Civilization 4 Colonization: Wojna o niepodległość

W końcu mamy ponad 50% zwolenników niepodległości. Magazyny naszych miast są pełne broni. Nadchodzi czas ogłoszenia niepodległości. Sprawdzamy to na specjalnym ekranie, który nie tylko informuje, jak wielu naszych obywateli popiera nasze aspiracje, ale również, z jak dużymi siłami przyjdzie nam się zmierzyć.

Warto podkreślić jedną rzecz. Wypracowanie nawet 50% poparcia wymaga wielu tur pracy - z tego względu trzeba zaczynać jak tylko da się najwcześniej - pierwsze dzwony wolności powinniśmy produkować już przed 100 turą.

Chwila, gdy osiągamy 50 procentowe poparcie dla idei niepodległości, to najwcześniejszy momentem na ogłoszenie tej decyzji - ale nie zawsze najlepszy. Musimy być też przygotowani militarnie. To, co wypunktowałem poniżej, to absolutne minimum, bez którego nie mamy co liczyć na zwycięstwo:

• W każdym mieście mamy magazyny pełne broni + przynajmniej 2x tyle wozów z bronią, niż mamy miast.
• Mamy przynajmniej 40 ludzi, których możemy powołać pod broń - im więcej tym lepiej.
• Znajdujące się najbliżej naszej niedawnej ojczyzny nadbrzeżne miasta są silnie bronione (forteca+100% poparcia dla niepodległości + kilka oddziałów).
• Nie prowadzimy żadnej innej wojny ani nie mamy takiego realnego zagrożenia.
• Dysponujemy przynajmniej 200 końmi w każdym mieście.

Konstytucja

W chwili, gdy ogłaszamy niepodległość, mamy okazję określić zasady, według jakich będzie funkcjonować nasz nowy naród. Wyboru dokonujemy w 5 kategoriach - w każdej z nich decydujemy się na jedną z alternatyw:

Stosunek do wyborów

Wolne wybory. Ustrój demokratyczny zapewni nam +100% do liczby generowanych punktów potrzebnych do werbunku Ojców. Jest to szczególnie przydatne, gdy wciąż mamy kilku ważnych dla nas Ojców, których chcemy zatrudnić. Ten wybór bardzo zwiększa nasze szanse na ich zdobycie.

Monarchia. Utrzymujemy możliwość handlowania z Europą. W każdym innym przypadku bowiem europejskie rynki będą dla nas zamknięte. W większości przypadków lepszy wybór niż ten pierwszy - możliwość wysyłania towarów do Europy i kupowania tam broni, specjalistów i oddziałów wojskowych może być bardzo pomocna, gdy okaże się, że tempo, w jakim tracimy nasze oddziały i zapasy broni, jest zbyt szybkie. Trzeba tylko bardzo uważać z transportem, aby nie władować się na flotę naszego byłego suwerena.

Stosunek do tubylców

Idea supremacji. Otrzymujemy bonus +50% w walce z oddziałami tubylczymi. W większości przypadków jednak nie będziemy go potrzebować. Użyteczny jedynie w sytuacji, gdy mamy wrogiego nam tubylczego sąsiada, który może skorzystać z wojny o niepodległość i próbować wbić nam nóż w plecy.

Prawa Indian. Duży bonus do relacji z Indianami. Przydatny w większości sytuacji - lepiej niż ten wcześniejszy może zabezpieczyć nasze plecy.

Stosunek do niewolnictwa

Niewolnictwo. Bonus +25% do produkcji wszystkich surowców. Mało przydatny - bo na tym etapie gry gospodarka traci na znaczeniu i służy raczej jako zabezpieczanie dla naszych ewentualnych potrzeb zakupowych.

Wszyscy ludzie są wolni. +2 do ludności każdego miasta. To kilka - kilkanaście osób, które możemy dodatkowo powołać pod broń. Prawie zawsze najlepszy wybór.

Kontrola broni

Prawo do posiadania broni. +1 do siły dla kolonistów. Wbrew pozorom niezbyt przydatne, bo za wszelką cenę będziemy dbać o to, aby walczyły oddziały wojskowe a nie cywile. Bo o ile ci ostatni mają niewielkie szansy w starciu z Indianami, to w konfrontacji z elitarnymi oddziałami królewskimi są prawie bez szans.

Kontrola broni. +50% do dzwonów wolności. Podobnie jak z Wolnymi Wyborami - ale tym razem wybór jest zazwyczaj znacznie prostszy. Jedynie w przypadku, gdy wszyscy godni zainteresowania Ojcowie są już zwerbowani, warto zastanawiać się nad alternatywą.

Stosunek do religii

Rozdział między kościołem a państwem. Wszystkie krzyże są przeliczane na dzwony wolności. Przydatne, ale alternatywa jest znacznie ciekawsza.

Teokracja. Krzyże są przeliczane na produkcję miasta. Mocna cecha. Zapewnia bardzo duży bonus do produkcji - ale wbrew pozorom nie jest to aż tak potrzebne, jak się wydaje. Po prostu na tym etapie gry rzadko kiedy budujemy cokolwiek w miastach. Jedyne, co ma sens, to wznoszenie fortyfikacji i generowanie punktów - akurat tego rodzaju, jakiego nam najbardziej brakuje.

Wojna

Armia królewska będzie atakować nas falami. Musimy być szczególnie czujni w ciągu drugiej i trzeciej z nich. Ponieważ na morzu nie mamy żadnych szans z nieprzyjacielem, cała wojna musi rozstrzygnąć się na lądzie.

Pierwszą falę zazwyczaj odpieramy, broniąc się w miastach. Zdobyte w ten sposób doświadczenie przeznaczamy na awanse postaci związane z walką na terenie, jaki otacza nasze miasta. Dlaczego? Powód jest prosty - drugą i trzecią falę będziemy musieli próbować zatrzymać poza murami naszych miast. Niestety najeźdźca nie będzie marnował czasu i jego potężne okręty w ciągu kilu pierwszych tur mogą dość poważnie osłabić siłę naszych umocnień, przez co jego ataki na miasta będą znacznie skuteczniejsze.

Na nasze szczęście komputer zazwyczaj koncentruje siły inwazyjne w okolicach 2-3 miast. Dzięki temu, mogąc przewidzieć, gdzie uderzy, gromadzimy tam zawczasu możliwie największe siły.

Jeżeli przetrwaliśmy trzy pierwsze fale bez zbyt poważnych strat, nie tracąc żadnego miasta i dysponując szeregiem w miarę doświadczonych oddziałów, jesteśmy na dobrej drodze. Nie bójmy się w razie konieczności powoływać pod broń wszystkich obywateli, dla których mamy broń - straty będą (szczególnie na początku) dość poważne.

Regularnie obserwujmy, ile sił zostało naszemu wrogowi i nie dajmy się zepchnąć do defensywy. Pamiętajmy, że po osłabieniu naszych umocnień przewaga w ataku, jaką mają siły inwazyjne (mają +50% w atakowaniu miast), powoduje, że w większości przypadków znacznie korzystniej dla nas jest atakować niż się bronić, szczególnie że nawet piechota wroga nie korzysta z żadnych modyfikatorów terenowych przy obronie.

Starajmy się minimalizować straty i atakować, korzystając z przewagi znajomości terenu - ale strat nigdy nie zredukujemy do zera. Po to mamy rezerwy ludności i stosy broni.

Trzeba liczyć się z tym, że wojna potrwa najmarniej 30 tur - a często i dłużej. Utrata miasta może spowodować, że czas konieczny do przeprowadzeniu kontrataku i ściągnięcia armat wydłuży wojnę co najmniej o kilka kolejnych tur.

Jako dodatkowe narzędzie można próbować wykorzystać zaprzyjaźnionych Indian. Najlepiej zrobić to, podpisując z nimi przed ogłoszeniem niepodległości pakt obronny. Dzięki temu po tym, gdy król wypowie nam wojnę, oni również dołączą do nas jako sojusznicy. Niestety wpływ Indian na przebieg działań wojennych jest zazwyczaj niewielki, ale jeśli dbaliśmy o dobre relacje z sąsiadami, tego rodzaju dywersja nie będzie nas zbyt wiele kosztować.

Wojna kończy się, gdy pokonamy ostatniego najeźdźcę, który postawił stopę na naszych ziemiach. W chwili, gdy tego dokonamy, mamy zwycięstwo w kieszeni. No chyba, że jakaś inna kolonia zdołała zrobić to przed nami...

Sid Meier's Civilization IV: Colonization

22 września 2008

Rate It!

• Przegląd
• Poradnik
• Recenzja