Styx: Blades of Greed

Po prawie dziesięciu latach goblin Styx znowu wrócił, by namieszać w gatunku skradanek. Dla wielu fanów była to wspaniała zapowiedź, ale czy twórcy wciąż pamiętali o charakterze własnych gier?

Jedna z moich ulubionych serii skradankowych, więc trzeba było w to zagrać, raz się odbiłem jak grałem w Styx: Shards Of Darkness, ale nie wiedziałem wtedy kompletnie na czym polega gra skradankowa, oczekiwałem czegoś innego i było to dawno oraz moje pierwsze zetknięcie się z serią, jednak po ponownej próbie i zaczęciu od Styx: Master Of Shadows to serię pokochałem i przeszedłem zarówno pierwszą część jak i drugą, a teraz i trzecią, więc lecimy z opinią.OPINIA MOŻE ZAWIERAĆ SPOILERY FABULARNE!Fabuła, postacie: Fabuła była dość przyjemna, w sensie nie było to coś "wow" czy tak dobrego jak poprzednie części, jednak wciąż chciałem odkrywać tę fabułę i chciałem wiedzieć jak się ostatecznie zakończy cała historia naszego zielonego goblina, może to też kwestia tego, że bardzo lubię samą serię i głównego bohatera, szkoda, jednak, że około 80% fabuły opiera się na tym samym czyli dostajesz zlecenia, żeby zebrać kwarc, który masz oznaczony na kompasie i masz trzy takie dość spore huby, w których musisz to zebrać i mówiąc wprost to większość tego wygląda tak samo, zbierasz kwarc w każdym z miejsc i na koniec każdego aktu jest taka można powiedzieć "finalna misja aktu" i te misje były fajne, przemyślane i przyjemnie się grało, ale cała reszta to pójdź, znajdź, przynieś, to samo tyczy się misji pobocznych, chociaż co do tego to nie mam większych zastrzeżeń, ciężko o coś innego w skradance, ale można było chociaż dodać jakiejś fabuły, zamiast iść do postaci, która jedyne co to daję Ci kolejne zlecenia do wykonania, w sensie te same zlecenia tylko idź i znajdź w innym miejscu, ale to w innym temacie ogarniemy, wracając do fabuły no to przyjemnie się ją odkrywało i dość ciekawie, ale mówię, to może być kwestia tego, że podoba mi się sam lore całego świata i tego uniwersum, więc może inaczej do tego podchodzę. Postaci nie pojawia się tutaj za wiele nowych, mamy sporo starych postaci i kilka nowych, ale i tak najbardziej skupiałem się na naszej ekipie, która bardzo mi się podobała i z którą spędziliśmy zdecydowanie najwięcej czasu, każda z postaci miała swoje cele i mi się to podobało, czy były wybitnie napisane? Raczej nie, czy były źle napisane? Też nie, ale przyjemnie to wszystko wyszło i miało swój klimat, pasowało do uniwersum, a Styx był....Styxem i to wystarczyło.Aktywności i misje poboczne: Tutaj jestem trochę zawiedziony, w sensie no skradanka na tym polega, idź, przekradnij się, znajdź i przynieś, ale w tych aktywnościach i misjach nie było zbyt wiele historii, od tak idziemy i mamy przynieść losową rzecz, która coś tam daję, jakieś efekty o których nam opowiadają nasi towarzysze, ale wpływu tego nie widzimy kompletnie w świecie, a przynajmniej ja tego nie zauważyłem, ale chociaż dają nam różne bonusy, skrystalizowana żywica daje nam więcej kół do używania konkretnych umiejętności, żebyśmy szybko mogli zmienić jakiś zestaw na inny, bez potrzeby spowalniania rozgrywki i zmieniania swojego ulubionego koła czy tego najbardziej przydatnego ręcznie, runy dawały nam różne bonusy jak widzenie innych run przez ścianę lub wspomagały nas w walce albo w skradaniu, więc też fajne opcję, jedynie relikty nam nic nie dawały i były takie, żeby tylko zdobyć, no generalnie to były takie misje, żeby było co robić ogólnie w tej grze, były jeszcze symbole złodzieja, było ich razem sto, z każdym aktem odblokowywało się po dziesięć nowych w dwóch hubach, całkiem sporo zebrałem, dawały expa do ulepszania naszych zdolności, to akurat dość fajna znajdźka, która była traktowana typowo jak znajdźka z przyjemnym bonusem jeśli znajdziesz, czyli exp.Mechaniki gry: Pojawiło się trochę nowych mechanik, poza standardowym zestawem umiejętności żywicy, dostaliśmy też umiejętności kwarcowe, ale mówiąc wprost to ja z nich nie korzystałem w ogóle, raz spróbowałem, ale jakoś mi nie podeszły, zresztą z tych umiejętności żywicy też mało korzystałem, głównie z niewidzialności, ale podobały mi się narzędzia, które dostawaliśmy, a to lotnia, a to linka z haczykiem, a to dostaliśmy fajną moc, dzięki której możemy przenikać przez niektóre kraty, a to pazury za pomocą, których możemy się wspinać po jakichś skrystalizowanych ścianach, przyjemnie się z tego wszystkiego korzystało i było zdecydowanie przydatne, nie podobało mi się jednak to, że w ogóle gra została podzielona na huby i mieliśmy taki trochę półotwarty świat i chodziliśmy po nim i stopniowo odkrywaliśmy nowe miejsca wraz z nowymi narzędziami, z jednej strony ciekawy zamysł, ale moim zdaniem tak średnio wykonany, w sensie ciężko mi powiedzieć co można było zrobić lepiej, ale trochę monotonia się wkradała jak po raz kolejny jesteśmy w tym samym miejscu i przechodzimy przez te same budynki, żeby dostać się do miejsca, w którym możemy użyć nowego sprzętu, nie było to jakoś bardzo złe, ale satysfakcjonujące też bardzo nie, mi to nie przeszkadzało, ale mam dziwne wrażenie, że można było to zrobić inaczej i do samego Styxa jako gry to niezbyt pasowało, wolałem liniowe lokację, bo