Gris

Per aspera ad astra – tą jedną sentencją można określić grę GRIS. To produkcja życiowa, która w mniejszym lub większym stopniu dotyka wielu ludzi, jest jednocześnie silnie inspirowana dobrze znanym w psychologii modelem Kübler-Ross. Model ten w uproszczony sposób opisuje proces opisuje kilka etapów przeżywania żałoby, ale znajduje zastosowanie także w innych życiowych trudach: rozpadzie związku, trudnościach z odnalezieniem się w pracy lub gdy łajzowaty znajomy nas olewa, gdy potrzebujemy jego obecności, a także wielu innych. Od pierwszych chwil widać wyraźne nastawienie na symbolizm – gra kolorów czy umiejętności bohaterki, które odpowiadają danym emocjom, a do tego bardziej oczywiste zabiegi, jak np. Zaletą, dopełniającą tę drogę, jest oprawa audiowizualna. Muzyka idealnie współgra z wydarzeniami na ekranie, a dźwięki otoczenia łechtają bębenki uszne. Surrealistyczna grafika nie tylko cieszy oko, ale także doskonale wpasowuje się w motyw opowieści.Niestety, gorzej wypada gameplay. Heroina jest ślamazarna – na początku może to nie przeszkadzać, lecz później, przy dłuższych odcinkach, przebieżki zaczynają męczyć. Elementy platformowe są zwyczajnie kiepskie – niewymagające, proste i niedopracowane. Postać czasami przenika przez platformy i spada w otchłań, przez co zmuszeni jesteśmy powtarzać fragmenty poziomów. Liczyłem na pomysłowe zagadki, ale moje oczekiwania zostały zawiedzione – są proste jak drut zrobiony ze złotówki rzuconej pomiędzy dwóch Poznaniaków, kompletnie niesatysfakcjonujące i wywołujące znużenie. Na szczęście produkcja nie należy do najdłuższych tytułów, gdyż można zamknąć ją spokojnie w 5–6 godzin, zbierając wszystkie znajdźki i odkrywając wszelkie tajemnice.

Bardzo ładna, ale dość nudna. Za 6 zł mimo wszystko było warto. Chyba jestem na takie gry zbyt prosty...Przeszedłem na Decku, niestety jest dużo momentów gdzie słabo widać co się dzieje, parę razy utknąłem nie zauważając motylków nad dzbanami.

5h na 100% Cudowne arcydzieło Śliczna grafika z przepięknymi pejzażami, lokacjami i kolorami - ruchome dzieła sztuki. Bardzo dobry motyw z zmieniającym się światem wraz z postępami Równie piękna muzyka która dopełnia doświadczenie i często też wzrusza. Naprawdę świetne kompozycje Zaskakująco dobry gameplay - ciekawe zagadki, zabawa z różnymi elementami - min. grawitacją i fizyką wody. Odblokowywane nowe umiejętności Fabuła ujawnia się dopiero po czasie i wychodzi piękna i wzruszająca opowieść. Czasami gra nieczytelna - nie wiadomo gdzie można a gdzie nie można iść. Trochę za krótka

+++Wspaniały styl audiowizualny, który amplifikuje przekaz fabularny ++Prosty ale przyjemny do śledzenia wątek straty ++Odpowiednie zarządzanie tempem rozgrywki i wprowadzaniem nowych umiejętności ++Główna bohaterka nie wypowiada nawet słowa, ale dobrze przekazuje swoje emocje +Odpowiedni poziom trudności zagadek +Bardzo płynna rozgrywka, ładne animacje +Potrafi wzruszyć --Niepotrzebnie rozbudowana eksploracja i znajdźki -Projekt poziomów zupełnie nie wskazuje, które miejsce powinniśmy odwiedzić -Dość typowy projekt zagadek -Nadmierna prostota gry i fabuły

Platformowy brat bliźniak "Journey", który wie, o co chodzi w gatunku i potrafi przez wizualia przekazać wartościową treść. Ale brakuje tu trochę świeżości.

Mam ogromny żal do twórców że postanowili nie zdradzać fabuły nawet troszeczkę już na samym początku gry, co totalnie zabiło dla mnie cały klimat.Ja wiem że odblokowując jedno z 5 wyzwań można się już bardzo wcześnie domyślić o czym ona jest, ale te wyzwania nie są wcale oczywiste do osiągnięcia, więc w moim przypadku dosłownie 30 sek przed zakończeniem gry nagle mnie oświeciło o co tutaj chodziło. Jest to niesprawiedliwe, bo GRIS to bardzo ładna i przyjemna produkcja, ale robiąc to wszystko co się tutaj robi nie ma żadnego sensu jeśli nie dostajesz nawet namiastki motywacji głównej bohaterki albo nawet drobnego wyjaśnienia fabuły. Dodam też że jeżeli ktoś nigdy nie słyszał

Mam pewien problem z tą produkcją. Myślę, że to bardziej interaktywne doświadczenie i produkcja audio-wizualna, bo jak chodzi o czysty gameplay i zabawę to jest słabą grą. Szkoda, że twórcy nie pokusili się o więcej zagadek i jakiś poziom wyzwania, bo produkcja ma ogromny potencjał. Niektóre elementy zagadkowo-platformowe (jak np. zamrażające nas światło w kryształowej grocie) były niesamowite i szkoda, że wykorzystano je tylko raz. Problem mam też z poruszaniem się samą postacią - jest wolna, przez co gra w kilku momentach strasznie się ciągnie. Nie podobało mi się również liniowe podejście do rozgrywki i blokowanie graczowi dostępu do innych ścieżek i eksplorowania na własną rękę. Przez większość gry poruszamy się jak po sznurku brnąc bezrefleksyjnie przez kolejne etapy. Warte docenienia są obrazy i kadry jakie możemy podziwiać w trakcie rozgrywki. Chyba w życiu nie grałem w nic równie pięknego! Istne dzieło sztuki i jedyny powód dla którego dałem taką a nie inną ocenę. Przesłanie gry, symbolika, gra kolorów oraz zakończenie są świetne i momentami bardzo głębokie. Piękna i chwytająca za serce produkcja, którą ciężko oceniać w kontekście rozrywkowym. Momentami potrafi być bardzo nudna i niepotrzebnie rozwleczona. Trochę ciężko oprzeć się wrażeniu zmarnowania potencjału. Odblokowywanie kolejnych umiejętności aż prosi się o możliwość powrotu do starszych lokacji po ukończeniu gry i trochę dziwi mnie, że nie zdecydowano się na taki ruch. Z drugiej jednak strony rozumiem sens liniowości i pięciu etapów, które musimy przejść jeden po drugim jako kompletną opowieść. Tworzy to pewnego rodzaju akwarelowy poemat wizualny, który próbuje udawać grę, a w rzeczywistości skupia się na psychologii i doświadczeniach osobistych bohaterki. Finalnie było to kilka miło spędzonych godzin i świetnie mieć na półce fizyczne wydanie tej gry (Nintendo Switch). Warto również wspomnieć, że w życiu nie zrobiłem takiej ilości screenshotów w tak krótkiej grze, co tylko potwierdza jak Gris jest piękną i cudowną dla oka produkcją.

Piękna gra indii.