Polecamy Recenzje Przed premierą Publicystyka Warto zagrać

Horizon: Zero Dawn Recenzja gry

Recenzja gry 20 lutego 2017, 09:01

autor: Przemysław Zamęcki

Gra we wszystko na wszystkim. Fan retro gratów i gier w pudełkach, które namiętnie kolekcjonuje.

Recenzja gry Horizon Zero Dawn – więcej takiego postapo!

Na Horizon Zero Dawn czekaliśmy długo, niecierpliwie chłonąc kolejne materiały graficzne, serwowane przez twórców. Teraz, po kilkudziesięciu godzinach z tytułem, wiemy, że było warto wyglądać tego sandboksowego RPG-a. To kolejny świetny „ex” PlayStation.

Recenzja powstała na bazie wersji PS4.

PLUSY:
  1. przepiękna i szalenie szczegółowa oprawa graficzna;
  2. płynna i przyjemna mechanika walki oraz duży nacisk na skradanie się;
  3. im dłużej się gra, tym bardziej urzeka;
  4. nienachalna i idealnie pasująca muzyka;
  5. całkiem interesująca, pomimo pewnej przewidywalności, fabuła.
MINUSY:
  1. słaby początek gry;
  2. kiepskie dialogi i drewniana mimika, przez co postacie wyglądają jak manekiny;
  3. mało inteligentni przeciwnicy;
  4. drobne błędy.

Ileż razy już to przerabialiśmy? Buntujące się przeciwko swoim twórcom maszyny opanowują świat, doprowadzając do zagłady ludzkości. Dopiero współczesne nam lub nawet przyszłe pokolenia będą w stanie stworzyć prawdziwie niszczycielską realną potęgę sterowaną przez sztuczną inteligencję. To, co dzisiaj zaczyna się jako niewinna zabawa, jutro może skończyć się całkowitą katastrofą – wyzerowaniem cywilizacji. Niemal jak w Terminatorze Jamesa Camerona. Dzieło studia Guerrilla Games podejmuje ten temat, przenosząc nas w odległą przyszłość, w której technologicznie rozwinięte społeczeństwo stanowi dawno zapomnianą przeszłość. Ludzie w Horizon: Zero Dawn to prymitywne istoty żyjące w ciągłym strachu przed maszynami… i przed ludźmi z innych plemion – tu akurat nic się nie zmieniło.

Recenzja gry Horizon Zero Dawn – więcej takiego postapo! - ilustracja #1
Czujki to podstawowa jednostka robotów. Ich pokonanie nie nastręcza wielkich trudności, ale mogą być groźne w większych skupiskach.

W poszukiwaniu tożsamości Aloy

Aloy z plemienia Nora jest wyrzutkiem. Kimś, z kim się nie rozmawia, nie handluje, a wręcz przepędza, rzucając kamieniami. Dziewczyna nie zna swojego pochodzenia, a wychowujący ją Rost – także wyrzutek – nie ma zamiaru dzielić się z nią sekretami. Mimo to jako mentor i trener przygotowuje Aloy do próby mającej przywrócić wkraczającą w dorosłość dziewczynę społeczeństwu. Ograniczona przestrzeń sąsiedztwa rodzinnej wioski młodej kobiety wkrótce zmieni się w wielki świat, istniejący tylko po to, byśmy jako gracze nie nudzili się w trakcie jego eksploracji, podczas której bohaterka pozna swoje dziedzictwo.

Fabuła Horizon: Zero Dawn brzmi sztampowo i raczej nie różni się od dziesiątków podobnych opowieści. Oto postać rzucona przez los w wir wydarzeń odkrywa tajemnicę swojego pochodzenia, zdobywając coraz więcej informacji na temat przeszłości nie tylko swojej, ale także otaczającego ją świata. Niczym Odyseusz przeżywa kolejne przygody, aby w końcu dotrzeć do upragnionego celu podróży. Nie ma co owijać w bawełnę – fabuła gry nie jest specjalnie ambitna. Bywa też przewidywalna. Jednak pomimo licznych mielizn na pewno nie jest nudna.

Co więcej, im bardziej się rozwija, tym ciekawsza się staje. To ważne spostrzeżenie, ponieważ pierwsze dwie, a nawet trzy godziny zabawy w otwartym świecie postapokaliptycznej przyszłości okazały się dla mnie niezwykle bolesne. Nudne, przegadane i – szczerze mówiąc – nawet niezbyt przyjemne dla oka.

Recenzja gry Horizon Zero Dawn – więcej takiego postapo! - ilustracja #2

Czy Horizon: Zero Dawn to gra RPG?

Konwersacje z NPC pozwalające wybierać jedną z trzech postaw (siłową, rozumową lub emocjonalną) i mające mniejszy lub większy wpływ na przyszłe wydarzenia, a także trzy drzewka umiejętności, rzemiosło, zarządzanie ekwipunkiem oraz modyfikacje broni i pancerzy – wszystko to cechy charakterystyczne dla gier RPG. Czy zatem Horizon: Zero Dawn może być traktowane jak pełnoprawna gra fabularna? Wszak mamy tu niewiele mniej treści niż w uważanym za erpegowego akcyjniaka Wiedźminie 3. Jeżeli uznamy wymienione wyżej atrybuty za spełniające definicję gatunku, to tak. Dzieło studia Guerrilla Games jest grą RPG. Jeżeli to za mało, warto zauważyć, że to świetna gra akcji z otwartym światem wypełnionym po brzegi atrakcjami.

Słaby początek

Odniosłem wrażenie, jakby wszystkie niedociągnięcia i minusy gry, z których twórcy niewątpliwie zdawali sobie sprawę, z pełną premedytacją trafiły na sam początek zabawy. Lokacja, w której zaczynamy przygodę, nie jest specjalnie ładna, na dodatek wygląda na pustawą. Liniowy charakter pierwszych misji też nie pomaga – wrażenie względnej swobody mija, kiedy co chwilę raczeni jesteśmy przerywnikiem w postaci drętwej rozmowy manekinów, a polskie głosy postaci brzmią tak beznadziejnie beznamiętne, jakby przebywało się na zebraniu koła niezbyt utalentowanych literatów.

Do tego wszystkiego dochodzi nie najlepsze tłumaczenie dialogów, najwyraźniej robione przez kilka osób bez znajomości kontekstu całej rozmowy, przez co trafiają się takie kwiatki (cytuję z pamięci i na pewno niezbyt dokładnie):

– Zejdź w końcu z tego dachu! – wydziera się kobieta do pijanego mężczyzny.

– Nie zejdę z tego dachu! – ripostuje pijak.

Recenzja gry Horizon Zero Dawn – więcej takiego postapo! - ilustracja #3
Jednym z uproszczonych elementów charakterystycznych dla gier RPG jest możliwość podjęcia decyzji mającej wpływ na późniejsze wydarzenia. W Horizon mają one dość ograniczony charakter, jednak trafiają się i takie, które mają bardziej dalekosiężne skutki.
Recenzja gry Horizon Zero Dawn – więcej takiego postapo! - ilustracja #4
Podporządkowywanie sobie niebezpiecznych stworów wymaga ich zdominowania. W ten sposób zyskujemy nie tylko sprzymierzeńców, ale także wierzchowce.

Po kilkudziesięciu minutach dałem sobie spokój z dubbingiem i ustawiłem w grze język angielski z polskimi napisami. Szkoda, że obcojęzyczni aktorzy też niespecjalnie się popisali – z kilkoma wyjątkami – ale już do końca zabawy nie ryzykowałem ponownej zmiany.

Właśnie, dialogi. Jak wspomniałem, na początku gry zdarzają się wyjątkowo nieciekawe pogawędki, ale jeszcze bardziej rażą modele postaci. Są pięknie wykonane, z teksturami ostrymi jak żyleta, ale zachowują się, niestety, jak manekiny. Sztywne ruchy i dziwaczna mimika (przez długi czas miałem wrażenie, że postacie przemawiają brwiami – tak śmiesznie nimi ruszały w trakcie konwersacji), oczy o pustym spojrzeniu. Nie wygląda to dobrze. Sama prezentacja rozmów też nie powala. Kamera po prostu na zmianę pokazuje interlokutorów – zupełnie tak, jakby twórcom zabrakło czasu na lepsze wyreżyserowanie tego elementu gry. Dziwne, bo na tym tle świetnie wypadają wszelkie cut-scenki.

Oceny redaktorów, ekspertów oraz czytelników VIP ?

WildCamel Ekspert 3 marca 2017

(PS4) ...dawno żaden sandboks mnie tak nie wciągnął. Tak, tak – historia jest przeciętna, a dialogi bywają drętwe, ale nie o to w Horizon Zero Dawn chodzi. Fenomenalna oprawa, świetny pomysł na świat i dopracowany system walki, powodują, że z przyjemnością brnąłem dalej i dalej, poznając tajemnice ludzi i maszyn. Końcówka może lekko nużyła, ale gra jako całość – bardzo dobra.

8.5

AraszTVGRY Ekspert 22 lutego 2017

(PS4) W Horizon: Zero Dawn grało mi się naprawdę dobrze, a miejscami wręcz świetnie. Wszystko dzięki pięknemu światu, sympatycznej bohaterce, prostej, ale fajnie przedstawionej historii, a przede wszystkim dzięki rewelacyjnym starciom z mechanicznymi potworami. Bez wątpienia przygody Aloy potrafią wciągnąć. Największym problemem, moim zdaniem, jest wtórność rozwiązań oraz masa zapożyczeń przez co gra miejscami traci na unikatowej tożsamości. Mimo wszystko zdecydowanie warto się z nią zapoznać.

8.0

U.V. Impaler Ekspert 21 lutego 2017

(PS4) Zaskakujący dobry sandboks od zespołu, który dotąd kojarzony był głównie z FPS-ami. Przemyślana rozgrywka nie nudzi się nawet po kilkudziesięciu godzinach, a różnorodny garnitur maszyn sprawia, że eksploracja świata potrafi być wyzwaniem do samego końca. Minusem z pewnością jest bardzo słaba polska wersja językowa, a także konstrukcja dialogów, w których niektóre wypowiedzi po prostu nie pasują do siebie. Liczyłem też mocniej na fabułę, ta okazał się zbyt przewidywalna. Mimo tych wad Horizon stanowi udany miks rozwiązań z Far Cry: Primal, nowych odsłon serii Tomb Raider, a nawet Wiedźmina 3.

8.0

kr3sh VIP 22 lutego 2019

(PS4) Doskonała grafika i wciągający i piękny świat.Doskonale się przy niej bawiłem. A w dodatku to wszystko okraszone jest doskonałą muzyką.

10
Recenzja Ghost of Tsushima – wspaniałe pożegnanie PS4
Recenzja Ghost of Tsushima – wspaniałe pożegnanie PS4

Recenzja gry

Ghost of Tsushima to pożegnanie Sony z Play Station 4 w naprawdę wielkim stylu. Tę przygodową grę akcji przesycono orientalnym klimatem i wypełniono interesującą zawartością.

Recenzja The Last of Us 2 – gry, która podpali świat
Recenzja The Last of Us 2 – gry, która podpali świat

Recenzja gry

Na The Last of Us: Part II czekaliśmy jak na zbawienie. I wiecie co? To murowany kandydat do tytułu gry roku 2020 – i nawet Cyberpunkowi 2077 będzie ciężko przebić nowe dzieło Naughty Dog.

Recenzja gry Valorant – świetny zlepek sprawdzonych pomysłów
Recenzja gry Valorant – świetny zlepek sprawdzonych pomysłów

Recenzja gry

Riot Games zebrało pomysły już dawno obecne na rynku i stworzył strzelankę niczym Frankenstein swojego potwora. Wyszło im jednak trochę lepiej.