Paralives to na razie bardziej wizja rozgrywki niż pełna gra, ale już teraz daje powody do optymizmu i więcej RPG-a niż można by się spodziewać

Ten moment w końcu nastąpił – do grona nowych symulatorów życia debiutujących we wczesnym dostępie, po latach oczekiwań graczy dołączyło Paralives. Niezależny projekt wspierany przez społeczność za pośrednictwem platformy Patreon ma nareszcie szansę udowodnić swoją rację bytu. Mi samej trudno kryć ekscytację.

Przez ostatnie dni miałam szansę spędzić kilkadziesiąt godzin w świecie Parafolks – podczas rozgrywki, oglądania doświadczeń innych graczy w sieci, a także, co unikalne – sprawdzając już powstałe modyfikacje. To idealny moment na podsumowanie pierwszego rozdziału historii tej marki.

Długa droga do wczesnego dostępu

Wielu z nas zdążyło zapomnieć o anulowanym projekcie Life by You od Paradoxu. Z kolei koreańskie inZOI po świetnym starcie musi się aktualnie mierzyć z malejącym zainteresowaniem. Zanim po raz pierwszy usłyszeliśmy o którejś z tych marek, Paralives zaczynało tworzyć wokół siebie szum. Najstarszy filmik aktualnie dostępny na oficjalnym kanale YouTube marki został opublikowany 5 lipca 2019 roku, a same prace nad projektem rozpoczęły się już ponad 7 lat temu.

Bez wskazywania palcem na konkurencję, niezależny symulator życia z kanadyjskiego Quebecu od początku składał nam kilka obietnic: więcej dbałości o szczegóły, więcej wolności twórczej, więcej zabawy z życiem. Te postawy ściśle wynikają z tego, jakie zapotrzebowanie dostrzegaliśmy na rynku w tamtym momencie (oraz w kolejnych latach).

Do głównych założeń projektu z czasem dołączyła także koncentracja na realistycznych relacjach, otwarty i elastyczny pod kątem rozgrywki świat czy łagodne traktowanie naszych portfeli (rezygnacja z płatnych rozszerzeń czy mikropłatności). Jak na ten moment, te wartości zdają się pozostawać niezmienne.

Po drobnych opóźnieniach Paralives zadebiutowało we wczesnym dostępie 25 maja 2026 roku. W ostatnich dniach internet zalała fala pozytywnych komentarzy, a twórcy mogli pochwalić się 250 tysiącami sprzedanych kopii w zaledwie 8 godzin czy prawie 80 tysiącami graczy równocześnie.

Na tym można by zakończyć tą inspirującą historię, jednak na nasze szczęście to dopiero początek.

Symulator życia dla sceptyków symulatorów życia

Mówiąc zupełnie szczerze, pierwszy kontakt z Paralives był dla mnie porządnym zaskoczeniem. Od samego początku zabawy w moich myślach pojawiała się jedna, dominująca obserwacja: nowy symulator życia znacząco przypomina gry RPG.

Już tworząc postać przy pomocy oryginalnego, przyjemnie działającego kreatora zobaczymy tu elementy, które zdają się być inspirowane innymi gatunkami. Charakter tak zwanych „Par” (o czym więcej wspomnę później) opiera się na drzewkach ciała, kreatywności, umysłu i charyzmy oraz dodatkowych przymiotach z kategorii osobowości, korzyści towarzyskich, talentów czy stylów życia. Co ciekawe, podczas rozgrywki możemy dosłownie levelować naszą postać, zdobywając nowe poziomy postaci i korzyści z nich wynikające.

Paralives wyróżnia się także, czyniąc fabułę częścią systemu, a nie tylko elementem, który odgrywamy w swojej wyobraźni. Gdy zadecydujemy, że nasza rodzina jest gotowa do rozpoczęcia przygód, otrzymujemy wybór narratora, który w praktyce sprowadza się do ustawienia poziomu trudności rozgrywki. Każdy z trzech dostępnych game masterów można edytować pod kątem opcji starzenia się postaci czy długości życia. Ich obecność w trakcie gry przejawia się za pośrednictwem kart fabularnych, które dają boosty do umiejętności i relacji, gwarantują sukcesy i wyzwania zawodowe, czy przynoszą dodatkowe, wyjątkowe wydarzenia w życiu.

Budowanie relacji między postaciami to kolejny element rozgrywki, który kojarzy mi się przede wszystkim z papierowymi RPG. Przyjaźnie i romanse to nie tylko seria klikania opcji dialogowych – decydujące interakcje mają własne testy, z procentowymi szansami na powodzenie, zależnymi od humorów czy poziomów znajomości, jak rzuty kośćmi na wynik deklarowanej akcji.

Wszystkie te elementy już czynią produkcję we wczesnym dostępie wyjątkową w swojej kategorii. Zdaje się, że kreatywne podejście do symulacji życia przypadło do gustu kluczowej grupie docelowej, w tym zdecydowanie mi. Ośmielę się jednak stwierdzić, że równocześnie Paralives staje w kontrze do osób twierdzących, że ten typ gier nie posiada realnej rozgrywki i jest w stanie przekonać do siebie sceptyków. To osiągniecie, którego ciężko było się spodziewać po niezależnym zespole.

Jest jeszcze pole do poprawy

Paralives to jednak na razie nie same pozytywy, chociaż w większości przypadków jesteśmy w stanie znaleźć jakieś iskierki nadziei. Przykładowo, na pochwałę zasługuje dostępność języka polskiego, której nie spodziewałam się już we wczesnym dostępie. Nie jestem jednak w stanie znieść decyzji tłumaczy dotyczącej nazywania postaci Parami – jedna postać to w Paralives jedna Para, co przy szybkim czytaniu momentami doprowadzało mnie do konsternacji. Podobnie „członek rodziny” nie oznacza tu dosłownie naszych krewnych i spowinowaconych, lecz osoby z nami mieszkające, co prowadzi do dziwnych konstrukcji logicznych przy tworzeniu współlokatorów i kochanków. Rozumiem wyzwanie tłumaczenia „Parafolks” i doceniam zadbanie o nasz naród, ale muszę zakwestionować niektóre wybory translatorskie, nie ze względu na błędy, lecz klarowność.

Podobnie prezentuje się kwestia interfejsu. Jest unikalny, estetyczny i minimalistyczny, ale w moim odczuciu nie zawsze intuicyjny. Najwięcej problemów sprawiły mi interakcje grupowe, które korzystają z prawie RTSowego zaznaczania wielu Par, co bywa niewygodne i mało instynktowne. Jeszcze nie umiem jednak definitywnie stwierdzić, czy część opcji jest problematyczna, czy to kwestia przyzwyczajenia.

Budowanie i urządzanie wnętrz to z kolei jeden z najbardziej imponujących systemów Paralives, który od pierwszych zapowiedzi przyciągał największą uwagę graczy prezentacjami funkcji edytowania istniejących elementów do naszych specyficznych potrzeb. Te obietnice już teraz zostały w dużej mierze spełnione. Trudno mi jednak nie zarzucić grze monotonii stylów wystroju, które czynią wszystkie domy ładnymi, ale bardzo podobnymi. Na rozbudowanie pod względem zawartości powinniśmy jednak poczekać – również w trybie tworzenia postaci, pod kątem ubrań.

Jak na grę we wczesnym dostępie przystało, natrafiłam podczas rozgrywki na glitche czy błędy. Większość z nich była naprawdę minimalna, jednak dołączyłam do grona ofiar praktycznie niemożliwych do ugaszenia pożarów. W trakcie tworzenia tego tekstu twórcy zdążyli jednak wydać aktualizację, która rozwiązywała również ten bug – wsparcie techniczne i współpraca z graczami na plus.

Wychodząc z bańki moich osobistych odczuć, w sieci dostrzegłam niemałą grupę graczy, którzy krytykują artystyczny kierunek Paralives, zarzucając mu przesadną kreskówkowość. Aspekt ten należy chyba jednak zaliczyć do personalnych preferencji, a ja sama nawet przez chwilę nie miałam takiego odczucia w trakcie testowania gry.

Tu jednak trzeba wspomnieć o decyzji twórców umożliwiającej tworzenie modów już w dniu premiery wczesnego dostępu. Podobnie jak w przypadku załatanych już błędów, niejako zdążyła ona odpowiedzieć na krytykę warstwy wizualnej oraz częściowo zniwelować problem niezbyt bogatej zawartości. Ze względu na obecność Paralives na Steamie możemy łatwo skorzystać z Workshopu platformy i pobrać twory społeczności ze stale powiększającej się galerii wypełnionej dekoracjami, elementami wyglądu postaci czy większymi zmianami wyglądu gry. Widać, że budowana jeszcze przed debiutem współpraca z odbiorcami szybko zaczęła procentować.

Co teraz?

Plaga gier we wczesnym dostępie nie jest dobrym zjawiskiem. Nie jestem fanką tego, że gracze są przyzwyczajani do standardu, w którym kupują nieskończony produkt, który zostanie dopracowany dopiero w przyszłości, w mniejszym lub większym stopniu, nierzadko po uiszczeniu zapłaty wykraczającej poza obecny standard. Paralives jest jednak jednym z niewielu przypadków gdzie czuję, że ten zabieg jest usprawiedliwiony.

Pomimo wieloletniego wsparcia na Patreonie, fakt jest taki, że tak niewielkie zespoły potrzebują pomocy – a ogromny zastrzyk finansowy z zakupów gry jest w stanie zaoferować studiu stabilność i niezależność. Ponadto, nawet biorąc pod uwagę niezłomność graczy, będących w stanie dawać kolejne kredyty zaufania twórcom zapowiadającym ich wymarzony tytuł, to po prawie dekadzie warto udowodnić im, że produkt, na który czekali faktycznie istnieje.

Ciężko mi z czystym sumieniem namawiać kogokolwiek do zapłacenia ponad 100 zł za wizję rozgrywki, która może się nie ziścić. Mogę zachęcać do wspierania inicjatywy, która już jest obiecująca – i radzić, by osoby, które nie są w pełni wkręcone w środowisko symulatorów życia, poczekały na kilka następnych aktualizacji.

Paralives jest na razie dobrze działającym środowiskiem, które nie oferuje przesadnie dużo opcji, lecz ma duży potencjał. Zdążyło przejść przez pierwsze testy współpracy z graczami, pierwsze prace nad błędami i pierwsze sukcesy. Biorąc pod uwagę współpracę z Among Us czy House Flipper, już teraz ustanawia swoją pozycję w branży gier. Nauczeni doświadczeniami z innymi symulatorami życia powinniśmy zachować ostrożny optymizm, jednak wydaje mi się, że trudno byłoby wyobrazić sobie lepszy start nowego rozdziału niezależnego projektu.