Max Payne 2: Part 3 Chapter 1

PART III: Waking Up from the American Dream

Chapter I: Too Stubborn to Die

Szpital, wcześniej wieczorem

Gdy obudziłem się wczesnym wieczorem w szpitalu, myślałem ze gorzej już być nie może. Myliłem się. Szybko dotarłem do ciała Winterson w kostnicy. Byłem mordercą, zabójcą policjantki. Są rzeczy w życiu, których nie można wybrać. To jak się czujesz. Leżałem na dnie otchłani wystarczająco długo. Za długo.

AKCJA!

Ponownie w szpitalu. Stałem tam, w kostnicy, spoglądając na ciało Winterson. Nagle wszystko wróciło do normy. Już pamiętałem, co się wydarzyło. Niestety za drzwiami stał komandos. Nie miałem innego wyjścia, jak powalić go uderzeniem drzwi i wbiec w lewo [#180] , na klatkę schodową. Ruszyłem na drugie piętro, gdzie drzwi były otwarte. Wbiegłem na korytarz z lewej i dalej przez podwójne drzwi [#181] na jego końcu również w lewo.

Będąc w sali operacyjnej od razu skręciłem w prawo, do kolejnych drzwi, skąd biegły głosy rozmowy. Ominąłem dwie pielęgniarki skręcając w lewo [#182] i znowu w lewo, do sali z miejscami pracy. Wszedłem na jej tyłu, do cienia, stając się niewidocznym dla komandosów. Zebrałem leżące tam Painkillers. W końcu z jednych drzwi wybiegł strażnik. Od razu go zabili, ale pozostawił po sobie broń [#183] . Skoczyłem po nią i wyeliminowałem dwójkę oponentów.

Po wyjściu na korytarz (w miejscu skąd wyszedł strażnik) skręciłem w lewo, do pomieszczenia z komputerami na biurkach. Zebrałem lezące na nich Painkillers oraz broń, po czym ruszyłem na drugą stronę sali, pod drzwi [#184] . Za nimi czaiło się kilku komandosów. Minąwszy kolejne pomieszczenia trafiłem do większego holu. Olałem pomieszczenie recepcjonistki i od razu skręciłem w lewo do korytarza [#185] .

Uważając na dwójkę komandosów, którzy wyszli z sali z prawej, kontynuowałem trasę przed siebie. Na końcu korytarza pojawiła się trójka komandosów. Skorzystałem z drzwi [#186] by przedostać się przez kolejne, sprawdzając po drodze szafki w poszukiwaniu opakowania Painkillers. Po dotarciu do drzwi z napisem EXIT wybrałem karabin MP5 i zaraz po ich otwarciu [#187] , zacząłem powolną eliminację kolejnych celów na klatce schodowej.

Ruszyłem na dół, zajmując się niedobitkami i zbierając amunicje. Kolejnym ciszkiem punktem był parking na dole [#188] . Kilku komandosów już tam na mnie czekało. Zająłem się nimi i sprawdziłem ich furgonetkę, by zdobyć trochę amunicji. Potem ruszyłem w stronę podjazdu.

Po wszystkim...

Mona ciągle była niewiadomą. Widziałem ją wyraźnie kątem oka, czułem jej obecność wszędzie, gdzie się tylko ruszyłem. Próbowałem ją wytropić, odtworzyć zakręcony kurs magicznego pocisku w jej głowie. Ale nie mogłem jej odnaleźć. Wyjechałem z miasta w kierunku, który wskazała Mona, jadąc do człowieka, który specjalizował się w odpowiadaniu na pytania. Architektura willi Alfreda Wodena miała swoje ciemne, Europejskie pochodzenie, podobnie jak organizacja Inner Circle.

- Panie Payne. Oczekiwałem pana. Jedyny prawdziwy powód, dla którego mężczyźni wszczynają wojny. Miłość.

- Skupmy się na Monie Sax.

- Następne pytanie.

- Dobrze. Dlaczego Inner Circle chce mnie zabić?

- Umieram. Rak. Siła ucieka mi przez palce. Była rebelia. Renegaci wepchnęli stowarzyszenie w wojnę domową. Każdy kto się opiera, zostaje zamordowany. Zostaliśmy zredukowani do walczących ugrupowań.

- Vinnie Gognetti?

- Vladimir Lem.

Znałem odpowiedź zanim mi ją podał. Vlad kłamał. Komandosi z firmy sprzątającej byli jego ludźmi.

- Vladimir Lem należał do stowarzyszenia przez wiele lat. Gognetti zginie z ręki renegata Inner Circle. Potem kolej przyjdzie na mnie, jego mentora.

Max Payne 2: The Fall Of Max Payne

15 października 2003

Rate It!

• Przegląd
• Poradnik
• Recenzja