Pizystrat

Dopiero zacząłem grać, jestem w pierwszej lokacji po dżungli w muzeum, zaraz po konfrontacji z "olbrzymem" i tak oglądam sobie eksponaty w gablotach i nie wiem czy ktoś zwrócił na to uwagę, ale tam jest mnóstwo akcentów z Polski, cała wystawa poświęcona zabytkom z Polski, głównie z Krakowa.

Niektórym komentującym, to chyba sufit na łeb się spadł tutaj. Przecież wszystko to kwestia skali. Wystarczy przez chwilę pomyśleć, prosta matematyka, jeśli ma być 1000 planet i na około 10% ma być życie, to wychodzi na to, że na około 100 planetach to życie będzie, więc to wciąż OGROMNA liczba, patrząc przez pryzmat wielkości świata gry.

A że niektórych myślenie bardzo boli, a z najprostszymi równaniami na bakier, to już inna kwestia, lepiej wysmarować wysrywy nabijające się z Bethesdy lub wyrażać wielkie rozczarowanie, zamiast przez kilka sekund pomyśleć i dojść do logicznego wniosku, że zaraz, zaraz, ale w Starfieldzie ma być około 1000 planet, to nawet jeśli na 90% z nich nie będzie życia, to te 10%, czyli około 100 planet, to i tak bardzo, bardzo dużo. Wiem, że to arcytrudne, bolesne i powoduje u niektórych męki, a zwoje mózgowe błagają o litość, no ale ludzie, przynajmniej spróbujcie ruszyć makówką.

Czego się spodziewaliście? Że na każdej z 1000 planet będą dinozaury biegały? To nie jest No Mans Sky, gdzie na praktycznie każdej planecie na której lądujesz, trafiasz na w gruncie rzeczy dokładnie te same zwierzęta i po odwiedzeniu 100 światów rzygasz tym kopiuj wklej (i nie zrozumcie mnie źle, bardzo szanuję i lubię No Man's Sky, obecnie to bardzo dobra gra i warto dać jej drugą, czy trzecią szansę, a Hello Games można stawiać za przykład jak odkupić winy i odzyskać zaufanie graczy).

Zatem to jest bardzo dobra informacja, ponieważ istnieje szansa, że na każdej z tych 100 planet będą zupełnie inne formy życia i będzie to znacznie ciekawsze i oryginalniejsze doznanie, a także odkrycie takiej planety, będzie po prostu dużo, dużo, dużo bardziej satysfakcjonujące i wręcz mobilizujące do dalszej eksploracji. Lepiej, żeby te formy życia były na 100 planetach i na każdej inne niż na 1000 planetach i na większości takie same.

I to też pokazuje jak ludzie zwracają uwagę tylko na suche cyferki, nie zwracając uwagi na cokolwiek innego. Gdyby np. w Starfieldzie miało być nie 1000, a 100 planet i Howard powiedziałby, że na 70% z nich będzie życie (lub bez życia tylko na 30% planet), to przecież takiej reakcji by nie było jak w tym wypadku, pomimo tego, że życie byłoby nie na 100, a na 70 planetach. No ale przecież 30%, a 90%, to przecież różnica, prawda? Owszem, jeśli się nie myśli i nie zestawia faktów oraz nie bierze pod uwagę skali świata.

Kolejna rzecz - Starfield prezentuje tutaj dość realistyczne podejście, ponieważ w rzeczywistości faktycznie na większości planet najprawdopodobniej życia nie ma, a na pewno nie wielokomórkowego w zaawansowanych formach, więc to jak najbardziej ukłon w stronę realizmu.
Poza tym kto powiedział, że jeśli na danej planecie nie będzie życia, to nie będzie tam co robić? A to co, już nie może być jakichś budynków, ciekawych artefaktów, minerałów, widoków, najemników, kopalni itd. itp.?

Co do modów, to jest to również bardzo dobra informacja. Oznacza to, że gra będzie się stale rozwijała, a wyobraźnia moderów gier Bethesdy jest dość bujna. Nie zdziwi mnie, jak dodadzą jakieś stwory na "pustych" planetach, nowe miasta czy... pojazdy, którymi będzie można się poruszać po terenie. Myślę, że istnieje na to spora szansa.

A porównania do Mass Effect... No sorry, ale co to za porównanie w ogóle? To zupełnie inne typy gry. Kocham Mass Effect, to jedna z moich ulubionych serii gier i każdą część od ME1, ME2, na ME3 kończąc, oceniłem na 10/10. Tylko tam gra jest nastawiona w 99% na fabułę i historię, jest to dużo bardziej zamknięta i sterylna gra, nie jest to open world pełną gębą, jak Starfield, a porównanie lądowania na planetach w Mass Effect do lądowania na planetach w Starfieldzie, to tak, jakby porównać latanie w Microsoft Flying Simulator 2020 do latanie Hydrą w San Andreas, no ludzie, co tu zestawiać? Na planetach w Mass Effect mogłeś wylądować tylko w jednym, wyznaczonym miejscu, zawsze tym samym i tylko wtedy, kiedy pozwalała na to gra (w dodatku na jednej na kilkanaście planet była jakaś "anomalia"), ponieważ była tam misja poboczna lub główna, a obszar "zwiedzania" był mega ograniczony i stosunkowo niewielki. Nie było mowy o jakiejś swobodnej eksploracji i lądowaniu na dowolnej planecie w dowolnym punkcie, a chyba Starfield nam na to pozwoli i będziemy mogli lądować w dowolnym punkcie, dowolnej planecie (chyba, że to gazowy olbrzym, to ciężko o wylądowanie, ale wciąż może będą na orbicie jakieś bazy itd) i zwiedzać bez żadnych ograniczeń, tylko cały glob będzie dostępny do eksploracji, a nie ściśle wyznaczona i ograniczona powierzchnia.

Ja dając szansę jakiejś grzę patrzę przede wszystkim na fachowe recenzje portali zajmujących się grami, a także na opinie graczy. I gdybym miał oprzeć się tylko na tym - nigdy nie kupiłbym Fallouta 4, nawet w promocji. Ba, nawet bym nie ściągnął pirata, gdybym miał taką możliwość. Gram w tą grę tylko dlatego, ponieważ jest na Gamepassie, więc w sumie - czemu nie spróbować. Poza tym bardzo zainteresował mnie mod do tej gry "Whispering Hills", który przenosi nas do świata potworów z Silent Hill oraz panuje tam jeden z moich ulubionych stworów - Sirenhead. No a żeby ograć ten mod - trzeba mieć Fallouta 4.

I skończyło się tak, że na razie mod sobie wisi u mnie na kompie, a ogrywam z jęzorem na wierzchu standardową wersję gry i wątek fabularny. Jaki klimat ma ta gra, to głowa mała. Otwarty świat stworzony przez Bethesdę jest niesamowity i wręcz ocieka postapokaliptycznym, retrofuturystyczym klimatem. Projekt lokacji jest rewelacyjny, zniszczony Boston i mniejsze miasteczka/osady wygląda fenomenalnie. Kocham gry eksploracyjne z otwartym światem i dostaję tutaj wszystko, co tygryski lubią najbardziej. Pomiędzy misjami/zadaniami pobocznymi po prostu zwiedzam ten zniszczony wojną atomową świat. Do większości miejsc można wejść, czujesz się całkowicie wolny i pozbawiony ograniczeń. Idąc w stronę misji, która jest gdzieś blisko, po prostu nie mogę oprzeć się pokusie, by zajrzeć w jakieś miejsce. A to jakiś wieżowec, a co nie wejdę? Proste, że wejdę. W środku mnóstwo łupów, często jakieś sejfy, najczęściej walka z bandytami lub supermutantami, A to jakiś domek, a to jakiś pawilon, a to komisariat policji, a to laboratorium, a to radiostacja, a to stacja metra, a to hotel, a to biurowiec. I co najlepsze, każde wnętrze jest inne. Nie czujesz się tak, jakbyś odwiedzał to samo miejsce po raz setny. Design i mnogość lokacji powala. Często jest tak, że nie udaje mi się nawet dojść do bliskiego znacznika na mapie, bo po drodze odwiedzę kilka lokacji. Zresztą nie tylko w miastach, ale też na pustkowiach czy poza miastem - często są jakieś bardzo ciekawe obiekty, do których oczywiście można wejść i każdy kryje swoje tajemnice. Kocham to w grach z otwartym światem.

Takie detale jak para kościotrupów leżących przy sobie, trzymających się za rękę, lub siedzących w restauracji na kanapie - no robi robotę. Daje do myślenia, że zginęli niemal natychmiast, w jednej sekundzie, zaraz po wybuchu bomby atomowej.

Uwielbiam też gore w grach, a tutaj jest to wykonane perfekcyjnie. Odpadające kończyny, ciało rozrywane na dziesiatki kawałków, rozpadające się głowy i widoczne fragmenty mózgu, a nawet gałki oczne. Możliwość oznaczania celu i strzelanie do niego w zwolnionym tempie, by podziwiać rozbryzgi krwi i posoki, genialnie wykonane.

Crafting w tej grze jest na bardzo wysokim poziomie. Wiesz, że wszelkie graty i śmieci zbierasz po coś, a nie dla samego zbierania. Pozyskiwanie amunicji i kapsli jako waluty jest mega satysfakcjonujące, bo wiesz, że każdy nabój się liczy w tej grze i cieszysz się ze wszystkiego, co znajdziesz. Po prostu sprawia to frajdę.

Dlatego też głęboko wierzę, że będzie taki Starfield. Bethesda umie w otwarte światy, a jeśli to im się uda - dla mnie wszystko inne może być nawet średnie, byle eksploracja sprawiała mi tyle radości.

Potwory, zmutowane zwierzęta - jak dla mnie świetne. Podoba mi się to, że jak "zaczepisz" jakiegoś stwora, np. ghula, błotniaka, lub Szpona Śmierci - będzie cię gonił praktycznie do skutku. Raz pół mapy uciekałem przez Szponem, dosłownie, aż go ubiłem. Tak samo raz na początku gry strzeliłem z daleka, naprawdę daleka, do zielonego, święcącego ghula - od razu zaczął biec w moją stronę. Zobaczyłem, że mam mało amunicji, niski level, a oprócz niego w moją stronę biegnie stado zwykłych ghuli. Nogi za pas, uciekałem ulicami miasteczka, noc, myślałem, że już po wszystkim. A nagle zza rogu widzę, że zaczyna coś świecić i wyłania się ten ghul, który sprintem do mnie leci... I to już naprawdę spory kawałek od miejsca, w którym sobie pierwotnie stał.

Ochłap - super towarzysz, RIP piesku (w real life). Chociaż momentami dostawałem przez niego zawału. Noc, ciemno, cisza, gram na słuchawkach, a tu nagle Ochłap tup tup tup, kilka razy podskoczyłem przez niego, bo zanim ogarnę, że to on, to jednak już zdążę się wystraszyć, że jakaś maszkara się skrada.

Możliwość modyfikacji - potencjał tej gry jest OGROMNY. To prawdziwa piaskownica dla moderów, zresztą dzięki temu sama gra może stać się jeszcze lepsza.

Fabuła, cóż - tutaj zdania są podzielone, ale mnie ona nie odrzuca, wręcz przeciwnie - jestem ciekawy Instytutu i tego wszystkiego, zatem zbytnio nie będę narzekał. Zadania poboczne też są dla mnie ciekawe. Oczywiście nie jest to poziom, hmm, nie wiem, np. takiego RDR 2, Mass Effecta czy Wiedźmina, gdzie fabuła i zadania poboczne po prostu często miażdżą łeb, no ale jest po prostu spoko.

Największym minusem są oczywiście kwestie techniczne (i tutaj największa obawa, jeśli chodzi o Starfielda też). Gra ma 7 lat, a potrafi na 2070 Super zgubić klatki w pewnych miejscach, zupełnie bez powodu. Dodatkowo wciąż liczne bugi. Nie przeszkadzają one może z rozgrywce aż tak, ale jednak bywają irytujące, np. raz utknałem w windzie na 5 minut. Jechała, jechała i dojechać nie mogła na dół, na szczęście w końcu wyszedłem z niej. Kręcące się ciała pokonanych wrogów, przenikanie przez obiekty czy brak możliwości włamania się do terminala, żeby otworzyć sejf w Sąsiedztwie. To i tak tylko część z nich.

No i loadingi. To największa zmora tej gry. Wchodzisz do kilku piętrowego budynku - loading potrafiący trwać nawet kilka minut. Wchodzisz do jakiegokolwiek budynku - loading. Wchodzisz do jaskini - loading. Wchodzisz do podziemi - loading. Wchodzisz na stację metra - loading. No jest to naprawdę irytujące. Jeszcze żeby to trwało kilka sekund, ale na moim kompie potrafi ładować się nawet kilka minut. Nie wiem od czego to zależy, ale raczej nie od wielkości danej lokacji. Bywa tak, że ogromny wieżowiec pełen korytarzy, pokojów i sal do którego chce wejść ładuje się szybciej niż malutka chatka czy niewielka lokacja w kanałach. Oby w Starfieldzie nie zrobili takiego cyrku, bo to będą jaja, by gra w 2023 roku kazała tyle czekać na załadowanie się lokacji.

No ale reasumując, pomijając to co mnie wkurza, gra mi się bardzo podoba.

Eksplorujesz planety, jak w No Man's Sky i zabijasz z karabinu, jak w Mass Effect.

Zagra się, ale nie mam zbyt dużych oczekiwań, to wszystko, jak dla mnie już było.

Gra RPG osadzona w przyszłości, której akcja dzieje się w kosmosie. Możesz eksplorować planety, nuuuda, to już było. Możesz strzelać, eee, nuda, to już było. Tak kulawych argumentów nie czytałem już dawno. To co byś chciał robić w takiej grze? Latać kosmicznym smokiem, nie móc lądować na planetach, a podczas walki rzucać w przeciwników kamienami? Absurdalne zarzuty. Przecież dokładnie to samo można napisać dosłownie o każdej grze świata. Przecież to wszystko już było. Jak wyjdą nowe wyścigi, to napiszesz, że łeee, znowu ściganie, znowu te samochody, to już było? Jak wyjdzie nowe GTA, to też napiszesz, że eee, otwarty świat, znowu miasto, znowu gangusy, eee, to już było? Haha, żenada.

Ja jestem zadowolony z tego co zobaczyłem. Nie podobały mi się tylko niestabilna płynność i dość średnie animacje, ale wszystko inne wow. Design światów, przedstawione zwierzęta, klimat, wygląd lokacji, możliwość budowania własnych statków i kompletowanie własnej załogi - mega się jaram. To na pewno będzie fenomenalna gra dla ludzi, którzy uwielbiają eksplorować - a ja kocham to robić, więc dla mnie z pewnością szykuje się gra roku. Natomiast wiadomo, że wszystkim nie da się dogodzić. Już słyszę te narzekania, że po co ponad 1000 planet, przecież tam nie będzie co robić, bo będą takie same, bla bla bla. W No Man's Sky jest 18 trylionów planet i jakoś mnóstwo graczy nie narzeka, że nie ma co robić albo że jest to nudne, bo planety są podobne. Gdyby było zupełnie na odwrót i ogłosili, że zrobili tylko jeden układ z kilkoma planetami, ale robionymi ręcznie, to byłoby dokładnie takie samo biadolenie, że gra szybko się znudzi i nie będzie tam co robić, a przecież miał być "cały kosmos"... I tak źle, i tak niedobrze, zawsze znajdą się marudy, którym nic nie pasuje.

Optymalizacja powinna być lepsza, gra notorycznie zalicza chwilowe spadki liczby klatek na sekundę (a gram na mocnym PC). FH4 wyglądała prawie równie ładnie, a działała o niebo lepiej.

Przecież zewsząd ta gra była wychwalana pod niebiosa za świetną optymalizację w stosunku do tego jak wygląda. I po pół roku jest już kiepsko zoptymalizowana? Ja nie zauważyłem żadnych spadków klatek, czy to Guanajuato, czy to dżungla, czy to pustynia, a jeśli już, to minimalnie, czego w ogóle nie odczuwam, bo nie przeszkadza w rozgrywce w żaden sposób. Może na słabszych sprzętach faktycznie coś popsuli kolejnymi patchami (bo na premierę przecież to hulało, jestem pewny), ale na RTX 2070S takich problemów nie widzę.

Oświetlenie regularnie wariuje, np. we wnętrzach aut bez dachu ekran bywa straszliwie ciemny w środku dnia, podczas gdy każda inna kamera ma mniej lub bardziej normalne światło.

To akurat prawda - jechałem ostatnio pewnym autkiem bez dachu z lat 50-tych (nie pamiętam jakie to auto niestety), był środek dnia, jasno jak cholera, a gdy zmieniłem kamerę na widok zza kierownicy - pach, nagle kilka razy ciemniej się robiło. Tylko, że to nie jest problem dotyczący tylko kabrio, niektórych buggy czy aut typu Auto Union D. Problemy z oświetleniem w zależności od kamery zauważyłem także w całkiem krytych autach...

Gra lubi sobie wyskoczyć do pulpitu raz na jakiś czas.

Od premiery gra nie wyrzuciła mnie do pulpitu ani razu. Powtórzę - ani razu. Problem był straszliwy w Forzy Horizon 3 i 4. Tam, to ja miałem często ogromny problem, żeby w ogóle gry odpalić, bo wywalało do pulpitu jeszcze przed pojawieniem się menu lub gra nie włączała się wcale. Straciłem długie godziny na tym, by naprawić ten problem, wiele osób to miało, ale żadnej skutecznej metody nie znalazłem. Grzebanie w systemie, w plikach, włączanie tego, wyłączanie tamtego, masakra... Najskuteczniejszą metodą było ogarnięcie jakiegoś fixa systemowego, który przeciwdziałał crashom i uruchamianie gry poprzez niego, ale też nie zawsze skuteczne. W FH5 takich problemów na szczęście u mnie brak - ale słyszałem, że ludzie mają. To zupełnie tak samo jak w FH3 i FH4. Ja miałem problemy, wiele osób miało, ale byli tacy, co ich nie mieli. W FH5 ja nie mam problemów, ale wiem, że innych wywala do pulpitu lub gra nie chce się włączyć bez powodu... Coś tutaj jest mocno skopane akurat i to od lat. W zależności od konfiguracji sprzętowej, systemu itd. itp. pliki gry muszą gryźć się z systemowymi z jakiegoś powodu - innego wytłumaczenia nie widzę. Szkoda, że nie potrafią tego w 100% ogarnąć.

Jedynym problemem z włączeniem gry miałem przy... aktualizacjach aplikacji Xbox, Usługi Gier lub Microsoft Store. Myślałem, że sobie włosy z łba powyrywam, kiedy przez KILKA DNI nie mogłem zagrać w żadną grę z Gamepassa (i tak było kilka razy), bo po kliknięciu w ikonkę dowolnej gry - przekierowanie do Microsoft Store z Usługą Gier. Problem dotyczył mnóstwa osób. Kolejne godziny stracone na szukanie rozwiązania, którym było zabawa z konkretnymi komendami w PowerShell, restartowanie komputera i wiele innych dupereli, żeby go naprawić i można było normalnie grać. Mimo wszystko to nie była wina samej Forzy, tylko aplikacji Microsoftu.

Regularnie widuję czarne plamy albo tęczowe bohomazy zamiast tekstur podłoża. FH4 nie oferowała i takich atrakcji.

Tego też w ogóle nie zauważyłem u siebie. Żadnych błędów graficznych czy artefaktów podczas rozgrywki.

No i twórcy nadal nie raczyli nikomu wyjaśnić, gdzie podziały się marki Abarth, Alfa Romeo bądź Lancia i czy robią cokolwiek, by je przywrócić.

Tak. Gdzie jest Alfa? Gdzie jest Abarth? Gdzie jest Lancia? Brakuje tych autek.

Sztuczna inteligencja ignoruje fizykę i gra nieczysto (zwłaszcza na najwyższym poziomie trudności). O dziwo, w FH4 nie było to odczuwalne.

Nie było to odczuwalne? Nie zgodzę się. Kiedyś w FH4 z ciekawości zrobiłem własny wyścig i.... chciałem oszukać sztuczną inteligencję (na najwyższym levelu trudności) poprzez utworzenie karkołomnego, dosłownie i w przenośni, toru jazdy. Na samym starcie gdy wytyczałem trasę - skręcałem w każdą stronę, robiłem slalomy, kręciłem się w kółko, wytyczyłem trasę między drzewami, skałami, jeździłem na wschód, potem na zachód, na wschód i na zachód, podczas gdy pierwszych checkpoint ustawiłem... na wprost startu z 200 metrów od niego. Po drodze także robiłem takie przekręty, że gdzieś a to w wodę wjechałem, a to w drzewo, a checkpointy ustawiałem normalnie na drodze. Pułapek zrobiłem z kilkanaście co najmniej, cała trasa miała około 30 km. No to czas, start. Jedziemy - ja pruje prosto na checkpointy, a banda głupków SI skręca w prawo, kręci się w kółko, wali w drzewa, skały, jeździe w to i z powrotem - zanim w ogóle dojadą do pierwszego checkpointa. I co? Jechałem mega szybko, super szybkim autem, bezbłędnie właściwie - a tuż przed metą dogoniły mnie z dwa auta i nie byłem w stanie z nimi wygrać w żaden sposób, kiedy siedziały mi na ogonie - poważnie, dostawały jakiegoś turbo, jakby nitro miały, nie byłem w stanie już jechać szybciej, a oni cisnęli. Próbowałem je zblokować, ale wyprzedzały mnie. I robiłem takie eksperymenty kilka razy i za każdym razem dokładnie ten sam scenariusz. Miałem nad nimi MINUTY przewagi, a mimo to mnie doganiały. No to do jasnej cholery, jakim cudem w ogóle wygrać z czymś takim jadąc "uczciwie" w normalnym wyścigu?

To właśnie w FH5 udawało mi się wygrywać na najtrudniejszym poziomie i to w 100% uczciwie, po prostu, w normalnym wyścigu. A co do samej jazdy - jeśli przeciwnik gra nieczysto, ty również graj nieczysto. Ile razy mnie np. SI spychała lub waliła w taki sposób, że wypadałem z toru jazdy.... No to ja też to samo robię, jak mam samochód, który mega szybko przyśpiesza - wyprzedzam kilka aut na samym starcie, a jak jest jakiś zakręt zaraz - taranuje i spycham na barierki kolejne i wychodzę na 1. pozycję ;) Polecam - dużo mniej straconych nerwów dzięki temu. A potem już sobie jedziesz na luzaku i czyściutko do końca.

W rankingach nieprzerwanie królują oszuści.

To prawda. Dla mnie jest to chyba najbardziej irytując rzecz w Forzy. Wchodzę w raking "skoku w dal" i widzę.... 14 000 metrów. Albo w radar gdzieś na zadupiu, błotnej drodze i... 600 km/h. I to nie jest tak, że to pojedyncze osoby, tylko to są dosłownie SETKI osób. Jakim cudem od ponad pół roku nikt z Playground nie zainteresował się tematem? Jakim cudem te osoby nie dostały bana? Jakim cudem ich wyniki widnieją na tablicach? Nie rozumiem. Kompletnie tego nie rozumiem. I tu akurat ogromny, ogromny minus dla Playground. Banowali normalnych graczy za jakieś konkretne malowania samochodów typu KFC z Kimem czy jak było widać odrobinę cycka jakiejś laski (ale broń Boże nie całego, tylko kawałeczek...), a nie potrafią dobrać się do dupska prawdziwym oszustom i zmorze społeczności... Trochę to niepoważne i niesprawiedliwie, a wręcz żałosne. Co jeszcze bardziej żenujące - od ich decyzji ani się odwołać nie można było, ani nie dostało się żadnego ostrzeżenia. A tutaj oszuści, kłamcy i złodzieje sobie grają aż miło i robią wyniki, których nie da się pobić i psują wszystkim rozgrywkę - to to już spoko, cisza w temacie. Co komu przeszkadza malowanie karoserii? Jak widać twórcom bardziej przeszkadza to niż cheaterzy. Żenujące.

Siedem nowych samochodów (z czego cztery płatne)

To było sobie ogarnąć edycję Premium, to byś nie musiał płacić za dodatkowe auta ;) Ja sobie ogarnąłem na premierę i to w bardzo rozsądnej cenie.

No i dajcie w końcu ten dodatek. Ile można czekać na jakiekolwiek informacje. Mam nadzieję, że 12 czerwca coś pokażą, zapowiedzą, no bo powoli nie ma już co robić w tej grze.

Niepokoi to, że wciąż nie dali żadnego gameplaya, natomiast myślę, że zrobią to w lecie. Dobrze, że przełożyli premierę w tym sensie, że być może wyeliminują znaczęce błędy i gra wyjdzie w miarę dopracowana (może to trochę naiwne, ale pozostaje mieć taką nadzieję). Te arty bardzo mi się podobają i pokazują, że jeśli to wszystko będzie w grze, to nawet niezależnie od błędów będzie co w niej robić. A jako, że ja kocham gry nastawione na eksplorację i zwiedzanie, jestem pozytywnie nastawiony i nie moge się doczekać samej gry. Nawet jeśli na premierę gra będzie zabugowana i będą wydawali kolejne patche naprawiające ją, to i tak zapewne wsiąknę konkretnie w świat gry i będzie mi sprawiała mnóstwo frajdy. To Bethesda. Można im zarzucić wiele, ale otwarte światy robią ciekawe, są w tym dobrzy według mnie, zatem i o Starfielda pod tym względem jestem spokojny.

No, ale jasna cholerka - dajcie w tym roku jakiś gameplay. Bardzo na to liczę, jak chyba każdy.

Przyznam szczerze, że jak jestem z przerwami na Golu od kilkunastu lat, tak jeszcze nie przeczytałem na tej stronie tak daremnego, beznadziejnego i głupiego artykułu. Zaczyna mnie zastanawiać, czy ten artykuł napisany został celowo, żeby wzbudzić duże kontrowersje, zapewnić dużo kliknięć, odsłon i rozpocząć jatkę w komentarzach? Czy może autor tego rynsztokowego dzieła naprawdę tak uważa? W zasadzie - nie wiem co gorsze.

No bo jeśli to pierwsze - świadczy to tylko i wyłącznie o was i waszym poziomie oraz do jakich prymitywnych metod musicie się posuwać, żeby zyskiwać kliki. Natomiast jeśli autor naprawdę tak uważa, nie powinien nigdy więcej pisać artykułów na temat kinematografii, a także świadczy to o poziomie "dziennikarstwa" w waszej redakcji. Poziom rynsztoku - tak bym to określił.

I nie chodzi o to, że wszystkim ludziom na Ziemi ma podobać się każdy z wymienionych filmów. Nie - nie musi. Jednak czasami są pewne rzeczy, o których lepiej publicznie po prostu nie wspominać. Po prostu, dla zasady lub dla świętego spokoju. No chyba, że jest się masochistą lub obrzydliwym trollem, który uwielbia prowokować takimi artykułami i zamiast kobiet, to podnieca go czytanie krytycznych i napastliwych komentarzy. Różne są fetysze - ale może lepiej się aż tak z tym nie obnosić? Albo jest to zrobione tylko i wyłącznie dla klików, co również jest po prostu obrzydliwe, ohydne, wstrętne. Brzydzę się takim dziennikarstwem, brzydzę się takimi ludźmi. Bo nawet jeśli autor faktycznie tych filmów nie lubi, ok... No ale jego argumentacja jest po prostu fatalna, tragiczna. I czego spodziewał się gość pisząc taki artykuł? Poklasku? Oczywistym było, że jego zdanie wzbudzi przeogromne kontrowersje oraz burzę w komentarzach. I jak wspomniałem - każdy ma prawo mieć swoje zdanie, nawet najgłupsze na świecie (jak w tym przypadku), ale naprawdę czasami warto powstrzymać się przed wygłoszeniem tego publicznie, a tym bardziej, jeśli jest się "redaktorem" niby "poważanego" serwisu internetowego, który czyta tysiące ludzi. Po co to komu? No właśnie tylko dla klików, bo przecież po nic innego. Tylko i wyłącznie dla klików oraz siania zamętu. Autor doskonale wiedział co się wydarzy pod jego artykułem i zapewne dopiął swego. I to jest właśnie najgorsze, że taki człowiek jak on karmi się irytacją ludzi, jego to nakręca. Dzięki temu czuje się kimś, czuje się "czwartą" władzą, bo w końcu człowiek mediów, wpływa na ludzi, na ich stan emocjonalny, wywołuje emocje. Jest z siebie i swojego żałosnego artykułu dumny. To jego największe osiągnięcie w życiu. No więc gratuluję, ale jest jak już wspomniałem obrzydliwe.

I powtórzę raz jeszcze. Nie chodzi o to, by nie mieć własnego zdania. Można je mieć, ale czasami pewne sprawy należy przemilczeć i ich nie wygłaszać. To nie jest kwestia braku wolności słowa, tylko kwestia pewnych zasad, dla których mocno kontrowersyjnych i dla większości osób kretyńskich opinii po prostu lepiej nie upubliczniać, dla dobra strony, medium, firmy, z szacunku do czytelników i jeśli zależy ci wciąż na dobrej opinii ludzi na temat swojej pracy i firmy. Chcesz popisać się swoimi mądrościami? Jasne, załóż własny kanał na YouTube, TikToka lub blog osobisty. I pisz tam, mów i rób co tylko dusza zapragnie. Chłopie, jest miliard sposobów dzisiaj na wyrażanie swoich kontrowersyjnych opinii. Ale wtedy podpisujesz się pod tym tylko ty i tylko ty jesteś oceniany przez ten pryzmat. Nikt nie broni ci tego robić. Natomiast pisanie artykułów i felietonów, TAKICH artykułów, na tak popularnej i poważanej, tak sądzę, stronie, które mogą rzucić cień na całokształt i ogólną jakość contentu tej strony, gdzie niejako tym co piszesz wpływasz na odbiór całej strony internetowej- no sorry, ale tego to już nie rozumiem. I świadczy to tylko i wyłącznie o chęci wywoływania burzy i zwiększania klikalności kontrowersyjnymi artykułami z tezami bez pokrycia. Obrzydliwe. I najgorsze, że ktoś na to wyraża zgodę. Ktoś to dopuszcza do publikacji. Czyli to wszystko idzie w złym kierunku.

Wasze artykuły z miesiąca na miesiąc robią się gorsze i gorsze. Osiągacie poziom dna i szukacie kontrowersji. Jedyną sensowną rzeczą, którą robicie, to TVGry. Mocno, mocno szanuję waszą pracę i kocham ten kanał, codziennie na kiblu oglądam odcinki. No ale na tym się kończy - wszystko inne upada na łeb na szyję, jeśli chodzi o poziom. Szkoda. Po prostu szkoda. Piszcie jeszcze więcej takich kretyńskich artykułów, to będzie odbierani "jeszcze bardziej na serio", jak poważne medium. Dążycie do tego, by było całkowicie na odwrót, ale widać o to wam chodzi.

I do jednostek, które bronią autora przed krytycznymi komentarzami, bo przecież każdy ma prawo mieć własne zdanie...
Jesteście hipokrytami, popisujecie się wspaniałą hipokryzją i podwójnymi standardami. Macie w ogóle świadomość tego co wypisujecie i że sami sobie przeczycie? Przecież jeśli autor ma prawo mieć swoje zdanie, choćby najgłupsze na świecie, to ma to prawo, ok, no i pisze na ten temat publicznie artykuł, to przepraszam bardzo, ale ja już praw żadnych według was nie mam? To on ma prawo wyrazić swoje zdanie na jakiś temat publicznie, a ja nie mam prawa tego ocenić? Nie ma prawa mi się nie podobać jego zdanie? Nie mam prawa skrytykować jego zdania, jeśli jest ono publiczne? Napisał artykuł, który jest dla mnie głupi i którego poziomem się brzydzę, to wyrażam swoje zdanie w komentarzu hipokryci, bo mam takie samo prawo do wyrażenia zdania jak on. A skoro on wygłasza takie opinie w Internecie na dużej stronie, to oznacza to, że jest gotowy na przyjęcie krytyki na klatę, a wręcz tego się domaga i absolutnie się tego nie boi. Nie widzę więc żadnego problemu.

ale czy Arrakis jest atrakcyjne dla takich gier?

Tirka

Nie rozumiem czemu miałoby nie być atrakcyjne. Po pierwsze, przy obecnej technologii i odpowiednim budżecie nie musieliby ograniczyć się do jednej planety. Po drugie - a co złego w Arrakis? Bo pustynna planeta i nic tam nie ma? No ok, jest pustynna, ale potrafię sobie wyobrazić nocne przemierzanie pustyni z punktu A do punktu B pieszo, przy grasujących pod ziemią czerwiach i stałym zagrożeniu z ich strony. Ponadto ta planeta to nie tylko pustynie, ale wiele ludzkich osad, jest miasto, które można by również dobrze odwzorować i gdzie mogłoby być dużo do roboty. Jak dla mnie jak najbardziej można z tego zrobić dużą, świetną i różnorodną grę. Wszystko zależy od twórców, bo oczywiście tak samo mogłaby to być gra pusta i bez żadnych ciekawych miejsc - jednak jeśli już ktoś by się za to zabrał, to może ogarnąłby temat. Pustynna planeta nie musi być nudna.

Mam wrażenie, że wszyscy masakrujący grę w tym momencie grali w nią tylko świeżo po premierze lub mają zbyt słabe komputery, żeby odpalić grę w pełnej krasie w komfortowych warunkach i powtarzają jak mantrę te bzdury. Cyberpunk 2077 to świetna, świetna gra.

To jedna z najładniejszych gier w jakie grałem w życiu, a Night City moim zdaniem jest najlepiej zaprojektowanym miastem w historii gier, a także najładniejszym. To moje subiektywne zdanie, ale z pewnością dużo osób to potwierdzi. Mam grę od grudnia 2020 roku, dostałem w prezencie, jednak odpaliłem kilka dni temu. W międzyczasie wyszło kilka patchów, dużo modów. Uruchomiłem ją teraz i szczenę do tej pory zbieram z podłogi, a przy każdej sesji wsiąkam w grę jak woda w gąbkę. Klimat tej gry po prostu mnie wciąga, jest niesamowity. Night City jest niesamowite. A przy tym fabuła i zadania bardzo, bardzo dają radę. Przyczepić mógłbym się do modelu jazdy, bo grywając w Forzę Horizon jednak bardzo mocno odczuwa się to na minus. Jasne, to nie jest gra wyścigowa, ale mimo wszystko wydaje mi się, że można było zrobić to lepiej.

Bugi? Jakie bugi? Gram w grę już 20 godzin. Nie zauważyłem absolutnie nic wpływającego na rozgrywkę. Strzelanin kupa, jazdy po mieście dużo, zwiedzania sporo, a jedyny bug jaki widziałem, czy glitch, to jak NPC przenikł swoją stópką przez schody czy przez innego NPC czy jeden jedyny raz samochód, mój samochód, lewitował lekko w powietrzu. No doprawdy, co za okropne bugi, no nie da się grać...

Wydajność? U mnie gra działa wyśmienicie. Naprawdę, nie zauważyłem poważnych spadków klatek czy zwiech, a gram prawie ze wszystkim na Ultra z Ray Tracingiem (1080p). Gra działa dużo lepiej w moim odczuciu niż takie RDR 2, które swoją drogą uwielbiam. Przyznam, że jestem tym bardzo zaskoczony, ponieważ spodziewałem się problemów, ale naprawdę ta gra działa dobrze i stabilnie. Przy wielu przeciwnikach i gradzie pocisków i wybuchów... nie dzieje się kompletnie nic z płynnością. Nie wiem czy to tylko u mnie takie cuda, ale mówię jak jest.

Kolejną wierutną bzdurą jest to, że miasto to wydmuszka. Jasne, to nie jest RDR 2, no ale bez przesady. Samo napawanie się widokami, zwiedzanie wszystkich zaułków, przejść, kątów, dzielnic, obszarów, wynajdywanie wszelakich smaczków - to zajęcie na długie, długie godziny, by nie powiedzieć dziesiątki godzin. Jestem z tych, którzy doceniają każdy, nawet najmniejszy detal, w RDR 2 potrafiłem godzinami nie robić totalnie nic poza jeżdżeniem koniem i napawaniem się smaczkami tej gry. Cyberpunk nie oferuje może tego w takiej ilości jak RDR, ale w tym mieście jest mnóstwo do zobaczenia, mnóstwo do odkrycia i to się nie nudzi. Czasami zwiedzisz jedną lokację i wydaje ci się, że wszystko widziałeś, ale guzik prawda, bo wracasz po jakimś czasie i jednak coś nowego widzisz, czego nie widziałeś, bo odkryjesz jakie przejście/wejście/zakamarek. Są kluby, bary, sklepy... Klimat tego miejsce sprawia, że chcesz jeszcze i jeszcze, snuć się po prostu ulicami i to wszystko oglądać. Mało aktywności, tiaa... pfff... Samą aktywnością jest jeżdżenie po tym mieście. Po prostu, samo w sobie. A dodajmy do tego masę zadań pobocznych, tak, jasne, jedne ciekawsze, drugie mniej, ale jednak, to wychodzi nam mnóstwo godzin na robieniu czegoś innego niż główna fabuła - która swoją droga jak dla mnie jest bardzo, bardzo dobra. NPC owszem, nie jest to interakcja na poziomie, przywołam tutaj znowu, RDR, ale to nie jest tak, że są jacyś mega głupi czy coś. Chodzą sobie, po prostu są. Jest ok. A policja? Cóż, miałem kilka strzelanin i pościgów. Nie teleportowali się za moimi plecami, o dziwo...

Mój zachwyt nie wynika z tego, że jestem laikiem w grach komputerowych, dorwałem pierwszą lepszą, padło na Cyberpunka i nie mam porównania. Mam. Ograłem w życiu tysiące gier, a głównie to dobre, bardzo dobre lub znakomite gry. Ostatnio RDR, GTA, TLOS, God of Wary... Wiedźminy... W każdej z nich spędzałem setki godzin i uważam je za dzieła wybitne. I w zestawieniu z nimi Cyberpunk nie wypada blado. Wręcz przeciwnie, bawię się na bardzo zbliżonym poziomie. To chyba coś w tym musi być, skoro tak jest.

Ja zdaję sobie sprawę, że Redzi spierniczyli sprawę z premierą. Przekładali, przekładali, wkurzali graczy. Mam świadomość, że obiecywali bardzo dużo i pewnie za dużo, więc odbiór gry jest też ich winą. Wobec gry były zdecydowanie za duże wymagania, ale to oni nakręcali graczy całym hypem oraz akcjami marketingowymi. Nie pomogło też to, że na premierę gra była w fatalnej kondycji na poprzednie konsole, a na PC także roiło się od problemów technicznych. Gracze mieli prawo czuć się oszukani. No ale ja cierpliwie poczekałem. Nie grałem na premierę i jak widać była to znakomita decyzja, bo gram w dużo, dużo lepszą grę niż ci, którzy ukończyli ją jeszcze w grudniu lub na początku roku, a teraz chodzą po forach i powtarzają jeden za drugim jakieś bzdury, że gra jest pełna bugów, słabo chodzi, tnie się itd. To idź do pracy, zarób sobie na komputer i gwarantuje - będzie śmigało. A nie płacz i nie wylewaj żali w Internecie. Ta gra naprawdę już dobrze chodzi, poprawili ją. Pierniczenie, że oni już nic nie poprawią, że gra jest i już będzie beznadziejna, bo musieliby grę robić od nowa, wielcy kurna znawcy internetowi, jak to czytam, to nic tylko się śmiać :D Oczywiście wciąż wymaga mocnego komputera do pokazania pełni potencjału, ale też bez przesady. Po prostu jest wypełniona detalami, miasto jest bardzo duże, pełne samochodów, NPC i innych różności, a przy tym przepiękna. Musi mieć wymagania.

Mnie na pewno pomogło też to, że nie miałem wobec tej gry już żadnych oczekiwań, czytając te wszystkie wysrywy w Internecie. I może też dlatego tak mi się podoba, bo jest zaskakująco dobrze. Jednak pomijając to - ta gra po prostu jest wyśmienita. Tyle.

Zagrałem w Cyberpunka po raz pierwszy ledwie 2-3 dni temu. Ta gra mnie kupiła - to jest totalny sztos.
Po tych wszystkich negatywnych komentarzach nie spodziewałem się niczego szczególnego, ale jednak jak to dobrze po prostu nie mieć oczekiwań. I ta gra jest fantastycznym przykładem ofiary oczekiwań.

Gra jest przepiękna, jedna z najładniejszych obecnie - to na pewno. Na konfiguracji z sygnaturki gram praktycznie ze wszystkim na Ultra z Ray Tracingiem (oprócz niektórych cieni, które dałem na medium lub low) i gra się bardzo komfortowo w 1080p. Spadki czasem się pojawiają, ale nie sprawiają, że zaczynam odczuwać dyskomfort, gra nie szarpie, a przynajmniej jak do tej pory. Jestem przyzwyczajony na tym komputerze do grania we wszystko w 60 FPS, więc zauważyłbym, gdyby było coś nie tak.

Strzelanie jak dla mnie jest bardzo fajne, sprawia mi przyjemność, ale dopiero niedawno zacząłem grać i nie nie robiłem tego zbyt często. Mimo to naprawdę daje radę.

Fabuła - wkręcam się w nią, ale od samego początku spodobała mi się. Bardzo dobre dialogi, dubbing. Ponadto według mnie ciekawy rozwój postaci.

Miasto - WOW. WOW. WOW. Szczerze, nie widziałem tak wspaniale zaprojektowanego miasta w żadnej grze. Jest przepiękne, ma niesamowity klimat i chyba to zrobiło na mnie największe wrażenie. Wszechobecne neony, ogromne wieżowce, pojazdy latające które śmigają gdzieś setki metrów nad ziemią. To naprawdę robi wrażenie, a miasto wcale nie jest wymarłe. Naczytałem się, że tam nie ma nic do roboty, że miasto ładne, ale martwe itd. Co to za bzdury? Kompletnie nie odniosłem takiego wrażenia, wręcz przeciwnie. To miasto żyje. NPC gadają ze sobą, gadają do ciebie, idą swoimi ścieżkami, autka sobie jeżdżą, policja strzela się z gangusami... Co jest w tym martwego? Miasto przypomina mi trochę futurystyczne miasta ze Star Citizena (którego akcja swoją drogą ma miejsce setki lat później). Kto grał w SC, być może też to zauważył.

Dodatkowo masa detali, nawet we własnym mieszkaniu można trochę posiedzieć i skorzystać z komputera, telewizora, posłuchać radia czy wziąć prysznic. Niby pierdoły, ale jednak budują klimat i immersję. Jak dla mnie gra jest fantastyczna, a łatki zdecydowanie usprawniły ją technicznie. Mega się cieszę, że zagrałem dopiero teraz, a w drodze kolejne łatki i będzie tylko lepiej.

Błędy jakie uświadczyłem to przenikający przez siebie NPC, ale zdarzyło się to kilka razy. Czasami mają dziwne animacje, jakby trochę się glitchowały. I zaparkowany samochód stał... ekhm, lewitował w powietrzu. No i to by było na tyle po paru godzinach gry. Takie błędy naprawdę nie mogą zatrzeć wspaniałego wrażenia.

Opieram się głównie na filmach, chociaż komiksów też trochę liznąłem swego czasu.

Dr. Manhattan zdecydowanie jest tutaj zasłużenie na 1. miejscu, ponieważ obiektywnie posiada on zdecydowanie najpotężniejsze moce ze wszystkich przedstawionych na ekranie superbohaterów. W samym filmie nie miał może za przeciwników potężnych istot, nie mierzył się tam z gościem o sile Supermana, Goku czy Thora, ale z pewnością gdyby do tego doszło, nie mieliby oni szans. Jest istotą, która ma niemal pełną kontrolę nad materią, w tym atomami, może być w wielu miejscach jednocześnie, teleportować się gdzie chce, duplikować się, jest praktycznie nietykalny fizycznie, potrafi podróżować między wymiarami i w czasie, ma zdolności telekinetyczne, ponadto jego wiedza jest praktycznie nieskończona, jest arcygeniuszem. Jednym ruchem ręki czy nawet myślą zamieniłby Supermana, Thora czy Goku w pył, zanim ci zdążyliby w jakikolwiek sposób zareagować. A jeśli nawet - nie daliby rady go trafić. W żaden sposób.

Natomiast co do Batmana to jakiś żart. Niech autor się zdecyduje czy robi ranking najpotężniejszych superbohaterów czy najbardziej pomysłowych i popularnych. Batman jest człowiekiem. Bardzo inteligentnym, przebiegłym, znającym sztuki walki, silnym (jak na człowieka), dysponującym wieloma gadżetami i wykorzystującym nowoczesną technologię. Jednak wciąż tylko świetnie wyszkolonym i inteligentnym człowiekiem. Jak on może być na 2. miejscu w rankingu dotyczącym najpotężniejszych? No bez jaj :D Nawet z samych podanych statystyk nie ma absolutnie żadnego uzasadnienia dla którego miałby zajmować tak wysoką pozycję. Skoro Batman, to dlaczego nie Hawkeye? Dlaczego nie Kapitan Ameryka?? Z tego rankingu każda postać zjada Batmana, jeśli chodzi o "potęgę". 2. miejsce to żart. Supermana prawie pokonał - ok. Ale przecież właśnie dzięki sprytowi i kryptonitowi. Bez tego minerału nie miałby absolutnie żadnych szans. No to chyba nie zaliczamy kryptonitu do "siły" czy mocy Batmana? :D

I takim samym żartem jest to dotyczące Supermana:

Inteligencja: 2/5
Wiedza: 2/5
Spryt: 1/5
Inteligencja emocjonalna: 1/5

Że, cholera jasna, co? o.O Na jakiej podstawie gościu oceniłeś Kenta w ten sposób? W ogóle nie masz chyba żadnego pojęcia o Supermanie. Kal-El już jako syn Jor-Ela, wybitnego, genialnego krytpońskiego naukowca, odziedziczył bardzo wysoką inteligencję. Jako "człowiek" , już na Ziemi, był w szkole największym prymusem. Cały czas rewelacyjnie ukrywał swoją tożsamość, co wymagało zarówno inteligencji, jak i sprytu. Wiedza? Chłopie. Mówimy o facecie, który najgrubszą książkę przeczytałby w kilka sekund - ze zrozumieniem i zapamiętał każdy szczegół. Na jakiej podstawie stwierdziłeś, że jego wiedza jest niska? Czym to poparłeś? Podobnie z inteligencją. Jeśli już tak nisko określasz tak istotne cechy, to może uzasadnij, a nie dałeś 1 albo 2/5 i zadowolony, jakby to jakaś maszyna losująca była.

Raczej niezbyt, bo po wprowadzeniu normy Euro 7, co podobno ma stać się do 2025r r, samochody spalinowe w praktyce bedą zakazane. Teraz jest ostatni moment, żeby nacieszyć się spalinową motoryzacją.

Zakazane to powinny być tak idiotyczne komentarze. O czym ty chłopie mówisz. Czy ty naprawdę wyobrażasz sobie, że za 4 lata znikną auta z ulic? Przecież to jest absolutnie nierealne, jakiś absurd. W krasnoludki i śpiącą królewnę też wierzysz?
Prędzej jutro na dachu Sejmu wyląduje statek z Kal-El na pokładzie ze zniszczonego Kryptonu niż za 4 lata będzie zakaz aut spalinowych.

Jeśli mam być szczery nie wyobrażam sobie lepszej muzyki niż ta z szybkich i wściekłych do Need For Speeda Undergrounda 2 :D

Jestem w stanie zrozumieć wszelkie modyfikacje graficzne w grze, celem jej unowocześnienia i przynajmniej częściowego dostosowania do dzisiejszych standardów. Twoja modyfikacja nie wygląda źle, jest ok, chociaż oczywiście wiadomo, że to kwestia gustu. Hejt jaki się wylał na ciebie w innym wątku uważam za bardzo przesadzony, ale to niestety typowe na tym forum.

Co do muzyki, to soundtrack w Underground 2 jest według mnie jednym z najlepszych i najlepiej pasujących do gry (jakiejkolwiek) w historii. Słyszysz dowolny utwór z tej gry w radiu, open fm, klubie czy na YouTube na imprezie i od razu wiesz - Undeground 2, pomimo, że ostatnio ogrywałeś grę w 2004. Dla mnie ingerencja w muzykę tej gry podchodzi już pod profanację, bo wybitnego elementu gry ruszać się nie powinno. Klimat całej gry opiera się na tym soundtracku.

1. Elite Dangerous

Latanie w kosmosie i zbieranie kredytów mocno wciąga, nawet jeśli póki co polega to głównie na przelotach z punktu A do punktu B. I jest czasochłonne, ponieważ bywa, że żeby dolecieć z jednego systemu planetarnego na drugi, trzeba poświęcić sporo czasu. Na razie dopiero wchodzę w grę, unikam walk w kosmosie, bo nie czuję się na tyle pewnie. Eksploracja jednak sprawia przyjemność, a odwzorowana w skali 1:1 Droga Mleczna wciąga na długie godziny. Gra pokazuje ogrom kosmosu, a przecież mówimy tylko o jednej galaktyce. Gra jest na rynku od końca 2014 roku, gra w nią tysiące graczy, a do tej pory odkryte zostało około 0,042% galaktyki. Jakby chcieć polecieć na drugi koniec galaktyki z prędkością światła, zajęłoby to ponad 50 000 lat grania non stop. Niedługo wychodzi nowy, duży dodatek, z którym wiążę duże nadzieje. Doda on. m.in. eksplorację planet z atmosferą pieszo. Urozmaici to grę i doda wiele nowych smaczków. Ogrom tego wszystkiego jest wręcz przytłaczający. Na pewno nie jest to gra dla wszystkich - dla wielu może być monotonna i po prostu nudna. Ma jednak w sobie coś wciągającego. Jeśli przejdzie się trudny próg wejścia, bo gra nie jest łatwa na początku, dodatkowo w języku angielskim, to potem już jakoś leci.

2. Red Dead Redemption 2

Ogrywam drugi raz, za pierwszym razem przeszedłem na PS4, teraz gram na PC. I czuję się, jakbym przechodził wszystko pierwszy raz. Wow, co za kawał fantastycznej gry. Tak wspaniale zaprojektowanego świata nie widziałem w żadnej grze. Dosłownie za każdym rogiem coś się może dziać, a ja sam odkryłem mnóstwo rzeczy, których nie widziałem przechodząc grę za pierwszym razem. Gra jest wprost przepełniona smaczkami, detalami i ciekawostkami. Ten świat jest żywy, reaguje na to co robi gracz i żyje własnym życiem. Aktualnie główne misje fabularne robię sporadycznie, a między nimi zajmuje się dodatkowymi aktywnościami, zwiedzam i eksploruje każdy zakątek. Jechałem wczoraj do misji, niezbyt daleko miałem do celu, ale po drodze napadli mnie bandyci, zaraz jadąc pomogłem dwóm osobom w tarapatach, okradłem farmera i postanowiłem zapolować na "nieodkryte" dotąd zwierzę. Zapomniałem całkowicie o misji. Po dotarciu na miejsce docelowe i wykonaniu misji wracałem tą samą drogą i ponownie, a to napadł mnie wrogi gang, a to zaatakowały mnie wilki. Nie wiem jak dla kogokolwiek ta gra może być nudna i monotonna. Ważne jest też to, że czujesz sens w tym, by napadać, zbierać pieniądze, kosztowności czy szukać skarbów. Jest na co je wydawać. Na ubrania, broń, amunicję, różne akcesoria.

3. Cities Skylines

Kiedyś uwielbiałem grać w SimCity, postanowiłem spróbować. Nie grałem zbyt długo, bo zajmują mnie inne gry, ale uważam, że to bardzo dobra i ciekawa gra. W przyszłości z pewnością spędzę z nią trochę czasu.

Alien Isolation

Według mnie obok Aliens vs Predator 2 z 2001 roku jest to zdecydowanie najlepsza gra w tym uniwersum. Uważam, że jest bardzo udana i jest straszna, przynajmniej dla mnie. Gram na hardzie i łatwo nie jest, a są poziomy i sytuacje, kiedy naprawdę boję się dalej.

PES 2018

Gram w niego, bo nie chciało mi się kupować nowych, ani FIFY, czy PESA. Mam zaktualizowane składy, grafika jest przyzwoita i gra sprawia mi przyjemność. Od czasu do czasu zagram jakiś mecz.

The Sims 4

Zawsze lubiłem Simsy. Postanowiłem sobie kupić. Ostatnio w ogóle nie gram, ale sporadycznie lubię zaprojektować i zbudować dom swoich marzeń. No bo czemu nie? Lubię się zrelaksować i w taki sposób.

W kolejce do ogrania czekają:

Dead Space 1 i 2, Cyberpunk 2077 i z 20 darmowych gier z Epic. Dodatkowo czekam na kilka premier oraz chcę w końcu ograć zaległe tytuły. Jest co robić, jest w co grać. Aż chętniej po robocie do domu się wraca :)

Jak to dobrze, że swoją konfigurację złożyłem nieco ponad rok temu, z RTX 2070 Super. Teraz bym wywalił chyba 2x kasy na taki sprzęt. Makabra jakaś co się dzieje na rynku komputerowym.

Piosenka dobra jedynie po paru piwach, przy whisky, rumie lub wódce.

Pierwszy raz widziałem teledysk, gdy wypiłem 3 Sterny z Żabki. Potem gdy wypiłem 10% Komesa i poprawiłem dwoma Perłami Mocnymi. A ostatnio włączyłem gdy piłem whisky. I wtedy nawet siadło, klip wydał się śmieszny.

Włączyłem na trzeźwo - prawie się zrzygałem, nie wytrzymałem 30 sekund.

Polecam też piosenki Little Big. Tzn. teledyski - też psychodela konkretna, mają pomysły. W szczególności Skibidi, Tacos, I'm ok, LollyBomb, Go Bananas.

Zdarzają się recenzje z którymi zgadzam się bardziej lub mniej, ale ta jest jedną z niewielu recenzji gier, z którymi nie zgadzam się kompletnie. Wiem, że minęło już kilka lat, ale odkopię wątek, bo muszę to skomentować.

mocno przewidywalny i stosunkowo niegroźny Obcy…
…który pojawia się w grze zdecydowanie zbyt rzadko;
mnóstwo elementów sztucznie wydłużających rozgrywkę;
bardzo niewiele przerażających sekwencji;
szwankująca sztuczna inteligencja oraz fizyka przedmiotów.

To jest taki stek bzdur, że to aż nie do wiary. Koleś grał na najłatwiejszym poziomie trudności i wystawia grze ocenę na największym growym portalu w Polsce.

Mocno przewidywalny i niegroźny Obcy. Faktycznie, bardzo mało przewidywalny jest. Co tam, że dziesiątki razy wyskakiwał znienacka, znikąd, w najmniej oczekiwanych momentach. Niegroźny? Bardzo niegroźny. Co tam, że nie da się go zabić. Co tam, że każde bezpośrednie spotkanie z nim kończy się pewną śmiercią. Co tam, że miotacz ognia chwilowo odstrasza Obcego, ale po paru chwilach wraca w to samo miejsce, więc trzeba działać szybko. Co tam, że na najwyższym poziomie trudności paliwa do miotacza jest stosunkowo niewiele i trzeba je oszczędzać. Napisanie o Obcym z tej gry, że jest "MOCNO" przewidywalny i niegroźny to wierutna bzdura czy wręcz kłamstwo.

Obcy który pojawia się w grze zdecydowanie zbyt rzadko. Kolejna bzdura. Na hardzie na niektórych poziomach jest wręcz zbyt często, nie można się od niego "opędzić". Krąży po całym poziomie, snuje się w szybach, wyskakuje i spaceruje po korytarzach i tak w kółko. Nie jest łatwo przemknąć, trzeba to robić ostrożnie, powoli i z wyczuciem, korzystać z kryjówek oraz jak najmniej hałasować. Utwierdza mnie to w przekonaniu, że recenzent grał na najłatwiejszym poziomie, gdzie Obcy na pewno dużo rzadziej się pojawiał. Ale jaki sens ma recenzja gry survival-horror, jeśli recenzent gra na najłatwiejszym poziomie trudności? Nie ma najmniejszego sensu, bo ocena to zakłamanie rzeczywistości krzywdzące grę i czytelników, którzy polegają w jakimś stopniu na recenzjach.

mnóstwo elementów sztucznie wydłużających rozgrywkę; Nie zauważyłem tych elementów. Dla mnie gra w ogóle się nie dłużyła, ale ok, to akurat można uznać za subiektywne odczucie.

bardzo niewiele przerażających sekwencji; A tutaj mamy do czynienia z kolejną bzdurą i kłamstwem. Gra jest straszna i nawet jeśli w pobliżu nie ma Obcego, czujesz zaszczucie i zagrożenie, które niesie ze sobą obecność na stacji. Masz świadomość, że grasuje tutaj niebezpieczna istota, która poluje na ludzi. Poza tym w grze występuje mnóstwo "jumpscarów", jest mroczna, wiele miejsc jest ciemnych, graniu towarzyszy niepokój, że w każdej chwili z którejś dziury może wyskoczyć Obcy, jeśli jest z nami na konkretnym poziomie.

szwankująca sztuczna inteligencja oraz fizyka przedmiotów

W zasadzie jedyny minus z którym mogę się w jakikolwiek sposób zgodzić. AI czasami szwankuje i faktycznie zdarza się, że Obcy w dziwny sposób nas nie zauważy. Jednak zdarza się to PIERUŃSKO rzadko. Mnie zdarzyło się z raz czy dwa, dosłownie. A tak to za każdym razem było normalnie, przy braku ukrycia się Obcy odnajdywał mnie bardzo szybko.

Ja nie mam dużo czasu na gry, a mimo to codziennie staram się coś tam pograć. Mój tryb życia wygląda w ten sposób:

1. Po 5 wstaję, jadę do roboty 50 km na 7:00.
2. Wracam z roboty, często jest już po 16. Zanim jestem w domu (bo zakupy itd. itp.) to zazwyczaj jest koło 17.
3. Wchodzę na chatę, przebieram się, ogarniam. Mam chwilę, by pograć. W międzyczasie trzeba zrobić coś do jedzenia.
4. Trzeba coś porobić z narzeczoną, obejrzeć serial, film, pogadać etc.
5. Jak zostanie odrobina czasu, to przed snem chwilę w coś pogram, ale zazwyczaj oczy się już zamykają i nie ma się sił.
6. Spanie.
7. Powtórka z rozrywki.

Tak to wygląda od pn do czw. W piątek z racji dłuższego wieczoru (później spać) mogę pograć dłużej, tak samo w sobotę lub w niedzielę. Generalnie jednak czasu jest w sumie niewiele. Masa obowiązków, ale i tak udaje mi się wygospodarować trochę tego czasu na granie. A grać mam w co, mam całe mnóstwo gier, które ogrywam lub chcę ograć w przyszłości.

Miałem okres, kiedy nie grałem przez grubo ponad rok w totalnie nic. Z tym, że było to podyktowane brakiem odpowiedniego sprzętu, miałem jedynie biurowego, mulącego laptopa, ponieważ mojego wcześniejszego, gamingowego zaszczał kot i niestety nie do odratowania. Naprawa 3k, na nowego nie było mnie stać wtedy, a do neta i do pracy sprzęt mieć musiałem, więc wybór padł na zwykłego lapka. Szczerze, to do gier mnie wtedy w ogóle nie ciągnęło, łatwo to zniosłem. Po roku czasu coś jednak we mnie pękło i zatęskniłem za gierkami, uzbierałem trochę kasy i sprawiłem sobie sprzęt do grania - no i siłą rzeczy musiałem zacząć grać :) I dobrze mi z tym.

Nie rozumiem fenomenu niektórych gier, a CS jest jedną z nich. Minecraft, LoL, Fortnite itd. Wszystko to kojarzy mi się z rozwydrzoną, głośną i wulgarną dzieciarnią, która świata nie widzi poza tymi gierkami. Te złe skojarzenia nie biorą się znikąd. O ile szanuję niektórych graczy za pracę jaką wkładają w tworzenie wymyślnych budowli czy całych miast w takim Minecraft, o tyle i tak większość graczy stanowią tutaj dzieci. Widzę to po swojej rodzinie, gdzie ledwo 11-letni kuzyn gra w to od paru lat, a teraz gra przez Internet z kolegami. I żeby jeszcze robili coś fajnego, jakieś ciekawe rzeczy, gdzie mogą wykazać się wyobraźnią. Nie. Chaos. Gra bez pomyślunku. Łup łup łup, tu dołek, tam dołek, TNT, TNT, TNT, dołek, dołek, biegają bez celu, nic nie budują i ta wszechobecna pikseloza. Okropieństwo.

W CS:GO grał mój znajomy, z którym mieszkałem w czasie studiów. Tylko wracał z roboty, słuchawki na uszy i tylko przekleństwa albo okrzyki PLANTUJ, PLANTUJ, PLANTUJ. Myślałem, że mnie szlag jasny trafi na miejscu. Miał swój klan i grał ze znajomymi, ale sam twierdził, że gra w to tyle dzieciarni i noobów wszelkiej maści, że bez fajnych znajomych z którymi można pograć - lepiej się nie zbliżać do tej gry.

Generalnie nic nie mam do gier nastawionych na online, bo sam w niejedną grałem, swego czasu bardzo dużo grałem w Call of Duty i Battlefielda, zdarzyło się i w FIFĘ. Elite Dangerous w które gram, również jest multiplayerem. Bardziej chodzi mi jednak o społeczność, która stanowi znaczną część graczy danej gry.

Elitka zawsze na propsie.

Nie podoba mi się to. Ksenomorfy kompletnie nie pasują do takiej sieczki. Zombie w tego typu grach to zupełnie co innego, bo zombie to istoty najczęściej bezmyślne i kierują nimi najprostsze instynkty, nie myślą o konsekwencjach swoich działań i nie odczuwają żadnego strachu, dlatego hordy nieumarłych biegnących prosto na wycelowane w nie lufy nie budzą nigdy zastrzeżeń.

Ksenomorfy to zupełnie co innego. To inteligentne drapieżniki, które uwielbiają zaskakiwać swoje ofiary, potrafią planować ataki i zastawiać pułapki, wyciągają wnioski z popełnianych błędów w czasie walki. Są przebiegłe, zwinne, bardzo szybkie i silne. Sprowadzenie tych istot do poziomu mięsa armatniego, które bezmyślnie szarżuje wprost na strzelających w nie ludzi i w ułamku sekundy padają jak muchy jest totalnym wykastrowaniem tego gatunku, pozbawieniem go cech znanych z filmów i komiksów. Cech, które definiują te istoty. One mają wzbudzać strach, być przerażającym przeciwnikiem, którego człowiek powinien się bać. A nie idą trzy terminatory, ani drgną, tylko ładują w setki nadciągających Obcych, które padają jeden za drugim, a gdy już któremuś uda się dopaść człowieka, to taki atak i tak nie robi na nim wrażenia i dalej wywala kolejne magazynki jak w kaczki. Kwas także nie robi dużego wrażenia na graczu. Dla mnie taka kastracja Ksenomorfa jest niedorzeczna. Nie czuć, że przeciwnikami są inteligentni, przebiegli i silni kosmici, tylko jakaś banda bezmyślnych kamikadze.

Co do 20 rodzajów Obcego, tutaj nie doszukiwałbym się wady, ponieważ w uniwersum istnieje nawet więcej typów Obcego, zatem nie musi to być całkowicie wymysł twórców gry, być może opierali się np. na komiksach (chociaż wątpię).

Żeby narzekać w tej grze na nudę, trzeba mieć doprawdy słabo rozwiniętą wyobraźnię. Nie chcę obrażać ludzi, którym gra się nie spodobała, ponieważ każdy ma swój własny gust i jasna sprawa, że przecież nie każdemu musi wszystko przypasować. Jednak nie potrafię zrozumieć narzekania na nudę w tej grze.

Jest to jedna z najlepiej rozbudowanych gier z otwartym światem w historii, a liczba aktywności jest ogromna. Rozumiem, że komuś może nie przypasować polowanie czy łowienie ryb, no ale w takim razie kto komu każe je wykonywać? A jest to niewątpliwie świetne urozmaicenie, możesz podążać dowolnymi ścieżkami. Ile razy mam tak, że jadąc wykonać jakąś misję, po drodze zatrzymuje mnie dziesiątki wydarzeń. To jest w tej grze najpiękniejsze, oferuje ona tętniący i żyjący własnym życiem świat, który bywa nieprzewidywalny. Jadę do tej misji, a tu albo napadają mnie bandyci, albo natrafiam na obóz wrogiego gangu, a tu ktoś wzywa pomocy, bo go atakuje zwierzę, albo jest ranny, albo się zgubił, albo się zmęczył, albo, albo i albo. Zbaczam z obranej trasy i po prosty wykonuje te czynności według uznania, a przy okazji może mnie najść na szybkie polowanie, jeśli wypatrzę niepoznane jeszcze zwierzę. Mijam dom/gospodarstwo, którego nie eksplorowałem, zachodzę i próbuje je okraść. I albo od razu zabijam lub wiążę farmera, gospodarza, albo zakradam się po cichu i liczę, że mnie nie złapie na gorącym uczynku. Jadę wzdłuż torów, jedzie pociąg. Długi, z wieloma wagonami. Myślę sobie, a kij, napadam. I napadam, zbierając pokaźny łup. I zanim dojadę do tej misji, to potrafi już minąć z 2 godziny. Zresztą samo szukanie wszelkich znajdziek w tej grze jest przyjemne. Zbierając te wszystkie karty czuję, jakbym zbierał je naprawdę. Są świetnie wykonane i ciekawe, podobnie jak np. szukanie kości dinozaurów, eksploracja jaskiń, piwnic itd. itp. Ta gra to jedna, wielka, niesamowicie rozbudowana i żyjąca piaskownica, sandbox niemal idealny. A jak komuś nie chce się jeździć na koniu z jednego końca mapy na drugi - ma opcję szybkiej podróży, ma pociąg, opcji jest.

Zarabianie pieniędzy w tej grze budzi satysfakcję, ponieważ jest je na co wydawać, widzisz w tym sens. Chcesz wybrać się w góry, musisz mieć odpowiedni strój. Pukawki mają masę ulepszeń, rodzajów amunicji jest kilka, samych pukawek jest dużo rodzajów. Do tego dochodzi wiele dodatkowych akcesoriów, które może mieć nasz bohater. Minigierki, jak poker i inne gry, świetne i także potrafią zająć mnóstwo czasu.

Na ogromny plus zasługuje też samo zaprojektowanie świata. Śnieżne i wysokie góry, jeziora, rzeki, gęste lasy, pustkowia, tereny miejskie, wiejskie, przemysłowe, jaskinie, bagna, wyżyny i niziny. Ludzie, czego chcieć więcej? Nic, tylko chłonąć każdy element tego świata, każdą jego cząstkę.

Z Internetu trzeba korzystać z głową, także i z Wikipedii. Nie należy jej traktować jako absolutne pewne źródło informacji, właśnie dlatego, że nie każdy artykuł jest aktualizowany na bieżąco, nie jest wystarczająco wyczerpany lub w jego treści znajduje się żart trolla. Generalnie jednak nie widzę nic złego we wspomaganiu się nią, a czasami sam z nudów przeczytam jakiś artykuł i dowiem się ciekawych rzeczy, bo pomimo swoich wad (nie ma rzeczy idealnych), Wikipedia jest znakomitą skarbnicą wiedzy, a ostrożnym w sieci trzeba być zawsze.

Dają za darmo pograć, to jeszcze narzekanie :D Za darmo to i ocet słodki - czy jakoś tak.

Nikt nikomu nie każe wpłacać pieniędzy. Nie rozumiem tej wielkiej dramy. Czy którykolwiek z twórców przystawił pistolet do głowy czy groził, że wybije rodzinę któremukolwiek z tysięcy graczy, którzy wpłacili im pieniądze? Kto chciał, ten wpłacił i gra, albo już nie gra, bo produkt albo się spodoba, albo nie - jak każda inna gra, za którą płacisz, a potem jesteś bardzo rozczarowany. No ale chyba nie mówisz, że ten czy ten wydawca to oszust, złodziej i deweloperski gang piorący brudne pieniądze. Wiadomo w jakim stanie jest ta gra i każdy kto wydaje na nią pieniądze robi to z własnej woli oraz powinien doskonale zdawać sobie sprawę, że ta gra jest wciąż we wczesnej fazie produkcji, zatem jest niedorobiona pod wieloma względami. No chyba, że ktoś jest upośledzony umysłowo, nie umie czytać lub nie rozumie tego co czyta i myśli, że wpłacając twórcom pieniądze dostanie w zamian od razu odpicowany produkt. No nie, bo jasną sprawą jest to, że gra jest w budowie. A potem wielkie rozczarowanie, no to po co kupował w takim razie?

Twórcy obiecują, ale obiecują to, co dopiero ma być. Nie obiecują tego, czego teraz nie ma, nie mówią, że ta gra już jest fantastyczna i ukończona. Nie, nie jest. Ambicje twórców są ogromne i być może nie sprostają temu nigdy. Gra ma jednak niewątpliwie olbrzymi potencjał. Grałem w Alphę na jesieni 2020 roku, gdy był darmowy dostęp. Gra mi się ogólnie spodobała. Zgadza się - optymalizacja nie za dobra, błędy są, glitche itd. No ale rozmach, jaki ma ta gra - z czymś takim się nie spotkałem. Skoro jest tydzień grania za darmo - spróbuję znowu. A być może jeśli mi się na tyle spodoba, kupię grę za 40 dolarów. Gra nie jest dokończona, ale około 160 zł za grę, która tak czy inaczej starczy na co najmniej kilkadziesiąt godzin rozgrywki, jeśli wsiąkniesz w uniwersum - no to raczej normalna cena.

To nie jest Alpha jakiejś niedorobionej, liniowej strzelanki na mapie 2 km2. Masz do zwiedzania galaktykę w skali 1:1 i planety, na których można lądować. Już samo to sprawia, że gra jest warta wydania pieniędzy, żeby chociaż zobaczyć jak to wygląda. Ktoś, kto lubi kosmiczne symulatory spędzi tu dłuuuuugie godziny, nawet jeśli ostatecznie gra nie przypadnie komuś do gustu i nie sądzę, by 40 dolarów było bezmyślnym wyrzuceniem pieniędzy w błoto. Na rynku jest masa beznadziejnych i niedorobionych gier, które na premierę miały być fantastycznymi pełnoprawnymi produktami i czego to twórcy nie obiecywali, a okazują się bublami, które nigdy nie będą dobre - a przy tym kosztują tyle samo lub nawet więcej, niż Alpha gry, która wciąż jest w produkcji i ma zawartość już na obecny moment większą, niż wiele ukończonych gier.

Jaka nowa moda? Przecież od paru lat co zimę czytam dziesiątki artykułów na temat "morsów", w tym sezonie nie inaczej. Podejrzewam, że ludzie zawsze morsowali, tylko kiedyś zwyczajnie nie było mediów społecznościowych, to też nie było to tak nagłośnione.

Od jakiegoś czasu nie mogę uruchomić gry. Pojawia się małe zdjęcie Forza Horizon 4 i po kilku sekundach wraca do pulpitu.
Ponoć to wina wersji 2004 Windows 10. Wiecie jak sobie z tym poradzić?

To typowy problem dla Forzy. Przyczyn jak i rozwiązań jest wiele. Zacznijmy od tego, czy masz dzielone konto Microsoft, na którym korzystasz z Forzy? Tak bywa, kiedy wiele osób korzysta z gry pobranej z dzielonego konta Microsoft. Rozwiązaniem jest zalogowanie się na to konto w przeglądarce i usunięcie kilku urządzeń, które współdzielą konto, wtedy Twój PC powinien wskoczyć w ich miejsce i gra powinna się uruchomić.

Inne rozwiązania:
https://answers.microsoft.com/pl-pl/windows/forum/windows_10-windows_store/forza-horizon-4-wy%C5%82%C4%85cza-si%C4%99/fdcb34d1-54ce-426f-b714-ac30d494f4ab

Na YouTube również jest sporo poradników. Generalnie nie wiedzieć czemu gra bardzo często "gryzie się" z plikami systemowymi w Windows 10. Mimo wszystko większość problemów da się rozwiązać. Jest jeszcze taka opcja, by pobrać specjalny program systemowy, który uruchamiasz przy włączaniu Forzy. Zatrzymuje on procesy systemowe, które mogą wpływać na niestabilność gry, w tym wyrzucanie do pulpitu. Niestety nie pamiętam jak się nazywa ten plik.

Co do samej gry, to jak dla mnie najlepsza część. Grałem w pierwszego Horizon, grałem w trójkę, żadnej nie przeszedłem do końca, ale tylko i wyłącznie dlatego, że jest tam tak ogromna zawartość, że zwyczajnie nie miałem czasu na ich ukończenie, bo też i inne gry ogrywałem w międzyczasie i tak wyszło, a potem ogarnąłem Horizon 4 i na tym się skupiam obecnie.

Jak dla mnie gra ma najlepszy klimat spośród wszystkich dotychczasowych. Mapa jest spora (jak zwykle) i oferuje niesamowite krajobrazy, bardzo różnorodne lokacje, wyścigów i wyzwań jest zatrzęsienie, samochodów ogromna ilość. Tak naprawdę ta gra jest na setki godzin zabawy przy tak ogromnej liczbie zadań i samochodów. Przyjemność sprawia samo jeżdżenie bez celu i zwiedzanie. Model jazdy znakomity jak to w Forzy, ogromny plus za pory roku. Graficznie to majstersztyk, jak dla mnie jedna z najładniejszych gier w ogóle.

Bez dwóch zdań wyścigówka na 10/10.

Ta gra ma swoje wady, ale gram w nią nawet dzisiaj i dobrze się bawię. Po ściągnięciu patcha problem z brakiem licencji znika. Graficznie jest dobrze, podobnie, jeśli chodzi o soundtrack. Mamy kilka utworów znanych wykonawców, chociaż po jakimś czasie ma się już tego dość, bo piosenek w zasadzie jest niewiele i powtarzają się.

Gra bywa bardzo irytująca. Obrona naszej drużyny momentami nie istnieje i w sumie nie wiadomo dlaczego. Po prostu nie jesteś w stanie odebrać piłki nawet najsłabszemu rywalowi, jakby to było oskryptowane, że masz stracić bramkę i tyle. Rywale biegną jak czołgi, wiele razy miałem sytuację, że dosłownie mój piłkarz "przeskakiwał" lub przebiegał nad piłką, którą prowadzi przy nodze przeciwnik i... nie odbiera jej, a rywal zostawia mnie w tyle i mknie na bramkę.

Raz przeprowadziłem test. Gram karierę Paris FC, gram w Ligue 1, pokonałem PSG i Marsylię strzelając łącznie 8 bramek (na Top Player). Przychodzi kolejny mecz z cienkim jak sik pająka Strasbourgiem. 4 razy z rzędu powtórzyłem mecz. I 4 razy z rzędu w 2-3 minucie tracę bramkę w podobny sposób, nie jestem w stanie zatrzymać pierwszego ataku w meczu, bo obrona popełnia idiotyczne błędy w kryciu i nie mogę nic zrobić. Przypadek? Nie sądzę.

Irytujący jest brak kontroli nad piłkarzem, kiedy przez przypadek wciśnie się strzał. Pasek siły uderzenia napełnia się i nie możesz zrobić nic, nie możesz wpłynąć na decyzję zawodnika. I tak np. wiele razy miałem, że dośrodkowałem w pole karne, odruchowo lub niechcący klikam strzał, ale do strzału nie dochodzi, piłka jest wybita lub leci w stronę autu, ale mój napastnik, który miał oddać strzał, biegnie w kierunku piłki. I oczywiście... oddaje strzał. Z autu, od tyłu, bez żadnego przygotowania. I nie mogę tego powstrzymać, gdy już wciśnie się strzał.

Podobna sytuacja ma miejsce, gdy piłka jest w powietrzu i spada blisko autu, a mój zawodnik do niej biegnie. Ile razy straciłem przez to piłkę, bo kretyn zamiast odpuścić, próbuje ją przyjąć i sam sobie wybija na aut, kiedy to aut byłby dla niego, gdyby po prostu zostawił piłkę.

Kolejna rzecz. Zawodnicy zbyt często ruszają się jak wóz z węglem. Szwankuje przyjęcie zwykłych podań. Np. chce wypuścić gracza na skrzydle zwykłym podaniem, a ten 10 godzin przyjmuje piłkę. Nie może się z nią po prostu zabrać płynnie. Musi się zatrzymać i dopiero biegnie, co daje czas obrońcom rywala na powrót i doskoczenie.

System powtórek jest niby w porządku, ale jakiś taki mało intuicyjny dla mnie. No i kamery lepsze są w FIFIE.

Jeśli chodzi o poziom trudności, to na Top Player jest bardzo różnie. Czasami z uznanym rywalem, który jest w czołówce tabeli i w dobrej formie gra się dużo łatwiej, niż z klubem z dołu tabeli. I tak gigantowi nastukasz kilka bramek, a kopciuszek cię zleje. Nie traktuje tego jednak jako jakiś błąd. Piłka przecież taka jest, nieprzewidywalna, taki jej urok, więc w zasadzie powinno się takie myślenie przełożyć też na grę. Oszczędzi się wtedy wyrwanych włosów, zniszczonych padów i klawiatur :)

Kurczę, wymieniłem tyle irytujących rzeczy, tak jakbym oceniał grę na jakieś 3/10. Nie. Poza tymi irytującymi momentami gra się po prostu miodnie i gra sprawia dużą przyjemność. Zresztą, nie spędzałbym przy niej tyle godzin, gdyby było inaczej. Po dodaniu patcha z klubami mam duży wybór lig i klubów. Tryb kariery jest bardzo fajny i dobrze skonstruowany, prowadzenie zespołu, transfery i inne rzeczy sprawiają satysfakcję. Poprawili tutaj grę bramkarzy, chociaż co oczywiste zdarzają im się wpadki (no ale w real także się zdarzają, prawda?). Fajnie wykonuje się stałe fragmenty gry, szczególnie rzuty wolne. Ogromny plus to licencja na LM i LE, zresztą to chyba była ostatnia część z tymi rozgrywkami. Ich klimat wylewa się z ekranu w specjalnie tematycznie wystylizowanym menu przedmeczowym i znakomitym soundtrackiem związanych z nimi, w szczególności te remixy hymnu LM. Po prostu widzisz, czujesz i słyszysz ten prestiż, czujesz dreszczyk przed meczem, a o to chyba chodzi. Bardzo lubię angielski komentarz Drury'ego i Beglina. Po rozegraniu setek meczów wiadomo, że wiele kwestii powtarza się, no ale generalnie na pewno nie przeszkadza. Odgłosy trybun jak dla mnie ok. Nic nadzwyczajnego, ale dają radę.

Od tego wszystkiego to już ... można dostać, serio.

Jeden gra na PS4 i mówi, że gra świetna i nie widzi dużo błędów. Drugi, że nie da się grać, pokaz slajdów, bug za bugiem.

Drugi gra na PC z 8 letnią kartą graficzną i mówi, że na medium mu śmiga w 45 klatkach i po prostu wow, drugi ma RTX 2070 Super i mówi, że dramat, na ultra 30 klatek i masa błędów.

Trzeci mówi, że gra jest cudowna, miasto piękne, ogromne i żywe, masa ciekawych zadań do wykonania.

A czwarty mówi, że miasto jest martwe, nie ma w nim nic do roboty, makieta.

Ilu ludzi, tyle opinii, ale tak niewyważonych ocen to ja jeszcze w życiu nie widziałem na temat jakiejkolwiek produkcji i biorę tutaj pod uwagę także np. filmy i seriale. Trzeba zagrać samemu i ocenić, bo tego wszystkiego po prostu nie idzie już słuchać i czytać. Człowiek naczyta się dziesiątek artykułów i pierdyliarda komentarzy i nadal nie wie absolutnie nic na temat tej gry.

A to, że jednemu działa tak, a drugiem tak, świadczy tylko o tym, że ta gra jest bardzo, bardzo niestabilna. Mimo wszystko wierzę, że przynajmniej na PC z tymi patchami będzie to wyglądało ok. O samą immersję w ogóle się nie martwię.

Dzisiaj postanowiłem skorzystać z promocji na Steam, kupić i ograć w końcu Dead Space i Dead Space 2. Tak też zrobiłem.

Niestety po ściągnięciu i zainstalowaniu, żadna gra nie uruchamia się. Poprzez Steam pojawia się okienko, po czym znika i nic się nie dzieje. Z folderu z grą klikam w ikonkę i wyskakuje właśnie ten słynny komunikat o błędzie 0xc00007b.

Nie mam bladego pojęcia jak to rozwiązać. Próbowałem już prawie wszystkiego. Instalacja DirectX, Frameworków, instalacji wszystkiego poprzez "AIO", o najprostszych sposobach nie wspominając, czyli uruchamianie z określonym trybem zgodności czy jako administrator. Nie działa nic. Jeśli sobie nie poradzę, będę starał się o zwrot pieniędzy i oddanie gier, w które po prostu nie ma możliwości zagrać.

Mój system to Windows 10, na bieżąco aktualizowany i 64-bit. O komputerze nie będę nawet wspominał, powiem tylko tyle, że mam RTX 2070 Super, tak więc reszta jest zbędna.

Pobrałem program "Depends" który wykrywa jakich plików brakuje dla danego programu, to wyskoczyło mi kurna ze 100 czy więcej plików dll. Przecież jakbym każdy z osobna pobierał, to zajmie mi chyba cały dzień. A i tak jaka to gwarancja, że w ogóle gra zadziała. Natomiast z wielu poradników na YouTube wychodzi, że trzeba pobrać jakieś mvscp.100 dll i kilka podobnych plików itd. No, tylko pobieram te pliki i chce je skopiować do system32 lub sysWOW64 i co? I nic. Nie mam uprawnień, nie mogę tam nic skopiować ani podmienić, a jak sobie nadać uprawnienia - nie wiem...

Jestem już bezradny, nie wiem jak temu zaradzić, skoro nic nie działa.

Ja w Wiedźmina 3 grałem z 400 czy 450 godzin wraz z dodatkami, bo potrafiłem tak wczuć się w grę, że zwyczajnie chłonąłem ten świat i w drodze do głównej czy nawet pobocznej misji robiłem masę rzeczy, które zwróciły moją uwagę. Podziwiałem widoki, zachodziłem do karczm, zabijałem potwory, odkrywałem "?" na mapie. I w ogóle mnie to nie nudziło, wręcz przeciwnie. Współczuję, naprawdę współczuję wam wszystkim, którzy jęczycie jak stare babska, bo o jeju, Cyberpunka można przejść w 20 godzin. Być może i można, ale nie trzeba, bo w tej grze i w samym mieście, chłonąc jego klimat i na samym zwiedzaniu i odkrywaniu smaczków można spędzić dziesiątki godzin, więc jak ktoś chce, to w grze spędzi i 200 i 300 godzin. Współczuję ludziom, dla których gra, która oferuje tak dużo poza samymi misjami, to tylko właśnie te misje fabularne. Świat gry ma dla nich drugorzędne czy trzeciorzędne znaczenie, nawet nie spojrzą, wyścig, byle szybciej przejść grę. No, ale do innego typu rozgrywki potrzebna jest wyobraźnia. Niektórym jej brak.

No ale jak to możliwe??!! Przecież to miała być największa porażka roku według polskich ekspertów na forum gry-online.

2500 to nie jest wcale tak mało. To znaczy inaczej. To jest mało - obiektywnie. Ale zależy jaka to firma. Jeśli budżetówka, robota państwowa, to taka pensja na start dla nowego pracownika to ho ho, naprawdę. Zazwyczaj w budżetówce zaczyna się od minimalnej krajowej lub minimalnie wyższej od minimalnej... Taka prawda. Chyba, że jakieś wyższe stanowisko, to inna para kaloszy. No ale jeśli szeregowy, świeży pracownik - 2500 na rękę to jest naprawdę ok na sam początek. Chociaż jak mówię, to są śmieszne pieniądze patrząc na to z każdej innej perspektywy. Jeśli powiedzmy są 2 osoby, mieszkają razem i tyle zarabia jedna i druga osoba, to jeszcze da radę jakoś w miarę żyć. No ale samemu się utrzymać za taką kwotę + rachunki i życie - ciężko. No ale to oczywistości są.

edit: W sumie też zależy dużo od województwa. Wiadomo, że tam Wrocław, Poznań czy Warszawa to na pewno wyższe stawki. Ja odnoszę się do warunków w Lublinie i województwie lubelskim.

Wielu ludzi myśli, że w urzędach to się zarabia nie wiadomo ile. To bzdura, stereotyp i fikcja. Dyrektorzy - tak. Koszą sporo. Szeregowy pracownik to robol od brudnej roboty i papierów i siedzi za 2600 brutto + jakieś premie czasami. Tak jest w bardzo wielu budżetówkach. Wiem, bo sam pracuję w budżetówce, może nie w urzędzie urzędzie, ale w administracji publicznej związanej z rolnictwem w każdym razie. I wierzcie lub nie - są ludzie, którzy na umowie mają 2200 czy 2400 BRUTTO. Tak. Nie ma aneksów żadnych w miarę wzrastania płacy minimalnej. Nielegalne powiecie? Nie. Legalnie. Bo doliczają do tego premie, więc wyrównują. Czyli pracownik który pracuje dajmy na to tutaj 20 lat ma na umowie 2400 brutto + premie, który mu wyrównują płacę. A pracownik, który jest świeżakiem bez żadnego doświadczenia, przychodzi nowy i co ma? 2600 brutto + premie. Kto ma więcej? Taka ot sprawiedliwość. Teraz od stycznia znowu podwyższenie płacy minimalnej do 2800, a tutaj w czarnej dupie wszystko. I wiem, że na wielu stanowiskach adm. publicznej płaca zaczyna się do minimalnej, czasami trochę więcej. Taka jest rzeczywistość.

A jakie pytania miałem?
Kandydowałem na stanowisko w urzędzie wojskowym, do działu d.s. zamówień publicznych. Stawka proponowana? 3250 brutto + 5% premii. Czyli też około 2500 netto. Dodam, że to było nieco po znajomości (byłem polecony), a moje CV bardzo się spodobało. No niestety na samej rozmowie mega się zestresowałem jakoś, dukałem i wypadłem blado. Bywa. Pytania typu.

Czemu pan chce u nas pracować?
Czym zajmuje się nasza firma?
Powiedzieć "coś" o sobie

No to normalne pytania, standardowe.
Ale zadali np. co robimy konkretnie tutaj w tym dziale. No to odpowiadam, że no zajmują się zamówienia publicznymi, czyli przetargami, zapytaniami ofertowymi, negocjacjami z wykonawcami itd. Odpowiedziałem oczywiście poprawnie, ale drążył i drążył. Ale co konkretnie tutaj robimy. No szczerze, nie wiedziałem co odpowiedzieć więcej, bo nic mi do głowy w stresie już nie przyszło. Zapytał, czy według mnie gdzieś jeżdżą w teren na wizje lokalne czy nadzorować prace jakieś. No mówię, że pewnie tak. Chociaż nie wiem czy dobrze odpowiedziałem, raczej nie tego oczekiwał.

Potem zadał mi pytanie co zrobię, jak dostanę polecenie od kierownika i nie będę wiedział jak to wykonać. No to mówię, że no pierwsze co zrobię to pójdę do przełożonego i poproszę, by mi objaśnił co i jak. Skoro wydał polecenie, no to pracownik powinien wiedzieć o co chodzi, polecenie powinno być jasne. A nie nie, kierownik jest zły, niedobry i co bym zrobił. No to mówię, że szukałbym rozwiązania w przepisach, ustawie, w Internecie... I cisza. Kolejne pytanie. Pewnie też zwaliłem, ale cóż.

I test wiedzy... Przez dwa bite tygodnie czytałem to kupsko, czyli ustawę o zamówieniach. Wiadomo, to już nie czasy studenckie, że miałem czas od rana do wieczora i noce na wkuwanie ustaw. Czytałem tyle ile mogłem, ale przeczytałem całą. Znałem wszystkie rodzaje zamówień, definicje, komisje, srysje, umowy, srowy. I byłem pewien (i takie miałem info od osoby, która mnie polecała), że to będzie test ABC lub ABCD. A to co? Pytania otwarte. Na kartce spisane, odpowiedź ustna. Pozdro... I pytania mega szczegółowe, nawet nie pamiętam, by cokolwiek w ustawie na ten temat było. Straciłem więc tylko czas na czytanie tej ustawy, a dodatkowo się skompromitowałem. A miałem info, że mam tylko ustawę przeczytać i to tylko tak o, żeby podstawy znać. Fajne podstawy...

Nie dostałem się ;) I to praca za 2500 netto właśnie.

InPost to porażka. Miałem z tą firmą do czynienia gdy zamówiłem jedną rzecz i pech chciał, że miała być ona dostarczona przez kuriera tej firmy. Organizacja pracy to dramat tutaj.

Etap 1. Dostaję smsa, że kurier nie zastał mnie w miejscu zamieszkania ani się nie dodzwonił. Wszystko fajnie, tylko - nikt nie dzwonił oraz byłem cały czas w domu.

Etap 2. Dzwonię na podany w sms numer, próbuję umówić się na inny dzień. Gość z którym rozmawiam mówi mi, że on nie wie jak trafić na mój adres(!!!) i nie wie jak do mnie dojechać i mówi, że paczka będzie w centrali Inpost do odbioru osobistego. Aha. No świetnie. A mój adres to prawie środek Lublina. Moje przekonywania nie przyniosły skutku, nie chciał przyjechać, bo nie. Paczka będzie w ich centrali pod tym i pod tym adresem.

Etap 3. Odnalazłem w google maps ich centralę. Niby w Lublinie, niby nie tak daleko od mojego miejsca zamieszkania, ale to teren przemysłowy. Pojechałem tam samochodem, to była zima, więc już ciemno. Bocznice kolejowe na bocznicach kolejowych, stare magazyny, rozpadające się budy, ciemność i tylko ciemność, droga nieutwardzona, żadnych oznaczeń czy wskazówek, kompletnie nic. Nawigacja wariowała, labirynt nieoświetlonych lub słabo oświetlonych uliczek, niby było oznaczenie adresu, ale przejeżdżałem obok kilka razy i nie widziałem nic charakterystycznego co mógłbym wziąć za "centralę" InPost w Lublinie jak to określił kurier. Po godzinie kręcenia po tym rejonie szlag jasny mnie trafiał już i wyklinałem tą firmę chyba wszystkimi epitetami jakie znam. W końcu gdy 10-raz przejeżdżałem obok punktu wskazywaną przez nawigację gdzieś tam lekko skręciłem i zobaczyłem kilka dostawczaków i jakąś oświetloną halę. Zatrzymałem się, podszedłem, były jakieś drzwi. Wchodzę, malutki punkcik obsługi klienta, klitka 5m2, mówię, że chcę odebrać paczkę. Pani poszła szukać. Czekam, czekam, mija z 20 minut. Paczki nie ma, musi ją mieć jeszcze kurier, bo nie ma w magazynie. Aha. Ręce mi opadły. Wsiadłem w samochód i odjechałem, tym razem próbując stamtąd wyjechać, krążyłem kolejne pół godziny.

Już pomijam organizację, która jest skrajnie dramatyczna, ale co za imbecyl wpadł na tak kretyński pomysł umieszczenia punktu odbioru paczek w takim miejscu, do którego absolutnie nie ma możliwości dostania się w żaden inny sposób, jak swój samochód? Od jakiegokolwiek przystanku komunikacji miejskiej daleko, taxi by tutaj krążyła tak jak ja, totalne zadupie zadupia w Lublinie. Pieszo? No ludzie kochani, litości, nie ma opcji, by ktokolwiek tutaj przychodził. Ni żywej duszy, nie ma chodników, nie ma nawet utwardzonej drogi, tylko to rejon przemysłowy, tory, bocznice, magazyny przemysłowe i rozpadające się rudery. Ta firma to jedna wielka porażka do kwadratu.

Etap 4

Po jakichś 2 czy 3 miesiącach od zamówienia udało mi się uzyskać paczkę. Tym razem kurier znowu nie przyjechał na mój adres, pod blok, tylko umówiłem się już z nim pod charakterystycznym punktem, jakim jest Biedronka kilkaset metrów od mojego bloku. Musiałem więc specjalnie iść do niego do samochodu i paczkę odebrać, bo nie mógł podjechać pod mój blok. Nie mógł i już. Finito.

W życiu nie spotkałem się z tak katastrofalną organizacją działania firmy. ZUS? Skarbówka? Służba zdrowia? To pikuś. InPost funkcjonuje jeszcze gorzej.

Być może taki wątek już był, ale w ostatnich nowo otworzonych takowego nie widzę, zatem zakładam.

Jakie jest Wasze zdanie na temat tych niedziel? Czy uważacie, że to dobre rozwiązanie czy też jesteście zdania, że lepiej było zanim wprowadzili brak handlu w niedziele?
Podzielę się swoimi subiektywnymi spostrzeżeniami z mojej perspektywy. Zaznaczam, to moje zdanie i każdy może patrzeć na to z innej strony, niż ja.

Osobiście uważam, że lepiej było, gdy zakupy można było normalnie robić w niedzielę. Dlaczego? Z kilku powodów.

Po pierwsze - w poszczególnych dniach poprzedzających niedzielę ludzi było po prostu mniej. Teraz każdy na zakupy wali masowo w piątki i soboty, więc nie ma to się jak rozłożyć. Szczególnie ma to znaczenie teraz, w dobie tego całego koronawirusa, chociaż to już jest zupełnie odrębna kwestia. W dni od poniedziałku do piątku w sumie ciężko stwierdzić jak jest, ale na pewno bliżej weekendu jest ich więcej, to taka tam moja obserwacja, chociaż też podparta rozmową z koleżanką pracującą w galerii handlowej która jakieś tam porównanie ma.

Po drugie - to będzie subiektywne spostrzeżenie, aczkolwiek myślę, że dotyczy nie tylko mnie. Pracuję od poniedziałku do piątku (a niektórzy także w soboty) do 15. Codziennie wstaję po 5, a w domu jestem koło 17 (pracuję w innej miejscowości niż mieszkam). Od poniedziałku do piątku zwyczajnie nie mam siły iść na jakiekolwiek zakupy, ponieważ jestem mocno zmęczony i jedyne o czym marzę to po prostu odpoczynek w domu, bo już nigdzie nie chce się wychodzić. Trzeba przygotować posiłek, zjeść, zanim to się zrobi jest już późno. W grę wchodzą jedynie szybkie zakupy spożywcze, najczęściej od razu po pracy. Wszelkie inne - nie. I myślę, że wiele osób jest jednak zmęczona na tygodniu i po pracy nie za bardzo jest chęć łazić po sklepach. Niektórzy kończą jeszcze później, to tym bardziej albo nie ma się już czasu, albo jest się zmęczonym i nie ma się chęci, żeby buszować po sklepach. W soboty jest różnie. Śpię dłużej, odsypiam cały tydzień. Często się sprząta, bo przez cały tydzień nie ma czasu lub się nie chce. Jak jest mus, no to pójdzie się właśnie w sobotę na te zakupy - no ale zazwyczaj ja mam też sporo roboty w domu, a wieczorem jednak wolę się zrelaksować, bo to jedyny dzień w tygodniu, kiedy można "zaszaleć" będąc wypoczętym - wyspanym. U mnie dniem zakupowym była zazwyczaj właśnie niedziela. Leniwa niedziela. I nie dlatego, że nie mam co robić w domu, tylko zwyczajnie w niedzielę mam najwięcej czasu na dłuższe zakupy. A tak każde dłuższe/większe zakupy trzeba wciskać gdzieś w rytm i rutynę pracy i powrotów z pracy lub odpoczynku od pracy, bo nie ma innego wyjścia.

Ktoś powie, że przecież jak coś potrzeba, to można kupić wcześniej, przed niedzielą. No jasne, że tak, przecież ja nie mówię, że wcale nie chodzę na zakupy. Jest mus, to się idzie przecież i kupuje co trzeba w inne dni. Ale po prostu wolałem, jak takiego musu nie było i mogłem iść na spokojnie na zakupy w niedzielę. A tak trzeba jednak kombinować w moim przypadku, co tego dnia się nie chce, drugiego się nie chce, bo człowiek po robocie i wczesnym wstawaniu senny i w końcu zostaje ta sobota, kiedy też się nie chce ze wskazanych powodów.

Po trzecie, nagłe potrzeby. Czasami pojawiają się nagle i mogą być wszelakie, a tu w niedzielę można jedynie po piwko wyskoczyć ewentualnie, gdy zbraknie. O ile ma się monopolowy, stację benzynową lub żabkę w pobliżu.

Po czwarte - są pracownicy sklepów, którym nie odpowiada to, że państwo narzuciło im z góry dzień wolny w niedzielę, odbierając możliwość wyboru, narzucając to z góry. Moja koleżanka nie jest zadowolona z tego powodu. W niedzielę lubiła pracować, bo miała wyższą stawkę godzinową, zatem zawsze to więcej do kieszeni wpadło. Ba, teraz siedzi w domu i się nudzi, a lubi kontakt z klientem. Jej narzeczony jest pracownikiem stacji benzynowej i co drugi weekend w niedzielę go nie ma cały dzień, albo odsypia sobotnią nockę, więc tak jakby go nie było. I siedzi w tym domu, pieniędzy dostaje mniej i nie może nic z tym zrobić, a wolałaby w tym czasie pracować. Dokładnie to samo uważają jej wszystkie koleżanki ze sklepu, a z tego co wiem, to nie jedyni pracownicy, którzy mają takie samo zdanie. Poza tym nie zawsze w niedzielę pracował ten sam skład, zależy od sklepu oczywiście, ale w wielu punktach były różne zmiany i raz w niedzielę trafiała się ta zmiana, a raz miało się wolne (ale to zależy, co oczywiste).

Kolejna sprawa. Ludzie pracujący w handlu sami decydują o swojej karierze i pracy przecież. To ich wolny wybór i nikt do takiej pracy ich nie zmusza. Taką pracę wybrali, to panowały tam takie warunki, a nie inne - czyli praca w weekendy, w tym w niedzielę. Czy to jakaś wielka niesprawiedliwość? Czy byli bardzo pokrzywdzeni przez los, że musieli pracować w niedzielę? Nikt ich nie zmuszał do wyboru takiej ścieżki życiowej, więc tak pracowali i na to się godzili. Nie widzę tutaj żadnej niesprawiedliwości, bo jeśli tryb pracy się nie podoba - zmień pracę i nie pracuj w handlu.

Patrzę na pracowników kin, teatrów, stacji benzynowych, lekarzy, pielęgniarki, policjantów, strażaków i innych służb mundurowych, kelnerów, kelnerki, barmanów i barmanki, kucharzy w restauracjach i wszelkich innych lokalach, kierowców busów i komunikacji miejskiej, maszynistów, pracowników obsługi klienta w kasach na dworcach czy telefonicznych całodobowych call center. Oni nie mają wyboru i często muszą pracować w niedzielę, a nawet święta. I czy uważają, że to niesprawiedliwe? Nie wiem, ale taka specyfika pracy i muszą na to się godzić, nikt ich nie zmusza do tego, tylko tak sobie wybrali i tak pracują. Skoro oni mają taką pracę, że muszą pracować w niedzielę, no to przecież tak samo powinno być jak przez lata z pracownikami w handlu, czyli normalnie pracują w niedzielę i tyle, bo taka była specyfika ich zawodu/pracy. I jestem zdania, że powinno być po staremu.

Star Citizen? To ktoś jeszcze w to gra?

Tak, całkiem sporo ludzi. Myślisz, że jak gracze rzucili miliony milionów dolarów dla twórców, to nagle odwrócili się od projektu?? No nie sądzę. Znaczna ich część nadal wierzy w ukończenie gry, z kolei druga część nawet jak nie wierzy to wywaliła tyle kasy, że grają, bo grają, nie chcąc dopuścić do siebie myśli, że wyrzucili pieniądze w błoto. A czy tak jest w istocie? No ja grałem chwilę kiedy udostępnili grę za darmo, całkiem niedawno, i mogę powiedzieć tylko tyle, że gra ma ogromny potencjał. To jest moje zdanie, ale każdy może sobie wyrobić własne jak zagra.

Optymalizacja jest kiepska, bugów trochę jest, ale z drugiej strony ogrom tego świata i możliwości przytłaczają, przy czym gra wygląda naprawdę fajnie pod względem wizualnym.

Oczywistą oczywistością jest to, że uniwersum Obcego ma ogromny potencjał, bo można by stworzyć jeszcze dziesiątki ciekawych historii, niekoniecznie związanych bezpośrednio z poprzednimi częściami. Potrzebny byłby tutaj jednak ktoś, kto ma świeżą, dobrą wizję i napisałby dobry scenariusz. Tego właśnie brakowało Prometeuszowi oraz Covenant, bo wizualnie te filmy to majstersztyk, niestety historia mocno kulała, za dużo nieścisłości i głupot. I niestety zmarnowały ogromny, ogromny potencjał, w szczególności Prometeusz. Paradoksalnie właśnie ten film, bo jest nieco lepszy niż Covenant, aczkolwiek moim zdaniem ta produkcja miała do opowiedzenia więcej. Muszę przyznać, że oglądało mi się je przyjemnie w kinie, Prometeusza oglądałem kilka razy, Covenant z dwa, jednak oba filmy nie mają żadnego startu do starszych części.

Nie jestem pewien, czy Scott udźwignie ciężar oczekiwań. Film na pewno obejrzę, na pewno będzie widowiskowy ze świetnymi efektami specjalnymi i widokami, więc w sam raz do kina. Jeśli jednak Scott będzie odpowiadał za historię to wątpię, by nagle doznał olśnienia czy przestawiło mu się coś w głowie i film był spójny fabularnie. Scott to dobry reżyser, ale powinien ogarnąć dobrych ludzi do scenariusza, a on sam niech odpowiada za samo kręcenie i wizualne smaczki - w tym sprawdza się wyśmienicie.

Wielka szkoda, że projekt Blomkampa nie wypalił, bo zapowiadało się bardzo dobrze i byłoby to świeże spojrzenie na uniwersum. Tego może właśnie brakuje aktualnym filmom. Powrót Ripley i Hicks'a? Nie uważałbym tego za odgrzewany kotlet, ponieważ bardzo ciekawe jest to co się dalej działo z Hicks'em, a powrót Ripley? Zakładając pominięcie 3 i 4 części, tylko stworzenie jakby historii alternatywnej nie jest głupim pomysłem. Aktorka jest w dobrej formie.

Generalnie uniwersum Obcego generuje mnóstwo możliwości, wystarczy ktoś, kto ma bujną wyobraźnię. Można by pokazać choćby wiele nowych rodzajów Ksenomorfów, które narodziły się z innych istot, niż ludzie czy psy (krowy).

nikt was nie nawraca, chcecie jesc wolowine - ok, no problem, ale nie zachowujcie sie jak mala dziewczynka jak wam ktos pokaze w jaki sposob ona powstaje

No ja właśnie odnoszę wrażenie, że kolega Amadeusz także popisał się pisząc: żryj sobie hamburgery, niech Ci dupa i cholesterol rośnie. Takie agresywne komentarze są żałosne, nieważne która ze stron je pisze. Niczyją sprawa jest to, czy ktoś nie chce jeść mięsa, podobnie jak niczyją sprawą jest to, czy ktoś je mięso i ma przez to chorować (co jest jakąś totalną bzdurą wyssaną nie powiem skąd, ponieważ w umiarze mięso nie powinno szkodzić). Oczywiście jak ktoś ma inne zdanie, to od razu atak i stosowanie bzdurnych i głupich argumentów o chorobach jakie wywołuje jedzenie mięsa, czyli generalizowanie i wrzucanie do jednego wora wszystkich którzy mięso lubią, jako że są obżartuchami, może od razu spoconymi grubasami?? Proponuję trochę rozwagi w osądach. Można nie jeść mięsa, a codziennie żreć suche bułki i chleb i się utuczyć jak świnia. Tak więc argument totalnie z czapy.

Ludzie są okrutni dla ludzi i nie mają dla siebie żadnej litości. Odkąd pojawiła się ludzkość nasz gatunek walczy ze sobą, prowadzi bezsensowne i krwawe wojny, na których tracą głównie niewinni. Jesteśmy bezwzględnym i bezlitosnym gatunkiem - w szczególności dla samych siebie. Zadajemy sobie ból, cierpienie, zabijamy się. O władzę, o pieniądze, o dominację, o terytoria, o chwałę, o jedzenie, o surowce, z powodu kompleksów i nienawiści i mógłbym tak wymieniać i wymieniać. I czy kogoś w ogóle dziwi, że ludzie zabijają zwierzęta, często w okrutnych warunkach, naprawdę? Skoro my sami siebie niszczymy, to nie będziemy niszczyć zwierząt? (mówię za nasz cały gatunek). Takie myślenie to mrzonki.

Kocham zwierzęta, ale lubię jeść mięso, bo mi to smakuje i mam do tego pełne prawo i nie czuję się winny temu, że gdzieś w jakiejś rzeźni jakiś inny człowiek bestialsko traktuje to zwierzę, które zjadłem. Nie mam na to wpływu, nie muszę tego chcieć. Nie rozumiem w jaki sposób to, że np. zrezygnowałbym z jedzenia mięsa mogłoby wpłynąć na ludzi, którzy źle traktują zwierzęta i je zabijają w mało humanitarny sposób. To trochę tak jakbym powiedział, że nie będę jadł obfitych posiłków lub pił dużo wody, bo dzieci w Afryce umierają z głodu i pragnienia. No super, można zrobić taką akcję, ale co ona da? To moja wina, że ja mam dostęp do wody i jedzenia w nadmiarze, a tamci biedni ludzie nie? Mam czuć się winny jak się przejem? Tak samo mam czuć się winny jak zjem hamburgera czy schabowego, bo gdzieś tam ktoś zabił zwierzę? No przepraszam, ale to jakiś absurd.

Oczywiście, jeśli ktoś z tego powodu nie chce jeść mięsa, to jego prawo, zupełnie takie samo jak moim jest jedzenie mięsa, bo mi to po prostu smakuje, lubię to i będę jadł. Grunt to nikomu nic nie narzucać i robić to według własnych przekonań. Według mnie to nie ma sensu, no ale jeśli ktoś tak chce i widzi w tym logikę - no to proszę bardzo. Tylko błagam - niech nie atakuje mnie, że jem mięso i przeze mnie cierpią zwierzęta - bo to jakaś bzdura.

Może gdyby wszyscy ludzie na świecie przestali jeść mięso jak taki jegomość, to by coś pomogło. Ale równie dobrze wszyscy ludzie z rozwiniętych krajów mogą wysyłać wodę i jedzenie do Afryki - to także by pomogło. No ale tak nie jest i nigdy nie będzie, bo każdy ma swoje życie, swoje problemy i swój mały świat.

Oczywiście przykro mi, że zwierzęta przed zabiciem są źle traktowane. Uważam, że powinny być utrzymywane w lepszych warunkach, wygodnie i żeby nie cierpiały przed śmiercią. Zdaję sobie sprawę, że mnóstwo firm zabijających zwierzęta traktuje je jak śmieci, bo przecież i tak do uboju, więc po co dbać o takie zwierzę. I akurat tego nie popieram bo jestem zdania, że zwierzę powinno mieć zapewnione dobre warunki, a potem szybka i możliwie jak najmniej bolesna śmierć. A że jest inaczej, no to przecież nie moja wina i nie uważam, że to, że uwielbiam jeść mięso przyczynia się do tak podłego traktowania zwierząt przed śmiercią. Właśnie takie obwinianie osób które lubią mięso jest według mnie podłe i żałosne, bardzo egoistyczne. Ok, można mieć swoje zdanie, możemy zgodzić się, że zwierzęta nie są traktowane odpowiednio - ale gdzie tu do jasnej moja wina? Mam prawo jeść mięso i tyle - a nie uważam się za człowieka mającego gdzieś los zwierząt. Nie mam tego gdzieś, ale też nie uważam, że zrezygnowanie przeze mnie z tego co lubię spowoduje, że mniej zwierząt umrze. Bo to musiałby być światowy ruch liczony w miliardach ludzi. A tego nigdy nie będzie, umówmy się - nigdy. Moje "poświęcenie" dla sprawy po prostu nic nie da, bo firmy nie przestaną źle traktować zwierząt przez to, że zamiast hamburgera w maku zamówię sałatkę. No bo jak dzisiaj wypiję o butelkę wody mniej, to dzięki temu dziecko w Afryce będzie miało więcej? No nie. Niestety - nie.

Problem leży gdzie indziej, ale na pewno nie w samym jedzeniu mięsa przez ludzi. Bo zwierzęta można by zabijać humanitarnie i bezboleśnie, a wcześniej traktować je z odpowiednią godnością i szacunkiem - nawet pomimo przeznaczenia ich na ubój. A człowiek jadł mięso od zawsze i jest to naturalne. Człowiek jest przystosowany do takiego pokarmu, bo jest wszystkożercą. W samym jedzeniu mięsa nie ma nic złego. Jesteśmy gatunkiem obdarzonym świadomością i inteligencją i właśnie dlatego moglibyśmy zabijać zwierzęta w sposób dla nich "łagodniejszy" i bez zadawania cierpienia. To nas odróżnia od innych zwierząt, no bo sami jesteśmy przecież zwierzętami. Właśnie ta świadomość i inteligencja, chociaż doskonale sobie zdaję sprawę, że pies, kot czy krowa także są istotami, które czują, boją się i rozumieją pewne rzeczy - ja uważam, że mają nawet uczucia. No ale takie jest życie i tak zaprojektowana jest cała przyroda. Wszystko je wszystko, silniejszy pokonuje słabszego, słabszy jest eliminowany. W ludzkim świecie słaby zazwyczaj jest wspierany i czujemy współczucie. Zwierzęcy świat jest dużo bardziej brutalny i słabszy jest tam "zerem", jest wyrzutkiem skazanym na śmierć. Takie są prawa natury i próba zmieniania tego przez niektórych ludzi jest dla mnie bezsensowna. Oczywiście w naszym, ludzkim świecie powinno mieć zastosowanie pomoc słabszym - bo mamy wyższe uczucia i świadomość. Ale w świecie zwierząt nie ma na to miejsca. Dlatego też właśnie jedzenie zwierzęcego mięsa przez ludzi nie jestem czymś złym czy niewłaściwym, bo w naturze jest to całkowicie normalne, że jedno zwierzę pożera drugie.

Mało tego. Wystarczy trochę zainteresować się tematem jak bestialskie potrafią być zwierzęta względem siebie. Jak nasz kochany kotek, który co wieczór śpi z nami na kołderce i słodko mruczy bawi się z myszką lub ptaszkiem, to jest to przecież całkowicie normalne, bo jest. Kot często nie zabija od razu - bawi się i znęca nad ofiarą, zabijając ją dopiero na końcu.

W świecie zwierząt drapieżniki bestialsko zabijają swoje ofiary dla mięsa. Widział ktoś polowanie hien, lwów czy likaonów? Jak wyrywają żywcem flaki z antylopy, wyrywają odbyt lub jądra z miotającej się z bólu ofiary? Natura to brutalność. Oczywiście wiem, co zaraz napiszą wegetarianie. Że te zwierzęta nie mają takiego rozumu jak my, a poza tym one muszą zabijać, by przeżyć, natomiast ludzie nie muszą jeść mięsa, by przeżyć. Oczywiście, to prawda. Tyle tylko, że człowiek ma wolną wolę i może jeść mięso i nie jest to nic złego, bo jest to zgodne z naturą. Jedyne co można by zmienić u człowieka to zabijać te zwierzęta bezboleśnie i hodować je w dobrych warunkach, bo na to pozwala nam rozum, technologia i wyższe uczucia. Powtarzam się zresztą.

Samo zabijanie zwierząt dla mięsa nie jest niczym złym, bo człowiek ma pełne prawo je jeść. Problemem jest samo traktowanie zwierząt, a nie zabijanie dla mięsa. Dlatego ja mięso jadłem, jem i będę jadł - nie popierając jednocześnie sposobu, w jaki traktują te zwierzęta niektórzy ludzie.

Kompletnie nie zgadzam się z kilkoma wyborami oraz z opisami postaci. Ostrzegam też, że mogą być spoilery.

Walter White z BB w kategorii najbardziej wkurzająca postać to wybór wręcz absurdalny i jak dla mnie trudno w ogóle to uzasadnić. Nie znam żadnej osoby, która oglądała Breaking Bad i wkurzałby ją Walter. Nie spotkałem się także z takimi komentarzami w Internecie. Nigdzie. Postać Walter'a jest bardzo, bardzo złożona. Początkowo dobra motywacja przerodziła się w pasję i "zawód" przez co posuwał się często do złych rzeczy. Nie każda z jego decyzji była słuszna, nie każdy z jego wyborów był etyczny czy moralny - to oczywiste. Absolutnie jednak nie był postacią irytującą. Napisać o nim, że był postacią pozbawioną emocji jest tak wierutną bzdurą krzywdzącą tego bohatera, że zaczynam zastanawiać czy autor felietonu w ogóle ten serial oglądał. Walter do końca kochał swoją rodzinę i zależało mu na niej. Jasna sprawa, zatracił się w kryminalnej działalności i posunął się za daleko, był bezwzględny dla swoich wrogów, ale nigdy nie był bez uczuć wobec swojej rodziny. Darzył uczuciem Skyler i swoje dzieci do samego końca, sympatia do Hanka nie ustała. To jak chciał, by Jack oszczędził Hanka i jego rozpacz gdy ten go zastrzelił jasno pokazuje, że nie był bez uczuć. Późniejsza zemsta to też dowód braku uczuć?

Napisać, że Walt chciał zabić Hanka to jest tak ogromne wyolbrzymienie, że nie wiem nawet jak to skomentować. Tak. Tak bardzo chciał go zabić, że gdy ten zginął, padł na ziemię z rozpaczy, a potem wybił cały gang w akcie zemsty. Poza tym niby jak miał powstrzymać Jacka, rasowego przestępcę, mordercę i gangstera, od zabicia agenta, który był świadkiem zabójstwa jego partnera przez gang? Tutaj geniusz Walt'a kompletnie nie miał żadnego znaczenia. Nie można było zrobić nic. Walt nie chciał zabić Hank'a, a ten pojawił się na pustyni trochę z przypadku, dlatego przecież Walt chciał odwołać przyjazd gangu, żeby nie doprowadzić do ich konfrontacji.

Porwanie dziecka? Litości. Kochał swoje dziecko. Tracił nad wszystkim kontrolę, tracił rodzinę, to był spontaniczny odruch. Nie mówię, że dobry. Ale co w tym wkurzającego niby, że zabrał swoją córkę w akcie desperacji?

Najbardziej wkurzającą postacią z BB była zdecydowanie Skyler. Nie mogłem patrzeć na jej twarz, na ten jej wytrzeszcz i wiecznie pretensjonalne miny. Była okropna, beznadziejna i wstrętna. Strasznie odpychająca kobieta i bardzo mnie dziwi, że Walt tyle z nią wytrzymywał i właściwie nigdy nie przestał jej kochać. Odstawiała takie numery, że na miejscu Walt'a dawno dałbym sobie z nią spokój. Jednak miłość do niej i dzieci zwyciężała. Każde jej działanie powodowało, że otwierał mi się nóż w kieszeni. Jak tylko otwierała usta i zaczęła coś mamrotać i rzucać wieczne pretensje do świata, otwierał mi się nóż w kieszeni. Jest zdecydowanie jedną z najbardziej denerwujących postaci w historii seriali. Nie mam pojęcia jakim cudem można było w takim "rankingu" wskazać Walt'a, a nie wskazać Skyler - nawet jej nie wyróżnić pod spodem. To jakaś abstrakcja, no ale autor pewnie chciał być wyjątkowy i sprowokować dyskusję, tak więc zabieg udany.

Wybór Berlina z Domu z Papieru jako najbardziej wkurzającą postać także jest kontrowersyjny. Z całym szacunkiem, ale już dużo bardziej denerwująca była Tokyo. Berlin był jaki był, ale ja tam nawet przez chwilę nie czułem się zirytowany jego postępowaniem. Chciał zabić Monicę, ale co w tym było wkurzającego? Miał swoje zasady, których się trzymał. Był oschły, ale jednocześnie opanowany. Tokyo która 15000 razy zmieniała nastroje i stroiła fochy - to było coś, co wkurzało. Rio był bardziej wkurzający od Berlina, np. to jak zerwał nagle z Tokyo. Sierra była wkurzająca, ten cholerny lizak w tej parszywej gębie i to zadufanie w sobie. Jaki tam Berlin.

W Grze o Tron także wskazałbym postaci irytujące dużo bardziej niż Daenerys. Danka dopiero na końcu stała się okrutna, ale przez większość serialu raczej wzbudzała sympatię i była lubiana. Nie sądzę, by to co zrobiła z miastem w ostatnim sezonie mogło rzutować na całokształt jej występu w serialu, kiedy to przez 95% była dobrą dziewczynką walczącą o sprawiedliwość i wolność kierując się dobrymi motywami. Jasne, niesmak ogromny to jak potraktowali jej postać w ostatnim sezonie, przemiana beznadziejna, ale w życiu nie wskazałbym jej jako postaci najbardziej irytującej w serialu jedynie przez pryzmat ostatnich kilku odcinków, nieudanego zresztą według wielu, sezonu. Prym przez kilka sezonów w "prime" GoT wiódł Joffrey, a potem Ramsay. I to oni zdecydowanie zostali zapamiętani jako najbardziej wkurzające i znienawidzone postaci w historii serialów w ogóle. Bo grali wkurzające postaci zdecydowanie dłużej niż Daenerys, bo grali w czasie, gdy GoT była po prostu lepsza. I fakt, że Daenerys na samym końcu zrobiła więcej złego, niż wszyscy źli z serialu razem wzięci, cóż. No trudno, ale ja bym nie dał Daenerys na pierwszym miejscu. W zasadzie Sansa też był wkurzająca, w szczególności jak podważała to co mówi Jon.

Nie wyobrażam sobie sytuacji żeby ktokolwiek zabraniał mi grać w gry.

Tak czytam komentarze powyżej i śmieję się sam do siebie, a zarazem współczuję tym, którzy cieszą się, że nie mają dziewczyny, bo "dzięki" temu mogą sobie grać, jak i tym, którzy mają kobiety i nie mogą grać. Prawdziwe życiowe problemy macie co niektórzy, masakra.

Oczywiście rozumiałbym dziewczynę i jej pretensje gdybym 90% czasu wolnego naparzał w pada lub klawiaturę. We wszystkim trzeba mieć umiar i zachowywać zdrowy rozsądek. W drugą stronę rzecz jasna też to działa i jakieś represje ze strony drugiej połówki przy każdym podejściu do komputera lub konsoli byłoby nieporozumieniem.

Jeśli z kimś mieszka się codziennie, widzi się dzień po dniu, je razem, śpi razem, to na wszystko znajdzie się czas. Ludzie też mogą być zwyczajnie sobą zmęczeni i potrzebują odrobiny swojej przestrzeni i prywatności. Zawsze wszystko trzeba robić w jednej chwili razem? No jasne, że nie.

Moja dziewczyna nie jest zapalonym graczem, ale ma PS4 i przeszła Wiedźmina 3 (sama sobie kupiła), GTA V (prezent ode mnie), grała w RDR 2 (moja gra) , a przed nią też Uncharted 4 (prezent od niej dla mnie, ale ja już przeszedłem). Rzadko gra, ale gra. Razem przeszliśmy też The Last of Us, tzn. ja grałem, ona patrzyła. Teraz czekamy na The Last of Us 2 i nie ma nic przeciwko, bym kupił gierkę, bo podobała jej się historia z jedynki.

Tak samo uwielbiała patrzyć jak gram w Obcy Izolacja, bardzo ją to wciągnęło i bała się razem ze mną.

Wkrótce zamieszkamy razem i oczywistością jest, że nie będę ciągle grał, zresztą i tak nie mam czasu non stop grać, bo mam też masę innych czynności, które lubię wykonywać. Tak samo co oczywiste nie będzie robiła żadnych problemów jak będę chciał sobie w coś pograć. Ona w tym czasie może czytać książkę, bo uwielbia czytać książki i zawsze coś ma do czytania. Kwestia dogadania i nie ma żadnego problemu. Doskonale wie, że lubię grać i czekam na Death Stranding na PC czy Cyberpunk i sama chętnie pewnie popatrzy jak gram. Może mam farta, że na taką trafiłem, ale i tak jestem zdania, że wszystko można załatwić polubownie.

Dziewczyna która ma jakiś problem z grywaniem w gry partnera normalna raczej nie jest. Uzasadnione byłoby tylko wtedy, gdyby gość był uzależniony od komputera/konsoli i grał po prostu non stop nie mając nawet 5 minut dla partnerki.

Chłopczyku, zajmij się dzieciństwem, bo to bardzo szybko przemija i będziesz mógł to tylko wspominać. Pomyślisz o zarabianiu za kilka lat w wieku 15-16 lat jak już będziesz podrostkiem i nadal będziesz chciał zaczynać pracę tak wcześnie. Do tego czasu nie ma to raczej większego sensu. Zresztą najlepiej zacząć pracę i tak jakoś w wieku 18 lat, wtedy jednak traktują Cię już nieco poważniej jako "dorosłego" człowieka, pełnoletniego. A potem to już przepracujesz prawie całe życie. Teraz Ci się wydaje, że świat dorosłych jest taki świetny i wow, też byś tak chciał. I że jak ktoś zarabia 2500 miesięcznie, to kalkulator podpowiada Ci, że w rok ma 30 000 zł, niesamowite bogactwo. Niestety nie. Uwierz mi, że byś nie chciał gdybyś miał pełną świadomość, ale to Cię nie ominie i jeszcze się napracujesz. I dlatego ciesz się beztroską póki możesz.

A to jego typowa mina... Weź człowieku daj mi już spokój.

Ja gram na telewizorze 32", ma on rozdzielczość 1080p i pod tym kątem kupowałem sprzęt jak w sygnaturce. 4K mnie nie interesuje póki co, może za kilka lat. Póki co nie widzę sensu kupowania sprzętu, by grać w takiej rozdzielczości. Oczywiście głównie ze względów finansowych, bo sprzęt który zapewniłby granie w 60 klatkach w 4K przez kilka najbliższych lat to naprawdę bardzo duży wydatek, podobnie zresztą jak sam monitor, który musi być odpowiednio dobry. A tak za około 5500 zł mam sprzęt, który pozwoli mi na kilka lat gry w 1080p w minimum 60 klatkach na wysokich lub najwyższych detalach. Więcej nie potrzebuję, bo jak dla mnie 1920x1080 to nadal świetna rozdzielczość do gry i myślę, że będzie tak jeszcze w najbliższych latach.

Bardzo dobrze, że Scott mimo wieku nadal myśli o tworzeniu filmów w tym uniwersum, bo cały czas ma ono ogromny potencjał. Niezależnie od tego czy zostanie on wykorzystany w kolejnych filmach czy nie - ciesze się, że mogą one powstać. Naiwnie jednak wierzę, że coś może z tego wyjść. Uniwersum jest bardzo bogate i w filmach można pokazać mnóstwo nowych rzeczy, których dotąd na ekranie nie mieliśmy okazji zobaczyć. Zresztą za robotę mogą się wziąć także inni reżyserzy, nie musi to być przecież Scott. Szkoda, że projekt Blomkampa nie wypalił, może jeszcze kiedyś do tego wróci? Kto wie. Być może spojrzenie reżysera z młodszego pokolenia byłoby czymś dobrym dla uniwersum. Ogólnie jestem zdania, że zasługuje ono na wiele filmów, a pomysły na fabułę i historię można mnożyć - nie ma tu mowy o wyczerpaniu materiału.

Co uważam o częściach , które już powstały z tym uniwersum?

Obcy - Klasyka gatunku i kina w ogóle, idealne połączenie horroru z sci-fi. Ksenomorf nie ukazuje się zbyt często, ale jego obecność czuć cały czas. Nieprawdopodobny klimat co czyni ten film absolutnie wyjątkowym. 10/10.

Obcy 2 - Podobnie jak poprzednik - klasyk. Jak dla mnie idealne połączenie tak popularnego w latach 80-tych kina akcji z sci-fi i nutką horroru. Hordy Ksenomorfów, Królowa, dużo strzelania i nieustanne napięcie - 10/10.

Obcy 3 - Część w moim odczuciu niedoceniona, a trochę niesłusznie. Sam pomysł umieszczenia miejsca akcji w opustoszałej kolonii karnej/hucie na niezbyt gościnnej planecie w czeluściach kosmosu był świetny. Buduje to mroczny i dość ciężki klimat co na pewno jest pożądane przy filmie z Ksenomorfem w roli głównej. Dodatkowo nowy rodzaj Ksenomorfa, inny niż ukazane wcześniej. 8/10.

Obcy 4 - najbardziej niedoceniona część z klasycznej tetralogii filmów i w zasadzie tutaj się nie dziwię, bo jest to obiektywnie najsłabszy film z pierwotnej serii. Ale czy oznacza to, że jest słaby? Według mnie nie. Mam do niego duży sentyment przez oglądanie go w dzieciństwie, ale nawet po latach uważam, że jest to niezły film. Oczywiście fabularnie wypada słabiej niż poprzednie filmy, jest więcej nieścisłości, ale do przełknięcia. Klon Ripley, eksperymenty genetyczne, parszywa twarz Johnera i w moim odczuciu także Newborn, postać tak groteskowa, że aż intrygująca. 7/10.

Aliens vs Predator - film do którego mam sentyment, bo także oglądałem go w podstawówce. Wtedy bardzo mi się podobał. Po latach to już nie to samo, aczkolwiek nie uważam, by był to film bezczeszczący uniwersum. Nieco kiczowaty, aktorstwo nie porywa, fabuła też, ale dla mnie film przyjemny do obejrzenia. Walki Ksenomorfów i Yautja robią wrażenie. Sojusz człowieka z wojownikiem Yautja nie był w filmie czymś nowym w uniwersum - tak, oczywiście komiksy ;) Zresztą jak same walki Predatorów z Obcymi. 7/10.

Aliens vs Predator: Requiem - badziew straszny i tutaj akurat nie ma co do tego wątpliwości. Wieje kiczem i tandetą na kilometr, aktorstwo słabiutkie i można by tak wymieniać. Plus taki, że po raz pierwszy pojawiła się postać Predaliena. I to by było na tyle z plusów chyba. Swoją drogą ten rodzaj Ksenomorfa mógłby zostać ukazany w lepszym filmie, bo sama postać bardzo ciekawa. 4/10.

Predator - klasyk, Arnie w świetnej formie, komandosi, dzika dżungla i prawdziwa rzeź z Yautja w roli głównej. Oglądałem za dzieciaka i podobnie jak filmów z Obcym cholernie bałem się i tego dzieła. 9/10.

Predator 2 - niedoceniony sequel, a moim zdaniem trzymał nadal naprawdę dobry poziom. Świetna rola Glover'a w przerwie od gry w Zabójczej Broni. Drugi człowiek, który w filmie postawił się przedstawicielowi Yautja. 8/10.

Predators - nie porwał mnie ten film, chociaż pojawienie się nowej odmiany Yautja na plus. 6/10.

Predator (2018) - kiczowaty i bardzo, bardzo średni film. Nie chce mi się nawet więcej pisać. 4/10.

Prometeusz - film fajny, ale z bardzo niewykorzystanym potencjałem i bardzo okrojony w finalnej wersji w stosunku do pierwotnej wersji scenariusza, która zakładała pokazanie widzom znacznie, znacznie więcej. I naprawdę szkoda, bo film i sama tematyka Inżynierów, ich eksperymentów, planów wobec Ziemi i ludzi i motywy którymi się kierowali warte były ukazania szerokiej publiczności. Mimo niedosytu film dobry z ciekawym klimatem. Polecam zobaczyć usunięte sceny. Są świetne, m.in. znacznie dłuższa rozmowa z wybudzonym ze snu Inżynierem, dłuższa scena z pościgiem Inżyniera za Shaw i zupełnie inny zmutowany Fifield, który moim zdaniem wyglądał dużo lepiej w usuniętej scenie, zdecydowanie bardziej "ksenomorfowato", a nie jak zombie w finalnej wersji. Usunięto także ciekawą koncepcję istoty ksenomorfopodobnej, która pierwotnie miała pojawić się w filmie i stanowić istotną postać (prawdopodobnie wzorowany na tej istocie był Neomorf z Przymierza). Epizodu Diakona w końcówce filmu nie liczę. 7/10.

Obcy: Przymierze - kolejny film z ogromnym, acz nie do końca wykorzystanym potencjałem. Sama historia Davida bardzo ciekawa i mogliby to dalej rozwijać, podobnie jak całą historię Inżynierów. Pomysł z zarodnikami oraz Neomorfami moim zdaniem ciekawy, same istoty intrygujące i przerażające, mnie się akurat spodobały. Specyficzny rodzaj Ksenomorfa również warty uwagi. Mnie w kinie dobrze się to oglądało, chociaż nie ma podjazdu do starszych części - to oczywiste.
I nie, David nie stworzył Ksenomorfów, jak czytałem na wielu forach. Kompletna bzdura. Statek Inżynierów z jajami, który odkryła w 2122 roku ekipa Nostromo znajdował się na LV-426 od setek lub nawet od tysięcy lat. Akcja Przymierza była gdzieś w okolicach 2104 roku. Ksenomorfy istniały dużo wcześniej. Dla mnie to oczywiste, ale dla niektórych nie. 7/10.

Ogólnie na filmach o Obcych się wychowałem. Widziałem jako dzieciak jakieś fragmenty w TV i do dzisiaj pamiętam jaki obsrany byłem gdy pierwsza część leciała na Polsacie po 22 z czerwonym kwadracikiem. Ponadto w podstawówce wujek zgrał mi na płytki wszystkie części od 2 do 4 i obejrzałem je wiele razy jako dziecko. Koszmary w nocy były, ale złapałem niesamowitego bakcyla na całe uniwersum. W podstawówce namiętnie ogrywałem AvP 2, która jest jedną z moich ulubionych gier do tej pory - na równi z Mafią, GTA 3, Vice City, Call of Duty 1 i 2, SimCity 3000 i 4, The Sims czy Underground 2. Tak cholernie przydałby się remake pierwszej i drugiej części Aliens vs Predator. Dlatego też do każdego filmu z klasycznej serii (1-4) mam ogromny sentyment.

Ukazanie historii rozbitego okrętu Inżynierów, tego dlaczego przewozili tysiące jaj Ksenomorfów na pokładzie statku, dlaczego się rozbili, czy oni stoją za ich stworzeniem - to fantastyczny materiał na film z ogromnym potencjałem. Znając upodobania tej rasy do zabawy z genetyką i eksperymentowaniem z Czarną Mazią bardzo możliwe, że to oni stoją za stworzeniem Ksenomorfów, które stworzyli jako broń biologiczną. Jednak po drodze coś poszło nie tak... Można by ukazać całą historię wraz z nowymi rodzajami Ksenomorfów, których nigdy na ekranie nie mieliśmy okazji oglądać, np. tego osobnika, który wydostał się z ciała martwego Inżyniera we wraku na LV-426. Jak wyglądał, co stało się z resztą załogi okrętu? Dlaczego coś poszło nie tak? Pytań multum, aż prosi się, by na nie odpowiedzieć w wysokobudżetowym filmie.

Zresztą uniwersum to nie tylko kwestia Inżynierów i ich eksperymentów biologicznych co ma właściwie nieograniczony potencjał czy też historia rozwoju ludzkiej technologii i androidów jak David (co swoją drogą także zasługuje na osobny film). Można by tworzyć filmy z historią alternatywną w tym uniwersum lub ukazywać wydarzenia na innych ciałach niebieskich, w innych częściach kosmosu. Nigdy w filmach nie mieliśmy okazji widzieć Pretorianów, Palatynów, Cesarzowej Ksenomorfów, Królowy Matki czy wielu innych rodzajów Ksenomorfów, które przewijały się w grach i komiksach. W pierwotnym scenariuszu Prometeusza miała pojawić się istota zwana Beluga-Xenomorph. Istota niezwykle ciekawa zważywszy na jej budowę i fizjonomię, otóż nie miała kości i mogła przeciskać się przez szczeliny. Dokonała rzezi załogi. Niestety pomysł ten porzucono, a postawiono jedynie na ukazanie Diakona na samym końcu filmu. Ciekawe czy w ogóle kiedykolwiek dowiemy się co stało się z istotą narodzoną w tak złożony sposób jak Diakon z Prometeusza.

Sama geneza tej istoty robi wrażenie. Czarna Maź z obiektu Inżynierów --> David zakaża Hollowaya tym patogenem --> Holloway uprawia seks z Shaw ---> Holloway umiera z powodu infekcji ---> Pomimo bycia niepłodną Shaw zachodzi w ciążę ---> Shaw rodzi obcą istotę podobną do ośmiornicy, która rośnie potem do niebotycznych rozmiarów i przypomina "Twarzołapa" ---> Istota ta zapładnia Inżyniera ---> Powstaje Diakon. I pomimo takiej złożoności powstania tej istoty nic o niej praktycznie nie wiemy. Przydałoby się rozwinąć ten temat.

Ogólnie Prometeusz został strasznie okrojony względem pierwotnej wersji scenariusza i gdyby pozostawiono to tak jak było - film odpowiedziałby na dużo więcej pytań. No ale to też zostawia furtkę na kolejne części i historie.

Jestem również zdania, że mogliby stworzyć film opowiadający nieco więcej o kulturze Yautja.

Mafia -ogólnie całe zakończenie, ostatnie słowa Sama przed tym jak Tommy go zastrzelił, ostatnie chwile Tommy'ego i jego śmierć z narracją bohatera o tym jak skończył, o zasadach i o tym czego chce się od życia.

Mass Effect 1/2/3 - było wiele scen, które mnie wzruszyły. Śmierć naszych towarzyszy, świetny, klimatyczny soundtrack.

Red Dead Redemption 2 - ostatnie słowa Arthura do Abigail o Johnie, ostatnia jazda na koniu Arthurem przy klimatycznej piosence, śmierć Arthura, porzucenie Johna przez Abigail (list), powrót Abigail i cały etap z oświadczynami. Było kilka momentów, trzeba przyznać.

To tak na szybko.

To co się teraz dzieje tylko pokazuje jaki ten świat jest chory i przepełniony absurdem, podwójnymi standardami i niesprawiedliwością.

Biały policjant w czasie bardzo niefortunnej i brutalnej interwencji zabija czarnoskórego mężczyznę. Czy ten człowiek zasłużył na takie potraktowanie? Nie sądzę, przynajmniej z dostępnych nagrań i relacji świadków gość nie stawiał znaczącego oporu przy zatrzymaniu, nie był też typem groźnego bandziora. Czy zasłużył na śmierć? Absolutnie nie. To co się z nim stało zasługuje na potępienie, a policjant na zasłużoną karę. Będzie sądzony jako morderca, został wydalony ze służby, zostawi go żona. Jego świat w jednej chwili się zawalił przez to co zrobił i to jest dla niego kara.

Natomiast to co dzieje się na świecie w związku z tą sytuacją jest dla mnie kompletnym szaleństwem i absurdem, chyba wszystkie lewaki świata wylazły ze swoich nor wykorzystując śmierć tego biednego człowieka do prawienia swoich bzdur.
No i oczywiście najwięcej do gadania mają nieroby żyjące z socjalu. Śmierć czarnoskórego z rąk białego to zawsze dobry pretekst do ataków.

W ogóle nie potrafię zrozumieć na jakiej podstawie ktokolwiek może stwierdzić, że to jak ten policjant potraktował tego człowieka miało podtekst rasistowski i zrobił to z pełną celowością, bo był czarny. No jak? W jaki sposób? Równie dobrze ten sam policjant mógł w identyczny sposób potraktować Chińczyka, Polaka, Niemca, Meksykanina czy Rosjanina za to samo przewinienie. Bo po prostu może jest takim typem człowieka, jest bydlakiem i chamem i zwyczajnie tak traktuje ludzi. Padło na czarnoskórego, ale to mógł być każdy. I już wielka mowa o rasizmie, bo zginął czarny. Gdyby ten sam policjant w taki sam sposób zabił białego, to czy ktokolwiek robiłby jakieś akcje? Jeśli już, to tylko lokalnie. A tu świat na głowie stanął.
Gdyby to był czarny policjant, jakich dużo przecież i gdyby on w taki sam sposób zabił białego zatrzymanego, to czy biali wyszliby na ulice w ramach protestów i rozwalali by wszystko na swojej drodze, a cały świat ogarnęłaby akcja "white lifes matter"? No oczywiście, że nie. Zamiotłoby się to pod dywan, niefortunna interwencja, czarny policjant prawdopodobnie zostałby zwolniony z pracy, osądzony i tyle w temacie.

Chodzi o paranoję, która w tym momencie się rozgrywa. Nie rozumiem tego. Nigdy nic nie miałem do czarnych ludzi. To są ludzie jak każdy inny. Uwielbiam czarnoskórych aktorów jak Smith, Freeman, Murphy, Glover. Uwielbiam czarnoskórych sportowców, w tym dziesiątki piłkarzy. Uwielbiam czarnoskórych muzyków. Wiem, że wśród czarnoskórych jest mnóstwo ludzi wykształconych i służących społeczeństwu- lekarzy, prawników, strażaków, policjantów, ratowników, urzędników. Tak samo jak wiem jak dużo jest wśród nich ludzi żyjących na socjalu, na ulicy, większych i mniejszych rzezimieszków oraz osób bawiących się w gangsterkę. Biały może być zły, tak samo jak czarny może być zły. I w drugą stronę. Jednak nie trzeba raczej żyć w USA czy Francji by wiedzieć, że powszechna opinia przedstawiająca czarnych jako nierobów i niebezpiecznych ludzi nie wzięła się znikąd. Te wszystkie getta, dzielnice murzyńskie - mało kto chciałby tamtędy iść wieczorową porą, prawda? Najgorsze dla mnie jest to, że jak biały zabije czarnego, to jest wielka afera, często na cały świat. Ale gdy czarny zabije białego - cisza, nic się nie stało. Chore i nienormalne.

Ja rozumiem, że niestety w dużej mierze czarni są bardzo wyczuleni na punkcie krzywd ze strony białych ludzi. Znam historię i wiem, że taka mentalność nie wzięła się z kosmosu. Latami byli upokarzani na każdym kroku, byli niewolnikami i ludźmi bardzo nisko w hierarchii społecznej. Stąd to przewrażliwienie i bardzo głęboko zakorzenione kompleksy. Ja to wszystko rozumiem, naprawdę. Ale czy z powodu śmierci czarnego człowieka z rąk białego policjanta należy robić takie manifestacje siejące totalny chaos i zniszczenie w miastach? Co do jasnej cholery da czarnym niszczenie i okradanie sklepów? A może to tylko wykorzystywanie śmierci ich "brata" do tego, by móc bezkarnie kraść, niszczyć i krzywdzić niewinnych białych ludzi? Czy śmierć czarnego to powód, by napadać i niszczyć sklep białej starszej kobiety, która broniąc swojego życiowego dobytku zostaje brutalnie pobita wielką, grubą deską i skopana na ziemi przez trzech czarnych bydlaków? Świat jest popieprzony.

Dla mnie ten policjant zabił CZŁOWIEKA, a nie murzyna. CZŁOWIEKA. I szkoda mi go tak samo jakby zginął ktokolwiek inny. Ale oczywiście cały świat HURRR DURRR, bo zginął murzyn zabity przez białego. Tak jakby właśnie ten czarnoskóry facet był jakiś inny, a nie zwykłym człowiekiem jak każdy z nas. Wchodzę na Facebooka i na tablicy większość polubionych przeze mnie stron dotyczących konkretnego filmu, oficjalne konta aktorów, sportowców a nawet klubów jak Arsenal - wszystko czarne lub z postem dotyczącym wielkiej solidarności z wielce pokrzywdzonymi czarnymi ludźmi. Filmiki jak biali idioci klękają przed czarnymi (z jakiego powodu do cholery??). Paranoja i absurd. Gdyby wszyscy biali ludzie zmówili się i zorganizowali czarnym ludobójstwo, wymordowali całą dzielnicę czarnych, to jeszcze bym mógł zrozumieć takie poruszenie. Ale w takim wypadku? Za cholerę.

Zawsze przed ocenianiem innych trzeba zacząć od siebie i zastanowić się, co można poprawić. Hipokryzja która ogarnia teraz świat jest niepojęta, to zatrważające. Czy kogokolwiek obchodzi, że czarny pobije czy zabije białego? Czy kogokolwiek obchodzi, że czarni prawie zatłukli białą staruszkę pod jej domem/sklepem? Kogoś obchodzi, że niszczą miasta? Nie. Oni mogą, są usprawiedliwieni, bo biały policjant zabił jednego czarnego podczas interwencji. Więc czarnoskóre gangi mogłyby urządzić rzeź białych i rozstrzelać w środku miasta białych ludzi, a i tak byłoby to pewnie usprawiedliwione. No bo przecież biały zabił czarnego.

Nie. Nie ma żadnego usprawiedliwienia takich zachowań. Absolutnie żadnego.

Punto to na pewno sympatyczne auto, ale nie sądzę by kiedykolwiek stało się klasykiem. To samochody, które produkowano masowo. Może, może... jeśli miałbyś to auto i niezwykle o nie dbał przez jakieś 15-20 lat, to byłaby taka szansa. Ale czy jest sens bawić się tyle z takim autem tylko po to, by coś udowadniać jakiemuś gościowi? No nie wiem. A niech sobie gada co chce. Grunt, że Tobie to auto się podoba, lubisz je i spełnia Twoje oczekiwania. W pełni rozumiem także przywiązywanie się do rzeczy, bo ja mam trochę podobnie. Uważam jednak, że na siłę nie ma co komuś udowadniać i jak przyjdzie na to czas, to po prostu kupić nowe auto. Oczywiście zrobisz jak uważasz :)

Mam dobrego kumpla, który ma Punto II przed liftingiem. Ten samochód to jego oczko w głowie i świata poza nim nie widzi. Zapiera się, że nigdy go nie sprzeda, że zawsze będzie jego i takie tam. Mówi wręcz o miłości do tego auta. Chwali się co rusz, że na ekspresowej 160 km/h wycisnął z niego i że wyprzedza nowe BMW. Auto bez jakiejkolwiek elektroniki, a psuje się niemiłosiernie. Co chwila ma jakiś problem z nim i jeździ po mechanikach, ale on nic sobie z tego nie zrobi. Póki da się naprawić- naprawia i jeździ dalej. Podchodzi to już pod fanatyzm, co raczej jest niezdrowe. To kawał rzęcha, ale no przywiązał się do tego samochody na tyle, że nie wyobraża sobie sprzedaży tego samochodu i kupna czegoś lepszego. A naprawdę, ja sam mógłbym napisać solidne wypracowanie na temat tego co działo i dzieje się w tym aucie, oczywiście na podstawie jego opowieści. I czy jest w tym sens? Nie ma żadnego, ale to jego życie i jego prawo, tak więc robi jak mu się podoba.

Co chyba najśmieszniejsze, zaoferował mi, zupełnie serio, na 100% poważnie, że chętnie zawiezie mnie tym jego Punto na ślub, jak w przyszłości będę się żenił. Po co będę wynajmował jakieś limuzyny, jak on może mnie rozpadającym się trzydrzwiowym Punto zawieźć pod kościół, (to jego słowa, oprócz "rozpadający się") pomijając już nawet fakt, że ja sam mam sporego sedana Lexusa i bez wstydu można by nim jechać nawet na ślub. Ale nie. Jego Punto najlepszy samochód świata, jedyny, niepowtarzalny, najszybszy i najpiękniejszy. Chłopak oderwany od rzeczywistości - całkowicie. Nadmienił tylko, że specjalnie na taką okazję odrestaurowałby go, odpicował tak, że wszystkim by gacie opadły z wrażenia, tylko musi trochę zarobić, by było go stać na taką "renowację". Szczerze, to wolałbym już pojechać starym Ursusem na ślub. Przynajmniej oryginalnie. To taka tam anegdota. Nie idź tą drogą, bo wszystko powinno mieć swoje racjonalne granice ;)

@holmes27
Cudo. I do tego 1jz. Zazdroszczę

Dzięki. Tylko w GS 300 drugiej generacji montowali 2JZ-GE ;)

@NewGravedigger
No tak, ciekawy jestem czy zachowuje to płynność i czy dałoby się np. wepchnąć androida ;)
I nic więcej? Skrzynia? Przekładnie? Amortyzatory?

Tak jak napisałem, jest bardzo płynne. Panel klimy, radia, komputera pokładowego i nawigacji reaguje niemal wzorowo na dotknięcie palcem, nie ma opóźnień i przycięć. Jakość wyświetlanego obrazu także jest bardzo dobra, nie ma wyraźnych pikseli, tylko z takiej odległości jak się siedzi to żyleta. Wiadomo, że tło jest takie staromodne, ale nie przeszkadza mi to. Wiadomo, że można byłoby to wyjąć i wsadzić jakiś tablet, ale ja nie czuję takiej potrzeby. Przeprogramować to nie wiem, bo jak mówiłem już wcześniej, nie zagłębiałem się w ten temat. Dobrze to wygląda tak jak jest.
Skrzynia sprawuje się dobrze, przekładnie także. Amortyzatory - sprawdzałem je w kilku różnych miejscach od momentu zakupu (często po prostu przy okazji) i szczerze - jak na 20-letnie auto - wzór, bez żadnych uwag. Nic nie wymieniałem w tych elementach i oby tak pozostało jak najdłużej. Chociaż ja jeżdżę po Lublinie bardzo dużo, a Lublin to dziura na dziurze, studzienka na studzience, niestety.

A, przypomniało mi się, że odpadła mi plastikowa osłona pod skrzynią biegów i spaliła się żarówka w reflektorze :) No ale to szybko zostało ogarnięte.

@bisfhcrew
Ja bym radia nie wymieniał. Przy niemal 20 letnim aucie w dobrym stanie, taki oryginał dodaje jedynie klasy.

Dokładnie, mam takie samo zdanie.

cswthomas93pl @bisfhcrew
Ja też nie - skoro wystarcza i gra należycie.
No i lepiej żeby Ci skrzynia nie odmówiła posłuszeństwa, bo zaboli (odpukać:)

E tam, nie wiem dlaczego ludzie mają takie spojrzenie na automaty. Czy może w tym Lexusie skrzynia jest jakoś specjalnie awaryjna?
Automat zanim "odmówi posłuszeństwa" to da jakiś objaw, że coś jest nie tak. Wtedy naprawy są jeszcze w miarę tanie. Najczęściej komputer i tak poinformuje nas o tym że coś się dzieje.

Tak, wiele osób uważa, że automat spoko spoko, wygoda, ale jak się zepsuje, to finansowa kaplica i skarbonka bez dna. No ale to nie do końca prawda. Akurat w tym Lexusie automat to obok silnika jedna z ostatnich rzeczy, która może się zepsuć. Te modele nie miały problemów ze skrzyniami, zresztą produkowano je tylko i wyłącznie z automatem. Oczywiście nie ma reguły i o skrzynię trzeba dbać, tak samo jak o stan płynów w aucie. Bez tego nawet najtrwalszą skrzynię i silnik się zajeździ i potem czekają spore koszty. Póki co - u mnie wszystko gra. I mam nadzieję, że tak będzie jeszcze przez długi czas. W lipcu jadę na kontrolę, wymienię wszystkie płyny + ogólnie sprawdzą mi stan auta. Profilaktyka jest wskazana.

@NewGravedigger
ach, dopiero teraz zobaczyłem, że tam jest 57000 km

Dla ścisłości, tam jest 5640,9 km, tryb TRIP. Moje auto ma ogólnie około 270 000 km przebiegu.

Ogólnie w przyszłości może uturbię sobie to autko, jak będzie mnie stać. Auto nadaje się do ciekawych projektów, oczywiście w granicach zdrowego rozsądku.

Chodzi Ci o wyświetlacz radia? Wyświetlacz jak wyświetlacz, to 2001 rok. Jaki ma być? Nie orientowałem się, czy da się przeprogramować, bo ten mi póki co odpowiada. Jak mi się znudzi to może coś bym kombinował w tym temacie. I tak jak na 2001 rok to nie ma pikselozy, wyświetlanie liter i cyfr jest ostre, ekran jest dotykowy i działa bardzo, bardzo płynnie, nie zacina się. Na fotografii tego nie widać.

Ile w niego włożyłem, można zapytać. Kilka uszczelniaczy puszczało, gdzieś pod silnikiem i przy wale korbowy + wymienili mi pasek rozrządu i wymieniłem chłodnicę. Myślę, że całość w około 2500 zł się zmieściłem. No więc poza takim standardem to tylko ta chłodnica, była nieszczelna, więc ją wymieniłem.

Moje autko, Lexus GS 300 MK2, 2001. Kupiłem go za 25 000 zł blisko rok temu od prywatnego właściciela. Były w nim pewne rzeczy do zrobienia z racji wieku i zużycia eksploatacyjnego, ale generalnie są to raczej mało awaryjne auta z bardzo dobrymi silnikami. Mój egzemplarz jest w bardzo dobrym stanie, każdy kto miał okazję ze mną jechać chwali, że bardzo dobrze utrzymane wnętrze i kompletnie nie widać, że to auto ma blisko 20 lat. Jak mówię jaki to rocznik, to się dziwią.

Silnik to benzynowa (bez LPG) 3-litrowa R6-stka o mocy około 227 KM (167 kW) w moim przypadku. Zapewnia to przyśpieszenie w około 8 sekund do setki. Auto ogólnie żwawe i zrywne, dodatkowo napęd na tył, więc też trzeba jednak mieć do tego pewien respekt. Dźwięk silnika i wydechu przy przyśpieszaniu to jak wiadomo ciekawa sprawa, w końcu R6, a wydech nie jest fabryczny, bo został wymieniony przez poprzedniego właściciela. Autko nieco obniżone, felgi 18 cali, przyciemnione tylne szyby i według mnie fajny kolor, akurat pod mój gust to wszystko, więc raczej dobrze trafiłem, jeśli chodzi o ten model. Oczywiście auto jest w automacie. Trochę szkoda, że to nie jest GS 430, no ale nie narzekam.

Wyposażenie jak na auto z 2001 roku dobre. Jasna skóra do dzisiaj w bardzo dobrym stanie, drewno, wysokiej jakości miękkie plastiki, podgrzewane fotele, bardzo wydajna klima, nawigacja (muszę tylko wgrać nowsze mapki), świetne udźwiękowienie, poduszki, kurtyny, wszelkie esp, asr i inne szmery bajery, nie ma na co narzekać i nie odstaje to bardzo od wielu nowych aut.

Spalanie w takim aucie ogólnie jest dość zauważalne, nie mam gazu, no ale dużo zależy od nogi. W mieście to jest 13-15 litrów, w trasie potrafię zejść do 8-9 litrów, więc już przyzwoicie. Mieszany, no to tak wyjdzie koło 11-12. Nie jest to ekonomiczne auto, ale nie jest też jakoś bardzo tragicznie.

Na razie, odpukać, nic się nie dzieje z autem pod względem mechanicznym i oby tak było jak najdłużej. Jedyne co jest do robienia teraz to niewielkie ognisko korozji na prawym tylnym nadkolu, no ale do przełknięcia. Tak poza tym wszystko cacy.

Dorzucam foty z wnętrza i mojego starego auta, Rovera 75 1.8 120 KM, którego sprzedałem 1,5 roku temu.

https://scontent.fwaw6-1.fna.fbcdn.net/v/t1.15752-9/100478286_1129251557432096_6158244402448826368_n.jpg?_nc_cat=107&_nc_sid=b96e70&_nc_ohc=Rc0GGYSH8lsAX-sh9Te&_nc_ht=scontent.fwaw6-1.fna&oh=500e2e1dfce936277a19306f5b4a9ca2&oe=5EF5257C

https://scontent.fwaw6-1.fna.fbcdn.net/v/t1.15752-9/100367198_853375241827407_6994892229139496960_n.jpg?_nc_cat=101&_nc_sid=b96e70&_nc_ohc=F42BBoI1qoUAX-f9Kbm&_nc_ht=scontent.fwaw6-1.fna&oh=97ea522464caeb360c776c3c35f116d7&oe=5EF26A38

https://scontent.fwaw6-1.fna.fbcdn.net/v/t1.15752-9/100050982_566375907386019_4618913331695058944_n.jpg?_nc_cat=108&_nc_sid=b96e70&_nc_ohc=BxmNMQFyn9MAX9VUPXp&_nc_ht=scontent.fwaw6-1.fna&oh=d739f6b9d9c2870062825b7db8b09f1f&oe=5EF5AB12

Wczoraj nastąpił cud, ponieważ grałem w Star Citizena przez jakieś 6-7 godzin i ani razu nie wywaliło mi błędu, gra się nie zawiesiła ani nic z tych rzeczy. Kilka razy go sam wyłączałem ale było to zamierzone. Tego się nie spodziewałem.

Udało mi się dotrzeć do statku, ale ogarnięcie sterowania trochę mi zajęło. Poleciałem myśliwcem wykonać jakąś misję oddaloną o jakieś 65 000 000 km i był to kiepski pomysł, niestety jak zostało jakieś 12 000 000 km do celu, zabrakło mi paliwa. I tyle było z gry :) Nie wiem czy da się wtedy wezwać jakąś pomoc, ja tam nie umiałem i nie wiedziałem, więc cóż, wyłączyłem, no bo tak to leciałbym chyba 5 lat.

Generalnie jeśli gra zachowywałaby się tak jak wczoraj, to naprawdę da się w to grać. Pierwszej podejście było bardzo słabe, ale za drugim razem gra współpracowała bardzo dobrze. Ciekawe jak będzie w kolejnych dniach.

Star Citizen zainteresował mnie już kilka lat temu, chyba w 2015. Miałem wtedy laptopa gamingowego z GTX 870m na pokładzie. Każdy straszył tymi wymaganiami, że kosmiczne jak sama tematyka gry, a u mnie w 1600x900 śmigało to na wysokich w około 35-40 klatkach, więc naprawdę nieźle. Oczywiście gra była w bardzo wczesnym etapie rozwoju i tak naprawdę nie wiem czy dało się wtedy wylądować na jakiejkolwiek planecie, ale ja tego nie zrobiłem, tylko latałem po kosmosie statkiem. I właściwie nic więcej nie pamiętam, więc nie była to jakoś długa przygoda z tą grą. Nie pamiętam czemu przestałem grać.

Oczywiście sama tematyka i projekt gry bardzo działa na moją wyobraźnię i przez te wszystkie lata nie grałem, ale śledziłem rozwój gry i prawie każdą informację na jej temat. Trzymałem kciuki i w zasadzie nadal trzymam za tę produkcję, by w końcu została udostępniona graczom jako pełnoprawny produkt. Bo ambicje twórców z pewnością są duże, a sama gra w teorii ma być przepotężna i być czymś, czego gamingowy świat jeszcze nie widział. Zadanie arcytrudne, ale przy takich funduszach powinno być do zrealizowania. Pytanie tylko jak długo przyjdzie nam jeszcze czekać i czy w ogóle się doczekamy.

Bo samo założenie i projekt gry jest niebywały. To spełnienie marzeń wielu graczy, w tym moich. Bo zanim jeszcze w ogóle usłyszałem o Star Citizenie, marzyłem o grze, w której będzie można latać po kosmosie bez żadnych ograniczeń, lądować na każdej planecie, wykonywać jakieś misje, eksplorować, eksplorować i jeszcze raz eksplorować, a sama gra praktycznie nie miałaby końca i nigdy by się nie mogła znudzić, bo ciągle byłoby coś do odkrycia. I w teorii ta gra ma to właśnie oferować. Myślę, że głównie dlatego wzbudza tak ogromne zainteresowanie rzeszy graczy, którzy wierzą w ten projekt i wpłacają twórcom pieniądze, bo pragną takiej gry i by te wszystkie obietnice zostały spełnione.

Ja przez ten czas tylko obserwowałem. Kilka razy miałem ochotę kupić, ale zawsze powstrzymywały mnie opinie o tej grze i nie chciałem wyrzucać pieniędzy w błoto. No ale skoro teraz gra dostępna jest za darmo przez tydzień, no to skusiłem się i ją ściągnąłem. Oto moje wrażenia po ledwie godzinie gry, bo dłużej postaram się zagrać dzisiaj.

1. Gra jest nadal w wersji Alpha, co w zasadzie przy tak ogromnych funduszach jakie dostali i dostają od graczy twórcy i jednak kilku latach pracy jest trochę dziwne.

2. Zaczynamy od menu, które wita nas całkiem przyjemną muzyką. Mamy do wyboru kilka trybów. Ja wybrałem to ze swobodną eksploracją.

3. Pojawia się całkiem rozbudowany kreator postaci w którym możemy stworzyć naszego avatara. Niestety z nieznanych przyczyn kilka razy przy wyborze płci kreator... zawiesza się. Gra nie jest całkowicie zawieszona, bo można ruszać kursorem i podświetla się "przycisk" wyboru płci, ale to by było na tyle. Nie można cofnąć, nie da się zrobić nic. Alt + F4 lub Menedżer zadań i włączenie gry od nowa. Niestety przy kilku powtórzeniach działo się to samo. Dopiero co 3-4 raz udało się przejść dalej. Przyznam szczerze, trochę to niepoważne, by gra wieszała się już na poziomie tworzenia postaci.

4. Po stworzeniu postaci możemy wybrać sobie miejsce, w którym chcemy zacząć rozgrywkę. Mój pierwszy wybór padł na Area 18. Budzimy się w mieszkaniu, wstajemy i możemy rozpocząć eksplorację okolicy. Area 18 to zdaje się ogromne miasto na jakiejś planecie. W okolicy mamy tam sporo pomieszczeń, do których możemy wejść. Jest sklep z bronią i pancerzami, jest sporo budek z jedzeniem, pomieszczenie ze statkiem kosmicznym, wystawa/sklep z działkami do statków, są jacyś NPC, chociaż zauważyłem, że ich twarze dość często się powtarzają i są trochę jak manekiny. W zasadzie to całe miasto z poziomu platformy na której się znajdujemy robi naprawdę bardzo dobre wrażenie. Wszechobecne neony, bardzo wysokie wieżowce, latające transportery, a w dole widać coś na podobieństwo autostrad, po których śmigają "latające samochody". Towarzyszy nam też dość ciekawy soundtrack który buduje klimat tego miejsca. Całe miejsce ma takie cyberpunkowe klimaty, co jest jak najbardziej na plus i po prostu czuć, że jest się w odległej przyszłości. Nie będę kłamał - bardzo spodobało mi się to miejsce i przez jakiś czas napawałem się widokami i wsiąkałem w klimat świata przyszłości. Jednocześnie przy wszechobecnej futurystyce dzięki dziesiątkom rozwieszonych reklam wielu produktów wiemy, że w 2950 roku ludzie nadal piją piwo, napoje gazowane z automatów, jedzą burgery, korzystają ze zwykłych restauracji (jest nawet menu w dobrej jakości przed lokalem, gdzie można dokładnie wyczytać jakie napoje serwują), rozwieszają na ścianach zwykłe plakaty i malują po nich sprayem. To też mimo wszystko drobne, acz ciekawe smaczki. Ludzie ubrani są... dość zwyczajnie. Nie żadne tam kombinezony czy wymyślne stroje przyszłości rodem z filmów z lat 80. Zwyczajne spodnie, buty, koszula lub bluza. Mówię oczywiście o zwykłych NPC których mijałem.

5. I niestety po około 40 minutach eksploracji tego miejsca, gra się zawiesiła i nic nie można było zrobić. Alt + F4 i musiałem ją włączyć ponownie...

6. ... I ku mojemu zdziwieniu pojawił się ekran oczekiwania na swoją kolej, by wejść na serwer, ponieważ było przeciążenie. Trwało to dobre 5 minut, aż w końcu ponownie wszedłem do menu i zaczynałem wszystko od nowa, czyli kreacja postaci. Tym razem wybrałem "odrodzenie się" w hangarze. Gra szybko się załadowała, przebiegłem w nim może z 20 metrów i gra wywaliła mnie z crashem do pulpitu. Ok...

7. Włączam ponownie i znowu kolejka do gry. Kolejne 5 minut muszę czekać, by w ogóle wejść do menu. To trochę nieporozumienie. Ja rozumiem, że teraz gra w to pewnie dużo więcej graczy, ale bez przesady, żeby za każdym razem czekać w jakiejś kolejce. Udaje mi się dostać do menu, po czym gra zaczyna wieszać się na poziomie kreatora postaci. Znowu Alt+F4.

8. Włączam ponownie i... tak jest, kolejka do gry. Czekam tym razem nieco krócej, bo z 2 minuty. Ok, jest menu, kreator postaci i... znowu się zawiesza, nie da się nic zrobić. Podjąłem jeszcze dwie próby i działo się dokładnie to samo. Czyli Alt+F4, ponowne uruchomienie i kolejka do rozgrywki, wieszanie się na kreatorze i od nowa cały proces. W końcu dałem sobie spokój.

Dzisiaj podejmę kolejne próby gry, chciałbym wylecieć w kosmos i wylądować na jakiejś planecie, ale czy będzie mi to dane, nie mam zielonego pojęcia. Gra jest straszliwie niestabilna, crashuje się, wiesza bez powodu, ewidentnie są problemy z serwerami. 6 lat od wydania Alphy, a mam wrażenie, że w 2015 kiedy grałem w grę po raz pierwszy nie było pod względem technicznym tak źle. Optymalizacja jest niestety dość słaba. W Hangarze było przez chwilę bardzo płynnie, niestety w Area 18 z racji dużej przestrzeni i wielu detali było już gorzej. Da się grać, to jak najbardziej, jednak gra nie chodziła tak płynnie, a przy tym co jakiś czas lekko się przycinała. A sprzęt jak w sygnaturce - mam jednak co by tu nie mówić całkiem mocny. Ustawienia na jakich grałem to początkowo Very High w 1080p (automatycznie ustawiła to gra), ja jednak zmniejszyłem na High. Różnicy w wydajności nie uświadczyłem. Zresztą, ja mam RTX 2070S, a podobno na 2080 nie ma rewelacji jeśli chodzi o wydajność. Jest to trochę przegięcie. Ok, gra wygląda ładnie, jest już bardzo duża, ale pod tym względem powinno być jednak dużo lepiej.

Alpha Alphą, wiem, że mogą jeszcze to zoptymalizować i usunąć błędy/crashe, ale to już jednak 6 lat, a gra ciągle jest na etapie takim, że w pewnych chwilach jest po prostu niegrywalna. I nawet jakbym chciał zostać z tą grą po upływie tygodnia i dalej grać - nie zapłacę za coś, co będzie mnie wywalało do pulpitu co pół godziny lub wieszało się w menu. Bo niezbyt dobrą płynność w stosunku do mojego sprzętu to jeszcze mógłbym przełknąć, ale problemów czysto technicznych - już nie. Jestem zły, bo widać, słychać i czuć, że gra ma OGROMNY potencjał. Naprawdę, ogromny. I pytanie czy ten ogrom nie przytłoczy, jeśli już nie przytłoczył, twórców. Budują tak ogromny świat wypełniony wszelkimi zadaniami, planetami i detalami, jednak technicznie ta gra mocno kuleje, przynajmniej w moim przypadku. Czy można zjeść ciastko i mieć ciastko? No właśnie... Mimo to ja tam naiwnie wierzę w ten projekt, bo takiej gry rynek potrzebuje. Jednak nie dołożę do tego swojego grosza, przykro mi. A przynajmniej póki będą takie kwiatki techniczne. I to wszystko w przeciągu zaledwie GODZINY "gry".

Nie widzi postaci chowającej się pod stołem (tak, tak), boi się pierdnięcia z miotacza ognia, a co najgorsze ma niewidzialną smycz, która nie pozwoli mu szukać gracza dalej niż pozwolą twórcy.

Stanę w obronie gry. To, że Obcy nie widzi postaci chowającej się pod stołem nie jest wadą gry samą w sobie, tylko zabiegiem koniecznym, by w ogóle dało się w tą grę w miarę komfortowo grać. W innym przypadku gracz nawet na łatwym poziomie ginąłby po prostu za często, ponieważ w wielu miejscach nie ma innych możliwości ukrycia się. Oczywistym jest, że Ksenomorf w prawdziwym życiu odnalazłby każdego pod stołem, ale to jest gra, a gra musi mieć jakieś ograniczenia czy ułatwienia, bo to nie jest symulacja prawdziwego życia. Inaczej byłaby niegrywalna. Zresztą, mnie akurat pod stołem znajdował dość często, szczególnie na wyższych poziomach trudności.

Boi się "pierdnięcia" z miotacza ognia? A o jakim pierdnięciu mówisz, bo jeśli o takim "prr", to... gówno prawda. Ile to razy miałem miotacz, Obcy mnie namierzył i biegł sprintem w moją stronę, odpaliłem miotacz, pierdnąłem nim "prr..." i Obcy mnie dopadał mimo to. Jeśli chodzi o dłuższe i głośniejsze pierdnięcia miotaczem, to chyba oczywiste, że Obcy musiał się tego bać, bo to była właściwie jedna z nielicznych skutecznych broni przeciwko niemu w tej grze. Przypominam, że podczas rozgrywki nie dało się go zabić żadną bronią, a miotacz ognia miał go jedynie wystraszyć i dać nam kilka/kilkanaście sekund na znalezienie kryjówki, bo przecież Obcy po chwili zawsze wracał w to samo miejsce. Gdyby nie bał się miotacza, jaki sens w ogóle miałaby gra, w której wroga nie da się w żaden sposób pokonać czy wystraszyć? Nonsens i brak logiki. Polecam także zapoznać się z uniwersum i charakterystyką Ksenomorfów. Jedną z niewielu rzeczy której się bały, był właśnie ogień. Tak zostały wymyślone.

A gdzie Obcy ma szukać gracza dalej, niż jest to przedstawione w grze? Gra musi troszkę ułatwiać życie graczowi, nie popadajmy w jakieś absurdy.

Ja uważam, że gra jest trudna. Nawet na niskim poziomie trudności zdarzyło mi się, że Obcy non stop krążył wokół mojej kryjówki i bardzo ciężko było go obejść, ponieważ wyskakiwał co chwila z szybu i patrolował okolicę. Na wyższych poziomach trudności ileż to razy wyciągał mnie z szafki, ileż to razy wyciągał spod stołu. Ponadto jest dużo czujniejszy i byle szmer może przyciągnąć jego uwagę. Gra staje się nudna? Chyba tylko wtedy, gdy są etapy bez Obcego. Nie cierpiałem misji z samymi androidami, to było nudne i irytujące. Natomiast z siedzącym na ogonie Obcym nie można się nudzić, wręcz momentami gra jest bardzo straszna, w szczególności gdy idziesz, jest cisza i nagle znienacka wyskakuje z szybu. Obcy może wyskoczyć w każdej chwili i nie ma na to reguły. Raz pojawia się częściej i jest upierdliwy, a raz rzadziej, ale wyskakuje nagle. Ile razy przegrałem, to za każdym wczytaniem save było nieco inaczej, atakował z inną częstotliwością, pojawiał się w innych momentach, w różnych miejscach. Idąc korytarzem nie mogłeś mieć żadnej pewności, że nagle skądś nie wyskoczy zza rogu. Moment w który czujnik ruchu zaczyna pikać i kropka na ekranie jest bliżej i bliżej... Wzbuda to niepokój. Jeśli serio kogoś to nie straszy, to podziwiam jego układ nerwowy. Moim zdaniem od czasów Aliens vs Predator 2 najlepsza gra w tym uniwersum i wielka szkoda, że nie zanosi się na kontynuację lub zrobienie gry w podobnych klimatach.

Aktualnie zaliczam drugie podejście do tej gry i ponownie chyba nie dam rady tego przejść. Naprawdę jako wielki fan trylogii i osoba, która uznaje tamte gry, w szczególności ME2 za jedną z najlepszych w historii, próbuję dać szansę Andromedzie, ale co tylko najdzie mnie ochota na granie, włączam i po chwili mam dość, bo jestem straszliwie znudzony lub zirytowany.

Pierwsze podejście miałem z 3 lata temu, w końcu jednak gra mnie znudziła i ją porzuciłem. Potem laptop mi się zepsuł i w ogóle nie było mowy o grze, bo kupiłem w zamian zwykłego biurowca. Przez ten czas grałem w bardzo niewiele rzeczy i tak w sumie nabrałem ochoty na tą Andromedę, zwiedzanie planet i kosmiczny klimat. Mając nowego kompa przeniosłem cały dysk z laptopa tutaj wraz ze wszystkimi save i odpalam podjarany, głodny kosmicznej przygody z myślą, że teraz to już na bank przejdę. I dupa.

Dzisiaj odpalam i przypomniało mi się czemu od 2 miesięcy nie grałem w tą grę. Więc właściwie to podejście nr 3.
Voeld, mroźna, zasypana śniegiem planeta, na której nie ma KOMPLETNIE nic. Nic, poza śniegiem, wzgórzami, pagórkami i monolitami. Raz na jakiś czas trafi się wyglądający tak samo posterunek wrogich kosmitów który możesz, ale nie musisz likwidować. Jeździsz w kółko, a wokół nie dzieje się nic. Nie ma nic. Śnieżna pustynia. Nuda i monotonia wylewająca się z ekranu odbiera ci smak życia już po paru minutach gry. Tylko jedziesz, jedziesz i jedziesz. A że Nomad to pierniczony w żyć grat, w kilka miejsc musisz dostać się pieszo, podskakując jak ten debil z pseudo jet-packiem. To już CJ w San Andreas w latach 90-tych XX wieku miał nowocześniejszy sprzęt, niż ten podskakujący badziew z przyszłości. Nomad? Matko Boska... To gówno imitujące pojazd terenowy jest w stanie jechać właściwie tylko po powierzchniach płaskich. Wystarczy byle górka i już nie podjedzie, nawet z gówno wartymi dopalaczami. Musisz iść pieszo. Podejrzewam, że gdyby na Voeld wysłać zakonserwowaną Ładę Niva made in Russia, nie poradziłaby sobie gorzej niż ultranowoczesny złom Nomad.
Otwarty świat w tej grze jest całkowicie bezsensowny, bo po prostu niegrywalny. Tutaj nie ma co robić, kompletnie nic. Duży teren, na którym nie ma nic ciekawego. Gra zyskałaby, gdyby było jak w trylogii, czyli zamknięte lokacje w których faktycznie coś się działo i mieliśmy coś do zrobienia. Tutaj - całkowity bezsens i nuda. Albo, żeby świat był zaprojektowany tak jak ten z Wiedźmina, że praktycznie za każdym rogiem jest coś do odkrycia nawet po kilkuset godzinach gry. A tu? Nie ma nic. Pustka.

I tak... Jeżdżę sobie, jeżdżę, dojeżdżam do pierwszego monolitu. Oczywiście, po 5 minutach długiej i cholernie nudnej jazdy, podczas której minąłem... no właśnie, co? Nic. Śnieg. O, śnieg minąłem. Arcyciekawa podróż. No mniejsza. Wychodzę z Nomada, idę do jaskini, jest konsola. Ale nie da jej się uruchomić, no oczywiście, że nie. To byłoby za proste. Twórcy naprawdę starają się, by jak najbardziej opóźnić wydostanie się z tej gównianej planety graczowi, w końcu niech trochę sobie pozwiedza starannie zaprojektowanego świata, policzy płatki śniegu, naliczy sople itd. Bardzo ciekawe zajęcie.

No dobra, więc co mam robić? Muszę szukać glifów. To takie symbole, które trzeba poukładać, by uruchomić konsolę. Ale żeby je poukładać, najpierw musisz je znaleźć. A żeby je znaleźć, musisz łazić po całej okolicy i skanować kamienie i wystające z ziemi inne badziewia. Musimy zebrać trzy, więc musisz się pokręcić w kółko, skanować wszystko co się da i jak już to zrobisz, wracasz do konsoli. O nie nie, jeśli myślisz, że to koniec, to się grubo pomyliłeś. Konsolę uruchomisz, ale zapomnij o szybkim uruchomieniu monolitu. Teraz musisz poukładać wszystkie symbole tak, by w kwadracie 5 pól na 5 pól nie powtarzał się ten sam symbol w żadnej kolumnie, wierszu i podświetlonym polu. Symboli jest 5, niby się różnią, ale gdy są tak blisko siebie, szybko zlewają się i można dostać oczopląsu. Istnieje chyba możliwość automatycznego uporządkowania pól, ale dla mnie niedostępna, bo czegoś tam nie mam. Muszę to robić ręcznie, wytężać wzrok i umysł, żeby poukładać te gówna. A spróbuj się pomylić w jednym miejscu... Konsola się dezaktywuje, wyskakuje 10 robotów które chcą cię zabić i dopiero po ich ubiciu możesz próbować dalej, oczywiście od zera. Frustracja narasta z każdą minutą, bo masz już dość tej pieprzonej konsoli i układania puzzli.

Kiedy już ułożyłem te glify w odpowiednich miejscach odetchnąłem, ale na krótko. Okazało się, że mam uruchomić w taki sam sposób jeszcze 2(!!) takie same monolity. Zwątpiłem... Jak pomyślałem sobie, że teraz czeka mnie tak samo nudna podróż do każdego z nich, wspinaczka, skanowanie całego terenu żeby znaleźć glify, zabawa z układaniem glifów... Naprawdę, odechciało mi się grać, ale myślę, że dobra, może pójdzie szybciej. Wsiadam do Nomada. I jadę, i jadę i jadę przez śnieżną pustynię. Aha, jeszcze bez amunicji dodatkowo, bo mi się skończyła, a sonda z zapasami z jakiegoś powodu nie chciała wylądować. I tak jadę i jadę i jadę i próbuję podjechać Nomadem pod górę, bo dokładnie na wprost jest monolit. Rozpędzam się, używam dopalaczy i nic. Nie da rady, nie podjedzie, ześlizguje się. Robię kolejne i kolejne podejście, podjeżdżam od naprawdę mało stromej strony tej górki - nie da rady, Nomad się ześlizguje. Szlag mnie trafił, krew mnie zalała. Wysiadam z tego gówna i idę pieszo, pokonując bez żadnego problemu wzniesienie. Patrzę, a monolit jest przede mną, ale tak daleko, że zwątpiłem w pieszą podróż do niego. A Nomadem musiałbym jechać naokoło. Pierniczę to, wracam do pojazdu i jadę do drugiego monolitu. Po chwili dojeżdżam, jestem tuż pod nim, ale tutaj wzniesienie było dużo bardziej strome niż poprzednio. Nawet nie próbuje wjeżdżać złomem, to strata czasu. Wysiadam, podchodzę do konsoli, oczywiście - nie ma glifów. Idź, skanuj całą okolicę by znaleźć 3 glify. Wróć - poukładaj wszystkie w taki sam sposób jak poprzednio. Pomyl się, musisz walczyć z robotami i robisz potem od nowa. I ta myśl z tyłu, że jak to zrobisz, to będziesz musiał dojechać i robić znowu to samo z jeszcze jednym monolitem. To jest zgroza. Alt+F4, do widzenia, bo po prostu nie dałem już rady.

I te układanki naprawdę nie są takie łatwe. To nie 2+2, tylko serio trzeba wytężyć wzrok i zajmuje to dobre 5-10 minut, zależy. Może dla niektórych to proste, bo to taka łamigłówka na spostrzegawczość, ale do cholery jasnej, to miała być kosmiczna przygoda dla relaksu, a nie durne łamigłówki i robienie w kółko tego samego w bardzo, bardzo, ale to bardzo cholernie nudnej lokacji. A pamiętam, że przecież na każdej planecie do tej pory było to samo. Skanowanie, jeżdżenie w kółko, wykonywanie do porzygu tych samych czynności, a w zamian nie otrzymujesz praktycznie nic. Ta gra nijak nie motywuje i nie wynagradza wysiłku gracza. Nie chce ci się tego robić, bo wiesz, że to bezcelowe. Ok, popchnie fabułę do przodu, ale tobie po prostu nie chce się w to grać, bo jest to cholernie nudne i monotonne. Po 30 minutach gry byłem już zmęczony tym łażeniem, jazdą, skanowaniem i układaniem układanek, że dałem sobie spokój.

Ta gra nawet nie stała obok trylogii, jest w porównaniu do tamtych gier beznadziejna. I jedyne co w miarę cieszy oko to oprawa graficzna, bo owszem, jest ładna. Ale wszystko inne, lokacje i misje - jak dla mnie słabizna.

Grę pewnie przejdę, ale jak pomyślę, że gdy tylko ją włączę czeka mnie skanowanie wszystkiego w okolicy i zabawa z tymi glifami - szybko odechciewa mi się jej włączania.

Prawdziwi gracze to ci, co siedzą w drogim fotelu przed olbrzymim komputerem z trzema monitorami i myszką składającą się z tysięcy elementów lub niemal leżą rozłożeni na popękanej ze starości kanapie dzierżąc w dłoni drżący pad swojej konsoli, reszta to jakieś popierdółki, które chcą ogrzewać się w blasku prawilnego gamingu...

Naprawdę istnieją tacy debile, dla których ten stereotyp jest prawdziwy? Bo idąc tokiem rozumowania takich ameb umysłowych 95% graczy nie jest graczami. Ilu graczy ma 3 monitory do grania? Drogi fotel? Serio? No faktycznie jest to absurdalnie głupie.

czy ten korzystający z przenośnego sprzętu do realizacji swej pasji również w czasie podróży lub posiedzenia w kawiarni?

Ja naprawdę nie rozumiem jak można grać w cokolwiek na laptopie będąc w podróży, np. w pociągu, bo już o autobusie czy samolocie tanich linii nic nie powiem, bo byłoby to po prostu niemożliwe z racji małej ilości miejsca w pojeździe. Tak samo zastanawiają mnie ludzie, którzy stojąc w zatłoczonym, śmierdzącym spoconymi ludźmi autobusie czytają książkę... no właśnie - stojąc w tłumie. Jaką psychikę trzeba mieć, by skupić się na czytaniu książki w takim miejscu i w tak niewygodnej pozycji? Aż nierealne, ale tacy ludzie są. Podejrzewam, że są osoby, które z graniem w grę nie mieliby problemu w zatłoczonym miejscu, słuchawki na uszy i tyle. No ale myślę, że BARDZO MAŁO ludzi kupuje laptopa gamingowego po to, by grać w pociągu. Lub w kawiarni, co jest dla mnie jakimś totalnym absurdem. Kto normalny idzie do kawiarni by grać w gry? No ludzie, zejdźmy na ziemię.

Ktoś, kto kupuje laptopa mogącego obsłużyć nowe gry kupuje go do wszystkiego. Do pracy, do przeglądania Internetu, do oglądania Pornhuba, do oglądania filmów oraz do grania. ORAZ do grania. ORAZ. Jestem zdania, że nikt, a przynajmniej zdecydowana większość nabywców laptopów gamingowych nie kupuje laptopa po to, by grać w kawiarni lub podróży. Owszem, jest to zawsze dodatkowa możliwość, taki bonus dla posiadacza laptopa. Ale nie cel sam w sobie, że jest sobie człowieczek, nie ma co zrobić z 5000 zł, idzie do kawiarni i duma sobie w stylu "ooosz kurna, ale bym sobie pograł w Wiedźmina 3 do kawki, muszę kupić laptopa, bo nie wytrzymam bez gry w Wiedźmina w kawiarni, w której spędzam raptem max. 30 minut". Nie ma to najmniejszego sensu. Tak samo jak w podróży. Ok, jeśli ktoś codziennie napiernicza po kilka godzin w jedną stronę, to miałoby to jakiś sens. No ale... ile jest tak naprawdę takich osób?? Które po pierwsze są graczami i lubią grać gry na tyle, by robić to w takich warunkach, mają psychikę pozwalającą na skupienie się w takich warunkach oraz którzy faktycznie muszą grać w takich miejscach?? Mało. Bardzo mało.

Ja na własnym przykładzie jako byłego posiadacza laptopa gamingowego mogę powiedzieć co mną kierowało kupując taki sprzęt.

Chęć gry w kawiarni lub restauracji - absolutnie nie, to absurd. Nie mógłbym się skupić, poza tym mam dom do grania.
Chęć gry w podróży - absolutnie nie, nie podróżowałem.

Dlaczego więc mając wolne 5000 zł kupiłem sobie gamingowego Asusa? Z prostej przyczyny. Na studiach zamieszkiwałem w dwóch miejscach, w dwóch miastach, oddalonych od siebie o 50 km. Raz byłem kilka dni tu, raz kilka dni tu. Jeździłem autem lub pociągiem. A lubiłem i lubię grać. Stacjonarka? Odpadała z tego względu, że mógłbym ją mieć tylko w jednym miejscu, przecież nie przewoziłbym za każdym razem całego sprzętu. A laptop? Cyk do plecaka i jest. I dzięki temu mogłem grać przez kilka dni w jednym domu, by potem przez kilka dni móc grać w drugim. Potrzebowałem tego typu mobilności. Nie dla grania w kawiarni co jest absurdem. I uważam, że większość ludzi którzy decydują się na taki sprzęt do gier mają podobnie jak ja. Są raz w jednym, a raz w drugim miejscu, ale zatrzymują się tam na jakiś czas, stąd mogą w obu miejscach, w domu czy służbowym mieszkaniu czy u wujka Tadzia - obojętnie- grać do woli. A nie w kawiarni przez pół godziny.

W takich sytuacjach laptop gamingowy jest bardzo użyteczny i osobiście byłem bardzo zadowolony z jego posiadania, bo mogłem grać w obu miejscach. Gdybym wtedy zdecydował się na PC, to mógłbym grać tylko w jednym miejscu, a resztę dni w ogóle bym nie grał. A tak... problem rozwiązany. Oczywiście przy okazji potrzebowałem sprzętu nie tylko do gier, ale także do Internetu i pracy, bo w ogóle nie miałem komputera. Więc dlatego też nie mogła to być konsola, tylko komputer. Przy okazji do pracy, do neta i do gier. Wszystkie te warunki spełniał gamingowy laptop, stąd taki wybór. Ot, cała filozofia.

Jeśli ktoś prowadzi osiadły tryb życia i większość czasu spędza w jednym miejscu, a bardzo lubi grać, to zdecydowanie konsola lub PC, bo gamingowy laptop wówczas mija się z celem. Natomiast jeśli przemieszcza się między kilkoma miejscami i raz przebywa tu, raz tu, laptop ma sens.
Laptop też ma sens wtedy, gdy ktoś nie lubi grać i nie gra, ale wtedy kupuje się laptopa za 2500 zł i służy tylko do Internetu czy Excela. I oczywiście ma się poręczny i zajmujący bardzo mało miejsca sprzęt, który spełnia wszystkie swoje zadania.

Tak, ale nasi ludzie powinni zrozumieć, że dla dobra swoich bliskich powinni zostać i przeczekać tam gdzie są. Cała ta kwarantanna to pic no wode bo ludziom brak dyscypliny.

Ale zrozum człowieku, że to są ogromne koszty finansowe dla niektórych. Gdzie ci ludzie mają się podziać? Na lotnisku? Czy hotel wynajmować, wydając resztę oszczędności? Masa ludzi podróżuje budżetowo. Niewpuszczanie ich do Polski to absurd. Obowiązkowa przebadanie i kwarantanna na TERENIE KRAJU - TAK. Ale bez jaj, by nie wpuszczać własnych rodaków. Co innego, jeśli już za granicą okaże się, że mają podejrzenie zarażenia, to chyba oczywiste, że powinni zostać tam.

Powtarzam się, ale RAM nie ma tutaj nic do rzeczy. 8 GB jest ilością w zupełności wystarczającą do tej gry. Wiem, bo grałem na laptopie z 8 GB RAM i nie miałem żadnych problemów z płynnością. Tzn. było 45-60 klatek w zależności od miejsca, ale nie były to spadki gwałtowne i drastyczne, raczej mało odczuwalne. Różnica u mnie polegała jednak na tym, że miałem dużo lepszy procesor, niż autor tematu.

"Ja staram się stawać w miejscach gdzie parkuje się równolegle. Jak muszę prostopadle, to staram się nie parkować obok aut 3-drzwiowych (maja dłuższe przednie drzwi). Jak parkuje prostopadle, to staram się też wjechać jak najgłębiej, żeby baran obok nie zahaczył mnie przy wyjeżdżaniu. Staram się też zaparkować na moim ulubionym miejscu które widać z mojego okna. Jak parkujesz tylko prostopadle, to zawsze można też kupić 2 kolejne auta i postawić jedno po lewej stronie auta, jedno po prawej i wjeżdżać w środek."

Gdyby stosować się do Twojego sposobu, to praktycznie nigdzie nie dałoby się zaparkować :) Nie wiem jak u Ciebie w mieście, ale w Lublinie na zdecydowanej większości osiedlowych parkingów jest parkowanie prostopadłe, tak samo pod galeriami. A żeby wygodnie zaparkować, to czasami trzeba cudu, w szczególności wieczorem, jak ludzie z pracy już powracają. Parkuje się tam, gdzie jest miejsce i nie patrzy na takie pierdoły jak ilość drzwi w autach, bo człowiek nigdy by nie zaparkował. Parkowanie najgłębiej też nie zawsze jest możliwe, bo to zależy od wysokości krawężnika na końcu stanowiska i wysokości samochodu. Niestety parkowanie to zawsze jest ryzyko, że trafi się na osobę nieuważną, nieudacznika czy chama. Nie masz własnego garażu lub posesji, to licz się z tym ryzykiem, że ktoś może uszkodzić auto. Równie dobrze będzie szedł pijany idiota i dla jaj zarysuje auto lub wybije szybę, nieważne jak zaparkujesz - życie. I z tego powodu nie ma co utrudniać sobie na siłę życia moim zdaniem, chyba, że stać kogoś na wynajmowanie garażu albo mieszka w domku jednorodzinnym, no to spoko. Takie sposoby i wybiórczość przy parkowaniu możliwa jest pewnie w jakichś małych miasteczkach, w każdym razie zazdroszczę Ci, że możesz tak kalkulować sobie ryzyko uszkodzenia auta przez innego kierowcę przed każdym parkowaniem i wybierać koło jakiego auta stawać, ba, nawet ulubione miejsce które prawie zawsze zajmujesz - musi to być ogromne osiedle z setkami aut, hehe. Ja za każdym razem zajmuję inne i każde jest moim ulubionym, jeśli w ogóle uda się zaparkować pod blokiem...

Niestety czasami tego miejsca nie ma i jestem zmuszony parkować też pod blokiem, ale po drugiej stronie ulicy na chodniku. Nie ma tam zakazu i ludzie normalnie parkują jak nie ma miejscu na parkingu, no bo gdzieś muszą stać mieszkańcy. Parkuje się oczywiście równolegle i ryzyko, że ktoś innym samochodem zarysuje drzwiami lub zahaczy wyjeżdżając jest absolutnie minimalne. Mimo wszystko nie lubię tam stać bo zawsze się boję, że jakiemuś pieszemu idiocie auto będzie przeszkadzało i porysuje albo coś innego uszkodzi. Chodnik szeroki, no ale różnie bywa, dlatego bardzo cieszę się, gdy jest możliwość zaparkowania pod samym blokiem prostopadle na parkingu.

Wyżej już napisano czemu jest jak jest i całkowicie się pod tym podpisuję. GTA poszło w taką, a nie inną stronę i to jest cały urok tej serii. Nie widzę żadnego sensu, by to zmieniać, bo gdyby postanowili pójść w rzeczywiste nazwy miast, firm, lokacji, samochodów, to straciłby na tym bardzo klimat i tożsamość GTA. Ta gra to prawdziwy świat w krzywym zwierciadle i fikcyjne nazwy w tym bardzo pomagają. Można też przy okazji porobić sobie jaja i wyśmiewać rzeczywistość bez ryzyka, że wkurzy tą jedną czy drugą firmę, która mogłaby Rockstar pozwać. A kto jest przynajmniej średnio kumaty będzie wiedział co wyśmiewa czy z przymrużeniem oka traktuje GTA.

Co do samochodów. Jest pierdyliard modów na PC. Znudziły się komuś "oryginalne" auta z GTA, nic nie stoi na przeszkodzie, by zainstalować prawdziwe samochody. Środowisko modów do GTA jest bardzo bogate i prężnie się rozwija. Każdy znajdzie coś dla siebie. Są nawet mody z prawdziwymi firmami, więc jak ktoś chce mieć Coca-Colę czy Sprite, może to zmienić.