Civilization 2: Szczęście

Niestety obywatele naszego państwa nie zawsze będą zadowoleni z panującej wokół sytuacji i czasem może im przyjść do głów myśl o buncie. Przekładając to na realia gry - pewna początkowa ilość obywateli (zależna od wybranego poziomu trudności) zawsze jest zadowolona. Natomiast wszyscy nadliczbowi są już niezadowoleni. W mieście w którym jest więcej nieszczęśliwych niż zadowolonych ludzi wybucha bunt.

Zmieniać nastawienie obywateli możemy w różnoraki sposób. Budując budynki zmieniające określoną ilość niezadowolonych obywateli w zadowolonych - Świątynię, Koloseum i Katedrę, cuda świata odpowiedzialne za szczęście, lub przeznaczając części dochodu na luksusy. Inwestując w szczęście swoich mieszkańców należy uważać, aby nie tracić przy tym zbyt dużo pieniędzy. Przykładowo, gdy uda nam się wybudować cud Teatr Szekspira, który zamienia w mieście wszystkich niezadowolonych w zadowolonych, należy sprzedać wszystkie pozostałe budynki spełniające tą samą funkcję, aby nie płacić za ich utrzymanie. Z ustawianiem dochodu produkującego towary luksusowe trzeba bardzo uważać. Nawet 10% stanowi o dużych stratach w rozwoju technologii i przypływie gotówki, więc zalecam ustawianie luksusów jedynie gdy nie ma innych możliwości i jak najmniejszych wartości.

Gdy w mieście jest więcej niezadowolonych niż szczęśliwych obywateli dochodzi w nim do rozruchów.

Pierwszą reakcją na pojawienie się buntu w mieście powinno być jednak zatrudnienie rozweselacza, co robi się poprzez kliknięcie na jednym z kwadratów miasta z którego jest ściągany przychód. W ten sposób zwalniamy danego obywatela z pracy i każemy mu poprawiać nastroje innych. Należy jednak uważać, aby zakończyć prace na dającym jak najmniejszy dochód kwadracie, oraz nie spowodować tym na przykład głodu w mieście. Gdy problem ze szczęściem występuje jedynie w dwóch, trzech miastach wystarczy się wspomóc rozweselaczami zamiast modyfikować ilość luksusów dla całego państwa.

W większości ustrojów (oprócz Demokracji, Republiki i Fundamentalizmu) nastroje mieszkańców uspokaja tzw. policja wojskowa, czyli po prostu armie stacjonujące w mieście. Na przykład w komunizmie, każda z 3 pierwszych jednostek przebywających w mieście zadowala dwóch niezadowolonych obywateli.

Opiekowanie się nastrojami naszych obywateli będzie jednym z głównych zajęć przez całą grę, więc starajmy się do tego przyzwyczaić i od początku dążyć do uzyskania jak największej ilości cudów i budynków związanych ze szczęściem. Zwłaszcza jeżeli w przyszłości mamy zamiar przejść na Demokrację lub Republikę, gdzie dodatkowy problem będzie stanowiła nasza armia. W obu tych ustrojach niezadowolenie będzie powodowała każda jednostka oddalona o ponad 3 pola od jej miasta macierzystego, co oznacza żonglerkę tym parametrem w celu uspokojenia obywateli, oraz praktyczną niemożność prowadzenia ekspansji militarnej. Jedynym ratunkiem w takiej sytuacji jest ustawianie dużej części dochodu na przedmioty zbytku, oraz wspomaganie się budową licznych Komisariatów Policji.

Sid Meier's Civilization II

30 czerwca 1996

Rate It!

• Przegląd
• Poradnik