Doom Eternal

Mechanika

Doom Eternal rozwija formułę z poprzedniej części i stawia przede wszystkim na jeszcze szybszą akcję. Pomagają nam w tym nowe umiejętności poruszania się, jak szybki unik (dash) czy wspinaczka, oraz gadżety montowane na pancerzu i uzbrojeniu bohatera. Do dyspozycji mamy choćby miotacz ognia na ramieniu i hak z łańcuchem zamontowany w strzelbie.

Dobijanie osłabionych przeciwników, tzw. zabójstwa chwały, zostało wzbogacone o nowe animacje i jest to główna metoda odnawiania zdrowia. Autorzy zadbali tym sposobem o to, by tylko pozostawanie w ruchu i trzymanie się niezbyt daleko od przeciwników pozwalało odnosić triumfy. Dodatkowo amunicję uzupełnia używanie piły łańcuchowej, a pancerz zdobywa się za podpalanie demonów wspomnianym miotaczem ognia.

Nowością względem Dooma z 2016 roku jest większy nacisk na zagadki środowiskowe i wyzwania platformowe. Niejednokrotnie przedostanie się z punktu A do punktu B może sprawić graczowi nie mniej kłopotów niż odniesienie zwycięstwa w batalii z demonami. Zwiększyła się też liczba sekretów do odnalezienia i innych pobocznych aktywności, dzięki czemu zabawa nie kończy się wraz z pokonaniem ostatniego bossa (dotarcie do niego zajmuje notabene ok. 15 godzin).

Tryby gry

Oprócz klasycznego trybu single player, Doom Eternal oferuje nowość – tryb inwazji, w którym możemy wcielić się w demona w kampanii fabularnej innego gracza, znacznie utrudniając mu przejście etapu (tryb ten dodano w jednej z aktualizacji jakiś czas po premierze gry).

Znalazł się tu również moduł PvP nazwany Battlemode. Tym razem jest to wariant zabawy dla trójki graczy, w którym jedna osoba wciela się w Doom Slayera i toczy bój z pozostałą dwójką, kontrolującą wybrane przez siebie demony. Rozgrywka toczy się przez trzy szybkie rundy. Zrezygnowano natomiast z klasycznego trybu Deathmatch i edytora SnapMap, które pojawiły się w Doomie z 2016 roku.

Kwestie techniczne

Doom Eternal powstał w oparciu o nową wersję technologii rozwijanej od lat przez id Software – id Tech 7. Oznacza to jeszcze bardziej szczegółową grafikę i efektowną jatkę, ale z zachowaniem nienagannej optymalizacji działania gry. Ścieżkę dźwiękową po raz kolejny skomponował Mick Gordon, którego ostra, żywiołowa muzyka była jedną z charakterystycznych cech poprzedniego Dooma.

Ostatnia aktualizacja opisu: 11 czerwca 2018