Komentarze do wiadomości: „Moje słowa źle się zestarzały”. Współzałożyciel id Software reaguje na drastyczną decyzję Microsoftu

Trzeci doom to porażka, ale nie na tyle mocna, żeby zabijać studio. Liczyłem na to, że w czwórce wrócą do korzeni.

I tu Carmack trafia w samo sedno. Nie wystarczy, że gra jest dobra, ona musi zarabiać, przynosić odpowiedni zysk. Jeżeli gra jest słaba, wtedy margines możliwych elementów do poprawy jest szeroki i można wierzyć, że wyeliminowanie określonych bolączek poprawi sprzedaż kolejnego tytułu. Ale co w sytuacji, gdy gra już jest bardzo dobra, a jednak nie spełnia oczekiwań finansowych? Może po prostu osiągnęła limit tego, co da się wykrzesać z danego gatunku i w dłuższej perspektywie jest on po prostu nierentowny? Można to sobie oczywiście racjonalizować "korporacyjną chciwością", ale trzeba mieć świadomość, że koszty tworzenia gier STALE idą w górę, bo koszty życia też stale idą w górę (zwłaszcza w dużych miastach USA), a koszty pracy odpowiadają za większość budżetu przeznaczonego na development. To niestety wymusza coraz większe nakłady, zamrożone na coraz dłuższy czas (bo tworzenie gier zajmuje coraz dłużej), więc i stopa zwrotu musi rosnąć, żeby inwestycja w ogóle miała sens.

Gdybyście wy zainwestowali z własnej kieszeni np. 200 milionów, ze świadomością, że przyniesie ona zysk najwcześniej za 5 lat (jeżeli w ogóle, bo gra może nie wyjść dobra... albo wcale), to jaka stopa zwrotu by was zadowoliła? Bo w branży AAA standardem jest 300-400%. Czyli inwestując 200 na 5 lat, inwestor spodziewa się dostać z powrotem 600-800 milionów! Czemu tak dużo? Bo tylko taka stopa zwrotu jest warta tak ogromnego ryzyka. Jeżeli interesuje cię mniejszy zysk (np. na poziomie 100-200%), to masz inne, o wiele mnie ryzykowne sposoby inwestowania (np. fundusze inwestycyjne, oferujące zysk na poziomie 10% rocznie). W rynek gier wchodzisz tylko wtedy, gdy nie boisz się ryzyka i oczekujesz dużego zysku. Mniejsze kwoty można zarobić na setki innych sposobów (oczywiście mając odpowiednio duży kapitał). Czy wam się to podoba, czy nie, gry robi się dla pieniędzy, a nie dla "uśmiechów dzieci"... i graczy, bo to jest biznes jak każdy inny. Albo gra / seria przynosi określone zyski, albo trafia pod topór i nie ma w tym absolutnie niczego zaskakującego.

To że gra zarabiać musi wie każdy, ale cała reszta wypowiedzi to jakieś kocopoły. Tabelki w excelu zabiło wrzucanie gry do abonamentu i niszczenie takiego studia przez osobę która nie wie czym jest id jest naprawdę słabe.

Natomiast problemem Dooma może być też zbyt mała różnorodność, zrobili powrót do korzeni po Trójce i był wielki sukces. Natomiast kolejna część powinna pozostać podobna, ale zamiast akrobacji rozwinąć ją bardziej fabularnie plus zagadki jak w D3. Potem znowu sieczka z jakimiś nowymi patentami, tak byłoby według mnie ciekawiej.

Natomiast zachwyty Carmacka na temat Microsoftu już wtedy były zabawne, ale nie tylko on widział w nim mesjasza rynku gier bo nawet forumowi bywalcy w to uwierzyli. Gaben jest najmądrzejszy, bo tam pracował i doskonale wie jakim szambem jest ta firma przez co robi dużo dla graczy aby mieli sensowną alternatywę do Windowsa.