Max Payne 2: Part 2 Prologue

PART II: A Binary Choice

PROLOGUE

Posterunek NYPD

- Co ty sobie myślałeś? Myślałeś w ogóle?

- Podążałem za nią. Pomagała mi.

- Ona jest podejrzana o morderstwo, do cholery!

- Chciałem ochronić tych ludzi. Przed sprzątaczami. Te dwie sprawy są połączone, moja i Winterson. Senator Gate został zabity przez sprzątaczy,

- Są połączone, Winterson może mieć obie. Ona cię nie kryje.

- Spełniałem swój obowiązek jako glina.

- Przykro mi to robić Payne, ale to dla twojego dobra. Oddaj mi broń. Skieruje cię do pracy przy biurku. Zacznij od pisania raportu o tym, co się do cholery stało.

Spiskowanie z wrogiem. Zatrzymałem się nad przepaścią. To ten kreskówkowy moment, kiedy grawitacja czeka, aż kojot zorientuje się, że popełnił błąd, nim runie w dół.

- Znajdź sobie psychologa. Jesteś cały w strzępach. Kiedy będziesz gotowy na wycieczkę do AA, przyjdź wpierw do mnie. Pozbieraj się do kupy. I znajdź mi kogoś do pomocy z tym bajzlem.

AKCJA!

Uwaga! Zaraz po wyjściu od Bravury można porozmawiać z policjantem, udać się do pomieszczenia (REC ROOM) gdzie dwójka oficerów ogląda telewizje i troszkę im poprzeszkadzać, zejść na dół i zobaczyć jak skąpo odziana pani składa zażalenie na swojego chłopaka grającego w głupie gry komputerowe, posłuchać rozmów pani przy radiostacji, przejść do ubikacji i usłyszeć "When it's done" oraz zejść do garażu, by usłyszeć rozmowę Millera z Broussardem (panowie z 3D Realms, sławne zdanie "When it's done"), będącej kawałem autorów MP2 odnośnie Duke Nukem Forever.

Byłem zły na siebie. Na Bravurę. Na Monę. Czy była ego warta? Nie mogłem sobie na to odpowiedzieć. Pomknąłem do swojego biurka [#98] zlokalizowanego w prawym rogu sali. Chciałem napisać szczegółowy raport dla Winterson. To wszystko było ze sobą powiązane. Gdy nagle zadzwonił jej telefon... ale ktoś się od razu rozłączył. Przeszedłem do pokoju przesłuchań [#99] . Mogłem zobaczyć znowu Monę. Stała za lustrem, jako jedna z podejrzanych.

Gdy Winterson skończyła procedurę zdobywania zeznań, porozmawiałem z jej świadkiem. Nie powiedział mi nic nowego - sam nie wiedział kto jest dobry a kto zły, a Monę pamięta jako tą strzelającą do sprzątaczy. Po wyjściu z pokoju przesłuchań zobaczyłem moją koleżankę rozmawiająca przez telefon... opowiadającą komuś o mnie i mojej sprawie! Cos zaczynało mi już świtać. Skorzystałem z drzwi [#100] prowadzących na klatkę schodową. Na jej dole skorzystałem z drzwi prowadzących do cel. Korytarzem dotarłem do pomieszczenia z operatorką [#101] .

Jeszcze tylko jedne drzwi dzieliły mnie od Mony. Siedzący przy biurku oficer wskazał mi lewą stronę więzienia [#102] . Tam tez ją spotkałem. Powiedziała, że jeśli jej nie uwolnię, to zginie. Któryś z policjantów na pewno został przekupiony przez ludzi z Inner Circle. Nie chciałem jej uwierzyć. Namówila mnie, bym zatelefonował do Alfreda Wodena. Wróciłem do operatora, by skorzystać z telefonu, Odezwała nieautomatyczna sekretarka. Zostawiłem wiadomość. Nagle rozległ się huk! Ktoś podłożył bombę. Nie zastanawiając się dłużej, sięgnąłem do szafki [#103] po broń.

Sprzątacze zaatakowali posterunek. Mona na szczęście im uciekła. Ale uciekła tez i mnie. Musiałem ją odszukać. Jak tylko wróciłem do cel, z prawej strony [#104] wyskoczyło na mnie trzech oponentów. Przeszedłem następnie w lewo, tam gdzie była cela Mony. Nagle drzwi się otwarły i wyskoczył jeszcze jeden przeciwnik. Na parkingu czekał samochód z kilkoma, a drugi [#105] nadjechał z prawej. Oczyściłem pomieszczenie, zabrałem przedmioty z wnętrza pojazdów i ruszyłem w stronę podjazdu.

Po wszystkim...

"Nie bój się, Vlad tu jest". Świat stawał się za mały. Za dużo zbiegów okoliczności.

- Pif paf, jesteś martwy, Payne.

Wielkogłowy kostium baseballowej maskotki leżał na tylnim siedzeniu.

- Przygotowujesz się na Haloween?

- Max, najdroższy ze wszystkich moich przyjaciół. Nazwij go moim Koniem Trojańskim w wojnie, którą zaczął Vinnie Gognetti. A propos, masz jakieś informacje?

- Zrób mi przysługę. Podrzuć mnie na Coney Island. Czy nazwa Inner Circle coś ci mówi?

- Nic mistycznego o nich nie słyszałem, nawet jeśli sami chcieli by tak o sobie myśleć. Tylko jeden krok wyżej na szczeblu zorganizowanej przestępczości.

- Rozumiem dokąd zmierzasz. Gonetti zawarł z nimi układ. A co wiesz o Monie Sax?

- Znam ją, jej reputacje płatnego mordercy. Kamienny lis. Chętnie bym ją przeleciał.

Zgadza się, nienawidziłem Vlada.

- Max, musze cię zapytać o rade, jak przyjaciela. Hipotetycznie, jeśli jedynym możliwym wyborem jaki masz jest zrobienie złej rzeczy, to nie jest to naprawdę zła rzecz. Raczej bardziej jak przeznaczenie. Musisz zrobić to co musisz.

- To nigdy nie jest takie proste.

- Oczywiście. Zgadzamy się co do naszej niezgodności.

Max Payne 2: The Fall Of Max Payne

15 października 2003

Rate It!

• Przegląd
• Poradnik
• Recenzja