Overclocked A Story of Violence: Poniedziałek, przedpołudnie (cz.2)

Dave opuszcza pacjenta i kieruje się do kolejnej celi, tym razem nr 3. Ledwie znajdzie się wewnątrz, otrzymuje na PDA wiadomość od Morettiego. Odczytuje ją. Detektyw informuje, że jest w posiadaniu bluzy chłopaka z celi nr 3. Na bluzie tej widnieje logo stacji radiowej, prawdopodobnie słuchanej i lubianej przez pacjenta. Moretti podaje częstotliwość, na jaką trzeba ustawić radio, by móc odbierać ów program (108 Mhz). McNamara przypomina sobie, że w kabinie stoi radio siostry Tamary. Jednak jest tam również dr Young, który nie pozwala go ruszyć.

Nasz psychiatra wychodzi zatem na zewnątrz i na schodach tuż przed wejściem do budynku uruchamia pager podarowany mu przez pielęgniarkę na wypadek sytuacji alarmowej. Oczywiście dr Young biegnie w stronę cel pacjentów, zobaczyć co takiego się stało.

Natomiast nasz doktorek zmierza prosto do kabiny i wykrada radio siostry Tamary. Na korytarzu wiodącym do cel panowie spotykają się i mimo tłumaczenia, że pager został użyty niechcący, Dave'owi nie udaje się uniknąć małego paternoster.

Z zdobycznym radiem McNamara kieruje się do celi nr 3 i instaluje je na stoliku. Następnie ustawia pożądaną częstotliwość (czerwona kreska powinna znaleźć się pod jedynką liczby 108). Rozlega się muzyka, a pacjent ożywia się. Nasz psychiatra zagaduje doń, prosząc, by przypomniał sobie ostatnie zdarzenie sprzed trafienia do szpitala. I tak też się staje...

Cela nr 3. Wspomnienie z sobotniej nocy (10.11.2007):

Mężczyzna znajduje się sam w ponurym, nieprzyjemnym korytarzu. Przy sobie ma pistolet, kartkę papieru z jakimś szyfrem, latarkę i klucz. Po lewej widzi wejście do przewodu wentylacyjnego, jednak nie chce się tam zapuszczać - prawdopodobnie właśnie stamtąd przyszedł. Kieruje się zatem przed siebie (w dół ekranu). Ogarniają go totalne ciemności. Zapala więc latarkę i maszeruje na koniec tunelu. Tak dociera do masywnych drzwi, oczywiście zamkniętych. Jednak po ich prawej stronie znajduje się klawiatura numeryczna, oznaczająca, że drzwi są zabezpieczone kodem. Wystarczy go tylko odgadnąć...

Chłopak ogląda zatem (w ekwipunku) kartkę z hasłem. Nie jego pismem napisano na niej następujące znaki: 10?2, a poniżej: - + : x. Rozwiązaniem tej zagadki są oczywiście liczby, stanowiące kod do drzwi. By je poznać, trzeba wykonać zapisane na kartce działania, czyli: 10-2 (8), 10+2 (12), 10:2 (5) i 10x2 (20). Po każdym wciśnięciu klawisza z daną liczbą, należy dla potwierdzenia nacisnąć klawisz ze strzałką (u dołu po prawej). Dla każdej prawidłowo wybranej liczby będą zapalać się kolejne lampki po prawej. W przypadku błędnie wprowadzonej liczby wszystkie zgasną i trzeba zaczynać całą operację od nowa. W razie omyłkowego naciśnięcia nie tego klawisza można zresetować złą liczbę lewym dolnym przyciskiem. A zatem: kliknij klawisz z cyfrą 8 i strzałkę, następnie klawisze 1, 2 i strzałkę, klawisz 5 i strzałkę, i na koniec klawisze z cyframi 2, 0 i strzałkę. Teraz trzeba tylko pchnąć drzwi.

Młody mężczyzna przechodzi dalej i trafia na korytarz, który pojawił się we wspomnieniu pacjenta z celi nr 1. Słyszy strzały. A więc to on jest osobą, która szła tropem tamtego chłopca... Wentylator obraca się i teraz drugi z mężczyzn musi go unieruchomić, by przejść dalej. Używa do tego pistoletu i przeczołguje się do (widzianego w retrospekcji z celi nr 1) tunelu. Zmierza nim (kursor w dole ekranu) wprost do ściany z drabiną, po której gramoli się do góry. Trafia do pomieszczenia z wyważonym oknem i wychodzi na zewnątrz. Tu robi dokładnie to samo, co jego poprzednik, to znaczy korzysta z pustej beczki przystawionej do ogrodzenia. Przełazi po niej na drugą stronę i udaje się w dół ścieżką...

 

Overclocked: A Story of Violence

12 października 2007

Rate It!

• Przegląd
• Poradnik
• Recenzja