Shadow of the Colossus

Shadow of the Colossus to wzorowy remake. Poprawia te elementy, które zestarzały się w oryginale, jak sterowanie i oprawa wizualna, nie tykając przy tym tego, co ponadczasowe – czyli struktury rozgrywki, fabuły i stylu artystycznego.

Dziś ukończyłem ten kultowy tytuł. Sporo słyszałem o SotC ale nigdy nie grałem ani w wersję z Ps2 ani Ps3, więc oceniam jedynie na podstawie tego remaku.Platforma PlayStation 5 Jailbreak na którym mogłem zagrać w 60fps w trybie kinowym (jakości):Plusy:- piękne odświeżenie wizualne,- historia prosta ale ma swój urok, najwięcej jej w sumie jest na koniec,- niby pusty świat ale jednak widoki potrafią urzekać, ma w sobie urok tajemniczości,- fajnie zaprojektowane kolosy,- walki niemal takie same ale każda ma jakiś delikatnie inny pomysł na siebie.Minusy:- autocentrująca się kamera, jak ktoś uważa że w soulsach kamera się do kitu zapraszam do tej gry,- nasz koń Aro ma piękną animację galopu ale sterowanie to w zasadzie siłowanie się z nim,- trzeci,  najgorszy minus, sterowanie naszym bohaterem podczas wspinaczki na kolosy, poza nimi jest dobrze ale w walce to jest tragedia, miałem ochotę złamać Dualsensa przy finałowej walce bo postać ciągle tylko spadała po tym jak dosłownie robiła na odwrót niż chciałem albo robiłem coś źle albo udarze przejście tego bossa zależy od szczęścia że nasza postać czegoś nie odwali,- hackerski minus: mimo moderskiego patcha 60fps w trybie jakości, zdarza się stuttering i to mimo wyłączenia kstuff.Niezły tytuł i w pełni, rozumiem jego kultowość. Najgorzej że nawet rozumiem wymienione minusy celem najpewniej trzymania się oryginału ale mi na przykład za nic nie będzie się chciało zagrać nigdy ponownie przez użeranie się ze sterowaniem bohaterem gry.Tak czy inaczej, cieszę się że nadrobiłem.

Wiele lat temu przeszedłem Shadow of the Colossus na PS2 i wtedy gra zrobiła na mnie większe wrażenie. Fajnie było wrócić do tego tytułu po tak długim czasie, jednak przed końcem rozgrywki byłem już zmęczony sterowaniem i niektórymi mechanikami i po prostu brnąłem do końca. Ukończenie tego tytułu zajęło mi około 5h.

SotC to skrzyżowanie boss rusha z platformówką. Ale tutaj przestaniesz czuć satysfakcję z pokonywania kolejnych chodzących posągów. Będziesz się czuł, jakby to była praca. Nie zostaniesz nagrodzony niczym, często poczujesz zmęczenie, gniew, frustrację i... smutek. Jest coś w tym, że te monstra przypominają zwierzęta, że ciężko się patrzy na ich śmierć. Jak bezskutecznie próbują cię zrzucić z grzbietu. Jakie są nieporadne w starciu z przeciwnikiem o rozmiarach pchły. To nie jest gra dla każdego. Ale każdy powinien ją doświadczyć na swoich warunkach.

Gra ma fajny pomysł na siebie i gra sie przyjemnie ale sterowanie strasznie drewniane fabuła wciągająca ale jest jej jak na lekarstwo tutaj liczy się walka z colosami co można w sumie się domyślić i są one satysfakcjonujące polecam ograć na promce ja grałem z ps plus i nie żałuję tych kilku godzin spędzonych w grze co oznacza że jest ona dosyć krótka ale to akurat nie wada