Polecamy Recenzje Przed premierą Publicystyka Warto zagrać

Far Cry: New Dawn Recenzja gry

Recenzja gry 14 lutego 2019, 12:00

autor: DM

Strzelam i jeżdżę – wirtualnie i w realu. Później o tym piszę – krytycznie lub z zachwytem.

Recenzja gry Far Cry: New Dawn – farbowana apokalipsa

Różowa apokalipsa w New Dawn okazała się przede wszystkim dalszym ciągiem piątej części serii Far Cry, a nie nową marką, która wstrząsnęłaby nurtem postapo. Tylko, czy Joseph Seed byłby zadowolony z takiego dzieła?

Recenzja powstała na bazie wersji PS4. Dotyczy również wersji PC, XONE

PLUSY:
  1. świetna struktura misji fabularnych z przeróżnymi aktywnościami;
  2. ekspedycje po surowce na wielu nowych, zróżnicowanych graficznie mapach;
  3. bardzo przystępny rozmiar sandboksowych aktywności, nieprzytłaczający swoim ogromem;
  4. filmowe nawiązania i easter eggi;
  5. ciekawe zagadki środowiskowe.
MINUSY:
  1. gra to niezbyt ambitny reskin Far Crya 5 na mniejszą skalę;
  2. niepotrzebna mechanika RPG regulująca moc broni;
  3. sporadyczny efekt „gąbek na pociski” u wrogów;
  4. mocno wyeksponowane mikrotransakcje;
  5. kiepska fabuła: słaby nowy wątek bliźniaczek i jeszcze gorsza kontynuacja losów bohaterów Far Crya 5;
  6. tylko jeden rodzaj zadań podczas ekspedycji.

Far Cry: New Dawn nie jest kolejną pełnoprawną odsłoną serii. To jeszcze nie Far Cry 6, a my z tego powodu nie powinniśmy wrzucać go do jednego worka z kultowymi grami w klimatach postapokaliptycznych. Fallout, Stalker czy nawet Mad Max grają chyba w trochę innej lidze. New Dawn sporo udaje, sporo zapożycza z filmowej klasyki, ale nie robi tego całkiem serio. Apokalipsa jest tutaj taka raczej farbowana – i nie mówię tylko o wszechobecnych różowych elementach świata gry.

Far Cry: New Dawn to bezpośrednie dokończenie Far Crya 5 i tak właśnie powinniśmy go odbierać – jako nową „skórkę” i dodatek do „piątki”. Paradoksalnie jednak dalszy ciąg losów hrabstwa Hope w Montanie i kultu Josepha Seeda mocno rozczarowuje, tak samo zresztą jak i nowy wątek okrutnych bliźniaczek. Czuć, że był to jedynie pretekst do podmiany strojów przeciwników na inne, a nie chęć opowiedzenia ciekawej historii.

W Far Crya: New Dawn nie grało mi się jednak aż tak źle. Dzięki temu, że mapa okazuje się mniejsza i wszelkich aktywności pobocznych jest automatycznie mniej, całość nie przytłacza ogromem. To taki zwarty, kompaktowy sandbox o idealnych rozmiarach, do szybkiego zaliczenia przez weekend lub dłużej – jeśli zechcemy pobawić się w ukończenie go na sto procent. Dodatkowo gra chwilami błyszczy w tych samych momentach co „piątka”, czyli w projektach niektórych misji, urozmaiconych zagadkami i scenami wprost ze znanych filmów. To chyba głównie dla nich warto ponownie odwiedzić Hope County.

Recenzja gry Far Cry: New Dawn – farbowana apokalipsa - ilustracja #1
Po nuklearnej zagładzie życie i codziennie zwyczaje mieszkańców Hope County nie zmieniły się za bardzo. W zasadzie jest tak, jak w Far Crayu 5.
Recenzja gry Far Cry: New Dawn – farbowana apokalipsa - ilustracja #2
Gra nie pozwala zapomnieć o poprzedniej części.

Ubisoftowe kopiuj-wklej

Cała reszta elementów to już niestety taki średniak z ubisoftowego edytora do klepania kolejnych, identycznych gier. Sandbox – jest. Kooperacja – jest. Namiastka fabuły – jest. Znajdźki i crafting – są! Sprzęt o kolorowych levelach rodem z MMO – jest! Zaraz, co? No właśnie… Świetna farcryowa mechanika strzelania doczekała się w New Dawn „ulepszenia” w postaci broni o sile wyrażonej kolorami. Tak jak w niektórych RPG i loot-shooterach: szare to pukawki mizerne, niebieskie – jako takie, fioletowe są solidne, a żółte wypasione. Mechanika z ostatnich „Assassynów”, The Division, a nawet wyścigowego The Crew 2 zawitała i do Far Crya.

Taki sam system kolorów posiadają też paski zdrowia wrogów, więc dopóki mamy przed sobą przeciwników stojących o „kolor niżej” od naszej broni, walka po staremu jest przyjemna i sprawia dużo radości. Jeśli jednak z niebieskim shotgunem natrafimy na – powiedzmy – fioletowego rosomaka, sytuacja zmienia się w typowy FUBAR. Mały futrzak jednym gryzem zabierze nam bowiem pół zdrowia, a sam przyjmie między oczka trzy salwy śrutu i tylko się otrzepie z miną mówiącą: „No dawaj, raptem na tyle cię stać?!”.

W takich momentach przeciwnicy okazują się typowymi gąbkami na pociski, zupełnie niepasującymi do tak klasycznego shootera. Far Cry nagle staje się Destiny! Dookoła fruwają cyferki zadawanych obrażeń, choć i tak nie tworzymy przecież żadnych buildów postaci, nie awansujemy na kolejny level i nie zerkamy na statystyki. Powstała z tego trochę taka niczemu niesłużąca, kolorowa wizualizacja rosnącego poziomu trudności misji. Zamiast jednak zaserwować lepszą sztuczną inteligencję jedynie dopakowano paski zdrowia.

Recenzja gry Far Cry: New Dawn – farbowana apokalipsa - ilustracja #3

„IDĘ PO SARĘ” – SF

Uważni gracze podczas jednej z ekspedycji doświadczą zderzenia z uniwersum Sama Fishera i serii Splinter Cell. Szukając śladów, dowiemy się, co aktualnie porabia Sam Fisher, co stało się z jego bliskimi współpracownikami, a także – jak wyglądał początek nuklearnej zagłady w Stanach Zjednoczonych i na całym świecie. Wisienką na torcie owych poszukiwań będzie kombinezon Sama Fishera z ikonicznymi goglami noktowizyjnymi.

Recenzja gry Far Cry: New Dawn – farbowana apokalipsa - ilustracja #4Recenzja gry Far Cry: New Dawn – farbowana apokalipsa - ilustracja #5

Far Cry 5 kontra Far Cry: New Dawn

Recenzja gry Far Cry: New Dawn – farbowana apokalipsa - ilustracja #6

DRUGA OPINIA

Far Cry: New Dawn nie jest grą złą, nie jest też grą dobrą. Nie wiem, czy w ogóle nazwałbym go grą – to raczej powstały z wyrachowania produkt, stworzony po to, by poodcinać kupony od komercyjnego hitu, jakim okazała się piąta część serii. Trafiały się co prawda momenty, kiedy bawiłem się naprawdę dobrze – wyprawy do odległych zakątków byłych Stanów Zjednoczonych pozwalają na zwiedzenie paru ciekawych lokacji, kilka zadań z wątku głównego ma charakterystyczny klimat, a strzelanie nadal sprawia niemało frajdy. Ale przez kilkanaście godzin spędzonych w postapokaliptycznym Hope County dryfowałem pomiędzy jawą a snem, na autopilocie oswobadzając kolejne posterunki i rozwijając bazę.

Duża w tym „zasługa” nieszczególnie natchnionego scenariusza. O ile Jacob i jego kult z „piątki” posiadali pewien (niewykorzystany w pełni) potencjał, o tyle bliźniaczki Mickey i Lou oraz Highwaymen, czyli zbiry na ich usługach, wyglądają jak marne podróbki band terroryzujących postapokaliptyczną Australię w Mad Maxie. Sama idea nuklearnej zagłady też ma praktycznie żaden wpływ na środowisko. Oprócz wszechobecnych różowych kwiatków oraz oglądanych tu i tam ruin świat w nowym Far Cryu wydaje się niezmieniony. Z kolei jeśli chodzi o rozgrywkę, jedynym efektem wojny atomowej jest przymus wytwarzania sobie broni, zamiast jej kupowania – co nie stanowi najmniejszego problemu, bo użyteczne przedmioty walają się praktycznie wszędzie.

To zabawa, w którą nie sposób się na serio zaangażować, ale też nie sposób postawić jej jakichś naprawdę poważnych zarzutów. Poza scenariuszem i sztuczną inteligencją przeciwników New Dawn to przyzwoita rzemieślnicza robota. Produkcja Ubisoftu prawdopodobnie zapewni sporo uciechy tym, którym ten model rozgrywki nie zdążył przez tych kilka lat zbrzydnąć. Mnie jednak Far Cry w tej przerabianej już parę razy postaci znudził się do tego stopnia, że bez poważniejszych nowości nie wyobrażam sobie wypróbowania pełnoprawnej szóstej części.

OCENA: 6/10

Jakub „Miro” Mirowski

Kolorowy wyścig zbrojeń

Zamiany w mechanice walki można niby wytłumaczyć tym, że w ten sposób powinniśmy bardziej wsiąknąć w postapokaliptyczny crafting, wszechobecne zbieranie złomu oraz używanie przez całą grę bardzo wielu modeli broni (Far Crya 5 przeszedłem prawie całego tylko z jednym shotgunem i pistoletem). Zwierzaki są przecież zmutowane, a świat się zmienił. Trudno nie dostrzec w tym jednak innego, równie istotnego powodu.

Recenzja gry Far Cry: New Dawn – farbowana apokalipsa - ilustracja #7
Karabin o “gorszym” kolorze, niż oznaczenie wroga oznacza długie zbijanie paska zdrowia pana Gąbki. Damage 27 to marny damage.
Recenzja gry Far Cry: New Dawn – farbowana apokalipsa - ilustracja #8
Fabuła ma potencjał, ale głównie niewykorzystany. Wątki są dziurawe i podoklejane na siłę do świetnych misji głównych.

Wiele żółtych, najmocniejszych typów uzbrojenia można bowiem nabyć bez czekania i zbierania surowców na ulepszenia za pomocą waluty premium z mikrotransakcji. Małe zakupy od razu pozwalają na komfortowe granie na wszystkich etapach poziomu trudności. Na szczęście system ten okazuje się jako tako wyważony i nieagresywny. Generalnie nie czujemy się nagabywani na każdym kroku, by się wzmocnić.

Grając we w miarę normalnym tempie i wybierając różnorodne aktywności, awansujemy dość proporcjonalnie do postępów w fabule, a do spotkań z napakowanymi przeciwnikami dochodzi sporadycznie, choć trzeba zaznaczyć, że takowe jednak się zdarzają i mogą mieć wpływ na co bardziej niecierpliwych. Warto również dobrze wybrać podczas tworzenia swojej pierwszej najmocniejszej broni, bo niektóre są mało skuteczne mimo złotej ramki.

Recenzja gry Far Cry: New Dawn – farbowana apokalipsa - ilustracja #9

MIKROTRANSAKCJE KONTRA RNG

W Far Cryu: New Dawn nie znajdziemy lootboksów, ale oprócz broni oraz szybszych i mocniejszych samochodów są też dostępne przedmioty kosmetyczne w formie strojów. Można je kupić za walutę z mikrotransakcji lub liczyć na ich wylosowanie po zakończeniu konkretnego wyzwania, np. po odbiciu posterunku. Do nabycia są również punkty do wymiany na perki postaci oraz surowce do craftingu. Dwie ostatnie kategorie znacznie przyspieszają wzmocnienie naszego bohatera, choć jedyną przewagą może być szybsze ukończenie gry i wyzwań na najwyższym poziomie trudności.

TWOIM ZDANIEM

Czy seria Far Cry potrzebuje zmiany formuły rozgrywki?

Tak, ile można
88,2%
Nie, to wciąż bawi
11,8%
Zobacz inne ankiety
Oceny redaktorów, ekspertów oraz czytelników VIP ?

Saint GutFree Ekspert 16 lutego 2019

(PS4) Nuklearna zagłada nie zmieniła w Hope County praktycznie nic. Postapokaliptyczny Far Cry niesie ze sobą trochę zmutowanych zwierząt, wszechobecne różowe kwiatki oraz kiepskich naśladowców zmotoryzowanych band z Mad Maksa, poza tym to jednak produkcja korzystająca z tego samego schematu, który seria wykorzystuje od 2012 roku. Jest nieco większy nacisk na proste elementy craftingu, aspekt rozwijania i dbania o swoją bazę oraz przyjemne zmiany otoczenia podczas wypraw do takich lokacji jak Wielki Kanion czy Alcatraz. Wszystkie pozostałe elementy New Dawn są jednak niestety skrajnie odtwórcze.

6.0
Recenzja gry Star Wars: Squadrons - VReszcie nowy X-Wing vs. TIE Fighter
Recenzja gry Star Wars: Squadrons - VReszcie nowy X-Wing vs. TIE Fighter

Recenzja gry

Star Wars: Squadrons przypomina, że pokazywanie uniwersum Gwiezdnych wojen z perspektywy pilota myśliwca to strzał w dziesiątkę. Szkoda tylko, że zabrakło nieco rozmachu i epickości.

Recenzja gry Mafia: Definitive Edition – Pan Remake przesyła pozdrowienia
Recenzja gry Mafia: Definitive Edition – Pan Remake przesyła pozdrowienia

Recenzja gry

Edycja ostateczna Mafii wzbudziła wśród fanów wiele emocji, wszak studio znane ze słabej Mafii 3 postanowiło ulepszyć grę, która zyskała status legendy. Efekt końcowy jest więcej niż zadowalający, choć do kilku rzeczy można się przyczepić.

Recenzja Marvel's Avengers – hej, ta gra nie jest zła!
Recenzja Marvel's Avengers – hej, ta gra nie jest zła!

Recenzja gry

Marvel's Avengers to gra usługa, która ma przyjemną kampanią fabularną i obiecujący end game. A że będzie długo wspierana, to jest nadzieja, że twórcy poprawią jej wady i z dobrej zrobią grę świetną.