Routine

Routine opiera się na paru znanych, wręcz oklepanych motywach z innych horrorów science fiction, a mimo to potrafi na ich podstawie wykreować wyjątkowo przytłaczającą, ciężką atmosferę i momentami naprawdę przestraszyć.

Właśnie ukończyłem. Pamiętam jak ponad dekadę temu w 2012 a może 2014 oglądałem pierwszą zapowiedź i zapowiadała się super, a potem gra zapadła się pod ziemię na lata aż w końcu powróciła. Domyślam się że były problemy finansowe bo finalnie gra wyszła bardzo solidnie ale ewidentnie to takie AA.Platforma Xbox series X:Plusy:- znakomity klimat tajemnicy, grozy i zagubienia. Nie wiemy nic, co się stało z bazą, ludźmi a nawet kim jesteśmy. Roboty tupiące ciężkimi metalowymi nogami, a w dalszej części gry ciężko tupiące co innego wywołuje autentyczny strach i szukanie kąta w którym można się schować a potem długo nasłuchiwać czy już można wyjść,- bardzo dobry retrofuturystyczny klimat, gra stylistyką od razu widać nawiązuje do Alien Isolation i robi to z sukcesem. Wystrój, komputery i nasze narzędzie CAT przekonywująco buduje klimat sci-fi ala lata 70-80.- pierwsze obrazy co się stało z ludźmi potrafią przestraszyć i jeszcze bardziej zaciekawić,- mimo że gra jest takim chodzikiem to jednak można się CATem obronić i uciec, to na plus- trochę prostych ale nienajgorszych zagadek,- wygląd lokacji, doceniam parę momentów na powierzchni Księżyca, nieźle potęguje klimat osamotnienia i pustki kosmosu.Minusy:- gra to głównie symulator otwierania drzwi i pod koniec już to trochę drażni- fabuła choć dobra nie dostarcza jakoś mocno satysfakcjonującego zakończenia,- czuć że to skromniejszy tytuł, szkoda.Po wielu latach Routine jednak wyszedł i bardzo dobrze ale raczej nie zawojował świata. Wyskoczyło mi że pierwszy rozdział ukończyło 80% posiadaczy gry, a ukończyło ledwie 5%

Chyba pierwsza gra na ue5 która nie ma ustawień graficznych, chodzi płynnie w 120fps i nie ma ustawień graficznych.Mimo wszystko po odjęciu filtrów, podstawa jest dosyć szpetna. Filtry i oświetlenie robią jednak klimacik i pozwalają przymknąć oko na low-res (miejscami) tekstury.Gra dzieli się na dwie połowy - zagrożenie jest mechaniczne a potem biologiczne. Co ciekawe potwór ma swoją historię i jest ona dosyć smutna. Spodziewałem się jednak trochę więcej. Liczyłem po tylu latach na długą rozbudowaną grę pokroju aliena i walkę z szaloną AI. Tymczasem trafiamy do bazy księżycowej w której doszło do incydentów, wszyscy nie żyją, a my próbujemy ustalić o co w tym wszystkim chodzi. Niestety, po 5 krótkich godzinach gameplayu gra się kończy, a my nadal niewiele wiemy.Mimo wszystko polecam - świetny klimat, zero bugów i szanowanie inteligencji gracza. Nie ma interfejsu, nie ma prowadzenia za rączkę. Jedyny sprzęt to nasz pistolet EMP który z czasem dostaje moduł ultrafioletu oraz odblokowywacza drzwi bezpieczeństwa (przy okazji oślepia potwora). Nie wykorzystano moim zdaniem pełnego potencjału modułu ultrafioletowego, bo był potrzebny tylko w jednym miejscu, a potem gra o nim zapomniała. Świetny storytelling przez otoczenie i pojedyncze, krótkie wpisy na terminalach. Przerażająca, stylizowana muzyka, a raczej melodie, czy "dżingle' korporacyjne, przywodzą na myśl najlepsze momenty aliena.Ostatnio tak dobrze bałem się przy Amnezji. Tak, tej pierwszej. Żadna inna gra później nie wywołała we mnie takich emocji, nawet alien (może dlatego, że mieliśmy miotacz ognia?).Polecam wszystkim. Dajcie grze szansę, jak wam się nie spodoba, to zróbcie zwrot przez te pierwsze 2 godziny, ale nie skreślajcie jej! Takie perełki trzeba wspierać portfelem!

No dobrze, skończyłem. Gra krótka, ale bardzo treściwa. Jeśli miałbym to jakoś gatunkowo połączyć to jest tak po środku między Somą i Obcym Izolacja.Za rękę nie prowadzi w ogóle. Masz określone cele i radź sobie sam. Historia jest baaaardzo ciekawa, ale wszystko zawarte jest w pamiętnikach, notatkach, wszelkiej maści mailach na terminalach, czy nagraniach audio. Tego jak na pięciogodzinną grę jest dużo, ale cholernie ciekawe. Klimat wylewa się z ekranu. Jeśli chodzi o elementy horroru to dawno się tak czegoś nie bałem, a przerabiałem tyle horrorów, że masakra. Unikanie zagrożenia trudnie nie jest, ale cały czas czuć nie tyle zagrożenie co terror i to głównie przez świetnie zrealizowane audio. W ogóle soundtrack jest świetny i czekam, aż go wypuszczą.Cholernie mi się podobało i w dla mnie, powtarzam, dla mnie w topce tego roku. :)