Polecamy Recenzje Przed premierą Publicystyka Warto zagrać
Przed premierą 24 listopada 2008, 10:50

Tekken 6 - przed premierą

Król bijatyk powraca w nowych szatach. Czy przypadnie do gustu współczesnym, wybrednym graczom i powtórzy sukces osiągnięty przez kultową trójkę oraz nie mniej udaną piątkę?

Ten tekst był przygotowany przed premierą gry.

Artykuł powstał na bazie wersji PS3.

Czekacie na szósty Turniej Żelaznej Pięści? Pewnie, że czekacie. Żaden tam Soul Calibur, Dead or Alive czy inny Virtua Fighter. Takiej widowiskowości przy jednoczesnym zachowaniu wymagającego systemu walki premiującego doświadczonych graczy nie uświadczymy nigdzie indziej. Nie dziwi więc wiszący w powietrzu stan niecierpliwego wyczekiwania. Od debiutu Tekken 5 minęły już ponad trzy lata i to po prostu czuć. Po drodze przytrafiła się, co prawda, rozbudowana wersja piątki – Tekken 5: Dark Ressurection – lecz nie ma co ukrywać, nie na to czekali wielbiciele juggle’i, reversali, multirzutów czy potężnych i niezwykle trudnych do wykonania kombosów. Zmian w stosunku do piątki i wydanego na PSP Tekken: Dark Ressurection nastąpiło niewiele, choć gra warta była uwagi z powodu dodanego do niej kilka miesięcy po premierze trybu rozgrywki sieciowej. Fan Tekkena potrzebuje jednak faktów, a przede wszystkim rzeczywistych i istotnych zmian w systemie rozgrywki, który w przypadku klasycznych bijatyk odgrywa rolę zdecydowanie największą.

Jednym z niewątpliwych plusów oprawy graficznej będzie dynamiczna gra świateł.

Tekken 6: Bloodline Rebellion ma wszelkie predyspozycje po temu, by spełnić oczekiwania największych zwolenników serii. Z drugiej strony wiele z zapowiadanych nowości wydaje się dosyć kontrowersyjnych. O tym, jak wybredni potrafią być gracze, wiemy już po Tekken 4, którego rozbudowane, ale poddane w dużym stopniu nietrafionym udziwnieniom areny nie przypadły do gustu większości z nich, co pokazały choćby wyniki światowej sprzedaży gry (według nieoficjalnych danych nieco ponad trzy miliony egzemplarzy – dla porównania Tekken 3 przekonał do siebie blisko siedem milionów graczy, Tekken Tag Tournament cztery miliony). Czy szóstka powtórzy los swojego najmniej udanego poprzednika?

Choć fabuła nie odgrywa w przypadku tego typu produkcji najważniejszej roli, to jednak potrafi podgrzać atmosferę i umilić czas spędzany na samotnym opanowywaniu mechaniki gry. Historia w Tekken 6 przedstawia się następująco. Jin Kazama przejął tytuł swego dziadka Jinpachi Mishimy (główny boss w piątej części) i objął dowództwo nad organizacją Mishima Zaibatsu. Jednak nie było to dla niego wystarczające, w planach miał w końcu podbój świata. W tym celu zaczął siać propagandę, na skutek której wiele państw wypowiedziało sobie wojnę. Widząc, jak kolejne z nich tracą swą potęgę, Jin ogłosił Mishima Zaibatsu niepodległym narodem. Na jego drodze do osiągnięcia władzy absolutnej stoi jedynie organizacja G Corporation dowodzona przez jego ojca, Kazuya Mishima. W rozstrzygnięciu konfliktu ma pomóc ogłoszenie szóstej odsłony Turnieju Żelaznej Pięści.

Diablo 4 wygląda jak Diablo, którego zawsze chcieliśmy
Diablo 4 wygląda jak Diablo, którego zawsze chcieliśmy

Przed premierą

Hell, it's about time – powiedział Findlay w zwiastunie StarCrafta 2 i ten cytat idealnie pasuje do sytuacji Blizzarda. Możliwe, że Diablo 4 będzie takim hack'n'slashem, o jakim zawsze marzyliśmy i pozwoli nam wybaczyć firmie wszystkie potknięcia.

Saints Row 5 to nie jest Saints Row. To zupełnie nowa gra
Saints Row 5 to nie jest Saints Row. To zupełnie nowa gra

Przed premierą

Saints Row: Self Made, bo tak będzie się zwała „piątka” ma być grą bez szaleństwa, bez gumowych przyrodzeń i bez kiczu. Czy to ma sens? Wciąż szukam odpowiedzi na to pytanie, choć wstępnie mi się to podoba.

Po co komu nowe Heroes of Might and Magic, skoro nadchodzi Songs of Conquest
Po co komu nowe Heroes of Might and Magic, skoro nadchodzi Songs of Conquest

Przed premierą

W niszy, która powstała po porzuceniu przez Ubisoft serii Heroes of Might and Magic sukcesy odnosić mogą mniejsi twórcy, tacy jak Lavapotion. Ich Songs of Conquest może być najlepszą grą w stylu „hirołsów” od czasów kultowej trójki.