Pragmata

Wypuszczanie nowej wysokobudżetowej marki w samym sercu branżowego kryzysu to dla większości firm szaleństwo, ale dla Capcomu to po prostu trzymanie się zwycięskiego kursu. Pragmata udowadnia, że nie jest on błędny.

Dobra gra z oryginalnym i przyjemnym systemem walki. Historia jest spoko (wystarczy słuchać dialogów to nawet się dowiemy dlaczego Diana chodzi boso i ma kurtkę Najmana), grafika ładna, a RE engine nie powoduje obrzydliwych artefaktów przy skalowaniu i działa poprawnie. Ciężko mi wymyślić jakieś minusy, bo gra w zasadzie wszystko robi poprawnie - na siłę jakbym miał się uczepić to poziom trudności jest zbyt niski, a z muzyki tylko jeden kawałek "Connection Lost" naprawdę mi się spodobał. Zauważyłem też, że gra może w dwóch, trzech momentach jest dziwnie pocięta i mamy jakieś przeskoki z lokacji do lokacji, tak jakby nie starczyło budżetu albo czasu na dokończenie niektórych etapów gry.A i na PC polecam ogrywać na klawie i myszce -  na padzie musimy wciskać przycisk za każdym razem, gdy chcemy ruszyć się o jedno pole, a myszką hakować możemy w ułamek sekundy

Przyjemna, nie rozciągnięta na siłę gra. Muzyka, grafika na bardzo duży plus. Historia bez fajerwerków ale przyjemna.

Już od pierwszych zapowiedzi Pragmata budziła ciekawość – zwiastun, futurystyczna sceneria i wyraźnie emocjonalny bardzo dobrze znany ton (dojrzałemgo mężczyzny opiekującego się młodą dziewczynką) sugerowały coś więcej niż tylko kolejną strzelankę science fiction. Najnowsza produkcja od Capcom to próba połączenia widowiskowej akcji z kameralną historią o relacji człowieka i maszyny.Akcja gry przenosi nas na opuszczoną stację księżycową, gdzie wcielamy się w astronautę współpracującego z tajemniczą dziewczynką-androidem. Ten duet stanowi serce całego doświadczenia – zarówno w warstwie fabularnej, jak i gameplayowej. Twórcy postawili na mechaniki współpracy, które wymagają od gracza jednoczesnego myślenia i refleksu, co daje przyjemne poczucie świeżości.Pod względem wizualnym Pragmata robi ogromne wrażenie. Sterylne, futurystyczne wnętrza kontrastują z poczuciem izolacji i melancholii, a dbałość o detale sprawia, że świat gry wydaje się wiarygodny mimo swojej sci-fi natury. Oprawa dźwiękowa również stoi na wysokim poziomie – subtelna muzyka dobrze podkreśla emocjonalne momenty.Byłem początkowo sceptycznie nastawiony do "hakowania" ale finalnie okazało się, że to całkiem przyjemne gameplayowe doświadczenie, wzbogacające rozgrywkę.Nie obyło się jednak bez problemów. Tempo rozgrywki bywa nierówne, a niektóre sekwencje potrafią wybijać z rytmu przez powtarzalność. Momentami widać też, że gra balansuje między kinematograficzną narracją, a interaktywną zabawą i nie zawsze znajduje idealny środek.Mimo tych niedociągnięć Pragmata pozostaje intrygującym tytułem, który wyróżnia się na tle innych gier akcji. To bardziej refleksyjna podróż niż typowy blockbuster – i właśnie w tym tkwi jej największa siła.Ocena: 8,5/10 – ambitna, momentami nierówna, ale zdecydowanie warta uwagi. Ja ograłem Pragmatę na Switchu 2 i od strony technicznej nie mam jej nic do zarzucenia, bardzo przyjemne doświadczenia i port na pewno warty uwagi.