W GTA 6 nawet najmniejsze detale potrafią zaskoczyć. Rockstar ujawnił kulisy tworzenia niezwykle realistycznej Leonidy i wyjaśnił, dlaczego zrezygnował z jednej ze znanych funkcji.
Rockstar Games od lat przyzwyczaja graczy do niezwykłej dbałości o szczegóły, ale wszystko wskazuje na to, że przy okazji GTA 6 studio przeszło samo siebie. Leonida zachwyca nie tylko rozmiarami i oprawą graficzną, lecz przede wszystkim liczbą drobiazgów, które sprawiają, iż wirtualny świat wydaje się niemal żywy. Co więcej, wiele z tych elementów jest tak subtelnych, że podczas zwykłej rozgrywki można ich nawet nie zauważyć.
O kulisach powstawania tego niezwykłego świata opowiedział serwisowi GamesRadar+ Adam Cochrane, wiceprezes Rockstar Games odpowiedzialny za oprawę artystyczną i otoczenie. Jak podkreślił, to właśnie pozornie nieistotne detale mają największy wpływ na wiarygodność Leonidy.
Subtelne kołysanie drzew lub powiewające na wietrze chorągiewki. Kałuża płynu ze śmieci u podstawy kontenera lub zarośnięty ogród na terenie niezamieszkanej posesji. Indywidualny charakter każdego domu i lokalu, dzięki czemu wszystko wydaje się wyjątkowe i nie ma powtórzeń – wyjaśnił.
Deweloper dodał, że świat wypełniono również niewielkimi scenkami środowiskowymi, które gracze mogą odkrywać podczas eksploracji. Niektóre wiążą się z nagrodami, inne stanowią po prostu ciekawostki. Najbardziej imponujące jest jednak to, że każdy zakątek ogromnej mapy został starannie przemyślany i dopracowany przez ludzi.
Rockstar nie ograniczył się oczywiście do warstwy wizualnej. Równie ogromną uwagę poświęcono udźwiękowieniu, o czym opowiedział Alastair MacGregor, wiceprezes studia odpowiedzialny za audio.
Jako przykład podał lodówki znajdujące się w sklepach. W zaniedbanych lokalach urządzenia głośno buczą, ich sprężarki pracują nierówno, a stojące wewnątrz butelki drżą. Z kolei w ekskluzywnych placówkach chłodziarki wydają jedynie delikatny szum.
Różnice słychać także podczas przemieszczania się między poszczególnymi regionami Leonidy. Na luksusowych wyspach dominują odgłosy świerszczy, ptaków, zraszaczy i jachtów, podczas gdy w centrum Vice City usłyszymy gwar rozmów, muzykę, ruch uliczny czy pracujące klimatyzatory.
Spędziliśmy lata na udoskonalaniu technologii pogłosu, abyście mogli to poczuć – od trzasków wydechów samochodów przez szum helikoptera przelatującego nad głowami po skrzeczenie ptaków w drzewach.
O tym, jak daleko posunęli się deweloperzy, świadczą również odkrycia osób, które miały już okazję spędzić trochę czasu w Leonidzie. Lista interesujących szczegółów stale się wydłuża, a niektóre potrafią naprawdę zaskoczyć.
Oto kilka przykładów:
Żeby jednak nie było zbyt pięknie, Rockstar nie przewidział jednej niezwykle „ważnej” atrakcji. W GTA 6 nie da się bowiem jeździć wózkiem paletowym. Pozostaje mieć nadzieję, że twórcy nadrobią to niedopatrzenie w przyszłości.
Co ciekawe, pomimo ogromnego rozbudowania świata Rockstar zdecydował się zrezygnować z jednej funkcji obecnej w dwóch poprzednich częściach serii. Mowa o tradycyjnym Internecie, który w GTA 4 i GTA 5 pozwalał m.in. przeglądać strony internetowe oraz dokonywać zakupów.
W rozmowie z Kotaku Rob Nelson, szef działu rozwoju Rockstar Games, wyjaśnił, że w GTA 6 postawiono przede wszystkim na aplikacje, które lepiej pasują do założeń rozgrywki i przedstawianej historii.
[Jason i Lucia – dop. red.] nie potrzebują tak naprawdę stron internetowych, żeby kupić mnóstwo rzeczy, więc wszystko rozwija się bardzo organicznie.
Twórcom zależało bowiem na tym, aby Jason i Lucia stopniowo wspinali się po szczeblach przestępczej kariery – od drobnych kradzieży i napadów na sklepy aż po znacznie poważniejsze skoki. Tradycyjne witryny internetowe nie były do tego niezbędne.
Nelson zdradził nawet, że podczas jednej z rozmów zapytał Stu Petriego, odpowiedzialnego za interfejs, o obecność stron internetowych. Ten odpowiedział po prostu: „Po co?”. Na tym dyskusja miała się zakończyć.
Rozmach najnowszej produkcji Rockstara robi jeszcze większe wrażenie, gdy spojrzymy na obecną sytuację w branży. Koszty tworzenia wysokobudżetowych gier stale rosną, a coraz mniej firm może sobie pozwolić na wieloletnie rozwijanie pojedynczego projektu.
Zwrócił na to uwagę Ben Feder, były szef Take-Two Interactice, który w rozmowie z The Game Business stwierdził, że współczesny model produkcji gier AAA staje się coraz trudniejszy do utrzymania.
Jeśli porozmawia się z głównymi wydawcami, okaże się, że nie potrafią oni znaleźć sposobu na stworzenie gry za mniej niż 300 milionów dolarów, a to moim zdaniem po prostu nie jest opłacalne.
Według Federa GTA 6 stanowi pod tym względem wyjątek. Rockstar dysponuje bowiem ogromnym kapitałem i marką, która niemal gwarantuje zainteresowanie milionów odbiorców. Większość pozostałych studiów nie może sobie pozwolić na zamknięcie zespołu na kilka lat w celu przygotowania jednej gry, ponieważ w międzyczasie mogą diametralnie zmienić się zarówno technologie, jak i oczekiwania graczy.
Były szef Take-Two odniósł się również do sztucznej inteligencji, która jego zdaniem prędzej czy później zostanie powszechnie zaakceptowana przez odbiorców. Porównał tę sytuację do premiery Toy Story, która pomogła przełamać opór wobec animacji komputerowej.
Gdy pojawiło się Toy Story, cały opór zniknął. Moim zdaniem dzieli nas tylko jeden moment w stylu Toy Story od akceptacji sztucznej inteligencji w grach wideo przez zachodnich konsumentów. Na Wschodzie już ją zaakceptowano – dodał.
W tym kontekście szczególnie interesująco brzmią słowa wspomnianego Cochrane'a, który podkreślił, że ogromny świat GTA 6, wraz ze wszystkimi jego szczegółami, został starannie zaplanowany i stworzony ludzką ręką. To właśnie praca deweloperów, a nie generatywna sztuczna inteligencja, stoi za imponującą szczegółowością Leonidy.

Autor: Kamil Kleszyk
Na łamach GRYOnline.pl ima się różnorodnych tematyk. Możecie się zatem spodziewać od niego zarówno newsa o symulatorze rolnictwa, jak i tekstu o wpływie procesu Johnnego Deppa na przyszłość Piratów z Karaibów. Introwertyk z powołania. Od dziecka czuł bliższy związek z humanizmem niż naukami ścisłymi. Gdy po latach nauki przyszedł czas stagnacji, wolał nazywać to „szukaniem życiowego celu”. W końcu postanowił zawalczyć o lepszą przyszłość, co zaprowadziło go do miejsca, w którym jest dzisiaj.