Harold Halibut

Naszym przewodnikiem po unieruchomionym wehikule jest tytułowy Harold Halibut, sprzątacz i konserwator. Do zwykłych obowiązków Harolda należą prozaiczne zadania, takie jak mycie podłóg czy wymiana mrugających żarówek. Myśli naszego bohatera zaprząta jednak o wiele ważniejsza sprawa: jedna z czołowych naukowców ekspedycji podejrzewa, że może istnieć sposób na ponowne uruchomienie statku i opuszczenie oceanicznej planety. Harold postanawia pomóc jej w realizacji tego celu.

Mechanika

Rozgrywka w grze Harold Halibut nie odbiega znacząco od tego, do czego przyzwyczaiły nas inne gry przygodowe. Obserwując świat z perspektywy bocznej, gracz eksploruje kolejne pomieszczenia zatopionego statku kosmicznego i wchodzi w interakcje z członkami jego załogi. Wśród postaci niezależnych, z jakimi mamy okazję nawiązać dialog, znajdują się zwykli pasażerowie, obsługa statku, a także personel naukowy. Mimo że akcja Harolda toczy się przede wszystkim na pokładzie unieruchomionego okrętu, gra pozwala na wyjście w głębiny obcego oceanu, co możliwe jest dzięki osobliwej łodzi podwodnej o napędzie gąsienicowo-płetwowym.

Kwestie techniczne

Do przygotowania Harolda Halibuta niemieccy deweloperzy wykorzystali popularny silnik Unity 3D. Wszystkie elementy środowiska gry – od małych przedmiotów, takich jak meble i urządzenia, poprzez ciała i ubrania postaci, aż po całe korytarze i pomieszczenia statku kosmicznego – zostały wyrzeźbione, wycięte, pozbijane i pomalowane w warsztacie autorów, a następnie przeniesione do świata wirtualnego przy pomocy techniki fotogrametrii. Przedstawiające bohaterów laleczki zostały ulepione z plastycznej substancji, okalającej metalowe szkielety z poskręcanego drutu. Następnie uszyto dla nich miniaturowe ubranka i buty oraz przyszykowano elementy ekwipunku. Lokacje również wykreowano w rzeczywistości, tworząc coś na kształt miniaturowych planów zdjęciowych, przypominających domki dla lalek. Stworzone modele przeniesiono do przestrzeni cyfrowej przy użyciu oprogramowania fotogrametrycznego RealityCapture.

Na początku produkcji autorzy gry eksperymentowali z technikami animacji poklatkowej. Postacie miały być reprezentowane przez dwuwymiarowe sprite’y, posiadające nagrane cykle ruchów w ośmiu kierunkach. Takie podejście nie pozwoliłoby jednak na swobodne zastosowanie dynamicznego oświetlenia, dynamicznej kamery i innych efektów wizualnych, co ostatecznie przesądziło o konieczności zastosowania fotogrametrii.

Ostatnia aktualizacja opisu: 18 marca 2017