Space Quest II: Vohaul's Revenge

Space Quest 2 to udana przygodówka od studia Sierra z 1987 roku. Gra została wydana na komputerach Pc, Macintosh, Apple II, Amiga, Atari ST. Sequel w zestawieniu z błyskotliwym poprzednikiem w gruncie rzeczy oferuje więcej tego samego z kosmetycznymi ulepszeniami. Nic rewolucyjnego. Gra ma jednak tak absurdalnie zabawną fabułę, że jeśli miałbym wskazać przygodówkę, która przedstawia porównywalnie dziwaczną opowieść to pierwsze co nasuwa się mi na myśl to Day of the Tentacle (1993) od LucasArts.Gameplay. Wcielamy się ponownie w Rogera Wilco. Musimy uratować świat przed stereotypowym, megalomańskim arcyłotrem planującym inwazję. Akcja jest przedstawiona w typowym dla Sierra stylu. Przemieszczamy się po wrogim środowisku i wpisujemy komendy tak jak w każdej przygodówce z lat 80' z wprowadzaniem tekstu. Inaczej ma się sprawa w fanowskim remake'u. Większość zagadek, które musimy rozwiązać po drodze jest dość zabawne, ale zarazem bardzo wymagających na tle współczesnych standardów. Prawie zawsze wskazane jest myślenie nieszablonowe i łamanie konwencji. Dochodzą do tego liczne pułapki terenowe zmuszające nas do ostrożnego stawiania kroków oraz sekwencje zręcznościowe, gdzie do sukcesu wymagane jest wyczucie właściwego momentu. Praktycznie na każdym ekranie możemy zginąć. Wiele zgonów jakich możemy doświadczyć podczas przygody jest przejawem kretywności twórców i generalnie warto je zobaczyć, bo są przedstawione w bardzo humorystyczny sposób. Zabawny charakter produkcji, dużo fajnych zagadek i mnóstwo zróżnicowanych okazji do zgonu to znak rozpoznawczy sequela. Jak dla mnie w dwójce za dużo czasu spędzamy w dżungli na planecie Labion, a gra przez to nie posiada tak wspaniałego klimatu jak poprzedniczka, która dużo mocniej wzorowała się na Gwiezdnych wojnach.Grafika i udźwiękowienie. Od strony technicznej dwójka prezentuje się podobnie jak jedynka. Gra ma bardzo efektowną bagienną prezentację. Każda scena w sumie jest starannie narysowana. Bardzo trudno wyobrazić sobie jakikolwiek inny styl grafiki, który działałby tak samo dobrze na wyobraźnię. Duże wrażenie robi animacja artyłotra w prologu ze zbliżeniem na jego wydatny brzuch i przerażającą mimikę. Po raz pierwszy widzimy też samego Rogera Wilco z bliska, gdy próbuje pilotować porwany wahadłowiec. Efekty dźwiękowe w oryginalnej wersji ograniczają się do sporadycznych efektów, a jedyną muzyką jest już znany motyw przewodni Space Quest na początku i na końcu. W 2012 roku pojawił się fanowski remake dwójki, który graficznie i dźwiękowo prezentuje zbliżony poziom do oficjalnego remake'u pierwszej części. Podsumowanie. Space Quest II to fajna kontynuacja, która potrafi zapewnić ogrom frajdy! Mimo sympatii do tego sequela z czasów Amigowych to zawsze bardziej podobała się mi jedynka, trójka i czwórka. Poza tym SQ II jest dla mnie chyba najbardziej hardkorową grą przygodową Sierry pod względem zagadek. Na szczęście trójka i czwórka to powrót do najwyższej formy. Obecnie, by poznać dwójkę najlepiej sięgnąć po fanowski remake, który posiada grafikę VGA, wygodniejsze sterowanie i łatwiejszy w obsłudze interfejs. Wersja na komputer Amiga z 1988 roku:https://www.youtube.com/watch?v=I1VQihSvye4Wersja na komputer Pc z 1987 roku:https://www.youtube.com/watch?v=Fltj9y4PsEkFanowski remake z grafiką VGA z 2012 roku:https://www.youtube.com/watch?v=KmOKgGQX8KY&pp=ygURU3BhY2UgUXVlc3QgSUkgUGM%3D