Psychologia mówi, że dorośli z roczników 80. i 90., którzy dorastali z grami wideo, a obecnie są rodzicami, mają nieoczywistą przewagę w wychowywaniu dzieci

Jeśli urodziliście się w latach 80. lub 90. (przy okazji – warto sprawdzić grę OHV osadzoną w tamtym czasie), na pewnym etapie dorastania musiały zainteresować Was gry wideo – a przynajmniej wzbudzić ciekawość, kiedy usłyszeliście o nich po raz pierwszy. Teraz być może posiadacie już własne dzieci, z którymi lubicie ogrywać najnowsze produkcje. Jeżeli faktycznie tak jest, powinniście zainteresować się wynikami badań Uniwersytetu w Clemson (Stany Zjednoczone), macie bowiem z czego się cieszyć.

Naukowcy sprawdzili reprezentatywną grupę trzydziesto- i czterdziestolatków pod kątem psychologii rozwojowej. Mówiąc wprost: przeanalizowano wpływ gier wideo w ich życiu na zdolności ojcowskie. Z badań wynika, że przeciętny gracz ma aktualnie 36 lat.

1. Otóż obecni ojcowie, którzy dorastali z grami wideo, są skłonniejsi wprowadzać do świata cyfrowej rozrywki własne dzieci. Tym samym zacierają oni ewentualne podziały i pozwalają dzieciom bardziej się otworzyć na nowości.
2. Niektórzy nazywają taką metodę kontaktu ryzykowną, ponieważ może ucierpieć autorytet rodzica. Jak jednak wynika z badania, w takich sytuacjach znacznie częściej umacnia się zaufanie między rodzicem a dzieckiem. Każde z nich bowiem uczy się od siebie w trakcie zabawy.
3. Wspólna rozgrywka ukazuje wzajemne umiejętności, pozwala na wyciąganie wniosków z błędów, a także poprawia komunikację. W rezultacie utwardza się rodzinna więź, która kilkadziesiąt lat temu była „bardziej sztywna”.
4. Wspólne granie jest również bramą do otwarcia dyskusji na inne tematy, wykraczające poza akcję na ekranie. W ten sposób lepiej rozwija się relacja ojca z synem lub córką.

Nie da się ukryć, że w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat cyfrowa rozrywka zdominowała przestrzeń w naszych domach. Niekiedy padają argumenty o członkach rodziny, z których każdy żyje we „własnym świecie” ukrytym za ekranem smartfona bądź laptopa. Wszystko zależy jednak od indywidualnego podejścia, ponieważ, jak udowadnia omawiane badanie, dzięki wspólnemu czasowi przed komputerem czy konsolą możemy choćby wzmocnić więzi, zaufanie oraz poprawić komunikację z dzieckiem.

Więcej:Psycholog twierdzi: osoby wychowane na grach wideo w latach 90. mają znacznie lepiej wytrenowany mózg niż dzisiejsi gracze

• ciekawostki o grach
• nauka
• ankiety i badania
• psychologia gracza