Spiritfarer

43h na 100% Prawdziwy wyciskacz łez Przepiękna grafika - każda scena wygląda niesamowicie i wyjątkowo Piękna muzyka która potrafi wzruszyć Bardzo ciekawa fabuła z niesamowicie mocnym przesłaniem Bardzo dobre postaci które łatwo pokochać Płakałem zarówno grając w to, jak już po ukończeniu Niestety sama rozgrywka jest gorsza. Gra dobrze wprowadza nowe elementy, ale sama baza jest ta sama i ciągłe zbieractwo i grind w końcu zaczynają męczyć. Samo rozwijanie statku i postaci dają radę i progres jest nieźle prowadzony Pomimo tych problemów jest to piękna gra która zostanie w moim sercu

Management sim będący małym arcydziełem.

Psychopompowie to jeden z tych motywów w popkulturze, który, niezauważony, występuje w niej o wiele częściej, niż mogłoby się wydawać. "Spiritfarer" nie jest więc z pewnością pierwszą grą, która postanowiła uczynić go swoim głównym tematem, zrobiła to jednak z takim sercem, że jeżeli na tym właśnie ma polegać czyściec - na podróżowaniu rosnącym w oczach statku, zwiedzaniu pięknych, ręcznie rysowanych lokacji, poznawaniu nowych przyjaciół, tak ciekawych, że aż trudno wybrać, kogo lubi się najbardziej - to być może umieranie wcale nie okaże się takie straszne. I oto właśnie w tej grze chodzi.

Gra o zwalczaniu demonów z przeszłości. Spotykamy duchy które wykorzystują nas do zapokajania własnych potrzeb. Łatwo wpaść w rutynę, zbierać surowce, itd... ale im szybciej się zorientujemy, że to nie ma sensu i tak naprawdę lepiej jest zakończyć cierpienie i bezowocną tułaczkę głównej bohaterki usunięciem gry tym lepiej dla nas. W grze są podobno uczucia, ale jedyne na jakie mnie stać to nienawiść do duchów, są to niezaspokojone, puste istoty, żerujące na dobroci głównej bohaterki. Pozytywna ocena bo gra uczy, że śmierć/nieistnienie jest lepsze od marnej egzystencji.