt i walke roznymi broniami jak luk, noze, strzelba.
Ogolnie bardzo dobrze mi sie gralo. Jest to typowy shooter w klimatach westernu. Mamy sprazone sloncem Arizone i Meksyk, sa indianie, pojedynki na rewolwery i troche watkow z armii i historii USA.
Oczywiscie Bound In Blood nie jest gra pozbawiona wad. Troche nie przypadly mi do gustu pojedynki na rewolwery. Niby fajnie ale jednak za czesto w nich ginalem, a czasami musialem kilkanascie razy powtarzac pojedynek, zanim udalo mi sie powalic przeciwnika na glebe.
W pierwszej czesci bylo to lepiej rozwiaze i w calej grze, przegralem tylko dwa pojedynki, a tu za pierwszym razem udalo mi sie wygrac cztery, moze piec razy.
Graficznie jest lepiej ale tez jest pewne ale. Co prawda tekstory, postacie, sa lepiej wykonane niz w jedynce ale roslinnosc juz nie koniecznie.
W pierwszym Call of Juarez mamy tereny naprawde gesto porosniete rozlinnoscia a w Bound In Blood zaoszczedzono jednak roslinnosci i glownie mamy wszedzie rosnace choinki i uboga trawe.
Jednak naprawde warto zagrac i to koniecznie w obydwie czesci Call of Juarez poniewaz fabularnie sa polaczone i duzo stracimy jak ominiemy ktoras czesc.

Podobno Techland odzyskal prawa do Call of Juarez i fajnie byloby zagrac ponownie w ta gre. Mozna by np kontynuowac watek Billego ale raczej bardziej juz meskiego niz chlopiecego.
W dzisiejszych czasach raczej liniowy Shooter moglby sie nie przyjac to nastepny Call of Jurez musialby miec otwarty swiat z epicka fabula i mnostem zadan pobocznych.
Mysle ze ekipa Techlandu bylaby w stanie zrobic taka gre z otwartym swiatem w klimatach westernu, dorownujacej serii Read Dead Redempion.

Witam.

Mam problem. Chyba uzywalem cienkiego antywirusa (MSE) i ktos hacknal moje konto Google.
Faktycznie zainstalowalem lepszeg tym razem Eseta i po skanowaniu wykryl wykryl kilka trojanow i chyba ktos z przegladarki wyciagnal hasla i wlamal sie miedzy innymi na moje konto Google i je usunal.
Porzadek na kompie jest zrobiony wszelkie hasla pozmienialem, wiec chyba znow jestem bezpieczny.
Problem jest tylko z kontem Google. Co prawda konto zostalo usuniete ale na szczescie udalo mi sie go odzyskac i moge spokojnie nadal korzystac z gmeila.
Niestety mam problem z kontem na Youtube. Niby normalnie moge sie zalogowac ale nie moge sie przelaczyc na kanal Youtube ktory uzywalem.
W Youtube jest taka mozliwosc ze mozna sobie nawet i kilka kanalow na jednym koncie zalozyc.
Nie ma juz jednak takiej opcji. Moge tylko utworzyc nowy kanal, nic wiecej.
Skoro jest on polaczony z tym samym adresem emeil to dlaczego nie mam opcji zeby sie do niego dostac?
Kanal istnieje nadal i nie zostal skasowany. Tylko trzeba go znowu polaczyc zeby byl widoczny przy wyborze w prawym gornym rogu.
Wykorzystalem wszystkie opcje pomocy na stronach Youtube i chyba juz tylko bezposredni kontakt z prawdziwymi ludzmi moze pomoc.
Nie jest to moze kanal z tysiacami widzow, milionami wyswietlen. Zarabial pare tylko groszy ale szkoda byloby go stracic na zawsze.

Dzieki za pomoc.

Witam.Tu stary wyjadacz starych gier. Dead to Rights to kolejna gierka z poczatku XXI wieku, ktora postanowilem sprawdzic.
Dead to Rights mozna okreslic mianem polaczenia gry TPP, celowniczka i bijatyki a wszytko klimacie Max Payne i filmu K-9, czyli wilczurem albo haskim do pomocy.
Pomysl jak najbardziej trafiony, ale czy wykonanie tez stoi dobrze? Mysle ze jednak nie tak bardzo.
Gra widac ze jest tylko typowa konwersja z konsoli. Sterownie jest bardzo niewygodne a oprawa graficzna stoi niestety na bardzo niskim poziomie.
Samo sterownie myszka jest problemem. Musialem wlaczyc w myszce 3200 dpi aby obracac postacia w miare wygodnie (normalnie gram na 800-1200). Nie wiem jak radzili sobie gracze, np w 2002 roku, kiedy w uzyciu byly jeszcze przewaznie myszki kulkowe a optyczne dopiero co wchodzily na rynek masowy.
Wydawaloby sie ze Dead to Rights to gra zrobiona dla tzw ''fun'', czyli dla casuali, gdzie idziemy sobie i eliminujemy wrogow przez odstrzelenie ich albo niczym Bruce Lee, Chuck Norris, Jean Claude Van Damme, rokladamy ich na lopatki w kilka sekund.
Nic z tych rzeczy. Dead to Rights, to gra naprawde wymagajaca i miejscami bardzo trudna. Na poczatku jest w miare ok, ale pozniej pojawiaja sie znacznie bardziej wymagajacy przeciwnicy albo wkurzajace mini gierki, typu rozbrajanie bomb.
Przeciwnicy potrafia respawnowac sie za plecami gracza, maja nielimitowana ilosc amunicji, strzelaja bardzo celnie i non stop. To znaczy ze, nawet, jak schowamy sie np za murkiem, to beda strzelac i krecic sie w kolko macieju, tak dlugo az zabija gracza. A na normalu, celna seria z karabinu, przewaznie sprawia, ze kamizelka kuloodporna znika, a druga celna seria sprawia, ze bohater moze juz tylko wachac kwiatki od spodu.
Druga denerwujaca sprawa to minigierki. Najbardziej irytujace jest rozbrajanie bomb. Oczywiscie, moze powinno to byc wymagajace, ale na potrzeby gry, mini gierka powinna byc jednak bardziej przyjazna.
A moge napisac ze irytujacych mini gierek jest calkiem sporo.
Gra, naprawde w wielu miejscach, nie ma litosci dla gracza. Jedna pomylka i wczytujesz najblizszy save gry.
Na cale szczesie, mapy nie sa zbyt duze. Na jednej lokacji mozna grac bez zapisu co najwyzej 5 minut a po wejsciu, np przez drzwi do innej lokacji, mozna zapisac stan gry. To bardzo dobre rozwiazanie, bo cale rozdzialy sa dosc rozlegle i w jednym mozna spedzic, co najmniej 30 minut a w innych nawet dluzej.
Gra jest nawet fajna ale na poziomie trudnosci latwy. Wyzsze, sa przeznaczone da graczy bardzo doswiadczonych w strzelankach a nawet bijatykach.
Ja gram na normalu, bo jestem uparciuchem i nie poddaje sie tak latwo nawet jak jest ciezko.
Graficznie jest zle, nawet jak na rok 2002-2003. Gra to tylko konwersja z PS2, wiec np, tekstory sa tragicznej jakosci. Jedynie efekty specjalne, jeszcze od biedy ujda.
Dzisiaj tez, dzieki hackowi exe, mozna grac w widescreen i bardzo wysokich rozdzielczosciach, jak najpopularniejsze wciaz w 2019 roku 1920x1080 lub 2560x1440 czy nawet 4K Ultra HD 3840x2160.
Dead to Rights, polecam raczej tylko dla doswiedczonych graczy ktorzy lubia wyzwania. Innym graczom, bardziej casualowym tez w sumie polecam, ale nie grajcie na poziomie trudnosci wiekszym niz latwy.
Ogolna koncowa ocena gry to jak dla mnie 6/10. Gdyby nie upierdliwy poziom trudnosci i niektore mini gierki moglbym dac nawet 8/10.

Po prawie 10 latach powrocilem do Chasera sprawdzic jak sie w niego gra po tak dlugim czasie.
Wreszcie poradzilem sobie z tym skokiem przez niektore przeszkody w grze, jak ten nieszczesny murek z ktorym tak sie meczylem kiedys.
Otoz czesto stare FPSy tak maja, ze podczas skoku, trzeba przycisnac nie tylko klawisz skoku ale i np klawisz odpowiedzialny za kucanie i wtedy postac troche wyzej skoczy.
Spotkalem sie z tym miedzy innymi w Project IGI 2 i 007 Nightfire.
Sam gameplay, jak dla mnie az tak sie nie zestarzal. Chaser to typowy klasyczny linowy FPS, oskryptowany do bolu.
To jest tez wymagajacy FPS pod wzgledem poziomu trudnosci, nawet na normalu. Przeciwnicy bardzo rzadko pudluja a dwie, trzy celne serie z karabinu, sprawiaja ze trzeba zaladowac poprzednie save. A sejwowac powinno sie tu co dwie minuty.
Gra tez jest dluga. Lokacje sa roznorodne (zwiedzimy Stacje Kosmiczna, Japonska Dzielnice, staniemy za sterami malego statku podwodnego a gwozdziem programu, jest wyprawa na Marsa).
To sprawia ze Chaser nie jest gra na jeden wieczor ale moze nawet na kilkanascie wieczorow.
Graficznie Chaser sie zestarzal ale mozna go w 2019 roku uruchomic w rozdzielczosci wyzszej niz Full HD jak 2560x1440 czy 3840x2160.
Nalezy tylko pobrac poprawke na widescreen z WSGF, bo gra co prawda obsluguje rozdzielczosci panoramiczne ale obraz jest vert- i poprawka przywraca pelny Hor+.

Shade: Wrath of Angels to gra troche podobna do Shadow Mana troche do Tomb Raidera.
Myslalem ze bedzie to survival horror w TPP ale to bardziej przygodowa gra akcji z elementami grozy ktorej raczej jest niewiele.
Gra jest dosyc fajna. Walczymy mieczem, bronia palna i kusza z roznymi szkieletami, pajakami, zombie itd. Niestety do wad mozna zaliczyc brak postaci niezaleznych. Dialogi sa tylko prowadzone pomiedzy naszym bohaterem a kobiecym duchem i na poczatku i na koncu jest scenka z bratem bohatera i to wszystko.
Po pewnym czasie przebywania w grze, czuc takie osamotnienie a nawet znudzenie. Szkoda ze tworcy nie zdecydowali sie chociaz na dodanie kilku bohaterow niezaleznych, bo na pewno wplyneloby to na klimat gry.
Graficznie jak na rok 2004 jest nawet bardzo przyzwoicie. Co prawda tekstory sa juz troche slabszej jakosci ale efekty ognia wygladaja bardzo ladnie a wyglad starego europejskiego miasteczka, ponurych zamczysk, podziemi itd sa wykonane bardzo klimatycznie.
Jedynie co w grafice sie moze nie podobac, to ze czesto obiekty sie przenikaja przez siebie. Nasz bohater moze do polowy wejsc w sciane lub wystawac mu reka z pochodnia przez zamkniete drzwi lub przeciwnik moze przeniknac np przez beczke.
Tworcy powinni byli bardziej popracowac nad detekcja kolizji.
Gra ma za to bardzo dobrze skalujacy sie silnik graficzny. Mimo ze to gra z 2004 roku, uruchamia sie na monitorach panoramicznych 16:9, 16:10 a nawet 21:9 bez zadnych znieksztalcen obrazu i z poprawnym Field of View, ktory mozna nawet zwiekszyc w pliku konfiguracyjnym gry jak ktos chce.
Posiadam monitor 4K i nie bylo zadnego problemu aby w menu wybrac rodzielczosc 3840x2160.
Duzo gier z tamtego nie oferuje grania w panoramie i 4K bez hackow, a tu prosze mozna wybrac taka rozdzielczosc w menu.
Ogolnie gre polecam. Dla mnie takie mocne 6/10 lub slabsze 7/10.

Po ogladnieciu recenzji NrGeeka, postanowilem ze zagram sobie w EuroCops. Trzeba przyznac, ze raczej niewiele gier, oferuje wcielenie sie w gliniarzy z odzialow specjalnych, ze Starego Kontynentu.
Pomysl na gre jak najbardziej trafiony ale wykonanie lezy i kwiczy, jak to zwykle w krapowatych grach.
Gra nie posiada jako tako fabuly ktora towarzyszy nam od pierwszej do ostatniej misji. Jest po prostu zadanie do wykonania w szczesciu panstwach Europejskich, ktore polega na wyeliminowaniu terrorystow i np rozbrojeniu bomb.
Niestety gameplay jest taki sam w kazdym kraju i niczym sie od siebie nie rozni. Nawet nasi bohaterowie ktorych jest trzech posiadaja ta sama bron i roznia sie tylko imionami.
Gra jest slaba na kazdym kroku. Idziemy powoli do przodu i eliminujemy hordy wrogow ktorzy stoja nam na drodze.
Majac na mysli powoli, to jest naprawde powoli, zwlaszcza juz na normalnym poziomie trudnosci, poniewaz mapy sa rozlegle a gra nie oferuje apteczek w czasie misji czy samoregeneracji zdrowia.
Gra wydaje sie ze miala byc taktyczna gra TPP w stylu SWAT ale taktyki tu tyle co na lekarstwo. Naszym podobiecznym wydajemy tylko dwa polecenia. Zostancie i chodzcie za mna. Dodatkowo mozna sie przelaczyc na innego gliniarza.
Tak naprawde to tylko dwoch glinarzy jest przydatnych. Ten z karabinem maszynowym i drugi z lekkim karabinkiem szturmowym. Trzeci wyposazony w strzelbe jest praktycznie bezuzyteczny.
Graficznie jest zle. Gra korzysta z przestarzalego jak na 2005 rok silnika dwoch pierwszych odslon Seariusa Sama. Tektury sa bardzo slabej jakosci a tworcy przykryli je wszechobecnym blurem.
Dodatkowo gra dziala bardzo dziwnie. Co prawda programy typu Fraps, Action, ShadowPlay pokazuja ze gra chodzi na dzisiejszych komputerach w 60 klatkach na sekunde ale gameplay toczy sie tak naprawde w 25-30 klatkach. Gra klatkuje i to widac na oczy i nie wiem dlaczego te programy pokazuja stale 60 fps.
Jednak i tak nie ma sie tym co przejmowac, bo gra jest szrotem ktory nawet mial miec kontynuacje sadzac po napisach koncowych ale jak widac ekipa ''Crazy Game Foot'' zwinela interes i zaginela. Moze to i dobrze bo nie wrozyloby to dobrze kontynuacji.
Gre udalo mi sie uruchomic w rozdzielczosci 4K, jakby to kogos intersowalo ale trzeba zmienic parametry w jednym pliku konfiguracyjnym. Mozna tez przeesunac postac dalej od kamery, wiec w panoramie nie bedzie zbyt blisko ekranu.
Poradnik na wsgf:

http://www.wsgf.org/dr/eurocops/en

Moj komentarz do tej gry bedzie pierwszy, pomimo ze premiera byla w 2006 roku. Niezle, ale wyglada na to ze gra zostala zapomniana przez swiat graczy.
Czym jest DMZ North Korea? Mozna okreslic to w ten sposob:
Co sie stanie jak Project IGI spotka Conflict Desert Storm? Powstanie DMZ North Korea!
Gra bardzo duzo czerpie wlasnie z tych dwoch serii, zwlaszcza z Project IGI.
Z IGI czerpie pol otwarty swiat, pojedynczego bohatera, i podobnie zrealizowane misje w tajnych operacjach. Z serii Conflict czerpie tez pol otwarty swiat, widok zza plecow glownego bohatera czyli TPP i akcje we wspolczesnym konfliktcie zbrojnym.
Pomysl na gre mozna powiedziec ze genialny, ale jest wlasnie jedno ale. DMZ North Korea to gra dosc slaba, ktora ma troche bugow, kiepskie AI przeciwnikow i denerwujacy ich respawn w nieoczekiwanym wrecz momentach.
To wlasnie respawn, potrafi najwiecej popsuc krwi, chociaz na szczescie, nie jest on w kazdej misji. Ale wyglada to tak.
Masz mape w komputerze, ogladasz czy nie ma w niej przeciwnikow. Myslisz droga wolna, mozna isc a tu nagle po kilkunastu metrach i przekroczeniu jakiejs niewidzalnej linii, nagle pojawia sie kupa wrogow, ktora jest gotow poslac cie do piachu.
Jednak najgorsze w DMZ North Korea jest respawn za plecami gracza.
Prze sie do przodu, wybilo sie wszystkich przeciwnikow co stali nam na drodze. Wybijamy tych sa przed nami a tu kurna nagle ktos z tylu napierdziela do nas z kalacha! Jak gramy pierwszy raz w tej misji, padamy trupem na ziemie bo nikt nie spodziewal sie ze tworcy gry, zaserwuja nam taka niespodzianke. A w calej grze, jest kilka takich niespodzianek.
Na szczescie gra jest tak oskryptowana, ze za kazdym razem przeciwnicy, ktorzy sie zrespawnuja, pojawiaja sie w tym samym momencie, wiec nastepnym razem gracz wie ze do tego dojdzie ale i tak czasami jest ciezko przetrwac w takiej sytuacji, poniewaz gra do latwych nie nalezy i jedna seria z kalacha powala gracza na ziemie na amen.

DMZ North Korea posiada 10 w wiekszosci duzych misji, w ktorych nie ma wyboru poziomu trudnosci ani nie mozna zapisac gry w dowolnym momencie. Gra ma oferuje, jakies trzy checkopinty i jak padniemy to cofamy sie nawet o 10 minut do tylu.

Jednak pomimo tych wad, gra mnie nawet przyciagnela do monitora. Dlatego ze, mamy wybor ekwipunku, ktory jest dosc ubogi ale jest i zostajemy wrzuceni na teren wroga i to od nas zalezy jak wykonamy zadanie. Oczywiscie, w wiekszosci przypadkow i tak wyrznie sie wszystko co sie rusza ale granie w stylu Rambo podobnie jak w IGI konczy sie przewaznie smiercia naszego herosa.
W DMZ North Korea trzeba kombinowac aby przetrwac i z sukcesem zakonczyc zadanie. Najlepszym przyjacielem w grze jest bez watpienia snajperka, ktora pozwoli nam wiekszosc wrogow zdjac z wiekszej odleglosci, co cholernie ulatwia nam zadanie, ale ilosc amunicji jest ograniczona, wiec nalezy wykorzystywac snajperke madrze a nie walic na slepo i liczyc ze moze sie uda kogos trafic.
Gra ma tez cechy skradanki jak Project IGI ale niestety nie wyszlo to zbyt dobrze. Przewaznie wrogowie potrafia nas zauwazyc w sytuacji w ktorej staramy sie byc niewidoczni.
Najgorsi sa snajperzy, ktorzy trafiaja nas wtedy kiedy nie powinni nas trafic, poniewaz gra ma mgle ograniczajaca widocznosc. Ten zabieg mial pewnie zmiejszyc wymagania gry.
Wyglada to mniej wiecej tak. Snajper nas widzi a my go nie widzimy, poniewaz znajduje sie za mgla i trzeba czasami sie naszukac aby go odnalezc i dopiero jak bedzie widoczny to go zdejmiemy.

Jesli chodzi o grafike to jest dosc slabo. Gra wykorzystuje Unreal Engine drugiej generacji, ktory nie zostal wykorzystany tak jak nalezy. Tekstory sa takiej sobie jakosci, roslinnosc wyglada ubogo a przeciwnicy to klony klonow.
Gra ma tez smieszny ragdoll. Jak trafimy przeciwnikow to w smieszny sposob upadaja na ziemie, lub nawet potrafia pofrunac kilka metrow do gory.

Podsumowujac mojego dlugiego posta, niczym spiacy juz Fidel Castro na przemowieniu do swojego ludu, DMZ North Korea jest gra z niezlym pomyslem ale slabo wykonanym.
Osobiscie nie uwazam tej gry za wielkiego crapa ale gdyby usunac z niej wszelkie bolaczki, moglby byc calkiem niezly Third Person Shooter z elementami skradanki.
Gra z menu obsluguje tylko rozdzielczosci 4:3 ale mozna uruchomic ja tez w widescreen, grzebajac i zmnieniajac pliki konfiguracyjne i jak ktos bedzie chcial w nia zagrac, np w 1920x1080, 2560x1440 a nawet w 3840x2160, to powinien zajzec na strone WSGF aby w latwy sposob zmienic rozdzieczosc.

http://www.wsgf.org/dr/dmz-north-korea/en

Jestem po dwoch misjach przygod agenta 007 w grze Nightfire. Mamy do czynienia z klasycznym z krwi i kosci liniowym FPSem ktory jest czasami urozmaicony misjami skradankowymi.
Bond jest wyposazony w rozne gadzety znane z filmow i mamy zegarek z laserem, pioro z nabojami usypiajacymi czy aparat fotograficzny chyba w zapalniczce.
Graficznie jak na rok 2002-2003 jest tak sobie. Tekstory sa takiej sobie jakosci a wykonanie postaci zwlaszcza tych kobiecych zostalo wykonane bardzo dobrze.
Nasi przeciwnicy do bystrych nie naleza i nie ma sie problemu z ich zlikwidowaniem. Jedynie co denerwuje to to ze maja tendencje do tego ze czasami trzeba wpakowac takiemu caly magazynek aby wreszcie padl martwy.
Scenki przerywnikowe sa wykonane w formie filmikow FMV w niskiej rozdzielczosci co mi nie przypadlo do gustu bo wole te prerenderowane na silniku gry.
Jesli ktos chcialby zagrac w 2019 to przynajmniej na Windows 7 nie powinien miec problemu z uruchomieniem gry.
Nalezy tez koniecznie pobrac i zainstalowac nieoficjalnego patcha ktory dodaje pelne wsparcie dla rozdzielczosci panoramicznych w tym tych wysokich 1440p i 4K Ultra HD.
Jako ze mam monitor 4K to moge potwierdzic ze gra chodzi bardzo dobrze w tej rozdzielczosci a na kartach pokroju GTX 1070 chodzi plynnie w 60 klatkach na sekunde.

http://www.wsgf.org/dr/007-nightfire/en

Zacznijmy od tego ze ta gra NIE NAZYWA SIE Battlestrike: Force of Resistance 2 a Battlestrike Shadow of Stalingrad i ta nazwa sie bede pozslugiwal.

Battlestrike: Force of Resistance byl takim niby Mortyrem 3 ale tylko Polske i moze inne kraje Slowianskie.

Battlestrike Shadow of Stalingrad, to wlasciwie kopia The Royal Marines Commando, tylko w nieco innych realiach.
Tam wcielismy sie w Brytyjskiego Zolnierza a tu w cielamy sie Radzieckiego wojaka i podobnie jak w tamtej grze mamy dwoch towarzyszy, ktorzy czasami sa przydatni a czasami kompletnie nie potrzebni.
Rozgrywka dokladnie jest taka sama jak w innych grach City na Jupiter EX a czesc lokacji zostala skopiowana z ich innych gier do Battlestrike Shadow of Stalingrad.
Graficznie jest bardzo podobnie co w The Royal Marines Commando, czyli ciemno, szaro, buro i wlaczona latarka jest tu standardem aby sie zorientowac w terenie w ktorym dzialamy.
Czy warto zagrac? Moze i warto jesli ktos przymknie oko na to, ze to wszystko juz to przezyl w innych grach City na Jupiter Ex.

Tak jest tylko 6 misji poniewaz jest to juz dosc stara gierka od City Interactive, ktore w latach 2007-2010 tworzylo krotkie gry na silniku Jupiter EX ktore nie przewidywaly wiecej niz 6-9 rozdzialow a kazdy z nich mozna bylo ukonczyc w mniej niz 10 minut.
Dodatkowa kazda z tych gier byla do siebie bardzo podobna a nawet czesc lokacji byla kopiowana do innych gier i tylko troszeczke zmieniana.

The Royal Marines Commando jest wlasnie jedna z takich gier ktora niczym nie rozni sie od innych gier na Jupiter EX, oprocz tego ze rozgrywa sie w czasach Drugiej Wojny Swiatowej.
Tym razem wcielamy sie w postac w jednego z zolnierzy elitarnego Brytyjskiego oddzialu, ktory rozgrywa swoje przygody w Europie ale rowniez i na Bliskim Wschodzie.
Towarzyszy nam dwoch kompanow, ktorzy czasami sa przydatni a czasami kompletnie nie potrzebni.
Rozgrywki wlasciwie nie ma co opisywac bo gra jest klonem innych gier od City i styl prezentuje dokladnie to samo co w innych grach tego studia.
Zauwazylem ze w grach na Jupiter EX rozgrywajacych sie w czasach Drugiej Wojny Swiatowej nie udalo mi sie zabic ani jednego przeciwnika granatem!
AI przeciwnikow tak reaguje, ze zawsze uciekaja albo biegna w strone gracza! Jedynie kilka razy zabilem swoja postac niefortunnym rzutem granatu niz przeciwnika :).
Graficznie oczywiscie jest tak samo jak w innych grach City, czyli przewaznie mamy ciemne, bure lokacje, gdzie bez wlaczanej latarki sie nie obedzie. Tekstury czasami sa niezlej jakosci a czasami marnej.
Mimo tych wszystkich wad to po latach gry od City Interactive moga dac troche frajdy, poniewaz gdzies od roku 2013, typowe strzelanki Single Player z korytarzowymi lokacjami prawie wymarly calkowicie.

The Hell in Vietnam to jak dla mnie najgorszy budzetowy FPS od City Interactive. Jest pelen bugow ktore utrudniaja rozgrywke, teksty w grze sa komiczne niz powazne, poziom trudnosci na hard potrafi byc miazdzacy (glownie przez bugi) a grafika jest bardzo slaba a czasami klatki spadaja ponizej 50 fps na GTX 1070 TI w rozdzielczosci 1920x1440, ktora aby uzyskac trzeba edytowac plik VideoSettings.scr w folderze gry.
Jednak bugi w tej grze tak utrudniaja rozgrywke, ze praktycznie niemozliwe jest przejscie danych misji na hard.
Przyklad trzecia misja. Przeciwnicy trafiaja gracza z bardzo dalekiej odleglosci z ktorej nie maja prawa trafiac, a jednak to robia. W dodatku kule przelatuja przez skaly i drzewa, wiec kompletnie nie ma gdzie sie schowac. Gdyby nie snajperka jaka mozna znalesc na poczatku misji, przejscie na hard byloby po prostu niemozliwe! A nawet ze snajperka ukonczenie tej misji jest bardzo trudne.
W dodatku gra na Windows Vista, 7 wysypuje sie do pulpitu za kazdym razem po drugiej misji. Niby jest patch do kilku wersji ale przy probie instalacji kazdego z nich, wyskakuje informacja ze gra The Hell in Vietnam nie jest zainstalowana.
Wiec aby to obejsc musialem zainstalowac gre na starym PC z Windows XP i przeniesc save z Windows 7, tam ukonczyc 2 misje, zapisac gre i z powrotem przeniesc na Windows 7 aby na nim kontynuowac gre.
Podsumowujac.Tej gry od City Interactive nie polecam nikomu no chyba ze ktos takie gry zabugowane lubi. Moja ocena to 3/10.

MaciekGMP40 -> Jak grales na Easy to moze i jest latwo ale na Hard pada sie na glebe nad wyraz czesto a przycisk F5 wklepuje sie co 30 sekund.

Po wielu latach postanowilem wrocic do Call of Juarez. Narazie jestem po kilku misjach i musze powiedziec ze gameplay sie dla mie nie zestarzal i daje duzo frajdy.
Graficznie jest dobrze a nawet bardzo dobrze. Wgralem wszystkie patche lacznie z tym dodajacy Directx 10 a jako ze minelo juz ponad 10 lat to moge sobie pozwolic na odpalenie gry ze wszystkimi detalami graficznymi na maksimum w 4K czyli 3840x2160 60 fps i gra wyglada nieziemsko prawie jak Crysis.
Chrome Engine 3 pokazuje klase sama w sobie i jak na tamte czasy to zdetronizowal prawie cala konkurencje lacznie z Unreal Engine 3!
Tylko silnik Cryteka w Crysisie okazal sie lepszym.
Przede wszystkim lasy, zielen, trawa, woda wygladaja absolutnie fenomenalnie i nie raz sie zatrzymywalem i podziwialem widoki jakie zaserwowali graficy z Techlandu.
Polecam granie w bardzo wysokich rozdzielczosciach powyzej Full HD czyli 1440p (2560x1440) i 2160p (3840x2160) bo tylko wtedy mozna zobaczyc i docenic jak wiele pracy wlozyli programisci z Techlandu aby stworzyc tak rozlegle pieknie wygladajace scenerie.

Wszystkie trzy czesci zaliczone i moge smialo stwierdzic ze Code of Honor 3 to najlepsza gra z serii. Malo tego jest to najlepsza gra budzetowa od City Interactive.
Fabularnie jak to fabula w takich grach istnieje ale i tak malo kto zwraca na nia uwage wiec mozna ja ominac.
Najwazniejsze ze gra nie posiada wiekszych bugow utrudniajacych gre, jest dynamiczna i lokacje w przeciwienstwie do dwoch poprzednich odslon sa bardziej roznorodne.
Tym razem tworcy zrezygnowali z terenow egzotycznych i dzungli i postawili na miejskie klimaty, co bylo sluszna decyzja poniewaz owczesna wersja Jupiter EX kompletnie nie nadawala sie do generowania terenow gesto porosnietych roslinnoscia, jak Chrome Engine uzyty w pierwszej czesci Code of Honor.
Lokacje sa dosc roznorodne. Mamy wspolczesnie urzadzone biura, duza wille, stacja metra i pociagi jak i klimatyczne stare ulice, gdzie ma sie wrazenie ze faktycznie jest sie we Francji.
Zeby nie bylo tak rozowo mamy tez niestety dwie trzy lokacje, ktore sa ciemne i bure, czyli jakies piwnice i bunkry.
Grafika to na pewno duzy skok. To chyba najladniejsza gra od City na silniku Jupiter EX. Przyzwoitej jakosci tekstury, ladne stonowane efekty specjalne typu bloom, depth of field, oswietlenie itd.
Nie wiem dlaczego rok pozniej nie pozostawili takiej grafiki w Terrorist Takedown 3, gdzie grafika okazala sie najslabszym ogniwem.
Poziom trudnosci podobnie jak w drugie czesci tez jest dobrze zbalansowany, wiec na normalu nie ginie sie nad wyraz czesto, chyba ze sami damy sie zlapac w jakas pulapke.
Lekko usprawnione zostalo tez AI przeciwnikow i czasami moga zaskoczyc gracza.
Grajac w Code of Honer 3, po raz pierwszy w budzetowej grze od City odczulem niedosyt i jeszcze z pare misji mogoby byc, no ale niestety jest ich tylko 9 jak w wiekszosci ich budzetowych gier.
Szkoda ze City nie dobilo w tych swoich grach do 10 pelnych misji tylko przewaznie konczylo sie na 7-9.
Ta czesc polecam zagrac, bo jest naprawde dobra jak na budzetowa gre od City Interactive.

Code of Honor 2: Conspiracy Island to druga czesc z serii Code of Honor ktora postanowilem zagrac od poczatku do konca.
Tym razem tworcy postanowili zastapic Chrome Engine ktory byl wykorzystany w czescie pierwszej i wykorzystac silnik LithTech Jupiter.
Zmiana silnika sprawila ze pozegnalismy sie z otwartymi przestrzeniami i powitalismy zamkniete przestrzenie glownie jaskinie i brudne ciemne kompleksy przypominajace zaklady pracy (huty, kopalnie) rodem z PRL.
Niestety Jupiter EX nie nadawal sie w owczesnym czasie aby tworzyc rozlegle porosniete gesta trawa, krzakami i zalesione przestrzenie i pierwsza misja ktora dzieje sie na zewnatrz to tylko potwierdzila.
Druga czesc podobnie do pierwszej jest bardzo krotka i zawiera jakies 8 misji ktore mozna przejsc w jakies 1.5 godziny maksymalnie 2 godziny.
Fabula jakas jest ale nie o to tu chodzi tylko o wybicie tych kilku rodzai przeciwnikow ktorzy sa sklonowani i w malych grupkach pojawiaja sie w kazdej misji.
Code of Honor 2 dwa jest tez jedna z niewielu tych budzetowych gier City Interactive w ktorej poziom trudnosci jest calkiem dobrze zbalansowany i na normalnym nie ginie sie zbyt czesto.
Ogolnie kolejna gra City za 20 zlociszy w dniu premiery ktora tej ceny jest warta i nie miala ambicji zeby zostac zapamietana na dlugie lata ale dostarczyc rozrywki na weekend w ktorym nic innego gracz nie ma do roboty.

Code of Honor to kolejna gra na silniku Chrome SpecForce ktora jest niskobudzetowa strzelanka od City Interactive ktora sie praktycznie nie wyroznia od innych strzelanek tego producenta.
Gra jest krotka i zawiera tylko 8 misji ktore mozna przejsc w mniej niz 2 godziny i to nawet na poziomie trudnosci Hard.
Nie oznacza to ze gra jest latwa na hardzie. Wrecz przeciwnie trzeba uwazac mimo slabego ai przeciwnikow bo ci moga dosc szybko usmiercic gracza.
Ale tworcy umiescili sporo apteczek wiec utracone sily witalne mozna szybko zregenerowac.
Moim zdaniem do zalet gry naleza pol otwarte przestrzenie, ktore sa oczywiscie mozliwe dzieki wykorzystaniu silnika od Techlandu, co sprawia ze gra jest podobna troche do Project I.G.I, sporo akcji i niezla grafika.
Graficznie nie jest zle ale oczywiscie nie jest to Crysis ktory w tamtym czasie pozamiatal cala konkurencje. Mimo wszystko pracownicy CIty Interactive troche ulepszyli silnik Chrome i gra potrafi wygladac dosc efektownie (ladnie odzwiercielona pustania, i dobrze wygladajaca roslinnosc).
Szkoda tylko ze tworcy nie wprowadzili obslugi rozdzielczosci panoramicznych bo w 2007 roku stawaly sie juz one standardem w grach.
Na pewno Code of Honor jest gra warta swojej ceny w dniu premiery i za 20 zl dostaje sie uczciwie zrobiony produkt w ktorym nikt nie twierdzil ze bedzie to przelomowy shooter ktory zapadnie graczom na dlugie lata w pamieci.
Szkoda ze City Interactive zrezygnowalo z silnika Chrome i przeszlo na Lithtech Jupiter ktore nadaje sie tylko do ciemnych i bardzo liniowych strzelanek.
Lepszym rozwiazaniem byloby przejscie na Chrome Engine trzeciej generacji ktory byl duzym krokiem w stosunku do wczesniejszej wersji, bo oferowalo wciaz duze otwarte przestrzenia z bujna roslinnoscia ale i dobrze wygladajace zamkniete lokacje i porawiona fizyke.

Po Warn In Colombia czas przyszedl zagrac w kontynuacje przygod slynnego zolnierza Jake’a Morche’a.
Akcja ponownie rozgrywa sie w Kolumbii i walczymy z handlarzami narkotykow, ludzmi itd.
Tym razem gra jest znacznie trudniejsza na poziomie Hard. W War in Colombia Jake mogl przyjac na tym poziomie trudnosci cala serie olowiu na klate i wlasciwie nic mu nie bylo.
W Covert Operation seria z karabinu oznacza pewna smierc naszego herosa.
Na szczescie wciaz wrogowie pozostawiaja po sobie sporo apteczek wiec przynajmniej doswiadczony gracz nie powinien miec problemow z przejsciem wszystkich misji.
Graficznie nie zmienilo sie nic. Gra wciaz korzysta z silnika Chrome drugiej generacji znanego z Chrome SpecForce.
Niestety lokacje czesto sa do siebie bardzo podobne i wciaz mamy wrazenie Deja Vu.
Nasz heros zmienil tez charakter. Jest bardziej wulgarny i czesto jego okrzyki w stylu ''I hate you all'', What the matter do you have bad day?'' sa po prostu zenujace a pewnie mialy byc powazne.
Zauwazylem tez ze gra ma powazne problemy z dzialaniem skryptow w niektorych misjach. Mozemy wykonac wszystkie powierzone nam zadania a misja nie zostanie ukonczona bo gra uzna ze np nie zlikwidowalismy wszystkich przeciwnikow.
Jest to blad ktory mozna sptotkac juz pierwszej misji. Wyeliminowlem wszystkich na mapie a misja sie nie zakonczyla i biegalem w kolko macieju szukajac jakiegos niedobitka.
Musialem zakonczyc gre i postanowilem zagrac jeszcze raz ale na latwym poziomie trudnosci i gra tym razem zaliczyla misje i moglem kontynuowac gre.
Ogolnie Terrorist Takedown: Covert Operations jest to bardziej taki dodatek do War in Colombia niz pelnoprawna kontynuacja ale za 20 zl w dniu premiery cena i tak byla przyzwoita i na jeden raz mozna zagrac.

Terrorist Takedown: Payback to dodatek do wydanej rok wczesniej gry o tym samym tytule.
Gra proponuje dokladnie to samo ale ilosc misji zostala ograniczna do 10.
Wiec dalej walimy z karabinu do wszystkiego co sie rusza z helikoptera, pojazdu i nowosc z pojazdu opancerzonego.
Graficznie gra zostala lekko podrasowana i tworcy dodali efekty Directx 9.0c efekty HDR i trzeba przyznac ze zrobili to umiejetnie bo gra nie swieci sie jak psu jajca a z tego znana jest ta wersja Directx w ktorej tworcy przesadzaja z HDR.

Mialem wreszcie okazje zagrac w tego slynnego juz na caly swiat ''terrorista tejkdalna''.
Jest to typowa niskobudztetowa gra akcji w ktorej fabula tak naprawde nie gra zadnej roli i liczy sie tylko wesola wyzynka wszystkiego co znajduje sie na ekranie.
To pierwsza gra z tej slynnej serii i nie jest to gra typu FPS a gra akcji o czysto zrecznosciowym charakterze.
W grze strzelamy z karabinu z helikoptera, stajemy za sterami haubicy, jedziemy samochodem i strzelamy do wszystkiego co sie rusza a nawet strzelamy do wrogich helikopterow z dachu wcialajac sie w marines.
Gra ma 16 misji ale tak naprawde wystarczyloby ich 10 bo i tak wszystkie sie powtarzaja i robimy to samo tylko ze w innych sceneriach.
Graficznie jest gra bardzo uboga nawet jak na rok 2004. Bardzo slabej jakosci tekstury, modele pojazdow, przeciwnikow i kiepskie efekty specjalne.
Jednak cena w dniu premiery za niecale 10 zlotych byla cena uczciwa jak na tak niskiej jakosc gre.
W sumie mozna zagrac ale nikomu w pamieci na dlugo ''terrorist tejkdaln'' nie pozostanie

Zaczalem sobie grac w Terrorist Takedown 3 i raczej nie mozna powiedziec o tej grze zbyt wiele dobrego.
Jest to typowa budzetowa strzelanka bardzo podobna do innych gier City Interactive ktore bazuja na silniku Jupiter EX.

Pierwsze co sie rzuca w oczy po uruchomieniu to fatalna oprawa graficzna ktora wali po oczach ohydnym wrecz efektem Bloom.
Obraz jest tak rozmazany ze praktycznie na standardowych ustawieniach nie da sie w to grac.
Gra skanuje komputer wiec w dzisiejszych czasach sama ustawia najlepsze parametry co powoduje automatyczne granie z rozmazanym obrazem i trzeba samemu kombinowac zeby to cholerstwo wylaczyc.

Musze przyznac ze rzadko sie spotykam z sytuacja, ze gra z danej serii wyglada gorzej od swojego poprzednika, ktory mial premiere trzy lata wczesniej.
Tutaj niestety tak jest. Druga czesc pomimo ze nie jest graficznym majsterszczykiem, to posiada znacznie lepsza jakosc tekstor i dobrze zbalansowane efekty specjalne przez co nie swieci sie jak psu jajca, czy Bozo Narodzeniowa choinka.
W trzeciej czesci mamy bardzo niskiej jakosci tekstory ktore sa zamazane obrzydliwym efektem Bloom.
Zeby tak zepsuc grafike w grze, to chyba tylko w City Interactive jest to mozliwe. Mozna wrecz powiedziec ''Brawo Wy''!

Drugie co mozna zauwazyc to wrecz fatalna optymalizacja gry.
Co prawda gram w rozdzielczosci 2560x1440 ale w najwyzszych detalach Terrorist Takedown 3 potrafi zadlawic mojego GTXA 1070 TI, 16 GB Ram DDR 3 i Haswella i5 3.2 Ghz!
Osmioletnia gra ktora powinna na takim sprzecie hulac w 2018 roku w 4K i 60 fps dziala u mnie z wylaczonym efektem Bloom w 2K od 40-60 FPS.

Wracajac do gry to Terrorist Takedown 3 jest tytulem bardzo wymagajacym i na srednim poziomie trudnosci, jedna nasza pomylka, nie uwaga, czy np przeladowanie magazynka kiedy nagle podbiega przeciwnik, konczy sie zazwyczaj smiercia bohatera i wczytaniem najblizszego zapisu gry.
Na szczescie gra czesto zapisuje stan gry, wiec nie trzeba przechodzic pol etapu aby dojsc do konca misji.

Czy mozna polecic Terrorist Takedown 3? Mozna przejsc raz i zapomniec, bo takie tytuly nikomu raczej na dluzej nie zapdadna w pamieci.

Elite Forces: WWII Normandy to typowy nisko budzetowy shooter z poczatku XXI wieku ktory pewnie mial byc odpowiedzia na Medal of Honor ktory wyszedl na pierwsze Playstation i odniosl dosc duzy sukces.
Jako ze gra wyszla tylko na PC wiec graficznie jest o wiele lepiej niz na przestarzala wtedy juz konsole Sony ale niestety gra dziala tylko w trybie 16 Bit i jest to dziwne posuniecie ze strony tworcow w roku 2001 gdzie nie powinno sie juz ograniczac ilosci wyswietlanych kolorow na ekranie.
Za to gra obsluguje rozdzielczosci az do 2K a nawet rozdzielczosci panoramiczne z wyborem ustawienia FOV.
Nie mialem problemu aby na moim monitorze 4K grac w ta gre w 2560x1440. Niestety odpalenie gry w 3840x2160 powodowalo wykrzaczenie sie gry do pulpitu Windows.
Sama gra jest bardzo krociutka i zawiera 10 misji ktore mozna ukonczyc w mniej niz 10 minut a calosc w mniej niz godzine.
Mimo ze mamy w tytule gre traktujaca o Drugiej Wojnie Swiatowej i akcja dzieje sie w Normandii to fabula nie gra tak naprawde zadnej roli a gra polega na strzelaniu do wszystkiego co sie rusza.
Podsumowujac Elite Forces: WWII Normandy to zwykly shooter w bardzo starym stylu. Jako ze jest krotki gameplay moze przyniesc nawet troszke satysfakcji ale jako calosc jest dosc kiepski i ocenie go na 4/10.

Po wielu latach postanowilem wrocic do Niny i sprawdzic czy faktycznie dalej mnie odrzuci na kilometr jak w dawnych czasach.
W Nine tym razem zagralem w wersji angielskiej. I powiem tak to najgorszy voice-acting jaki slyszalem w grach komputerowych.
Wyglada na to ze glos w wersji angielskiej podklada pani Izabela Czarnecka ktora uzyczyla swojej twarzy dla wykreowania wirtualnej bohaterki jaka sie wcielila.
Glos Niny jest strasznie sztuczny i zbyt teatralny a do tego zbyt mocno probuje nasladowac typowy angielski akcent.
Gra posiada trzy misje po dwie mapy w ktorych tak naprawde do konca nie wiadomo o co chodzi wiec wlasciwie fabula nie istnieje i mozna sobie ja darowac.
Nina to gra liniowa ale poziomy sa tak zrobione ze czasami nie wiadomo co trzeba zrobic aby popchnac fabule dalej i krecimy sie po mapie w kolko macieju.
Nasi przeciwnicy to typowe mieso armatnie ale zdarza sie ze niektorych nie mozemy zlikwidowac tylko musimy ich jakby zachipnotyzowac i wyciagnac z nich informacje ktore beda przydatne.
Niestety nie wiadomo do konca na ktorym przeciwniku Nina musi uzyc swoich magicznych mocy i czesto sie zdarza, ze dowiemy sie dopiero jak go zlikwidujemy poniewaz gra sie wtedy konczy.
Graficznie jak na tamte lata nie jest az tak zle bo gra korzysta z sinika LithTech Talon ale wtedy juz byly gry oparte na Quake 3 jak Soldier of Fortune 2 i wygladaly one lepiej.
Nina to typowo niskobudzetowy shooter i przypuszczam ze inspiracja do zrobienia tej gry byly takie gry jak, Tomb Raider i No One Lives Forever.
Niestety Lemon Interactive nie posiadal dobrych programistow i zamiast zrobic przynajmniej porzadna grywalna gre, zrobili jeden z najgorszych FPsow w historii.
Ale czy gra jest az tak tragiczna? Patrzac z perspektywy czasu, to gralem w znacznie gorsze gry jak, Ardennes Offensive czy Beyond Normandy: Assignment Berlin.
W dzisiejszych czasach rowniez mozna spotkac znacznie gorsze gry od Indie deweloperow ktore zrobily ze Steam smietnisko crapow.

Shadow Ops Red Mercury to kolejny stary FPS w ktorego postanowilem zagrac.
Jest to gra z segmentu raczej srednio budzetowego ktora miala aspiracje byc gra AAA kopiujac wiele pmyslow z serii Call of Duty.
Niestety nie wyszlo tak rozowo jak tworcy pewnie sobie tego zyczyli. Gra jest do bolu filmowa i liniowa i jesli na chwile gdzies utkniemy to akcja dalej sie nie posunie, przeciwnicy sie nie pojawia.
Dopiero akcje posuniemy do przodu jesli przekroczymy jakas niewidzialna linie i wtedy pojawi sie tez mieso armatnie w postaci przeciwnikow.
Co do samych przeciwnikow to raczej inteligencja nie grzesza ale potrafia sie chowac i strzelac zza oslon.
Przeciwnicy potrafia byc bardzo irytujacy, poniewaz strzelaja do nas niezwykle celnie i nawet jesli wystawimy sie im tylko na chwile to ich celna seria z karabinu na normalnym poziomie trudnosci potrafi zabrac polowe punktow zycia.
Irytacja zaczyna byc bardzo odczuwalna w ostatnich poziomach gry, poniewaz przeciwnikow jest bardzo duzo i sa wyposazeni w dobra bron.
Graficznie gra nie wyglada zle poniewaz korzysta z silnika Unreal Engine w wersji 2 ale potencjal silkina tez nie zostal do konca wykorzystany i pomimo ze gra wyszla pozniej niz Unreal 2 wyglada od niego troche gorzej.
Fabula nie jest jakas wymagajaca. Ot kolejny raz musimy uratowac swiat przed zaglada.
Cutscenki sa bardzo filmowe a powiedzialbym nawet ze troche w stylu Matrixa. Bardzo efektowne.
Na poczatku wartka akcja cieszy oko ale pozniej przychodzi znuzenie, bo w tej grze strzelamy, czasami podlozymy ladunek wybuchowy, znowu strzelamy i dalej strzelamy i nic wiecej innego nie robimy. Zadnych elementow skradankowych ktore by troche urozmaicily rozgrywke.
Gra posiada 25 misji ale sa one dosc krotkie wiec ukonczenie gry to nieco ponad 4 godziny grania.
Jak dla mnie Shadow Ops Red Mercury zasluguje na ocene 5/10.
Jako ze jestem juz posiadaczem monitora 4K to gre po edycji jednego z plikow ini mozna uruchomic w tej rozdzielczosci. W menu gry obslugiwane rozdzielczosci sa do 2048x1536.
Widescreen jest obslugiwany dosc poprawnie i tylko HUD jest znieksztalcony.

Gra ukończona więc mogę jeszcze coś od siebie dodać.
K-Hawk jest całkiem niezłą skradanką ale można też przejść grę w bardziej brutalny sposób eliminując wszystkich jak leci. Jednak nie jest to polecana metoda bo przeciwnicy wyposażeni w karabiny dość szybko pozbawią panią Hawk życia, więc przez większość misji należy się skradać.
Tylko dwa ostatnie poziomy przechodzi się siłowo bo tak są skonstruowane i innej możliwości nie ma.
W grze spotkamy też kilku bosów którzy nie są może zbyt wymagający ale każdy z nich wymaga innego podejścia i trzeba wykazać się pomysłowością aby ich szybko pokonać.
K-Hawk jest całkiem przyjemną grą skradankową a największa wada to długość gry. Można ją ukończyć w mniej niż 3 godziny i to nie śpiesząc się zbytnio ponieważ gra posiada tylko 10 niezbyt rozbudowanych poziomów.
Udało mi się też pozbyć migających tekstur w grze na Windows 7 64 Bit i na mojej zabytkowej karcie graficznej Geforce GTX 260 ale prawdopodobnie na nowszych kartach też będą one występować.
Otóż trzeba uruchamiać grę przez program 3d-Analyze z zaznaczoną opcją ''emulate HW TnL caps'' i problem migających tektur znika na dobre.
Jak ktoś nie grał to polecam zagrać panią Hawk bo jest to solidna choć krótka skradanka.

K Hawk to kolejny ale trochę zapomniany klasyk który zamierzam przejść. Na razie zaliczyłem pierwszą misję i muszę przyznać ze zapowiada się całkiem niezła skradanka.
Graficznie wygląda dość dobrze jak na rok 2002. Pani Hawk składa się z kilku tysięcy wielokątów, oświetlenie jest dynamiczne, tekstury całkiem niezłej jakości a to wszystko w również niezłej ścieżce audio. Ogólnie grafika przypomina mi ulepszony silnik Gothica 2! Wydawcą jest JoWooD więc kto wie czy czasami twórcy z owego silnika Pirahny Bytes nie skorzystali.
Łyżka dziegciu to oczywiście brak obsługi rozdzielczości panoramicznych i niestety nie znalazłem fixa aby to naprawić. Ale w sumie po grze z 2002 roku nie ma co oczekiwać obsługi 1920x1080, 2560x1440 czy 3840x2160, więc zadowoliłem się rozdzielczością 1600x1200.
Gra ma też pewne błędy graficzne. Otóż na na nowszych kartach graficznych, nowszych systemach operacyjnych niż Windows XP pojawiają się błędy graficzne. Ale w opcjach wystarczyło się przełączyć z SSE2 na TNL i gra wyświetla się poprawnie chociaż nie we wszystkich momentach. W menu jest opcja 3DNOW ale nie udało mi się jej włączyć bo jest po prostu nie aktywna.
Zobaczymy jak będzie dalej. Jak już przejdę gre to jeszcze coś od siebie dodam.

''Egranizacja'' fimu King Kong z 2005 roku to całkiem fajna aczkolwiek nie pozbawiona pewnych wad gra. Na pewno do zalet można zaliczyć ciekawą fabułę, akcję, filmowy klimat i zagadki (chociaż trochę proste) i oprawę graficzną w wersji Gamer Edition.
Wady to. Strasznie liniowa. Nie można zboczyć ścieżki którą wyznaczyli twórcy.
Dużą wadą są ekrany ładowania gry. Ciągle na ekranie widzimy napis loading krtóry jest meczący i wczytywanie etapów jest dość długie. Napis loading jest nawet jak chcemy wyjść z gry!
Ogólnie King Konga można polecić bo jest to jedna z bardziej udanych produkcji opierających się na filmie.

Wreszcie jakiś FPS nie tylko nastawiony na multi, dlatego trzymam kciuki i oby ekipa The Astronauts ponownie zrobiła szybkiego bezkompromisowego FPSa takiego jakim był pierwszy Painkiller .

No i wreszcie jest widescreen fix do Chrome. Czas znowu powrócić i zagrać w panoramie.

http://www.wsgf.org/dr/chrome/en

http://www.moddb.com/games/chrome/downloads/chrome-and-chrome-specforce-unofficial-patch

Wreszcie jakiś nowy staroszkolny FPS w ''nextgenowej'' grafice. Od paru lat takich gier brakuje więc trzeba trzymać kciuki aby podczas prac nad nim nic nie zepsuto.

Freestyle już był już znany we wczesnych latach 80 tych XX wieku i wtedy przeżywał największą popularność. Jeden z najbardziej znanych utworów to z pewnością Shannon Let The Music Play.

https://www.youtube.com/watch?v=uB_dYLTHsPA

Fajny utwór to również Freestyle - Don't Stop The Rock z 1990.

https://www.youtube.com/watch?v=LfXKkNo7YZ8

W 1997-98 zespół Music Instructor który wcześniej był kojarzony z Happy Hardcore przywrócił na kilka lat świetność tego gatunku utworami Super Sonic i Rock Your Body.

https://www.youtube.com/watch?v=4yS_5I5_JKo
https://www.youtube.com/watch?v=m4EtLOvwW5w

Mogę też polecić Freestyle Project Electric Boogie

https://www.youtube.com/watch?v=d61mMFAanC8

Scooter też w tym czasie trochę eksperymentował z tym gatunkiem z w utworze We Are The Greatest.

https://www.youtube.com/watch?v=41nyPvlE3dk

A nawet Dune znany głównie z Happy Hardcore w utworze Electric Heaven.

https://www.youtube.com/watch?v=D7SrKJi5LXo

Czy U96 w utworze Energie

https://www.youtube.com/watch?v=5U-wwhHnZ98

I jeszcze coś.
https://www.youtube.com/watch?v=4qae2BKuDEQ

Nasi też czasami potrafili się wybić w muzyce tanecznej!
https://www.youtube.com/watch?v=8gzh2YsvsHg

Trzeba zatrudnić Pelikany!

https://www.youtube.com/watch?v=0b4TU_R7J3c

Miasto kopalni. Tak kiedyś nazywano Bytom. Działało tu 11 kopalń i huta żelaza. A teraz działa tylko jedna.Po likwidacji kopalń Bytom to upadłe miasto, które do dzisiaj się nie może podnieść z kolan.
Kopalnie były głównym żywicielem miasta ale też spowodowały potężne szkody górnicze. Kilka lat temu trzeba było ewakuować prawie 500 mieszkańców z dzielnicy Karb bo ta się zaczęła zapadać.

https://www.youtube.com/watch?v=-h7gjzu1Cjo

Pierwsza i druga część Marine Sharpshooter zaliczona i przyszedł czas na trójkę. Na razie przeszedłem pierwszą misję i mogę stwierdzić że chyba będzie gorzej niż w części drugiej.
Tym razem twórcy zrezygnowali z silnika Lithtech Talon i wykupili licencje na Unreal Engine ale z numerkiem 2. Chyba nie było ich stać na Unreal w wersji 3 więc trzeba się zadowolić tym co jest.
Niestety twórcy nie wykorzystali możliwości nowszego silnika i gra wygląda słabo nawet jak na rok 2007. Co prawda twórcy zaimpletowali efekt Bloom ale jest on na tyle oślepiający że lepiej go nie włączać. No chyba że ktoś lubi jak całe otoczenie świeci się jak psu jajca.
Z minusów też mogę napisać że na ekranie nie ma czegoś takiego jak HUD. To znaczy pojawia się ale tylko na chwilę jak np zmienimy broń.
To na razie tyle i napisze coś więcej o moich doświadczeniach z Marine Sharpshooter III jak go ukończę.

Po zaliczeniu CTU Marine Sharpshooter przyszedł cza drugą część z podtytułem Jungle Warfare ale już bez CTU jak w pierwszej części.
Gra tym razem rozgrywa się w Afryce i w podobnych jak Far Cry w dżunglowych lokacjach. Chociaż jak dla mnie ta dżungla wygląda jak europejski las niż typowa afrykańska dżungla.
Podobnie jak w pierwszej części sterujemy snajperem a w namierzaniu wrogów pomaga nam kompan który za nami podąża.
Ogólnie druga część jest poprawiona i bugów tyle co w pierwszej części nie ma, ale oczywiście się mogą zdarzyć.
Podobnie jak pierwsza część gra jest mocno liniowa i z drogi którą przewidzieli twórcy nie zboczymy, ale zdarzyły się dwie mapy gdzie mogłem sobie wybrać którą ścieżką podążać, co jest miłym gestem ze strony twórców, chociaż szkoda że nie można tak tak w każdej misji.
AI wrogów można powiedzieć że prawie nie istnieje. Jeśli np stoją w trójkę i zdejmie się z większej odległości jednego z nich ich kompani nie zareagują i dalej będą stali jak słupy i ich łatwo też zdjąć. Tylko jak jesteśmy dostatecznie blisko z nich, to nas zauważą i ruszą w naszą stronę.
Jeśli chodzi o AI naszego kompana to jest on nieśmiertelny i jest o wiele bardziej przydatny niż w części pierwszej. Bardzo dobrze wykrywa wrogów a jedynym minusem jest to że z niewiadomych przyczyn czasami potrafi się zatrzymać i za Chiny nie chce za nami podążać.
Graficznie na pewno jest lepiej ale dupy nie urywa. Podobnie jak pierwsza część korzysta z silnika Lithtech Talon ale wzbogaconego o nawet nieźle wyglądającą trawę i drzewa. Niestety mimo że trawa wygląda całkiem nieźle, to zasięg rysowania jest na na tyle blisko że wczytuje się na naszych oczach co psuje efekt.
Podsumowując Marine Sharpshooter II jest poprawioną grą w porównaniu z pierwszą częścią ale do ideału wciąż daleko brakuje.
To też jedyna gra z serii która jest dostępna na Steam ale cena 9.99$ to za dużo i uczciwsza cena byłaby na poziomie 4.99$

Postanowiłem zacząć swoją przygodę z serią Marine Sharpshooter, bo miałem ochotę na grę ze snajperem w roli głównej.
Gra jest typową grą budżetową, które kiedyś można było kupić w kiosku za 9.99-19.99 zł, więc nie należy się nastawiać na dopracowaną rozgrywkę jak w serii Sniper Elite.
W grze do zaliczenia jest jakieś 10 misji, które rozgrywają się w różnych rejonach świata ale są to monotonne lokacje.
W grze wcielamy się oczywiście w snajpera a do pomocy mamy kompana, który podąża za nami i namierza nam wrogów, przez pokazują się nad ich głowami ikony i możemy ich w dość łatwy sposób zdjąć.
Jako że to gra budżetowa są niestety bugi i glitche które utrudniają nam grę. Np parę razy zdarzyło mi się że nasz kompan utknął w teksturze i nie mógł za mną podążać, przez co nie wykrywał wrogów i samemu trzeba było ich namierzać.
Czasami też zdarzało się że ruszał sam z siebie przed siebie i ginął co oznaczało koniec gry.
Z innych bugów można też zaliczyć wrogów którzy pojawiają się na oczach gracza po przekroczeniu jakiejś niewidzialnej linii.
Graficznie CTU Marine Sharpshooter prezentuje się słabo. Korzysta on bowiem z silnika Lithtech Talon. To taki trochę unowocześniony Engine z którego korzystało w 2000 roku The Operative No One Lives Forever. Z tego silnika korzystało wiele budżetowych tytułów z przełomu 2001-2004.
Wadą jest to że w menu gry można wybrać rozdzielczość co najwyżej 1280x1024 czego dzisiaj wysoką rozdzielczością już nazwać nie można. Na szczęście w katalogu gry znajduje się plik autoexec.cfg którego można otworzyć notatnikiem i tam poszukać opcji rozdzelczości i zmienić. Ja zmieniłem na 1600x1200 bo gra w 1920x1080 jest zniekształcona więc nie ma to dla mnie sensu aby grać w panoramie.
CTU Marine Sharpshooter można polecić tylko tym co w takie budżetowe tytułu lubią sobie pograć i nie zwracają uwagi na błędy.
Ogólnie dla mnie nie jest to gra tragiczna ale do ideału sporo brakuje.

Deep Space Nine: The Fallen to bardzo dobra i jak widać niedoceniona gra w świecie Star Treka. Jest połączeniem gry akcji i gry przygodowej przedstawionej z perspektywy trzeciej osoby podobnie jak w Tomb Rider i Hitmanie.
Widać że twórcy trochę się właśnie na Tomb Rider wzorowali, bo sterowaną przez nas postacią możemy się wpinać, pływać a nawet nurkować. Sporo jest tez takich elementów eksploracyjnych. Takim klimatyczną eksploracją jest eksploracja rozbitego statku Ulysses.
Grafika jak na tamte czasy jest po prostu świetna. Twórcy do stworzenia gry wykorzystali najlepszy w tamtych czasach silnik czyli Unreal Engine przez co nawet dzisiaj gra nie wygląda źle. Oczywiście wygląd postaci nie robi już wrażenia ale kiedyś musiał się podobać.
Szkoda że gry w świecie Star Treka mają pecha i nie potrafią się wybić z tłumu jak gry o Gwiezdnych Wojnach. Star Trek Elite Force, Star Trek Elite Force II i Star Trek Deep Space Nine: The Fallen. Świetne gry które nie zyskały popularności w oczach odbiorców i zostały zapomniane.
Ja polecam Deep Space Nine The Fallen każdemu fanowi świata Star Trek i nie tylko, bo jest to kawał solidnej gry a w dodatku można przejść grę trzema postaciami czyli Sisko, Kirą i Worfem i niby jest opowiedziana ta sama historia ale pokazana z nieco innej perspektywy tych trzech bohaterów.
Utrudnieniem może być że gra może nie działać na Windows 7 64 Bit. Ja musiałem specjalnie grać na Windows XP.
Polecam dodatkowo ściągnąć hack na widescreen więc można grać w Full HD czy nawet 4K.

Mam nadzieje że za pół roku a może i szybciej ściągną to Denuvo które i tak jest złamane i trochę przecenią grę i wrzucą na GOG. Myślę że bez tego DRM lepiej na tym wyjdą.
Mam nadzieje ze dokończą Lords of The Fallen 2, bo szkoda byłoby tej marki żeby poszła do piachu.

Bardzo dobre gra z sędzią Dredd w roli głównej. Jak widać po ilości komentarzy gra mało znana w naszym kraju. Chyba w żadnej innej grze FPS nie można aresztować przeciwników a tu można. Możemy strzelić im w rękę to opuszczą broń i się poddadzą a wtedy podchodzimy i wciskamy klawisz i akcji i Dredd skazuje pojmanego np na 15 lat więzienia.
Gra oczywiście to klasyczny FPS i likwiduje się też różnego rodzaju kanalie których nie można aresztować.
Graficznie wiadomo Sędzia Dredd nie wytrzymał próby i czasu i się zestarzał. Powiem nawet że i w dniu premiery odstawał od innych w tamtym czasie wydanych gier ale sama rozgrywka jest nadal na wysokim poziomie.
Dobrą wiadomością jest to ze można ściągnąć fixa na rozdzielczość panoramiczną, więc można grać w Full HD a nawet w 4K. Fix do ściągnięcia ze strony WSGF i działa z wersją Steam jak i GOG.
Wadą jest też ze jest gra jest krótka i można ją ukończyć w jakieś 3 godziny. Jednak i tak polecam zwłaszcza ze cena nie jest zaporowa i można kupić za grosze na GOGu lub Steam.

Szukając gier typu ''stealth'' postanowiłem sprawdzić jak się gra w Stolen. Jest to skradanka niskobudżetowa i to widać na każdym kroku z kilkoma ciekawymi patentami w rozgrywce.
Stolen jest pełną gębą skradanką i siłowe rozwiązanie nie wchodzi w grę poza ogłuszaniem przeciwników ale i tak nie opłaca się to robić, tylko ich unikać a jak już to tylko w ostateczności, bo podniosą alarm i będą nas szukać.
W grze liczy się cierpliwość. Wbrew opisowi na Golu przeciwnicy nie chodzą różnymi ścieżkami tylko tymi samymi i łatwo można się ich tras nauczyć i w wielu przypadkach z łatwością ominąć.
Żeby nas przeciwnicy nie zobaczyli wystarczy poruszać się cały czas w cieniu którego w grze jest pod dostatkiem ponieważ gra dzieje się wyłącznie w nocy i często przy słabo oświetlonych lokacjach. Czasami też oczywiście trzeba wyminąć strażników w pełnym świetle, ale to często się nie zdarza. Można też zniszczyć niektóre lampy ale nie zalecam tego, ponieważ strażnicy są wyposażeni w latarki i łatwiej nas wytropią.
W wykonywanych zadaniach oprócz strażników będą nam przeszkadzać różnego rodzaju kamery bezpieczeństwa, pola siłowe czy zamknięte drzwi, więc czeka na nas sporo hackowania komputerów w celu wyłączenia kamer czy otwarcia drzwi z zamkami elektronicznymi. Drzwi też są często pozamykane tradycyjnymi zamkami więc trzeba użyć wytrychów w celu ich otworzenia. W grze też przyjdzie nam crackować sejfy a także wycinać w blachach wentylacyjnych otwory. Wszytko to w postaci niezbyt skomplikowanych mini gierek.
W Stolen możemy też okradać strażników, grzebać po szafkach i szufladach w celu przygarnięcia do siebie różnych dóbr. Tylko pytanie brzmi po co to robić skoro i tak nie wymienimy ich na żadne lepsze nowe gadżety.
Grafika po latach się zestarzała i dzisiaj nie wygląda najlepiej ale plusem jest ze można wybrać rozdzielczość panoramiczną i grać w Full HD lub nawet w 4K bez zniekształcenia obrazu. Jedynie HUD jest zniekształcony, ale to nie przeszkadza.
Jak dla mnie gra jest mocno średnia i dałbym jej ocenę 5 w porywach 6/10.

trzy lata później pojawiła się kontynuacja – I.G.I. 2: Covert Strike, oparta na tych samych założeniach co „jedynka”. Niestety, ta cześć nie przypadła do gustu mediom branżowym, które krytykowały przede wszystkim AI przeciwników oraz stronę wizualną.

Absolutnie sie z tymi zarzutami nie zagadzam ponieważ twórcy poprawili dużo rzeczy w I.G.I 2.
Nie było respawnu przeciwników jak w pierwszej części, wprowadzili możliwość zapisu gry, chociaż był on zależny od poziomu trudności jaki wybraliśmy (na łatwym było pięć, na normalu 3 a dopiero na trudnym nie było możliwości zapisania gry), AI przeciwników nie było takie złe i na pewno nie byli tylko stojącymi drągami do wystrzelania.
Co do grafiki to również poprawili ją dość mocno, chociaż faktycznie trochę odstawała od innych gier FPS w tamtym czasie jak np Unreal II, Star Trek Elite Force II, Chaser a nawet naszego Chroma.
Cieszę się ze powstaje kontynuacja ale mam nadzieje że o Singlu nie zapomną, bo to była mocna część poprzednich części.

W Final Doom dostajemy więcej Dooma II w postaci dwóch dodatków. TNT Evilution i Plutonia Experiment.
W TNT i Plutonii akcję przeniesiono na księżyce Jowisza.
Sama rozgrywka w obu dodatkach nie różni się zbytnio od tej z Dooma II i to niestety jest największy minus, ponieważ nie dodano żadnych nowych broni ani przeciwników. Poziomy za to są bardziej rozbudowane, większe i wypełnione większą ilością potworów.
Plutonia Experiment to też najtrudniejsza gra ze wszystkich klasycznych gier Doom. Są tam poziomy których po prostu nienawidzę i bardzo łatwo można zginąć zwłaszcza na Ultra-Violence.
Oczywiście polecam granie na Source Port jak ZDoom czy GZDoom w których można wybrać dzisiejsze rozdzielczości panoramiczne jak 1920x1080, 2560x1440 czy nawet 3840x2160.

Doom II to doskonały FPS i który jak poprzednik wyznaczył na wiele lat nowe standardy dla następnych strzelanek. Osobiście bardziej przypadł mi do gustu ze względu na dodanie nowych mocniejszych przeciwników, przez co nie był dla mnie po jakimś czasie monotonny jak oryginalny Doom.
Dodano tylko jedną broń ale za to jaką, Super Shotgun który masakruje przeciwników jeszcze bardziej niż zwykły.
Z nowych przeciwników to najpotężniejszy jest Arch-vile. Moje pierwsze spotkanie z nim zakończyło się wczytaniem poprzedniego zapisu.
Doom II na pewno jest też trudniejszy, zwłaszcza na Ultra-Violence. Może się zdarzyć tak, że jak nie wie się gdzie są sekrety, to może zabraknąć nam amunicji.
Misji jest 30 plus dwa kapitalne sekretne poziomy z Wolfensteina 3D, gdzie naziści są mali jak krasnoludki ale dość niebezpieczni.
Oczywiśćie polecam dzisiaj granie na jakimś Source porcie jak ZDoom czy GZDoom, bo nie trzeba bawić się w zabawę z Dosboxem. Dodatkowo można odpalić grę w dzisiejszych rozdzielczościach panoramicznych jak 1920x1080, 2560x1440 czy nawet 3840x2160.

Legendarny Doom to gra która pomimo upływu lat wciąż może dać dużo frajdy. To nie jest typowy bezmózgi FPS jakby się mogło wydawać. To że wyżynamy ślepo pędzące na nas stwory nie oznacza że nie trzeba używać mózgu bo trzeba, bo inaczej możemy mieć problem z ukończeniem poziomów, zwłaszcza tych późniejszych.
Trzeba szukać kard dostępu które są po ukrywane na danym poziomie aby otworzyć zablokowane drzwi. Są też dobrze często chronione i zabranie upragnionej karty dostępu aktywuje pułapki z których czasami ciężko wyjść żywym, zwłaszcza na jak się gra Ultra Violence.
Wszystkie poziomy zawierają też sekretne miejsca, które też ciężko znaleźć ale nagroda często jest warta szukania, bo można znaleźć dodatkową amunicję, broń czy powerupy które mogą dodać nam 200 punków życia a nawet czasową nieśmiertelność.
Gra jest podzielona na epizody i każdy epizod zawiera sekretny poziom do którego dostać się to jest duże wyzwanie, bo nie jest łatwo znaleźć ukryte przejście do ukrytego poziomu.
Ja polecam wersje The Ultimate Doom, bo zawiera czwarty epizod i moim zdaniem znacznie trudniejszy od trzech podstawowych, który prawdopodobnie rozgrywa się prawdopodobnie w piekle. Pisze prawdopodobnie bo tak naprawdę nikt o tym nie wie.
Polecam też granie w otwarty port Dooma jak ZDoom lub GZDoom, bo można ustawić sobie wysoką rozdzielczość panoramiczną.
Dla początkujących którzy chcieli by się zapoznać z Doomem ale jest dla nich zbyt skomplikowany polecam solucję na Youtube BicMacDavisa. Chyba nikt inny nie poprowadzi was za rączkę przez całą grę.
A nawet polecam tą solucję weteranom, bo BicMacDavis każdy poziom kończy w 100% na Ultra-Violence ze wszystkim zabitymi potworami, przedmiotami i sekretami.

https://www.youtube.com/watch?v=Tn700Jqw7iw

Starsze gry powinny pójść. Ostatnio z takich gier na laptopie zaliczyłem The Suffering i The Suffering: Ties That Bind. Są to brutalne gry akcji z elementami horroru.
Pierwsza część jest darmowa więc możesz legalnie ściągnąć. Niestety wymaga połączenia z internetem z witryną producenta, która już nie istnieje, ale na szczęście da się to obejść instalując fix na widescreen.
Dodatkowo istnieje też z problem z niektórymi dźwiękami w pierwszej części ale na szczęście fix też na to jest.

Tu masz fix na widescreen:
http://www.wsgf.org/dr/suffering/en

A tu na fix na problem z dźwiękiem
http://pcgamingwiki.com/wiki/The_Suffering#Audio_settings

Ściągasz ''IndirectSound sound library'' i wrzucasz do folderu z grą i to wszystko. U mnie działa na laptopie z Windows 10.

Fix na widescreen do drugiej części. Dodatkowo jest crackiem i omija Starforce, która druga część jest zabezpieczona.

http://www.wsgf.org/dr/suffering-ties-bind/en

Po przejściu części pierwszej, postanowiłem zająć się kontynuacją przygód Torqua. Co ciekawe w grze można zaimportować zapisy gry z oryginalnej gry, które gra wykryje i zapyta się jak mamy zacząć grę. Jako dobry, zły czy neutralny. Ja skończyłem pierwszą część jak ten dobry, więc tu też wybrałem ścieżkę dobra.
To co się rzuca w oczy to oprawa graficzna, która doczekała się liftingu i nie straszy już okropnymi teksturami i marnymi efektami specjalnymi jakie były w części pierwszej.
Sama rozgrywka niezbyt się zmieniła i dalej wyżynamy różne stwory znane z oryginału i kilka nowych wymyślonych na potrzeby kontynuacji. Dodatkowy doszli też jakieś oddziały specjalne i są oni znacznie bardziej niebezpieczni i trzeba mocno uważać, bo mogą dość łatwo pozbawić Torqua życia.
Plusem jest też że twórcy w miarę możliwości zatrudnili tych samych aktorów z pierwszej części, więc Carmen i Dr Killjoy przemawiają tymi samymi głosami co oryginale.
Ogólnie oceniam kontynuacje nieco słabiej niż oryginał z tego względu że jest jeszcze więcej strzelania niż horroru.
Z tego co nie bardzo mi przypadło do gustu, to to że Torque może zabrać tylko dwa rodzaje broni, więc trzeba często wymieniać na inną jeśli braknie amunicji w czasie intensywnych walk. Kontrowersje budzą u mnie jeszcze skrzynie z amunicją, które w grze można spotkać, bo zawierają przeważnie tylko do pistoletów a powinny być uniwersalne i zapewniać nam amunicje do każdej broni jaką posiadamy.
Niektórzy wyżej gracze mieli problemy z misją w domu. Otóż bardzo prosto można przeczytać te notatki. Wystarczy nacisnąć przycisk Mapy i 2 na klawiaturze numerycznej i to wszystko! Odpowiednie informacje są nawet wyświetlane na ekranie. Ale domyślam się że większość graczy wyżej to po prostu dzieci, które nie powinny w tą grę w ogóle grać, bo nie jest przeznaczona dla nich i dlatego misja w domu była dla nich za trudna.

O kurde faktycznie jest fiks. Można go ściągnąć ze stronki w linku. Teraz mogę też pograć na lapku z Windows 10 ze wszystkimi dźwiękami.

http://pcgamingwiki.com/wiki/The_Suffering#Audio_settings

Dodatkowo polecam też ściągnąć hack na widescreen. Gra wyświetla się poprawnie w 1920x1080.

http://www.wsgf.org/dr/suffering/en

Hack ten rozwiązuje też problemy z ''darmową'' wersją gry, która wymaga połączenia z internetem w chwili uruchomienia.
A tak w ogóle to chyba pierwsza ''darmowa'' wersja gry w której trzeba użyć cracka aby móc zagrać.

ilprincipino -> Fakt dostałem info fajnie, ale zastanawia mnie dlaczego kierowca stwierdził że jestem nieobecny, skoro cały dzień siedziałem w domu i byłem pod telefonem.
Nikt oprócz pani z Poczty Polskiej po godzinie 10 tej na domofon nie zadzwonił (mieszkam pod numerem 1 i zawsze panie z poczty dzwonią najpierw do mnie aby otworzyć im drzwi). Cały dzień byłem też pod telefonem, więc mógł chyba wykonać telefon że jest w drodze i czy w godzinach np 14-16 ktoś będzie w domu.
Rozumiem sytuację nie ma nikogo w domu, nie może się dodzwonić. Ok kierowca zostawia paczkę w awizo i wszystko gra. Sam odbieram towar.
Ale jak ktoś specjalnie siedzi cały czas w domu a kierowca stwierdza że jest nieobecny, to sorry ale nie uważam że to ja zawaliłem sprawę.

Mam nadzieje że zremasterują też Turok 3 Shadow of Oblivion który wyszedł tylko na N64.

No przydałaby się wreszcie nowa część poważnego Sama!

Kurde mogliby zaryzykować i zrobić remaster Chroma i SpecForce i dokończyć drugą część na ich najnowszej wersji silnika Chrome!

Jak na gwarancji laptop to do serwisu!

SiN, Project Snowblind, XIII czy No One Lives Forever to gry które pomimo paru lat na karku są pozycjami warte zagrania.
Do SiN wyszedł też dodatek Wages of SiN, długością podobny do SiN Episode.
Do tej listy dodałbym jeszcze Chrome jak i dodatek SpecForce, Warhammer 40,000: Fire Warrior, Clive Barker's Jericho i może Pariah.
Ogólnie rynek FPS ostatnio mocno podupadł i oprócz nowego Dooma czy Shadow Warriora 2 nie ma w co grać.
Brakuje tych liniowych korytarzowych strzelanek. Duzi wydawcy już nie chcą ich wydawać a mniejsi nie chcą wykorzystać luki jaka jest.

Teraz proponuje zrobienie filmiku ''Zapomniane najlepsze gry TPP''!
Tu proponuje do listy Conflict Desert Storm i inne gry z tej serii, Cold Fear, Gun, The Thing, Evolva, Infernal, Total Overdose i BloodRayne.

Grę zaliczyłem i mogę dodać swoje trzy grosze. Jako że CD Action nigdy nie wydało zapowiadanego patcha do swojej wersji gry pozbawionej Starforce, pozwoliłem sobie na ściągniecie kopii zapasowej która już była upatchowana i pozbawiona Starforce. Ktoś powie że to małe piractwo i można próbować wgrać oficjalnego patcha, ale ten zawiera niestety małą niespodziankę w postaci właśnie Starforce, który nigdy nie pozwoli uruchomić ci gry na nowszym systemie niż Windows XP! Tak nasze ukochane przez wszystkich zabezpieczenie Starforce uniemożliwia jakiekolwiek granie na nowszych PC.
Wracając do gry, to wcielamy się w różnych genetycznie stworzonych kosmicznych marines a rozkazy wydaje nam dowódca z orbity.
Gra naśladuje Halo ale niestety twórcy mieli za mało zdolności aby dorównać dziełu Microsoftu i ostatecznie wydali produkt zabugowany i mocno irytujący w wielu aspektach przez co jest mało grywalny.
W Breed sterujemy odziałem kosmicznych marines i każdy z nich wyposażony jest w inną broń. Niestety nasi towarzysze broni mają bardzo kiepskie AI i zamiast pomagać nam w misji po prostu nam przeszkadzają i trzeba nie tylko dbać o siebie ale i o nich, bo mogą się zgubić, utknąć w miejscu, gdzie są np kamienie i nie będą wstanie się wydostać, lub po prostu dadzą się łatwo zabić. Najlepsza taktyka to taka żeby przełączyć się na snajpera, naszych towarzyszy zostawić w bezpiecznym miejscu i samemu wykonać zadanie. Po czym wrócić po nich i udać się do punktu docelowego, gdzie misja zostanie zakończona.
W grze nie tylko strzelamy z karabinów ale również zasiadamy za sterami czołgu i odrzutowca kosmicznego. O ile poruszanie się czołgiem jest całkiem przyjemne i dobrze wykonane, to niestety latanie odrzutowcem jest bardzo irytujące i często mały błąd sprawi że się rozbijemy. Twórcy za bardzo chcieli zrobić symulator myśliwca i wielu będzie przeklinać na te misje. Moim zdaniem w tego typu grze latanie powinno być czysto arcadowe.
Niestety nasz pojazd latający jest wyposażony w dość ograniczoną liczbę rakiet. Przydatne są tylko rakiety samosterujące, bo ustrzelenie wrogiego myśliwca czymś innym jest praktycznie niewykonalne.
W ostatecznej ocenie Breed jest słabą grą, która zawiera kilka ciekawych patentów, które zostały spartolone. Gra zapowiadana jaki ''Halo Killer'' jak widać okazała się totalną klapa i finansową i szybko została zapomniana przez graczy (nawet na Youtube jest mało filmów z tej gry).
Sami twórcy musieli być pewni swego ''dzieła'' i na ostatniej misji umieścili napis ''to be continued''. No cóż może w innym lepszym życiu doczekamy się kontynuacji ale w tym nie ma na to szans.

Jest szansa na to że być może Project I.G.I. powróci! Twórcy pierwszych części wykupili prawa do marki a to być może pozwoli im na opracowanie trzeciej części.
Trzymam kciuki żeby coś z tego wyszło, bo to jedna najlepszych taktycznych strzelanek.
Mogliby nawet użyć silnika dwóch pierwszych części, bo ma on spore możliwości do generowania dużych otwartych terenów ale ze względu na możliwości PC w 2000 i 2003 roku był on mocno ograniczany. Dzisiaj z pewnością można byłoby z niego wycisnąć jeszcze bardzo dużo.

Po 10 latach wróciłem do Instinct, bo miałem ochotę pograć w jakąś grę o Zombie. Muszę przyznać, że zmieniłem zdanie i nie uważam tej gry za kompletny syf. Jest to typowa budżetowa krótka gra, ale lepsza niż większość gier wydawanych kiedyś przez City Interactive, obecnie znane jako CI Games.
W grze wcielamy się w trójkę rosyjskich agentów czy żołnierzy i zostajemy wysłani do jakiegoś laboratorium w Korei Północnej, gdzie prowadzi się badania nad wirusem zamieniającym ludzi w Zombie.
Gra ma elementy horroru, których jednak jest tyle co kot napłakał. Przede wszystkim jest za jasno. No ale w grze nie ma latarek, bo pewnie budżet nie pozwolił latarki zrobić, więc lokacje są oświetlone.
Samych Zombie jest bardzo mało rodzajów, zaledwie kilka w tym jedna kobieta Zombie, która pojawia się w późniejszych etapach gry.
W grze nie tylko strzelamy do Zombie ale też do koreańskich żołnierzy, którzy są znacznie bardziej niebezpieczni od zombiaków.
Większość gry spędzamy w zamkniętych lokacjach kompleksu ale zdarzają się też chyba z dwie misje poza nim.
Gra jest też oskryptowana do bólu. Jak nie dojdziemy do jakiegoś punktu, czy nie wciśniemy jakiegoś guzika, to zombiaki czy żołnierze się nie pojawią. Sami przeciwnicy mogą pojawiać się na oczach gracza z nienacka, co oczywiście jest bardzo irytujące.
Grafika jest dosyć średnia. Jak na rok 2007 raczej uboga. Co ciekawe po zaznaczeniu jednej opcji w menu można grać z grafiką komiksową, która nawet niezle się prezentuje.
Arsenał broni jest ubogi. Mamy pistolet, shotgun, kałacha, snajperkę i kompletnie nieprzydatne do niczego łom i nóż.
Co ciekawe pierwszy raz się spotkałem w grze w której nie można się przełączyć w tryb biegu lub chodu!
Cutscenki występują gównie w formie komiksowej. Na silniku gry jest ich zaledwie kilka.
Podsumowując Instinct jest niezłą aczkolwiek niedopracowaną grą, w której zabrakło więcej pieniędzy jak i umiejętności programistów. Jest to gra na jeden raz, ewentualnie dwa (bo można przejść w normalnej grafice a drugi raz w komiksowej).

Pamiętam że kiedyś w to grałem ale nigdy nie ukończyłem, bo wersja z CD Action była wersją 1.0 która wysypywała się do pulpitu w drugiej czy trzeciej misji.
CD Action obiecało wydać patcha ale ten nigdy się nie pojawił a patche z innych wersji nie działały ze względu na Starforce, którego miały w sobie.
A to trochę dziwne ze wydali grę w wersji 1.0 w 2005 roku bez zaaplikowanego patcha, bo patch naprawiający błędy pojawił się już w 2004 krótko po oficjalnej premierze gry, więc było sporo czasu aby się dogadać z wydawcą aby przygotował patch bez starforce.

Jak na moc smartfona z wyższej półki, cena i tak nie jest jakaś wygórowana. Pewnie Nvidia wcisnęła im tanio Tegrę, bo mało kto chce ją brać do swoich produktów.
Z drugiej strony jak w Switch miałby siedzieć nadchodzący Snapdragon 835, to cena z pewnością wzrosłaby powyżej 2000 zł.

Nie błagam. Jak Half-Life 3 ma powstać niech będzie normalną kontynuacją w formie FPP. Inna sprawa jak miałby powstać spin off, to wtedy tak, może być to przygodówka jak Batman The Telltale Series.

To jednak strzał w kolano, bo gra dostępna w dystrybucji cyfrowej zawsze jako tako będzie się cały czas sprzedawać.
Na sprzedaży tylko pudełkowych wersji zarabia się tylko zaraz po premierze i być może jeszcze przez kilka lat. Pózniej takie gry są często zapominane i lądują na śmietniku elektronicznej rozgrywki.

Najlepiej jakby w sejmie nie było ani PiSu ani PO, bo to przez nich ten śmietnik. Jedni przez 8 lat kradli a drudzy wcale nie lepsi bo w ciągu roku już prawie zdemontowali demokracje.
Zostawiłbym w sejmie nowych czyli Nowoczesną i Kukiza i widziałbym jakaś umiarkowane partie lewicową i konserwatywną. Żadnych radykałów czy to prawicowych czy lewicowych czy jakiś innych oszołomów.
Ale pewnie dalej będzie jak jest, bo ludzie głosują na jednych i tych samych. Zmieniają nazwy partii, poglądy a mordy przy korytach ciągle te same od wielu lat. Pozdrawiam.

No i gitara! Oby użyli też usprawnionego silnika z Doom 4 Id Tech 6!

Z wirusami to jest fakt że jest ich znacznie miej na linuxie i nie wynika to tylko z faktem że jest znacznie mniej popularniejszy.
Tu chodzi o to że jest mnóstwo różnych dystrybucji i każda z nich podchodzi inaczej do kwestii bezpieczeństwa.
To że jakiś, wirus czy złośliwe oprogramowanie zadziała na Ubuntu, to nie oznacza że będzie działać na np Mincie czy innej dystrybucji.
Zazwyczaj też na linuxa bardzo szybko są wydawane łatki bezpieczeństwa. Inaczej niż w Windows, gdzie to od Microsoftu zależy kiedy wydawać aktualizacje bezpieczeństwa a wiadomo że się z tym nie specjalnie śpieszy.
Bubary -> Jak masz słabego PC to możesz wypróbować bez instalacji Xubuntu czy Lubuntu i zobaczyć czy ci wszystko będzie działało bez zarzutu. Zawsze też możesz zainstalować linuxa obok XP i w razie czego korzystać z niego.

Dobrze że będzie jeden cały kontynent bez wczytywania się lokacji co chwilę. Wreszcie te 8 GB Ram w konsolach na coś się przyda i wersja PC nie zostanie okrojona z tego względu.

Warto też dodać że w 1994 roku zostały wydane dwa dodatki do Spear of Destiny. Pierwszy to Return to Danger a drugi to Ultimate Chalange. I nie są to dodatki z kilkoma misjami, ale są tak długie jak oryginał. Zawierają ponad 20 poziomów!
W Polsce raczej mało znane, bo nie ma nawet ich opisu tu na Gry Online. Z zagranicznych stron, można się dowiedzieć że są słabsze od oryginału i fanom Wolfa nie przypadły do gustu.
Ja w nie grałem i jak dla mnie są przyjemne. Co prawda wielu nowości nie ma, ale przeciwnicy są troszkę bardziej sprytni, wypowiadają inne kwestie a także potrafią się szybciej poruszać i reagować na poczynania gracza.
Oczywiście jak w oryginale niektóre poziomy są bardzo skomplikowane i można długo po nich błądzić, zwłaszcza jeśli ktoś będzie miał ochotę na przejście w 100%.
Graficznie wydaje mi się że są troszkę bardziej mroczne. To znaczy kolory tekstur ścian, drzwi są ciemne co mi też przypadło do gustu. Jedynie kolory broni są do bani, bo są koloru ciemno niebieskiego. Również psy są jakoś takie niebieskawe. No cóż twórcy chyba za bardzo przesadzili ale po czasie przymknąłem na to oko.
Polecam te dwa dodatki fanom Wolfa jeśli o nich jeszcze nie słyszeli.

No i świetna wiadomość! Mogą też się pokusić o remastera oryginalnego NieR na PC i PS4!

Mam na bardzo starym laptopie Linuksa na którym wcześniej był zainstalowany Windows XP. Z oczywistych względów ani Vista ani Windows 7 nie nadawał się do normalnego użytkowania z powodu dużej zasobożerności, ale Lubuntu na nim śmiga normalnie.
Służy mi ten laptop do przeglądania neta i praktycznie to wszystko. Ja mogę polecić właśnie Lubuntu na bardzo stare jak mój laptopy z 1 Gb Ramu, jedno czy dwu jajowym procesorze i byle jaką grafiką. Zawsze taki laptop może jeszcze trochę posłużyć, zanim padnie z przyczyn naturalnych.

A ja myślałem ze to jakaś gra. Pamiętam że pierwsza gra bodajże z 2000 roku była całkiem niezła i przydałoby się jakaś nowa gra z serii Blair Witch Project.

Też uważam że rynek gier idzie w złym kierunku i co roku mamy kolejne remastery. To oczywiście nie oznacza że nie ma nowych intersujących gier, ale na pewno jest ich znacznie mniej niż w poprzedniej generacji.
Dodatkowo widać też inną tendencję. Podszywanie się nowych marek pod stare. Tu mam na myśli Far Cry Primal, który ma tyle wspólnego z poprzednimi grami co rum z rumakiem.
Kolejną taka grą będzie prawdopodobnie nowy Prey, który nie będzie miał nic wspólnego z tym starym.
Te gry spokojnie mogłyby mieć inne nazwy, ale słowa w tytule Far Cry i Prey sprawią że nie trzeba mozolnie budować nowej marki od zera.

Bardzo rzadko gram w gry z pełnym dubbingiem. Toleruje go tylko w grach cRPG jak Neverwinter Nights czy Gothic.
Ale raz kupiłem Far Cry z pełnym dubbingiem i pograłem może 30 minut po czym odinstalowałem i przyznam się bez bicia. Ściągnąłem pirata w wersji ENG.
Ogólnie dubbing nie jest dla mnie potrzebny. Szkoda że w grach u nas nie przyjął się lektor, jak w filmach. Wolałbym posłuchać sobie np Tomasza Knapika w grze, niż jakąś pseudo gwiazdę z telenowel.

Po zaliczeniu pierwszego Red Faction wziąłem się za drugą część, myśląc że kontynuacja będzie lepsza niż dla mnie średnia jedynka.
Pierwsze co się rzuca w oczy po paru minutach grania, to fatalna oprawa graficzna, nawet jak na 2003 rok. Obrzydliwej jakości tekstury wręcz wołają o pomstę do nieba. Red Faction 2 wygląda gorzej niż jedynka. Jedyne co lepsze, to efekty specjalne i może sylwetki postaci.
Gameplay też nie jest najlepszy, bo widać konsolowy arcadowy charakter. Nie jest to rasowy shooter jak część pierwsza. Pomimo że to FPS, to ma się wrażenie jakby grało się w Rail Shooter. Przynajmniej takie jest moje wrażenie.
Pierwszy Red Faction, z pewnością był tworzony z myślą o PC i przeniesiony na PS2. Z kolei druga część była tworzona z myślą o PS2 i pózniej przekonwertowana na PC, ze wszystkimi tego konsekwencjami.
Słynny silnik fizyki z którego znany jest Geo-Mod został troszkę poprawiony, można zniszczyć więcej elementów otoczenia ale oczywiście tych przewidzianych przez twórców. Możemy przebić się przez jedną ścianę, ale np ściana obok jest już niezniszczalna.
Jako że jestem typem gracza który przechodzi grę od początku do końca, to jakoś dotrwam do napisów końcowych. Chociaż nie mam specjalnie ochoty dalej w to grać. Na szczęście gra jest króciutka a poza tym ciekawi mnie walka z ostatnim bosem, który jest ponoć według wielu graczy, wymagający.

w Spear of Destiny gracz wyrusza po prostu w jedną, długą misję, na której końcu czeka sam Adolf Hitler

Błąd w Spear of Destiny nie ma Adolfa Hitlera!!! Na końcu czeka inny Boss. ale nie powiem jaki bo nie chcę spoilerować.

Wolfenstein 3D i Spear of Destiny to kolejne klasyki którymi się zajmuję. Grałem w Return to Castle Wolfenstein i Wolfensteina z 2009 roku, więc pomyślałem sobie, że powinienem się zapoznać z oryginalnymi grami, które tą serię zapoczątkowały.
Od razu zaznaczam, że nie bawiłem się w wersję DOS, tylko ściągnąłem mod EcWolf, który sprawia, że można grać nawet w Full HD, ale zachowuje oryginalną grafikę, która jest bardziej ostra i szczegółowa.
Sam Spear of Destiny nie jest tylko zwykłym prymitywnym shooterem i nie tylko się strzela do wszystkiego co stanie nam na drodze. To bardziej połączenie shootera z grą przygodową, ponieważ nie raz przyjdzie nam zbłądzić i szukać ukrytych przejść, które są nawet dobrze poukrywane i zabawienie się w łowcę skarbów.
W grze występują też dwa ukryte poziomy a jeden z nich jest naprawdę ciężki do przejścia i to nie z powodu hord przeciwników. To bardzo skomplikowany labirynt z którego żeby się wydostać, należy popychać ściany które da się przesuwać. Oczywiście to nie współczesna gra, gdzie ściany które można popchnąć będą się błyszczeć. Trzeba szukać tych ścian. Najgorsze jest to, że jak zle będziemy je popychać, to możemy utknąć na zawsze w tym labiryncie.
Przyznam, że bez pomocy Youtube nie poradziłbym sobie z tym poziomem w jakimś szybkim czasie.
Ten poziom nazywa się ''Pushwall Panic'' i jest to ukryty poziom i jak do niego nie traficie, to zaoszczędzicie sobie sporo nerwów. Ale jak ktoś chce w 100% ukończyć grę, będzie się musiał z nim zmierzyć.
Na dłuższą jednak metę Spear of Destiny jest trochę nużący, bo oprócz zbierania skarbów, trzeba strzelać do przeciwników którzy są klonami i występuje ich tylko kilka rodzajów. Standardowy żołnierz niemiecki, który jest na jedno trafienie, żołnierz SS, który jest dość wymagający, oficer SS, który jest również wymagający ale potrafi się szybko poruszać i najbardziej wredny z nich, żołnierz mutant, który bardzo szybko potrafi strzelić do gracza, a to może się okazać się śmiertelne i trzeba będzie zaczynać poziom od początku. Oczywiście jest save, więc jak się często zapisuje, to nie trzeba zaczynać całego poziomu od początku. Tu trzeba zaznaczyć, że jak zostaniemy zabici nie robiąc zapisów, to zaczynamy od początku poziomu, tylko ze zwykłym pistoletem i nożem.
Oczywiście jest też kilka bossów, którzy są znacznie bardziej wymagający. Jednak sposób na nich jest zawsze taki sam. Używamy ciężkiego karabinu i pakujemy w niego tyle ołowiu ile się da unikając jego ostrzału.
Co do grafiki nie będę się rozpisywał, bo wiadomo że to gra z początków lat 90 tych i jest bardzo prymitywna. Mimo to zalecam od razu pobrać moda EcWolf, który rozwiąże wszelkie problemy na współczesnym sprzęcie i systemach operacyjnych.
Jeśli ktoś szuka wyzwań i nie przeszkadza mu grafika i lubi serię Wolfenstein, ale w pierwsze gry nie grał, to mogę polecić. W końcu to jedna z najważniejszych i pierwszych marek z gatunku FPS.
Na koniec muszę napisać, że Spear of Destiny jest znacznie trudniejszy od Wolfensteina 3D. Grałem w obie gry na poziomie trudności ''Bring Em On'' i w Spear of Destiny jest znacznie więcej przeciwników do wybicia, więc należy to mieć na uwadze.

A i zapomniałem jeszcze dodać dwóch kwestii. Po pierwsze jak ktoś chce grać na nowszych systemach niż Windows XP i współczesnych kartach graficznych, to od razu musi zainstalować mod Pure Faction, ponieważ bez niego gra się nie uruchomi i wywali błąd że potrzebne jest minimum 8 MB pamięci Wideo. Gra nie rozpoznaje że na współczesnych grafikach znajduje się 2-4 GB Ramu. Pure Faction dodaje też obsługę rozdzielczości panoramicznych, więc spokojnie można sobie odpalić w 1920x1080 lub większej.
Po drugie w pewnym momencie gry trzeba będzie rozbroić bombę. I okazuje się że to wcale nie jest takie proste. Ja podchodziłem do tego z 10 razy. Najgorsze jest to że za każdym razem ułożenie tych puzzli jest generowane losowo, więc na pamięć nie idzie się tego nauczyć. Trochę tutaj twórcy przekombinowali i mogli jakoś to inaczej rozwiązać. Mogę też pogratulować temu który ten ładunek rozbroił za pierwszym razem.

Red Faction to kolejny z klasyków za jakie się wziąłem. Gra jest typowym przedstawicielem staroszkolnego Shotera. Jest przyzwoita ale z biegiem czasu zaczyna być coraz nudniejsza, pomimo że twórcy próbowali urozmaicić rozgrywkę, poprzez dodanie elementów skradankowych czy kierownia pojazdami.
Graficznie nie powala nawet jak na tamte czasy i gry tworzone w oparciu na Unreal Engine wyglądały lepiej, chociaż z drugiej strony prezentuje się lepiej niż gry na silniku Quake II.
Na pewno to co zwraca uwagę, to system fizyki jaki silnik Red Faction potrafi wygenerować. Można zniszczyć wiele elementów otoczenia. Można przebić się rakietą przez drzwi których nie idzie otworzyć a nawet zniszczyć scianę która stoi nam na drodze.
Oczywiśćie to wszystko jest oskryptowane i przez twórców przewidziane co można zniszczyć a co nie. Dlatego trochę dziwnie to wygląda gdy potraktujemy rakietą np krzesło a jemu nic się nie dzieje.
O Red Faction można powiedzieć jeszcze że jest wymagająca. Przeciwnicy potrafią się szybko poruszać czy robić fikołki, przez co trafić ich czasami jest trudno.
Gra też z czasem zaczyna być naprawdę trudna (nawet na normalu). Przeciwnicy są dobrze uzbrojeni i opancerzeni. Dodatkowym utrudnieniem jest to że potrafią się nagle pojawiać za plecami gracza, a nawet spawnować.
Spawnowania nigdy nie lubiłem i jest to dla mnie brzydki zabieg twórców, którzy w ten sposób chcieli jeszcze bardziej utrudnić rozgrywkę. Ale tak naprawdę jest to irytujące i zmusza gracza do klikania co minutę w klawisz Quick Save.
Ogólnie spodziewałem się czegoś lepszego a wyszedł taki średni Shooter.
Przełomowy silnik fizyki jak na tamte czasy to za mało, aby gra utknęła mi na dłuzej w pamięci.