Po premierze GTA 6 w mediach społecznościowych pojawiają się kolejne oceny gry, zarówno jej strony technicznej, jak i fabularnej. Zachwyt wyrażają m.in. autor wyczekiwanego The Last Night i wydawca Baldur’s Gate 3.
Tim Soret, twórca The Last Night, napisał w serwisie X, że nie rozumie, jak Rockstar to zrobił, i nazwał GTA 6 „monumentalnym osiągnięciem” oraz „lekcją dla każdego twórcy gier”. Michael Douse, wydawca Baldur’s Gate 3, chwali natomiast niemal organiczny system moralności i relacje z postaciami.
Soret wymienił, co jego zdaniem robi największe wrażenie w GTA 6. W skrócie – to warstwa techniczna gry: bardzo wiele wywołań rysowania i materiałów w kadrze, symulacja włosów i wolumetryczne światła z miękkimi cieniami oraz fizyczne obiekty w postaci każdego pojazdu, stworzenia, drzwi, kamienia czy rośliny.
Zwrócił też uwagę na liczbę unikalnych NPC z własną sztuczną inteligencją, głosami, animacjami, ragdollem, relacjami i dobytkiem, na globalne oświetlenie bez szumu, pełne odbicia ray tracingowe, płynny streaming danych i natywne 1440p bez dynamicznej rozdzielczości.
To pokazuje, do czego zdolny jest sprzęt. To jest poprzeczka – podsumował Tim Soret, porównując grę do Red Dead Redemption 2, które według niego nadal jest wzorem.
Swoją drogą, osobiście czekam na jego The Last Night, ciągle mając w pamięci nadzwyczajny zwiastun gry z 2017 roku.
Z kolei Michael Douse zwrócił szczególną uwagę na „niemal organiczny system moralności”. Jego zdaniem jakość zasobów, scenariusza i narracji sprawia, że warto robić wiele dla postaci, a jednocześnie można być gburem wobec osób spoza swojego otoczenia.
Jako przykłady podał napiwek dla właścicielki baru w wieku około sześćdziesięciu lat, która uśmiecha się, tańcząc przy muzyce house, oraz kupienie ulubionego rumu alkoholika jako gest dobrej woli. Według niego drobne „questy” dla bliskich nadają nowy kontekst aktom przemocy, a gra nie próbuje uczynić z nas „simpów”, lecz dzięki możliwościom technicznym zachęca, by dostrzec w bohaterach ludzi (jakkolwiek by to nie brzmiało). Granica między postacią a karykaturą jest jego zdaniem bardzo niewyraźna, co uważa za ciekawe, i rozumie, dlaczego dyskusja o grze jest podzielona.
W kolejnym wpisie dodał, że nie rozumie, jak drobne gesty życzliwości miałyby oznaczać, że gra próbuje uczynić ludzi lepszymi. To po prostu odbicie dojrzałości serii, w której ludzkie więzi podnoszą stawkę w trakcie rozgrywki, a twórcy „po prostu lepiej robią gry”. Gry mają wywoływać emocje, a ta wywołuje ich bardzo wiele, więc nazwał ją „dziełem geniuszu”.

Autor: Piotr Doroń
Z wykształcenia dziennikarz i politolog. W GRYOnline.pl od 2004 roku. Zaczynał od zapowiedzi i recenzji, by po roku dołączyć do Newsroomu i już tam pozostać. Obecnie szef tego działu, gdzie zarządza zespołem złożonym zarówno ze specjalistów w swoim fachu, jak i ambitnych żółtodziobów, chętnych do nauki oraz pracy na najwyższych obrotach. Były redaktor niezapomnianego emu@dreams, gdzie zagnała go fascynacja emulacją i konsolami, a także recenzent magazynu GB More. Miłośnik informacji, gier (długo by wymieniać ulubione gatunki), Internetu, dobrej książki sci-fi i fantasy, nie pogardzi również dopieszczonym serialem lub filmem. Mąż, ojciec trójki dzieci, esteta, zwolennik umiaru w życiu prywatnym.