Spear of Destiny

Amerykański komandos z polskimi korzeniami powraca. Tym razem głównym zadaniem B.J. Blazkowicza, jest odzyskanie legendarnej Włóczni Przeznaczenia, którą Naziści na początku II Wojny Światowej wywieźli z Wersalu i umieścili w niedostępnej twierdzy. Hitler uparcie wierzy, że artefakt daje nadludzką moc i pomoże jego armiom podbić cały świat.

Wolfenstein 3D okazała się grą na tyle popularną, że w kilka miesięcy po jej premierze, szefowie id Software podjęli decyzję o wydaniu oficjalnej kontynuacji. Przygotowanie sequelu zlecono firmie FormGen i trzeba przyznać, że było to dobre posunięcie. Chociaż autorzy nie dokonali rewolucyjnych zmian w enginie gry, zaprojektowali raptem kilkanaście map i paru nowych przeciwników, to w efekcie końcowym produkt okazał się zdecydowanie ciekawszy od pierwowzoru. Złożyło się na to kilka czynników. Przede wszystkim zrezygnowano z podziału na epizody, w Spear of Destiny gracz wyrusza po prostu w jedną, długą misję, na której końcu czeka sam Adolf Hitler. Kolejne etapy naładowano olbrzymią ilością skarbów, sekretnych miejsc i tego typu atrakcji, dzięki czemu ich eksploracja stała się zdecydowanie ciekawsza. Raz na jakiś czas pojawia się unikatowy boss, który próbuje nam przeszkodzić w wykonaniu zadania. Jego śmierć jest oczywiście niezbędna w kontynuowaniu gry, jako że zazwyczaj posiada on klucz, potrzebny do otwarcia zamkniętych drzwi. W grze wykorzystano wszystkie tekstury zawarte w pierwowzorze, ale wprowadzono także kilkadziesiąt nowych, dzięki czemu unikniemy sytuacji, w których kolejne lokacje biją po oczach monotonią i na kilometr wieją nudą.