South of Midnight

Nie mam teraz czasu ani sił na gry długie i ogromne, dlatego na South of Midnight ostrzyłam sobie zęby – zapowiadała się bowiem niedługa przygoda w egzotycznym dla mnie klimacie, wysuwająca na pierwszy plan mroczną opowieść i świetną oprawę audiowizualną.

„South of Midnight” było jedną z tych gier, na które czekałem, odkąd zobaczyłem pierwszy zwiastun. Od samego początku urzekł mnie potencjał tej gry – opowieść obsadzona w nietypowych, nieznanych mi dobrze, ale szalenie klimatycznych realiach oraz oprawa graficzna, która zaskakuje plastyczną namacalnością niczym w animowanym poklatkowo filmie. Zdecydowanie było tu na co czekać.Gdy więc zagrałem w tę grę już po premierze, przede wszystkim chciałem sprawdzić, jak oczekiwania te będą się miały do rzeczywistości. No i po wszystkim stwierdzam, że jest całkiem nieźle – gra zdecydowanie spełnia obietnice ze zwiastunów, przenosząc nas na głębokie południe Stanów Zjednoczonych i zanurzając nas w świat ludowych baśni. Zawiązanie akcji jest spektakularne i odebrałem je bardzo pozytywnie, natomiast im dłużej grałem, tym bardziej ten początkowy optymizm się we mnie wytracał. Nie chcę przez to powiedzieć, że jest to zły tytuł, wręcz przeciwnie. Po prostu potrafię sobie wyobrazić inną, ciekawszą jego wersję.Gra jest zupełnie liniowa, ze z góry ustaloną sekwencją zdarzeń i korytarzowymi lokacjami popychającymi nas nieustannie do przodu, niczym np. w „The Last of Us” czy nawet w „Limbo”. Podobnie było też w niedawno ogrywanym przeze mnie „The Gunk”. Jakkolwiek w teorii nie mam nic przeciwko temu gatunkowi gier przygodowych, nie mogę nie ulec wrażeniu, że „South of Midnight”, już bardzo dobre, zyskałoby tylko na lekkim otwarciu się. Nie chodzi mi tu, broń Boże, o to, że powinna to być gra pokroju „Assassin’s Creeda” – i tak już mamy za dużo pustych, bezdusznych otwartych światów. Nie, wracam tu myślami raczej do pierwszego „Fable”, które zresztą niedawno sobie znowu przeszedłem (jaka to jest króciutka gra!). Myślę, że zdecydowanie brakuje nam dzisiaj tego typu „półotwartych” erpegów z połączonymi ze sobą obszarami, które można swobodnie eksplorować.Dlaczego wspominam o tym akurat przy omawianiu „South of Midnight”? Ano dlatego, że myślę, że ta akurat gra bardzo by zyskała na zmianie gatunku, co, zresztą, myślę, nie byłoby tu wcale tak trudno zrobić. Jest to opowieść o eksploracji, o zagłębianiu się coraz dalej w uprzednio nam nieznany świat fantastycznych podań i barwnego folkloru. Podczas gdy w tej liniowej opowieści skaczemy od lokacji do lokacji bez większego ładu i składu, w pogoni za zaginioną mamą naszej protagonistki, półotwarty erpeg dałby nam zasmakować raczej koherentnego, wciągającego świata przedstawionego. Brakuje mi tu zwłaszcza ciekawych wątków pobocznych, drobnych ciekawostek, z którymi moglibyśmy się zaznajomić na marginesie naszej głównej przygody.No ale trzeba oceniać to, co się ma przed sobą, a nie to, co się sobie wymarzyło. A to realne, istniejące faktycznie „South of Midnight” też ma całą masę zalet. Gra jest nieprzeciętnie piękna, a na dodatek uzupełniona nie tylko mistrzowskim aktorstwem głosowym, ale także świetną muzyką, gdzie od czasu do czasu pojawiają się piosenki ze śpiewanym tekstem odzwierciedlającym wydarzenia w grze. Genialny to zabieg, i zresztą myślę, że całkiem odważny, zważywszy na to, jak rzadko mamy w grach do czynienia z muzyką ze śpiewanym tekstem akompaniującą rozgrywce (na myśl przychodzi mi chyba tylko „NieR: Automata”, no i ta jedna sekwencja w „Control”).Gra jest, niestety, raczej krótka, mi udało się ją ukończyć w jakieś szesnaście godzin. Aż chciałoby się nieco więcej.

Niedawno ukończyłem Clair Obscure Expedition 33 i chciałem teraz zagrać w coś prostszego, i mniej przytłaczającego. Przypomniałem sobie, że jakiś czas temu czytałem o SoM, a że Game Pass kończył mi się za tydzień (wykupiłem go głównie dla Clair Obscure) to uznałem, że to idealna gra do przejścia w tym czasie. I dobrze zrobiłem:Zalety:- Ładna, stylizowana i nieco baśniowa grafika- Klimat i osadzenie gry w południowym stanie USA, a także oparcie jej o kulturę bayou- Piękne, charakterystyczne dla południowych stanów krajobrazy - Całkiem satysfakcjonujące elementy platformowe - przyjemnie się skacze, szybuje itp. - Dobrze dobrane głosy do postaci w grze - Hazel czy Sum naprawdę dają radę i przyjemnie się ich słucha- Bardzo dobra muzyka- Historie, które Hazel poznaje w celu napełnienia butelki, są naprawdę przejmujące - Prosta i liniowa gra bez zbędnych zapychaczy- W sam raz na ogranie w weekend (8-10h grania)- Można zmienić poziom trudności w trakcie gry (choć gra raczej trudna nie jest) Wady:- Bardzo słaba walka - nużąca, denerwująca i irytująca - Bardzo prosta konstrukcja gry potrafi po jakimś czasie stać się powtarzalna (korytarzowa platformówka - arena z wrogami - korytarzowa platformówka itp.)- Niespecjalne zakończenie- Pustawy światPrzyznaję, że przez pierwszą godzinę czy dwie nie byłem jakoś optymistycznie nastawiony do tego tytułu. Wydawał mi się dość prymitywny i drewniany, ale w mocno negatywnym znaczeniu tego określenia. Im dalej jednak grałem, tym bardziej mnie ta gra do siebie przekonywała. Przez wplecioną w nią mechanikę poznawania trudnych historii innych ludzi, kojarzyła mi się z dobrze przeze mnie wspominaną grą Banishers - Ghost of New Eden. Natchnęła mnie wręcz do ukończenia Banishers, czego do tej pory nie zrobiłem, a za co za chwilę się wezmę ;) A wracając do South of Midnight - to dobra, ciepła i sympatyczna gra, którą polecam ograć, zwłaszcza że zajmie Wam to nie więcej niż 2-3 weekendowe wieczory. Jedyne co mnie w niej naprawdę denerwowało to drętwa i irytująca walka. Ale warto się z nią przemęczyć, bo cała reszta jest naprawdę miodna. 8/10

Największe zaskoczenie tego roku. Świetna gra. Oprawa audiowizualna na bardzo wysokim poziomie. Piosenki git, działają tu trochę jak w operze. Rozgrywka raczej dla młodszych graczy ale nic tu nie kuleje totalnie. Raczej małe drewno, ale nie przeszkadza. Warto sprawdzić i pozwiedzać tą grę dość korytarzową ale z ukrytymi miejscami.

10h na Zaawansowanym poziomie trudności KOMPLETNIE niewykorzystany potencjał Niesamowicie słaba i nudna rozgrywka - eksploracja jest nieciekawa, irytująca i niezbyt nagradzająca gracza. Walka przez cała grę wygląda tak samo, jest piekielnie nudna i lepiej było by bez niej. Jedynie walki z bossami ciekawsze Przepiękna grafika i modele, śliczne widoczki Muzyka i przede wszystkim piosenki to ARCYDZIEŁO Genialny klimat ameryki południowej - postaci, legendy i znowu muzyka robią mega robotę Fabuła posysa - wydaje się ok, ale wszystko pojawia się i znika zbyt szybko. Za to świetne mini-historie

Jeśli chodzi o tego typu gry takie mniejsze, segmenty AA, to nie będę pisał o poszczególnych rzeczach osobno, zrobię jedno wielkie podsumowanie, bo uważam, że rzeczy, które są w tej grze nie są na tyle rozbudowane, żeby pisać o nich osobno, więc lecimy, zacznijmy od fabuły i postaci....albo dobra walić to, jednak zrobię osobne akapity xD.Fabuła, postacie, klimat: Powiem tak fabuła jest bardzo przyjemna, dawkowana w odpowiedni sposób i opowiadana tak, że aż chcę się iść dalej i zobaczyć co będzie, nawet jak był jeden moment, gdzie myślałem, że to już koniec co ostatecznie było zmyłką to dalej mnie ciekawiło jak to się rozwinie w kolejnych rozdziałach, tutaj postaram się bez spoilerów, ale naprawdę fabuła bardzo dobrze napisana, można się wczuć w opowieść, postacie napisane bardzo dobrze, każda ma swój charakter i napisana jest też odpowiednio, najbardziej podobał mi się sum(Grzanek też świetny), klimacik niesamowity i mega przyjemny, oderwać się nie da, a sam soundtrack jeden z najlepszych jakie słyszałem, jak na tego typu grę to jestem mega zaskoczony, nie da się nic powiedzieć złego o tych 3 rzeczach, to jest zrobione po prostu idealnie i perfekcyjnie i te 3 rzeczy to zdecydowanie najmocniejsze punkty tej gry.Mechaniki gry: Nie jest to nic skomplikowanego, mamy bardzo fajne umiejętności, które ulepszamy zbierając no zapomniałem jak to się nazywało, ale po prostu walutę do ulepszania, która jest rozsiana w różnych zakamarkach rozdziałów, do znalezienia jest mega prosta, ja nawet nie starając się to pod koniec gry miałem wszystkie umiejętności ulepszone na maxa, czy są pomysłowe te umiejętności? Jakby każda jest fajnie zrobiona, ale efekty tych umiejętności można widzieć w niejednej grze od takie przyciągnięcie, odepchnięcie, wybuch obszarowy i przejęcie kontroli nad przeciwnikiem, tak można nazwać te umiejętności, ale tak jak mówię przyjemnie zrobione i dobrze, notatki też fajne do zbierania, nie udało mi się zebrać wszystkich, ale zdecydowaną większość się udało, historie poboczne też bardzo dobrze napisane, ogólnie korytarzowa gra, nie męczy, można pograć np. 1h czy coś odłożyć i znowu wrócić za 30 minut, nawet krótkie sesje z tą grą są spoko i to chyba tyle jeśli chodzi o mechaniki, trochę elementów zręcznościowych, ale nie są to jakieś mega wymagające elementy, a też fajne urozmaicenie, dla mnie wszystko zagrało, podobała mi się walka, eksploracja, elementy zręcznościowe no po prostu jestem usatysfakcjonowany.Grafika i animację: Kolejna rzecz, którą ta gra robi świetnie, grafika i animację są tutaj piękne, dodają do klimatu i oddają ducha gry, stylistyka taka nie wiem nawet jak ją nazwać taka kreskówkowo-komiksowa? Takie coś mi się rzuca jak patrzyłem na tę grę, a może taka rysowana po prostu? Nie wiem, ciężko mi to nazwać, ale to jest coś w tym stylu, mega dobrze to zagrało z całą otoczką i klimatem, więc brawa dla studia!Optymalizacja: Na RTX 3070 Ti oraz Ryzen 7 7700 działało git nie było ścinek, spadków fps'ów no ogólnie było dobrze.No i chyba tyle, więc dlaczego tylko 7? Bo poza fabułą, która się wybija trochę ponad resztę to gra nie robi tak naprawdę nic innowacyjnego, mega przyjemna gra, w takim baśniowym świecie, która jest zrobiona bardzo dobrze ze znanych już schematów jeśli chodzi o mechaniki, uważam, że potencjał był o wiele większy, ale i tak został bardzo dobrze wykorzystany, a 7/10 to moim zdaniem dobra ocena dla tej gry, takie 7-7,5/10 zależy kto jak da, 9-10 to na pewno nie jest, ale poniżej 7 też nie jak dla mnie, naciąganą 8 jeszcze jestem w stanie zrozumieć, ale bawiłem się przednio w tej grze naprawdę.

Całkiem sympatyczna platformówka, której niestety największym problemem jest ciągłe przypominanie nam jakże okropny jest biały człowiek. Rewelacyjna muzyka, przeciętny level design (poza rozdziałem 12, który był absolutnie genialnie zaprojektowany), nudna walka). Fajne zastosowanie efektu poklatkowego, choć w trakcie gry mi trochę przeszkadzał, więc go wyłączyłem (zostawał tylko w cutscenach)

Całkiem niezła platformówka z elementami walki na,,arenie''.Niby monotonna,ale ma ciekawe lokacje oraz niezłą oprawę audiowizualną. Czuć tu klimat Luizjany.

Początkowo nie leżała mi walka, ale z czasem przestała mi przeszkadzać. Całościowo bardzo ciekawy tytuł z niezwykle intrygującym światem.

Średnia gra, nie ma złych elementów, ale wiele średnich, które już gdzieś były zrobione lepiej. Największym plusem jest oprawa graficzna, która prezentuje się naprawdę pięknie, a jednocześnie działa przyzwoicie i ścieżka dźwiękowa. Historia na początku wciąga ale pod koniec zaczyna nużyć

Piękne widoki, świetna muzyka i ciekawa fabuła. Bardzo solidna gra, polecam!

Świetna gra jak i historię w niej zawarte.Jedyny minus to taki że trochę za krótka :)

"South of Midnight" to gra, która bezpiecznie stąpa po sprawdzonych mechanikach, ale niestety nie wnosi nic świeżego do gatunku. Rozgrywka jest poprawna, lecz brakuje jej głębi, przez co sprawia wrażenie, jakby pewne rozwiązania zostały zastosowane tylko dlatego, że powinny się tam znaleźć. Fabuła nie angażuje, nie wzbudza większych emocji i nie pozostawia trwałego śladu w pamięci gracza. Na plus zasługują jednak warstwa muzyczna oraz styl artystyczny, które nadają grze wyjątkowy klimat. To solidna, ale przeciętna produkcja, której trudno odmówić jakości wykonania, lecz równie trudno się w nią