Niewiele pomysłów w game devie rodzi się idealnych i gotowych do implementacji. Czasem potrzeba sporo pracy i odrobiny uporu, by nadać im właściwy kształt.
Nie każdy pomysł, który powstanie przy okazji produkcji gry ma siłę przebicia. Tylko bardzo niewielka ich część ostatecznie trafia do premierowej wersji tytułu, ale zdarza się, że nawet te najbardziej nieudane da się odratować – jeśli tylko mamy do tego wystarczająco dużo chęci i serca. Dobrze ilustruje to przypadek wilkołaków w Skyrimie. Refleksjami z pracy nad tymi stworami podzielił się ostatnio z kanałem KIWI TALKZ jeden z twórców gry – Dennis Mejillones.
Pierwsze skyrimowe wilkołaki były bowiem podobno tak paskudne, że aż niepokojące. Artysta wspomina, że pierwsze projekty tych stworów miały ludzkie ciało i głowę psa. W niczym nie przypominały klasycznych wynaturzeń, które znamy z innych gier i filmów, w których ten motyw się pojawia.
Cała ich anatomia również nie miała sensu, a zatem Mejillones i kilku podzielających jego zdanie twórców postanowiło tchnąć nowe życie w skyrimowy projekt wilkołaka.
Nikomu z nas się nie podobał i miał zostać wycięty. Zdecydowaliśmy więc, że musimy coś zrobić. Musieliśmy uratować wilkołaki, bo rozumieliśmy, jak fajne są. W tamtym czasie byłem pod dużym wpływem filmu Underworld z Kate Beckingsale. Lubię tego typu filmy, jest z nimi mnóstwo zabawy. Podobają mi się te wielkie brutalne potwory, które w nich występują. Chciałem stworzyć takiego dla Skyrima.
- Dennis Mejillones
Twórców czekało sporo pracy, ale ich starania zakończyły się sukcesem – wilkołak w odświeżonej wersji trafił do gry. Mejillones był zdeterminowany, by zrealizować swoją wizję, ale po drodze musiał jeszcze pokonać opór ze strony wielu innych członków zespołu deweloperów. Nowy pomysł generował bowiem wiele innych problemów od strony implementacji i nie wszyscy byli gotowi na wyzwania, z którymi wiązał się odświeżony projekt potwora.
Wszystko to jednak chyba wyszło Skyrimowi na dobre, bo przemiana w wilkołaka jest jednym z ciekawszych i bardziej oryginalnych aspektów rozgrywki (nawet, jeżeli czasem wypada nieco topornie). Sama historia artysty pokazuje z kolei, że czasem warto zawalczyć o swoją wizję, nawet, jeśli wiąże się to z dyskomfortem – satysfakcji z dobrze wykonanej pracy chyba nic nie zastąpi.
Dziękujemy za przeczytanie artykułu.
Ustaw GRYOnline.pl jako preferowane źródło wiadomości w Google
Autor: Danuta Repelowicz
Hiszpańskie serce i japońska dusza. Absolwentka filmoznawstwa ze szczególną słabością do RPG-ów i bijatyk. Miłośniczka wiedzy tajemnej, nauk o kosmosie, musicali i wulkanów. Dorastała na Onimushy, Tekkenie i Singstarze. Wcześniej związana z serwisem GamesGuru, pisze i tworzy od najmłodszych lat. Prywatnie także wokalistka i wojowniczka Shorinji Kempo stopnia 4 Kyu. Specjalizuje się w narratologii i ewolucji postaci. Świetnie porusza się też po tematyce archetypów i symboli. Jej znakiem rozpoznawczym jest wszechstronność, a jej ciekawość często prowadzi ją w najdziksze ostępy umysłu i wyobraźni.
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
