Tom Clancy's Rainbow Six: Lockdown

„Lockdown” jest nieporównywalnie prostszy od swoich poprzedników i to niestety wyraźnie widać. Dostaliśmy jednak w miarę przyzwoity produkt, przy którym można spędzić kilkanaście godzin wolnego czasu, szczególnie w dopracowanym trybie multiplayer.

Jest rok 2009, a jeden z członków zespołu znajduje się na niesprzyjających terenach Algierii, gdzie przychodzi mu walczyć z szaleńcem dążącym do spreparowania śmiertelnie groźnego wirusa. Na pomoc koledze wyrusza dwójka komandosów.

---RECENZJA DLA PLATFORMY PlayStation 2---Kolejna część serii Rainbow Six, która nie do końca jest prawdziwym rainbowem.Zalety:+ grafika (gra prezentuje się bardzo dobrze, postacie są dopracowane, pomieszczenia wyglądają realistycznie z masą szczegółów)+ wizjer (gogle, w które jesteśmy wyposażeni to świetny gadżet nadający grze unikatowego charakteru. Nie dość, że urządzenie ma wbudowany noktowizor, rozpoznawanie przeciwników oraz kamerę termowizyjną. Mało tego, dodatkowo wraz z ubytkiem zdrowia powstają pęknięcia na szybce, gdy pada deszcz, spływają krople wody, gdy jest zimno to zachodzą szronem itp. Genialny pomysł)+ savegame (możliwość zapisu przysługuje nam w dowolnym momencie gry. Opcja bardzo się przydaje, aby w przypadku śmierci nie powtarzać etapu od nowa)+ elementy taktyczne (pewne elementy planowania nadal są obecne w tej części. Dobieramy uzbrojenie drużyny oraz wydajemy proste polecenia podczas rozgrywki np. "go there, open the door, follow me")Wady:- 50% klasycznego Rainbowa (według mnie Lockdown, to odejście od podstawowych założeń serii Rainbow Six. Twórcy poszli w kierunku Call of Duty lub Black również z konsoli PS2. Potencjał taktyczny jest niewykorzystany. Misje są nie tyle długie, co strasznie obszerne. Bardzo dużo pomieszczeń, jeszcze więcej przeciwników i mało elementów skradania)- terminator mode (grając na poziomie normal, jeżeli ktoś bardzo dobrze opanuje sterowanie, to jest w stanie przejść każdy etap biegnąć przed siebie i niszcząc wrogów, którzy praktycznie nie zadają nam większych obrażeń)- znikające ciała (szkoda, że trupy po kilku sekundach znikają, ale biorąc pod uwagę, że w każdej misji mamy do pokonania ze 100 terrorystów w w PS2 procesor chyba by się zapalił jakby ciała nie znikały)- błędy, bugi, glitche (w grze nie jest ich może bardzo dużo, ale jest ich wiele rodzajów. Członkowie naszej drużyny potrafią się momentami za chwilę zaciąć, tekstury podczas niektórych interakcji przenikają przez siebie ukazując niepokojące obrazy, niekiedy przeciwnicy rzucają niewidzialne granaty, lub chyba najczęstszy błąd, gdy giniemy od jednego strzału mając więcej niż połowę życia)Podsumowując, w grę warto zagrać. Fani serii Rainbow Six też powinni być zadowoleni. Typowa strzelanka bez zbędnej fabuły, w sam raz na odstresowanie się po ciężkim dniu.