W 2012 roku firma Boeing zastąpiła pasażerów 9 tonami ziemniaków: genialna decyzja, która rozwiązała problem z Wi-Fi w samolotach

Na początku zeszłej dekady bezprzewodowy internet dopiero wchodził na pokłady samolotów. Boeing chciał upewnić się, że każdy pasażer będzie miał niezakłócony dostęp do sieci, ale testy byłyby kosztowne i czasochłonne. Na ratunek przyszły ziemniaki, które oddziałują na fale radiowe podobnie jak ludzkie ciało. Dzięki temu testy były o 97% krótsze, niż pierwotnie zakładano.

Ziemniaki pomogły Boeingowi dopracować sygnał Wi-Fi w samolotach

Gdy w 2012 roku rozpoczęto testy rozkładu sygnału Wi-Fi na pokładzie samolotu, od razu zwrócono uwagę na największą przeszkodę. Eksperyment w pustym kadłubie nie miał sensu. Ludzkie ciała pochłaniają i odbijają fale elektromagnetyczne. Wpływa to na to, w których miejscach sygnał jest silny, a gdzie pojawiają się martwe strefy. Pusty samolot nie pozwoliłby tego wykryć.

Zobacz też:W 1960 roku naukowcy wyliczyli „koniec świata” na 13 listopada 2026. Został niecały miesiąc i wiemy już, gdzie pomylił się modelŚwieci już od 125 lat i przetrwała trzy kamery internetowe. Historia tej żarówki to policzek rzucony koncepcji przestarzałościMaria Skłodowska-Curie i Albert Einstein wymieniali listy przez 20 lat - 100 lat później wiemy już, o czym w nich pisali

Z drugiej strony w ramach testu Boeing musiałby znaleźć kilkudziesięciu chętnych, którzy musieliby spędzić na pokładzie około dwóch tygodni w pozycji nieruchomej. Wiązałoby się to z regularnymi przerwami opóźniającymi testy, a do tego każdemu należałoby wypłacić odpowiednią rekompensatę finansową za poświęcony czas.

Inżynierowie Boeinga znaleźli jednak alternatywę. Chodziło o ziemniaki, które podobnie jak ludzkie ciało oddziałują na fale radiowe i składają się w zdecydowanej większości (około 80%) z wody. Postanowiono kupić około 9 ton ziemniaków, które w workach rozmieszczono na siedzeniach w samolocie. Inżynierowie mogli prowadzić testy całą dobę, a eksperyment nazwano SPUDS (Synthetic Personnel Using Dielectric Substitution), gdzie „spud” jest potocznym określeniem dla ziemniaka.

Okazało się, że dzięki nieruchomym obiektom eksperyment udało się skrócić z zakładanych 14 dni do zaledwie 10 godzin. Inżynierowie zmapowali obszary o najsłabszym zasięgu i i na bieżąco zmieniali układ przekaźników, żeby sygnał rozchodził się równomiernie, a normy bezpieczeństwa były zachowane. Na koniec przeprowadzono testy z prawdziwymi ochotnikami, które potwierdziły wcześniejsze wyliczenia.

• nauka
• tech
• lotnictwo