Sins of a Solar Empire: Filozofia rozgrywki

Filozofia rozgrywki

Mapy, na których toczy się rozgrywka, to w praktyce całe rozciągające się na miliony kilometrów galaktyki, składające się z takich obiektów jak gwiazdy i planety. Obraz można dowolnie oddalać i przybliżać, domyślnie służy do tego suwak myszki. Wspomniane obiekty (gwiazdy i planety) stanowią źródło pola grawitacyjnego.

Na powyższym rysunku przedstawiona została typowa studnia grawitacyjna. Jest to obszar, w którym wszelkie statki kosmiczne nie mogą wykonywać skoków fazowych.

Czym są skoki fazowe?

Praktycznie jedynym obszarem, na którym możemy swobodnie dowodzić jednostkami, są właśnie studnie grawitacyjne. Pomiędzy nimi przemieszczamy się, korzystając z torów fazowych. Przyjęcie takiej koncepcji niesie ze sobą naturalnie plusy i minusy. Do plusów zaliczyć można niezwykle krótki czas, jakiego jednostki potrzebują na dotarcie z planety A na planetę B, natomiast do minusów fakt, że nie wszystkie planety są ze sobą połączone torami fazowymi, na domiar złego nie wszystkie jednostki potrafią się po nich poruszać.

Taki system pozwala stosować niezwykle ciekawe strategie. Spójrzmy na powyższą ilustrację. Przedstawia ona przykładowy układ słoneczny z jego planetami, połączonymi wspomnianymi tunelami fazowymi. Takie a nie inne połączenia sprawiają, że niektóre planety stają się ważnymi centralami komunikacyjnymi i posiadanie ich gwarantuje kontrolę nad np. całym planetarnym ruchem jednostek w okolicy.

Sins of a Solar Empire

4 lutego 2008

Rate It!

• Przegląd
• Poradnik
• Recenzja