Sherlock Holmes kontra Arsene Lupin: 15 lipca 1895 cz.1

15 lipca 1895

Następnego ranka Holmes komunikuje doktorowi, że otrzymał list od Lestrade'a. Jest to, rzecz jasna, wiadomość o dokonanej w Galerii kradzieży. Sherlock tradycyjnie wysyła Watsona na poszukiwania dorożki. Wyszedłszy na ulicę, doktor kieruje się w lewo, ku stacjonującej na rogu dwukółce. Po drodze zaczepia go dziennikarz - Piers Urquhart Alenn. Interesuje się Holmesem - wygląda, że wie już coś na temat wydarzeń w Galerii. Obiecuje Watsonowi zapłatę za informacje o tej sprawie. Czeka na nie w pobliskim pubie. Na odchodnym pozostawia swoją wizytówkę (Dokumenty). Teraz już bez przeszkód Watson dociera do dorożki i zagaja stangreta. Za moment obaj z Holmesem trafiają do National Gallery.

Tu inspektor relacjonuje im wydarzenia z minionej nocy. Kradzieży musiało dokonać dwu mężczyzn, z których jeden ukrył się na terenie Galerii i pomógł drugiemu dostać się do środka. Pozostawili oni na posadzce ślady farby, które inspektor i jego ludzie skrupulatnie omijali, starając się niczego nie zadeptać i nie ruszać do przyjazdu Sherlocka - zgodnie z jego wytycznymi. Holmes wypytuje o szczegóły oraz o dyrektora Galerii, który wraz z asystentem przebywa w swoim biurze. Wreszcie odsyła Watsona z Lestradem, by przeszukali okolicę, przepytali ewentualnych świadków oraz sprawdzili dach. Sam zabiera się za tropienie śladów. Na początek bada zamek stojącej przy wejściu jasnej skrzyni z napisem "Ostrożnie" ("Fragile"). Zabezpieczony jest on specjalną kłódką na kod. Następnie przechodzi na drugą stronę holu - w kącik recepcji, w którym wczoraj rezydował Palinor. Na posadzce na prawo od jego biurka (pod obrazem z królewskimi insygniami) zauważa odciśnięte ślady butów. Mają one kolor granatowy - włamywacz rzeczywiście wdepnął w rozlaną farbę.

Idąc za owymi śladami, detektyw wędruje ku prawej stronie schodów. Wchodzi na klika stopni i zauważa na nich następne cztery odciski, z których dwa wiodą w górę, a dwa w dół. Ogląda je wszystkie przy pomocy lupy (te prowadzące w górę są wyraźniejsze, jakby złodziej niósł coś ciężkiego), a następnie mierzy jeden z nich taśmą mierniczą. To rozmiar 10. Trzymając się kolejnych śladów, pokonuje schody i skręca na drugie (po prawej), na czerwonej wykładzinie których również widać granatowe ślady. Tak dociera (w lewo) do pomieszczenia z kanapami, a stamtąd - pod drzwi pokoju renowacyjnego.

Tu wyjaśnia się sprawa koloru owych odcisków butów. Rzeczywiście złodziej przewrócił puszkę z farbą, po czym wdepnął w kałużę. Przed nią widnieją ponownie cztery ślady, które Holmes również bada przy pomocy lupy (a jeśli przegapiłeś odciski na schodach - również przy pomocy taśmy), co owocuje natychmiastową notką (Raporty). Za kałużą detektyw odnajduje dalsze ślady. Je także (cztery) bada posłużywszy się lupą i taśmą - te pozostawiło obuwie nr 9. Przygląda się też leżącej obok nich sporej szmacie, która posłużyła jako amortyzator wskakującemu przez okno w suficie złodziejowi.

Holmes podchodzi także do dwu usytuowanych pod ścianą stolików. Na tym na prawo od szmaty stoi dzban z wodą, na tym na lewo - służące do odnawiania obrazów pędzel i gąbeczka. Wreszcie detektyw rzuca okiem na oszklony sufit i opuszcza pomieszczenie.

Z salki z kanapami wychodzi przejściem po prawej i udaje się do włoskiej galerii (w prawo). Tu zaraz na początku dostrzega cztery czerwone linie będące jakby narożnikami wielkiego kwadratu (kliknij "oko" w jego centrum). Przechodzi przez kolejne galerie, zauważając, że część wiszących tu wcześniej obrazów, została zastąpiona dziełami Horace'a Velmonta. Dotarłszy do galerii angielskiej, ogląda obraz wiszący na miejscu skradzionego "The Fighting Temeraire".

Sherlock Holmes: Nemesis

30 października 2007

Rate It!

• Przegląd
• Poradnik
• Recenzja