Need for Speed II

Need For Speed II to gra wyścigowa wydana wiosną 1997 roku pod system okienkowy windows 95, gdy pierwsza część działała pod Dos (dopiero NFS 1 SE było zarówno pod Dos i Win95). Do wyboru są dwa tryby jazdy Arcade i Simulation. Tryb Arcade ułatwia obsługę i oferuje niezwykle prosty, zręcznościowy styl jazdy. Tryb symulacji nie zmienia jednak dużo, bo nie daje odpowiedniego poczucia realizmu jak jedynka, ale jak wiadomo to własnie pierwsza część pod względem modelu jazdy długo była bezkonkurencyjna w tej serii, bo ma najwięcej z symulatora. Brak realistycznego modelu fizyki sprawia, że NFS II jest bardzo zręcznościowa i odeszła od symulacyjnego stylu NFS 1, który kopiował pierwsze części Test Drive. Do wyboru mamy osiem ekstremalnie szybkich wozów prosto z światowych salonów jak Lotus Esprit V8, Ferrari F50, Jaguar XJ220, Lotus GT1, McLaren F1 oraz kilka nieprodukowanych prototypów. Każdemu z nich towarzyszy historia powstania. Mamy możliwość konfiguracji skrzyni biegów i przyspieszeń. Muzyka jaka towarzyszy nam w grze jest rewelacyjna, a zwłaszcza pierwszy utwór z menu to majstersztyk. Budzi to skojarzenia z świetnym soundtrackiem z Lotus 2 1991, Lotus 3 1992 oraz Need For Speed III: Hot Pursuit 1998, które mocno wyróżniają się muzyką na tle innych gier wyścigowych. Mamy do wyboru jedną z sześciu tras jak zawiła górska trasa w Nepalu czy okrągły tor w porcie Norwegii. Sequel podobnie jak pierwowzór oferuje kilka trybów wyścigów. Możemy brać udział w turnieju złożonym z kilku wyścigów, pojedyńczym wyścigu na wybranej trasie i ścigać się na zasadach których co okrążenie odpada ostatni gracz, a zwycięży ostatni, który pozostanie. Krajobrazy są bogatsze w detale niż w części pierwszej, bo gra mocniej wykorzystuje potencjał procesorów Pentium i kart graficznych 3d, dlatego wymagania sprzętowe były odpowiednio większe. Do płynnego działania gry w maksymalnych detalach gra wymagała mocnego procesora i karty 3d co było sporym wydatkiem w roku premiery. Bez akceleratora 3d wyglądała dużo gorzej i działała dość kiepsko czyli dość podobnie jak w przypadku Quake'a II. Gracze narzekali, że sequel daje mniej frajdy ze ścigania niż rewelacyjna jedynka i jest mniej dopracowany więc jesienią 1997 roku została wypuszczona ulepszona wersja dwójki Special Edition specjalnie pod posiadaczy akceleratora Voodoo. Gra zyskała na płynności i bardziej szczegółowej grafice. Dodano wiele bajerów jak rozwalające się na przedniej szybie komary, rozpryskujące się krople deszczu, płatki śniegu czy smugi wiatru. Dodano rewelacyjną trasę prowadzącą przez miasto Inków i tropikalne lasy Meksyku oraz cztery nowe wozy. SE wprowadza też szereg drobnych zmian względem podstawowej wersji, które zwiększają miodność wyścigu. Ulepszono system kolizji, a przeciwnicy wykazują się ciut większym sprytem, a do starych tras dodano więcej swobody w postaci alternatywnych skrotów. To wszystko sprawia, że słynniejsza wersja NFS II SE uważam zasługuje całościowo na 8/10. Mniej popularną wersje podstawową oceniam 7/10. Po przesiadce na Voodoo II pod koniec 1997 roku NFS II SE wizualnie robiło o niebo lepsze wrażenie niż odpalane wcześniej bez akceleratora, ale prawdziwy opad kopary z powodu grafiki miałem dopiero przy NFS III: Hot Pursuit jesienią 1998, gdzie wręcz nie dowierzałem jakiego przeskoku wizualnego dokonało Electronic Arts. Obecnie, by pograć w NFS II SE na nowych windows najlepiej skorzystać z plików dgVoodoo. https://www.youtube.com/watch?v=vHNdRC0ehmQ&ab_channel=WorldofLongplaysRecenzja Arhnhttps://www.youtube.com/watch?v=zpp6px68Znw&ab_channel=arhn.eu

Grałem w wersję Special edition. Jest tu dodatkowa trasa, Meksyk, Jukatan.Oceniam jak grę z tamtych lat.Wiele interesujacych samochodów, każdy ma krótki filmik z prezentacją; podzielone są na trzy klasy, z uwagi na osiągi.7 tras + 1 trasa ukryta.Takie były wówczas standardy. Trasy zamknięte w formie okrążeń.Graficznie gra niemal powalała na kolana.Model jazdy bardzo zręcznościowy,nawet przy włączeniu opcji "symulacja".Moźliwość gry na podzielonym ekranie.Natomiast muzyki nawet dziś można słuchać z wielką przyjemnością. Ambient/muzyka elektroniczna. Każda trasa ma dwie wersje ścieżki muzycznej.Czy warto zapoznać się z NFS 2 SE dziś? Warto choćby ze względu na muzykę.W swoich czasach, absolutny sztos i najwyższa jakość.

Need for Speed II jest do dziś grywalny, ale lepiej zaopatrzyć się w edycję Special Edition posiadającą nie tylko możliwość znacznie ładniejszej oprawy wizualnej, ale także cieszącą się dodatkowym modelem jazdy, pojazdami oraz szeregiem tras.Sama produkcja cieszy i bawi, niemal w takim samym stopniu, co w dniu premiery. Na brak adrenaliny również nie można tu narzekać, bo tej wszak mamy pod dostatkiem.