nicosław

Darek1785 Przecież wiadomo, że Bjoern po serii Gothic rządził tym studiem i te Riseny oraz Elexy to jego pomysły. Trudno kogoś innego posądzać o upadek Piranhii, skoro inni weterani stopniowo się zawijali, a poziom gier tylko spadał, bo Bjoern musiał realizować swoje fantazje o piratach albo wybitnie nienatchniony amalgamat fantasy, s-f i postapo.

abesnai Victor Vran nie jest klasycznym h&s. To gatunek sprzedawany jak coś, czym jest Victor Vran, czyli radosną siekanką potworów, ale w rzeczywistości jest to zabawa w pompowanie statystyk postaci, a walka może być nawet tak prostacka jak w Diablo.

Anni1993 Powód jest prosty - ktoś przechwycił prawa do marki Disciples, leżało to, kurzyło się, aż postanowiono zmonetyzować szczątki serii, która jakichś tam fanów do dzisiaj ma. Znaleźli chałturników do wykonania kolejnej części, nawet nie wymagali od nich kumania, o co w tym Disciples chodzi. Ważniejsze było, żeby gra była multiplatformowa, czyli w praktyce ukonsolowiona, bo te platformy są bardziej ograniczone i to one wyznaczają standard. Na poziomie koncepcji wywalono więc całą bazę, czyli bycie strategiczną grą turową, bo na konsole to za wiele. W kwestii narracji fabularnej też się nie popisali, chyba nawet nie starali się podjąć rękawicy, z góry zakładając, że to ma być gra dla "modern audience", a nie jakieś tam europocentryczne wymysły mocno czerpiące z mitologii i tradycji, która może wykraczać poza zakres kompetencji kulturowych nowoczesnego audytorium. I tak powstał ten kloc, używający starą markę jako tani marketing.

Oolepec Przede wszystkim Unreal nie jest jakimś cudem i zbawieniem od każdego problemu. Fajnie, że ma high-endowe możliwości renderowania, wygląda świetnie w zaaranżowanych demach, ale gry z otwartym, dynamicznym światem to coś więcej niż renderowanie ograniczonych lokacji. Nawet CDProjekt Red wszedł w Unreal z założeniem, że będą przerabiać silnik we współpracy z Epikiem.

Nie wiem, jak można nazwać Heroes 4 inną grą. Większe różnice widać między wszystkimi częściami Wiedźmina, a nikomu nie przyszłoby przez myśl podważać tego, że to jedna i ta sama seria, która przechodzi swoją ewolucję. Heroes 4 to w 90% kopia Heroes 3, a 10% to albo konieczne usprawnienia (wywalenie ulepszeń jednostek, karawany, poprawki systemu magii), albo zmiany, których gra potrzebowała (zwiększenie roli bohaterów, którzy nie są już tylko do pasywnego boostowania statystyk jednostek i czarowania).

Ulepszanie jednostek jest po to, żeby cię wkurzyć, że nie możesz dołączyć napotkanego oddziału jednostek, bo ich poziom ulepszenia się nie zgadza. A tak na serio, to jest archaizm odziedziczony z serii Might&Magic, gdzie potwory występowały w wersji podstawowej i elitarnej, więc przekopiowując te same stwory do Herosów, ktoś wpad na pomysł, że też powinny być dwie wersje stworów. Sensu to wiele nie miało, ale widać, że graczom się spodobało i dopaminka z ulepszenia jednostki okazała się nieodzowna.

Neverwinter Nights rozczarowaniem? W jakim sensie? Gameplayowo to najlepsze, co powstało na systemie D&D. Komercyjnie chyba też im pykło, skoro wyszły dwa oficjalne dodatki - i oczywiście niezliczona liczba fanowskich przygód.

Hmm... może dlatego, że Heroes to spin-off taktyczno-turowych RPG z serii Might&Magic?

adikos007 Absurdalnym jest twierdzić, że Herosi 4 powinni być osobną marką. Przecież to gra co do istoty w pełni zgodna z poprzednimi odsłonami, inna jedynie w szczegółach. Podobną, albo nawet większą reformację przeszła seria Might&Magic poczynając od szóstej części - przejście na silnik 3D, wprowadzenie czasu rzeczywistego, mniejsza drużyna. Ale mimo to były to oldschoolowe dungeon clawlery i nikomu nie przyszło do głowy upierać się, że to nowa seria.

I tak, jest pewien problem z tworzeniem nowych marek - marketing. Każdą markę trzeba wypromować, a takie skoki w bok jak Tyranny czy Planescape: Torment okazują się często finansowymi niepowodzeniami, mimo jakości samych tytułów. Nie można sobie bezkarnie mnożyć marek i serii.

I trzecia, ostatnia rzecz - zmiany są dobre. Nawet jeśli przyjąć, że Heroes 3 osiągnęło doskonałość, do dalsze kopiowanie produktu z kosmetycznymi zmianami jest bez sensu, bo po co nam coś, co już mamy? Lepiej więc spróbować zaproponować coś możne nawet gorszego, ale świeżego, niż dokonywać autoplagiatu.

Faktycznie, Skyrim to szczyt ludzkiej wyobraźni, bo twórcy wyobrazili sobie, że te same klepane na okrągło nieudolne popłuczyny po Tolkienie można zmodyfikować - mianowicie nie umieszczać w grze krasnoludków, tylko zrobić z nich wymarłą rasę. Cóż za innowacyjny pomysł!

Ja wiem, że czas szybko leci i można się poślizgnąć przy jego szacowaniu, ale ta gra wyszła w pełnej wersji w 2013 roku

W ogóle nie kumasz kwestii balansu. Balans nie polega na tym, że wszystko jest jednakowo silne. Balans polega na tym, że nawet jeśli coś jest silniejsze, a coś słabsze, to słabsze rzeczy i tak opłaca się czasem wybierać, w zależności od sytuacji - dzięki temu wybory w grach nie degradują się do każdorazowego wyboru tego, co zawsze lepsze.

Gdy więc silniejsze stwory są łatwo dostępne, to następuje zaburzenie balansu, bo nigdy nie będzie się opłacać unikać ich rushowania. Jest to oczywisty, obiektywny błąd gry, i pseudomądrości o tym, że "przecież tego nie da się zbalansować" nic tu nie zmieniają.

Nie wiem, czy zdajecie sobie sprawę, ale to nagminne wspominanie o jednym streamerze tylko udowadnia tylko to, jak głęboko on was traumatyzuje, co z punktu widzenia postronnego obserwatora składnia do myślenia, że to tamten ma rację, a was z tego powodu boli.

Najbliżej będzie Empires: Dawn of the Modern World oraz Rise of Nations. Age of Empires też ma przechodzenie w różne epoki, ale tylko w ramach jakiegoś okresu historii, np. AoE 2 tylko w obrębie średniowiecza.

I co takiego dobrego wypuścił Bioware w ciągu tych 10 lat, żeby przypinać sobie za to ordery?

Kogo obwiniać, jak nie reżysera gry, gdy produkt jako całość nie daje rady i nie ma w sobie nic wartościowego? To kto jest odpowiedzialny?

Kwisatz_Haderach

Pomijajac juz rynsztokowy ton wypowiedzi i idiotyczny elityzm, to stwierdzenie ze to generyczne cos na tych screenach, ma wiecej stylu niz 30 lat ikonicznego stylu wypracowanego przez Blizzard...

Jeśli już jesteśmy przy idiotyzmie - dokładnie to przy wnioskach z pupy - to pragnę zauważyć, że Olden Era nie ma stylu Blizzarda. On czerpie z tego stylu, jak i kilku innych, ale nie tworzy spójnej wizji - więc nie ma stylu.
Gry Blizzarda natomiast mają swój styl. To że jest to styl pt. "styl Warhammera, ale dla dzieci", oraz że każdy szanujący się elitysta z poczuciem wyzszości, czuje wobec i tej infantylizacji pogardę, to inna sprawa.

Kwisatz_Haderach

Tutaj z kolei mamy przykład, gdy Bizzard próbuje nadać swojej grafice jakiś styl, ale zamiast doboru palety barw, z pasującą do siebie tonacją (to co ty nazywasz "saturation -25%"), mamy monochromatyzm, zabieg mniej-więcej tak finezyjny jak pokazanie w amerykańskim filmie Meksyku w żółtym filtrze. Zamiast pomidora w kolorze czerwieni o odpowiedniej, pasujacej do reszty tonacji, mamy pomidora turkusowego. Cóż za styl!

Juz nawet nie bede sie pastwil nad tym jak super spojne sa ekrany miast i to jak wyglada gameplay, bo tak bardzo stworzyli styl i dusze, ze wyglada to jak dwie rozne gry.

Ekran miast wygląda bardzo źle. Nawet nie pasuje do całej reszty i jedyne, czym przewyższa odpowiednik Olden Ery to to, że nie wygląda jak kolaż losowych grafik.
Pola bitew zaś wyglądają w porządku, tak jak napisałem, ręcznie rysowane tła dobrze imitują malarstwo. Gorzej z jednostkami. Po koślawym piechurze z tarczą widać, że będzie to wykonane w drętwej animacji szkieletowej 2D i w ruchu będzię gorzej niż na screenach.
I mimo tych wszystkich wad, wciąż wygląda to lepiej niż Olden Era, gdzie znalezienie pozytywów graniczy z cudem.

grabeck666

Akurat o to nie trudno w dzisiejszych czasach, żeby coś wyglądało gorzej niż Heroes 3. Ogólnie oprawa fantasty zaliczyła spory upadek i ciągle spada, zwłaszcza po sukcesie ohydnego World of Warcraft, który upupił cały nurt. Gdybym zobaczył więc w dzisiejszych czasach coś, co wygląda na poziomie Heroes 3 czy Disciples 2, byłbym zszokowany.

Nie zmienia to faktu, że ta produkcja przynajmniej zachowuje minimum dobrego smaku i nie próbuje być bazarową pstrokacizną. A to już stawia ją wyżej niż większość obecnych produkcji fantasy.

Jeśli zaś chodzi o czytelność, to jest to problem gier strategicznych od dawna. Tutaj jedyną przewagą nad Olden Erą jest to, że choć różnym elementom trzeba się przyjrzeć, żeby je odróżnić, to przynajmniej po przyjżeniu się, wiem na co patrzę.

Kwisatz_Haderach

Właśnie odpowiednio ograniczona, "sprana" kolorystyka stanowi element stylu, duszy strony wizualnej każdego produktu. Powiązanie palety barw z emocjami, jakie powoduje, jest dość powszechnym narzędziem artystów.

Natomiast warcraftowa stylistyka, opierająca się na braku określonej palety barw i łącząca pstrokate kolory jak brazylijska fawela jest zabiegiem, któremu trudno przypisać jakąś finezję artystyczną. Opiera się na prymitywnym zwracaniu uwagi na krzykliwe kolory, chętnie wykorzystywane przez marketingowców w projektowanych opakowaniach produktów lub w artykułach dla dzieci, natomiast bez aspiracji artystycznych.

I taka jest Olden Era. To popłuczyny po Warcrafcie, które są popłuczynami po Warhammerze, połączone z LOL-em i halucynacjami generatywnego AI (ewentualnie kompletnego beztalencia grafików) tworzących potrety bohaterów. Nazwać to stylem graficznym, to jak nazwać stylem ubioru dobranie losowych ubrań z lumpeksu.

I nie, nie twierdzę, że to wygląda na poziomie Heroes 3. Tylko rzecz w tym, że tezę o imitacji Heroes 3 podałeś ty sam. Dla mnie to inna gra z kompletnie inną oprawą, nawet technika wykonania się nie zgadza. Zresztą dokładnie to samo dotyczy Olden Ery, tylko że jej twórcy bredzą coś, że... wzorują się wizualnie na poprzednich częściach.

Tak, łatwiej wyznaczyć zasięg ruchu na mapie heksowej. Dlatego pola bitew w Heroes 3 są rozgrywane na siatce heksowej. Ale na mapie strategicznej mechanika ruchu jest już na tyle matematycznie skomplikowana, a jednocześnie na tyle rzadko znaczenie ma dokładny zasięg ruchu, że zmiana kwadratów na heksy nic tu nie zmienia, bo nikt nie liczy w pamięci zasięgu ruchu. Problemy z heksami jest zaś wtedy, gdy trzeba wyznaczyć prostopadłe struktury na mapie, takie jak drogi czy mury.

Kwisatz_Haderach

To zabawnie, zważywszy, że Plemiona miała prerenderowaną grafikę, a tutaj mamy w dużej mierze ręcznie rysowaną. Co zresztą stawia pod znakiem "XD" sugestię, że mamy do czynienia z imitacją Heroes 3 i brakiem własnego stylu.

Jestem natomiast ciekawy, jak scharakteryzujesz styl Olden Ery.

I jaki zysk z tej heksowej mapy ma płynąć?

Wygląda dużo spójniej niż Olden Era. Poza dość obrzydliwym ekranem miasta grafika skutecznie imituje styl klasycznego malarstwa. Tymczasem Olden Era nie reprezentuje żadnego stylu i nikt bez podpisu nie odróżniłby jej od masowo produkowanych gier mobilnych.

czopor

Kolejny odklejeniec, który w każdej grze wpychałby kobiety, nawet jeśli zaburza to jakiekolwiek resztki powagi tytułu.

Faktycznie, trzeba być sekciarzem, żeby być zadowolonym z tego, że gra jest dobrze zrobiona i nie ma exploitów.

Błagam, dajmy już temu spokój. Pan Bjorn miał już ku temu okazje i więcej narzędzi, niż takiemu beztalenciu się należy.

Drenz

Pankratz chyba nie zdaje sobie sprawy, ja wielu ludzi będzie teraz krytycznie patrzeć na to, co wytworzy w swoim warsztacie. Po upadku Piranii fani chcą wiedzieć, czyja to wina. Mimo że wiemy, że to wina Bjorna, to gdyby wypuścił teraz jakiegoś kreatywnego indyka, mógłby rozmyć odpowiedzialność; zasugerować, że to Piranie jako całość były już niezdolne do wytworzenia czegoś świeżego i tylko hamowały jego talent. Szczerze mówiąc, byłem przekonany, że taką próbę podejmie i może nawet urodzi się z tego coś ciekawego. Tymczasem wszystko zdaje się zmierzać do nieuchronnej katastrofy, niczym w greckiej tragedii.

Patrząc po opisie cech gry, to pomysł jest taki: zróbmy najbardziej generyczny dungeon crawler w historii gatunku, potem znajdźmy ludzi oskarżających nas o to, że gra została w pełni zrobiona przez ChatGPT, wygrajmy z nimi proces sądowy i wydójmy odszkodowanie.

Przecież Risen też był niedorobiony w ostatnich aktach, jakby w naprędce dokończony.

Ostatnie gry Piranii były ciągnięte w dół tym, że ludzie ci byli zupełnie niekreatywni. Pierwszego Gothica nie wymyślili ludzie z Piranii, tylko amatorzy robiący swój projekt z pasji. Piranie przejęły w pełni stery marki od Gothica 2 i już wtedy zaczęły tworzyć szajs - zamiast rozwinięcia intrygującego, oryginalnego uniwersum, dostaliśmy klepawą historię o biciu smoków, walce dobra ze złem i jakieś stęki o walce bogów.

Oczekiwanie, że Bjorn zrobi coś dobrego jest przesadnym optymizmem. Ten gość potrafił utopić studio, które miało fanatyczny wręcz i liczny (mimo lokalności jego występowania) fanbase. Ja do dzisiaj nie rozumiem, jak to jest możliwe, żeby być aż tak bardzo bezpłodnym i nie potrafić przetworzyć w kreatywny sposób wzorca, który miał przed nosem.

Hawajczyk

nie mam zielonego pojęcia, jak miałby funkcjonować świat, było nie było, GRY KOMPUTEROWEJ, a nie jakiegoś wirtualnego odwzorowania czasu rzeczywistego.

To dość proste. Wyobraź sobie, że tak jak każdy quest w grze może potencjalnie skończyć się dobrze czy źle, tak każdy quest kończy się automatycznie źle, jeśli gracz nie podejmie go w odpowiednim czasie gry. Po prostu nie gracz nie zainterweniował tam, gdzie było to konieczne. Wątek główny biegnie więc bez czekania na gracza (nawet, gdy nie ma świadomości, co traci), natomiast im więcej źle zakończonych questów, tym gorsze zakończenie - lub w skrajnym przypadku zakończenie to porażka gracza.

A teraz wyobraźmy sobie, że wątek fabularny jest wielowątkowy. Wydarzenia w wątkach mogą przebiegać w tym samym czasie, więc gracz nie jest w stanie wszystkim się zająć. Część rzeczy zawsze zostanie zawalonych przez zaniechanie. Zadaniem gracza jest więc wybierać zadania, ważąc, na czym mu bardziej zależy. Może to być dylemat merytoryczny: co bardziej przybliży gracza do zwycięstwa? Może to być też dylemat moralny: komu pomóc, jeśli wiadomo, że każdemu się nie da?

Czyli w skrócie - fabułka już nie jest tylko przerywnikiem do bicia mobów, ale jest integralną częścią gameplayu i podlega optymalizacji przez gracza.

Persecuted

Bo nierealistycznym jest oczekiwać, że po każdym wykonanym zadaniu (które aktualizuje stan świata i może przekładać się na pojawianie się i znikanie różnych aktywności), gracz będzie przebiegał całą dolinę wzdłuż i wszerz, zbierając wszystkie nowe questy, jakie mogły się pojawić.

Dalej obracasz się wokół idei gry jako lunaparku. Gdy piszę, że gracz będzie miał możliwość eksploracji i dowiadywania się potrzebnych rzeczy, to w twojej głowie już rodzi się sprowadzenie całej rozgrywki na sobie znane koleiny lunaparku, w którym cała zawartość jednak czeka na gracza, a ta zmieniająca się bez jego udziału rzeczywistość gry jest tylko takim drczeniem się i udawaniem, że wcale nie przyszliśmy do lunaparku, a w rzeczywistości oczekujemy, że gracz sprawdzi.

Jeśli model ten faktycznie ma naśladować klasyczne gry RPG, to siłą rzeczy nie tylko dopuszcza, że zawartość gry ominie gracza, ale jest to wręcz nieuniknione. I w najgłębszym sensie pożądane. Tylko w ten sposób gra może dać faktyczne wrażenie, że gracz kreuje swoją ścieżkę, gdy jest ona na swój sposób unikalna. Model lunaparku nie daje i nigdy nie ta takiego wrażenia.

Tutaj, biorąc pod uwagę duże prawdopodobieństwo, że wielu graczy utraci niektóre questy na skutek upływu czasu, musisz ich przygotować jeszcze więcej, np. 50, tylko po to, żeby gracz mógł ukończyć 35 z nich.

Ale tym kosztem gracze otrzymają coś JAKOŚCIOWO lepszego. Gameplay to nie jest coś, co się ocenia długością rozgrywki. To tak jakbyś oceniał jedzenie tylko pod względem dostarczanych kalorii. Jasne, możesz być osobą o niewyrafinowanym guście i zadowalającą się jedzeniem z McDonalda, oczekującą jak najwięcej kalorii w jak najniższej cenie. Natomiast jeśli idziesz do porządnej restauracji, oczekujesz, że twój posiłek będzie może nie najtańszy, może nie napchasz się pod kurek, ale przeżyjesz jakieś doświadczenie, spróbujesz czegoś nowego.
Jeśli ktoś chce gameplay z McDonalda, to istnieje seria Assasin's Creed, można się częstować. A jeśli ktoś chce doświadczyć wolności wyboru, to może czekać na takie danie, jakie być może zaserwuje nam Rebel Wolves.

Nie, to jest myślenie osoby, która wie jak działa i ile kosztuje gamedev. Design, odbierający graczowi content poprzez upływ czasu, oznacza więcej pracy dla developerów, jest ryzykowny (bo większość graczy czegoś takiego nie trawi), a wnosi do gry coś, co doceni ledwie garstka.

Liczby mówią co innego. Czy Detroit się nie przyjął? Sprzedał 10 mln kopii gry. Czy Dark Soulsy z całymi lokacjami ukrytymi za sekretem się nie sprzedają zmieniając całą branżę? Jak dla mnie to gówno-gierki z zaznaczonym całym contentem na mapie przeżywają teraz kryzys i zaliczają wtopę za wtopą.

Nie prawda, sekret nadal jest sekretem i daje tyle samo satysfakcji, niezależnie od tego, czy możesz go odkryć przez całą grę, czy tylko od wtorku do czwartku, w drugim tygodniu czerwca...

Ale ja nie mówię o odkrytym sekrecie. Ja mówię o przyjemności, jaką dają NIEODKRYTE sekrety. O tym że pominięty content też wpływa na przyjemność gry, gdy masz świadomość, że wszystko co znajdujesz, jest faktycznie jakimś osiągnięciem. Sekret, który każdy znajduje, jak w jakims Veilguardzie, nie jest żadnym sekretem i odziera eksploracje z przyjemności.

. Granie z zegarkiem w ręku i w ściśle narzuconej kolejności "bo inaczej nie zdążę ze wszystkim!", jest najczęściej zaprzeczeniem dobrej zabawy i bardziej przypomina pracę.

Jest dokładnie odwrotnie. To właśnie chodzenie po statycznym świecie, w którym wszystko czeka grzecznie na gracza, daje poczucie chodzenia do pracy. Gdy gracz niczego nie traci, niczego nie pomija, przestaje być graczem, a jest czyścicielem mapy. Natomiast napięcie związane z tym, że rzeczy dzieją się poza kontrolą gracza, zmusza go do traktowania fikcji poważnie, do wsiąknięcia w nią. W ten właśnie sposób wysoki poziom imersji osiąga Detroit, gdzie gracz za pierwszym przejściem gry zobaczy może z połowę jego zawartości.

Dialog to zły przykład, bo nad nim masz 100% kontrolę i to ty wybierasz co chcesz powiedzieć i do jakich konsekwencji potencjalnie doprowadzić.

Nie, nie masz. Wybranie opcji dialogowej może prowadzić do kompletnie nieoczekiwanych rezultatów.

Zaprojektowanej prawie 30 lat temu, wedle zupełnie dziś nieaktualnych i nieakceptowalnych przez graczy prawideł designu.

Zabawne, zważywszy że producenci gównogier w modelu lunaparku jak Ubisoft zmierzają raźno w stronę bankructwa, Bioware liże rany bo Veilguardzie, a Wiedźmin 4 spotyka się z chłodniejszym przyjęciem niż The Blood of Dawnwalker od indie developera.
I co do indie developerów, to dzisiaj indie gry osiągają wyższą sprzedaż niż wiele crapów AAA ze statycznym światem. Nie byłbym pewien, czy gdyby Might&Magic 6 nie wyszedł dzisiaj, nie zrobiłby lepszych liczb od nadchodzącego Assasina.

Persecuted

Jest np. jakieś fajne zadanko we wschodniej części doliny, ale dostępne tylko od 21 do 23 marca, a potem znika na zawsze. Akurat nie byłeś w tym rejonie, w tym przedziale czasowym (bo nie miałeś nawet pojęcia o istnieniu tego zadania), więc tracisz je bezpowrotnie...

Witamy w Might&Magic 6, jednej z najlepszych gier cRPG w historii.
Chociaż tam aktywność nie przepadała bezpowrotnie. Mogłeś... przyjść za rok :)

Persecuted

Jak dla mnie sugeruje to mechanikę działającą w klasyczny dla większości gier sposób, czyli dane zdarzenie trzeba najpierw zainicjować ("zobaczyć"), by gra w ogóle zaczęła odliczać czas na jego wykonanie.

Nie zmienia to nijak faktu, że całe wydarzenie może odbyć się bez twojego udziału. I bardzo możliwe, że nawet nie będziesz musiał zobaczyć takiego pożaru, aby się on dokonał. Jeśli wątki są ze sobą tak silnie powiązane i nie istnieją wątki będące całkowicie poboczne, to bardzo możliwe, że takie wstrzymywanie wydarzeń zamrażałoby wątek główny, co kłóci się z ideą aktualizowania się gry, gdy podejmujemy jakieś wydarzenia fabularne. Więc raczej nie, gra nie będzie czekać na gracza.

Takie rozwiązanie byłoby okropne, niejako karząc gracza za nieznajomość świata gry (tzn. tego gdzie, co i kiedy się dzieje).

Gracz ma wolność eksploracji. Według autorów nie kosztuje go to czasu. Skąd pewność, że brak wiedzy gracza nie jest jego winą?

Pozbawianie graczy contentu, to nic innego, jak dokładanie sobie samemu roboty.

To jest właśnie myślenie nowoczesnego game devu. Dlatego potem kończymy w sytuacji, w której każda aktywność jest zaznaczona na mapie, bo jeszcze byś przeoczył i praca deva poszłaby na marnę.
Otóż nie, zrobienie zawartości, której gracz nie zobaczy, nie jest marnotrastwem. Coś takiego to myślenie człowieka, który patrzy na grę jak na lunapark, w którym gracz ma "fajne miejsca do zobaczenia". To nie jest myślenie o interaktywnej rozgrywce, w której gracz ma poczuć, że eksploruję jakąś przestrzeń; sam ją poznaje, sam wytycza sobie drogę. Pozbawia go to radości z odkrycia sekretu, z przeżycia unikalnego względem innych graczy doświadczenia, które jest jego osobistym, do pewnego stopnia niepowtarzalnym, bo nie jest w pełni zaaranżowane przez dewelopera.

Teraz przedstawię taki problem: czy lepszy jest dialog, w którym niezależnie co powiemy, będzie on przebiegał identycznie? Czy lepszy jest może dialog, w którym nasze odpowiedzi mają istotny wpływ na jego przebieg? W pierwszym gracz nie traci nic z zawartości. W drugim zawsze coś go ominie. Który jest więc lepszy?

forzaroma

Podejrzewam, że gra będzie wyraźnie sygnalizować ważne wydarzenia, które mogą nas ominąć.

Wątpię. W ten sposób dalej otrzymujesz system, w którym graczowi - brońcie bogowie! - nie ucieknie zawartość gry, o ile sam tego nie zechce. Niczym by się to nie różniło od każdej innej gierki, jaka teraz obecnie wychodzi.

Masz dobitnie powiedziane w wywiadzie: tak, rzeczy w świecie gry mogą się zdarzyć bez udziału gracza. Jest nawet przemawiający do wyobraźni przykład z pożarem - jeśli go zignorujesz, to po pewnym czasie zastaniesz tylko zgliszcza. I nie, uruchomienie wydarzeń nie wymaga uprzedniego "pomacania" przez gracza czy wiedzy o tym, że coś cię omija - inaczej dalej mielibyśmy do czynienia z lunaparkiem, tyle że niezdarnie udającym, że nim nie jest.

Jeżeli lunapark odbiera ci dostęp do atrakcji tylko dlatego, że nie miałeś w ogóle pojęcia o ich istnieniu, to trudno doszukiwać się w tym wartościowego doświadczenia.

Problemem nie jest to, że robisz zły lunapark ze swojej gry, tylko że robisz z niej lunapark. Że spłycasz grę, najczęściej o dramatycznej, wymagającej działania tematyce, do odhaczania kolejnych "atrakcji" na swojej drodze. Stąd potem rodzą się zabijające napięcie absurdy, w których z jednej strony masz iść ratować świat, z drugiej strony wąchasz każdą ścianę, zanim nie uznasz, że nie ma już żadnego dystraktora i musisz iść dalej z głównym wątkiem.
Jak to powiedział twórca D&D Gary Gygax, "żadna kampania fabularna nie ma sensu bez mierza czasu". Żadne dramatyczne napięcie fabularne nie będzie wiarygodne, jeśli braknie konsekwencji przy jego ignorowaniu.

Widzę, że ludzie dalej nie kminią. Tak, ta mechanika ma popędzać gracza. Tak, jak najbardziej powoduje ona, że coś graczowi przeleci koło nosa - bo ma przelecieć. Masz czuć, że coś tracisz, a nie że jesteś we Wiedźminie 3 czy innym lunaparku u sobie odwiedzasz czekające na ciebie atrakcje.

Jedyne co, to że upływ czasu w grze nie równa się upływowi czasu w rzeczywistości. Jej rytm wyznacza podejmowanie fabularnych aktywności, a nie czas gry jako taki.

Kasrkin

Nie wiem jak Avowed realizję to o czym mówisz, bo jeszcze gra nie wyszła. Jeśli każesz mi tłumaczyć się z poglądów, które nie wyraziłem, to chciałbym tylko zaznaczyć, że dyrektor kreatywny Avowed wypisywał jawnie rasistowskie komentarze. I choć dowodem na przerobienie tej gry na polityczną broszurkę to jeszcze nie jest, bo należy oddzielić dzieło od twórcy, to również mnie zaniepokoiło to, że prominentny twórca gry to jakiś oczadziały polityczny bojówkarz. Czy wydaje ci się kontrowersyjne, że ludzie, w czasach upolitycznienia dzieł kultury, spodziewają się upolitycznienia Avowed po tym, co wyprawa jeden z jego twórców?

Activity

A nie pomyślałeś o tym, że BG3 nie jest uznawane za woke, bo odmienność seksualna postaci nie jest tam ich wiodącą i jedyną cechą? Że postacie nie są pudełkami na kolejne permutacje seksualnych preferencji, jakie chcą nam przedstawić twórcy? Czy kiedykolwiek spróbowałeś pomyśleć, że może twoi przeciwnicy nie są chochołami, które mieszkają w twojej głowie; że nie są ludźmi ziejącymi nienawiścią, gdy zobaczą kogoś o odmiennej orientacji seksualnej. Że są po prostu osobami, którym nie podoba się, że ktoś wciska im swój program polityczny do gardła, zwłaszcza przy okazji zabawy z ulubionym hobby? Pomyślałeś tak kiedyś?

Swoją drogą, po co te niepotrzebne anglicyzmy? Po co "grifter", skoro jest polski odpowiednik - "erudyta"?

Kasrkin

Teoria tak naciągana, że poczułem się jakby, ktoś zaczął kolportować treści z Twittera po internecie
Nie wiem, może coś mnie ominęło, ale BG3 to robota firmy z Holandii, czyli zachodnia firma. Diablo 4 w które Musk teraz pogrywa to też robota zachodniej firmy. Ja tu widzę inną regułę - Musk po prostu szkaluje wrażliwe społecznie treści. Jak każdy szanujący się człowiek.

EG2009_120754240

Faktycznie, platformówka 2D ma niewiele wspólnego z serią.

BigBadSnake

Zróżnicowanie oddziałów mocno ograniczał fakt, że można było wybrać tylko jedną z dróg rozwoju danego typu jednostki. Moim zdaniem to ograniczenie jest niepotrzebne i sztucznie "urozmaica" kompozycję armii. Fajniej byłoby operować całą paletą dostępnych postaci. 8-osobowe armie - tak, ale przy bardziej znaczących bitwach fabularnych czy innym oblężeniu stolicy. Pewną wartością Disciples jest to, że walki były stosunkowo szybkie, co ma duże znaczenie dla gry wieloosobowej, więc duże armie nie są czymś bezkosztowym.

Bardziej przygodowe atrakcje na mapie? Albo gólniej może uprzygodowienie rozgrywki, dodanie wielu czynników losowych, wymuszających improwizację - jestem na tak. Ja w ogóle uważam, że gry strategiczne, zwłaszcza RTS-y, podupadły, bo oferują za bardzo suchą, powtarzalną pod względem opcji rozgrywkę i nie potrafią zaskakiwać gracza w dłuższym terminie. A typowy gracz nie gra w gry dla e-sportowego optymalizowania schematu do granic możliwości, tylko dla ciekawych doświadczeń. Jestem więc otwarty na wplatanie "przygodowych" elementów do gry, a najlepsze wspomnienia z turowych gier strategicznych to dla mnie epickie akcje w Age of Wonders, gdzie jakaś pojedyncza losowa akcja jednostki obracała bieg całej bitwy.

Mam tak samo. Wszystkie trzy gry są dla mnie świetne, ale mają swój pomysł na siebie i błyszczą w różnych miejscach. Dlatego nie przepadam za nazywaniem każdej turowej strategii fantasy "podobnymi do Heroes". Nie, każda ta gra jest unikatowa, łączy je tylko wspólny gatunek.

BigBadSnake

Tutaj oczywiście dróg jest nieskończenie wiele, ale spróbuję zaproponować coś, co minimalnie ingeruje w już istniejące mechaniki.

Dużym problemem w Disciples jest to, że gdy uznamy, że jakaś kompozycja naszej armii jest dobra, trzymamy się jej nawet i całą kampanię. Gra nie zmusza nas nijak do adaptacji, zależy ona bardziej od naszego widzimisię. Stopniowe odblokowywanie w toku kampanii kolejnych tierów jednostek jest tutaj rozwiązaniem niewystarczającym, wcale nie skutkującym koniecznością większej elastyczności.

Moim zdaniem sytuację mogłaby zmienić mechanika większej unikalności każdej jednostki. Polegałoby to na tym, że każda jednostka już od momentu rekrutacji posiadałaby losowy atut oraz zyskiwałaby nowe atuty wraz awansem. Wyobraźmy sobie na przykład zwykłego Giermka, który zaczyna z atutem dającym mu obrażenia zwiększone o 50%, ale zmniejszającym inicjatywę o 20 punktów. Już w tym momencie dostalibyśmy dość unikalną dla Imperium jednostkę wojownika z niską inicjatywą, której jakoś chcielibyśmy znaleźć miejsce w relatywnie szybkiej armii Imperium. Wraz z awansami na kolejne stopnie ewolucji, dobieralibyśmy nowe atuty z losowo dobranej listy dwóch-trzech, w ten sposób kleilibyśmy osobliwą armię, której składu i sposobu działania nie powtórzylibyśmy zbyt często, choćbyśmy próbowali.

Warto byłoby też poprawić już dobre podstawy Disciples pod grę PvP. Przemodelowałbym ekonomię gry, aby dać możliwość powrotu do rozgrywki nawet mimo straty armii. Jednostkom powinno dać się kupować doświadczenie za złoto (tak, istnieje budynek w grze który to oferuje, ale jest bardzo rzadki). Z drugiej zaś strony, powinien istnieć koszt utrzymania jednostki w złocie, przez co nie dałoby się tworzyć i rozwijać armii w nieskończoność, ograniczałyby nas nasze przychody. Gdy zaś nasza armia by poległa, zwalniałaby koszty utrzymania i pozwalała nam odtworzyć z czasem nasze armie. Dzięki temu rozgrywka gracz vs gracz mogłaby być bardziej zacięta i nie musiałaby się kończyć na jednej intensywnej konfrontacji, zwłaszcza że celem misji zwykle nie jest zniszczenie rywala, ale zdobycie czegoś na mapie, więc podstawę pod wyrówane do końca pojedynki między graczami ta gra już ma.

Z drugiej strony, posiadanie większej ilości mniej lub bardziej rozwiniętych armii miało sens, bo przez fakt, że jednostki dostawały obrażenia zachowywane po zakończeniu walki, efektywnym sposobem przechodzenia mapy była rotacja jednostkami przy farmieniu, tak aby dać rannym jednostkom czas na wyleczenie. To zaś skutkowało tym, że - w przeciwieństwie do Herosów - gra nie rozgrywała się między dwoma armiami i samo wyjście zwycięsko z jednej bitwny nie gwarantowało wygrania całej wojny, a zwycięski, ale ranny oddział można było dobić, czy to atakiem innej armii, czy nawet globalnie rzucanymi zaklęciami.

Natomiast faktem jest, że przydałaby się jakaś mechanika pozwalająca odbudować armię i położyć większy nacisk na zażarte pojedynki bezpośrednio między graczami. Tutaj zarówno Heroes jak i Disciples ustępują pola trzeciej wielkiej turówce tego okresu - Age of Wonders.

KXK
Póki co wszystko wskazuje na to, że jedynym źródłem twoich kategorycznych twierdzeń na temat inkwizycji są twoje własne uprzedzenia i popkulturowy poziom wiedzy na ten temat.

Jeśli uważasz, że inkwizycja była "mniej cywilizowana od gestapo", to przywołam tutaj historię, którą przeczytałem w monografii o herezjach w średniowieczu. Mianowicie w czasach wzrostu popularności ruchu religijnego katarów, jednego z głównych, przeciw którym powstała w ogóle inkwizycja, inkwizycja zorganizowała publiczną debatę między katolickimi i katarskimi duchownymi, po której strony debaty rozeszły się do domów. Przykładowy proces inkwizycyjny na katarach podany w tej książce opisywał, że oskarżonych o herezję grupie ludzi próbowano wytłumaczyć wadliwość ich doktryny. Ponieważ zostali przez sąd inkwizycyjni przekonani i odrzucili stare przekonania jako błędne, zostali uniewinnieni. Jeśli uważasz, że gestapo urządzało debaty z antyniemieckimi konspiratorami, albo że próbowali oni kogokolwiek przekonywać do swojego punktu widzenia, to obawiam się, że jesteś w błędzie.

Niestety, szanse że twórcy ogarną temat oddania starej estetyki gry są niewielkie. Ogólnie wszystkie gry dzisiaj cierpią na chorobę zbytniego konktrastu i pokrycia wszystkiego za mocno refleksyjnym materiałem, przez co wszystko wygląda plastikowo i nierealistycznie. Wystarczy zresztą zobaczyć na Gothica z domodowaną obsługą DirectX 11 - wygląda jak kał i nijak ma się do jakości oryginału. Jest to zabawne, bo tak naprawdę stary Gothic wygląda przez to lepiej niż gry nowsze o kilka generacji.

Oby tylko nie okazało się, że nie chodziło o Warhammer Fantasy, tylko jego wersję dla bobasów Age of Sigmar. A sądząc po tendencjach do cukierkowej oprawy graficznej u Larianów oraz chęci do promowania przez GW nowej marki, może tak się to skończyć.

Gry turowe niszą? No to nieźle. Ale wiesz - to że coś nie jest normickim samograjem TPP to nie oznacza, że jest niszowe?

No tak, zmiana progów awansu tylko dla wyższych poziomów to zbyt duże wyzwanie intelektualne dla pracowników Blizzarda, którzy już przecież udowodnili, że z matematyki w szkole podstawowej to orłami nie byli.

To że tobie wystarcza byle co i nie widzisz problemów gry, to nie znaczy, że gra jest faktycznie dobra i nie ma problemów. Recenzja akurat zaskakująco dobra jak na GOL-a, słusznie skupia się na tak ważnych aspektach tego typu gier jak walka, konstrukcja świata i płynność rozgrywki. Fakt że gra ma niedociągnięcia w jej najważniejszych aspektach nie świadczy o niej dobrze.

Jak czytam te komentarze to poważnie mam wrażenie, że żyję w XIX wieku i ludzie buntują się przeciw maszynie parowej.

Program uczy się na istniejących pracach i robi nowe prace w ich stylu. Dokładnie tak samo robią ludzie, którzy uczą się grafiki, kopiując wzorcowe dzieła, żeby nabrać w ten sposób wprawy.

Czy ludzie nie powinni zarabiać na tworzeniu rzeczy za pomocą AI? A dlaczego? Bo kosztuje ich to minimalną ilość wysiłku? To może operator koparki nie powinien zarabiać, bo tylko sobie siedzi i macha dźwigniami, a porządny człowiek z łopatą musi się urobić po łokcie, żeby osiągnąć ten sam efekt?

Jak wiadomo najlepszym źródłem wiedzy o świecie są filmy fabularne XD

W sumie to pierwotnie gry RPG od pierwszego D&D poczynając polegały na tym, że postacie były tylko cyferkami i nie należało się do nich przywiązywać. To nie jest w żadnym razie wada, że jakieś rozwiązanie nie pasuje do jakiegoś tam schematu szufladkowania gier, zwłaszcza gdy samemu nie rozumie się, co oznacza dana szufladka.

Celu łażenia nie ma, poza śrubowaniem statystyk, więc dla kogo będziemy zarzynać, też nie ma żadnego znaczenia.

To akurat też dość charakterystyczna koncepcja dla klasycznych gier RPG, gdzie wolność gracza była istotniejsza od podsuwania mu pod nos jakiegoś zadania.

Dzieci, bo nie połykają ze smakiem blizzardowskiej lagi? Bardzo mi przykro, ale to nie jest już firma będąca synonimem jakości, a życie dawnym przeświadczeniem o jej umiejętnościach nie sprawia, że jesteś mądrzejszy. Wręcz przeciwnie.

Ale to nie fani odpowiadają za stworzenie dobrej gry, tylko autorzy. Zresztą, jakiej odpowiedzi od fanów oczekiwano, jak nie jakiejś sztampy? Przecież wiadomo, że fani nie wymyślą jakiegoś oryginalnego konceptu, a jeśli nawet, to i tak najwięcej poparcia zyska koncept już znany, bo jest już znany. To trzeba być idiotą, żeby jako twórca opierać się na zdaniu fanów.

Czyli jednak jest jakiś problem z fabułą? :D

A najlepiej zrobić ambitna i dobrze napisaną fabułę, co zrobiono przy okazji Gothica I. Nie jest to jakieś fabularne arcydzieło, ale dobrze robi to, co miało robić - kreuje klimat godny powieści gotyckiej (do której nawiązanie ma w kurde w nazwie!). A żeby uzyskać klimat powieści gotyckiej, trzeba kreować tajemniczość, napięcie, poczucie ciążącego na wszystkim fatum. W pierwszym Gothicu się to udało i nikt na początku nie mógł przewidzieć, jak ta historia się zakończy. W Gothicu 2 od początku wiadomo że naszym celem jest walka ze smokami i finałem opowieści jest walka ze gigasmokiem. Jest to tak pozbawione natchnienia, że trudno wymyśleć to gorzej.

Przy Gothicu I autorzy musieli jednocześnie tworzyć grę i silnik do niej. Przy Gothicu II mieli już gotowy silnik i jedyne co im pozostało to stworzyć dobrą zawartość, dobrą kontynuację fabuły. Powinni zrobić coś przynajmniej równie dobrego jak Gothic I, a tymczasem postawili na ilość, nie na jakość. Nie ma żadnego usprawiedliwenia dla takiej decyzji.

Gothic to gra fabularna, czyli grą, której fabuła jest integralną częścią mechaniki. Musimy poznawać fabułę, bo na jej podstawie podejmujemy decyzje w grze i wiemy co musimy dalej zrobić. Nie można wiec powiedzieć, że w sumie liczy się gamplay, więc nie ma co narzekać na fabułę.

Action RPG to podgatunek cRPG. Jeśli ktoś twierdzi inaczej, to nie wie o czym mówi i prawdopodobnie przejawia fiksację na punkcie papierowych RPG. Które to zresztą jest powodem, dlaczego Gothic przebija te wszystkie "klasyczne" cRPG, budowane od początku właśnie na fiksacji na punkcie RPG-ów. To samo z tym negowaniem otwartości świata w Gothicu czy Wiedźminie - nie wiem jaka stoi za tym logika, ale jestem w stanie się założyć, że jest ona montypythonowska w swoim przebiegu.

Nazywanie serii Heroes "tragiczną" pachnie jakimś uprzedzeniem.

Mimo że uważam, iż z klasycznej trójki: "Heroes", "Age of Wonders" i "Disciples", jest ona najsłabsza, to jednak wciąż góruje nad AoW szybkością bitew, lepiej sprawdzających się w rozgrywce multiplayer niż spektakularne, emocjonujące, ale jednak czasami trwające i po 15 minut bitwy z AoW. Do tego Herosi są znacznie lepiej rozwinięci pod względem modelu eksploracji: gra ma wiele potężnych znajdziek na mapie i trzeba mądrze wybierać ścieżki przemarszów bohaterów, aby zbierać te, które najbardziej są potrzebne, podczas gdy AoW jest pod tym względem dużo bardziej oszczędny, stawiając przede wszystkim na bezpośrednią rywalizację graczy.

Dlatego bardzo dobrze, że powstaje Songs of Conquest. Heroes to dobra seria, robiąca pewne rzeczy lepiej od konkurencji, ale też pewne rzeczy tam kuleją i błagają o zmianę, nawet jeśli miałaby to być bezpośrednia zrzynka pomysłów od rywali, tak jak SoC zerżnął trochę z mechanik walki od Age of Wonders i świetnie się to sprawdziło.

Skoro nie ma czegoś takiego jak encyklopedyczne dialogi, to dlaczego zarzucałeś, że ta gra ją ma? Gubisz się w własnych zeznaniach? Gdzie masz regułę, że nie ma czegoś takiego jak encyklopedyczne dialogi? Jak dla mnie, encyklopedyczne, czyli rozbudowane, itd.

Ja tylko wskazuję, jaką sprzecznością jest ta gra. Stosuję też pewne skróty myślowe. Oczywiście, że są tam dialogi, tylko koślawe, specyficzne, nie mające wiele wspólnego z tym, jak rozmawiają dwie postacie w rzeczywistości. To, czy faktycznie dialogi tam są, czy nie, to kwestia ontologiczna. Stanisław Lem napisał książkę pod tytułem "Dialogi", ale te dialogi wyglądały trochę jak w Morrowindzie.

Jak dla mnie, encyklopedyczne, czyli rozbudowane, itd.

To fajnie, że nie znasz zasad gramatycznych i nie wiesz, że przymiotniki takie jak "encyklopedyczny", "kowalski", "gówniany" zawsze mają ogólne znacznie, które w słownikach przedstawia się jako "odnoszący się do encyklopedii", "odnoszący się do gówna", itd. I w takim znaczeniu użyłem tego słowa.

Są, postacie z sobą rozmawiają, czyli są dialogi, polecam zapoznać się z tym słowem, zanim będziesz pisał, jakieś bzdury, dotyczące tematu, którego nie rozumiesz xd.

Zwłaszcza, że nasza postać z rzadka wybąkuje jakieś zdanie. Można oczywiście się spierać, że rzucając hasło nasza postać składa pełne zdanie pytające o nie, ale w grze tego nie ma, więc jeśli już to są to półdialogi.

Jeśli to co dałeś na zrzucie ekranu to dialogi, to ja zaraz idę porozmawiać z wikipedią.

Może, nie kłam i nie czepiaj się metody kartezjańskiej dyskusji xd. Wiem, że może być trudna dla przyswojenia dla płotek, ale jest zdecydowanie najlepsza by rozbić zdanie na czynniki pierwsze i wyjaśnić ich bezsensowność. Jak u ciebie.

Tak, zwłaszcza że zastosowałem chwyt retoryczny i świadomie napisałem zdanie fałszywe, aby móc wyjaśnić błąd w następnym zdaniu. Faktycznie, rozbicie wypowiedzi na pojedyncze zdania może być dla w takim przypadku atrakcyjną formą polemiki.

Ale twórcy Morrowinda bardzo dobrze posługują się swoim uniwersum. Więc zarzut nie trafiony, nie przedstawiłeś, żadnych dowodów na to by mieli z tym jakikolwiek większy problem.

Nie musiałem, zrobiła to osoba, do której napisałem pierwszy wpis.

Owszem, ponieważ to film, i rządzi się swoimi prawami, tam czas nie pozwala na zapoznanie się z tym wszystkim, ale gry RPG rządzą się swoimi prawami i tam długie rozbudowane opowieści o lore świata, jego historii, kreacji, i nawet popierdółkach są na porządku dziennym. Ma to każdego dobre uniwersum.
Ma to Warcraft, TES, wiedźmin nawet, że nie wspomnę o serii Ultima, Might and magic, Gry z serii D&D.

Gry też rządzą się swoimi prawami i przenoszenie mechanizmów klasycznych gier RPG do cRPG jest błędem. O ile w papierowym RPG poznanie świata przedstawionego jest jednocześnie wyznaczeniem ograniczeń dla działań gracza i logiki reakcji świata na jego poczynania, o tyle w cRPG i tak podąża się po fabularnym sznurku, czasem wybierając jeden z kilku. Nie ma tam kreatywnego przetwarzania wiedzy ogólnej, więc nadźganie ich w narracji jest bezsensowne. Lepiej poświęcić ten czas na dobre poznanie uniwersum w grze RPG i dobrze się przy niej bawić, niż męczyć się z nieudolną mechaniką morka.
Żadna z wymienionych przez ciebie gier nie przedstawia swojego uniwersum w tak nudny sposób.

Nie musi mieć znaczenie dla rozgrywki, ma znaczenia dla świata, dla twojego bohatera, dla innych postaci i dla jego kreacji i realizmowi.

Jestem takim konserwatywnym typem gracza, dla którego gry są od grania, a reszta jest tylko otoczką. Do gry siadasz, aby czytać, to się nie porozumiemy.

Skoro masz problem z czytaniem to naprawdę źle o tobie świadczy xd. Serio, książki jakieś dla ciebie istnieją czy też są złe? xd

Typie, pojmij, że gry to nie książki. Równie dobrze mógłbyś się wywyższać, że fajny film widziałeś w kinie, zamiast obrazu przez dwie godziny przewijał się przez ekran tekst. A jeśli komuś film się nie podobał, to nieczytaty debil.

Otóż wyobraź sobie, że czytam, i może dlatego nie mam ochoty przeładowywać sobie głowy gównem zwanym lore Morrowinda, bo na studiach i w pracy musiałem przyswoić w krótkim czasie tyle wiedzy, że niechętnie spoglądałem na opisy gwiazdozbiorów w wymyślonym świecie, która to jest nic nie warta, w Morrowindzie również.

Kolejny dowód na to, że nie grałeś w tą grę, albo robiłeś to nie uważnie, Morrowind ma mnóstwo ciekawych postaci.

Może jeśli ktoś wychował się na książkach Salvatore, to tak.

Nieprawda.

Prawda.

Proszę o dowód tego stwierdzenia z wskazaniem kim jest konkretny człowiek, podziel się swoimi badaniami w tej kwestii, oraz wskaż metodę badawczą. Z chęcią się pośmieje z tych tanich ogólników xd.

Badanie jest bardzo proste - nikt nie potrafi wskazać dobrej mechaniki w Morrowindzie, więc jedyne, dlaczego graję w tę grę, to nieosiągalna dla ludzi umysłowo rozwiniętych umiejętność w czucia się w ten tekturowy świat. A większość ludzi jest umysłowo rozwinięta.

Ale nie ciekawy to pojęcie względne, ty tylko napisałeś swoje opinie, nie przedstawiłeś, żadnych dowodów na nie ciekawość tego świata.

"Nie" z przymiotnikami piszemy łącznie, mój ty pożeraczu lektur. Owszem, nieciekawość świata jest względna (pomijam, że to ciekawość świata winna być udowodniona, bo dzieło artystyczne musi mieć w sobie element kreatywności i zaskoczenia, nie wystarczy więc zrobić poprawny świat, pozbawiony wad, aby się podobał). Tylko problem jest taki, że w każdą inną grę można grać mimo nieciekawego świata, jeśli ma dobrą mechanikę. Można grać nawet w LOL-a, bo mimo infantylizmu, broni się gameplayem. A w morku gra jest dodatkiem do wynurzeń niespełnionego pisarza fantasy, i dlatego jeśli nie potrafisz się wczuć, to odpadasz. Odpadam i ja.

Co najwyżej ,,crapem,, jest twój gust :v

Nerdy zadecydowały. Chociaż Oblivion ma jeszcze lepsze oceny, a jest chyba najgorszym TES-em z punktu widzenia fana serii.

Raczej wątpię, z twoim podejściem o dobre lektury trudno.
I ok, bo gra to nie książka, więc czytaj książki a gry zostaw graczom, którzy chcą się dobrze bawić. W czym masz problem?

Tak, by ty wiesz najlepiej, ile czytam. W końcu jeśli ponad nadrukowanie tekstu książki na papierze toaletowym stawiam jego miękkość, muszę być analfabetą.
Właśnie to zrobiłem, zostawiłem interaktywną bibliotekę fanom książek czytanych na komputerze, a sam czytam na czytniku elektronicznym, natomiast na komputerze gram.

Nie prawda, te zdanie nie ma najmniejszego sensu. Trzeba być głupim by nie mieć pomysłu na ciekawe zagospodarowanie świata a mądrym by go przedstawić z odpowiednim pietyzmem i szczegółowością.

Widać, że nigdy w życiu nic nie napisałeś, a jeśli już, to było to barachło pierwszej próby, coś jak "Nad Niemnem".

Nie, to oznacza, że ty nie potrafisz pisać na temat bo mówimy o grze, nie o książce to raz, i dwa, twój zarzut jest pusty, nie podparty żadnym dowodem. To ty jesteś osobą, która narzeka na za dużo czytanie w grze i nazywa dobre gry crapem, bez żadnych dowodów, poza populistycznymi bzdetami, więc..tia, o mój gust jestem spokojny xd.

Nie narzekam na za dużo czytania, tylko na czytanie bez większego sensu dla gry, takie tylko dla "budowania klimatu". I nie jest to problemem, o ile jest to obok gry, ale w morku gry jest zwyczajnie mało, tam czytanie to gra. I ty mi piszesz "gra to nie książka", ale nie masz nic przeciwko "grze jako książce" w Morrowindzie. A nie, jeszcze jest tam robienie powergame'u, bardzo ciekawe zajęcie, zwłaszcza dla księgowych.

Nieprawda, może rozwijać się powoli nie musi mieć wcale 3 aktowej struktury, to zależy od chęci i pomysłu pisarza, reżysera, twórcy danego dzieła. Nie musi od samego początku pokazywać to co najlepsze. Jeśli ty nie lubisz takich dzieł to spoko, ale to nie jest zasada obowiązująca na ogół.

To zależy od pomysłu, czy chcesz od razu przekonać czytelnika albo widza, czy też chcesz na początku odsiać tych, którzy szanują swój czas? To brzmi mało praktycznie. Wszędzie uczą, że dzieła sztuki z fabułą muszą pociągać od początku. Gry robione są tak, że na samym początku jest największy przepych i największe dopracowanie. Opera zaczyna się uwerturą. Wszystko po to, że dzięki temu od razu wiesz, co najlepszego autor ma ci do zaprezentowania, więc możesz stwierdzić, czy cię to ciekawi. Jeśli zaś pierwsze 100 stron książki to jakieś dziadostwo, smarowanie kanapki masłem, to albo masz do czynienia ze amatorem, albo ze słabym autorem. A fabuła w morrowind i tak jest słaba, przeczytałem streszczenie, gdy gra zablokowała mnie w wątku głównym i kazała iść expić XD

Skoro poważna opowieść to dla ciebie smęcenie to jeszcze nie dojrzałeś do niektórych tytułów, najwyraźniej. Dowodem na to jest to jak trywializujesz tą grę, tylko po to by uwypuklić problemy w swojej logice i argumentacji.

Przecież te fantasy-bzdury są przyswajalne tylko, gdy jest się osobą bardzo młodą i mało się w życiu przeczytało. Przy setnym przemieleniem tego samego barachła o wybrańcu i zabiciu tych złych już się odechciewa nawet o tym myśleć.

Dobra, na resztę nie chce mi się odpowiadać, bo wybieranie zdania po zdaniu to najgłupszy sposób dyskusji, jaki widziałem. Generalnie problem jest taki, że:
a) lubisz kiepskie fantasy
b) potrafisz wczuć się w tekturowy świat, "żyjący", bo tak napisali w książce
c) mechanika nie ma dla ciebie wielkiego znaczenia w grze
I dlatego nigdy się nie porozumiemy, bo dla ciebie szydzenie z wczuwania się w fikcyjny świat "to tylko opinia", a dla mnie obowiązek.

Encyklopedyczne dialogi to oczywista zaleta.

Encyklopedyczne dialogi to oczywista wada, bo nie ma czegoś takiego jak encyklopedyczne dialogi. W encyklopedii nie ma dialogów. Więc tak naprawdę morek nie ma dialogów, tylko ich imitację, inspirowaną lekturą encyklopedii internetowej. A brak dialogów to wada.

Co??? To niby ma być zarzut? xd
Morek jest świetny, ale nie jest aż tak dobry, żeby ktoś go krytykował za zbyt bogaty świat xd.

Może przeczytaj całą wypowiedź, zanim zaczniesz wyrywać zdanie po zdaniu jak iskająca małpa? W następny zdaniu masz wskazanie, że to tak naprawdę wina nieudolności twórców w posługiwania się rozmiarem swojego uniwersum. Gdyby w filmie "Władca Pierścieni" przez większość czasu wykładano by całe to przebogate uniwersum Tolkiena i Aragorn trułby coś o historii Gondoru z poprzedniej ery, to nie dałoby się tego oglądać. Ale morek sypie tymi informacjami, nie wiadomo po co, bo większość nie ma znaczenia dla rozgrywki. I oczywiście, można powiedzieć, że można nie czytać. Tylko że tam oprócz czytania niewiele jest do roboty, bo gameplay jest marny.

Ale Morrowind ma świetną prezentacje świata, ma bardzo dużo lektur, które rozwijają lore gry i uniwersum. Dialogi są ciekawie opisane. Wszystko co zarzucasz, że brakuje, jest w tej grze, czy ty w ogóle grałeś w ten tytuł? xd

Ma bardzo dobrą prezentację, czyli książki XD
Nawet im się nie chciało ciekawych dialogów napisać, bo by jeszcze niechcący nakreślili postacie z charakterem. Nie no, serio, nie wiedziałem, że wikipedia też może być wciągającą grą.

Nikt normalny się nie podnieca? A kimże ty jesteś zarozumialcze by decydować kto jest normalny a kto nie? Normalny w stosunku do czego? Dlaczego trywializujesz wysiłek tak wielu ludzi, tworzących świat fantasy, i nie tylko, tylko dlatego, że ty jesteś ignorantem bez wyobraźni, chyba, skoro wymyślone światy, to dla ciebie tylko historyjki. Po co w ogóle grasz w gry w takim razie? Jak dla mnie element opowieści jest jednym z najważniejszych w grach.

Norma oznacza większość, tendencję, rdzeń. Przeciętny człowiek zrezygnowałby z grania w gry, gdyby wyglądało to zawsze jak w morku, że muszę, przebrnąć przez totalnie nieciekawy opis totalnie nieciekawego świata, aby móc sprawdzić, czy gra jest dobra. W morka trzeba zagrać 10 godzin, żeby wyszło na jaw, że to crap, bo ten bizantynizm uniwersum sugerować może, że gra jest niezła, i że te czytanie o tym, na jakie klany dzielą się mroczne elfy zaowocuje w rozgrywce.

I podaj mi definicji ,,normalnego,, która zakłada, że normalny człowiek nie ma wyobraźni i nie może się ekscytować i lubić świata fikcyjnego. Tolkien i nie tylko by się zsikali z śmiechu widza takie opinie xd.

Tolkien pisał książki, nie gry. Gra to takie coś z interakcją i mechaniką. Gdybym chciał poczytać książkę, wziąłbym książkę i z dużym prawdopodobieństwem byłoby to przeżycie dużo zabawniejsze niż czytanie w Morrowinda. I oczywiście uniwersum Tolkiena posłużyło pod bazę pod znacznie lepszą opowieść niż w morku, więc jeśli z czegoś mistrz by się śmiał, to z porównywania go do marnych imitacji.

Nieprawda, w grze powinno być tyle świata ile chcę tego twórca, ile potrzeba opowieści i ile potrzeba by stworzyć dobre uniwersum. Uniwersum TES ma to wszystko, dlatego jest kochane przez tak wiele ludzi.

A im więcej trzeba przedstawiać świat, aby zainteresować nim gracza, tym głupszy musi być twórca.

Yup, ty naprawdę nie grałeś w tą grę.

Tylko cztery razy, ale nigdy jej nie przeszedłem, bo to wysiłek ponad moje zdrowie. Zresztą dotyczy to wszystkich części TES-a, bo to ten sam crap. To nie jest tak, że uniwersum było za bogate, za mądre i w ogóle, bo w Skyrimie było już ograniczone te fantasy-bzdury, był też system walki. Problem w tym, że te gry są zwyczajnie nędzne.

Nieprawda, masz prawo do swojej opinii, ale nie zgodzę się z tym, absolutnie i jest to założenie co najmniej, bez sensowne.

Co oznacza, że nie masz pojęcia, jak się konstruuje dobry scenariusz, dobrą fabułę w książce. Historia powinna porywać od pierwszego momentu, od pierwszego zdania. A nie "wybrańcze, bla bla bla, obudź się", a potem "Balmora, to miasto, położone u wylotu rury kanalizacyjnej z Vivec" i inne tego typu smęcenie. Serio, używam Morrowinda jako wzorzec tego, jak nie pisać gry. A sukces Morrowinda nie jest żadnym wyznacznikiem jakości, bo tak samo D&D jest najpopularniejszym RPG, mimo że jest jednym ze słabszych.

Ponownie używasz słów, których nie rozumiesz i tym razem śmiejesz się z ludzi mądrzejszych od siebie xd.
Raz, nie używaj autyzmu jako obrazy, bo osoby z tym zaburzeniem, to naprawdę mądrzy ludzie, którzy mają problemy na zupełnie innym poziomie, niż twój mózg jest w stanie to wykalkulować.

Tak samo sądzę o fanach morka: naprawdę mądrzy ludzie, którzy mają problem na innym poziomie, niż mój mózg potrafi to wykalkulować.

Dwa, czyli idąc twoim tokiem rozumowania, LoTR to gówno, bo świat jest bardzo rozbudowany a Tolkien był autystycznym dziadem, bo nikogo normalnego nie interesuje gramatyka wymyślona dla fikcyjnego języka? Heh, zaraz usłyszę, że nie, bo to książki, a nie gry..w końcu gry są głupie co nie?

Tylko że u Tolkiena uniwersum było budowane stopniowo, przez kolejne opowieści. A morek to coś takiego, jakby połączyć "Silmalirion" i "Władcę Pierścieni" w jedno.

I trzy, ponownie proszę, daj definicje normalności, której używasz, bo normalne, nie oznacza popierane, stosowane przez większość, to tak na szybko.

Dokładnie to oznacza normalność. Jeśli ktoś utożsamia normalność z tym co dobre, to pomieszała mu się semantyka.

Budowanie ciekawego, złożonego, przemyślanego świata to coś co każdy, kto ma mózg, powinien doceniać, bo twórca ciężko pracował by uczynić swoje dziecko interesujące i zadbane, na wielu poszczególnych szczeblach. Lore gothica jest beznadziejne, sorry, taka prawda, i bardzo nie dopracowane i to absolutnie nie jest zaleta tej gry. Zalety są inne.

Chyba każdy, któremu się nudzi. Lore Gothica jest niewielkie i jest to jego zaleta. Zwłaszcza pierwszy Gothic jest najciekawszy, bo brak srania na około informacjami o świecie dodaje otoczkę tajemniczości i niepewności. Morrowind spoileruje fabułę już na początku, ledwo włączyłeś grę, już wiesz że jesteś wybrańcem, a jak wybraniec, to pasowałoby żebyś zabił największego złego w okolicy. Reszta jest misterny ornament na nocniku.

Lore TES jest bardzo dopracowane i ma mało błędów wewnętrznych a nad jego spójnością czuwają odpowiedni ludzie od tego. Niech to ci pokaże jak bardzo nie masz racji i jak dziwna i pełna ignorancji i głupoty jest twoja wypowiedź, z której wynika, że im ktoś wkłada więcej wysiłku w swoje dzieło i pracę..tym gorzej dla niego...wtf??

Ja dla mnie może autor może się odwodnić od pocenia się nad uniwersum, ale wolałbym, żeby zluzował i zostawił trochę sił na dialogi.

@KucharKM

"Encyklopedyczne dialogi" to oczywista wada. Jeśli świat gry jest tak przebogaty, że nie sposób go przedstawić w inny sposób, jak waląc opisowe kobyły na stronę A4, to znaczy, że świat jest za bogaty. A tak naprawdę to wina tylko i wyłącznie nieudolnej formy prezentacji świata, bo nie ma żadnej przeszkody, aby tę samą treść przedstawić w ciekawie napisanych dialogach, nie trzeba było robić kopiowania tekstu dokumentacji fabuły.

Rzuty kością w grze RPG są ok. Problem w tym, że Morrowind to nie RPG, tylko cRPG i nie musi opierać się tylko na losowaniu zwycięzcy starcia, a nawet nie powinien, jeśli nie chce się narażać na śmieszność. Trudno o mniej satysfakcjonujące walki niż w Morrowindzie, bo coś takiego jak system walki prawie tam nie istnieje.

System dialogów idealny nie jest, ale pokaż mi te "bardziej dopracowane gry" z tak bogatą historią i mitologią. Zwykłe dialogi trwały by po kilkanaście minut.

Żadna gra nie ma bardziej dopracowanej mitologii, bo nikt normalny się czymś takim nie podnieca, jak historyjki wymyślonego świata. W grze świata przedstawionego powinno być tyle, ile wykorzystuje się w grze i ile jest potrzebne do zrobienia ciekawej fabuły (której w Morrowindzie nawet nie ma, więc cała para poszła w gwizdek). Innymi słowy, świat przedstawiony służy fabule i rozgrywce, a nie odwrotnie. Gdyby mi ktoś w Gothicu 1 pieprzył jakieś farmazony o tym, na jakie powiaty dzieli się Myrthana, to bym wysłał tę grę do jakiegoś autystycznego dziecka, bo nikogo normalnego nie interesują takie bzdury.

@Wielki Gracz od 2000 roku

Mroczny styl? Błagam. To jest tak mroczne jak te "złe" postacie w grach z komiksową grafiką - taki mrok na niby. Świecenie gołą dupą też średnio pasuje do takiej atmosfery. Wniosek jest prosty: ekstremalny kicz dla bardzo, ale to bardzo prostych ludzi. To nawet nie jest sztuka, bo więcej kreatywności wykazuje człowiek przy składaniu mebli z Ikei.

Jeszcze mieszanie w to Van Gogha, no błagam cię. Jego pejzaże przedstawiające jakąś wieś są bardziej mroczne i niepokojące od tych kiczowatych grafik erotycznych. Możesz sobie lubić obrazy jakie tam chcesz, ale pamiętaj, że sam sobie wystawiasz recenzję, a gust bardziej świadczy o człowieku niż cokolwiek innego.

Poważnie, taki kicz ci się podoba? Produkowane taśmowo rysunki dla gimnazjalnych koniobijców z zerową błyskotliwością w treści (ot, gołe dupy i coś tam w tle)?

Czyli jak człowiek kieruje się miłością, to zwierzę nienawiścią? Jak człowiek tym, żeby się nażreć to zwierze tym żeby się zagłodzić? Znasz znaczenie słowa przeciwieństwo?

Może spróbuj chociaż się skupić na tym, co piszę. Napisałem wyraźnie, że człowiek różni się od zwierzęcia silną tendencją do używania rozumu, w znaczeniu: używania logiki, chłodnego, racjonalnego osądu. A zwierzę bazuje na instynktach, na prostych emocjach. I jest to jedyna różnica, która odróżnia ludzi od zwierząt w sposób zasadniczy. Ostatecznie więc, zwierze może być traktowane jako przeciwieństwo człowieka w kontekście tego, czy istota działa na podstawie rozumu, czy emocji.

Tak, rozumiem znaczenie słowa przeciwieństwo. A czy ty rozumiesz frazę "nie być bucem"?

Musisz być naprawdę kiepski w myśleniu jeśli uznałeś, że maszyną bez uczuć był według mnie twór biologiczny.

Zapewne. Ponieważ jestem kiepski w myśleniu, mam też wrażenie, że obcuję z osobą o charakterze długo poniewieranego psa. Dobrze, że to tylko złuda.

Posiadają, ale nie takie jak my. Sam stwierdziłeś, że jesteśmy specyficzni.

Dzięki, że przyznałeś, iż Piranie zrobiły debilizm z tym utożsamieniem emocji z człowieczeństwem. Nie muszę chyba nawet rozpisywać, dlaczego wynika to z powyższego stwierdzenia i poprzednich twoich w wpisów, wszak nie chcę obrazić twojej niebywałej inteligencji.

@Draugnimir

To prawda, motywacje bohaterów Gothica były dość przyziemne (co zresztą bardzo mi się podoba). Niemniej jednak Śniący chyba podchodzi pod takie niosące tylko śmierć i zniszczenie Wielkie Zło, mam rację? ;)

Motywacje bohatera są tutaj kluczowe. Od początku do końca chodziło o wydostanie się z kolonii. Walka ze Śniącym okazała się po prostu jedynym sposobem na ucieczkę. Diametralnie zmieniło się to w Gothicu 2, gdzie już po minucie gry wiemy, że musimy powstrzymać smoki i armię orków, bo tak nam każe ktoś starszy i mądrzejszy.

@Gorn221

Przeczysz trochę sam sobie:
,,Maszyna nie jest przeciwieństwem człowieka."
A zwierzę jest?

W kwestii tego, czym się kieruje człowiek czy zwierze, to tak, zwierze jest przeciwieństwem człowieka. Albo inaczej - ta cecha, to znaczy wyjątkowo racjonalny rozum i kierowanie się przetworzonymi faktami, a nie tylko emocjami, wyróżnia człowieka spośród zwierząt.

Dokładnie o taką definicję maszyny mi chodziło, wcale nie o ku*wa metalowego robota. Nie rób ze mnie debila.

Czemu się bulwersujesz? Obrażam cię? Ja rozumiem, że fanboye Piranii przeżywają trudne chwile, ale sugeruję cierpieć z klasą.

Nie wiem o co ci chodziło, nie mam obowiązku czytać ci w myślach. Powinieneś sam zadbać, aby specyficzne użycie danego słowa było jasne w przekazie.

Naprawdę? Nie widzisz tutaj pewnej sprzeczności? Właśnie dlatego, że jesteśmy nietypowi to posiadamy te wewnętrzne informacje nazywane uczuciami, których ani maszyny ani inne zwierzęta nie posiadają. Dlatego uważam, że utrata uczuć zbliża nas do maszyn, tudzież zwierząt.

Jak to, zwierzęta nie posiadają wewnętrznych informacji? To po co im system nerwowy? Po co im w ogóle mózg, po co hormony?

Zwierzęta oczywiście posiadają emocje, bo emocja to tylko element łańcucha prowadzącego od bodźca do reakcji. Jest to sposób komunikacji, wspomniana informacja wewnętrzna organizmu. Natomiast nie ma czegoś takiego jak emocje w znaczeniu uniwersalnym, nie ma zunifikowanej miłości, jakiegoś wzorca, według której moglibyśmy stwierdzić, że dana istota odczuwa lub nie odczuwa miłości, ba, każdy człowiek odczuwa miłość inaczej, inaczej też do każdej osoby. Jeśli chcemy wytłumaczyć komuś, czym jest miłość, to mówimy, że to stan przywiązania do kogoś, długotrwałej atrakcji, nachalnym myśleniu o kimś. Czy taki pies nie przywiązuje się do pana? Nie czeka pod drzwiami domu pod jego nieobecność? Czemu więc sądzisz, że pies nie może darzyć miłością?

@Gorn221
Ostatni porządny dark fantasy RPG to pierwszy Wiedźmin. Ostatni dark fantasy od Piranii to Gothic 2 z 2002 roku (15 lat temu!). Potem było high fantasy w postaci Gothica 3 i piracko przygodowe Riseny.

@Draugnimir

""Ambitność" fabuły wiążę tutaj głównie z faktem, że tym razem przez całą grę nie ma jakiegoś Wielkiego Zła, które chce wszystko zniszczyć ;)"

To już było w Gothicu. Wszystko co tam się robiło sprowadzało się do zniszczenia bariery. Ani przez chwilę nikt nie nudził, że trzeba ratować świat, albo chociaż kolonię.

@Gorn221

Jasne, że człowiek to zwierze. Tylko że nietypowe, i to właśnie na gruncie psychiki - człowiek potrafi panować nad emocjami i odruchami.

"tym to co upodabnia człowieka do maszyny, to właśnie brak emocji".

Maszyna nie jest przeciwieństwem człowieka. Kontynuując rozważania ontologiczne, człowiek (jak każde zwierze) to maszyna zbudowana z materii organicznej.

"Myślisz, że maszyna albo zwierzę odczuwa choćby miłość?"

Uczucia zasadniczo nie istnieją, to tylko wewnętrzna informacja używana przez dany organizm. Mówiąc o emocjach powinniśmy więc mieć na myśli tak naprawdę skutki emocji, inaczej twoje pytanie nie ma sensu. W takim więc świetle, oczywistym jest, że zwierzęta czują miłość. I że maszyny hipotetycznie mogą ją czuć.

@Draugnimir

To już kwestia sporna. Mnie już od samego utożsamiania utraty człowieczeństwa z utratą emocji trochę zemdliło od infantylności, bo przecież tym, co się człowiek wyróżnia od zwierząt, to logika i rozumny osąd, a tym, co go do zwierzęcia upodabnia, to kierowanie się emocjami.

Jeśli gra ma więcej takich "ambitnych" przemyśleń, i popada w umoralnianie, to ja już wolę historię o zabijaniu wielkiego złego. A najbardziej chciałbym historię jak z Gothica 1, czyli historię o przeżyciu w brutalnym świecie. Konstruowanie modelów etycznych zostawmy filozofom.

@Darkowski93m
@Gorn221

Problemem nie jest nierealistyczność świata (tak, roboty z wystającymi "wrażliwymi miejscami" to absurd. Maszyna, która potrafi osłonić wszystkie wrażliwe miejsca to np. samochód). Problemem jest samozaprzeczenie w logice świata. I tutaj Horizon nie ma problemu - jest koncepcja, że roboty mają słabe punkty i że można je rozklepać bronią niekoniecznie przeciwpancerną. Ok, jest to nierealistyczne, ale konsekwentne.

Natomiast w Elexie mamy roboty, z nimi: jednej strony ludzi walczących prymitywnymi technikami, potrafiącymi z łuku czy topora rozwalić mecha bojowego, a z drugiej strony zaawansowanych technicznie żołnierzy z bronią laserową, która także męczy się w walce z mechem. To albo broń laserowa nie jest wiele lepsza od łuku (tylko po co ją robić, skoro łuk łatwiej?), albo jest lepsza i wtedy mech powinien rozpadać się na sam widok broni laserowej, skoro łuk czy miecz może mu coś zrobić.

I tu wychodzi cała głupota pomysłu na świat Elexa. Horizon wypada dużo lepiej, bardziej spójnie i przemyślanie. Elex to zbieranina pomysłów, które po zebraniu do kupy próbowano następnie jakoś połączyć.

Akurat chrześcijan wszyscy mają gdzieś. Większe kontrowersje może wywołać fakt, ze w grze nie ma murzynów.

"W RPG tworzenie postaci to jeden z najwazniejszych elementow bo wplywa na to jak bedziemy sie wczuwac w naszego awatara oraz na to jak poprowadzimy rogrywke. Jesli ktos lubi element RPGowy w grach to granie odgorna postacia bardzo czesto narzuca nam jak mamy grac oraz ogranicza imersje z otoczeniem i swiatem gry".

Puste slogany.

Najlepszą imersję zapewniają ciekawe postacie, z zarysowanym charakterem, nie kolejny twór wypluty z kreatora, którego postacie niezależne w grze będą traktować bardzo podobnie, z racji ograniczeń technicznych. To nie jest klasyczny RPG, gdzie mistrz gry może odnieść się do każdej pierdoły, jaką umieścisz w karcie postaci.

A co do profilowania pod względem parametrów, to przecież można to już uczynić w trakcie gry, rozwijając stopniowo postać w danym kierunku, a przy okazji dokonując świadomych wyborów.

I ostatecznie: mitem jest, że gra RPG polega na prowadzeniu tworzonych postaci. RPG polega na odgrywaniu roli, także narzuconych. W dwóch pierwszych edycjach Warhammera rzucało się kostką na profesję, parametry, przeszłość, nawet wygląd, a ciągle była to doskonała gra RPG.

"Zgadzam sie ze moga trafic sie gry, ze pomimo tysiaca opcji nie ma to wplywu na rozgrywke i wtedy jest to zbedny element ale jako koncept, jest to dla mnie must have."

Ale jaki wpływ na rozgrywkę może mieć wybór postaci w grze cRPG? Przecież nie fabularny, bo tam masz jedną fabułę, niezależnie czy grasz nabuzowanym krasnoludem gwałcicielem zwierząt, czy elfim druidem, zwierząt obrońcą. Cała kreacja postaci sprowadza się więc do wyboru, czy walić mieczem, czy włócznią. Wielka mi imersja.

Nie ma mieczy dwuręcznych przez silnik? XDDD Niektórzy ludzie to naprawdę przypisują silnikowi jakieś mistyczne znaczenie. Przypominam też, że Piranie używają tego samego (choć nie takiego samego, bo wraz z każdą grą jest ulepszany) silnika od czasów pierwszego Gothica.

Przecież te bzdury o tym, że fani PB oczekują toporności to wymyślili przygłupi komentatorzy i dziennikarze, próbując sobie przy pomocy ograniczonego móżdżku wyjaśnić, dlaczego niektórzy ludzie uwielbiają gry od Piranii, pomimo że są technicznie niedoskonałe. Wyobraź sobie, że jeszcze nie wpadli na to, że strona techniczna jest drugorzędna - no to wymyślili, że fani lubią te niedoskonałości XD

A prawda jest taka, że nikt niedoszlifowania gier od PB nie lubi, tylko są one tolerowane, jeśli podobają się danej osobie inne elementy tych gier, ponieważ w pewnych aspektach gry te są wybitne. Dla mnie pierwszy Gothic ma tak świetny klimat, że równie dobrze mógłby być grą tekstową rozgrywaną w konsoli, a i tak bym ją lubił.

Już w podstawce były bitwy na 1000 osób, wystarczyło ściągnąć małego moda zwiększającego limit jednostek do takiej wartości. Co prawda wymagało to nielichego kompa, ale dało się.

Ty masz jakąś fiksację na punkcie silnika, a nawet nie wiesz, jaka jest jego funkcja. Animacje to w niewielkim stopniu sprawa możliwości silnika. One są po prostu źle przygotowane i zaimplementowane od strony programistycznej (fatalne obracanie postaci w czasie ruchu, praktycznie bez wyczuwalnego momentu obrotowego postaci). Problemem Piranii nie jest silnik, to zły PROJEKT gry. Te gry są po prostu beznadziejnie pomyślane od czasów Gothica 3. Sztampowy świat o coraz mniej interesującej problematyce, katastrofalny system walki, coraz durniejsza fabuła. Gdyby stworzyli coś na poziomie pierwszych Gothiców, nawet w dość przestarzałej technologii, fani byliby zadowoleni. Ale tak nie jest i gdy widzę ten plastykowy świat, to wiem, że po prostu nie zagram w Elexa nawet gdybym miał grę za darmo.

Otóż to. Największą porażką MMORPG-ów jest to, że nie ma tam żadnego odgrywania roli. A przecież idea była taka, że nikt nie zrobi lepiej wirtualnego świata niż żywi gracze, którzy go wypełnią. Tymczasem cała mechanika MMORPG-ów została spłycona do hach&slasha z dużą ilością graczy. Lepszy roleplay oferował więc choćby Neverwinter Nights.

" Za wolno, zbyt mało akcji, zbyt mało okazji do pokrzyczenia na siebie, a jeszcze niektórzy śmią wymagać wczuwania się w klimat."

Łomatkobosko. Nie sądziłem, że dożyję czasów, gdzie MMORPG będzie synonimem wymagającej gry dla gracza o wysublimowanym guście. 10 lat temu była MMORPG to była gra dla debili bijących moby z kolegami i o ile ktoś nie grał w Ultimę Online, która faktycznie była wymagającą grą, mającą jednak do zaoferowania szczególny rodzaj doznań, to był szykanowany, a w każdym razie - powinien być. Gdy widziałem kogoś grającego w Metina, czułem jak mi umiera istota biała.

Teraz zaś okazuje się, że skrajnie nudna rozgrywka klasycznych MMORPG jest dlatego nobilitująca gracza, bo coraz mniej chce w to grać. No wspaniała elitarność. Otóż LOL czy DOTA to o tyle dobre gry, że przynajmniej oferują wymagającą rozgrywkę przez cały czas grania, nie tylko raz na dwa dni. Nie jest to żaden zarzut do tych gier, wręcz przeciwnie - nie ma tego całego udawania, że gramy w grę RPG, którą MMORPG-i nie są, są co najwyżej parodią masowego RPG. Ja grałem w jedną grę, która była prawdziwym MMORPG, a był to mod do Warbanda. Mod ten nie miał żadnych mechanizmów typowych dla obecnej parodii masowych erpegów, nie miał nawet wbijania poziomów - a mimo to miał więcej odgrywania roli niż te wszystkie klony WOW-a (łącznie z pierwowzorem) razem wzięte.

Recenzja nie jest od zabawy w odcyfrowanie i wysuwanie wniosków. Za to się płaci recenzentowi, żeby on dokonał analizy recenzowanej rzeczy i wysunął wnioski o jakości produktu. Ponieważ zaś język ludzki bywa nieprecyzyjny, komplementarną formą opisu jest ocena liczbowa, która mówi o tym, jak względem innych gier wypada recenzowana produkcja oraz jest to ocena całokształtu.

Wyobraźcie sobie, że nie możecie nigdy kupić samochodu na własność - że możecie go co najwyżej wynająć... Głupie, nie?

Tak, wyobrażam sobie. Jeśli ci nie odpowiada taka forma sprzedaży to przecież nie musisz kupować na Steamie, tylko kupować wersje pudełkowe. No ale przecież nie o to chodzi, żeby było sprawiedliwie, tylko żebyś miał gierki tanio jak na Steamie i jeszcze mógł odsprzedać. Tylko że na Steamie jest taniej między innymi dlatego, że gier nie można odsprzedać.

Ale żeby nie było, że pitolę sobie bez dowodu jak ty, pokazuję fragment z dziennika po rozmowie z Xardasem, pokazujący motywację samego bohatera. To co zaś "zrozumiał" bezimienny to fakt, że Xardas uważa, iż zabicie Śniącego zniszczy barierę. Masz jeszcze jakieś pytania?

Gdzie któryś z nas to napisał?

Napisał to Gerr:

Z tego co pamiętam to gdy Bezi idzie ubić Sniacego, nie wiemy że jego krzyk zniszczy barierę, wiemy za to że jeśli się wydostanie, to rozwali świat

Niejawnie stwierdza tutaj, że to krzyk Śniącego spowodował upadek bariery. Podsumowując: nie tylko masz braki w wiedzy, nie potrafisz wnioskować zgodnie z zasadami logiki (o czym niżej), ale też nie potrafisz czytać ze zrozumieniem, co by wyjaśniało, dlaczego nawet nie zrozumiałeś fabuły tak prostej jak ta z Gothica.

Proponuję ci się trzymać tematu dyskusji, a takie chamskie odzywki zostawić dla kolegów ze szkoły, bo z nimi nie dyskutujesz. Mowa jest, że Gothic jest historią o ratowaniu świata (bo jest), a nie co tam dokładnie było. I jest mowa o tym, że Śniący jest demonem Beliara i jest niebezpieczny.

No i co z tego że jest demonem Beliara i jest niebezpieczny? Orkowie też są sługami Beliara i są niebezpieczni dla całej bariery, a mimo to nikt nie każe nam ich eksterminować. Innymi słowy, nie potrafisz logicznie wnioskować, skoro dla ciebie ostrzeżenie przed Śniącym jest nakłanianiem do zabicia go. Normalni ludzie potraktowaliby to jako nakłanianie do unikania go jak długo się da, ale jak widać jednak masz ten mózg mocno zlasowany i myślisz w kategoriach głupich growych konwencji, gdzie naturalnym jest bicie się z demonami za frajer, "bo oni są źli". W takim razie nie dziwę się, że dla ciebie fabuła Gothica nie jest szczególnie wyróżniająca się: sam ją sobie upupiłeś, redukując ją do swojego rozumienia świata.

Nie, nikt nie wiedział, że zabicie Śniącego zniszczy barierę o czym wspomniał użytkownik Gerr. Nie wymyślaj.

Wspomina też, że może się mylić - i myli się. Zresztą widać, że oba graliście w Gothica tylko kilka razy (Śniący nie zniszczył bariery krzykiem, tylko przyzwał nim smoki. No czarnuchy, proszę was...)

Przecież Xardas wytłumaczył bohaterowi, dlaczego tworzenie bariery się nie udało: zakłócił je Śniący. Xardas też wytłumaczył, dlaczego detonacja kopca rudy, którą planują Magiowie Wody się nie uda - bo istnienie Śniącego to uniemożliwia. Dlatego trzeba go przegnać. Jeśli twierdzisz, że w Gothicu pada jedno zdanie, że trzeba w ten sposób ratować świat lub choćby kolonię, to proponuję ci przejść tę grę ponownie, tym razem na trzeźwo. A jeśli ci się wydaje, że sam fakt, iż Śniący był potężnym demonem złego boga implikuje konieczność zabicia go, to chyba ci już całkiem zlasowało mózg od durnych gierek, gdzie takie motywy są punktem obowiązkowym fabuły i niemożliwym dla ciebie jest, żeby było inaczej.

Co do reszty kwestii - przemilczę je, bo masz zbyt duże braki faktograficzne, abyś był pożytecznym rozmówcą. A teraz idź wypełnić swoje przeznaczenie, wybrańcze, i doucz się.

No a nie? Sam sobie odpowiedziałeś.

Tak, odpowiedziałem sobie, dlaczego nie był. Jeśli nie potrafisz przetworzyć tak skomplikowanych informacji, jakie podałem, to nie mam ci nic więcej do napisania.

Ty grałeś w to w ogóle? Śniący przecież był zagrożeniem i gdyby nie był, to po co Bezimienny miałby go ubijać? Już o dwójce czy trójce nie wspomnę, w Gothicu zawsze chodziło o coś więcej niż gościa wpadającego do bariery.

Bo tylko tak dało się zniszczyć barierę i uciec. Pisałem o tym.

Dlaczego zatem tam to jest bajka o ratowaniu świata, a Gothic jest taki poważny i edgy mimo, że potem również (jak gra od Obsidianu) sprowadza się do ratowania świata?

Jest zasadnicza różnica między "Wrogiem u bram" a "Predatorem", choć w obu filmach chodzi o to, żeby zabić tego złego. Kompletnie inny kontekst, kompletnie inna sytuacja. Zabicie wroga to tylko czynność, natomiast fabuły to nie tylko sekwencje czynności, ale też cała struktura psychologiczna i decyzyjna, logika wyborów. Dlatego "Gothic" nie jest o ratowaniu świata, jest o ucieczce z więzienia. A ze zabija się złego demona (pomijam już, że wcale nie zagrażający światu), to nie powód, żeby zredukować fabułę tej gry do kolejnej durnej historyjce o tym, że trzeba ratować wszystkich, bo tak trzeba.

"No wcale Gothic też nie jest historią o ratowaniu świata, wcale a wcale :)"

A był? Od początku do końca chodziło tam o zniszczenie bariery i ucieczkę z kolonii karnej. Zresztą, jakie tam było zagrożenie dla świata? Śniący? Siedział w swojej piwnicy i ewentualne plany zagrożenia światu miał gdzieś w swoim perfumowanym notesiku, natomiast nikt, nawet Xardas, nie twierdził że trzeba dziada ubić, bo jak nie, to "ho ho".

Tak, bo Baldur taki ambitny. Typowe fantasy pitolenie o przeznaczeniu i innych bzdetach. Gothic walił w ryj samą koncepcją: trafiasz do więzienia i masz sobie poradzić. Kompleta odmiana po takich właśnie do bólu naiwnych historyjkach typowych dla Forgotten Realms jak w Baldurze. Można powiedzieć, że Gothic był tym dla cRPG-ów co Warhammer Fantasy Roleplay dla papierowych RPG-ów: odrzucał nieudolne zrzynanie z Tolkiena, dając w zamian brutalny, cyniczny ale bardziej korespondujący z rzeczywistością świat - o ile nie masz infantylnego spojrzenia na świat. W takim przypadku problemu z uciekającymi duszyczkami w Pilarsach mogą wydać się interesujące.

Nie wiem co to za absurdalny zarzut, że robią cały czas to samo. Twórcy Call Of Duty też robią cały czas to samo, tylko trzy razy częściej, i ludzie to kupują. Jeśli ktoś lubi te gry, to tylko się cieszy. Problemy Piranii zaś związane są z tym, że NIE robią cały czas Gothiców, tylko postanowili pokazać środkowy palec fanom i zaczęli cisnąć Riseny, które są co najwyżej upośledzonymi kuzynami Gothica, nie mówiąc o Elxie, który wygląda jak jeden wielki znak zapytania i poza zżynaniem pewnych paradygmatów trudno mi się tam doszukać dawnego ducha. Ale same paradygmaty struktury gry, to jeszcze nie powód, żeby stwierdzić, iż to ta sama gra co zawsze, bo w takim razie większość FPS-ów to kolejne cześć Dooma.

PS. No ja nie wiem jak tak można grać bezimiennym bohaterem. Osobiście sobie nie wyobrażam czego takiego, chyba bym sobie starł szkliwo w zębach od zgrzytania. A oni tak w każdej grze! Tragedia, szok i niedowierzanie.
PPS. W Elexie bohater ma imię.

"Warto też zadać sobie pytanie, co dla marki jest lepsze. Definitywna śmierć, czy podarowanie jej nowego - choć niekoniecznie zgodnego z oczekiwaniem pewnych grup odbiorców - życia?"

Lepsza jest definitywna śmierć, bo marka ma znaczenie tylko dla jej fanów. Skoro więc kolejne gry mają się sprzeniewierzyć idei stojącej za produktami danej marki, to ani fani, ani reszta z tego tytułu nie będzie szczęśliwsza, niż gdyby powstała nowa marka, mająca realizować nową koncepcję. Jedyny więc sens radykalnego zmienia kształtu serii to chęć wyciągnięcia pieniędzy od najwierniejszych fanów. To już lepiej nikogo nie oszukiwać i pozwolić marce umrzeć.

Ja pier... Prawdziwa sztuka sprzedawana za 5 zł w markecie. A w galeriach sztuki pseudoartyści z fiksacja falliczną lub waginalną. Wleźliśmy w ślepą odnogę ewolucji.

Może gdybyście zrozumieli, że grafika to nie tylko rozdzielczość i liczba efektów, ale też styl artystyczny, to byście zrozumieli. I nie, nie chodzi mi o pixel art - też go nie lubię. Chodzi o to, że Serpent in the Staglands ma zimną kolorystykę, która pasuje do hardcore'owego RPG i od razu mówi, że będzie grubo. A takie Lords of Xulima ma grafikę jak gra przeglądarkowa dla dzieci, tylko że w wysokiej rozdzielczości. Nawet najwznioślejsza fabuła, okraszona taką oprawą, będzie śmieszna.

@kaszanka9

"Bo przecież on bredzi, coś tam pierdzi, a żadnej z tych lepszych gier RPG AAA niż W3 nie podał, nie podał żadnych konkretów, w której grze, które elementy są lepsze, zerowa wartość merytoryczna."

Co za idiotyczny argument? To że nie ma lepszych, nie znaczy, że nie mogą być lepsze.

"Z jego opisu wynika jakby chciał grę tak realną jak życie, sorry, która gra spełnia takie wymagania obecnie?"

Wystarczy nie robić grę pod marketing szczycący się kilometrami kwadratowymi i ilością zadań. Akurat Gothic jest dobrym przykładem na to, że lepiej robić grę nie "długą", tylko "szeroką", gdzie problem dostania się do miasta można rozwiązać na 5 sposobów.

"Pisze, że wybory biedne, że droga do celu jedna, a przecież to jakieś banialuki, każdy cel gdzieś jest i trzeba się tam dostać, to i zawsze droga będzie ta sama, i nie może być 10 wyborów przy każdym zadaniu, tak się nie da."

Da się. Kwestia konstrukcji gry - trzeba nie dopuszczać do rozwidleń fabularnych. Masz punkt A i punkt B (oczywiście w sensie fabularnym), drogę do przejścia z A do B możesz przebyć na 10 sposobów. Fabularny efekt jest ten sam, może z drobnymi modyfikatorami, typu trochę inny dialog z pewną postacią.

@str1111

"Różnorodność, a to dobre, piszesz o zbieraniu rzepy, czy szukaniu strażnika w jaskini obok obozu, a może o patelni, lub zabiciu topielca, który niszczy tamę i siedzi kilka metrów od niej? Ach to ta wspaniała różnorodność, próżno jej szukać w innych grach :P"

Różnica polegała na tym, że zbieranie rzepy czy szukanie strażnika było częścią większego zadania. Nie były to oderwane od całości badziewie do zaliczenia, na zasadzie: "mości rycerzu, zerwij rzepę".

A jeśli cRPG praktycznie nie ma fabuły, np. Mount&Blade?

@sebogothic
To się robi żenujące. Zmiana orków jest zasadnicza i dotyczy zmiany ich roli w świecie gry. W G1 o G2 byli rasą głupich brutali, traktowanych jako bestie, ze znikomą kulturą. Zmiana wyglądu jest tylko najprostszym do wychwycenia symptomem tej rewolucji.

W G3 są rasą nie tylko silniejszą od ludzi, ale i inteligentniejszą. Np. ludzie nie potrafią mówić po orkowemu, ale orkowie mówią po ludzku. Jak się okazuje z twoich enuncjacji, uczyli się po to, żeby móc wydawać ludziom rozkazy, co jest o tyle bezprecedensowe, że to zwykle lud podbity i zniewolony musi się uczyć języka pana, a tutaj odwrotnie. Prawdopodobnie orkowie osiągnęli poziom inteligencji japońskiego matematyka i stwierdzili, że szkoda czasu na uczenie tych pokonanych idiotów, skoro sami ogarną temat w miesiąc.

@sebogothic

"Co do tego, że oblicze orków zostało zmieniona na potrzeby "trójki" się zgadzam, Piranie same to przyznają. Zresztą sam wcześniej o tym pisałem, na co nicosław starał się wmówić, że nie znam procesu powstawania gier i nie wiem co to silnik gry. A mi przecież nie chodziło o to, że niemożliwe było stworzenie modelu bardziej odpowiadającemu temu z G1 i G2, a o to, iż przy zmianie silnika często zmienia się koncept wyglądu."

To prawda, często zmienia się koncept wyglądu. Jeszcze większą prawdą jest to, że równie często NIE zmienia się konceptu wyglądu, albo zmienia się pomimo pracowania na tym samym silniku. Dlaczego? Bo silnik nie ma tu nic do rzeczy. Innymi słowy, zmiana koncepcji jest niezależna od zmian silnika, więc implikowanie, że zmieniała się koncepcja bo zmienił się silnik to bzdura.

Próby uzasadnienia koherentności tej zmiany z uniwersum już obaliłem, zresztą nie było to trudne, bo autorzy mieli ten temat w poważaniu (i bardzo słusznie), natomiast nie wiem czemu fani PB namiętnie zajmują się tłumaczeniem, że to wszystko tak naprawdę ma sens. Po co wam to do szczęścia potrzebne? Narażacie się tylko na śmieszność, bo ten temat jest wyjątkowo dziecinny.

@Gorn221

" A ich wygląd to po prostu zmiana silnika."

To znaczy? Wyjaśnij mi to w technicznej terminologii.

@Gerr

"Wyprawy krzyżowe, lub jak kto woli krucjaty, czy ogólnie wszelkie Rzymskie podboje. Jedna i druga strona czerpały od siebie w dziedzinie kultury, tyle że był to strasznie mozolny proces i wynikał bardziej z wymieszania kulturowego, niż zwykłej rąbanki."

No właśnie, to jest ta różnica - podczas wojny nie uczy się języka wroga i jego rozwiązań cywilizacyjnych, tylko co najwyżej jego sposobu walki, jeśli jest dobry. To co pisze Sebo to tak jakby stwierdzić, że Japończycy się zamerykanizowali w czasie bitwy o Midway, bo taki srogi wpie*ol dostali.

@sebogothic

" Nice, troll. Po lekceważącym stylu twojej wypowiedzi odpuszczam sobie dalszą dyskusję, bo używasz żenujących i nieadekwatnych argumentów. Nawet nie chce mi się tego ciągnąć. Ja piszę o orkach a ty wyjeżdżasz mi z Wietnamczykami, wikingami i butaprenem".

Nie licząc butaprenu wszystko co wymieniłeś było na temat. Pokazywałem, jak absurdalnymi tezami się posługujesz.

"Jeśli nie zadowalają ciebie moje wyjaśnienia, które pisałem do Vroo w pierwszym poście to pozostań przy swoim zdaniu, że orkowie z G3 są przybyszami z kosmosu czy za kogo ich tam uważasz, bo nie chce mi się tego ciągnąć".

Najwyraźniej twoje zdolności poznawcze nie pozwoliły ci zauważyć, że już napisałem skąd się wzięli orkowie z G3 - otóż z dupy autorów, którym pasowali do koncepcji fabuły. Jakiekolwiek uzasadnienia, że w czasie płynięcia z dworu Irdorath (na którym też urzędowała ta prymitywniejsza odmiana orków, co z kolei obala argument, że to pod Barierą byli dziadami, a gdzie indziej nie) do Myrtany dokonali Wielkiego Skoku (może rządził nimi Mao?), jest tak śmieszne, że dziwię się, iż ktoś potrafi to pisać na serio.

Oczywiście, nie ma nic złego w tym, że autorzy postanowili zmienić koncepcję orków (poza tym, że stara była lepsza). Zupełnie jednak żenujące jest, że ktoś za wszelką cenę próbuje udowodnić, że istnieje jakieś logiczne wyjaśnienie tej przemiany. A najbardziej żałosne jest pisanie, że to przez silnik. Chłopie, oni sami ten silnik pisali, więc tam może nie działać wiele rzeczy, ale ich własnych orków powinno się tam dać umieścić.

@sebogothic

"Ubierają się normalnie, posługują się ludzką mową, są dobrze zorganizowani, bo się rozwinęli pod wpływem wojen z ludźmi, o tym pisałem."

Jak to rozwinęli się w czasie wojen? Czyli co, od bicia się po łbach wzrosłą u nich inteligencja? Potrafisz jakoś logicznie wytłumaczyć, jak walka ma zwiększać poziom cywilizacyjny? Chociaż jakiś przykład historyczny z naszej rzeczywistości, jak wojna pozwalała zwiększyć poziom życia? Bo każdy przykład wojny jaki znam to dowód na to, że wojna doskonali umiejętności militarne, ale kosztem cywilnych. Więc jak niby walki wpłynęły na ich umiejętności krawieckie i lingwistyczne?

"A dlaczego ludzie uznawali ich za zwierzęta? Hmm... może dlatego, że to inny gatunek?"

Czyli jeśli napadliby nas superrozwinięci kosmici to uznałbyś ich za zwierzęta, bo to obcy gatunek?

"Dlatego, że zostali zaatakowani przez bezwładną hordę? Raczej nie można uciąć sobie dyplomatycznej pogawędki z orkiem, który chce ci wbić Krush Pacha w twarz. Stereotypy biorą się głównie z nieznajomości danego tematu. Ludzie nie mieli okazji zaprzyjaźnić się z orkami, więc uważali je za bezrozumne zwierzęta."

Czyli przykład Wikingów jest dla ciebie za trudny do zrozumienia?

"A Wikingowie to orkowie?"

Spełniają wszystkie kryteria, którymi mnie uraczyłeś. Horda oszołomów z toporami, paląca i grabiąca co się da bez dani racji. Czemu więc nie zostali uznani za inny gatunek? Może dlatego, że wyglądali jak ludzie, potrafili walczyć, byli zorganizowani - nie to co oryginalni orkowie, którzy do czasów G3 byli fizjonomicznie wariacją na temat goryla.

"Najwyraźniej nie oglądałeś wywiadu z Piranha Bytes i nie wiesz, że przy zmianie silnika, zmianie uległ też koncept orka. Wygląd niektórych potworów też uległ mniejszej bądź większej zmianie."

Najwyraźniej nigdy nie pracowałeś na żadnym silniku i nawet nie do końca wiesz do czego on służy. Jeśli Piranie faktycznie mówiły, że orkowie zmienili się tylko przez silnik, to wiedz, że ściemniali. Równie racjonalnie by brzmiało, że styl oprawy muzycznej również był podyktowany nowym silnikiem.

Dobra, ustalmy coś w końcu. Orkowie w G3 wyglądają kompletnie inaczej niż w poprzednich grach. W poprzednich grach ork nie potrafił utrzymać pozycji wyprostowanej, w G3 są zupełnie jak ludzie, nawet mają te same animacje. Jeśli uważasz że czas od zakończenia G2 do początku G3 to wystarczający czas, żeby orkowie wyewoluowali z austalopiteka do homo sapiens to polecam odstawić Butapren.

@Gorn221

"ale ty wiesz, że orkowe elity w G2 potrafiły mówić normalnie? Zagraj Paladynem w 5 rozdział"

Ale wszystkie? Jakoś sobie nie przypominam, zwykle chrząkają jak reszta. Zresztą, ta ciekawi mnie skąd to wiadomo, że elitarni są z kontynentu. Nie przypominam sobie takiej informacji w grze.

@sebogothic

"Nie to świadczy tylko tyle, że ludzie dobrze nie znali orków, bo ciągle się z nimi tłukli. Nic dziwnego, że uznawali ich za jakieś zwierzęta i za wrogów zagrażających ludziom."

W G3 orkowie noszą ubrania (całkiem porządne, nie przepaskę na krocze), mają porządną broń, świetnie porozumiewają się mową, w tym obcą, są dobrze zorganizowani. W takim razie co w nich jest zwierzęcego, że za takich ich brano? To, że od razu atakowali ludzi, gdy ich zobaczyli? To co, Wikingowie najeżdżający Anglię też byli uznawani za zwierzęta, czy po prostu za grabieżców?

"Wojny z orkami trwały kilkadziesiąt lat i w tym czasie orkowie się rozwinęli. W tym samym czasie orkowie z Khorinis byli odizolowani od reszty świata Magiczną Barierą."

Był taki film "Ewolucja". Inspirowałeś się nim wymyślając te brednie? I czemu ci elitarni orkowie z kontynentu wyglądają jak ci z Khorinis? A może orkowie ewoluowali dopiero od momentu zabicia smoka ożywieńca przez Bezimiennego? W takim razie ich zdolności do ewolucji zawstydzają nawet pierwotniaków.

"Ich wygląd częściowo uległ zmianie, bo zmienił się silnik gry, to chyba oczywiste?"

Co? A co ma do tego silnik? Silnik się buntował, że tamci orkowie są zbyt brzydcy XD? Ty nie masz pojęcia o czym piszesz. Zresztą, może zaktualizował im się też Photoshop, bo orkowie byli inni już w concept artach, więc już tutaj program nie chciał przyjąć starych orków.

"Ty umiesz czytać ze zrozumieniem? Z tego posta wydaje się, że masz niewiele więcej IQ od orka z G1. :P Napisałem, że wygrali wojnę dzięki POSTĘPOWI. A postęp zwykle ma miejsce podczas wojen, kiedy to szuka się coraz doskonalszej broni."

Czyli jednak wojny raperski?

"Orkowie przeorganizowali się, z hordy jaką widzieliśmy w intrze pierwszego Gothica stali się wojskiem z prawdziwego zdarzenia. Nauczenie się ludzkiej mowy przyszło naturalnie, dzięki temu, że współpracowali z ludźmi, którzy się u nich najmowali."

No ba! Ja na przykład umiem płynnie po wietnamsku, bo paru Wietnamczyków najmuje się w Polsce na bazarach.

"Zresztą orkowie z G3 też nie posługują się doskonale ludzkim językiem."

Może grałeś w ruską wersję. W polskiej mówią tak, że wielu Polaków mówi gorzej.

"Co wy ludzie macie z tymi zmianami? Przez to domaganie się zmian dostajemy właśnie klimaty pirackie, mechy i jetpacki."

Pokaż mi jednego fana Piranii, który powiedziałby, że Gothic 1 i 2 były dobre, ale formuła już się zużyła i trzeba zmian. Otóż nie było i nie ma takich osób. Piranie zrobiły woltę, bo same tego chciały.

Albo inaczej - PB to nie to samo studio, które robiło Gothica 1 i 2 i stąd te paralityczne szukanie nowej konwencji. Jeśli popatrzyć na skład, to został Hoge, który robi i tak Spacetime'a, i Pankratz, który doszedł w trakcie prac nad G1 i wtedy jeszcze nie był tak ważną osobą, więc nawet trudno mu przypisać zasługi za G1, a powiedzmy sobie szczerze - G2 już zwiastował niepokojące zmiany. I przede wszystkim, odeszli trzej pomysłodawcy pierwszej części. Zostali za to ludzie jarający się piratami.

Ja nie czaję twojego bólu dupy. W 90% gier nie zagrałbym nawet za darmo, a mimo to nie piszę pod artykułami o tych grach, że nie czaję jak można w to grać. Nie wiem, chcesz kogoś przekonać do tego, żeby mu się gry PB nie podobały?

Próbowałeś to z siebie zmyć pod prysznicem? Jezu, jaki komentarz XD

Tak na marginesie, to nie wiem co ci ta mnogość gier przeszkadza. Przecież one nie rozwijają "lore'u", bo Games Workshop nie będzie się raczej przejmować wypocinami autorów jakiejś tam gry, jeśli w ogóle sprawdzą co oni tam wytworzyli.

@sebogothic
"W "jedynce" Xardas mówi, że orkowie to nie zwierzęta, chociaż wielu ludzi tak myśli i ich kultura dorównuje wiekiem ludzkiej".

Sebo, weź sam pomyśl co wypisujesz. Skoro ludzie często mylą orków ze zwierzętami, to chyba wyraźnie widać, że w zamyśle autorów G1 orkowie byli prymitywnymi małpoludami i innych orków nie znano. Więc co?, orkowie z Myrtany, z serca królestwa ludzi, są nikomu nie znani? Pomimo że skazańcy w dużej części pochodzili właśnie z kontynentu? Myrtana to nie jest jakiś wypizdów jak Khorinis. To właśnie ta pierwotna wersja orków powinna więc być dla ludzi dziwna.

Po drugie, we wprowadzeniu do G1 wyraźnie widać, że orkowie walczący z wojskami Rhobara wyglądają tak jak orkowie z G1 i G2.

"W dwóch pierwszych Gothicach orkowie wydają dźwięki w swoim języku, poza tym spotykamy orków posługujących się ludzką mową: Ur-Shaka i Tarroka"

Kilku potrafiło mówić mową ludzi i z ledwością.

"Orkowie na Khorinis żyją w systemie plemiennym i w sposób pierwotny. Na dodatek są odizolowani od reszty świata. Nie dość, że znajdują się na wyspie to na dodatek są pod Magiczną Barierą".

I parzą się z gorylami, że mają taką małpią postawę i proporcje ciała?

" Jednak już w "dwójce" pojawiają się elitarni orkowie, lepiej uzbrojeni, którzy najprawdopodobniej przypływają z kontynentu".

Którzy fizjonomicznie nie różnią się od swoich kolegów z Khorinis, a jedynie są lepiej uzbrojeni i wyszkoleni. Gdyby więc była to prawda, to by tylko zadawałoby kłam tej śmiesznej tezie, że wszystko trzyma się tu kupy.

" Kilkadziesiąt lat wojen z ludźmi musiało zmienić orków".

Podejrzewam że kilkadziesiąt lat modyfikowania genetycznego pod okiem specjalistów byłoby za mało, żeby orkom udało się tak zmienić wygląd i pomnożyć iloraz IQ dwukrotnie.

"Ci z kontynentu znacznie bardziej się rozwinęli, a więc nauczyli się także ludzkiej mowy. Dzięki temu postępowi mogli wygrać wojnę z ludźmi. Chyba dziwnie by wyglądało, gdyby zrobiły to takie dzikusy jak z G1 i G2"?

Dzięki nauczeniu się ludzkiej mowy wygrali wojnę? Oni walczyli na miecze i topory, a nie na rapowanie. Tak, logiczniej wyglądałoby, gdyby wojnę wygrały dzikusy z łapą jak noga Pudziana, a nie osobnicy wyglądający jak przypakowany człowiek. Nie, to nie ma sensu. Orkowie zostali tak zmodyfikowani w G3, żeby wyjaśnić, dlaczego nie wymordowali ludzi po zwycięstwie (dzikusy z G1 i G2 by tak pewnie zrobiły), żeby dodać bzdurną możliwość stanięcia po ich stronie i żeby dało się z nimi walczyć od początku gry (bo dzikus był nas miał na strzała, a te niedojdy można spokojnie bić).

"ale mogliby budować swoje rozwiązania i z każdym kolejnym projektem dodawać do bazy ich silnika"

Przecież tak robią.

@dedrach

To samo mówili o Risenie 3, miał być wręcz powrót do korzeni, a wyszło coś gorszego od Risena 1 (całkiem dobrego, ale to jednak nie ta liga co Gothic). Zapewne nawiązania do Gothica nie będą dotyczyły rzeczy najważniejszych: PC-towego systemowi walki, progresu umiejętności opartego na polepszaniu stylu walki, a nie tylko na zwiększaniu cyferek w tabeli statystyk, no i oczywiście klimatu.

Nie, bohater jest narzucony i ma nawet jakieś tam imię. Nie jest jednak powiedziane, że to ostateczna wersja jego wyglądu.

@Tornados123

To jest właśnie siła Gothica, że czuć ten progres. Najpierw ciebie bije byle kmiot, a potem ty rozstawiasz wszystkich po kątach i na pewnym poziomie postaci słabsi ludzie nawet nie wyciągają broni gdy ty przy nich wyciągniesz swoją, tylko cię uspokajają :) To jest jedno z przyjemniejszych doświadczeń w historii gier.

Był crap bo było mniej jednostek? No to fantastyczne podejście. Dwójka była bardziej taktyczna, nie wystarczyło zaznaczyć jednostek i wysłać bandę na wroga, klikając tylko na uzupełnienia jednostek jak w jedynce, ani nie wystarczyło używać skillów bohaterów i ogromnych maszyn.

Crapowato to wygląda to, że jednostki walczą jakby to były wojny napoleońskie, a nie Warhammer 40k, w którym strzał z karabinu plazmowego robi z ciebie kupę parującego kloca, a celny strzał czołgu potrafi położyć grupę ludzi wielkości oddziałów z tej gry.

@Zdzichu
"Bo pokazują screeny tylko z jednego regionu. To tak jakbyś w Gothicu 3 robił screeny tylko z Myrtany.
No i ELEX to nie Fallout. To nie jest klimat nastawiony stricte na post-apokaliptyczne pustkowia".

Taka lokacja jaką pokazują nie powinna się w ogóle znaleźć w grze. Jest totalnie bezpłciowa. I nie mówię, że gra ma wyglądać jak Fallout. Niech ma swój charakter, tylko że ja widzę tylko brak charakteru. Ta lokacja równie dobrze mogłaby robić np. za teren opuszczony przez cywilów z powodu wojny w jakiejś grze osadzonej w czasach współczesnych. Brak tu też jakiegokolwiek wpływu fantasy, które miało niby być. Porównaj zresztą screeny z concept artami.

http://nichegamer.com/wp-content/uploads/2016/03/elex-03-22-16-6.jpg
http://www.piranha-fanart-portal.de/content/images/elex-artbig22.jpg

Gra wciąż jednak wygląda dziwnie sterylnie. Concept arty zapowiadały grę brudną, bladą, zimną. Tutaj mamy zieloniutkie łąki i lasy. No kurde, przecież Fallout 3 wyglądał dużo lepiej, a wtedy nie mieli jeszcze takich możliwości technicznych, nie było bajeranckiego oświetlenia i mgieł. Może wielu się to nie mieścić w głowie, ale dla mnie nawet pierwszy Gothic wygląda lepiej.

"Niestety gameplay nie będzie lepszy, bo to wciąż ten sam silnik który miał swoje początki 10 lat temu wraz z premierą Gothica 3".

Ale wiesz, że ten silnik jest cały czas rozbudowywany? To jest TEN SAM ale nie TAKI SAM silnik.

"Niestety Piranha to studio małe, które się w ogóle nie rozwija i nie ma pomysłów na swoje gry i cały czas brną w ten Gothicowy schemat, który ludziom się już przejadł".

Mylisz się, bo pomysł na zrobienie remake'u pierwszego Gothica jest bardzo popularny wśród fanów, a więc ludzie nie oczekują nawet gry podobnej, tylko tej samej, w którą grali, a jedynie odświeżoną i poszerzoną. Największym zaś zawodem fanów jest nie to, że autorzy robią ciągle to samo, tylko że nie robią tego samego, odchodząc coraz bardziej od Gothica.

"Przydałoby się żeby ktoś zainwestował w Piranha Bytes, bo obawiam się że za parę lat przeczytamy wiadomość o zamknięciu tego studia, bo nie oszukujmy się Elex nie sprzeda się nawet w milionie kopii".

Największym problemem PB jest nie to, że są mali i niedoinwestowani, bo nie każde studio musi dążyć do bycia gigantem zatrudniającym 300 osób do pracy nad jedną grą. Jest miejsce dla gier niszowych, kierowanych do ludzi spoza mainstreamu. Przykładem jest Mount&Blade, który też jest tworzony przez studio wielkości Piranii, a mimo to radzą sobie dobrze i rozwijają swój produkt, a nie próbują przerobić go tak, żeby zadowolić wszystkich. Gdyby PB tworzyły ciągle tego samego Gothica, rozwijając jedynie pomysł, a nie próbując zrobić z niego konkurencję dla TES-ów, to fani zasypywaliby ich hajsem. A tak muszą robić takie nijakie gry dla nikogo, bo chcą podbić rynek konsol, czy jakie tam oni mają plany.

A no tak, jak grafika sprzed 5 lat to już nie ma po co oglądać w tę grę. Znaczy grać w tę grę. W gry się gra; wybacz, ale czasem zapominam o tym, gdy naczytam się gimbazjalistów, którzy jedyne co widzą na materiale z gry to grafikę, a nie np. to, że autorzy w mechanice oblężeń rozbudowali każdy aspekt i odświeżyli to co było już wcześniej.

Jeśli zostanie rozwinięta, to będziemy wtedy dyskutować. Na razie wygląda to tak, że twórcy nie do końca mają pomysł na grę, tzn. ustalili rdzeń w postaci generowania świata, ale nie do końca wiedzą jakie to może mieć zastosowanie.

Symulator podróży kosmicznych? Chyba symulator eskapady z Gdańska do Sopotu. Podróże kosmiczne to przedsięwzięcie logistyczne, nad którym siedzą najtęższe mózgi świata, a tu odkrywanie kolejnych planet to wydarzenie emocjonujące jak wytoczenie roweru z domu.

Nie, to nie jest gra dla eksploratorów (zwanych przez ciebie exploratorami). Ludzie przecież oczekiwali gry stawiającej na eksplorację, wręcz robili w spodnie na samą myśl o tej idei, wbrew rozumowi nakazującemu powściągliwość w stosunku do fantastycznych wizji snutych przez autorów gier od zawsze. Ale chcieli, aby ta eksploracja była dobra, to jedyny wymóg, który nie został spełniony. Chcieli się poczuć jak Krzysztof Kolumb kosmosu, odkrywać coś co widzą jako pierwsi na świecie, czego nawet sami twórcy gry nie widzieli. A dostali wydmuszkę, która trywializuje eksplorację, świat zaś nie jest pełen tajemnic, nie fascynuje, jest przewidywalny i powtarzalny.

Wyraźnie napisałem - konsolowy rodowód determinuje system walki. Będzie on podobny bardziej do Risena 3 niż do Risena 1, choćby mieli pracować jeszcze 10 lat nad tą grą. Nie patrzę oczywiście na animację, tylko na samą mechanikę, a ta wygląda tak, że nie będzie walki polegającej na łączeniu ciosów, tylko na wyprowadzaniu prostych kombosów, zapewne polegających na kombinacji szybkiego i silnego ciosu. Już widać też ten absurd dzisiejszych gier, czyli perwersyjne turlanie się jako substytut uniku, co dopełnia obrazu nędzy.

To tak jak z Metallicą - najpierw wydali albumy, które zdefiniowały nowy gatunek twórczości w swojej dziedzinie, a potem nastąpiło kompletne odejście od własnych osiągnięć i stylu. Nic dziwnego, że fani pierwszej fali są zwiedzeni i narzekają.

Jako fan Gothica powiem ci, że ja bym chciał, żeby oni cały czas robili to samo. Problem w tym, że nie robią, tylko kombinują, porzucając przy okazji wszystkie najlepsze cechy swojej pierwszej gry. W pewnym momencie doszło do tego, że po zapowiedziach o powrocie do korzeni w Risenie 3, który nie był tym powrotem w najmniejszym stopniu, wielu fanów zaczęło głośno mówić o chęci zobaczenia remake'u Gothica, bo już nawet nie liczą, że PB zrobi coś nowego i trzymającego poziom w takich klimatach.

youtube.com/watch?v=Ee8W00Qpps8

Już był pokazany fragment rozgrywki i wynika z niego, że walka wygląda bardzo podobnie do Risena 3, czyli bez przerwy toczymy się jak kretyni po ziemi, co równoznaczne jest z chwilową nieśmiertelnością niczym we Wiedźminie, a w przerwach na toczenie wykonujemy przygotowaną sekwencję ciosem, odpalaną kombinacją przycisków kolejno: LPM + LPM + LPM + LPM.

Sprawdza się więc czarny scenariusz, ale tak naprawdę tylko ktoś niezbyt obeznany w gach video mógł sądzić, że walka będzie wyglądała inaczej, wszak ELEX wychodzi na konsole, a na padzie nie da się zaadaptować mechaniki walki podobnej do tej z Risena 1.

Natomiast strzelanie faktycznie wygląda jak w grach typu Mass Effect i wygląda lepiej, niż ta z Risenów 2 i 3, oparta na czystym prawdopodobieństwie trafienia wynikającego ze statysty. Nie zmienia to faktu, że pomimo zapowiedzi zrobienia systemu walki od nowa, wszystko wygląda po staremu.

@Vinis88

"Gothic ma fanów w Niemczech, Polsce i Rosji, w USA sprzedał się bez szału. To nie jest marka, w której drzemią wielkie pieniądze".

Czyżby? Gothic 3 sprzedał się fantastycznie. Pewnie dlatego, że miał marketing, a wcześniejsze części - nie. Pierwszy Wiedźmin też jakoś nie przebił się w USA i dopiero od drugiej części ludzie kojarzą serię. Marka musi zdobyć pozycję, jeśli nie ma się kupy forsy na kampanię reklamową. Gdyby G3 był grą o jakości takiej jak poprzedniczki, to dzisiaj studio robiłoby Gothica 6 i rywalizowałby on z Wiedźminem.

Wszyscy mają to w pale.

"Znów napotkamy dość stereotypowe postacie z jakimiś problemami, którym będziemy czyścić buty, by potem bujać się w jakichś mega pancerzach i ubijać interesy z największymi szychami tego świata".

Brawo, scharakteryzowałeś tym samym 99% gier RPG. W grach od PB służenie innym ma własnie dlatego sens, bo może owocować przyjęciem do jakiejś frakcji. W wielu grach nie ma nawet tego, po prostu pomagasz dla abstrakcyjnych punktów doświadczenia. Ja rozumiem oryginalność, ale nie ma potrzeby wypieprzyć w jej myśl wszystko, nawet dobre rozwiązania.

Wygląda jak Risen 3, czyli słabo. Jeśli to ma być ta gra o największym w historii PB budżecie, to ja już niczego od tego studia nie oczekuję.

@UnluckyPage71

Tu chodzi o jednakową funkcjonalność obu substancji dla mechaniki i dla kreacji świata, a nie o ich różnice techniczne, które są i tak całkowicie wzięte z powietrza.

Natomiast nie uważam, że takie kopiowanie rozwiązań miałoby być złe. Nawet życzyłbym sobie powrotu do koncepcji zamkniętego obszaru-więzienia z G1 w którejś z następnych gier Piranii. Bo to po prostu dobry motyw jest, a jeśli nie potrafi się wymyślić czegoś nowego i na poziomie, to już lepiej czerpać ze starych rozwiązań.

Dobór tematyki też jest ważny dla przyjemności z gry. Tak jak w niektórych grach wrzuca się specjalnie murzynów, kobiety i homoseksualistów, żeby nikt nie oskarżył nietolerancję i inne takie, tak ktoś może zrobić grę z drugiej strony spektrum światopoglądowego, czyli grę, która nie przejmuje się polityczną poprawnością. I jak widać, jest zapotrzebowanie na takie produkcje. A Hatred nie było złą grą i próbą jechania tylko i wyłącznie na reklamie fundowanej przez oburzonych.

@aduk123
To zwykły troll, który wszędzie przejawia przeogromny ból tyłka na poziomie wymagającym hospitalizacji. Dla jego komentarzy wchodzę na wszystkie artykuły o Gothicu, bo istnieje duża szansa, że będzie tam praktykował tę swoistą terapię psychologiczną. A nie ma nic piękniejszego na GOL-u niż widzieć cierpienie tego trolla oraz tego drugiego pajaca o niezapamiętywalnym nicku.

Nie potraficie zrozumieć, że nie każdy robi w pantalony na myśl o The Last of Us czy innych hitach z konsoli? Mnie takie gry po prostu nie interesują i nudzę się przy prostych strzelankach i innych grach błędnie nazywanych sandboxami, które dominują na konsolach. Pamiętam pierwsze Halo, wielki przebój na Xboxie... który mnie wynudził. Popykałem i spoko. Skąd te zachwyty? Nie wiem do dzisiaj. To samo Gearsy, RDR, Uncharted, God of War - po prostu ziewam na samą myśl. Nie chciałbym w to grać nawet za darmo, i nie piszę tego, żeby kogoś obrazić - dla mnie te gry to strata czasu.

Na PC natomiast są gry bardziej zróżnicowane i z mojej perspektywy ciekawsze. Również czekam na prawdziwego sandboxa, czyli Bannerlorda. Są dobre klasyczne RPG, są strategie turowe, są indyki pokroju Rim Worlda. Czy to źle, że w Polsce jest "pecetowe ograniczenie", zważywszy że na PC gry są jednak bardziej ambitne, a nie są to tylko pykadła nad którymi przeciętny Hamburgerianin może siąść i pozmulać przy nich 30 minut po obiedzie? Dla mnie ten bardziej hardcore'owy rynek to raczej powód do dumy. Chyba że masz kompleks zachodu i dla ciebie wszystko co na zachodzie jest z definicji lepsze, w takim razie masz problem, bo wschód Europy jeszcze długo będzie się różnił od reszty świata.