Seria gier Populous

Jej kontynuacja, czyli Populous II: Trials of the Olympian Gods, ukazała się na komputerach osobistych w 1991 roku. Jak sugerował tytuł, tym razem całość utrzymano w otoczce rodem z mitologii greckiej, pozwalając nam wcielić się w bóstwo starające się przejąć schedę po Zeusie. Pomimo braku rewolucyjnych zmian, gra powtórzyła sukces poprzedniczki.

Większą liczbę nowości wprowadziła trzecia część serii, czyli wydana w 1998 roku gra Populous: The Beginning, częściowo odchodząca od założeń podgatunku god game i kładąca większy nacisk na elementy klasycznego RTS-a. Choć tytuł doczekał się ciepłego przyjęcia, to jednak nie zdołał powtórzyć sukcesu swoich dwóch poprzedników.

Dziesięć lat później, bo w 2008 roku, na konsoli Nintendo DS pojawiła się gra Populous DS, będąca specjalnie przygotowaną wersją pierwszej części serii. Jako że firma Bullfrog już wówczas nie istniała, projekt został przygotowany przez studio EA Japan. W tym przypadku trudno było mówić o jakimkolwiek sukcesie; dość powiedzieć, ze Populous DS doczekał się średniej ocen od branżowych mediów na poziomie 60/100 (według serwisu Metacritic).

Gameplay w cyklu Populous

W grach z serii Populous wydarzenia oglądamy w widoku izometrycznym. W dwóch pierwszych odsłonach cyklu wcielamy się w bóstwa potrafiące modyfikować topografię terenu i manipulować siłami natury, w ten sposób ułatwiając życie swoim wyznawcom oraz utrudniając je konkurencyjnym plemionom. Gra jest warta świeczki, bowiem jeśli wystarczająco zadbamy o swoich podopiecznych, powołają oni bohaterów, którzy w naszym imieniu poprowadzą ich do walki z rywalami oraz podboju kolejnych terytoriów.

Trzecia część serii, czyli Populous: The Beginning, przynosi znaczące zmiany, pozwalając nam wcielić się w szamankę dopiero aspirującą do miana bóstwa. Na przestrzeni kolejnych misji prowadzi ona swoich współplemieńców do walki z konkurencyjnymi frakcjami.

Od samego początku gry z serii Populous pozwalały zarówno na zabawę w pojedynkę, jak i na rozgrywkę w trybie multiplayer (początkowo w sieci lokalnej, z czasem również przez Internet). Na wzmiankę zasługuje fakt, że pierwsza część cyklu była zarazem jedną z pierwszych strategii pozwalających na wieloosobową rozgrywkę.