Jedna z najlepszych strategii na pecety, nie wiem czemu tylko nieliczni naśladują relicowe podejście do rts (Ancestors Legacy czy Iron Harvest to drobne wyjątki). Ale z tego co słyszę dźwięk jak i w oryginale w jakości kłującej uszy.
Strzela się bardzo fajnie, ale za dużo fabuły w tym wszystkim, reboot z 2016 wciąż najlepszy.
MacBooki to naprawdę świetne komputery, tylko niestety kompletnie nie nadają się do grania. Parę lat walczyłem (łącznie z eksperymentami z zewnętrznym GPU) i skończyło się zakupem peceta z niskiej półki, który zwyczajnie działał.
Nie rozumiem tych wszystkich skrajnie negatywnych komentarzy. Może i NPC to makieta, ale nie wiem czemu to wszystkim tak przeszkadza. W większości kultowych RPG to tak wygląda, a Gothic czy Skyrim to wyjątki. Gdzie była symulacja świata w KoTOR, Mass Effect, starszych Dragon Age, nie mówiąc o Baldurach czy Icewindach? Nigdzie, bo i nie miała po co być rozbudowana.
Z takich ambicji potem wychodzi zwykle jeden wielki optymalizacyjny problem, jak przy Dragon’s Dogma czy Cyberpunku, kończący się tym, że ostatecznie wycina się ilość enpeców żeby zaoszczędzić zasoby.
Może i gra jest trochę politycznie nacechowana, może i kamera TPP jest zbędna (mogli się nie łamać i nie dodawać to by nie było narzekań), no ale trudno.
Bo przede wszystkim gra się w to bardzo przyjemnie.
Dlatego nie rozumiem krytyki Series S. Póki istnieje, póty gry będą nieźle działać i wyglądać nawet na pecetach ze średniej-niższej półki. Porzucenie go oznaczałoby skok wymagań dla wszystkich, niewspółmierny do zysków w grafice, o gameplayu nie wspominając.
Nie bardzo interesują mnie te gry, ale zwrot „odkupić winy” to chyba jednak przesada. Jakie winy - oszukali kogoś? Dostarczenie produktu, który nie każdego satysfakcjonuje to „winy”?
Dla mnie gry Owlcata i Lariana to są gorsze (lub w wypadku Obsidiana dużo gorsze) substytuty. Utopiłem w BG3, Divinity OS 2 i Pathfinderze dziesiątki godzin, ale wciąż tęsknię za erpegami w stylu złotego okresu BioWare. Liniowymi, nowocześniejszymi niż AD&D, bez ścian tekstu i otwartego świata, ze skupieniem na drużynie i zwartą, przygodową historią.
Niedawno po raz pierwszy ukończyłem pierwszego Gothica. Pod względem struktury świata bije na głowę dzisiejsze open worldy, mimo że jest znacznie mniejszy i właściwie liniowy. Nie wiem czemu nie ma godnych naśladowców.
Właściwie nie przeszkadza mi niska jakość ubigier, bo taką valhallę oceniam jako straszny syf, ale zabiłem przy niej ze 20 godzin. Taki growy fastfood. Uwielbiałem też kiedyś gwiezdne wojny, więc powinienem być targetem. Ale portfel ani drgnie. Zabili markę rozwadniając ją bajeczkami, protagonistka mnie zupełnie nie interesuje. Niech będzie to dowolna osoba, żaden to skandal, ale przez to zwyczajnie wypadam z targetu.
Ależ się jaram, to jest jedna z moich pierwszych i ulubionych gier. Gdzie mam wpłacać pieniądze?!
Podchodziłem do dwójki parę razy, zachęcony settingiem (w odróżnieniu do sztampowej jedynki), ale te ściany tekstu o marnej wartości i nieprawdopodobnie smętna muzyka nie pozwoliły tego dobrze ugryźć.
Deweloperzy tej gry wszędzie mówią o niej jak o czymś wyjątkowym, nowej jakości, „nadziei gatunku action RPG”, a media z jakiegoś powodu to podłapały i podkręciły. A to jest ładny izometryczny soulslike z tego co widzę. Czyli zero rewolucji i totalnie nie dla przeciętnego fana erpegów (czyt. mnie).
Podobało mi się to bardziej od baldura, ale może dlatego że było prostsze. Mogłoby nie wytrzymać weryfikacji 20 lat pózniej.
Trzymam za nich kciuki, DoW 3 to niewypał, AoE trochę nie moja bajka, ale CoH 3 super, ostatnia nadzieja wysokobudżetowych RTSów. Nie rozumiem co się w nim ludziom nie podoba, grafika i efekty super, gameplay dopicowany, na każdym kroku ulepszenia „quality of life”, dla mnie najlepszy CoH. Szkoda że nikt w to nie gra.
Niezależnie od chciwości związanej z mikropłatnościami, optymalizacji, czy jakości takich elementów jak mechaniki gry, uważam pozytywne (więcej niż 5/10) ocenianie produktu który nie działa poprawnie za co najmniej niedopatrzenie. Zespół deweloperski nie zaimplementował do gry funkcji „Rozpocznij nową grę”. To brzmi absurdalnie, ale jest absurdalne i ma znacznie dalej idące konsekwencje, niż to widać przy premierze.
Rozumiem, że recenzenci nie mieli potrzeby rozpoczynania drugiej sesji, bo gnali do końca by wyrobić się z terminami, ale na dłuższą metę taka funkcja w grze jest niezbędna i jej brak trzeba było zasygnalizować. Argument o „prawdopodobnym dodaniu funkcji pózniej”nie działa tak długo, jak ocenia się produkt bez tej funkcji.
Co jeżeli zostawię grę na pół roku i będę chciał wrócić, nie pamiętając o co w ogóle chodziło? Albo będę chciał sprawdzić konsekwencje innego poprowadzenia rozgrywki? Jak to się ma do ponownego ogrywania gry („regrywalności”)?
Ile razy zaczynaliście od zera Skyrima, a ile razy go ukończyliście?
Nie rozumiem tych powszechnych zachwytów, bo z tego co widzę i czytam gra jest podrasowaną wersją pierwszej części. A pierwsza część była grą 6/10, bez fabuły, ze strasznie dziwnym, mdłym klimatem japońskiego spojrzenia na zachodnie fantasy. Kultem obrosła chyba tylko przez powszechną dostępność na każdej platformie za grosze i brak konkurencji w segmencie Skyrim-like.
Dokładnie! Ile można czekać na współczesny odpowiednik. Mają dostępny wzorzec doskonałej walki w FPP i nikt nie korzysta.
Popieram kaagular w 100%! Settlers na początku serii uchwyciło złoty środek, jeżeli chodzi o stopień skomplikowania i jakimś sposobem stworzyło złotą formułę. Chociaż tyle razy robi się to samo, dalej po przypadkowym odpaleniu trójki czy czwórki znikam na parę godzin. W nowoczesne strategie ekonomiczne nigdy nie byłem w stanie się wkręcić, to dla mnie nie relaks, a praca po pracy. New Allies poszły w uproszczenia za bardzo, a demo PoP przypomniało mi settlers z kierunkiem na nowe strategie ekonomiczne i może przez to czegoś mi tam brakuje.
Zachęcony opiniami zainstalowałem demo i jest tu ewidentnie fajny pomysł, ale ta konwencja jednak nie do przejścia. Jakieś bobry, jaszczurki… po co kombinować. Dajcie mi orków i ludzi, albo chociaż Rzymian i Majów.
Serio najlepszą strategią roku jest jakaś kolorowa bzdurka od nintendo?
Wszystko fajnie, ale to uniwersum jest tak mało interesujące, że nie jestem w stanie wykrzesać choć odrobiny entuzjazmu.
A ja wciąż czekam, aż Blizzard da sobie spokój z tym dziwnym spin-offem mmo i wróci do głównej serii. Od pierwszego trailera WoWa myślę „fajnie, ale co dalej z Arthasem, gdzie WCIV?”
Przecież te „bitwy morskie” w AC to jest parodia. Okręty zasuwają z gracją motorówek po akwenach wielkości stawu i padają po kilku salwach armatnich. To nawet nie jest arcade’owe, tylko niepoważne.
Przeszedłem rok temu pierwszy akt i zachwycony czekałem na opus magnum RPG, ale czy mi się wydaje, czy oni dodali znacznie więcej wszechobecnych efektów środowiskowych, na wzór Divinity? To mnie ostatecznie odrzuciło od Divinity, że w każdej potyczce podłoga to lawa. Albo kwasowa lawa śmierci. Nie liczyło się dysponowanie akcjami postaci tak bardzo jak dobieranie efektów dla obezwładnienia wroga. Z tego co kojarzę BG3 w EA miał tego niewiele co przyjąłem z radością. Pamięć płata mi figle, czy Larian strzelił sobie w kolano i zmienili to w wersji pełnej?
Niby człowiek wiedział, ale się łudził.
Mi by wystarczyła grafika na obecnym poziomie, naprawdę. Dajcie mi ciekawe mechaniki, płynną rozgrywkę i brak kupowania sprzętu co dwa lata. Pogoń za nowinkami technicznymi sprawiła że zostałem z „nową” konsolą na którą od nowości nic nie wychodziło, a jak już wychodzi, to muli.
Te rozmazywacze obrazu w postaci DLSS I FSR to jest zupełna ostateczność, jak nie da się inaczej wyciągnąć płynności. Wolę zupełnie odpuścić sobie RT, niż grać z takim pogarszaczem grafiki.
Mimo wszystko jest to dla twórców trochę sytuacja bez wyjścia. Ta gra musiała ukazać się teraz, ponieważ poziom zainteresowania Gwiezdnymi Wojnami jest optymalny na premierę. Jak by nie oceniać trzeciego sezonu mando - ciężko oszacować jego realny wpływ na sprzedaż, ale myślę że jest ważnym czynnikiem ją podbijającym. Przynajmniej tak to może wyglądać z perspektywy wydawcy. Gdy na szali jest realny spadek zysków i niepewna obietnica polepszenia stanu produktu w niewiadomym czasie lub niezadowolenie ludzi w internecie przy zawrotnej sprzedaży, nie dziwię się EA. Chociaż wszyscy na tym tracimy.
Spanikowałem, że według doniesień dopiero co kupiony 3060Ti oficjalnie uznany jest za już przestarzały, a moja przygoda z PC master kończy się jak zawsze (nowy komputer? Świetnie, może pograsz na średnich). Odkurzyłem XSX, no bo podobno na konsolach gra działa ok. WYPALIŁO MI OCZY. Ta gra w trybie performance wyglada jak rozmazany force unleashed, a w quality jak jedynka na średnich w slow motion. Czyli nie da się grać bez wydawania 10k? Eh.
To była growa adaptacja motywów Star Wars Rebels ze zmienionymi postaciami. Musi już być lepiej, bo gorzej ciężko byłoby coś napisać. I te nieprzewijalne cutscenki… ględzenie czegoś o bieda-rakatanach, na co, po co?
Oby tylko poprawili chociaż trochę fabułę, bo jedynka to nawet jak na standardy Disneya szorowanie po dnie, poziom Star Wars Rebels.
Nie wiem czy źle, ludziom się podoba, widać że wykonane porządnie. Tylko po co grać w coś posiadającego znacznie lepszą wersję.
Ja odwrotnie, w battle brothers się zagrywam, a po odpaleniu Wartales szybko poszedł refund, gdy zobaczyłem że to jest dokładnie BB, tylko że ładniejsze i mniej ciekawe. Chociaż RNG i poziom trudności w BB naprawdę nieraz odbierają ochotę do grania, system walki wydaje mi się znacznie lepszy.
Rzekłbym „this is the way”, ale że obecnie wszystko ze Star Wars (gry/filmy/seriale) ma głębię, strukturę i klimat disneyowskiej wieczorynki, wątpię by autorzy kolorowego i miałkiego Fallen Order potrafili oddać oldschoolową szarość tamtych produkcji.
Piszcie od razu że jRPG, nie dość że kliknąłem to jeszcze przeczytałem artykuł i dopiero zwiastun uświadomił mi że tracę czas. Tradycyjny RPG, dobre sobie.
MacOS ma wiele zalet, ale nie jest wydajnym systemem do grania. Istnieje możliwość instalacji Windowsa na MacBookach i regułą jest, że gry w wersji MacOS działają gorzej niż w wersji Windows na tym samym sprzęcie. Może przyczyną jest optymalizacja gier pod system (lub jej brak), ale ostatecznie Windows wygrywa wydajnościowo.
Zdecydowana większość gier (strzelam w okolice 95%) posiada miałką, rozwleczoną fabułę, opartą na skrajnie ogranych kliszach i nie prezentującą żadnej wartości w przełożeniu na inne media. Odarte z gameplayu szybko pokazałyby prawdziwą wartość „bogatych historii” (znikomą). Nawet ta mniejszość z wciągającymi scenariuszami to, gdyby je przeanalizować bez grania, poziom filmów/seriali klasy B (KotOR, Mass Effect), albo gorzej przepisany zbiór istniejących już filmów (RDR, Uncharted). Jedyny potencjał na ekranizację widzę w tytułach mocnych na poziomie koncepcyjnym (jak Bioshock) i kompletnym przerobieniu motywów fabuły, tak żeby zachować może kilka ważnych elementów, ale żeby nadawało się to do wyświetlenia w kinie. Uwielbiam Mass Effecta, ale nie wierzę że byłby z niego dobry film.
Baldur ma niepowtarzalny klimat, ale nie udało mi się go do tej pory przejść, a od okolic premiery próbuję. Ogrom tej gry jest przytłaczający, wszędzie czegoś chcą od głównego bohatera. Starzejący się interfejs czy sterowanie nie pomagają, a start drużyny na wysokim poziomie z pełnym przeglądem czarów i umiejętności wywołuje poczucie klęski urodzaju. Spróbowałem w międzyczasie jedynki i w niej przepadłem. Prosta, sympatyczna i równie klimatyczna rozgrywka, bez całej tej wielkości dwójki.
Z pierwszych wrażeń to 6,5 naciągane na 7, bo jestem fanem serii, a najważniejsze elementy serii tu są i grają dobrze. Wciąż można spokojnie się rozbudowywać, obserwować hasających osadników i planem dziesięcioletnim rozwalić sobie ekonomię, bo tragarz nie przyniósł kamienia na czas z drugiego końca obozu. Niestety gra ma obiektywnie sporo wad, jak ciągłe crashe, bugi utrudniające rozgrywkę, brak zaawansowanych opcji własnej gry, niespecjalnie różniące się i średnio ciekawe frakcje (po co fantasy, Rzymianie byli lepsi) i widoczna w wielu elementach… może nie budżetowość, raczej pośpiech by grę w ogóle dowieźć. Ma też sporo nieopartych o nostalgię zalet jak (według mnie) śliczna grafika, czy przemyślane i intuicyjne sterowanie/UI. Chciałem dostać uwspółcześnioną i trochę szybszą czwórkę i poniekąd dostałem. Niestety obawiam się, że nie ma co liczyć na naprawę błędów w przyszłości, bo przy takiej strategii wydawniczej i marketingowej, tj. „Chowamy głowę w piasek i udajemy że nas nie ma, a tu macie sklepik i mikrotransakcje”, raczej sukcesu finansowego nie wróżę. Szkoda.
I tak czekam. Beta nie była zła, była inna niż wynikało z zapowiedzi i oczekiwań i brakowało jej dopracowania. Przez dopuszczenie do niej szerokiego grona graczy z jednej strony udało się przesunąć premierę, a z drugiej nastawić publikę do gry tak negatywnie, że wszelkie próby działań marketingowych kończą się zalewem negatywnych komentarzy. Moim zdaniem mocno przesadzonych, ale robienie tej grze jakiegokolwiek PRu to teraz droga pod górkę. Zobaczymy jak to się skończy, cieszy informacja o nadchodzącej recenzji.
Szalenie wysoka wartość rozrywkowa, ale historycznie głupotka. Rzym widziany po hamerykańsku. Jednak w rankingu „słabe filmy Scotta” Prometeusza nic nie przebije.
Tyle mają świetnych marek (PoP, Rayman, HoMM, Settlers), tyle lubianych choć słabszych, a tłuką ciągle jakąś papkę plus coraz głupsze i nudniejsze Assasins Creedy. W ich gorszej kondycji widzę nadzieję, że może jednak nie wszyscy to tak beztrosko łykają.
Brzmi trochę jak przyklepanie wersji z bety powierzchownymi zmianami i dodanie najbardziej oczywistych usprawnień. Inna sprawa że nie była ta beta znowu tak tragiczna, jak ją wszyscy opisują, grało się całkiem przyjemnie. Dlatego życzę jednak umiarkowanego sukcesu na wszystkich platformach (sam pewnie kupię) i kontynuowania rozwoju cyklu.
Ta generacja to wielki zawód. Po świetnym i tanim PS4 nie mając za bardzo wyboru (cena, dostępność w sklepach, polityka wydawnicza odnośnie gier) przeszedłem na XSX. I nie mam w co grać. Czasami pojawia się myśl o przejściu na PS5, ale konfrontacja z dostępnością, kosztami, dostępną biblioteką tytułów, sprawiają że myśl ulatuje szybciej niż się pojawiła.
Dwa lata i dosłownie dwa tytuły na oczekiwanym poziomie (Elden Ring, Cyberpunk). Straszna posucha.
Gra dzieciństwa plus top soundtracków w ogóle. Szkoda, że już nie robią takich klasycznych platformówek 2d.
Dokładnie, dzięki temu że istnieje XSS, słabszy niż XSX, istnieje szansa że przez jakiś czas pogram na pececie i XSX w komfortowej jakości i wydajności. Z istnieniem ograniczenia dla całej generacji sprzętu, którym XSS niewątpliwie jest, wiążę nadzieję, że nie będę musiał inwestować co pół roku w nowy komponent/konsolę. Co mi po wodotryskach, niech gry działają przyzwoicie i rozwijają się gameplay'owo (zamiast obecnej tendencji wstecz). Nie jestem w stanie zrozumieć ludzi racjonalizujących nadmiernie częste, wielotysięczne wydatki na karty graficzne etc.
Rozumiem, że gość potajemnie łamał umowy NDA i narażał na ryzyko pracę wielu osób, tego się nie da wybronić. Ale ironicznym jest dla mnie, że pierwszy rzuca kamieniem legendarny insider Schreier. Może i nie łamie prawa i występuje pod swoim nazwiskiem, ale też na okrągło zdradza sekrety branży.
Posucha jest straszna. AC to grindowa papka z bezsensowną fabułą o posmaku RPG. Nic innego nie wychodzi. Z desperacji zacząłem grać w te soulsy, ale to są frustrujące symulatory fikołków bez fabuły. Myślałem że z gier wyrastam, ale odpaliwszy trylogię mass effect, pożarłem na raz. Da się, tylko nie tworzą takich rzeczy już.
Nie wytrzymałem i w końcu przeszedłem tego EA i była to świetna decyzja. Baldur to jedna z kilku gier w tym roku które prawdziwie mnie wciągnęły. Poprawia lub zmienia prawie wszystko co wkurzało mnie w DOS2 (podłoga to już nie lawa), dodaje niezbędną w rpg kamerę przy dialogach i w świetny sposób adaptuje d&d - wiernie, ale na tyle by nie psuć zabawy. Rownież nie rozumiem decyzji o grywalnych towarzyszach, choć i tak interakcje są o niebo lepsze niż w DOS2, mam też nadzieję że nie dorzucą za dużo swojego firmowego „humorku”i czekam na premierę. Jak reszta będzie tak dobra jak akt pierwszy to niemalże kupiłbym to drugi raz.
Mam nadzieję przede wszystkim, że dadzą znać co z przełożonymi po złym odbiorze bety Settlersami.
Problemem nie jest dawanie mniejszym grom niskich ocen - może tylko na tyle zasłużyły. Co bije po oczach przy większej liczbie recenzji obejmującej w końcu gry bardziej niezależne, to jak bardzo ewidentnie hamują się przy AAA.
Rozumiem, że ludzie chcą rankingów, poprawek klienta etc.Ja chciałem ładniejszego Warcrafta 3 i to dostałem. Wylewanie pomyj na tę grę uważam za przesadzone.
Zagrałbym w klasyczną ale współczesną platformówkę w stylu Clawa, która nie byłaby soulslike metroidvanią z pikselartową grafiką. Istnieje coś takiego?
I niechże się Filloni i spółka odczepią w końcu od marki. Rozwodnili kanon totalnie tymi swoimi bajeczkami, płaskimi postaciami, prostymi historiami i retconami. Przez nich wszystkie historie z uniwersum muszą osiągać spójność z opowiastkami nastawionymi wyłącznie na dzieci.
No dobra, Wiedźmin nie był wierny i był tani. Ale swój urok miał i był swojski. I pod tym względem bliżej mu do książek niż Netflixowi. I tu nawet nie o domniemaną „słowiańskość” chodzi.
Niby wygląda jak coś co chciałem, czyli nowe Heroesy 3 w 2D, ale z drugiej strony… to jest tak bardzo jazda na opinii legendy marketingowo i gamepleyowo, że nie wiem czy tego właśnie chciałem. No i ten nieszczęsny pixel art podsumowany ostatnio przez Rona Gilberta - tworzono kiedyś rozpikselowane gry bo to był szczyt technologii, a nie dlatego że jest to dobre rozwiazanie. Obecnie pixel art to jazda po kosztach i nostalgii. Da się przecież robić grafikę 2D ładnie.
Mam mieszane uczucia, bo chciałbym uwierzyć tym 10/10 od komentujących, ale patrzę na gameplaye i wygląda na to, że w wielu kwestiach recenzent ma rację. Gra sprawia wrażenie budżetowej i w całej swojej mroczności piękna nie jest. Mogę łatwo uwierzyć w banalność wątku fabularnego. Chętnie bym sprawdził kto ma rację, ale 170 zł to trochę za duże ryzyko.
Nie wiem co w tych Avengersach miałoby być zaskakującego, odważnego czy szokujacego. Przecież wiadomo było że ten film ma się rozstrzygnąć w dwóch częściach. Dla mnie konsekwencją finału pierwszej był jedynie zawód „Aha, czyli w następnej części będą odkręcać wszystko”. Nie było żadnych szans na pozostawienie takiego statusu, końcówka była w oczywisty sposób tak „odważna”, że fałszywa.
Co do morza w AC - mógłby mi ktoś wytłumaczyć w czym ma tkwić atrakcyjność potyczek morskich w serii? Tyle się nasłuchałem, a od Black Flag po Odyssey to przypomina raczej minigierkę. Okrętami steruje się jak gokartem, morza to raczej bajora pod względem rozmiaru, w dodatku są strasznie zatłoczone. Wymiany ognia trwają po paręnaście sekund. To są te wspaniałe „bitwy morskie”?
Na budżetowym pececie spełniającym z grubsza wymagania ciągnie mi 40-60 fps przy dosyć wysokich detalach, brak zacięć, więc pewnie zależy od konkretnej konfiguracji.
Balans trudności jest zdecydowanie lepszy niż w Divinity, a losowość to element wiernie oddający warunki sesji d&d. Nawet mocniejszego przeciwnika da się pokonać, a i rzuty odpowiednio wspomóc lub osłabić. Jak dla mnie wszelkie zmiany byłyby na minus.
Popieram, CP to poszukiwanie czegoś nowego i przez toksyczną reakcję mogą chcieć się wycofać w bezpieczne tereny. A do wiedźmina 4 mam jedno pytanie : po co? Temat jest wyeksploatowany kompletnie, a to nie jest uniwersum warte dalszego rozwijania. To było zawsze tło dla najważniejszego w książkach Geralta, a niechże go zostawią w końcu w spokoju.
Jeżeli ktoś zbłądzi w tę sekcję komentarzy: zignoruj recenzję, gra jest super. Prawie odpuściłem, na szczęście pojawiły się zdania odrębne. 6 to skandal.
Popularnym jest w takich sytuacjach sugerowanie do roli dewelopera studia Obsidian. Nie rozumiem czemu. Specjalizują się oni od lat w tworzeniu kontynuacji hitów, które z reguły są przekombinowane i bardziej miałkie od oryginałów (chociaż podobał mi się kotor 2, ale za Chiny nie pamietam dziś o co w nim chodziło). Jak biorą się za własne marki, to są one przekombinowaną, miałką kalką innych popularnych gier (Outer Worlds, Pillars). Czemu Obsidian?
Brak zmian w stosunku do 3 i 4 ze śliczną nową grafiką? Gdzie mogę składać preorder?
Lubię klasyczne RPG, ale do gier pokroju Wiedźmina i Mass Effecta im bardzo daleko w kwestii dialogów (i przez to historii). Napisać można wszystko, więc często dostajemy w nich ściany tekstu wątpliwej jakości, który nijak się nie ma do prawdziwej rozmowy. Kiedy trzeba coś zainscenizować i udźwiękowić, sceny nabierają realizmu i wartości emocjonalnej, dlatego to w arpg znaleźć można ciekawsze dialogi.
Trzymam kciuki, chyba nic mnie tak nie wciąga jak SIV, no ale ile można grać w to samo. A od 20 lat godnego następcy brak.
Ponownie apeluję do redakcji o nie stosowanie w artykułach „PC”, a wymienienie systemów na które gra wychodzi. Znowu musiałem szukać karty na steamie, żeby się dowiedzieć że to nie „tylko na PC” ale Windows i macOS. Na grę od dziś czekam, wszystko z choćby pierwiastkiem settlersów ląduje z automatu na liście życzeń.
Jak gra wypada na konsolach? Da się sterować padem, biorąc pod uwagę wspominane archaizmy, jak zarządzanie ekwipunkiem? Zastanawiam się czy zakupić na XSX, czy komputer.
Z całej serii grałem tylko w (podobno najlepszą) czwórkę i po początkowym zachwycie tempem akcji i naciskiem na fabułę, dotarło do mnie, że tytuł jest co najwyżej przykładem największych grzechów współczesnych produkcji AAA (szczególnie na konsolę Sony). To jest samograj, w którym jedynym aspektem na który mamy wpływ są bezustanne, nudne potyczki w koszmarnej konwencji cover shootera. W dodatku są one bez sensu z fabularnego punktu widzenia. Oczywiście gra nie obyłaby się bez „otwartych” elementów. Niestety to część ogólnego trendu i obecnie ciężko o produkcję AAA która nie przechodziłaby się sama. Za to wszystkie są piękne.
Super, czyli zamiast wygody i zabezpieczeń AppStore zaczną pojawiać się jakieś dziwne inne formy płatności. Żeby wykupić sobie subskrypcję jakiegoś serwisu nie wejdę już jak człowiek do przejrzystego menu zarządzania nimi, tylko będę ich musiał pilnować na zewnętrznych stronach, do tego ryzykując przez podawanie na zewnątrz danych karty. Wielkie zwycięstwo ze złym Apple, nie ma co.
Wszyscy mówią o tym jak oryginał się zestarzał mechanicznie, a dla mnie do dzisiaj jest wzorem nawet dla nowszych gier. Uwielbiam ten system walki, sposób poruszania, ogólnie wszystko w tej grze i nie rozumiem co tam chciecie poprawiać.
Niedawno seria była w promocji po 3,60 na gogu, żal nie brać. W SR2 i SR pogrywałem lata temu rozumiejąc niewiele i nigdy nie skończyłem, ale uwielbiałem ten klimat. Odpalając teraz SR2 widzę jakie zmiany zaszły w branży. Mechanicznie jest ciężko, zagadki to koszmar - nie że trudne, zwyczajnie męczące. Sterowanie nieintuicyjne… do czasu aż podłączyłem pada, wówczas okazało się że walka czy poruszanie nie różni się specjalnie od dominujących obecnie TPPów. System walki co do zasady ten sam co w Valhalli ;P Jednak co wyróżnia tę grę obecnie to ten niesamowity, wsysający klimat i historia, zmuszające do pokonywania kolejnych poziomów. Teraz ze świecą szukać tak przemyślanych i oryginalnych produkcji. No i grafika jest wciąż ładna, animacje twarzy nawet bardzo ładne, a voice acting wspaniały.
Piątka jest ciekawa mechanicznie i nie powoduje poczucia uczestnictwa w wykopalisku. Jednak te kategorie nie do końca definiowalne (klimat, świat) przemawiają na korzyść trójki.
HoMM V to dla mnie od lat wybór optymalny, ale niekoniecznie dobry. Nie jest taki antyczny jak najlepsza III i da się w niego dziś grać, ale wiele mu brakuje niestety. Albo grałem w to wszystko za długo. Dlatego szkoda że nie ma realnych nowoczesnych alternatyw.
Wielka szkoda, może nie jakoś strasznie, ale jednak czekałem. Miałem nadzieję na coś co zastąpi Heroesy trącące już myszką, w dodatku dostępne na konsoli, a tu ponoć kaszanka.
Właśnie! Jego występ pogrążył już i tak słaby drugi sezon Altered Carbon. A pierwszy mimo wad był taki klimatyczny… szkoda że nie dostaniemy rozsądnej kontynuacji.
Pewnie nigdy tego nie naprawią, widać problemy siedzą za głęboko. Nie zmienia to faktu, że CP2077 to jedna z najlepszych gier w jakie grałem, tylko że zdecydowanie za krótka. Gdyby dali spokój łataniu gry, a zaczęli wydawać zabugowane DLC fabularne, to ustawiam się w kolejkę do preordera. Ile można tłuc Wieśków.
Popieram, nie gram w to od lat, ale niesamowicie wciąga w zły sposób, oferując co najwyżej tony zmarnowanego czasu, potencjalnie pieniedzy i masę frustracji.
Tak, to byłaby o wiele ciekawsza gra gdyby wyrzucić te bzdurne wątki asasyńskie i oprzeć się wyłącznie na historii, która jest znacznie ciekawsza. Chciałem w tę grę grać właśnie jako w symulator wikinga i do pewnego stopnia to jest możliwe, ale oczywiście wszyscy tutaj muszą być powiązani i zaplątani w jakiś globalny dziejowy spisek. No i z innej beczki - mieczy jednoręcznych brakuje.
Niestety muszę przyznać rację. Bardzo podobał mi się Cyberpunk, na dłuższą metę wkurzają Skyrimy czy Fallouty. Ale to w tych drugich chciało mi się nie wiedzieć czemu latać po jaskiniach, budować craftować i bawić światem. Cyberpunk mimo świetnej fabuły, klimatu i gameplayu nie spowodował że poza przejściem fabuły miałbym tam coś do roboty. A chciałoby się jeszcze zostać.
No jak RDR, czemu ciągle i wszędzie ten RDR? Co ludzie w tym widzą nie pojmę nigdy. Próbowałem kilka razy, łącznie ze 30 godzin na to zmarnowałem . Ludzie chwalą fabułę i postaci na poziomie kiepskiego westernu, „wspaniały” świat składający się z pagórków dolin lasów i nudy i „realistyczny” gameplay. Ten źle pojęty realizm to obok braku realnego gameplayu największe wady gry. Co z tego że mój bohater porusza się realistycznie, skoro jego ociężałość jest irytująca. Co z tego że koniowi na mrozie maleje przyrodzenie (ah, te detale), skoro całe granie w tej grze to namierzenie interesującego nas znacznika, wskazanie koniowi azymutu, okazjonalnie użycie pistoletu na kapiszony i patrzenie na cutscenki. Gdzie tu jest ta wspaniałość?! A tak uwielbiam westerny...
Niestety ograniczona kompatybilność starych tytułów i brak strategii (lub obecność z kalekim sterowaniem na padzie) to wielkie wady konsol. Za to nadrabiają tym że nie muszę się martwić optymalizacją konfiguracji czy wymaganiami. No i pad jest lepszą opcją do wszystkiego (oprócz strategii) od sprzętu powstałego do obsługi programów biurowych.
Polacy to trochę za mała grupa, żeby EA miało się nią przejąć, ale z wpisów na forum wynika, że Rosjanie są równie niezadowoleni, a ich dubbing jest jeszcze gorszy od naszego. Może gdyby zasypać EA wiadomościami na ten temat, coś by się ruszyło. Granie po angielsku to nie problem, ale już bez przesady skoro spolszczenie istnieje tylko nie da się go uruchomić.
Chociaż udało mi się jakoś wkręcić w remaster Baldura 1 (chyba przez nieskrywaną prostotę i wyraźnie zarysowane postaci), dwójka i reszta gier na infinity engine to za dużo anachronizmów i ścian tekstu do przejścia mimo lat podchodów. Próby wskrzeszania gatunku przez Obsidian obnażyły jego słabości naprawione przez trójwymiarowe tytuły. W dodatku Obsidian ma tendencję do tworzenia gloryfikowanych sequeli/remake’ów niby „dojrzalszych” i „lepszych” od pierwowzorów, dla mnie stanowiących jedynie ich bardziej poplątane i mniej strawne odbicie (no może KOTOR 2 im w miarę wyszedł ale miał tak solidne podstawy ze nawet wrzucenie pseudofilozoficznego mumbo jumbo nie mogło tego popsuć). Jedynie Divinity 2 naprawdę wyszło. Prawie, bo po zachwycie i jakichś 60 godzinach zreflektowałem się że nie wyszedłem poza początek głównej lokacji, prawdziwie otwarty to był tylko prolog, towarzysze to bardzo ładne kartonowe makiety, nieustannie płonący grunt potrafi skutecznie obrzydzić przyjemny system walki, „humorek” staje się nie do zniesienia a fabuła prowadzi nigdzie. Oby Baldur 3 był lepszy i nie okazało się ponownie że obszar początkowy wypuszczony w early access jest wypicowany i ciekawy a reszta gry to nudy doklejone na siłę.
O to, to! Podchodziłem wielokrotnie zafascynowany światem i obietnicą nietuzinkowej fabuły, ale te ściany tekstu i kwieciste opisy skutecznie mnie odrzucały. Może się kiedyś zmuszę, ale obserwując tę i inne gry oparte na masie tekstu (pillars chociażby) dochodzę do wniosku że wprowadzenie do erpegów cutscenkowych, dubbingowanych dialogów było punktem zwrotnym dla gatunku. Siłą rzeczy dialogi musiały zostać ograniczone do tego, co mogłoby być wypowiedziane w trakcie rozmowy, skracając i ożywiając wcześniejsze elaboraty. To że coś jest zapisane, lub przypomina książkę nie oznacza z automatu że jest dobre. Jest cała masa słabych książek.
Oby Cyberpunk doczekał się kontynuacji. Przez toksyczne przyjęcie gry obawiam się o losy drugiej części, a to uniwersum o wiele świeższe i ciekawsze od wiedźmina. No ile można doić tego nieszczęsnego Geralta. Zakończenie trójki domknęło całą historię tak, że próbując podejść do drugiego dodatku czułem się zmęczony tym światem. Już Sapkowski wyczerpał temat fabularnie, wskrzeszenie Geralta zadziałało dla gier, chociaż było naciągane. Po co dorabiać sadze trzecie zakończenie?
Prawie każda gra ma jakieś większe lub mniejsze błędy. Nigdy nie zdarzyło mi się z powodu dopracowania polubić gry słabej, albo przez niedopracowanie porzucić grę bardzo dobrą. Opieranie większej części oceny gry na ilości błędów nie ma sensu jeżeli poza nimi dostajemy coś naprawdę ciekawego. Ludzie zagrywają się w Gothiki, Fallouty i TESy, Wiedźmina i wiele innych pomimo bugów, których przy pewnym poziomie skomplikowania projektu po prostu nie da się uniknąć. A przy Cyberpunku problem został ponad miarę wyolbrzymiony. Wiadomo, gra się w to jak w betę, ale co z tego jak to lepsza beta niż większość „ukończonych” gier na rynku.
Byłem zachwycony Cyberpunkiem, uważam go za grę odważną i wyjątkową, a czepianie się bugów w grach to według mnie małostkowość. No ale przeszedłem go w jakieś 50 godzin bez poczucia że zostawiam coś niedokończone. Zaliczyłem większość tych zapowiadających się na ciekawe questów pobocznych, nawet trochę pojeździłem po mieście po znacznikach, co w nudnych sandboksach w stylu rdr2 mi się nie zdarza. Po wyciśnięciu z gry tego co najlepsze staje się oczywiste, że już lepiej nie będzie. W wieśku jest więcej klimatu znacznikowych fantasy sandboksów, więc ludzie siedzą po 1000h.
Gdyby tylko fabuła tego cyklu reprezentowała sobą cokolwiek i nie krążyła cały czas wokół tego drętwego wątku asasyni vs templariusze, to dałoby się w to grać z przyjemnością. Tyle razy próbowałem AC, przyciągnięty przez ciekawy setting, tylko po to żeby odbić się od żałosnej fabuły, zbędnego wątku współczesnego i powtarzalnego, grindowego gameplayu. Teraz gram w Valhallę która jest w porządku, ale czemu do diaska wszyscy muszą być zaangażowani w jakiś odwieczny spisek, ja chcę tylko pobawić się w wikinga, nie interesuje mnie kto zabił Kennedy’ego.
Wiele kultowych starych gier miało niesamowicie dopracowaną, oryginalną i wciągającą mechanikę rozgrywki. Przy tym z oprawą często 2D i mniejszym poziomem technicznego skomplikowania mogły być całkiem ładne, ale nie skupiać się na tym co wokół, a na samej rozgrywce, mimo mniejszych budżetów. Dlatego do dzisiaj wracam do Settlersów 3/4 i Heroesów 3, Zeusów i Faraonów. Świetne mechaniki w ładnej oprawie, nie przekombinowane, grywalne niezależnie od roku w którym są odpalane.
A ile pudełka generują niepotrzebnego plastiku! Co prawda na PS4 korzystałem z pudełek i wymiany, ale z game passem na XSX od kupna sprzętu nie zdarzyło mi się użyć napędu. Jak mam kupować grę, żeby potem całą i tak ściągać w day 0 patchu, to wolę cyfrówki. Jest pewne praktyczne zastosowanie pudełek i potrwa trochę zanim zostaną wyparte, ale to nieuniknione.
No dobrze, trochę się zagalopowałem z terminologią. Mac OS i Linux to systemy. Mac <> PC, chociaż jest komputerem osobistym. Ostatecznie chodzi mi o brak rozróżnienia systemów na które gra wychodzi w artykułach GOL i przyjęcie założenia że wymienienie "PC" załatwia sprawę.
Jak zwykle. "Wyłącznie na PC". Otóż nie wyłącznie, będą też wersje na Mac OS i Linux, informacja tradycyjnie na GOL pomijana, a dla niektórych bardzo istotna.
Nie mogę się doczekać! Produkcje takiego kalibru to niestety rzadkość w zalewie openworldów, triple A bez klimatu, historii i jakiegokolwiek gameplayu. Akurat naszło mnie na drugie przejście całości przez posuchę po ukończeniu cyberpunka. Czemu takich gier wychodzi 1-2 na parę lat?!
Sporo grałem w trójkę i rozumiem czemu dla wielu jest najlepszą częścią. Czwórka to właściwie trójka z (według mnie) lepszą grafiką i kilkoma korzystnymi zmianami, więc tę część preferuję. Dwójkę próbowałem odpalić znacznie później i odbiłem się kompletnie, te drogi, flagi to nie dla mnie.
Popularność the Settlers napędzana nostalgią? Dobre sobie. To jest jeden z najlepszych city builderów ze wspaniałym klimatem. Niepowtarzalna gra w której można spędzić godziny nieśpiesznie się rozbudowując, co niesamowicie wciąga. Takich gier z idealnie dopasowanym unikatowym gameplayem i klimatem jest bardzo niewiele, więc wciąż czekam na godnego następcę najlepszej czwórki.
Założyłem specjalnie konto żeby włączyć się do dyskusji, bo nie mogę przeboleć tej fali hejtu dla czegoś co jest najlepszą, najambitniejszą grą w jaką grałem od lat. Wiadomo że nie wszystko jest idealnie, stan techniczny jest zły albo bardzo zły (konsole) i popełniono błędy w zarządzaniu projektem. CDP zaryzykował, zagrał na wysokie stawki i zapędził się w sytuację bez dobrego wyjścia więc wybrano jedno ze złych. Ale efektem oprócz bugow i kontrowersji jest wspaniała gra, inna niż wszystkie, bez obaw podważająca, to co graczom się wydaje że chcą (brak trybu TPP np. - immersja nieporównywalna do wszystkich masowych openworldów). Hejtujcie, refundujące i pozywajcie dalej to dostaniecie w efekcie setnego assasins creeda i gta. Miałkie gry robione bezpiecznie i bez kontrowersji.
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
