Ogólnie dostałem to czego oczekiwałem czyli totalnej rozwałki. Pomysł z tarczą całkiem ok. Brak elementów platformowych jakie dominowały w Eternalu też na plus. Na minus dla mnie bronie bo tak naprawdę całą grę przeszedłem głównie używając dubeltówki, na końcu gry częściej używałem też wyrzutni rakiet bo w walce z bosami na krótkim dystansie można się dzięki niej bezograniczenia leczyć, stosując kombinacje blokada tarczą i zadawanie obrażeń na krótkim dystansie. Pozostałe bronie były ale nie było potrzeby ich używać. W Eternalu bronie i ich tryby były cały czas w użyciu bo używając odpowiedniej szybciej się zabijało konkretne demony tutaj tego nie było. No ok uzycie plazmówki na gości z tarczą dawało ten efekt ale oni byli tak słabi, że nie było to konieczne.
W EU4 mam rozegrane prawie 3700h, więc dla mnie pozycja obowiązkowa. W EU4 bawiłem się świetnie od premiery, podobnie w Stellaris (2200h) tylko Victoria 3 mnie tak nie pochłonęła (700h :D) . Co do polityki Paradoxu to jest bardzo kontrowersyjna zwłaszcza jeśli weźmnie się pod uwagę nawet nie ilość DLC ale ich cenę. Taka polityka ma też pewne zalety. Gry są wspierane latami przez co ma się ochotę często do nich wracać.
Grając w Jagged Alliance 3 bawiłem się wyśmienicie. Moim zdaniem taktycznie jest słabsza niż XCOM 2 ale zabawa jest przednia.
Zawsze myślałem, że kupie każdą kolejną część, ale myliłem się. Poronione pomysły wprowadzone w części VII całkowicie zniechęciły mnie do zakupu.
Tyle lat czekania na XCOM 3 dodatkowo bez nawet żadnej wzmianki, że wogóle powstanie złości niemiłosiernie.
Miałem napisać dokładnie taki sam komentarz :). Star Wars Rebelion to było świetne 4X z wieloma fajnymi mechanikami, wielka szkoda, że nigdy nie powstała kolejna część.
@ Ergo
Utopia - dodaje megastruktury, Apacalypse - możliwość niszczenia planet. Te dwa raczej must have. Do rozważenia jeszcze megacorp, federations. Pozostałe mają mniejszy wpływ na rozgrywkę. Nie wiem natomiast jak wpływają DLC takie jak Galactic paragons i kolejne bo jeszcze z tymi DLC nie grałem.
Gra w stylu XCOM miałaby sens biorąc pod uwagę przygniatającą przewagę Imperium więc pozycja startowa byłaby podobna jak w XCOM. Ze strategii w świecie Star Wars z senymentem wspominam Star Wars: Rebellion (Supremancy), to było świetne 4X z kilkoma ciekawymi mechanikami.
Oby nie skończyli na części trzeciej, bo bawiłem się wyśmienicie.
Myślałem, że zmiana cywlizacji to najgorsze co jest w tej części ale chyba tak nie jest. Wręcz fantastyczny jest pomysł z resetowaniem miast i państw miast przy każdej nowej erze.
Znowu odgrzewana lista. Więc ponownie gdzie jest Europa Universalis IV?! To jest najlepsza gra od Paradox, a dla mnie osobiście to najlepsza gra w jaką kiedykolwiek grałem.
Victoria 3 teraz również powinna znaleźć się na takiej liście bo po ostatnich dodatkach jest to już bardzo dobra gra, a jak nie część trzecia to powinna się znaleźć druga.
Crusader Kings 3 w pełni zgoda bo to rewelacyjna gra podobnie jak część pierwsza i druga.
Stellaris pełna zgoda. Dla mnie to najlepsze 4X w jakie kiedykolwiek grałem, a z kosmicznych 4X poleciłbym też Endless Space 2.
Jagged Alliance 3. Świetnie się w tej grze bawiłem. Strzelanie sprawia olbrzymią frajdę, ale gra jest prosta. Najwyższy poziom w Jagged Alliance 3 jest banalny w porównaniu do najwyższego poziomu w XCOM 2. XCOM 2 jest też dużo bardziej taktyczny. Na najwyższym poziomie trzeba stosować cały wachlarz umiejętności, stosować przedmioty dodatkowe. Praktycznie każdy ruch jest ważny, liczy się też kolejność ruchów. W Jagged Alliance 3 tej taktyki jest mało. Wystarczy metoda siła x gwałt. Ogólnie XCOM 2 jest lepszą grą taktyczną od Jagged Alliance 3
Heroes 3. Ok to jest arcydzieło ale jest to już gra wiekowa więc jeśli takie też mogą być na liście to zamiast takich gier jak np. Songs of Conquest, Frostpunk czy Against the Storm, umieściłbym osobiście: C&C Generals, Star Trek: Birth of Federation i Star Wars: Rebellion.
Cywlizacja 6. Po dodatkach w końcu jest to kawał gry ale Cywilizacja 5 jest o klasę lepsza.
Skoro jest StarCraft 2 to powinien być też Warcraft 3.
Polecam EU4. Moim zdaniem to najlepsza ich gra. Victoria 3 po ostatnich zmianach to też straszny złodziej czasu.
Takie czasy. Gry teraz to jest prawie w 100% biznes nastawiony na zysk. Deweloperzy mają zdanie graczy w d...e bo ich wymagania odnośnie gier tylko by generowały koszty. Niestety w tych czasach głównym celem jest osiągnięcie jak największego zysku jak najmniejszym kosztem. To już nie lata 90 ubiegłego wieku gdzie wiele gier powstawało z miłości do nich bo to sami gracze je tworzyli. Teraz nad studiami stoi zgraja pazernych ludzi, którzy patrzą tylko na zysk. Takie Bioware w latach 90 to była gwarancja jakości, a teraz jest to gwarancji tandety. Marki takie jak Heroes, Settlers, Warcraft, nawet Diablo upadały przez tą pazerność.
Miałem duże opory aby w końcu zacząć Cyberpunka ale w końcu się zmusiłem i widzę jak duży błąd popełniłem wcześniej nie próbując. Gra jest świetna. Grafika, miasto robi olbrzymie wrażenie. Walka sprawia mi olbrzymią frajdę, postać z fokusowana na karabiny szturmowe i SMG, ale mam wielką ochotę zrobić build na katany lub strzelby. Netrunner do mnie na początku nie przemawiał ale tak dla większej różnorodności zaczynam się bawić w walce hackami i możliwe, że jeśli kiedyś zagram ponownie to właśnie netrunnerem. Gra potrafi we mnie wywołać duże emocje jak. np.
spoiler start
w pobocznej misji gdzie mamy znaleźć nagranie z morderstwem syna pastora.
spoiler stop
Po skończeniu misji i tak z wielką przyjemnością rozwaliłem dwójkę nieuzbrojonych NPC. Jedyne co żałowałem, że najpierw rozwaliłem
spoiler start
ojca, a potem syna
spoiler stop
Odwrotna kolejność byłaby bardziej satysfakcjonująca. Na razie dla mnie 10. Zdarzają się jeszcze błędy ale jest ich mało. Na 50h ze trzy razy wywaliło mnie do pulpitu i raz zapadłem się pod ulicę/miasto.
Strasznie irytuje mnie ta mechanika zmiany cywilizacji. Do tej pory kończyłem w każdą cywilizację ponad 80% rozgrywek, a teraz pewnie żadnej nie zacznę
W zeszłym tygodniu zacząłem grać. Trzy lata Cyberpunk u mnie przeleżał na kupce wstydu.
Co za brednie. Wystarczy wydać RTS w starym stylu z piękną grafiką i na pewno wielu się skusi. Oczywiście zaraz ktoś powie po co wydawać coś starego w nowej grafice przecież jest oryginał. Ano po to, że nie każdy może znieść grafikę która była na czasie 20 czy 30 lat temu. Taką Diunę 2, Warcraft 3 czy C&C Generals w nowej odsłonie brałbym w ciemno. Ta chęć zmieniania na siłę czegoś co było dobre pogrzebała między innymi serię Heroes, Settlers, a teraz twórcy Cywilizacji postanowili wywrócić podstawowe mechanik do góry nogami (zmiana cywilizacji, brak budowniczych, brak ery współczesność). Czekam na premierę Tempest Rising i mam nadzieję na zabawę godną starych C&C.
Jak dla mnie duży minus. W książkach rozdziały w których Ciri grała pierwszoplanową postać czyli w sumie wiele mnie nużyły. W Wiedźminie 3 momenty gdy trzeba było grać Ciri irytowały prawie tak bardzo jak znaki zapytania na Skelige. Gry nie skreślam bo lubię to universum i co jak co to Redzi potrafią opowiadać historię ale jednak odczuwam zawód. Mi osobiście marzył się Wiedźmin w czasach ich świetności, z kreatorem postaci. Ja w RPG bardzo lubię utożsamiać się z główną postacią, a Ciri niestety mi tą przyjemność zabiera.
zmiane cywilizacji na przełomie epok i to mimo wielu obaw wydaje się super :-)
Ta zmiana powoduje u mnie torsje. Grałem we wszystkie części od części pierwszej i zawsze z niecierpliwością czekałem na nową część. Nie zawsze zmiany mi odpowiadały ale ta mechanika mnie po prostu odpycha od kupienia CIV VII.
Kocham tą grę i jak wychodzi nowy dodatek to mam kolejny pretekst aby wrócić ale czasami te zmiany są tak duże, że trzeba się uczyć od nowa, a po tylu latach grania raczej wolałbym dodatki nie grzebiące za bardzo w mechanice. Moim zdaniem gra jest już tak rozbudowana, że nie wymaga jakiś rewolucji no chyba, że w wydajności bo ta w endgame jest cały czas do bani, a ja np. lubię endgame i kryzysy x25 ale wydajność nie pozwala mi na kończenie kampanii.
Jeśli chodzi o level postaci to poziom trudności musi mieć znaczenie bo na normalnym poziomie chyba najwyższy lewel na jakim miałem postać to był 8 ale masz rację grałem tylko pierwszym oddziałem, drugi służył praktycznie tylko do szkolenia milicji, kupowania magazynów itd.. Poświęciłem też sporo czasu na trening postaci. IMP zaczynał grę mając tylko 40 punktów zdrowia, a mechanika, medycyna i mat. wyb. były po 0. Dzięki Wolfowi, który szkoli dużo szybciej bardzo szybko dobiłem zdrowie do ponad 80 punktów. Najpierw wymaksowałem Impa, jak miał jakiś parametr powyżej 85 to dobijałem magazynami. Robiłem też rotacje np. przez pewien czas Fox była w drugim zespole gdzie Hitman ją szkolił ze strzelectwa. Najwięcej czasu zajął mi Steroid ale lubię tego głupka więc chciałem go w zespole.
Po kilku miesiącach wróciłem do gry aby zdobyć osiągnięcie "Człowiek z Żelaza". Udało mi się to nie tracąc przy okazji ani jednego najemnika dzięki czemu udało się jeszcze złapać osiągnięcie "Kuloodporni". Miałem jeszcze chrapkę na osiągnięcie "Pacyfista" ale Steroid pod koniec gry w czasie warty przeorał karabinem maszynowym dwóch cywilów. Osiągnięcie "Człowiek z Żelaza" było dużo prostsze niż analogiczne osiągnięcie w XCOM 2. Misje, które na normalnym poziomie dały mi w kość tj. Dobre miejsce, obóz uchodźców, ratowanie Biffa, Diesel i Ubahn, płk. Żabojad czy bitka z Bubusiem w celu odbicia panny tutaj poszły jak po maśle bo byłem dużo ostrożniejszy. Najbliżej straty najemnika byłem w jakiejś losowej potyczce bo łapałem się na tym, że jest za prosto i grałem zbyt nierozważnie. Mój główny skład to była własna postać A.I.M, Fox, Wolf, Barry, Steroid, Flay. Na dzień dobry zrekrutowałem najemnika A.I.M, Barrego, Foxie i Steroida. Po odbiciu wioski zatrudniłem dodatkowo Kalinę i Wolfa. Po opuszczeniu pierwszej wyspy zaatakowałem od razu Czerwony Diament (większy dochód) gdzie w czasie ataku nie zginął ani jeden górnik po drodze zakupiłem zmodyfikowany M-14. Następnie obóz kłusowników po karabin Dragonova i zlecenie na Flaya. Później druga kopalnia, Fleatown, posterunek na wyspie, obóz uchodźców, następny posterunek na północy aby łatwo zatrzymać atak idący po Biffa. Później głównie szkolenia najemników i odbijanie miasteczka i kopalni komunistów aby jak najszybciej lojalność skoczyła do 100%. Następnie odbicie port Cacao , Dobre miejsce, Bubuś, Biff, Diesel. Dopiero po Dieslu ponownie obóz dla uchodźców. Trzeba uważać aby tam nie wejść za wcześnie. Później to już bez różnicy. Miałem jeszcze drugi zespół ale on służył głównie do szkolenia milicji. Fakt w czasie
spoiler start
przewrotu
spoiler stop
za pomocą granatników i RPG przeorał uderzenie trzech oddziałów. Przez większość gry Larry siedział w obozie dla uchodźców i tylko co dwa dni kupował amunicję przeciwpancerną. Nie rekrutowałem lepszych najemników bo w momencie kiedy było mnie w końcu na nich stać to mój zespół był już na 7 poziomie. Ogólnie kasy na najwyższym poziomie jest dużo mniej. Najemnik A.I.M i Fox wyszkoleni jako mobilni snajperzy przy czym w momencie kupienia karabinu FN Fal A.I.M korzystał głównie z niego. Steroid i Wolf wyszkoleni na wartę z użyciem karabinów maszynowych, Barry to mega mobilność i strzelba. O ile na początku gry granaty Barrego są kozackie tak rozwinięty Bary potrafił strzelbą w jednej turze zarąbać nawet 7 przeciwników. Flay to mobilny rzeźnik z "Cosiem" :). Ogólnie to perki z mobilności i noszenie lekkiego pancerza pozwala pewnie kontrolować pole walki, bo przeciwnik nawet nie ma możliwości zareagować.
Pomimo, że Nawiedzony dom jest zaraz na początku to nie jest dobry cel na początku kampanii. Bardzo słaby start po wyjściu z piwnicy gdzie często trzeba przyjąć jeszcze przed swoją turą jeden czy dwa strzały ze strzelby, ponadto przeciwników jest sporo. Dobre miejsce dało mi w kość jak przechodziłem grę za pierwszym razem na normalnym poziomie trudności. Za kolejnym razem już na poziomie straceńcza misja była to banalna misja.
Sama koncepcja gry turowej jest pozbawiona jakiegokolwiek realizmu bo czy w realnym świecie rusza się, atakuje najpierw jedna strona, a druga grzecznie patrzy po czym się rusza? Co do tego obrazka to wprost wynika z założeń gry. Żółtodziób ma 65% celności, karabin szturmowy nie dostaje minusów za atak z bliska ale niedostaje też bonusów. Gdyby zamiast tego karabinu była snajperka celność byłaby jeszcze niższa, a gdyby była strzelba byłoby 100% i cholernie duża szansa na krytyk. Gra jest tak zaprojektowana, że gdy rozwiniesz żołnierza dasz mu dobrze zmodyfikowaną broń to np. trafisz snajperką przeciwnika za pełną osłoną z prawdopodobieństwem 100%. Co do tego RNG co tak wielu narzeka, to można go na wiele sposobów obejść. Kluczem są 100% trafienia, a do tego masz multum okazji: strzelba z bliska, granaty, modyfikacja broni kolba, atak dronem itd. Jak masz 100% na trafienie to zawsze trafisz nie ważne co gra wylosowała. Sam XCOM 2 przechodziłem kilkukrotnie na najwyższym poziomie w trybie Ironman więc naprawdę nie rozumiem jak można mieć problem z tą grą np. na normalnym poziomie trudności bo tam wystarczy taktyka siła razy gwałt.
W JA 3 pomimo, że nie ma procentów to masz np. kilkukrotne celowanie i z doświadczenia wiem, że jak dasz dobrą broń gamoniowi na pierwszym poziomie to będzie walił headshoty jeden za drugim. Uwielbiam JA3 bo strzelanie sprawia ogromną frajdę jak walisz jeden headshot za drugim ale pod względem taktycznym moim zdaniem XCOM 2 stoi wyżej bo w XCOM 2 to co naprawdę robi różnicę to umiejętności żołnierzy i to, że można je fajnie na polu bitwy wykorzystywać łącząc je w odpowiedniej kolejności np. osłabiasz grupę obcych granatami, a potem wpadasz reaperem i mieczem dożynasz to co pozostało, albo ustawiasz snajpera w trybie killzone aktywujesz wykrycie i patrzysz jak sam wyrzyna szóstkę obcych. Takich kombinacji jest tam sporo. Każda klasa daje frajdę, a w zależności od składu drużyna gra się różnie.
Ciekawe jaki procent graczy będzie grało w kobiecą wersję? Jak przekroczy 1% to będę w ciężkim szoku. Dodatkowo dla tej wielkiej zmiany zaorali granie reprezentacjami. Fakt, że granie kadrą narodową było dalekie od doskonałości, wymagało zmian ale wolę takie granie niż żadne. Dla mnie granie reprezentacją Polski to było takie mission impossible bo o ile wygrać LM polskim klubem jest banalne to wygranie Polską MŚ czy ME jest cholernie trudne bo ilość polskich juniorów o PA większym niż 150 jest bardzo mała, a dzieje się tak dlatego, że jeden z najważniejszych atrybutów dla danego kraju mianowicie "ważność gry" jest stały i dla Polski jest to tylko "ważna".
RTSy to bardzo przystępny rodzaj strategii. Bardzo lubię ten gatunek ale w porównaniu do np. gier od Paradox poziom złożoności jest absurdalnie niski. Druga sprawa ten gatunek szoruje po dnie. Kiedyś świetnych RTSów było na pęczki. Warcraft, Starcraft, C&C, Diuna itd. Ostatnim RTSem, w którego się zagrywałem był C&C Generals. Teraz jest posucha, trochę nadziei mam z Tempest Rising.
Po prawie roku wróciłem do gry aby zobaczyć ile dały ostatnie dodatki i zmiany. W zdecydowanej większości zmiany na plus. Prowadzenie wojen poprawiło się znacznie. Wojna w końcu sprawia frajdę. Na plus firmy, ceny lokalne pozwalające jeszcze bardziej poprawiać wydajność, bloki mocarstw, inwestycje zagraniczne, lobby. Tak naprawdę tylko jedna zmiana mi nie przypadła do gustu tzn. brak możliwości kontroli puli inwestycyjnej. Co z tego, że mamy możliwość maksymalizowania np. produkcji stali w prowincji x bo jest tam żelazo, węgiel jak AI będzie huty stawiało gdzie popadnie, albo z uporem maniaka będzie budowało Akademie Sztuki. AI najpierw stawia, a potem niszczy budynki bez opamiętania. Zresztą ja bardzo nie lubię jak pozbawia się mnie możliwości kontrolowania każdego aspektu gry. Uwielbiam mikrozarządzanie. W grze ekonomicznej gdzie nie mogę decydować gdzie co powstanie jest to duży minus. Jedynym ratunkiem jest gospodarka planowa. Całe szczęście, że pomimo dużych wad da się z niej wyciągnąć absurdalne ilości pieniędzy co pozwala np. na utrzymanie dużej armii. Największą zaletą tej gry jest to, że można świetnie się bawić prowadząc niewielkie państwa. Po ostatnich wrażeniach podnoszę ocenę grze na 9,0 bo zasługuje na to.
nie da się grać taktyką defensywną
Da się, wygrywałem tak Legią ligę konferencji w pierwszym sezonie
żeby wygrywać trzeba stosować taktykę która wg systemu gry jest skuteczna
Ja stosuję taką samą taktykę od kiedy pamiętam ewentualnie wprowadzam niewielkie korekty nie patrząc co akurat jest bardziej na topie w FM i zawsze miałem dobre wyniki. Po prostu sprowadzam zawodników odpowiednich do mojej taktyki. 1-4-2-3-1 bez defensywnego pomocnika, skrzydłowi to schodzący napastnicy.
zawodnicy krótko po transferze tracą systematycznie gwiazdki które pokazują poziom gracza
wiesz, że ilość gwiazdek wynika z umiejętności względem najlepszych w zespole? Po za tym pokaż mi w realnym świecie klub, który nie myli się co do potencjału/umiejętności zawodnika. Każda ocena scouta jest obarczona błędem/ niewiadomą. Gra lubi tworzyć juniorów, których określam jako pułapka. Mianowicie wielokrotnie cieszyłem się bo dostałem juniora w naborze o CA powyżej 100 rekordzista miał 125 w wieku 15 lat, a ich PA było tylko kilkanaście punktów większe od CA.
zbyt sztywne ograniczenia w transferze do słabszego klubu (ciężko kogoś kupić bo na początku gdy wybierzemy słabszy klub ma niską reputację)
Bo do klubu z polskiej ligi regularnie sprowadzają dobrych/ znanych zawodników. W FM jest to i tak banalne bo można za grosze sprowadzić zawodnika o PA powyżej 180. W jednej z ostatnich rozgrywek do Legii za darmo sprowadziłem 16 latka z jakiegoś regionalnego klubu w Hiszpanii jakie moje było zdziwienie jak zaczął rozwijać się jak oszalały jak sprawdziłem jego CA to miał już 196.
słabo zrealizowany trening nawet pomimo maksymalnych parametrów menedżera, pełnej liczbie najlepszych trenerów, bazie treningowej
Rozwój zawodników zależy przede wszystkim: do 18 roku od ukrytych atrybutów ambicja i profesjonalizm, a po 18 roku od ilości minut na boisku i ocen za mecz.
zbyt szybko zawodnicy dostają status Niezadowolony gdy nie grają przez ok 5 meczów
to jest banalne do opanowania. Kluczem są wygrane, jak wygrywasz cały czas to wystarczy mówić, że jesteśmy w formie i nie chcemy mieszać składem, który wygrywa. Jest też kilka innych kluczowych odpowiedzi, np. jeśli zawodnik oburza się dlaczego nie został sprzedany, bardzo często działa odpowiedz, że zawodnik X lider zespołu przyszedł z podobnym problemem. Jak Lider chce odejść to wystarczy powiedzieć, że liderów trudno się zastępuje itd.
Co za dureń wpadł na pomysł aby najgorszą mechanikę z Humankind przenieść do Cywilizacji? Przed ogłoszeniem tej durnej mechaniki byłem pewien, że kupię Cywilizację VII na premierę teraz nie wiem czy w ogóle ją kupię. Byłaby to pierwsza cywilizacja, w którą bym nie zagrał.
przecież każdy wie, że najlepsza to jest "czwórka" z modami
Nie każdy, dla mnie najlepsza była piątka, następnie dwójka i jedynka.
Humankind odrzucił mnie właśnie przez porąbaną mechanikę zmiany cywilizacji, a tu widzę będzie podobnie. Pierwszy raz w historii mojej przygody z Cywilizacją, a gram od jedynki zainteresowanie nową częścią cholernie zmalało.
Zobaczyłem zwiastun i pierwsza myśl to może być naprawdę niezłe. Czytam dalej: sieciowa i już wiem, że nie zagram.
Edit: Do usunięcia. Dodałem odpowiedź pod innym artykułem a pojawiła się tutaj.
nie wiem czy jeszcze działa bo dawno nie grałem ale swego czasu był to najbardziej przegięty start w tej grze :
https://www.youtube.com/watch?v=4HJDpIdF4rE
Z tej listy zagrywałem się i mam olbrzymi sentyment do:
Sensible Soccer, Dune 2 i Mortal Kombat.
Zawsze jak widzę zapowiedź nowej Cywilizacji to serce mocniej mi bije. Oprawa graficzna VI mi nie przeszkadzała chociaż wolałem tą z V. Koncepcja dzielnic daje wiele nowych możliwości ale jakoś wolę tradycyjne podejście, ponieważ pod koniec gry cała mapa to jedno wielkie miasto. W VI nie podobały mi się dwa drzewka technologiczne.
EU4 każda kampania wygląda tak samo
Ja mam zupełnie inne wrażenia. Miałem rozgrywki, w których Francja dostała wpierdziel od Burgundii, Hiszpania nigdy nie powstała bo Aragonia dojechała Kastylię przez co kolonizowanie Ameryk było dużo łatwiejsze bo odpadł z wyścigu jeden z kolonizatorów. Jedynie Turcja praktycznie zawsze szła jak walec zwłaszcza jak pierwszą idee wzięła Quantity ale też miałem rozgrywkę, że ją na początku Węgry pojechały konkretnie. Przy robieniu WC zawsze się zastanawiałem co zastanę w Indiach i przede wszystkim w Chinach bo jak nie doszło do rozpadu Ming to podbój Chin trwał dużo dłużej.
Ethernal jest rewelacyjny. Bawiłem się przy nim lepiej niż przy DOOMie z 2016 roku.
Co trzeba mieć we łbie aby dać taką ocenę grze, która jest co chwile wybierana grą roku?
Miałem rozgrywki gdzie przebudzone imperium zajęło 75% galaktyki i siła ich floty wzrosła kilkadziesiąt razy. Wystarczyło dać im trochę luzu i nie atakować od razu. Poziom trudności ma olbrzymie znaczenie bo niestety na najwyższym poziomie przez to, że regularne imperia są tak absurdalnie silne pacyfukują bardzo szybko przebudzone imperium, podobnie dzieje się z Khaanem gdzie na najwyższym poziomie dostaje wpierdziel od razu.
Musiałbym zobaczyć sam ale jedno co mi przychodzi do głowy w przypadku tak nagłego wzrostu Upadłego Imperium to to, że doszło do przebudzenia tego Imperium i zaczęła się już ekspansja. Po przebudzeniu potęga Upadłego Imperium rośnie wręcz wykładniczo, a zaraz po tym drugie o przeciwstawnych cechach się budzi i dochodzi do Wojny w Niebiosach.
Również zaczynałem moją przygodę ze strategiami od pierwszej Cywilizacji. Przez długi okres czasu gry w serii cywilizacji były dla mnie najlepszymi grami (strategie to mój ukochany gatunek) do czasu, aż nie poznałem gier Paradoxu. Rozegrałem w Stellaris 2 tyś. godzin i nie ma tam absolutnie żadnego oszukiwania. Nieznajomość mechanik nic więcej powoduje u Ciebie frustracje.
Widocznie strategie to nie jest gatunek dla Ciebie. Oceny są wysokie bo to najlepsze 4X w kosmosie aktualnie. Dla mnie osobiście nie było nigdy lepszego 4X w kosmosie. Wojny totalne mają inną mechanikę niż zwykłe wojny z innymi cywilizacjami. Kryzysy mają swoje mechaniki. Widocznie ich nie znasz. Popłakałeś się bo ci nie wyszło i dałeś w przypływie frustracji niską ocenę. Twoje prawo. Gra jest fenomenalna. Wygrywałem rozgrywki w trybie Ironman na poziomie Grand Admiral bez skalowania, gdzie kilka cywilizacji było ustawione jako zaawansowane, a kryzys był ustawiony na x25, a ilość planet do kolonizacji ustawione na 0,25. Co byś zrobił jak przy Twoich granicach pojawiłby się kryzys w sile kilkudziesięciu milionów, gdzie jedna flota ma 8 milionów siły? Płakanie, że komputer Cię zaatakował jak Ci nie idzie. Lepiej nie ruszaj innych gier Paradoxu bo nóż w plecy od sąsiada gdy masz wojnę z innym albo nie uszanowanie sojuszu bo sojusznik przekalkulował, że dostanie wpierdziel jest na porządku dziennym.
To co dla Ciebie jest wadą dla mnie jest zaletą. Właśnie to, że mogę stworzyć alternatywną historię Polski było jedną z największych zalet EU4. Polska kolonialna - nie ma problemu, Polska jako cesarz Rzymski - nie ma problemu, podbój Litwy zamiast Unii - nie ma problemu. Polska jako jedyne państwo na świecie (bez państw kolonialnych) - do zrobienia, itd. Dla mnie byłoby to bez sensu gdyby mając dużo lepsze położenie gospodarcze czy strategiczne i tak np. doszło do rozbiorów bo tak było w historii i to co wcześniej osiągnąłeś nie miałoby wpływu na te wydarzenie.
Co do punktów to ja je traktuje jako kolejny "surowiec", oczywiście można by to rozwiązać inaczej ale dla mnie w sumie jest ok.
Tak naprawdę to jedna sprawa mnie denerwuje w EU4 i dlatego już tak często nie wracam do niej mianowicie zmienione drzewko misji dla Polski, które wymusza utworzenie Rzeczypospolitej bo w innym przypadku misje będą niedostępne. Nigdy wcześniej nie tworzyłem Rzeczypospolitej, kończyłem grę jako Polska, a Litwę podbijałem nie tworząc Unii.
Jedyny Fallout w jaki grałem to był Fallout: Tactics i była to naprawdę bardzo dobra gra.
Update: ukończyłem, zajęło mi to 50h. Wszystkie misje zrobione, fakt nie sprawdzałem każdego kafelka bo po sprawdzeniu kilkunastu, przy poruszaniu się kafelek po kafelku uznałem, że to przesada bo tam praktycznie nic nie ma. Długo zastanawiałem się nad końcową ocenę i jednak zostanę przy 8,5. Gra jest miodna, ale im dłużej grałem to zdawałem sobie sprawę, że pomimo możliwości strzelania w różne części ciała co jest fajne na marginesie to w takim XCOM2 jednak więcej jest taktyki. W XCOMie robotę robiły umiejętności dzięki, którym panowało się nad polem walki, a tutaj są drugorzędne. Liczy się przede wszystkim broń i modyfikacje. Brałem czasami do zespołu jakiegoś ślepego merca i jak dostał wymaksowaną snajperkę to walił head shoty jeden za drugim. Różnica pewnie jest kiedy masz 100% pewność trafienia przy celowaniu. Pewnie ten co ma 100 strzelectwo osiąga to wcześniej ale z tego powodu, że nie grałem z modem pokazującym procenty to zawsze dawałem celowania jak największe. Na początku jeszcze w miarę się skupiałem na taktyce, od środka gry kiedy weszły granatniki to już była siła razy gwałt, nawet najemników za bardzo nie ustawiałem jak zaczynałem starcie. Dwa head shoty od Foxa, granat jak była grupka, potem kolejne dwa head shoty od dwóch innych i na koniec dobijanie SMG lub CKM. Przez całą grę może ze trzy razy miałem najemnika na deskach ale grałem bardzo nierozważnie. Naczytałem się, że amunicji brakuje i z kasą jest problem. Pod koniec gry już nawet nie bawiłem się w crafting bo zrobiłem ze 5000 pocisków przeciwpancernych (5,56; 7,60 NATO i UW) ze 100 granatów do granatników, a grę skończyłem mając prawie 5 milionów dolarów na koncie. Kolejna sprawa rodzaje amunicji. Fajnie, że jest ich kilka ale to sprowadza się do tego, że przed erą pancerzy korzystasz ze wszystkiego oprócz przeciwpancernej, najlepiej też nie korzystać ze standardowej, a jak wejdzie wojsko to korzystasz praktycznie tylko z przeciwpancernej.
Na wstępie napiszę, że nie grałem w poprzednie części więc możliwe jest, że aspekty gry które nie przypadły mi do gustu wprost wynikają z poprzednich gier. Gry jeszcze nie skończyłem, ale i tak mam nabite 100h. Kilka razy zaczynałem. Bawiłem się mechanikami i składem. Teraz aktualnie mam opanowaną całą środkową wyspę i częściowo południową i
spoiler start
właśnie zaczyna się przewrót, który na marginesie cholernie mnie zaskoczył
spoiler stop
Gram teraz na podstawowym poziomie ale jestem pewien, że w następnej rozgrywce będę próbował zrobić osiągniecie Człowiek z żelaza.
Gdybym miał oceniać grę tylko przez pryzmat frajdy to dałbym spokojnie 10. Jednak jest kilka kwestii może nie irytujących ale wymagających doszlifowania więc na razie 8,5 z zastrzeżeniem, że moja ocena może się zmienić po skończeniu gry.
Plusy: gra jest naprawdę miodna, ilość broni palnej, modyfikacje broni, rodzaje amunicji, możliwość celowania w różne części ciała, ilość najemników, ich osobowości, które są przerysowane (ale to jest pastisz filmów akcji z lat 90) mi odpowiadają, humor, easter eggi, rozmówki między najemnikami
spoiler start
zwrot akcji
spoiler stop
Bardzo podoba mi się, że można stosować różne taktyki np. skrytobójstwo albo wręcz brutalnie przeć do przodu. Animacje odstrzeliwanych głów, czy rozczłonkowywania osobników granatem są przednie.
Grafika jest ładna. Zmiany pogody też na plus i ich wpływ na rozgrywkę.
Co do minusów to nie mam jakiś wielkich zastrzeżeń raczej takie sprawy, które można by dopieścić.
Mamy od groma najemników, szkoda więc, że jest taka mała różnorodność jeśli chodzi o narodowości (Amerykanów jest kilkunastu, kilku Rosjan) inne nacje są w zdecydowanej mniejszości. Dla czego Steroid ma rosyjski akcent? Nie wiem. Jakby od czasu do czasu rzucił polskim przekleństwem to byłaby większa frajda. Szkoda, że nie można robić resetu umiejętności najemników, a nie ma np. ani jednego co łączyłby dwie cechy do walki wręcz więc jeśli chcemy mieć absolutnego koksa w tej dziedzinie to musimy go stworzyć jako własnego najemnika. Szkoda, że własnemu najemnikowi nie można ustawić narodowości, głosów (np. wyboru miedzy jajcarzem, brutalem, szydercą itd.). Nie wiem dlaczego nie można ustawić własnemu najemnikowi talentu. Mała ilość modeli dla tworzonego najemnika.
Pancerze fajnie, że są, i że jakoś można je ulepszyć dlaczego więc nie ma opcji zmiany widoku postaci aby ten pancerz jak ktoś chce mógł sobie zobaczyć na najemniku. Założymy mu ciężki pancerz, a on dalej będzie latał w przysłowiowych samych gaciach.
Broń biała, tutaj mam chyba największy zarzut. Jej prawie nie ma (nóż, maczeta), tak jak nie ma praktycznie jej modyfikacji. Paradoks polega na tym, że z tym słabym arsenałem dzięki odpowiednio dobranym umiejętnościom można zrobić z tworzonego przez siebie najemnika prawdziwego rzeźnika, który bije inne klasy na głowę. Szkoda, że olano też animacje ofiary po ataku np. maczetą. Odstrzeliwanie głów bronią palną daje o wiele więcej frajdy.
Nierówny poziom trudności. Tak jak napisałem gram na razie na pierwszym poziomie i jest łatwo co rozleniwia bo nie przejmuję się za bardzo taktyką po czym wpadam do
spoiler start
więzienia na południu lub do posiadłości i laboratorium nazistowskiego dziadygi
spoiler stop
i poziom wystrzeliwuje bardzo do góry. Jestem ciekawy jak to będzie na najwyższym bo z tego co czytałem w przeciwieństwie do np. XCOM'a nie jest podniesiony przez ilość życia przeciwników tylko przez ich znacznie zwiększoną mobilność czyli będą flankowali na potęgę, a postacie walczące nożami będą cholernie groźne.
Gram bez modów czyli też bez moda na procenty trafienia i jakoś nie czuje potrzeby instalowanie takiego moda.
Jeśli dobrze rozumiem to jego słowa znaczą : zrobimy prościutką grę z minimum opcji aby przypadkiem gracz (nie fan strategii) nie poczuł się przygnieciony ogromem możliwości. Takie upraszczanie zabija ten gatunek. To właśnie zrobiło UBI z serią Heroes i Settlers.
Mam nadzieję, że jednak się mylę bo zagrałbym w dobre 4X w świecie Star Wars. Jeśli byłby to remake Star Wars: Supremancy (Rebbelion) skakałbym z radości.
Każdy niech gra tak jak mu pasuje. Gry są dla rozrywki. Jednych będzie bawiła fabuła i wystarczy mu jak gra sama się przechodzi, inny będzie szczęśliwy bo przeszedł grę na najwyższym poziomie trudności.
Ja osobiście w gry wymagające zręczności zawsze gram na normalnym poziomie. W tych grach nie czuję potrzeby udowadniania sobie, że potrafię więcej. W takie gry gram od czasu do czasu i moje umiejętności w tym zakresie są przeciętne lub wręcz słabe.
Co innego strategie, taktyki i RPG izometryczne tutaj zawsze gram na jednym zapisie. Nic mi nie psuje tak imersji jak wgrywanie zapisu. Jak już uznam, że normalny poziom jest to za mało to wtedy przechodzę na najwyższy poziom ale też gram na jednym zapisie. Takie podejście zaczęło się u mnie jak pierwszy raz zagrałem w Championship Managera i zauważyłem, że w kółko powtarzanie przegranych meczów i w końcu ich wygranie nie daje frajdy. Później przekonałem się, że strategie też lepiej smakują w trybie ironman.
W takich grach jak XCOM2 , Stellaris, Civilization 6 nie wyobrażam sobie grania inaczej niż na najwyższym poziomie w trybie ironman ale np. w Europę Universalis IV gram oczywiście w trybie ironman ale na normalnym poziomie trudności. Nie wiem dlaczego ale w EU4 nie widzę potrzeby zwiększania poziomu. Może dla tego, że tam czuję satysfakcję z osiągniecia konkretnego celu jak np. podbój świata Polską.
W izometrycznych RPGach pierwszą grę przechodzę normalnie bez stresu na normalnym poziomie, drugą na tym samym poziomie na jednym zapisie i dopiero trzecie podejście jest na najwyższym poziomie ale też na jednym zapisie. Przechodziłem tak. np. Wasteland 3 i Divinity 2: Oryginal Sin, teraz przymierzam się do drugiego przejścia Baldurs Gate 3.
Są też takie strategie jak Gears Tactics, którą przeszedłem na normalu w trybie ironman, ale już nie zwiększałem poziomu bo w moim przekonaniu absolutnie nie dałbym rady przejść go na najwyższym poziomie na jednym zapisie.
Wolę aby gra wyszła później i była bardziej dopracowana. Ci sami co teraz płaczą bo premiera będzie przesunięta będą pierwszymi wytykającymi, że gra jest niedopracowana.
To niech się biorą za RPG'a w świecie Władcy Pierścieni, najlepiej w okresie jak jeszcze Morgoth był głównym złym.
Film jest dobry ale zanim go obejrzałem to nasłuchałem się jakie to jest arcydzieło. Uwielbiam filmy, które przedstawiają prawdziwe historie zwłaszcza jak historia dotyczy czegoś naprawdę wyjątkowego. Wynalezienie bomby atomowej było takim wydarzeniem. Niesamowicie trudnym jeśli weźmie się pod uwagę ile problemów naukowych trzeba było po drodze rozwiązać. W tym filmie w ogóle nie czuć, jak trudne było to zadanie. Główny nacisk fabuły jest na to co wydarzyło się już po atakach na Japonię tzn. oskarżenia o współpracę z komunistami i sam proces. O nauce i rozwiązanych problemach nie ma praktycznie nic.
Co do języka masz rację ale np. w Stellaris wolę grać po angielsku.
Ja najbardziej jestem zawiedziony, że Świat Władcy Pierścieni nie otrzymał rasowego RPG w rzucie izometrycznym.
Jedna z pierwszych gier, w którą zagrywałem się bez opamiętania. Wielka szkoda, że nie ma co liczyć na nową część.
Z olbrzymim sentymentem wspominam Star Wars: Rebellion (Supremancy). Było to bardzo dobre 4X. Szkoda, że nie powstała druga część. https://www.gry-online.pl/gry/star-wars-rebellion/z5178e
W pierwszą część nie grałem, ale w Pirates! Gold i Sid Meier's Pirates! już tak i do tej pory mam do nich olbrzymi sentyment. Bardzo chętnie zobaczyłbym kolejną część.
Od dłuższego czasu mam ochotę na dobrą grę o piratach i chyba się nie doczekam. Ostatnią grą w tych klimatach, którą uwielbiałem było Sid Meier's Pirates! z 2004r. Mogliby zrobić porządny remake tej gry.
Mi się sezon pierwszy podobał i czekam z na drugi. Fakt, że w gry nie grałem więc ominęła mnie wątpliwa przyjemność wkurzania się na różnice między serialem i grą.
Jak ja jestem kryptokomuchem to ty jestes chińską baletnicą. Ewidentnie masz coś z głową jak w grach, w których możesz grać jak chcesz szukasz przewodniej idei.
tak samo jak twierdzenie że państwo o ustroju komunistycznym może być najbogatsze na świecie.
To Cie zmartwię. Państwo komunistyczne niedlugo będzie miało największy PKB na Świecie. Narazie jest drugie ale to już tylko kwestia czasu kiedy będzie pierwsze.
A swój sarkazm i pouczanie mnie wsadź sobie Fasola głęboko
O Pan wielce urażony, a jak sam nazywa innych użytkowników kryptokomuchami to jest ok?
Natomiast lewacki Paradox zrobił ukłon w stronę komunizmu w grze Stellaris i dał opcję przy wybieraniu swojej cywilizacji "shared burdens" w opcjach civics, gdzie ikonką do tej opcji jest stylizowany sierp i młot a głos doradcy brzmi mocnym rosyjskim akcentem- niezłe pójście po bandzie moim zdaniem.
Moim zdaniem te ciągłe szukanie lewaków to jest już choroba. W Stellaris możesz sobie stworzyć gatunek zarówno ortodoksyjnie pacyficzny jak i stricte nazistowski gdzie mordowanie całych populacji planet będzie się odbywało ku uciesze całego społeczeństwa. Lepiej nawet nie próbuj grać w Victorię 3 bo zawału dostaniesz jak się przekonasz, że można sobie zrobić państwo komunistyczne, które będzie najbogatsze na świecie.
ja bym zagrał w obronienie ameryki przed konkwistadorami :P
Przecież możesz tyle, że w Europie Universalis IV.
Cyberpunka kupiłem jakieś sześć miesięcy po premierze bo trafiłem na promocję. Po kolejnych sześciu miesiącach w końcu zacząłem grać, przeszedłem prolog i przerwałem. Nawet nie wiem dlaczego przerwałem bo gra mi się nawet spodobała. I tak od tamtej pory próbuję się przemóc aby w końcu zagrać i jakoś nie mogę. Sam nie wiem dlaczego bo wiem, że to dobra gra ale jakoś nie mam już tej młodzieńczej pasji, że grało się we wszystko.
Zgadza się przez szlachtę straciliśmy niepodległość ale też dzięki szlachcie nasza historia jest taka ciekawa. Myślisz, że w wielkich zwycięstwach I RP to brali udział chłopi? Chłopu w tamtych czasach było obojętne w jakim kraju żyje tzn. chciałby żyć w kraju gdzie pańszczyzna była najłagodniejsza i w dupie miał czy to byłaby Polska czy inny kraj.
Jakie odszkodowania? Świat ma w rzyci co działo się w XIX wieku i wcześniej. Szwedzi eksponują sobie w Sztokholmie dobra zrabowane w czasie Potopu i nie mają zamiaru zwrócić nawet jednej rzeczy.
W gry nie grałem więc pewnie ominęła mnie wątpliwa przyjemność do czepiania się różnic. Mi sezon pierwszy się podobał i mam nadzieję, że drugi nie będzie gorszy.
Diunę mam na liście bo uwielbiam książki i mam olbrzymi sentyment do Dune II. Właśnie przez ten sentyment ciągle nie zakupiłem najnowszej Diuny bo marzyłem aby wyszła kolejna gra w tym universum ale miałem nadzieję na kolejnego RTS'a zwłaszcza, że teraz ich praktycznie nie ma.
Artykuł już trochę dni wisi na pierwszej stronie, a ilość komentarzy jest znikoma to tylko pokazuje jak strategie niestety stały się grami niszowymi. W latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku strategie to był jeden ulubionych gatunków, a teraz żal patrzeć. Dlatego dziękuję za takie studio jak Paradox bo choć ich strategia wydawnicza jest co najmniej kontrowersyjna, a gry ze wszystkimi dodatkami kosztuję góry złota to wydawanie tylu DLC pozwala aby się cieszyć ich grami przez setki jak nie tysiące godzin na przestrzeni kilku lat.
Zrobiłeś mi dzień tym cytatem z Seksmisji :).
Do tych strategii możesz dodać, że co roku gram w kolejną część Football Managera zamykając licznik na około 1000h rocznie (w FM2023 przestałem grać jak dobiłem do prawie 1400h). Na moją trzecią wielką miłość RPG przeznaczam już dużo mniej czasu bo gram tylko w niektóre ale i tak Wiedzmin 3, Wasteland 3 czy Divinity 2 mają ponad 300h. Baldurs Gate 3 na pewno w końcu to przebije.
W inne gatunki już praktycznie nie gram czasami jakaś strzelanka jak DOOM ale to tylko kilkadziesiąt godzin :).
Co do Civilization IV to u mnie paradoksalnie jest to część, w którą gram relatywnie mało z powodów czysto technicznych. Mój PC nie dawał sobie rady z tą grą w czasach jej premiery, a jak już zrobiłem upgrade to wyszła Civilization V i dla mnie to jest najlepsza część zaraz po dwójce.
Jako wielki fan strategii nie narzekam na ich ilość. Fakt, że wychodzi ich dużo mniej niż kiedyś ale w strategie, które przypadną mi do gustu gram latami. Tak często lubię wracać do moich ulubionych, że brakuje mi czasu na coś nowego, w lipcu kupiłem np. Jagged Alliance 3 i do tej pory nie ograłem. Crusader Kings 3 mam na liście życzeń od premiery i do tej pory jej nie kupiłem bo nie mam po prostu czasu na kolejną grę od Paradoxu choć wiem, że na pewno przypadłaby mi do gustu. Na mojej liście życzeń mam jeszcze: Xenonauts 2, Humankind, Terra Invicta, Dune: Spice Wars, Pioneers of Pagonia, Tempest Rising, Age of Wonders 4, Anno 1800, Star Trek:Infinity, Total War: Warhammer. Na pewno w przyszłości ogram Star Treka jak tylko to połatają oraz Tempest Rising bo dawno nie grałem w dobrego RTS'a (wielka szkoda, że Diuna nim nie jest).
Co do moich ulubionych strategii, do których wracam to są nimi: Europa Universalis IV (3700h), Stellaris (2200h), XCOM 2 (1000h), Civilization VI, a wcześniej V (po 1000h). Victoria III zaczyna mnie przekonywać (500h).
Nie mogę się doczekać choć jeszcze nawet nie było zapowiedzi: Civilization 7, Europy Universalis 4, XCOM 3.
Nie mogę przeboleć co zrobiono z seriami Heroes i Settlers. Zarżnięto fantastyczne gry,
U mnie w małym podwarszawskim mieście też był taki "salon gier" ale byłem tam może z dwa razy. Za droga impreza biorąc pod uwagę kieszonkowe jakie dostawałem. Za to lata 90 to dla mnie tak naprawdę początek pasji do gier. Do roku 1994r miałem tylko Atari 65XE, które dostałem pod koniec lat 80tych. Z zazdrością patrzyłem u brata na podróbkę konsoli Nintendo czy u kolegi na wspaniałą Amigę 500, ale w końcu właśnie w 1994r dostałem "do nauki" mojego pierwszego PC 486DX2, 4MB ramu i 1MB Trident jako karta graficzna. I się zaczęło. DOOM, Tie Fighter itd. Przynajmniej raz w miesiącu kurs na giełdę komputerową przy ul. Grzybowskiej, a jak płyty CD weszły do standardu to jeździło się na stadion Dziesięciolecia.
Ja tam miałem marzenie aby być pilotem myśliwca. Zrozumiałem, że to się nie spełni jak porzygałem się na pierwszej karuzeli w wesołym miasteczku ale masz rację praca w dziedzinie naszego hobby obdziera to hobby z wyjątkowości.
a tym bardziej w miernym Wasteland 3
Żeby nazwać Wasteland 3 miernym to trzeba mieć coś nie tak z głową. Rewelacyjne RPG. Tak naprawdę miał tylko dwie wady brak relacji między bohaterami i był za krótki. Czułem sporty niedosyt jak kończyłem.
Za to w przypadku gier odchodzi całkowicie koszt tworzenia każdej kolejnej sztuki produktu.
spoko, zarobi kilkukrotnie więcej na pewno. Tylko ile razy więcej wyniesie koszt produkcji i marketing. Idąc tym tokiem myślenia to cena biletu do kina również powinna zależeć od kosztu produkcji. Czyli taki np. Awatar cena biletu niech będzię 200zł bo za obejrzenie niskobudżetowego romansu trzeba zapłacić 25zł
Też stanę w obronie Rockstara ponieważ dlaczego R* robiąc tak mocną grę dopracowaną z taka ilością detali robioną od podstaw ma kosztować tyle co tegoroczne MW3 czy AC nie mówiąc o FIFIE
Jeżeli gra będzie tak dobra jak mówisz to przy takiej samej cenie jak FIFA zarobi i tak wielokrotnie więcej. Jak mnie śmieszą takie komentarze wychwalające twórców. Czasy pasjonatów tworzących gry to relikt przeszłości może poza indykami wszystkie gry AAA to produkty korporacji dla których liczy się tylko kasa. Każdy ma własny limit. Jeden nie da 200 zł inny da 1000 zł na premierę ale gdzieś musi być punkt, w którym cena będzie na tyle wysoka, że tak zdenerwuje większą część konsumentów, że skończy się totalnym review bombingiem.
Normalną praktyką jest, że im większa jest produkcja to cena spada. Gry to swoisty ewenement. Przecież to nie jest już teraz często fizyczny nawet produkt tylko wyłącznie cyfrowy. Odchodzi więc koszt tłoczenia, opakowań, instrukcji, dystrybucji. Produkt trafia od razu na wielki rynek. Korzyści z tej sytuacji powinny być dla obu stron. Producent i tak zarobi krocie bo miliony osób kupi ten produkt, a gracze skoro pozbawia się ich właśnie tej fizycznej gry i często nawet de facto nie są właścicielami gry (nie mogą jej np. sprzedać) powinni płacić nie więcej tylko troszkę mniej. Jak dla mnie może sobie krzyknąć i 1000 zł. Najwyżej nie kupię ale zmierza to w coraz gorszym kierunku. Już Diablo 4 nie kupiłem bo czułem, że to już za duże przegięcie.
Gram teraz w Wasteland 3 i uważam, że to jest totalnie niedoceniona produkcja
Wasteland 3 to świetna gra. Czułem duży niedosyt jak ją kończyłem, po czym dokupiłem dodatki i zaraz przeszedłem ponownie. Dodatki nie trzymają niestety poziomu podstawki. Tak naprawdę w Wasteland 3 brakowało mi przede wszystkim relacji między towarzyszami. Baldurs Gate 3 jest w porównaniu do Wastaland 3 przede wszystkim grą o wiele obszerniejszą, z większą swobodą. Obie gry oceniłem w swoim czasie dokładnie tak samo na 9,0 tyle, że na Baldurs Gate 3 czekałem z niecierpliwością bo dla mnie niedoścignionym wzorem było Baldurs Gate 2 natomiast co do Wasteland 3 nie miałem większych oczekiwań. Nie grałem we wcześniejsze części i gra zaskoczyła mnie niesamowicie na plus.
Już nawet chciałem podnieść ocenę grze bo znowu wciągnęła mnie jak bagno ale nie mogę. Rok po premierze i występują błędy uniemożliwiające rozgrywkę. Mianowicie niemożność podpisania pokoju. Zarówno jak ja składam propozycją gdzie wszystkie strony się zgadzają jak i wtedy kiedy AI składa i ja się zgadzam mija czas, a traktat nie zostaje zawarty. Druga sprawa to zjednoczenie Niemiec. Na początku gry grając Polską odbijam z pomocą Austrii, a następnie Rosji: Śląsk, Poznań: Prusy Zach. i Wsch. Wszystko jest super do momentu jak tworzy się Związek Północnoniemiecki, który raz za razem zaczyna grę o zjednoczenie Niemiec, w którą mnie wciąga pomimo rozejmu. Podczas gdy ja dostaję absurdalną niesławę za podbicie np. Wołynia Niemcy podbijają wszystkie te księstewka mające tak jak np. Saksonia 25,0mln PKB za jakieś śmieszne wartości. Zjednoczyli praktycznie całe Niemcy nabijając może 40 punktów niesławy, a PKB im wyjebało w kosmos z 50 na 140 mln. Absurd. I teraz nie mogę podpisać cholernego pokoju z nimi bo wynik wojny jest 0:0. Ilość batalionów 700:500 dla nich. Kasa spierdziela, a wynik ani drgnie. W ogóle nie rozumiem nabijania wykończenia wojną bo np. w wojnie z Austrią nie mogłem podbić skrawka nawet Galicji i mi dowaliło poniżej 0 za niezrealizowanie celu wojny. Kończę na razie. Wrócę za rok jak to może połatają.
Na Twoim miejscu rozważyłbym opcję z abonamentem aby sprawdzić czy to jest gra dla mnie ewentualnie kupiłbym vanillę na jakiejś przecenie może z kilkoma pierwszymi DLC bo one są już konkretnie przecenione. Co do grywalności gołej wersji to na logikę powinna być dużo bardziej grywalna niż kiedyś bo sporo mechanik było dodawanych za darmo. Ja gram w EU4 od premiery i zawsze świetnie się bawiłem. Czy to grając w wersję podstawową czy też z DLC. DLC nie psują rozgrywki zmieniają czasami konkretnie mechaniki, np. DLC Conquest of Paradise dodawał państwa kolonialne gdzie wcześniej kolonie były to takie same prowincje jak w Europie. Gra ma już 10 lat i mnóstwo DLC ciężko pamiętać co poszczególne dawały. Podsumowując spróbuj z gołą wersją jak Ci podpasuje to zaraz dokupisz brakujące DLC bo ta gra to jest cholerny pożeracz czasu.
Może to będzie ta część, w którą w końcu zagram bo ostatnie GTA w jakie grałem to było pierwsze GTA.
Może nie w listopadzie ale na pewno kupię Football Manager 2024 bo ta serią to mój nałóg. Kocham i nienawidzę jednocześnie. Ciekawi mnie zarówno Niezwyciężony jak i Broken Roads ale poczekam na recenzję i może na jakąś promocję jak okaże się, że to gry warte uwagi.
Heroes III to gra legenda. W 1999r wyszedł też Star Trek: Birth of Federation. Rewelacyjne 4X.
Dla mnie pozycja obowiązkowa nawet pomimo, że to pewnie takie uboższe Stellaris w świecie Star Trek ale to będzię pierwsze 4X w tym świecie po fenomenalnym Star Trek: Birth of Federation (szkoda, że nigdy nie wyszła druga część).
Po niecałym roku wróciłem ponownie. Teraz Victoria III chyba sprawia mi większą frajdę, nie wiem czy to zasługa zmian czy też tego, że zanim zacząłem grać trochę poduczyłem się oglądając innych. W moich działaniach nie ma już takiego chaosu jak było rok wcześniej. Nadal jednak nie podoba mi się etap jak zaczynamy grę dyplomatyczną przed wojną, mam wrażenie, że to jest to całkowicie losowe, przez co ciężko planować cokolwiek. Co do wojny to mi osobiście się podoba. Mając dużo lepsze wojsko można wygrywać ze znacznie silniejszymi jednostkami. W wojnie z Rosją potrafiłem wygrywać bitwy gdzie stosunek był np: 80:500. Strasznie podoba mi się jak można taką Rosję z desantować w innym miejscu odwracając losy wojny.
Nigdy jakoś mnie nie ciągneło aby zagrać. Ostanie Gta w jakie grałem to było pierwszei Gta. Gry nie oceniam bo nie grałem.
W Cities Skylines nie grałem ale przegrałem tysiące godzin w EU4 i Stellaris i według mnie spokojnie można kupić podstawowe wersje gier Paradoxu i samemu sprawdzić czy są to gry, do których warto dokupić DLC. Gry Paradoxu nawet w wersji podstawowej są bardzo rozbudowane i przyciągają na setki godzin. Grałem w wersje podstawowe EU4, Stellaris, Victorię i bawiłem się wyśmienicie. Oczywiście wraz z dodatkami te gry są o wiele lepsze ale do dobrej zabawy nie musisz kupować absolutnie żadnego dodatku jak nie chcesz.
Okazuje się, że jest to tak samo losowe jak PA zawodników, którzy wyjściowo mają PA -10, -9, -8 itd. Dla każdego save'a gra losuje im inne PA. Strasznie to wk***ce!
Najbardziej jest wkurzające dla takiej Polski gdzie masz w bazie 4-5 potencjalnie dobrych zawodników, w takiej Hiszpanii już tak nie razi bo nawet jak wytworzą się słabi to zaraz gra wygeneruje lepszych. Oczywiście rozumiem po co taki zabieg. Tak charakteryzowani są mało znani zawodnicy, ma to też jakiś plus bo każda gra jest inna.
Jeśli taka byłaby cena to sam bym popierał review bombing, który niewątpliwie by nastąpił. Oczywiście każdy może wydawać pieniądze na co ma ochotę ale granica ciągle się przesuwa i pomyśleć, że zaczęło to się od sławnej zbroi dla konia.
Na pewno kupię bo ta seria to mój nałóg ale mam sporo zastrzeżeń do ostatnich zmian:
- mentoring - wolałem ten co był w FM2016 lub niżej teraz nadaje się tylko do nauki zagrań bo za cholerę nie zmienisz juniorowi fatalnego charakteru nawet jak w grupie mentorskiej będzie miał dwóch liderów ze świetnym charakterem.
- zawodnicy często się nie rozwijają pomimo dobrych parametrów (ambicja, profesjonalizm, determinacja) i dużej ilości minut w pierwszym składzie i dobrych ocen za grę. Rozwijają się skokowo, a od czego zależy skok niewiadomo.
- ogłoszony z wielką pompą dynamiczny ranking juniorów jest to jedno wielkie kłamstwo, bo nie zależy od wyników (wygranie Ligi Mistrzów, Mistrzostwa Świata itd) tylko od ilości ściąganych juniorów zagranicznych. W FM 2022 szybko podbiłem ten ranking dla Polski z 94 do 106 ściągając masowo 16 latków z zagranicy. Było to wkurzające ale wykonalne więc co zrobiło SI w FM2023 - nadal ranking nie zależy od osiągnieć ale ukróciło sprowadzanie tych 16 latków (dodatkowo również krajowych), którzy teraz mówią, że nie są zainteresowani transferem do momentu aż skończą 18 lat. To jest absurdalne bo nie mogę ściągnąć np. 16 latka z Górnika do Legii grającej w LM i zdobywającej co rok MP.
- ten ranking i tak jest nie najważniejszy bo ważniejsza jest ważność gry gdzie dla Polski jest tylko ważna. Ten parametr jest sztywny. Efekt choćbyś nie wiem co robił, miał najlepsze obiekty, trenerów, siatkę wyszukiwania juniorów to polskich graczy na światowym poziomie jest jak na lekarstwo. Ostania rozgrywka jeden zawodnik o PA 170 i jeden o PA 180 (rozwinął się tylko do 172 bo był pozbawiony ambicji) i to w 24 sezony.
- zawodnicy z podwójnym obywatelstwem - jeśli zawodnik np. urodzi się w Niemczech i ma dosyć wysokie PA (powyżej 150) to nawet jak w wieku 30 lat nie zagrał ani razu w niemieckiej reprezentacji, absolutnie nie zgodzi się zagrać dla nas. Wyjątek jest tylko wtedy jak np. Polska zdobędzie MŚ, a Niemcy będą osiągać bardzo słabe wyniki i ich reputacja będzię dużo niższa od Polski. Czyli chcesz mieć Niemca z polskim obywatelstwem aby zwiększyć jakość reprezentacji i coś w końcu wygrać, musisz najpierw to wygrać.
- gra reprezentacjami - całkowita porażka - nie ma opcji trenowania czegokolwiek przed meczami np. karnych. Zmęczenie na imprezach (MŚ i ME) - zagrasz mecz i w następnym musisz wymienić 3/4 składu bo mają kondycję na 80%. Oczywiście komputer nie musi bo jego zawodnicy się tak nie męczą.
- scouting moim zdaniem jest gorszy od tego co było wcześniej.
- rynek transferowy. Absurdalny. Chcę kupić 18 latka z Premier League, który nie zagrał jeszcze meczu. Kwota 100 mln EURO bo komputer wie, że ma wysokie PA. W drugą stronę mam w Legii reprezentanta np. Argentyny, 22 lata, król strzelców Ligi Mistrzów CA 180, cena oferowana np 5mln Euro. I tak składana co chwilę w okienku. Takie odrzucanie ofert jest strasznie męczące. Oczywiście po kilku sezonach ranking ligi wzrasta i cena tego zawodnika wzrasta z tych powiedzmy 5mln na 40mln i gra się całkowicie zmienia bo zaczynasz zarabiać krocie. Potrafiłem w jednym okienku opędzlować zawodników z Legii za 400 mln Euro i to samych rezerwowych, którzy nie zagrali meczu w Legii bo byli ciągle wypożyczani. Mieli np CA około 150, a w pierwszym składzie miałem wszystkich powyżej CA 170.
- bardzo dużo meczów gdzie komputer jak musi to i tak Ci strzeli w ciągu ostatnich minut bramkę, dwie lub więcej i to nieważne czy zmienisz taktykę czy zostawisz. Próbowałem różnych sposobów np. zdjęcie napastników i wstawienie dodatkowego ŚO lub DP.
- Nieważne jakiego masz bramkarza i tak zawali. Miałem serba o CA 194, ważne mecze 18, stabilność formy 20 efekt finał LM ocena 5,8. Wpuszczał wszystko. Powtórzyło to się wiele razy.
- jak grasz w karnych to na 90% przegrasz.
Bo to takie dziwne, że wolą oglądać najpopularniejszą dyscyplinę sportu na świecie.
Co do patrolu to beczki są zbędne. Ogólnie jak wiesz, że będziesz walczył i nawet nie inicjujesz rozmowy to kluczem jest tryb skradania. Skradasz się pierwszym i walisz z ukrycia. Są zaskoczeni i mija im tura. Jak dochodzi tura do mojej postaci to po kolei dołączam pozostałych również atakując z ukrycia. Przed pierwszym atakiem możesz też rzucić np. Błogosłowieństwo aby potem dla tego czaru nie marnować akcji albo jeśli wiesz, że i tak będzie rozmowa to rzuć na postać która będzie gadać sankuarium, a pozostałych trzymaj tak daleko aby do walki nie dołączyli. Jak dojdzie do tury Twojej postaci to po kolei dołączaj pozostałych atakując z ukrycia. PS. mikstura/czar szybkości to jest obowiązek przy trudnych walkach.
Dowiedziałem się ze szybko do nas dołącza Mag ;p a ja własne chciałem Maga sobie utworzyć. Wiem ze mogę go pewnie wyrzucić ale hm dziwnie tak. Bo pewnie 2 magów to za dużo :)
Dlaczego za dużo. Lubisz grać magami to graj. Ja pod koniec grałem 3 tankami i kapłanem :)
Przesadzasz. Polscy zawodnicy mają stosunkowo niskie parametry. A to że doszli do finału to taki urok tej gry. U mnie w finale potrafiła zagrać Tunezja czy Kanada. Zobacz jakie umiejętności mają tacy gracze jak Ferran Torres czy Joao Felix zawodnicy, z których na zachodzie się śmieją, a mają PA grubo powyżej 150.
Gram teraz na taktycznym i zdecydowanie jest łatwiej niż w DOS 2. Pierwsza lokacja wyczyszczona i praktycznie pierwsza część podmroku. Miałem jedną naprawdę trudną walkę gdzie spieprzałem z pola ostatnią postacią mianowicie - ta wielka pajęczyna pod wioską. Była trudna w sumie tylko dlatego, że nie miałem mikstur chroniących przed trucizną i małpa nie chciała spaść w przepaść :). Pozostałe walki banał. Wioskę goblinów przeorałem bez żadnego problemu, gnole to samo, ten kret z podmroku czy krasnoludy przy przystani zero problemów, nawet ciotka Ethel padła bardzo szybko. Jedyny minus to, że nieudało mi się jej przekonać do oddania czupryny. Niestety rozmowę z nią prowadziła postać o charyzmie 8. Nie wgrywałem zapisu bo staram się przejść grę bez ani jednego takiego zabiegu. Jak się w miarę dobrze pozna mechaniki to gra nawet na taktycznym nie jest trudna. Fakt, że jest mi łatwiej bo wiem, które walki są trudne.
Jak na grę do której dostęp mają dzieci, sceny seksu są wyuzdane niczym porno. Lizanie sobie kroku przez kochanków, albo robienie loda, to nie są rzeczy które powinny znaleźć się w grze.
Gra od 18+, a ten o dzieciach. Przed kinami też pikietujesz bo są filmy od 18 lat czy też piszesz do telewizji ze po 23 jakiś erotyk puszczą albo takiego Spartakusa od Starz? A co ciekawe o to, że wszędzie są flaki i krew, że można wymordować dzieci, że światynia Bhaala to jedna wielka rzeźnia już się nie gorączkujesz, a jak zobaczysz kawałek cyfrowego tyłka to Ci mało główka nie eksploduje.
sceny seksu są wyuzdane niczym porno
Ty chyba w ogóle porno nie widziałeś, że piszesz takie bzdury. W BG 3 to sceny seksu to co najwyżej jak z lekkiego erotyka.
Ale najgorszym co mnie uderzyło w tej grze to obrzydliwa propaganda kolorowych, która przy samej kreacji postaci wręcz mnie zszokowała. Pytanie retoryczne, po jaką cholerę mam w kreowanej postaci dobierać rodzaj genitaliów? Albo w postaci męskiej mam wybór z różnego rodzaju wyglądu, wagin….
Albo postać o nieokreślanej płci, NIE MA czegoś takiego, jest płeć męska i żeńska kropka.
No widzisz ale kolorowy zachód z Tobą się nie zgadza. Możesz sobie zrobić tradycyjną postać to co Cię oburza, że ktoś inny może sobie zrobić babę z ptakiem. Nie zmuszają Cię do tego. Skoro jest pokazany seks to co mają go pokazywać w majtkach jak w Dragon Age? Skoro postać się rozbiera do naga to chyba dobrze, że wygląda naturalnie, a nie jak Barbie i Ken. Seks jest najbardziej naturalną czynnością człowieka w przeciwieństwie do mordowania, a w tej grze jest 99% mordowania i 1% seksu.
Wygląda podobnie, ta sama generacja. Po co bronisz tego syfu?
Radzę odwiedzić dobrego okulistę. Z oczami nie ma żartów.
warto przejść ją tyle razy ile można aby poznać całą grę i wszystkie możliwe wybory :)
Nigdy mnie nie kręciło robienie platyny. Gram dopóki sprawia mi to przyjemność. Aktualnie przechodzę ponownie na taktycznym bo walka sprawia mi frajdę ale nie będą się zmuszał na siłę do grania złą postacią aby poznać inne ścieżki.
Fajnie, ale quest o skradzionych fantach nadal jest zabugowany.
Dla mnie najtrudniejsza walka w całej grze, fakt grałem na zrównoważonym i się do niej nie przegotowywałem bo wszystko co było wcześniej było banalne włącznie z Rafaelem, efekt dopiero za trzecim razem mi się udało. Teraz gram na taktycznym i mam zamiar tam pójść dużo później.
Ja ją ubiłem bo pomimo, że lubiłem ją z BG2 to oszczędzenie jej nie pasowało do całej historii. Zresztą to już stara baba do tego wredna.
Takie oceny to czysty kretynizm. Nie lubisz turówek, ok Twoje prawo ale wystawianie oceny bez grania to jest kretynizm. Ja nie lubię gier TPP ale nie wystawiam im ocen typu 0,0 bo nie są czymś innym.
Rozumiem, że można iść w proste, skupiające się na seksie czy bez większych fajerwerków romanse. Smutne ale zrozumiałe. Jednak w tej grze zupełny brak preferencji postaci, zerowe wymagania oraz sposób prowadzenia dialogów wydaje się momentami przypominać słabej jakości dating sima
Tutaj pełna zgoda. Na pewno lepiej by było jakby każda postać miała swoje preferencje odnośnie płci ale też temperamentu (chociaż pewnie bym żałował jakby moja "wybranka" była lesbijką i mój męski bohater nie miałby z tego powodu szans :) ). Już po konfiguratorze widać, że gra idzie z "duchem czasu" dlatego moje relacje z męską częścią były bardzo chłodne i rozmowy prowadziłem tylko odnośnie zadań. Mnie osobiście kierunek w którym podążała relacja z Posępnym sercem pozytywnie zaskoczyła (w tym jej przemiana) i tempo mi też nie przeszkadzało bo lubię wolne tempo budowania relacji bo można bardziej się w czuć, tylko dlaczego jest tego tak mało? Pamiętam jak pierwszy raz grając w BG2 gdzie to była moja druga gra RPG zaraz po BG (nie wiem czy tam akurat były romanse, ja nie miałem) to po przyłączeniu Aerie do drużyny bardzo polubiłem tą postać tak skrzywdzoną i każdą rozmowę prowadziłem aby tylko jej nie urazić i to nie w celu romansowania bo nawet nie wiedziałem, że coś takiego gra przewiduje i ku mojemu zaskoczeniu to się właśnie przerodziło w taką relację, a zakończenie gdzie razem byli mając dwójkę dzieci itd. naprawdę mnie wzruszyło bo po pierwsze nie spodziewałem się tego, a po drugie byłem jeszcze gówniarzem, który gry strasznie przeżywał.
spoiler start
Jak zabijesz małą złodziejkę to ominie Cię scena jak w III akcie stoi pośrodku martwych bandytów, a na pytanie co to za ludzie odpowiada ze stoickim spokojem, że nie wiedzieli z kim zaczynają :)
spoiler stop
To ciekawe, bo niektórzy narzekali, że gra jest za łatwa.
Normalna sprawa. Jedni męczą się na najniższym poziomie, a inni nudzą na najwyższym. W grach taktycznych ten rozrzut jest olbrzymi bo trzeba myśleć, kombinować, a akurat opcji na prowadzenie walki jest w BG3 od groma.
Zagrywałem się Dragon Age 1 gdzie walka sprawiała mi wielką przyjemność ale turówki kocham jeszcze bardziej. Jakby gra powstała z aktywną pauzą to wielbiciele turówek pisali by dlaczego nie jest to turowy system walki. Nie ma gry, która zadowoli każdego. Nie lubisz turówek, proste nie graj poszukaj czegoś innego.
Obiektywnie to żadna ocena nie jest obiektywna. Najpierw to trzeba by zrobić wyjaśnienie co znaczy dana ocena, czy np. gra na 10 to musi być gra o nienagannym poziomie technicznym, pozbawiona wad, wnosząca nową jakość do gatunku czy wręcz gier jako całości, itd. Czy wystarczy to, że autor recenzji uważa ją za taką bo pomimo wad nie może przestać grać czy o niej myśleć. Ja skłaniam się do tej drugiej opcji bo czasami mimo np. gorszej oprawy czy np. jakichś niedoróbek wiesz, że jest to gra, która cię pochłonie całkowicie. Sam wystawiłem kilka 10 ale wiem, że dla innych to mogą być gry o dużo niższej ocenie.
zostajesz tylko z Astarionem, Lae'zel, Sercem i Galem
Jest jeszcze gorzej bo zarówno Serce jak i Gale to nie są stricte złe postacie, ba oni ciągle popierali absolutnie wszystkie moje dobre uczynki. Tylko Astarion kręcił nosem. Jest jeszcze Minthara ale o niej nawet nie wiem jak się zachowuję bo ją ubiłem. W BG2 miałeś Korgana, Edwina, Viconię postacie stricte złe.
Dość mocno psują zabawę dramatycznie złe romanse (prawdopodobnie najgorsze jakie widziałem do tej pory) które są tak skupione na seksie, że nie mają żadnej głębi
To, że nie są wybitne się zgodzę, dodam, że dla mnie jest w nich za mało zawartości (rozmów, scen itd). Ale, że są skupione na seksie? Romans z Posępnym Sercem przez 2/3 gry było tylko buzi, buzi. Co do innych się nie wypowiem bo z automatu ukrócałem zapędy Gale czy Astariona i Lae’zel. Ale jakby np. dla Lae’zel przygotowali taki ckliwy romans jak np. z Aerie w BG2 to za cholerę by to nie pasowało do tej postaci. Z kolei Karlach też ciągle gadała tylko o przytulaniu, a nie o bzykaniu. Jak dla mnie temperament postaci romansowej powinien odzwierciedlać jej charakter, a to BG3 jest zachowane szkoda, że tego jest tak mało w tym scen seksu. Po co w ogóle ta konfiguracja genitaliów jak ich nie widać.
Romans z Posępnym Sercem niby jest ok ale jest tego za mało. U mnie ponadto druga scena
spoiler start
w wodzie
spoiler stop
nie pojawiła się. Pewnie dla tego, że praktycznie zaraz na początku III aktu skończyłem jej wątek, a skończyłem bo czułem, że coś długo ta relacja się nie rozwija i chciałem przyspieszyć bieg zdarzeń.
Jak można było zamknąć Posępnej drogę do jej marzeń...
Można bo jako blondynka lepiej wygląda.
Niszczę i rujnuję wszystko na swojej drodze
Pierwotnie jeszcze przed premierą planowałem, że jedną rozgrywkę zagram tymi złymi ale chyba nie dam rady wytłuc te małe diablęta w tym Mol. Wiec chyba nadal jedyną grą w którą jedną z gier zagrałem złą postacią było BG2, ale tam była Viconia, Edwin i Korgan.
Twoja strata bo walka jest największą zaletą tej gry.
Cechą BG1 i BG2 było to, że walki były prowadzone w czasie rzeczywistym. Bg3 łamie m.in tę zasadę, dlatego nie jest dla mnie prawdziwym spadkobiercą poprzednich części.
To nie do końca prawda bo tam też gra była oparta na D&D, które jest turowe. To BG i BG2 naginał zasady D&D, a BG3 dużo wierniej je oddaje.
Znam tez dwóch, którzy w nią nie zagrają, bo nie jest to gra sportowa
Jak to nie jest to gra sportowa? Przecież mamy skok w dal, w wzwyż, szermierkę, łucznictwo, rzut czymkolwiek się da na odległość, boks :)
Właśnie skończyłem grę. Zajęło mi to niecałe 90h. Po około 20h godzinach oceniałem grę na 8,0 teraz po skończeniu gry dla mnie jest to 9,0. Bardzo chciałbym dać tą magiczną 10 ale dla mnie to nie jest jeszcze gra na 10. BG2 jest taką grą i niestety nadal jest to dla mnie najlepsze RPG w historii.
Zalety:
1. Walka: jest to najlepsza część gry, ilość umiejętności, czarów jest ogromna. Do tego możliwość wykorzystywania otoczenia, synergie między czarami, mnóstwo przedmiotów (oleje do nakładania na broń, przedmioty do rzucania, przeróżne rodzaje strzał itd.). Fakt grałem na zrównoważonym poziomie i tak naprawdę miałem dwie trudne walki
spoiler start
z wrogiem rafaela w podziemiach (nie wiedziałem, że można go przegadać) i końcowa walka w świątyni Shar kończąca wątek Posępnego Serca
spoiler stop
gdzie poszedłem za szybko.
2. Wygląd świata - podmrok wygląda zjawiskowo, Wrota Baldura żyją choć to jest tylko wycinek miasta, a świątynia Bhala mrozi krew w żyłąch.
3. Grafika - grafika jest naprawdę ładna - zarówno postacie (plus za slot na bieliznę i koszulki obozowe) jak i otoczenie.
4. Fabuła - fabuła jest lepsza niż DOS2 ale znowu ratujemy świat trochę to oklepane. Fajne jest to, że dodano kilka postaci z BG2. Szkoda, że niebyły to moje ulubione no może poza Minsciem i Viconią, którą jednak
spoiler start
ubiłem
spoiler stop
Mieszane odczucia:
Towarzysze:
Na początku w ogóle do mnie nie trafiali. Z czasem ta sytuacja się zmieniła ale jednak nie jest to poziom BG2. Jest ich przede wszystkim za mało, np. jeżeli nie gramy łotrzykiem to jesteśmy skazani na Astariona, który bardziej pasuje do złej ekipy. Ja grając dobrą postacią w pewnym momencie myślałem, że odejdzie bo wszystkie moje wybory to było -1 do akceptacji. Nie podoba mi się też to, że postacie siłowe to kobiety i to, że niebyło do wyboru innych ras zwłaszcza krasnoluda (najlepiej wojownika z niewyparzoną gębą) i np. niziołka (bardzo lubiłem Mazzy z BG2). Na minus również tylko czteroosobowa drużyna.
Najbardziej polubiłem Posępne Serce (romans), Karlach i Lae’zel.
Najlepsze zakończenie towarzysza bez dwóch zdań Astariona.
Wątek miłosny w moim przypadku z Posępnym Sercem jednak trochę rozczarowanie jest tego za mało do tego jedna sekwencja mi się nie pojawiła, chyba przez to, że za szybko skończyłem jej wątek. Paradoks polega na tym, że poszedłem do
spoiler start
świątyni Shar - tej we Wrotach Baldura
spoiler stop
aby go przyspieszyć :).
Na minus.
1. Błędy - dwóch zadań nie skończyłem bo były zabugowane. Walkę z
spoiler start
Lodem Gortashem
spoiler stop
prowadziłem przez 2 godziny bo się zaczęła kiedy byłem na parterze, a ten dwa piętra wyżej i nie miał prawa mnie widzieć.
2. Praca kamery zwłaszcza podczas walk na wielopoziomowych arenach i podczas niektórych przerywników. Czasami tylko oglądałem środek jakiegoś przedmiotu czy osoby nie widząc nic.
3. Ekwipunek czyli totalny bałagan
4. Za dużo jest do otwierania skrzynek, pojemników itd. w których nic nie ma albo są śmieci. Zajmuje to dużo czasu. Pod koniec gry już całkowicie to olałem bo tylko to męczyło.
5.
spoiler start
Umiejętności łupieżców z kijanek. Całą grę nie brałem ich bo myślałem, że są jakieś konsekwencje ich stosowania ale tego niema poza lekką zmianą wyglądu. Myślałem, że chociaż jakieś osiągnięcie wpadnie jak przejdę grę bez nich ale nie ma czegoś takiego - zmarnowany potencjał
spoiler stop
.
6. Zakończenie - co to miało być? Kilka rozmówek i absolutnie żadnego streszczenia co było dalej z bohaterami, a miało być kilkanaście tysięcy zakończeń
Grę na pewno przejdę jeszcze raz na spokojnie. Nie dla fabuły czy innych wyborów (nie będę się zmuszał aby wymordować diabolęta) ale dla walki już na taktycznym poziomie. Mam nadzieję, że wprowadzą też tryb honorowy/ ironman bo dla mnie to żadne osiągnięcie jak powtarza się walki wielokrotnie.
Masz rację ale nawet wtedy warto tą postać ze zręczności przeprogramować bo jeżeli masz na sztywno +18 to jak mu dasz 8 to i tak będzie miał te 18, a zaoszczędzone punkty możesz władować w kondycje, która jest ważna dla wszystkich. Po za tym zręczność jest istotna dla każdej postaci bo każda postać posiada broń dystansową poza tym zręczność wpływa na inicjatywę i taki wojownik będzie się ruszał wcześniej. Po różnych próbach zauważyłem, że najlepiej mi się grą trzema tankami i kapłanem więc nawet nie mam postaci opartej stricte na zręczności.
Taki mały tip chociaż pewnie każdy na niego wpadł. Jak trafimy na przedmiot, który fajnie podnosi główne umiejętności to warto przeprogramować postać dając w tej kategorii minimum (8), a zaoszczędzone punkty można władować w coś innego.
W końcu mam wyboksowany mieczyk dwuręczny :).
spoiler start
Gigantobójca
spoiler stop
Przecież jest legendarna buława (ten promień słońca z buławy robi prawdziwą rzeź) i to jeszcze w Akcie I za to legendarnego miecza dwuręcznego, topora lub młota nie znalazłem.
Też często zmieniam postacie (dopiero poznaję grę i chcę zobaczyć jakimi klasami gra mi się najlepiej) i jest to jednak trochę irytujące. Klikanie to jedno ale żeby zaprosić nową postać muszę do niej najpierw podejść czyli takie łażenie bez sensu po obozie. Co do zarzutu kolegi wyżej o konieczności posiadania kogoś do otwierania to niby ma rację ale ja właśnie w III akcie zrezygnowałem z Astariona bo sama zręczność (18) z rękawic pozwala mojej głównej postaci na swobodne otwieranie zamków gdzieś tak do poziomu 18-20, ale jak jest wyżej to muszę go jednak zabrać na chwilę. Ta postać niestety nie pasuje do charakteru mojego zespołu, a jest to jedyny złodziej przewidziany przez Lariana i nie ma dla niego odpowiednika o dobrym charakterze.
Jak pojawia się pułapka to jest informacja o niepowodzeniu sprawdzenia. Wystarczy się zatrzymać i poczekać jak do tego miejsca dojdzie postać z najlepszą percepcją (która ją wykryje) więc na czele grupy nie musisz mieć takiej postaci.
jestem dopiero w akcie II mimo że 200 godzin za mną
Co Ty robisz tyle czasu? Walki ciągle powtarzasz, czy ciągniesz kilka gier na raz, a każdą w innym kierunku fabularnym?
Skoro dałem radę przejść na trudnym BG2, NWN2 i D: OS2 to chyba tryb taktyczny w BG3 będzie optymalny dla mnie (najciekawszy)
Główny problem z walką BG3 jest taki, że jeżeli nie znasz gry i nie wiesz kiedy czeka Cię walka po rozmowie to nie zawracasz sobie głowy z pozycjonowaniem/ ukrywaniem części drużyny przed rozmową co powoduje, że jak się zaczyna walka to masz czterech gości obok siebie i jeżeli pierwsi będą się ruszać się przeciwnicy to po pierwszej turze już nie masz drużyny (tryb taktyczny). Znając grę tego unikasz. W trybie zrównoważonym nawet z takiego słabego pozycjonowania drużyny wyjdziesz bo jest mała szansa, że Ci wszystkich wytłuką. Podstawową techniką w walce powinno być usuwanie przeciwników jednym uderzeniem. Mam tu na myśli zrzucanie wrogów np. z grani co powoduje natychmiastową śmierć. Oczywiście gra nie jest zbalansowana i część klas jest znacznie lepsza niż pozostałe. Na zrównoważonym poziomie możesz sobie grać czym chcesz i jak chcesz, na taktycznym jednak potrzebujesz pomysłu na drużynę.
Do na najwyższym poziomie trudności DOS2 był jeszcze trudniejszy, tutaj stanowi on konkretne ale sprawiedliwe wyzwanie jak na razie w DOS2 w ostatnim akcie myślałem, ze mnie trafi bo poziom trudności tak wyskoczył w górę.
Mam podobne odczucia. DOS 2 był trudniejszy. Na razie gram na zrównoważonym i nie przegrałem jeszcze ani jednej walki, praktycznie stosując metodę siła razy gwałt. Olałem nawet maga w drużynie bo na tym poziomie jest niepotrzebny, z chęcią wywaliłbym jeszcze Astariona ale za dużo jest duperel do otwierania/ rozbrajania. Z czystej ciekawości włączyłem sobie tryb taktyczny na kilka najtrudniejszych dla mnie walk i nie było to bardzo duże wyzwanie. Na pewno kolejną rozgrywkę będę grał na taktycznym. Już się nie mogę doczekać aby wypróbować więcej zagrań taktycznych bo na zrównoważonym gram tak jak wspomniałem bez maga, bez mikstur, olejów, umiejętności kalmarów itd. bo to nie jest potrzebne. Dwóch mistrzów bitew robi taką rzeź, że głowa mała.
Gdyby była informacja ile trzeba czekać to ok, a tak nie wiadomo czy to kwestia godzin czy dni. Czyli powinienem teraz zrezygnować z gry czekając ta kolejny hotfix? To już wole powtórzyć te kilka godzin zwłaszcza, że teraz mam sporo czasu na granie.
Po około 20h gry jednak lekkie rozczarowanie, chociaż gra jest taka jak się spodziewałem (miałem jednak nadzieje, że się mylę co do przypuszczeń). Na razie takie 7 może 8 na 10.
Najmocniejszym aspektem jest walka. Mnóstwo możliwości. Potrzeba sporo godzin aby to do końca opanować. Na plus na pewno możliwość radzenia sobie z problemami na wiele sposobów.
Fabuła jak na razie nie porywa (mam nadzieje, że z czasem będzie coraz lepsza).
Na minus towarzysze, znowu podobnie jak w Divinity tacy niepowodujący większych emocji i jest ich za mało do wyboru(oczywiście znak czasu postacie siłowe to kobiety - strasznie irytująca tendencja). Na minus na pewno drużyna tylko czteroosobowa co mocno zawęża kombinacje składem. Wielki minus - brak dubbingu (BG2 to była jedna z najlepiej z dubbingowanych gier w jakie grałem).
Piraci. Rewelacyjny serial. Ponadto mogę wymienić: The Boys, Jack Ryan, House.
Na pierwsze przejście tryb zrównoważony, potem taktyczny. Nie grałem w EA więc najpierw muszę ogarnąć mechaniki.
Wszedłem aby poczytać komentarze i nie zawiodłem się. Mnie zawsze zastanawiało, że mordowanie w grach pokazywane coraz bardziej brutalnie np. w mortalach jest ok, a jak coś dotyczy czegoś tak naturalnego jak seks to ludzie dostają szału. Tutaj mamy opcjonalną customizacje genitaliów, a niektórzy chcieliby spalić twórców na stosie za propagowanie dewiacji, a potem Ci sami gracze idą mordować z uśmiechem na ustach w innych grach.
Standard. Jeśli w grze trzeba choć trochę pomyśleć to zaraz jest płacz graczy przyzwyczajonych do tego, że gry same się przechodzą nawet jak się robi totalne głupoty na planszy.
Jako fan Baldur's Gate 2 czekam z niecierpliwością. Dla mnie BG 2 był najlepszym RPG'iem w jaki grałem ale nie jestem jakimś ortodoxem aby czepiać się o szczegóły. Mam tylko nadzieję, że w BG3 fabuła i postacie będą jednak lepsze niż w Divinity II, bo o gameplay jestem raczej spokojny.
Mam podobne odczucia. Divinity II to ogólnie bardzo dobra gra ze świetną walką i poprawną fabułą. Fabuła, która mnie osobiście nie wciągnęła za bardzo podobnie jak postacie, ale że jestem też fanem gier taktycznych to w Divinity II bawiłem się wyśmienicie. Co do humoru ta ja go polubiłem, ogólnie lubię jak w grach RPG jest go sporo.
Masz rację jeśli chodzi o wybory istotnie wpływające na zakończenie gry, że jest ich niewiele ale mi chodziło o to, że jest dużo wyborów gdzie lepiej zachować się jak ostatnia łajza bo jest to poprostu bardziej opłacalne.
Wasteland 3 polecam z czystym sumieniem. Jest rewelacyjną grą. Fabuła ciekawa, barwne postacie, walka wciągajaca i dająca mnóstwo frajdy, dużo wątpliwych moralnie wyborów, czarny humor.
Podobnie jest z Tango & Cash. Pamiętam jak za dzieciaka oglądałem ten film z innym lektorem niż jest obecnie. Ten poprzedni był o wiele lepszy, ten obecny jest dużo łagodniejszy.
Gier taktycznych nigdy za wiele. Dodaję do listy życzeń. Kupię jak z grubsza połatają.
Star Wars nadaje się do 4X, była już zresztą jedna wspaniała gra 4X w świecie Star Wars.
Star Wars: Rebellion (Supremancy).
https://www.youtube.com/watch?v=W-4LUWDiXwE&list=PLNn7c31H7Njn3RpRtUfsBF_sFo5QZ0pu6&index=1
Toż to Stellaris. Zobaczymy ile zmian w stosunku do oryginału będzie i jaka będzie cena.
Civki to przede wszystkim gry dużo bardziej przystępne. Chociaż sam jestem wielkim fanem Cywilizacji już od części pierwszej to gry Paradoxu są dla mnie dużo bardziej grywalne.
Ja będę bronił jak niepodległości. EU4 wydana w 2013 roku ciągle żyje, ciągle mam ochotę do niej wracać i zawsze bawię się świetnie. Kupię DLC za 80 zł i pogram kolejne 100h. Zaiste straszny koszt. Powinienem pewnie kupić kolejną nową grę za 300 zł i pograć 15h? Każdy kupuje to co mu odpowiada. Jakby nie DLC to EU4 zmarła by śmiercią naturalną po 3 latach, a tak bawię się świetnie dalej. Jak wyjdzie EU5 to kupuję na premierę bo dla mnie to produkt pewny jak dzień po nocy.
Ile Ty masz lat? 10? Nie masz w co grać bo nie jest za darmo? Gry to jest produkt czyjejś pracy, jakbyś pracował to byś zrozumiał. Sam oczekuję godziwej płacy za moją pracę więc nie mam problemu aby zapłacić za pracę innych zwłaszcza, że ich praca daje mi mnóstwo radości. Ja nie mam problemu, że nie mam w co grać tylko mam problem, że tych gier jest tyle, że nigdy wszystkiego wartego uwagi nie ogram. Ty nie podajesz żadnych argumentów, tylko płaczesz bo chcesz coś za darmo, więc albo sam jeszcze nie zarabiasz albo jesteś typowym wyborcą obecnej władzy.
Przegrane 3700h, zrobionych kilka WC, wydaje Ci się, że jesteś naprawdę dobrym graczem w EU4, a potem zaglądasz na youtuba i widzisz coś takiego:
https://www.youtube.com/watch?v=mm6mC3SGQ6U
Grałem we wszystkie wcześniejsze Diablo. Jedynka to było coś spowodowało u mnie opad szczęki. Druga część to była moja pierwsza gra oryginalna jaką kupiłem. Trzecią cześć nie robiła już takiego wrażenia ale nadal miło ją wspominam.
Byłem pewien, że i tą część kupię ale od kilku dni biję się z myślami czy warto. Może jestem już za stary na H&S, a może kierunek, w którą stronę skręciło Diablo IV nie jest dla mnie. Jestem graczem wybitnie singlowym, a te wszystkie zagrywki typu kup wersję ultimate to przeskoczysz 20 poziomów mnie drażnią. Gdyba ta gra kosztowała 200 zł to może łatwiej było mi podjąć decyzję o zakupie ale 300 zł za najuboższą wersję gdzie z tyłu głowy jest znak zapytania czy zaraz mikro transakcje nie będą jeszcze bardziej nachalne. 300 zł za grę, która nie do końca jest single player. Na razie podziękuje.
Gry Paradoxu to nie są gry dla każdego. Duży próg wejścia, mnogość opcji na początku przytłacza ale dla kogoś kto uwielbia ich strategie nie ma nic lepszego.
Grałem w Stellaris 1.0 podobnie zresztą jak w EU4 1.0 i bawiłem się świetnie. Oczywiście wersja 1.0 w porównaniu do obecnej to przepaść ale i tak to był kawał świetnej strategii. Ja się cieszę z DLC bo co kilka miesięcy wracam do moich ulubionych gier i znowu bawię się wyśmienicie.
Teraz mam 12 ile miałem najwięcej nie pamiętam. Ja zawsze gram na największej galaktyce z planetami ustawionymi x0,25. Wtedy każda planeta się liczy, zwłaszcza jak w najbliższej okolicy ich nie ma. Teraz mam rok 2445 i czekam na pierwszy kryzys, zająłem już około 3/4 galaktyki plus L-Gate i mam w sumie 141 planet. Mógłbym ostro jechać w ring worldy bo nie mam co robić z surowcami ale już trochę mnie męczy ta ilość.
W poprzedniej rozgrywce grałem za spokojnie i pomimo, że grałem na normalnym poziomie trudności pierwszy kryzys x25 mnie wykończył. Teraz na takich samych ustawieniach poszedłem ostro do przodu i myślę, że jestem gotowy na kryzys x25 (aby sobie go utrudnić nie biorę perka +50% do obrażeń przeciwko kryzysowi :) ). Gram teraz spokojnie i przyglądam się kto wygra Wojnę w Niebiosach :).
PS. Nie wiem czy to błąd gry czy Paradox to zmienił ale po użyciu Colossusa z bronią neutronową wszystkie budynki zostały usunięte z planety. Na moje nieszczęście użyłem go na stolicy upadłego imperium i te wszystkie fajne budynki szlak trafił, a że gram na ironmanie to nie mogłem wczytać zapisu.
Miałem teraz kupić ten dodatek ale cały czas męczę rozgrywkę z First Contact. Trochę to czasu zajmuję bo trzy kryzysy x 25 wymagają czasu do ogarnięcia i coś czuję, że jak skończę to będę miał na razie przesyt. Pewnie kupię za kilka miesięcy.
Zastanawia mnie to co napisałeś o limicie. Dwunastu liderów to strasznie mało. W aktualnej rozgrywce mam ich około 90, a to jeszcze nie koniec.
Pograłoby się w nowe Star Wars: Rebellion (supremancy). To była naprawdę świetna strategia 4X.
https://www.youtube.com/watch?v=vVIuq8IC28k&list=PLNn7c31H7Njkhf5UyMVfQ4_42sUsUEkCo
Gram aktualnie na dodatku First Contact na standrdowym poziomie trudności, jedynie kryzys ustawiłem x25 (dodatkowo opcja wszystkie) i właśnie pojawił się pierwszy. The Contingency. Na cztery systemy, trzy pojawiły się w moich granicach i oczywiście walą tylko we mnie. Floty już nie mam, ogólnie jestem w dupie :).
Te niekompletne gry na premierę są bardziej kompletne niż większość tytułów w edycji GOTY. Nawet gołe gry starczają na setki godzin.
Gram bez modów aktualnie. Exterminatorzy dostali łomot od dwóch najmocniejszych imperiów co teraz są moimi sąsiadami, na szczęście mnie lubią bo każdy ma przewagę 5:1 nad moją flotą. Ogólnie sytuacją jest opanowana i rozgrywka spokojnie do wygrania bo już mam dwa ring worldy, a zaraz będę budował kolejne cuda galaktyczne. Problem jest inny ta opcja co podwaja bonusy dla AI na grand admirale powoduje, że na moich ustawieniach gra, która wcześniej znacznie zwalniała około 2500 teraz chodzi tak około 2400. Myślę, że nie dokończę jej właśnie przez wydajność.
No to muszę się spieszyć z ukończeniem bieżącej rozgrywki zanim mi aktualizacja nie zepsuje zapisu. Właśnie bawię się z ostatnim dodatkiem na poziomie grand admiral bez skalowania, który to poziom był spokojnie do ogarnięcia ale teraz dodatkowo zaznaczyłem opcje z podwojeniem bonusów dla AI. Takiego łomotu dawno nie dostałem. Cztery rozgrywki przegrane około 2270-2290 roku, dopiero teraz w piątej mam w miarę ogarniętą sytuację (rok około 2280) ale to zaraz może się zmienić bo właśnie dotarłem do granic robotów exterminatorów, którzy to leją równo sąsiadów ale teraz przesadzili bo upadłe imperium im wypowiedziało wojnę. Podejrzewam, że exterminatorzy zaczynali jako zaawansowane AI co jeszcze bardziej komplikuje mi sytuację.
Brak Europy Universalis 4 to śmiech na sali, za to mamy np. Frostpunk, który jest dobrą grą ale na takiej liście nie ma prawa się znaleźć. Po za tym choć bardzo lubię RTS'y jest to gatunek, który przy strategiach turowych czy 4X stać nie może.
Mi w FM 2023 wyskoczyła informacja, że mój najlepszy zawodnik zerwał mięsień brzucha w czasie domowych obowiązków. Przerwa 10 miesięcy. Po kliknięciu informacji wyskoczyło okienko, że to tylko żart pracowników SI.
"Wrzucić kilka dobrych modów to jak przesiąść się z poloneza do mercedesa"
Nie mam nic przeciwko modom. Sam często z nich korzystam np. bardzo zmodowane mam X-COM 2. Gry paradoxu po kilku latach są tak rozbudowane, że dla mnie korzystanie z modów nie jest konieczne zwłaszcza, że ja zawsze gram w trybie ironman. Druga sprawa stosując mody łatwo popsuć balans, chociaż z tym to i Paradox ma problem. Na poziomie grand admiral bez skalowania mid game kryzys Khan, wojna w niebiosach czy grey tempest kończą się bardzo szybko bo regularne imperia AI ich szybko wykańczają, a na normalnym poziomie zwłaszcza grey tempest jeśli szybko aktywuje się wrota L-gate potrafi wymazać praktycznie cała planszę :)
Zazwyczaj bez modów, bo gra jest już dla mnie wystarczająco rozbudowana ale nie ukrywam, że Twój post mnie zaciekawił odnośnie moda z megastrukturami. Lubię grać na poziomie grand admiral bez skalowania również z tego względu, że AI na tym poziomie spamuje megastrukturami, a ja uwielbiam je zdobywać.
"Kryzys razy 1,5 bodajże"
Ja ostatnio ustawiłem na poziomie grand admiral bez skalowania kryzys x25. Jak wpadł Unbidden to prawie zrobilem pod siebie XD
"Militarna dominacja, kiedy się pojawili Unbidden, to po prostu wjechałem trzema attack moon-ami , każdy po ok. 500 tyś siły plus flota federacji i było pozamiatane w trzy miesiące przy minimalnych stratach u sojuszników."
Coś słabiutki ten kryzys, że floty po 500k wystarczyły. U mnie w ostatniej rozgrywce wpadł Unbidden flotami o sile ponad 3 miliony każda plus główna flota miała siłę ponad 8 milionów. Jak wpadli mi do glównego systemu w L-gate w sile kilkunastumilionów gdzie miałem całą flotę to nie było co zbierać.
Czy naprawili już błąd w którym buntownicy dostawali nieśmiertelną flotę?
Nie wiem czy naprawili ale miałem coś takiego. Wyszedłem z gry i wgrałem ponownie i flota przeciwnika zaczęła dostawać lanie.
Bunty biorą się z niezadowolenia. Często przyczyną niezadowolenia jest to, że POPy należą do frakcji, ktorych żądania są przez gracza niespełnione. Jeśli grasz pacywistami, stawiając na rozwój, a glówną frakcją są pacywiści to logiczne, że na planetach jest spokój. Jeśli masz wojowniczą rasę, ktora nie podbija to większość POPów będzie niezadowolona.
Wejdź w zakladkę frakcji politycznych i zobacz jakie frakcje są dominujące i jakie mają postulaty. Mozesz też sprawdzić na planecie każdego POPa dlaczego jest niezadowolony.
Bezrobocie często bierze sie jak próbujesz zapobiec niedoborowi surowców podstawowych niszcząc np. laboratoria aby zwiększyć udział pracowników np. w kopalniach. Problem jest taki, że łatwo zrobic z robola naukowca ale w drugą stronę to tak łatwo nie idzie.
Wolę grać w moje ulubione pozycje niż kupować hurtowo gry, które potem tylko leżą na kupce wstydu. W tym roku na pewno kupię tylko Baldurs Gate III.
Co do pozostałych np. Dune: Spice Wars to poczekam na recenzje. Miałem kupić nowych The Settlers ale gra okazała się chłamem.
Można też spotkać Ziemię zniszczoną przez broń atomową lub pod panowaniem robotów :)
Czy to prawda, że we własnej rozgrywce single player będę trafiał na innych graczy?
Wracam do Stellaris regularnie, zazwyczaj przy premierach dodatków (2tyś. godzin rozegranych). Dla mnie to najlepsze 4X w jakie grałem. Najsłabszy jest chyba midgame. Faza eksploracji to mistrzostwo świata. Ilość anomalii, historii odkrywanych w trakcie rozgrywki jest naprawdę duża. Każda rozgrywka jest inna. Na największym poziomie trudności (bez skalowania) gra nawet w endgame jest wyzwaniem, a kryzys ustawiony na x25 daje mocno w kość. Oprawa graficzna jest poprawna. Najgorzej wypada grafika statków. Na duży minus wydajność w end game. Stellaris zarżnie każdy procesor w end game na najwiekszej galaktyce zwłaszcza na poziomie grand admiral. Muzyka to mistrzostwo świata:
https://www.youtube.com/watch?v=ZMRjkL5TEAY
Jak wolisz turówki to polecam Endless Space 2. Dla mnie słabsza od Stellaris ale to nadal kawał fajnego 4X.
A gry Paradoxu to osobny gatunek - wszystkie na jedno kopyto, wszystkie przereklamowane
Nie ma gier, które wszystkim się podobają. Dla mnie EU4 to najlepsza gra w historii. Stellaris pewnie już teraz jest na drugim miejscu. Kilka lat temu nie sądziłem, że będzie dla mnie coś lepszego od Civilization, a jednak się myliłem.
Ale nie przejmuj sie. Mam specyficzny gust.
Nie przejmuję się. Każdy ma prawo do swojej oceny. Dla mnie np. mogłyby nie istnieć hity z PlayStation, czy np. takie GTA 5.
Wszystkie gry Paradoxu maja kilka cech wspolnych: miliony wyskakujacych powiadomien i presje uplywu czasu.
Jaką presję czasu odczuwasz?. Grę zawsze możesz zastopować aby wszystko sobie spokojnie poustawiać.
Najsmieszniejsze w tej grze jest to, ze mozna ja ukonczyc, a kilku rzeczy nie wiedziec lub nie zauwazyc
Co rozumiesz przez pojęcie ukończyć? W Stellaris sam sobie stawiasz cel i nie musi to być podbój. Możesz sobie stworzyć ultra pokojową rasę rozwijającą się np. poprzez ring worldy i habitaty, a wojny prowadzisz tylko obronne. Zresztą spróbuj "ukończyć" Stellaris na poziomie grand admiral bez skalowania z siłą kryzysu x25.
Bez DLC gra dużo traci.
Wczesne wersje EU4 i Stellaris też były banalne, te gry wyglądają teraz zupełnie inaczej niż w momencie premiery.
Mi zarówno w EU4 jak i Stellaris idzie dużo lepiej niż na początku :). Ale po tylu tysiącach godzin to chyba normalne :)
Jak nie przeszkadza Ci grafika w starych grach to szczerze polecam 4X:
Star Trek: The Next Generation - Birth of the Federation
https://www.youtube.com/watch?v=cRjU9BBfiBk&list=PLtpqh8ebqvxcz5WyTj7f39o27k-DRVZS3&index=1
i Star Wars: Rebellion
https://www.youtube.com/watch?v=vVIuq8IC28k&list=PLNn7c31H7Njkhf5UyMVfQ4_42sUsUEkCo
Victoria 3 to strategia ekonomiczna. Główny nacisk skierowany jest rozwój ekonomiczny( w tym na łańcuchy surowcowe). Nie jestem pewien czy w Victorii 3 jest w ogóle eksploracja (grałem tylko Polską i Krakowem)? Podbój jest bardzo spłycony. Celem gry nie jest ekspansja terytorialna, jest tylko małym dodatkiem.
EU4 podobnie jak podobne gry od Paradoxu to grand strategy, a nie 4X. Stellaris to 4X o czym wspomniałem. W EU4 po pierwsze eksploracja dotyczy tylko wycinka państw, a w 4X jest to podstawa rozgrywki. W EU4 surowce nie maja praktycznie żadnego znaczenia strategicznego, generują tylko pieniądze. Nie potrzebujesz ich aby cokolowiek wybudować. Czyli odpadają ci 2X: eXplore i eXploit.
Europa Universalis IV to dla mnie najlepsza nie tylko strategia ale gra w ogóle w jaką kiedykolwiek grałem ale to nie jest 4X. Podobnie Crusader Kings nie jest strategią 4X.
Z wymienionych tutaj strategii 4X Stellaris jest grą do której ciągle wracam, jak dla mnie nie ma konkurencji w gatunku kosmicznych 4X. Endless Space 1 i 2 są świetne ale nie potrafiły mnie pochłonąć jak Stellaris. Galactic Civilizations to taki średniak, dobra gra ale bez szału.
Ze starych 4X wielkim sentymentem wspominam i ciągle liczę na kolejną część Star Trek: Birth of Federation, które było rewelacyjne, podobnie jak Star Wars: Rebellion.
Civilization 6 po dodatkach jest to kawał fajnego 4X chociaż nadal wolę część piątą.
Czekam na premierę zarówno Dune: Spice Wars jak i Terra Invicta. Nie bawi mnie zabawa we wczesnym dostępie więc zupełnie nie wiem jak prezentują się te gry ale mam nadzieję, że mnie nie zawiodą.
Nie wiem jakimi zespołami grasz ale jak chcesz wyzwania to wybierz sobie jakiś paździerz w paździerzowej lidze. Zakładam, że nie stosujesz ani metody save/load ani zewnętrznych scoutów. Ponadto można sobie bardzo grę utrudnić stosując zasady, które mają zbliżyć grę jak najbardziej do rzeczywistości (np. nie wyszukiwanie samodzielnie talentów).
Dodatek do Stellaris to dla mnie pozycja obowiązkowa. The Last of Us może kupię na jakiejś promocji, nie do końca to moje klimaty ale nie wykluczam sprawdzenia o co tyle krzyku.
W Heroes III zagrywałem się przez setki godzin, jak dla mnie to najlepsza część serii. Do Heroes II mam duży sentyment, to właśnie w dwójce była dla mnie najlepsza mapa ze wszystkich części - Lost Continent jeżeli dobrze pamiętam.
fundusz koscielny finansuje nie tylko kosciol katolicki, z reszta to sa tak groszowe sprawy przy prawie 10k kosciolow w polsce to te 200 mln dotacji to wychodza smieszne kwoty
Do tego prawie 2 miliardy z konkordatu. No w sumie śmieszna kwota. Tak samo jak 3 miliardy na TVP PIS. Tę pieniądze można by dużo lepiej wykorzystać np. tworząc fundusz na ciężko chore dzieci na które NFZ się wypiął bo koszt leczenia jest za duży i nie opłaca się takiego dziecka ratować. Zobacz sobie ile jest zbiórek gdzie zdesperowani rodzice robią co mogą aby uratować chore dziecko bo państwo postawiło na nich krzyżyk.
Wszystko się zgadza. W każdej armii w czasie wojny dochodzi do aktów godnych potępienia. Stres w czasie wojny jest na niespotykanym poziomie i z ludzi wychodzą najgorsze cechy. Mogę sobie wyobrazić sytuację, w której na moich oczach mordowana jest moja rodzina. Jak bym zareagował gdyby później inny żołnierz wpadł w moje ręce? Pewnie z największą bezwzględnością.
Różnica miedzy armią kraju NATO, a rosyjską jest jednak taka, że w armii rosyjskiej jest na takie działanie przyzwolenie, ba często jak w Buczy było to zaplanowane odgórnie.
W Stellaris możemy wysadzać całe planety lub "tylko" usuwać wszystko co organiczne. Niewolnictwo, robienie z gatunków bateryjek jak w matrixie jest na porządku dziennym, ba można sobie stworzyć gatunek, który się raduje z mordowania wszystkiego co znajduje się na podbitych terenach.
Kamera taktyczna czy rzut izometryczny nazywajcie sobie jak chcecie. W drużynowych RPG nie wyobrażam sobie grać w innym trybie.
Gdzie widzisz powrót do korzeni?
Miałem kupić bo mam do The Settlers olbrzymi sentyment. Dla mnie najlepsza była druga część, a następne w ogóle mnie nie wciągnęły. Niestety z przyjemnej gry ekonomicznej gdzie największą frajdą było planowanie łańcuchów dostaw i rozwój osady, gdzie wojna była tylko dodatkiem zrobiono cos ale RTS. Kolejny po Heroes klasyk, który UBI zarżnął.
To co mają z gry historycznej usunąć Rosję, której i tak na początku nie ma? Czy może zrobić z niej totalną popierdółkę psując całkowicie balans w tej części mapy, który i tak jest po ostatnim dodatku bardzo zachwiany bo Polska, Szwecja, Dania i Zakon Krzyżacki są strasznie dopakowane? Bo jakiś Rosjanin poczuje się przez grę dumny z historii swojego kraju? Oni im do łbów ładują alternatywną historię cały czas gdzie np. według nich 2 WŚ zaczęła się od ataku III Rzeszy w 1941, a oni potem tylko wyzwalali kolejne kraje.
PS. To nie jest rosyjska gra tylko szwedzka, która głównie polega na podbojach i każdy kraj ma je w drzewku misji, np. aktualnie polskie drzewko pozwala zając pół Europy w 100lat, a podbój całego świata jest banalny grając Polską, a Księstwo Moskiewskie leje się Polską bez żadnego problemu. To jest screen po 130 latach: nie ma HRE, a Węgry, Dania, Armenia, Szkocja, Styria, Kazakh, Oirat, Najd są pod polskim butem. Taka to jest gra. Więc trochę lodu na głowę.
Widocznie nie grałeś w Stellaris. Ta gra na największej galaktyce w endgame zarżnie każdy procesor.
FM to mój nałóg. Masz dobre założenia. Co roku gram w nową odsłonę. Faktycznie na ostatnie części poświęcam ponad 1000h rocznie, wcześniej było to raczej około 500h. Nie gram w FM'a przez cały rok, zazwyczaj zaczynam koło lutego i do maja/ czerwca tłukę tylko w to, aż mam przesyt. Potem 8-9 miesięcy przerwy i znowu powrót do tematu. DO EU4 czy Stellaris wracam praktycznie zawsze jak pojawi się nowe DLC. Pogram przez miesiąc i znowu przerwa. Bardzo ciężko mi zacząć jakąś nową grę bo wolę zawsze wrócić do jakiejś ulubionej chociaż są wyjątki. Takim wyjątkiem będzie na pewno BG3.
7000 godzin nie mam w żadnej grze, kilkaset godzin i więcej w kilkunastu. Jakby traktować Football Managera jako jedną grę z kolejnymi DLC to byłby moim rekordzistą i może by się zakręcił obok 7 tyś, h.
Mnie nic nie motywuje, gram dopóki mi gra sprawia przyjemność. Każda rozgrywka w takiej EU4 czy jest inna nawet jak się gra takim samym państwem raz za razem. Ja w EU4 95% czasu grałem Polską stawiając sobie różne cele, World Conquest, rozwój wewnętrzny, zabawa w kolonie itd. Ponadto każde DLC zmienia i ulepsza w końcu rozgrywkę nawet jak w momencie premiery jest nie do końca udane. Jakbym w EU4 odnajdywał taką samą frajdę w graniu innymi państwami co Polską to pewnie grałbym tylko w tą grę. Ogólnie strategie mają tą zaletę, że się nie nudzą bardzo długo. Do tego mody, które jeszcze dłużej utrzymują chęć do grania w starą grę.
Mam już drugą obudowę od Be quiet''a. Jakość, wygląd (stonowany, a nie jak transformens po wylewie) pierwsza klasa.
Ceny powariowały i to nie tylko GPU. Dwa lata temu kupiłem mojego be quiet! Dark Base 700 za niecałe 700zł teraz kosztuje 1000zł. Paranoja.
Stellaris jak na grę od Paradoxu jest bardzo przystępne. Dla nowych graczy na pewno dużym problemem będzie cena jak zobaczą ile ta gra kosztuje ze wszystkimi DLC.
Endless Space to kawał dobrego 4x, nie wciągnął mnie co prawda tak jak Stellaris ale i tak bawiłem się bardzo dobrze.
Wtedy pakujesz zabawki, albo stwierdzasz ze "gra jest trudna i mozna bylo lepiej zagrac taktycznie" co oczywiscie jest bzdura bo jakkolwiek bys nie zagral i tak tracisz 3 kolesi
Trzech wojaków w czasie jednej misji straciłem raz na najwyższym poziomie trudności jak pod koniec gry wpadłem na pomysł aby zrobić osiągniecie, że na misję wysyłasz samych żółtodziobów gdy czas gry już jest zaawansowany. Jeżeli tracisz w jednej misji trzech żołnierzy to ewidentnie coś robisz źle.
Nie zgodzę się. Spokojne możesz się bawić składem. Przechodziłem grę na poziomie legend w trybie ironman nie mając medyka i scouta (gra bez dodatku, z dodatkiem nie musisz wybierać umiejętności) i mając tylko jednego snajpera.
Wymaksowany snajper trafi we własnej turze we wszystko co się znajduje na planszy nawet jak siedzi za pełną osłoną. Wyeliminowanie 6 czy 8 ufoków snajperem w swojej turze jest spokojnie do zrobienia (umiejętność serial).
Podobnie łowca z umiejętnością reaper jest prawdziwym rzeźnikiem.
Ale to jest spokojnie do ogarnięcia nawet na najwyższym poziomie trudności w trybie ironman. Kluczem są 100% trafienia. Bez różnicy co gra wylosuje na początku. Jak masz 100% to zawsze trafisz, a jak masz do tego prawie 100% krytyka to dzieje się magia.
PS. Dla mnie zabawa w save, load w strategiach to jest straszne psucie imersji i przyjemności z gry. Zginął Ci żołnierz? Przegrałeś bitwę? Trudno zaciskasz zęby i grasz dalej. Wygrana wtedy smakuje o wiele lepiej.
Civlilzation 5 to dla mnie najlepsza część w serii. Mimo, że mam rozegrane w niej "tylko" 1 tyś. godzin to jestem wstanie zrozumieć kogoś kogo ta gra pochłonie o wiele bardziej zwłaszcza jak gra w multi. Ja bym się pochlastał jak bym musiał w Battlefielda zagrać więcej niż 10h.
O jak mi przykro. Za to co zrobili z serią Heroes i obawiam się, że podobnie skończy seria Settlers należy im się przysłowiowy karny ......! Podobne uczucie mam do BioWare i Blizzard'a . Niegdyś studia robiące wspaniałe gry teraz równia pochyła.
Wielkie dzięki za wymienienie tej gry. Nie znałem tego tytułu, a ostatni dobry RTS w jaki grałem to był C&C: Generals.
Całe szczęście, że gry z tego gatunku nie nudzą się latami przez co nawet wielki fan strategii ma w co grać. Pomimo tego, że bardzo lubię RTS to jednak dla mnie królami strategii są gry 4X i grand strategy.
Jeśli chodzi o strategie ten rok może być zarówno rewelacyjny jak i być olbrzymim rozczarowaniem. Wraca kilka fajnych marek jak: Homeworld, The Settlers, Company of Heroes czy Xenonauts. Kilka nowych też zapowiada się zacnie jak Dune, Farthest Frontier, Terra Invicta czy Songs of Conquest. Mam nadzieję, że przynajmniej kilka pozycji mnie nie rozczaruje. Podchodzę do tych premier z dużym dystansem bo ostatnia strategia, której nie mogłem się doczekać okazała się jednak lekkim zawodem - Victoria 3.
EU4 wyszła w 2013 roku. A co jeśli Football Managera potraktować jako jedną grę z rocznymi DLC? W moim przypadku bije EU4 bez problemu.
Ja oglądając na youtubie mistrzów EU4 czuję się jak amator pomimo tylu godzin rozegranych.
Sam siebie nie posłuchałem i kupiłem FM2023 w grudniu. W porównaniu do FM2022 zmiany są kosmetyczne. Inny scouting, czy lepszy? Wolałem poprzedni. W tej wersji ukrócili kupowanie 15, 16 czy 17 latków. Teraz często taki zawodnik grający w dużo słabszym klubie woli w nim kontynuować rozwój. Jest to strasznie frustrujące bo wcześniej takiego juniora kupowało się za grosze, a teraz trzeba czekać do jego osiemnastych urodzin przez co jego cena leci w kosmos.
Wejdź sobie na youtube, odpal jakąkolwiek rozgrywkę, poświęć 10 minut i będziesz podstawowe sprawy ogarniał.
1) Moim zdaniem próg wejścia jest mniejszy niż w EU4.
2) To nie do końca prawda bo można mieć nawet 10 dyplomatów jak się uprzesz. Ma to logiczne uzasadnienie związane z mechaniką gry. Tak naprawdę to nie masz żadnej gry, która będzie wiernie odwzorowywała realia, zaczynając od tego, że nie rządzi nami nieśmiertelna osoba, która decyduje o wszystkim :)
3. Gram w Stellaris od początku i jest grywalna nawet bez ani jednego dodatku, ale z nimi bardzo zyskuje.
W Polsce ten cały black friday to jest zwykłe oszustwo, za które powinni wlepiać konkretne kary. Akurat teraz kupuje sporo sprzętu do mieszkania i śledzę ceny od trzech miesięcy. Wszystko co jest teraz na promocji jest droższe niż było bez promocji we wrześniu.
Edit: Po około 100h muszę niestety stwierdzić, że nie będzie to dla mnie pożeracz czasu jak EU4 czy Stellaris. Gra jest dobra, ale jest banalna. Zagrałem jeszcze raz Polską wyzwoloną z zaboru Rosyjskiego i co się okazało jak się już pozna całkiem dobrze grę to idzie się jak burza.
Ale bieda ze strategiami. Taka bieda, że nominowali Dune: Spice Wars, która jest we wczesnym dostępie.
Grę Krakowem mam zaliczoną. Utrudniłem sobie grę wybierając segregację rasową zamiast wielokulturowości oraz zmieniłem relacje z kościołem na wolność sumienia co również utrudniło mi grę. Zrobiłem to aby uniknąć sytuacji z poprzedniej rozgrywki gdzie nagle cała ludność Krakowa zrobiła się muzułmańska, a imigranci napływali właśnie z krajów muzułmańskich. Co ciekawe przy segregacji rasowej imigranci napływali nie tylko z Europy ale też np. z Ameryki Płd. np. Brazylijczycy. Przewaga wielokulturowości i całkowitego rozdziału nad moimi wyborami jest duża. Jak wypowiadałem wojnę o niepodległość Austrii to miałem około 900tyś obywateli w 1880r. Przy wielokulturowości byłoby grubo ponad 1mln. Na wojnę z Austrią wystarczyło ok 50 batalionów i posiadanie świetnego dowódcy. Wojny z Rosją to pryszcz, gorzej z Prusami.
Edit: Zabranie Prusom czterech prowincji spowodowało niesławę: parias i coś na wzór koalicji. Opłaca się raczej kilka wojen gdzie zabieramy po jednej maksymalnie dwie prowincje niż wszystko na raz. U mnie najpierw wyskoczyła Austria aby mnie utemperować ale odpuściła, potem zrobiła to Hiszpania ale na nieszczęście nie odpuściła i zanim podpisałem pokój minęło dobrych kilka lat, w czasie których zmarnowałem olbrzymie ilości pieniędzy.
Jeśli chodzi o grę Polską to często można oderwać od Prus pierwszą prowincję za darmo zaraz na początku, tak naprawdę po miesiącu gry. Wystarczy, że po Twojej stronie stanie Austria i Rosja co zdarza się często i Prusy robią w gacie i oddają np. Śląsk, który jest bogatszy niż cała Polska. Ten manewr stosowałem też w późniejszych etapach gry nie mając jeszcze armii jak Prusy prowadziły jakąś wojnę. Problem jest tylko taki, że to loteria czy Austria i Rosja staną po Twojej stronie. Ale jest to wykonalne aby po 10 latach oderwać od Prus trzy prowincje nawet nie prowadząc wojny.
Edit: Faktem jest, że z Prusami ciężko się wojuje. Łatwiej na pewno jest z Austrią, za to Rosję można lać bez opamiętania.
Po około 70h (jedna cała kampania i kilka przerwanych) oceniam grę na 8/10. Ma swoje bolączki ale w sumie gra sprawia frajdę. Wojna na, którą wiele osób narzeka mi nie przeszkadza. Jest inna ale mówienie, że nie mamy na nią wpływu jest błędne. EU4 w którą gram namiętnie jest głównie nastawiona na wojnę bo nawet jak się gra wąsko to po 100 latach ekonomicznie odjeżdżamy reszcie świata i gra traci sens, dlatego większość osób lubi w EU4 "kolorować" mapę. W Victorii 3 natomiast można stworzyć hegemona nawet z Krakowa, który niema nawet całej prowincji tylko jej wycinek dlatego wojowanie nie jest tak konieczne zwłaszcza, że koszt wojny jest absurdalnie wysoki.
Reformowanie państwa jest ciekawe bo trzeba lawirować miedzy ugrupowaniami aby Ci nie zrobili rewolucji. Nie jest prosto zrobić sobie wymarzone społecznie państwo jeśli nie ma akceptacji społeczeństwa.
Z minusów:
Komputer nie ogarnia rozwoju zwłaszcza w biednych krajach przez co pod koniec gry na rynkach nie ma ropy, kauczuku, opium, samolotów, czołgów, samochodów. Zwłaszcza brak ropy i kauczuku jest problemem. W 1936 w Rosji nie było nawet jednego szybu do wydobywania ropy, tak samo z kauczukiem, którego na rynku było praktycznie zero. Przez to nie możesz produkować telefonów, samochodów, nie możesz ulepszać zakładów o technologie oparte na ropie bo jej nie ma.
Brak możliwości magazynowania dóbr na czarną godzinę np. na wypadek wojny przez co zaczynasz wojnę mając stabilną sytuację i powiedzmy +100k dochodu, gdzie zaraz ten dochód spada do -500k bo nie masz amunicji itd.
Jeśli chodzi o wydajność to u mnie gra chodzi płynnie ale zdarzają się wyjścia do pulpitu. Bez problemu dotarłem do końca kampanii. Nie jest to na pewno Stellaris jeśli chodzi o wydajność, a to już plus.
Najlepiej poczekać do około lutego/marca. Wyjdzie dodatek z transferami zimowymi, gra będzie już połatana, dojdą skórki od użytkowników no i najważniejsze będzie wiadomo co obecny silnik preferuje co pozwoli sobie oszczędzić sporo nerwów.
Mi akurat system wojny się nawet podoba, pozwala dużo mniejszymi siłami opędzlować dużo większe państwo. Krakowem mając 50 batalionów wygrałem wojnę z Austrią. Gorzej wygląda ekonomia. Jest zbyt dynamiczna są straszne skoki w dochodzie. Zarabiasz sobie powiedzmy +10k na tydzień, a zaraz masz -10k bo się okazało że szlaki handlowe wypompowały jakiś surowiec z rynku. Te zmiany cen są absurdalne.
W Fifę przestałem grać 20 lat temu, a FM mnie wciąga jak bagno. FM nie wygląda jakby zatrzymał się 20 lat temu, mechanik też jest dużo więcej.
Mam takie same odczucia. Już w CM02/03 cieszyłem się, że pojawiły się kulki. Tak samo cieszyłem się jak oprócz kulek pojawił sie normalny mecz w 3d. Teraz tylko tak oglądam mecze, a jak zależy mi na czasie i mam mocną drużynę to symuluję wyniki co robię nagminnie (nawet cały sezon w lidze polskiej gdzie i tak wygrywam 95% meczów).
Swoją drogą - to czy fanom tabelek nie przeszkadza, że statystyki zawodników w serii FM są dosyć spłycone i uproszczone?
Statystyk jest multum, a jeśli chodzi Ci o atrybuty to te widoczne nie są jedyne i właśnie te ukryte mają kolosalne znaczenie. Zresztą w porownaniu do Fify tych atrybutów jest zatrzęsienie.
Przecież mecz jest pokazywany w 3d. Nie jest to jakaś niesamowita oprawa graficzna ale moim zdaniem jest na akceptowalnym poziomie i potrafi wywołać emocje większe niż oglądanie meczu w TV.
Ta seria to jest największy złodziej czasu w jaki grałem. FM2020, FM 2021 i FM2022 ponad 1000h w każdej części. Wcześniejsze wersje, a gram od CM02/03 mnie nużyły po około 300 - 400h.
FM2023 na pewno kupię ale około marca jak połatają największe błędy.
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
