Kozacy Europejskie Boje: Wojna z Tatarami Kampania Ukraińska

Wojna z Tatarami

Nasza pierwsza misja polegać będzie na wspieraniu wojsk ukraińskich w walce z nękającymi ich Turkami. Niestety jest to trudna misja, a powiedziałbym nawet, że bardzo trudna. Tak więc nie poddawajcie się po kilku nieudanych podejściach.

Podstawą sukcesu w tej misji jest szybkie i perfekcyjne działanie od samego początku. Ważny jest tu każdy żołnierz i przez cały czas powinniśmy o tym pamiętać. Od razu więc ruszamy do boju. Jednego z naszych żołnierzy wysyłamy na północ, a resztą ruszamy na zachód [55]. Po chwili pojawi się wrogi, kilkuosobowy, konny oddział. Staramy się zabić jak największą liczbę wrogów z oddali, aby stracić jak najmniej żołnierzy podczas bezpośredniej walki. W tym samym czasie serdiuk wysłany na północ napotyka na niewielki oddział, który przyłącza się do nas [56].

Teraz całymi siłami jak najszybciej kierujemy się na zachód w stronę osady [57]. Podchodząc pod bramę pilnujmy aby nasi żołnierze się nie rozpraszali, gdyż zaraz po otwarciu nam bram pojawi się najeźdźca, więc będziemy musieli jak najszybciej wejść i zamknąć bramę. Kierujemy się w głąb obozu by porozmawiać z sołtysem [58]. Ten prosi nas o pomoc w walce w zachodniej części wioski. Idziemy więc we wskazane miejsce. Tu staramy się pomóc lecz nie wychylajmy się zbytnio by nie ponieść jakichś znaczących strat (pamiętajmy, że sołtys nie może zginąć).

Gdy nasz sprzymierzeniec poniesie znaczące straty otrzymamy komunikat, iż mamy wycofać się w głąb wioski - co czynimy [59]. Tu bezpiecznie czekamy obok sołtysa, aż wróg znów zrówna z ziemią kolejne sprzymierzone oddziały. Przywódca wioski decyduje po pewnym czasie, iż powinien nas odprowadzić do sąsiedniej osady - idziemy więc za nim. Gdy dotrzemy na miejsce otrzymamy władzę nad ową osadą. Teraz rozpoczyna się prawdziwy wyścig z czasem. Musimy jak najszybciej wystawić armię odpowiednią do odparcia sił wroga. Budujemy więc kuźnie i trzy domy kozackie [60]. Po czym rozpoczynamy produkcję wojaków.

Przede wszystkim powinniśmy wysłać znaczące siły na wzgórze po wschodniej stronie bramy [61] (świetny punkt do ostrzału wrogów z daleka). W między czasie powinniśmy także zadbać o żywność oraz o drewno - dobrze jest udoskonalić młyn, a w późniejszym czasie wybudować jeszcze jeden. W momencie gdy będziemy mogli już "sterować" bramami zamykamy obie (z południa i zachodu). Teraz gdy tylko pojawią się wrogie oddziały staramy się je uszczuplić. Ostrzeliwujemy wroga ze wzgórza, a jeśli pozostałe jednostki będą poza zasięgiem naszych strzelb otwieramy na chwilę bramę (to zwabi wroga bliżej) po czym ją zamykamy - trik ten powtarzamy do skutku [62].

Szczególnie powinniśmy uważać gdy na naszą bramę ruszą grenadierzy - powinniśmy zniszczyć ich z dystansu [63] gdyż drewniany częstokół nie jest dla nich praktycznie żadną zaporą. Mniej więcej po unicestwieniu grenadierów otrzymamy komunikat, że koczownicy wycofują się. W tym samym momencie możemy zauważyć kroczącego w kierunku naszej osady polskiego oficera, który zabiera nam całe wojsko. Od tego momentu musimy od nowa budować naszą armię by odbić naszych ziomków przetrzymywanych na południu. Gdy będziemy mieli już kilkunastoosobowy oddział [64] ruszmy na zachód aby oczyścić z wrogów okolicę naszych przyszłych kopalni (po czym budujemy owe kopalnie).

Następnym naszym krokiem będzie ruszenie wszystkimi siłami na pomoc uwięzionym serdiukom - musimy się spieszyć gdyż mogą oni zostać wywiezieni przez Polaków, a to oznacza porażkę. Zbieramy wszystkich żołnierzy (nie przerywając produkcji nowych) i ruszamy na południowy wschód. Po drodze natkniemy się niestety na odział koczowników [65]. Wysyłamy jednego żołnierza przeciwko nie małej zgrai i dajemy go zabić - dzięki temu wróg wycofuje się kawałek dalej niż stał poprzednio, a my możemy wejść na zachodnie wzgórze, z którego kierujemy się na południe (nie atakując Turków), a później delikatnie na zachód. Docieramy w efekcie do polskie bazy. Tu trafiamy na dobrze obstawione wzgórze - podchodzimy więc i cofamy się by wywabić wroga (czynność powtarzamy do skutku) [66]. Cały czas podciągamy posiłki z naszej wioski. Gdy brama polskiego obozu będzie już "czysta" ruszmy na pomoc uwięzionym. Musimy solidnie ostrzelać znajdującą się obok staż nie zbliżając się jednak do częstokołu gdyż porwani żołnierze również będą nas ostrzeliwać. Po dłuższej wymianie ognia i odchudzeniu polskich oddziałów wygrywamy misję.

Cossacks: European Wars

30 listopada 2000

Rate It!

• Przegląd
• Poradnik
• Recenzja