NFS Carbon: Wyścig z szefem - Darius

Silverton - Wyścig z szefem: Darius

Etap 1: Desperation Ridge (Pojedynek w kanionie)

Etap 2: Sprint

Etap 3: Lucky Towers (Tor, 2 okrążenia)

Etap 4: Pojedynek w kanionie

Nagrody: Hamulce i zawieszenie - poziom 3 pakiet profesjonalny (Etap 1), Audi Le Mans Quattro (Etap 4)

Tak, nie pomyliło mi się. Ostateczny pojedynek w grze ma aż cztery etapy i co gorsza, wszystkie wyścigi są grane jednym ciągiem. Oznacza to, że nie możemy zaliczyć np. pierwszych dwóch etapów i wyłączyć gry, by dokończyć walkę o Palmont później. W takim układzie musielibyśmy zaczynać wszystko od początku.

Na dzień dobry będziemy musieli jeszcze raz odprawić z kwitkiem chudopachołków Dariusa - Kenjiego, Angie i Wolfa - i to zarówno w kanionie, jak i na trasie. Zaczynamy kanionem, w którym naszym jedynym poważnym przeciwnikiem będzie Lancer . Trasa jest bowiem bardzo szybka, zakręty również. Co ciekawe, nie ma tu praktycznie gdzie wypaść poza trasę, więc można sobie pozwolić na odrobinę szaleństwa. Generalnie nie jest to wyścig trudny, do tego krótki, można go w zasadzie uznać za aperitif przed głównym daniem.

Sprint jest już trudniejszy. Przede wszystkim długi, pokonanie go zajmuje około trzy i pół minuty. Już po pierwszym łuku mamy wjazd w skrót (#1). Uwaga, jest on dość ostry, a prędkości osiągane przez nasze auta na tym etapie gry są już znaczne - trzeba więc zwolnić. Kolejne zakręty znamy chociażby z Condo Row - ale tym razem jedziemy w drugą stronę. Po ostrym łuku w lewo (ścinając go można przejechać w zasadzie na pełnym gazie) jedźmy prawą stroną mostu. W tym fragmencie trasy liczy się przede wszystkim prędkość maksymalna naszego auta, a czające się za plecami Murcielago będzie niewygodnym przeciwnikiem. W tunelu za mostem jedziemy wciąż prawą stroną - unikniemy konieczności nagłej zmiany pasa ruchu na samym końcu. Zwalniamy mniej więcej do 210km/h i płynnie wjeżdżamy w podwójny prawy (oczywiście da się szybciej - to wersja "bezpieczna"). Zamiast spodziewanego kawałka prostej będzie dość trudny lewy (#2) który atakujemy po krawężniku (komputer dość rzadko to robi, objeżdża cały zakręt tracąc do nas cenne metry). Wjazd do kolejnego tunelu najlepiej ściąć przy samym kiosku. Zmęczeni? To dopiero połowa trasy. Znów grzejemy najszybciej jak się da. Ścinamy prawy łuk i przygotowujemy się na kolejną "rafę" - ostry podwójny lewy. Jeśli jeździmy na manualnej skrzyni biegów, to teraz sobie za to podziękujemy. Płynna redukcja wystarczy, by dobrze "wrzucić się" w zakręt. W innym przypadku trzeba po prostu zwolnić. Zaraz za wyjściem z łuku mamy wjazd w kolejny skrót (#3), zresztą podwójny (#4), ale nie radzę z niego korzystać - nadłożymy drogi. Zamiast tego lepiej ciąć ile wlezie po prostej. Chwilę potem jest kolejny wjazd, który bardzo lubią kierowcy komputera (#5). Ja polecam jednak cały czas trzymać się drogi, bo jest po prostu krócej :) Za długim lewym ostry i trudny zakręt (#6). Trzeba mocno zwolnić i zaatakować od zewnętrznej, dodatkowo omijając ruch uliczny. Brr. Znów szybki fragment zakończony prawym, który tniemy po krawężniku. Ponownie prosta i wjazd w jeszcze jeden tunel. Uwaga - w pewnym momencie droga zaczyna iść po górkę i wtedy trzeba trochę przyhamować i zjechać do lewej krawędzi. Za wzniesieniem jest zakręt (#7). To już końcówka - długi łuk i seria znanych nam z innych tras zakrętów kończy wyścig. Nareszcie dobierzemy się do skóry samemu Dariusowi.

Pierwsza część pojedynku - wyścig w mieście - odbędzie się na trasie Lucky Towers . Początkowe zakręty ostro tniemy po krawężnikach, tu nie ma się czego bać. Łuki są naprawdę szybkie i bez trudu "zniosą" ponad 230 kilometrów na godzinę. Przy pokonywaniu nawrotu w lewo pojedźmy trochę szerzej, a wpadniemy w przydatny skrót (#1). Uwaga - ma on dwie części przedzielone wyskokiem, do tego w drugiej części jest ostry zakręt i chcąc nie chcąc, najpewniej przejedziemy go po bandzie. Nic to, pędzimy dalej. Prawy jest prosty do ścięcia. Kolejny łuk też pokonujemy po krawężniku, zwalniając do około 200km/h. Teraz czeka nas sekwencja nawrotów, na której będzie trzeba dość mocno zdjąć nogę z gazu. W połowie drugiego z nich (lewy) mamy jednak wjazd w skrót (#2), z którego rzecz jasna korzystamy. Po fragmencie prostej mamy lewy zakręt, który możemy ominąć wjeżdżając na pełnej prędkości w skrót (#3). Zwalniamy na lewym nawrocie, tniemy łatwy prawy i to by było na tyle.

Przed nami ostatni wyścig w grze Need for Speed: Carbon. Starcie z Dariusem w kanionie nie należy do najłatwiejszych, zwłaszcza że Audi Le Mans Quattro jest autem bardzo sprawnym zarówno w zakrętach, jak i na prostych. Szczególnie trudna jest początkowa sekwencja nawrotów, ale jeśli pilnie uczyliście się pokonywania zakrętów przez poprzednie 99% kariery, ten wyścig będzie dla Was ostatecznym sprawdzianem umiejętności. Dlatego zostawiam go Wam wierząc, że bez trudu pokonacie ostatniego szefa i zdobędziecie kluczyki do jego wozu. A potem już tylko krótkie outro, lista płac i gratulacje - właśnie ukończyłeś Need for Speed: Carbon!

Need for Speed Carbon

1 listopada 2006

Rate It!

• Przegląd
• Poradnik
• Recenzja